‫این هفته چطور بود؟
‫خوب بود. تو چی؟
‫خوب بود.
‫حالت از ماجرای بابات خوب شده؟
‫"اپریل".
‫- جیه؟ ‫- من ترجیح میدم راجع به تو حرف بزنم.
‫سورپرایز، سورپرایز.
‫فقط نگران اینم که اتفاقی ‫که هفته‌ی پیش افتاد...
‫ممکنه تو رابطه‌مون تاثیر بذاره.
‫ما هیچ نوع رابطه‌ای با هم نداریم.
‫:BlueAugust:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫آدمایی که کمتر از این ‫سرم آورده بودن رو دور انداختم.
‫الان داری با منم همینکارُ می‌کنی؟
‫نمی‌دونم اینجا چیکار می‌کنم.
‫شاید می‌خواستی خشمت رو ‫نسبت به من شخصاً بروز بدی.
‫شایدم فقط می‌خواستم برای چند ساعت ‫از بیمارستان جیم بزنم.
‫کسی خبر داره که رفتی؟
‫فکر کردی دورم حصار کشیدن؟
‫،اگه دوست داری زنگ بزن به دکترا ‫حالا که دیگه با هم جون جونی شدین.
‫حالم خوبه، برای همین اجازه دادن ‫چند ساعتی برم بیرون...
‫و امشب برگردم.
‫مجبور شدم بهش بگم.
‫- چرا؟ ‫- اون مادرت‌ـه و تو هم دیوونه شده بودی.
‫می‌تونستی تا مرخص شدنم صبر کنی.
‫- و اگه هیچوقت مرخص نمی‌شدی چی؟ ‫- بالاخره یکی بهش می‌گفت دیگه.
‫اسم منُ تو لیست تماسهای اضطراریت گذاشتی.
‫- خب که چی؟ ‫- یعنی بهم این اختیار رو دادی که درموردت یه تصمیمی بگیرم.
‫اگه اتفاقی برات بیفته.
‫تب شدید داشتم. ‫سکته قلبی که نکرده بودم.
‫۱۰۵درجه بود. وقتی من رسیدم ‫گذاشته بودنت تو وان یخ.
‫"خودم با دکترا حرف زدم "پائول. ‫خبر دارم چی شده بود.
‫واقعاً؟
‫عصبانیتت رو درک می‌کنم.
‫ولی من این تصمیم رو عجولانه نگرفتم.
‫،و اگه مجبور بشم دوباره اینکارُ بکنم ‫دقیقاً همین کارُ تکرار می‌کنم.
‫بیمه‌م همه‌ی هزینه‌ها رو تقبل کرده؟
‫نگران این موضوع نباش.
‫خب، من دارم میرم و دیگه هم برنمی‌گردم...
‫پس اگه بهت بدهی دارم ‫همین الان بگو.
‫اپریل"، خواهش می‌کنم نرو".
‫چطور تونستی؟ فقط یه چیز بود... ‫فقط یه چیز که ازت خواستم انجام ندی.
‫فکر نمی‌کردم درست باشه ‫که بهت اجازه بدم تنهایی دراز بکشی...
‫و تا حد مرگ بری.
‫واقعاً متوجه نیستی، نه؟
‫متوجه نیستی باهام چیکار کردی.
‫چی گفت؟
‫وقتی زنگ زد؟
‫اولش...
‫اصلاً نمی‌فهمید چی میگم.
‫حتی نمی‌دونست میری پیش روانشناس.
‫ازش خواستم که تو یه کافی‌شاپ همدیگه رو ببینیم...
‫که بتونیم رودررو باهم حرف بزنیم.
‫ولی...
‫گیج شده بود.
‫آدم شکاکی‌ـه.
‫تعارف کرد برم خونه‌ش ‫و تلفن رو قطع کرد...
‫و باز من بهش زنگ زدم.
‫ازش خواستم تا یه ساعت دیگه ‫منُ تو بیمارستان ببینه.
‫اومد؟
‫تعجب کردی؟
‫تو اتاق من دیدیش؟
‫نه. تو سالن.
‫چطوری همدیگه رو شناختین؟
‫شبیه تو بود.
‫پس یعنی...
‫همینطوری رفتی طرفش و گفتی ‫سلام، من پائول وستون هستم".
‫دخترتون سرطان غدد لنفاوی" ‫سطح سه داره و...
‫".تو طبقه چهارم داره با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنه
‫براش توضیح دادم که چند هفته...
‫به خاطر داشتن یه نوع بیماری ‫لنفاوی اومدی دیدنم...
‫و اینکه بعدش شروع کردی به شیمی‌درمانی.
‫وقتی اسم "سرطان" رو ‫آوردی چی گفت؟
‫به نظر میومد...
‫ماتش برده.
‫گریه کرد؟
‫از دستم عصبانی بود؟
‫معلومه که نه.
‫متنفره از اینکه آخرین نفری ‫باشه که از چیزی خبردار میشه.
‫سخت می‌تونست باور کنه که...
‫مسأله‌ای به این مهمی رو ‫ازش مخفی کردی.
‫چی گفتی بهش؟
‫بهش گفتم باید باهات حرف می‌زد.
‫- صحبتاتون چقدر طول کشید؟ ‫- دو دقیقه.
‫نمی‌خواست منُ ببینه.
‫می‌خواست تو رو ببینه.
‫بیدار شدم دیدم اونجا نشسته.
‫فکر کردم...
‫یه لحظه فکر کردم که...
‫خونه هستم.
‫و همه‌ی اینا کابوس بوده.
‫من هنوز بچه‌م و...
‫مریضم و...
‫مامانم داره ازم مراقبت می‌کنه.
‫و هیچوقت بزرگ نشدم...
‫هیچوقت مدرسه نرفتم...
‫هیچوقت سرطان نگرفتم.
‫چشمامُ بستم و...
‫فکر کنم خوابم برد.
‫وقتی بیدار شدم اون هنوز اونجا بود.
‫جوری بهم خیره شده بود...
‫که انگار عمداً مریض شدم.
‫قلبمُ شکستی...
‫"بدتر از "کایل.
‫متاسفم.
‫منظوری نداشتم.
‫کایل" هفته‌ی پیش منُ برد بیرون".
‫مزاحمم میشد. ‫آخرش دیگه جلوشُ گرفتم...
‫".اینطوری " من هنوز زنده‌م، تحت شیمی‌درمانی‌م
‫".فقط تنهام بذار"
‫خیلی تو چشمم جوون می‌زد.
‫مثل یه بچه.
‫فکر کردم...
‫،من یه پسربچه مثل تو رو نمی‌خوام" ‫".یکی مثل پائول رو می‌خوام
‫".یه مرد"
‫دوباره دیدنش چطور بود؟
‫نمی‌خوام راجع به "کایل" حرف بزنم. ‫به خاطر این حرفشُ پیش کشیدم چون...
‫لعنت بهش. ولش کن.
‫فکر می‌کردم تو واقعاً مردی.
‫پس الان... یه خیانتکارم؟
‫ولی هفته‌ی پیش مطمئن بودی ‫که من آدم مهربون و خوبیم.
‫می‌بینی چطوری نظرت راجع به من برگشت؟
‫میشه دلیلشُ بهم بگی؟
‫شاید هیچوقت درست نشناختمت.
‫یا شاید هنوزم از دستم عصبانی هستی.
‫داری سخت تلاش می‌کنی این موقعیت ‫رو از دید من ببینی.
‫- انقدر از همدلی حرف نزن. ‫- حرفم این نیست.
‫دارم درمورد دیدگاه حرف می‌زنم.
‫راجع به آدمایی که باور داری ‫شبیه خودت هستن حس عمیقی داری...
‫چون اونا تو ذهن تو اساساً ‫نمونه‌ای از خودت هستن.
‫دردشون رو به اندازه‌ی درد خودت حس می‌کنی.
‫ولی سخت می‌تونی کسی رو که از یه دید...
‫متفاوت بهت نزدیک میشه درک کنی.
‫تو از این دیدت برای ‫گول زدن من استفاده کردی.
‫فکر کردم تو دردسر بزرگی افتادی ‫و مادرتم حقشه که بدونه.
‫چرا؟ مجبور نیستی که بهش متعهد باشی. ‫هیچوقت ندیده بودیش.
‫- به عنوان یه پدر... ‫- بهت میگم داستان از چه قراره، تو ترسیدی.
‫نمی‌خواستی تو تماسهای اضطراریم باشی.
‫نمی‌خواستی مسئولیتشُ قبول کنی.
‫اگه من یه مریض داشتم که ازم ‫خواسته بود به مادرش نزنم...
‫- هیچوقت به مادرش زنگ نمی‌زدم. ‫- تو بچه نداری!
‫خیلی راحته که بهت خیانت کنم.
‫خیلی راحته که بذارم بمیری.
‫من یه جا اشتباه کردم، نه حتی یه اشتباه...
‫تصمیمی گرفتم که تو باهاش موافق نبودی.
‫برای تو همینه.
‫من بی‌اهمیتم چون ضعیفم.
‫این یه خصوصیت‌ـه که نمی‌تونی ‫اونُ تو دیگران بپذیری چون...
‫نمی‌تونی اول تو خودت قبولش کنی.
‫ولی می‌دونی که هیچکس نمی‌تونه ‫با استانداردهای تو زندگی کنه...
‫چون خودتم نمی‌تونی.
‫"این زندگی‌ـه "اپریل.
‫روزهایی هستن که...
‫ناموزون و بی‌رحم هستن.
‫ولی تنها زندگی‌ایه که داری.
‫لیا" همیشه"...
‫ناامیدم می‌کنه.
‫چطور؟
‫سر چیزای کوچیک.
‫دیوونه‌ست.
‫یه ساعت دیر می‌کنه یا...
‫کلاً یادش میره چه برنامه‌ای داشتیم.
‫ولی این تو رو اذیت نمی‌کنه؟
‫رابطه‌ی خاص‌ـت با "لیا" چی؟
‫می‌دونم دوستم داره.
‫از ۶ سالگی منُ می‌شناسه.
‫قبل از اینکه هیچ کاره‌ای بشم.
‫پس از وقتی بچه بودی دوستت داشته.
‫قبل از اینکه درهای قلبت رو ببندی واردش شده.
‫- خیلی ناراحت کننده‌ست. ‫- واقعاً؟
‫داشتن کسی که واقعاً تو رو می‌شناسه؟
‫کلاً آدم متفاوتی بودم.
‫چطوری؟
‫یه گُه به تمام معنا بودم.
‫یه بچه‌ی واقعاً احساساتی.
‫فوری گریه‌م می‌گرفت.
‫دائماً برای مامان و بابام نامه‌ی نفرت می‌نوشتم.
‫شبا می‌ذاشتم زیر بالشتشون.
‫مامان و بابای عزیزم"...
‫اینا کارایی هستن که شما" ‫امروز منُ با انجام دادنشون ناراحت کردین.
‫".لطفاً جواب بدین"
‫و اونا هم جواب می‌دادن؟
‫مادرم بهم می‌گفت که...
‫باید سرسخت باشم.
‫نباید بذارم احساساتم بروز پیدا کنه.
‫می‌دونی، وقتی من...
‫وقتی دبیرستانی بودم، یه معلم داشتم...
‫یه چیزی گفت که هنوزم یادمه.
‫همیشه می‌گفت...
‫خوب یا بد...
‫اینطوری‌ِـه که بلوغ تو جامعه‌ی مدرن آمریکایی...
‫مترادف شده با عدم احساسات...
‫که هیچ چیزی رو عمیقاً احساس نکنیم.
‫درسته.
‫ولی بعضی از مردم ذاتاً...
‫واکنشهای شدیدتری نسبت به بقیه دارن.
‫من فکر می‌کنم تو یکی از همین آدما هستی.
‫پس داشتی سخت تلاش می‌کردی ‫که ذاتت رو عوض کنی...
‫که احتمالاً کار بی‌فایده‌ای بوده.
‫ولی اصرار مداومت به انجام اینکار...
‫ممکنه عصبانی و متزلزلت کنه.
‫فکر می‌کنی من متزلزلم؟
‫هستی؟
‫روش درستی برای جواب دادن به این سوال ندارم.
‫اگه بگم نه، میشم یه آدم خود شیفته. ‫اگه بگم آره، یه بازنده‌م.
‫خب، جوری که من می‌بینم، اگه بگی نه...
‫عالی هستی.
‫اگه بگی آره...
‫یعنی انسانی.
‫فکر می‌کنی چرا مادرت بهت گفته...
‫احساساتت رو برای خودت نگه داری؟
‫می‌خواسته آسیب نبینم.
‫امکان داره که این موضوع ‫ربطی به "دنیل" داشته باشه؟
‫منظورت چیه؟
‫دنیل" نمی‌تونه احساساتش رو کنترل کنه"...
‫و وقتی ناراحت میشه بد برخورد می‌کنه.
‫پس شاید واکنشهای شدید احساسی از طرف تو...
‫با اینکه واکنش مناسبی برای شرایط اون موقع بوده...
‫ولی شاید "دنیل" رو به یاد مادرت آورده...
‫و یه جورایی اونُ ترسونده.
‫دنیا جای آشغالی‌ـه.
‫فقط داشته سعی می‌کرده بهم یاد بده ‫که از خودم مراقبت کنم.
‫ولی شایدم برات وقتی نذاشته...
‫که مجبورت کنه اول خودت رو بشناسی...
‫که بدونی کسی که ازش مراقبت می‌کنی کیه.
‫فکر می‌کنی خودمُ نمی‌شناسم؟
‫من فکر می‌کنم تو تا مدتهای مدیدی داشتی ‫نسبت به مادرت واکنش نشون می‌دادی.
‫تو بیمارستان انقدر عصبانی بود ‫که حتی بهم نگاه هم نکرد.
‫هی می‌رفت بیرون و میومد تو. ‫به دکترا امر و نهی می‌کرد...
‫دوست داشتم بره.
‫شاید واقعاً عصبانی نبوده.
‫شاید وحشت کرده.
‫- مهم نیست. ‫- مهم نیست؟
‫نه "پائول". نه وقتی که سه بار بهم تزریق کردن.
‫تنها چیزی که تو اون لحظه مهمه اینه که...
‫مادرم اونجاست و من نمی‌تونم کاری بکنم.
‫بابام یه کم بعدتر اومد...
‫و عالی شد.
‫من داشتم یخ می‌زدم، برای همین...
‫رفت برام یه پتو بیاره.
‫هروقت یه چیزی برام میاره... ‫یه چیز خاصه.
‫این بار شکلات بود که دوست داشتم.
‫خیلی زیاد بود، نمی‌تونستم تنهایی بخورمش.
‫برام یه تیکه‌شُ آورد.
‫کنار تخت نشست و دستامُ گرفت...
‫و فقط گفت: "اپریل...
‫".تو دختر قوی‌ای هستی. شکستش میدی"
‫فقط همینُ لازم داشتم.
‫اون مادرمه، چرا اون اینُ نمی‌دونست؟
‫بابات انگار خیلی آروم‌ـه.
‫تحت شرایط خاص اینطوری میشه.
‫مثلاً بیمارستانا؟
‫چی داری میگی؟
‫خب، اونم داره برای زنده موندن همین کارُ می‌کنه.
‫ممکنه برای پدرت آسونتر بوده...
‫که چیزی رو که تو اون لحظه نیاز داشتی ‫بهت بده چون قبلاً آموزش دیده.
‫ولی مادرت...
‫بیرون از این اصل‌ـه.
‫متوجه نمیشم، تو با این زنی یا علیه‌ش؟
‫اپریل"، همه‌چی رو نمیشه به" ‫سیاه و سفید تقسیم کرد.
‫تو خیلی به ضد منی.
‫ببخشید؟
‫از اینکار خسته شدی.
‫فقط می‌خوای تموم بشه.
‫،می‌خوای حالمُ خوب کنی ‫افکارمُ جمع و جور کنی...
‫تا بتونی اسممُ از لیستت خط بزنی.
‫چی توی رفتار من باعث شده ‫همچین فکری داشته باشی؟
‫- منُ عصبانی کردی. ‫- چطوری؟
‫با زنگ زدن به مادرم.
‫باز برگشتیم سر خونه‌ی اول. پس کاری که ‫من کردم هنوزم برات همچین معنی داره؟
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫تا پنج جلسه...
‫همش راجع به این حرف زدیم که چرا ‫نمی‌تونم به مادرم زنگ بزنم.
‫تو خیابون "فلتبوش" داشتم می‌رفتم...
‫تو تب می‌سوختم، بدون هیچ امنیتی...
‫سعی می‌کردم تاکسی بگیرم ‫که منُ برسونه اورژانس...
‫و بازم به اون زنگ نزدم.
‫"تو مجبورم کردی "پائول.
‫پیش خودت گفتی ‫دیگه زیادی به این بچه رو دادم"...
‫،من یه آدم بالغم" ‫زنگ می‌زنم به اون یکی آدم بالغ...
‫و یه راهی پیدا می‌کنیم که چطوری"...
‫".چطوری با همدیگه گند بزنیم به همه‌چی"
‫تو خودت رو آدم بالغی نمی‌دونی؟
‫فکر کنم هستم.
‫دوست داری باشی؟
‫نه.
‫شاید به خاطر همینه که ‫سعی می‌کردی بچه بمونی.
‫کارت اینجا تمومه.
‫کارمون تازه شروع شده.
‫خب، اشتباه می‌کنی...
‫حالا می‌تونی اسممُ خط بزنی. ‫تحت شیمی‌درمانی هستم...
‫مادرم می‌دونه، از این چیزا.
‫همش داری میگی اسممُ خط بزن.
‫این هیچ معنی برات نداره؟
‫مادرم...
‫عادت داشت وقتی یه کار خوب می‌کردم...
‫یا امتحانمُ خوب می‌دادم ‫پشت دستم خط می‌کشید.
‫می‌گفت وقتی بچه بودم عاشق این کار بودم.
‫ولی چیزی درونت عوض شده وقتی بزرگ شدی؟
‫حس می‌کردم...
‫خط کشیدن روی دستم یعنی...
‫اپریل خوبه".
‫اون چک شده. نیازی نیست" ‫".نگران اپریل باشیم
‫وقتی از کارش خسته شدم ‫دیگه بهش هیچی نگفتم.
‫مثل چی؟
‫نمی‌دونم.
‫با مسابقه دادن، یه کم پول برای ‫تحقیقات اووتیسم کنار گذاشتم.
‫ولی به مادرت نگفتی؟
‫خودش بعداً فهمید، از یه معلم شنید...
‫یا نشریه‌ی مدرسه.
‫میشه یه مثال دیگه بزنی؟
‫وقتی مامان "لیا" داشت می‌مُرد ‫لیا" نمی‌تونست خودشُ جمع و جور کنه".
‫همینطور باباش، برای همین...
‫من یه بار در هفته می‌رفتم خونه‌شون ‫بهشون کمک می‌کردم...
‫مواد غذایی می‌خریدم، شام درست می‌کردم.
‫ولی بازم مادرت درمورد اینا ‫خبر نداشت؟
‫تو مراسم خاکسپاری فهمید. ‫بابای "لیا"بهش گفت.
‫مثل اینکه خودتم دوست داشتی ‫مادرت اینا رو بدونه...
‫ولی نمی‌خواستی خودت بهش بگی.
‫شاید.
‫وقتی می‌فهمید چی میشد؟
‫می‌شدم قهرمان کوچولوی...
‫ناجی بخشنده‌ش.
‫بچه‌ی بی‌نقصش.
‫اپریل"، امکان داره من بخشی" ‫از این نقشه باشم؟
‫- چی؟ ‫- تو سرطان گرفتی.
‫تصمیم گرفتی تنهایی باهاش بجنگی. ‫مثل کاری که همیشه می‌کردی.
‫به مادرت نگفتی ولی اومدی دیدن من.
‫به من گفتی.
‫چون شاید یه جایی تو ذهنت می‌دونستی...
‫که من بالاخره به مادرت میگم.
‫و تو میشی قهرمان ما.
‫دوباره.
‫خیلی ناجوره که.
‫"فکر نکنم "اپریل.
‫فکر می‌کنم تو با تنها روشی که بلد بودی...
‫جون خودت رو نجات دادی.
‫فکر کردم سرطان این مزخرفات ‫رو ازم دور می‌کنه.
‫فکر کردم بالاخره دست از...
‫،وسواسِ "تو همه‌چی بهترین بودن" می‌کشم
‫و...
‫از تمام دلایلی که باید از خودم و همه بدم بیاد.
‫فکر کردم...
‫بالاخره شروع می‌کنم به فکر کردن ‫درمورد چیزای مهمتر، ولی...
‫یه چیز سیاهتر تو سرم درست شد.
‫دیگه به هیچی اعتقاد ندارم.
‫به عشق اعتقاد ندارم.
‫یا...
‫مادرم...
‫بدنم...
‫یا تو.
‫به خاطر این مشاوره‌های احمقانه...
‫دیگه به خودمم اعتقاد ندارم.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا باید ‫صبح از تخت بیام بیرون.
‫هیچوقت برای شروع...
‫"دیر نیست "اپریل.
‫خوابی رو که هفته‌ی پیش ‫راجع بهش حرف زدیم یادت میاد؟
‫همونی که داشتم می‌مردم؟
‫جدا از اون، من فکر می‌کنم اون خواب ‫ممکنه در واقع دوباره متولد شدن رو...
‫معنی بده.
‫درمورد خداحافظی کردن با خود قدیمیت...
‫برای ساختن یه دنیای جدید.
‫شایدم فقط مُردن بوده.
‫کی نتیجه‌ی آزمایش خون رو می‌گیری؟
‫گفتم که، آخر هفته.
‫پس معلوم میشه که شیمی‌درمانی اثر داشته یا نه.
‫میشه به محض گرفتن نتایج ‫منم باخبر کنی؟
‫باشه.
‫کارمون تموم شد؟
‫اگه دوست داری ادامه بده.
‫نه.
‫میشه کمک کنی بلند شم؟
‫البته.
‫:BlueAugust:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....