‫این ساک "رُزی"ـه...
‫خرت و پرتاشُ آوردم.
‫"چه خوب. ممنون "پائول.
‫خب، من باید برگردم.
‫نمی‌تونم بچه‌ها رو تنها بذارم. ‫همیشه می‌زنن تو سر و کله‌ی همدیگه.
‫اصلاً هم معلوم نیست به کی رفتن.
‫- خیلی خب. ‫- نه، بذار من بیارمش.
‫- ماشین کجاست؟ ‫- اونجاست.
‫"گوش کن "پائول...
‫بابت پدرت واقعاً متاسفم.
‫می‌دونم قبلاً هم اینُ گفتم ولی...
‫واقعاً ازت ممنونم که اومدی مراسم خاکسپاری.
‫واقعاً میگم.
‫و اینکه گذاشتی بچه‌ها آخر هفته بیان.
‫عالی بود.
‫دیوونه‌ت نکردن؟
‫نه، خیلی خوب بود که باهاشون بودم. ‫مثل همون چیزی که باید باشه.
‫خودشون خواستن بیان پیشت. ‫بچه‌های خوبین، می‌دونی؟
‫"و تو هم برای من خوب بودی "کیت.
‫مثل یه خانواده بودیم.
‫منم همین حس رو داشتم.
‫فقط بدیش این بود که ‫تو همچین موقعیت بدی بود...
‫"منم همینُ می‌خواستم بگم "کیت.
‫دوست دارم بازم سعیمُ بکنم..
‫خانواده بودن رو.
‫"دلم برات تنگ شده "کیت.
‫دوست دارم بیام خونه.
‫"دوستت دارم "کیت.
‫فکر کنم باید به خودمون ‫یه فرصت دوباره بدیم.
‫می‌دونم بچه‌ها هم همینُ ازمون می‌خوان.
‫مثل من.
‫من با یکی قرار میذارم.
‫شاید عاشقش شده باشم. نمی‌دونم.
‫نمی‌تونم بازم اینکارو بکنم. نمی‌تونم.
‫و خیلی متاسفم.
‫:BlueAugust:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫"پائول".
‫"سلام "جینا.
‫حالت چطورـه؟
‫خوبم، ممنون.
‫می‌خوای برات چای بیارم یا یه کم آب؟
‫همین آب خوبه. ممنون.
‫بابت گُل‌هایی که فرستادی ازت ممنونم. ‫قشنگ بودن.
‫خوشحالم که خوشت اومده.
‫تو فکرت بودم.
‫خیلی بد شد که اونجا نبودی.
‫پائول"، فکر نمی‌کردم حضورم لازم باشه".
‫آره، خب، مراسم شایسته‌ای بود...
‫به جز اون قسمتش که موبایل کشیش گم شد.
‫بچه‌هام حرف زدن.
‫هرکدوم...
‫یه خاطره تعریف کردن.
‫و چند نفر هم از آسایشگاه اومده بودن.
‫درمورد ورق بازی و آواز خوندنش حرف زدن.
‫- وقتی بچه بودی هم آواز می‌خوند؟ ‫- تا جایی که یادم میاد نه.
‫ولی یکی از پرستارای بخش جراحی گفت که...
‫عادت داشت تو اتاق عمل آواز بخونه.
‫".بهش می‌گفت "یه خواننده‌ی ایرلندی عالی
‫البته زنهای زیادی هم تو مراسم بودن.
‫زنهایی که واقعاً از بابام ‫خوششون می‌اومد، همونطور که خودتم می‌دونی.
‫اینم هست که زنها بیشتر از مردها عمر می‌کنن...
‫و وقتی به یه سن خاص که برسی...
‫همیشه یه تعدادی از اون زنها ‫هستن که بیان به مراسم خاکسپاری.
‫می‌دونی نظرم چیه؟ ‫زنها تو مرگ عزیزاشون خیلی طاقت میارن.
‫مردا ولی... ‫هیچ اثری ازشون باقی نمی‌مونه.
‫قبل از مرگ پدرت باهاش حرف زدی؟
‫می‌دونی، مرگ برای مردا... ‫یه شکست‌ـه.
‫تو یه بازی یا تو دعوا...
‫شکست عصبانیت می‌کنه. ‫دوست داری با یارو دعوا کنی.
‫مثل همین مردی که ازم ‫"شکایت کرده، پدر "الکس.
‫این مرد اونقدر عصبانی‌ـه...
‫که به تنها چیزی که فکر می‌کنه ‫تعقیب کردن من‌ـه.
‫انگار که کمکی بهش میشه.
‫داری سعی می‌کنی بفهمی ‫که چقدر برای پدرت غمگینی؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫چه مایه‌هایی؟
‫یکی از چیزایی که سعی می‌کنم بفهمم اینه که...
‫چطوری می‌تونم به بیمارام ‫در مورد مرگ و میر کمک کنم...
‫وقتی خودم انقدر احمقم...
‫و انقدر در اشتباه.
‫می‌دونی "پائول"، فقط تو این مدت اینطوری بوده.
‫همیشه که این نپختگی رو حس نمی‌کنی.
‫می‌بینیم.
‫میشه درمورد مراسم بیشتر حرف بزنی؟
‫الان نمی‌خوام درمورد بیمارات حرف بزنم...
‫که این هفته باهاشون ملاقات داشتی.
‫فکر نمی‌کنی حرف زدن درمورد بیمارام ‫برام مهم باشه؟
‫چطوری می‌تونم به بیمارام کمک کنم ‫وقتی زندگی خودم به گند کشیده شده؟
‫اگه بفهمی تمام لوله‌کشی خونه‌ش خراب شده...
‫یه لوله‌کش رو براش خبر نمی‌کنی؟
‫شبیه این نیست.
‫تو یه روانشناس تحصیلکرده هستی.
‫ولی نه شوهر، پدر یا پسر تحصیکرده.
‫نه، نیستی.
‫،به عنوان یه انسان ‫مثل یه حیوون تو طبیعت هستی.
‫روزها و روزها زندگی می‌کنی...
‫سعی می‌کنی از اموالت محافظت کنی ‫و به خانواده‌ت برسی.
‫به عنوان یه روانشناس...
‫داری اعضای خاصی از گله رو ‫با یه دوربین نگاه می‌کنی.
‫اینا دو راه متفاوت از ‫تجربه کردن زندگی‌ـه.
‫ولی نمی‌تونی خودت رو از تو دوربین ببینی.
‫به خاطر همین اینجام.
‫درسته.
‫میشه بیشتر درمورد ‫مراسم خاکسپاری بگی؟
‫این هفته نه لطفاً. ‫حس می‌کنم...
‫- حس می‌کنم نابود شدم. ‫- مجبور نیستیم حرف بزنیم.
‫ولی دوست داشتم بشنوم.
‫گفتی خوشحال بودی ‫که بچه‌هات اونجا بودن.
‫آره، خوشحال شدم که پسرا اومدن.
‫شاید نمی‌خواستن حماقت منو تکرار کنن.
‫حماقت؟
‫من تو مراسم خاکسپاری پدرم ‫بیشتر ازش درس یاد گرفتم...
‫تا موقعی که زنده بود.
‫- این به نظرت حماقت نیست؟ ‫- ازش چی یاد گرفتی؟
‫خب، در درجه‌ی اول...
‫فهمیدم که تو بولیوی ‫کلی عمل جراحی انجام داده.
‫- اینو نمی‌دونستی؟ ‫- نه، معلومه که نمی‌دونستم.
‫و اینکه منُ وصی املاکش کرده.
‫تعجب کردی؟
‫و نصف آبجو‌سازی‌ش تو مینسوتا ‫رو برای من گذاشته.
‫یه آبجوسازی تو مینسوتا؟
‫با یکی دوستای دکترش شریکم. ‫فکر کنم همونی‌ـه که...
‫۴۰سال پیش سرمایه‌ی ساختش رو بهش داده.
‫پس اگه شکایت به قیمت ‫از دست دادن مجوز کارم تموم بشه...
‫فکر کنم همیشه می‌تونم آبجو بسازم.
‫متوجه منظورم میشی؟
‫این مرد کی بود؟
‫فقط می‌دونی اینی که بهت گفتم ‫یه داستان قدیمی‌ـه.
‫،که اون ما رو به خاطر یه بیمار ترک کرد ‫مادرم خودشُ کشت و من تنها بزرگ شدم.
‫- همه‌ی اینا هنوز هم واقعیت داره؟ ‫- چی رو باید می‌دونستم؟
‫اگه پدرم همچین مرد بی‌نظیری بوده...
‫چرا من متوجه‌ش نشدم؟
‫الان به این فکر می‌کنی ‫که آدم بی‌نظیری بوده؟
‫حتی اگرم نبوده باشه ‫حداقل آدم جالبی بوده.
‫ولی من چی؟ کور بودم؟
‫آدما معمولاً تو دنیای بیرونی ‫به موفقیتهای زیادی میرسن...
‫و یه گذشته‌ی اسرارآمیز ‫برای خانواده‌هاشون به جا میذارن.
‫"اسرارآمیز فقط یه چشمه‌ـشه "جینا.
‫پائول" فکر نکنم اون برات" ‫کاملاً اسرارآمیز بوده باشه.
‫،فکر می‌کنم به عنوان یه بچه ‫بااینکه برات حقیقی نبوده...
‫ولی می‌دونستی که اون آدم جالبی‌ـه.
‫برای همینه که عصبانی بودی ‫که اون هیچوقت برنگشته خونه.
‫شاید تو دوست داشتی جای مادرت ‫با اون زندگی می‌کردی.
‫- خب، کی نخواست؟ ‫- انتخاب خودت نبوده.
‫پائول" اون تنها کسی تو" ‫خانواده بود که خودش انتخاب کرد.
‫اون کارش رو انتخاب کرد، سرمایه‌ش رو...
‫زن مورد علاقه‌ش رو.
‫که همین تو رو ناراحت کرده.
‫ناراحت نشدم. ‫فقط از اون حرومزاده متنفرم.
‫فکر می‌کنم این نفرتت رشد کرده...
‫که تو بتونی از خودت ‫دربرابر عدم پذیرش اون محافظت کنی.
‫فکر نمی‌کنم همیشه ازش متنفر بودی.
‫فکر می‌کنی دوستش داشتم؟
‫دارم میگم این از حماقت تو نیست...
‫که درمورد این چیزا نمی‌دونی.
‫منظورم اینه که شاید نمی‌خواسته کسی ‫از کارای خیریه‌ـش بویی ببره.
‫شاید فکر کرده آواز خوندنش احمقانه‌ست ‫یا آبجوسازی کار لاابالی‌هاست.
‫یا شایدم انقدر خونه نبوده که ‫بخواد درمورد چیزی حرف بزنه...
‫یا شاید همون موقعی که ‫آماده‌ی حرف زدن بوده من محلش نذاشتم.
‫همه‌ی اینا ممکنه.
‫مرگ سوالات بی‌جواب زیادی ‫به جا میذاره.
‫می‌دونی، همه شانسِ داشتن ‫یه پدر و مادر خوب رو ندارن.
‫و بعضی وقتا، تو نقش پدریت...
‫انتخابها می‌تونن خیلی سخت باشن.
‫تو خودت رو وقف همسر بیمارت ‫و بچه‌های پر از خشم‌ـت می‌کنی...
‫و تو یه جنگ از پیش باخته شرکت می‌کنی؟
‫یا اینکه از موهبتت استفاده می‌کنی...
‫و امیدوار میشی که یه روزی ‫اونا درک کنن؟
‫پس میگی که زندگیش ‫یه جنگ از پیش باخته بوده؟
‫میگم که اون به حق انتخابش نگاه کرده...
‫و تو جنگی شرکت کرده که ‫فکر می‌کرده می‌تونه برنده باشه.
‫یه نمایش خیریه دست کم اونُ ‫تو جنگی که انتخابش کرده برنده به حساب میاره.
‫درسته.
‫پس از حماقت من نبوده که وقتی بچه بودم ‫نمی‌دونستم پدرم چه جور آدمی‌ـه.
‫حماقت این بود که...
‫تا این سن هم نمی‌دونستم اون واقعاً کیه.
‫حتی تو آسایشگاه هم کنارش نشستم.
‫شاید ۵ دقیقه به زنده موندنش باقی بود.
‫و اولین بار بود که فقط ‫من و اون با هم تنها بودیم.
‫اونقدر مریض بود تا اینکه مُرد. همش همین.
‫تنها کسی که...
‫هیچی ازش یاد نگرفتم، خودم بودم.
‫خوشحالم که قبل از مُردنش رفتی دیدنش.
‫عجیب‌ترین چیز بود، می‌دونی؟
‫همه رفتن...
‫منم رفتم پایین بدرقه‌ـشون کردم...
‫یه قهوه گرفتم و برگشتم و دیدم...
‫خوابیده.
‫خب، هنوز نبض داشت.
‫منم نشستم و شروع کردم به حرف زدن...
‫بعدش دیگه نبضش رفت.
‫- وقتی مُرده بود باهاش حرف زدی؟ ‫- "داشتم باهاش حرف می‌زدم "جینا.
‫گفتم...
‫متاسفم...
‫و گفتم خیلی متاسفم که بیشتر ‫از اون نیومدم دیدنش.
‫ازش پرسیدم چیزی می‌خواد براش بیارم و...
‫بعدش شروع کردم به تعریف کردن زندگیم...
‫کاری که همیشه می‌کنم.
‫سرمُ بلند کردم و...
‫دیدم مُرده.
‫حس می‌کردی که اون منتظر تو بوده ‫که برگردی پیشش...
‫تا قبل از اینکه بمیره ببینیش؟
‫نه. پرستار هم همینُ گفت، ولی...
‫،میگن از این اتفاقا زیاد می‌افته ‫ولی من باورم نمیشه.
‫- فکر می‌کنم دیوونگی‌ـه. ‫- نه راستش.
‫تو بعضی از سطوح ناخودآگاه ذهنش ‫ممکنه فهمیده باشه که تو اونجایی.
‫یا حسش کرده.
‫نه، اینطور نیست.
‫تا حالا هیچوقت اتفاقی به این ‫فکر نیافتادی که...
‫با بچه‌هات باشی و ‫حرفی برای گفتن نداشته باشی؟
‫با "مکس"، یادمه یه موقعی ‫نصفه شبا از خواب بیدار میشد...
‫می‌اومد تو اتاقم و منم بیدار می‌شدم.
‫و همونجا کنار تختم وایمیساد و...
‫با سکوت زُل میزد بهم.
‫پس حتی بااینکه "مکس" حرفی نمیزده ‫بازم تو بیدار میشدی.
‫آره، عالیه.
‫پس پدرم تو ذهنش به این نتیجه رسیده که...
‫واقعاً نمی‌خواد به تعریفای من ‫گوش کنه، برای همین مُرده.
‫یا شاید یه جایی تو ذهنش فهمیده که...
‫بالاخره می‌تونه رها بشه.
‫دوست دارم نظر تو رو باور کنم.
‫خودت باورش داری؟
‫یا اینکه فقط اینو داری میگی ‫که حال منُ بهتر کنی؟
‫باور داشته باشم که یه ‫ارتباط غیر علمی...
‫بین پدر و پسر وجود داره؟
‫قطعاً.
‫این یعنی اینکه یه پدر ‫از دل بچه‌ـش خبر داره؟
‫نه، فقط همین که ‫یه ارتباط وجود داره.
‫نه، چیزی بیشتر از یه ارتباط بین ما بود.
‫یه سری وظایف بین ‫والدین و بچه‌ها وجود داره.
‫چیزایی هستن که اونا به ما بدهکارن ‫و یه چیزایی هم ما به اونا بدهکاریم.
‫آره، ولی، می‌دونی، من فکر می‌کنم ‫وظیفه رو بذاریم برای یه روز دیگه بهتره.
‫نه، من دوست دارم همین امروز ‫درمورد این وظایف حرف بزنم.
‫پدرم چیزایی بهم بدهکاره...
‫که بهشون عمل نکرده.
‫و منم چیزایی بهش بدهکارم که ‫بهشون عمل نکردم.
‫اگه من نخوام با بچه‌هام ‫از این بهتر رفتار کنم...
‫اونا هم تا موقع مرگم نمیان دیدنم.
‫بعدشم همه‌ـمون به طرز ‫ناامیدکننده‌ای داغون میشیم.
‫اون ساعت پدرت‌ـه؟
‫- نمی‌خوای راجع بهش حرف بزنی؟ ‫- نه.
‫کلاً نمی‌خوام راجع به هیچی ‫حرف بزنم.
‫نمی‌خوام راجع به وظایف یا ‫کارای خانوادگی هم حرف بزنم.
‫می‌خوام راجع به تو ‫و پدرت حرف بزنم.
‫ساعت اونه.
‫می‌خوام یه مدتی دستم کنم.
‫معمولاً ساعت نمی‌بندم.
‫ولی اینُ می‌خوام یه مدت ببندم.
‫چون یه بهونه‌ی احساسی‌ـه برای...
‫عزاداری.
‫همین.
‫منظورت چی بود وقتی گفتی...
‫تنها کسی که اون روز ‫هیچی ازش یاد نگرفتی خودت بودی.
‫حس می‌کردم فیلمی رو نگاه می‌کنم ‫که خودم دارم توش بازی می‌کنم.
‫یه آدم خودمحور میره بیمارستان ‫دیدن پدر رو به موت‌ـش...
‫می‌شینه کنارش، نمی‌دونه چی ‫به پدرش بگه.
‫بعدش شروع می‌کنه به نک و ناله کردن ‫از مشکلات خودش.
‫یه جدایی، ترس از دست دادن ‫رابطه‌ـش با بچه‌هاش...
‫،جابجایی به یه شهر دیگه ‫تهدید شدن با یه شکایت.
‫وقتی داری می‌شمری ‫به نظر مشکلات کوچیکی نمیان.
‫اینا مشکلات بزرگی‌ـه برای کسی که ‫نصف عمرش رو داره می‌گذرونه.
‫ولی برای کسی که داره با مرگ دست و پنجه ‫نرم می‌کنه، مثل پدر...
‫ممکنه به نظر بیاد که پسرش ‫تونسته این مشکلات رو پشت سر بذاره.
‫،پدر در حال مرگ وقتی براش نمونده ‫ولی پسر بازم وقت داره.
‫نه زنی، نه بچه‌ای...
‫نه کاری، فقط وقت.
‫،خب، بدون داشتن وقت ‫بقیه‌ی چیزا رو هم نداری.
‫شاید.
‫نه، شایدی درکار نیست. حقیقته.
‫وقت چیز باارزشی‌ـه. ‫خودتم اینُ می‌دونی.
‫برای همین این ساعت رو می‌بندی.
‫شاید به این خاطر از مشکلاتت ‫براش گفتی چون...
‫امیدوار بودی یه حرف ‫معنادار ازش بشنوی.
‫- یا اینکه بالاخره برات یه پدر باشه. ‫- نمی‌دونم.
‫ولی بعد از اینکه مُرد آرزو کردم کاش ‫اون مردی که داشت تو فیلم ناله می‌کرد...
‫می‌تونست یه جوری ‫مایه‌ی آسایش پدرش رو فراهم کنه.
‫آرزو می‌کردم...
‫کاش یه کاری بیشتر از ‫بستن ساعتش می‌کردم.
‫چیز دیگه‌ای هم بود که آرزو می‌کردی ‫قبل از مرگش ازش بپرسی؟
‫دوست داشتم ازش بپرسم...
‫- که بهم افتخار می‌کنه یا نه. ‫- ولی خودت می‌دونی که می‌کنه.
‫- واقعاً؟ ‫- تو دکتر خوبی برای بیمارات هستی.
‫پدر خوبی برای بچه‌هات هستی.
‫و عاشق آواز خوندنی.
‫- "من یه خواننده‌ی وحشتناکم "جینا. ‫- نگفتم که خواننده‌ی خوبی هستی.
‫گفتم از آواز خوندن خوشت میاد.
‫باید زودتر از اینا می‌رفتم.
‫می‌دونم.
‫فکر کنم چون ترسیده بودم.
‫- ،اولین باری که رفتم پیش خودم فکر کردم ‫"از چی می‌ترسم؟"
‫پدرم داره می‌میره". ‫"مگه چیکار می‌تونه باهام بکنه؟
‫می‌دونی از چی ترسیده بودی؟
‫ترسیده بودم که بعد از ‫این همه سال تنفرم از اون...
‫اون بازم دوستم داشته باشه.
‫و فکر کنم...
‫تاوقتی که نتونه حرف بزنه صبر کردم چون...
‫نمی‌خواستم بشنوم چی میگه.
‫- چرا باید انقدر بد باشه؟ ‫- چون اگه دوستم داشته باشه...
‫و یه دقیقه هم از زندگیش صرف من نکرده باشه...
‫،پس عشق هیچ معنی نداره ‫و منم اینُ نمی‌خوام.
‫نمی‌تونی تو این مورد عقلانی برخورد کنی.
‫چیزی‌ـه که خودمون حس می‌کنیم...
‫بعضی‌وقتا دلیل خوبی براش داریم ‫بعضی‌وقتا هم نه.
‫می‌دونی، من زیر تابوت بودم...
‫"و... همینطور "ایان.
‫موقعی که از کلیسا اومدیم بیرون...
‫و تابوت رو به حیاط کلیسا بردیم...
‫یه نگاه بهش کردم و فکر کردم...
‫یه روزی هم اون منُ اینطوری حمل می‌کنه"...
‫البته به شرطی که انقدر خوش‌شانس ‫".باشم که از دستش ندم
‫از دستش نمیدی.
‫چطور می‌تونی انقدر مطمئن باشی؟
‫چون خودت می‌دونی که...
‫عشق تنها چیزی‌ـه که یه ‫شانس دوباره درمقابل مرگ داره.
‫بودنش باعث کلی درد میشه ‫ولی بدون اون...
‫احساس جداشدن، از هم‌گسیختگی ‫و گم شدن می‌کنیم.
‫پس...
‫پدرم...
‫دوستم داشته.
‫و هرکاری تونسته کرده.
‫نه. پدرت دوستت داشته ‫و هرکاری خواسته کرده.
‫و تو هم دوستش داشتی هم ازش متنفر بودی ‫چون اون تو رو نادیده گرفته.
‫چیز جالبی نیست.
‫هست؟
‫ای کاش می‌تونستی پدری داشته باشی ‫که لایقش بودی.
‫ولی شاید الان بتونی ‫برای خودت پدر باشی...
‫و هرکاری رو که برای پسرات می‌کنی ‫برای خودتم انجام بدی.
‫تو پدری رو که نیاز داشتی بدست آوردی؟
‫من روانشناسم! چی فکر کردی؟
‫باید برم.
‫باید برم دیدن...
‫"پدر "الکس.
‫شاید یه راهی باشه که بتونم کاری بکنم.
‫"ممنون "جینا.
‫متاسفم. ‫متاسفم که دیر کردم.
‫،منم متاسفم که مجبور شدم تو رو ببینم ‫پس باهم مساوی شدیم.
‫خب، فکر نمی‌کنم این ‫ما رو باهم مساوی کنه.
‫منم همینطور.
‫قهوه سفارش میدین؟
‫با تو؟
‫من قهوه نمی‌خوام.
‫- میشه یه دقیقه بهمون فرصت بدین؟ ‫- فقط به این دلیل اینجا باهات...
‫قرار گذاشتم چون نمی‌خوام وقتی ‫سرپا وایسادم باهات حرف بزنم.
‫- می‌تونستین زنگ بزنین. ‫- نیومدم اینجا که مزه‌پرونیاتُ ببینم.
‫،پس فقط خفه‌شو و گوش کن ‫بعدش من میرم و تمام.
‫شواهد رو نگاه کردم. ‫مدارک رو خوندم.
‫وکیلم بهم میگه که...
‫ممکنه ۲سال طول بکشه که همینطوری ‫بجنگی و سعی کنی از زیرش قسر دربری.
‫چرا باید ۲سال رو برای ‫جنگیدن با تو تلف کنم؟
‫می‌خوام پرونده رو ببندم.
‫می‌خواین پرونده رو ببندین؟
‫پولی رو که شرکت بیمه‌ـت...
‫پیشنهاد داده رو قبول می‌کنم.
‫پرونده رو می‌بندم.
‫به یه شرط...
‫چه شرطی؟
‫یه نامه‌ی معذرت‌خواهی بابت ‫قبول تمام و کمال مسئولیت...
‫مرگ پسرم می‌نویسی.
‫- می‌خواین با این نامه چیکار کنین؟ ‫- اونش دیگه به تو مربوط نیست.
‫اگه بتونین ازش برای منع کردن من ‫از کارم استفاده کنین، بهم مربوطه.
‫من مسئول...
‫بقیه‌ی مرگهایی رو که باعثش میشی نیستم.
‫ولی به یه مدرک احتیاج دارم...
‫یه تیکه کاغذ...
‫که بهم بگه می‌دونی که چیکار کردی.
‫پس می‌خواین نامه بنویسم.
‫،از طرف تو ‫پذیرش کامل مسئولیت.
‫تو توانایی پسرم رو ازش گرفتی ‫که اونُ از کارش دور کنی...
‫و بعدشم نابودش کردی ‫تا اون همچین کاری بکنه.
‫تو اونُ کشتی.
‫فقط همینُ می‌خوام.
‫فقط برای خودمه. نمی‌خوام به هیچکسی ‫نشونش بدم. فقط همینُ می‌خوام.
‫نمی‌خوای دادرسی قصور پزشکی رو ادامه بدی؟
‫نمی‌تونم تصویر پسرم توی مطب تو رو...
‫از ذهنم بیرون کنم.
‫یه چیزی لازم دارم...
‫که بدونم...
‫که تو می‌دونی خون پسرم ‫روی دستات‌ـه.
‫بعدش دیگه هیچوقت از من چیزی نمی‌شنوی.
‫با وکیلات حرف بزن و بذار ‫بدونن چه تصمیمی می‌گیری.
‫:BlueAugust:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....