‫مواظب باش اونو نشکنی.
‫- چه عجب بدونِ من شروع نکردین. ‫- چه عجب که سرِ وقت اومدی.
‫- آماده‌م تا حرفاتون رو بشنوم. ‫- من و "بس" باید تنها باهاتون حرف بزنیم.
‫البته.
‫الیور"، اشکالی نداره چند دقیقه منتظر بمونی؟"
‫تو روحش.
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫(Mahyaa۷)محیـــــــــا
‫چی شده؟
‫نمیخوای خبر فوق العاده رو به "پائول" بگی؟
‫تو خیلی براش سر و دست شکوندی. ‫چرا خودت نمیگی؟
‫دیشب ساعت ۱۱، "بس" به من زنگ زد و گفت ‫قراره اسباب‌کشی کنه بخش شمالی ایالت.
‫یه کار بهم پیشنهاد شده.
‫تا دو هفته‌ی دیگه، میخواد دست پسرم رو بگیره ‫و ازم دورش کنه.
‫حتماً نباید اینطوری باشه که. ‫نمیخوام که بدزدمش.
‫همینطوری بی‌هوا بهم گفت. ‫اصلاً فرصت برای حرف زدن بهم نداد.
‫،میخواستم راجع بهش حرف بزنم ‫ولی تلفن رو قطع کرد.
‫،و وقتی دوباره زنگ زدم ‫دیگه تلفن رو برنداشت.
‫بس"، چطوره راجع به پیشنهاد کاریت برام بگی؟"
‫،وقتی من و "میشل" مسافرت بودیم ‫یکی از دوستام رو دیدیم...
‫که استاد کالج "بارد"ـه. ‫معلوم شد که یکی از دستیاراش...
‫،تو بخش تاریخ هنر ‫یه مرخصی فوری پزشکی گرفته....
‫و یکی رو میخوان تا به جاش وایسته...
‫- تا دو هفته‌ی دیگه. ‫- میبینی؟
‫یه ماهه که خبر داره...
‫ولی بهم نگفت چون برای خودش بریده و دوخته.
‫نمیخواستم تا وقتی مطمئن نشدم چیزی بگم.
‫،با خودم گفتم، چرا وقتی چیزی برای دعوا وجود نداره ‫الکی به جون هم بیفتیم؟
‫"بس"، مطمئنم که فهمیدی که چطور "لوک"...
‫یه ذره راجع به این موضوع سردرگم باشه.
‫بهش نگفتی که داری به طور جدی روی ترک کردنِ شهر...
‫،فکر میکنی ‫و واقعیتی که قراره روی زندگیش تاثیر بذاره...
‫"به ویژه روی زندگی "الیور.
‫به الیور" چیزی گفتی؟ ‫فقط همین رو میخوام بدونم.
‫معلومه که نگفتم. میخواستم اول با تو مشورت کنم. ‫برای همینم بهت زنگ زدم.
‫راستش تا الان، میترسیدم که بهت بگم...
‫چون میدونستم که دلخور میشی...
‫و منم احتمالاً از تصمیمم برمیگشتم و منصرف میشدم. ‫نمیخواستم موقعیتم رو به خطر بندازم.
‫میتونم بپرسم که چرا این کار...
‫برات اینقدر مهمه؟
‫همیشه چنین موقعیتی گیرت نمیاد.
‫و تو پاییز میخوان یه فارغ التحصیل دیگه رو استخدام کنن.
‫،اگه خوب از پسش بربیام ‫به این معنیه که میتونم مدرکم رو بگیرم.
‫یعنی ممکنه اونجا موندگار بشی؟
‫اینکه بری بخش شمالی، خیلی ضروریه؟
‫دارم به توصیه‌ی شما عمل میکنم.
‫شما گفتین که دارم از "الیور" به عنوان ‫یه بهانه برای پنهان شدن استفاده میکنم...
‫و اون توجیهم برای تموم نکردن همه‌چیزه.
‫اثری که ترک کردن شهر...
‫روی "الیور" میذاره رو، در نظر گرفتین؟
‫اون درگیر یه دگرگونی اساسی بوده.
‫نه، صبر کنین. دست نگهدارین. ‫این دیگه جداً بی‌انصافیه.
‫،اگه "لوک" هم یه پیشنهاد کار خارج از شهر داشت ‫بهش میگفتین که...
‫،باید منصرف بشه ‫باید خونه بمونه و از "الیور" مواظبت کنه؟
‫،داره از این شغل به عنوان یه بهانه استفاده میکنه ‫تا پسرم رو برای همیشه از من دور کنه.
‫- اصلاً چنین چیزی رو نمیخوام. ‫- به محض اینکه ببَردش بخش شمالی...
‫،اگه تازه شانس بیارم ‫میتونم فقط آخر هفته‌ها ببینمش.
‫- میشه بذاری توضیح بدم؟ ‫- الیور" رو تمام و کمال برای خودش میخواد".
‫- قضیه اینه. ‫- راجع به "الیور" باهات موافقم.
‫،فکر میکنم اینکه با من الان بیاد بخش شمالی ‫اشتباه بزرگیه.
‫،دیشب وقتی تلفن رو قطع کردی ‫میخواستم اینو بهت بگم.
‫فکر میکنم بهتره "الیور" اینجا بمونه...
‫و با تو زندگی کنه.
‫با من زندگی کنه؟
‫به نظرم خیلی بده که وسط سال تحصیلی آواره‌ش کنیم.
‫به علاوه اینکه هنوز نمیدونم...
‫که آیا این کار میخواد دائمی باشه یا نه.
‫داری چی میگی، "بس"؟
‫بهترین کار اینه که "الیور" تا ماه ژوئن پیش "لوک" بمونه.
‫و بعدش میتونیم بهترین راه رو برای ادامه‌ی کار پیدا کنیم.
‫پس میخوای فرار کنی، اونو اینجا بذاری؟
‫،‏۵دقیقه پیش ‫‏منو متهم به دزدیدنش کردی.
‫حالا داری میگی دارم به امون خدا ولش میکنم؟
‫شاید بتونی ببینی که چرا "لوک" سردرگمه.
‫وقتی اون اوایل اینجا میومدین...
‫،از اینکه "الیور" یه شب رو با "لوک" باشه ‫عصبی بودین.
‫ولی حالا میخواین حداقل تا ژوئن پیشش بمونه.
‫فهمیدم که خیلی "الیور" رو برای خودم میخواستم.
‫و حالا میفهمم که بیش از حد نسبت به "لوک" بدبین بودم.
‫- بالاخره فهمیدی؟ ‫- لوک"، خواهش میکنم، ادامه نده".
‫چیزی که میخوام بگم اینه که...
‫"فکر میکنم بهترین کار برای "الیور...
‫اینه که من عقب بکشم ‫و بذارم وقت بیشتری رو با پدرش بگذرونه.
‫،حالا که گند بالا آوردی ‫میخوای بندازیش به جونِ من؟
‫منظورت اینه؟
‫اصلاً نمیفهمم.
‫فکر کردم میخوای وقت بیشتری رو باهاش باشی.
‫لوک"، گمون نمیکنم که "بس" دلیل تغییر"...
‫تصمیمتون رو فهمیده باشه.
‫فقط اینکه نگهداریِ تمام وقت ازش برام غیرممکنه.
‫بیشتر از دو هفته تنهایی ازش مواظبت میکردی.
‫آره، و نزدیک بود همدیگه رو دق بدیم.
‫راجع به چی حرف میزنی؟
‫اگه یه بار دیگه ما رو تو یه آپارتمان تنها بذاری...
‫تا ماه ژوئن جنازه‌هامونو ‫از "هادسون" بیرون میکشی.
‫ببین...
‫میدونم که تو و "الیور" دو هفته‌ی سخت ‫رو پشت سر گذاشتین.
‫ولی تو چند جلسه‌ی اخیر حس نکردی ‫که داریم واقعاً پیشرفت میکنیم؟
‫قرار نیست چنین اتفاقی بیفته.
‫خیلی بی‌انصافیه.
‫‏‏۱۲سال گذشته‌ی زندگیم رو عملاً تنهایی...
‫صَرفِ مراقبت ازش کردم.
‫و حالا که بالاخره یه شانس برای اینکه ‫رو پای خودم بایستم پیدا کردم...
‫و میگی که نمیتونم قبولش کنم.
‫من فقط میگم که نمیتونم ‫هفت روزِ هفته رو پیشش باشم.
‫خُب که چی، فکر میکنی اینکه از مدرسه درش بیاریم...
‫و جایی ببریمش که حتی یه نفرم نمیشناسه، فکر خوبیه؟
‫اوضاعش تو مدرسه‌ش فاجعه‌س.
‫خیلی خوشحال‌تر میشه که تو یه جای دیگه ‫از نو شروع کنه.
‫صرف نظر از اینکه اوضاع چقدر الان سختن...
‫،اگه مجبورش کنین جای دیگه بره ‫اوضاع بدتر هم میشه.
‫براش مهم نیست که "الیور" چی میخواد.
‫فقط نمیخواد به خودش سختی بده.
‫پس چیزی که داریم میگیم...
‫اینه که الان هیچکدومتون نمیخواین از "الیور" نگهداری بکنین؟
‫میدونم که جفتتون اخیراً خیلی...
‫سختی کشیدین. ‫کار بزرگیه...
‫که بخواین از خودتون مراقبت کنین.
‫ولی باید یه راه برای نگهداری از پسرتون پیدا کنین.
‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای میدونم که چقدر نیازمند توجهه.
‫فقط یه چند ماه میخوام با خودم باشم...
‫- تا بتونم رو پای خودم بایستم. ‫- منم نمیتونم ساعت کاریم رو کم کنم.
‫و نمیتونم "الیور" رو هر شب تا ساعت ۱۰ تنها بذارم.
‫باید اینجا به یه توافقی برسین.
‫جفتتون باید از چیزی که میخواین دست بکشین...
‫به خاطر پسرتون.
‫چطوره تو طول هفته پیش تو باشه...
‫و آخر هفته سوار قطار بشه و پیش من بیاد؟
‫خیلی زوده براش که تنها سوار قطار بشه.
‫باشه پس...
‫میتونم بیام دنبالش...
‫و با خودم برش گردونم.
‫میدونین چیه؟ ‫به نظر فکر خیلی افتضاحیه...
‫که از مدرسه درش بیارین، از خونه‌ش دورش کنین.
‫نمیتونم این پیشنهاد شغلی رو رد کنم.
‫خیلی وقته که منتظر یه فرصت مثل اینم.
‫فکر میکنم حق با "بس"ـه.
‫- بهترین کاریه که میتونیم بکنیم. ‫- به نظرم خطرناکه.
‫فقط برای چند ماهه.
‫و اگه داشت به فاجعه تبدیل میشد...
‫میتونیم یه راه دیگه رو امتحان کنیم، درسته؟
‫حالا باید این خبر رو با بچه درمیون بذاریم.
‫فکر نمیکنم بتونین همینطوری بهش بگین.
‫از اون مدل تصمیما نیست که بتونین ۱۰دقیقه‌ای بگیرین.
‫جفتتون باید بشینین و راجع بهش فکر کنین.
‫در غیر این صورت، از من گفتن بود که پشیمون میشین.
‫نمیتونم...
‫بیشتر از این وقت بگذرونم. ‫باید امروز بهشون بگم که که پیشنهادشون رو قبول میکنم یا نه.
‫و باید وسایل خونه رو جمع کنم.
‫فکر میکنم بهتره همین الان بهش بگیم...
‫تا وقتی که اینجاییم.
‫داری بهم میگی که هیچ راه دیگه‌ای به ذهنت نمیرسه؟
‫باشه.
‫یه لحظه بیا داخل.
‫مجبورم؟
‫پدر و مادرت میخوان...
‫یه چیزایی بهت بگن.
‫- هنوز دعوا میکنن؟ ‫- نه، عزیزم، همه‌چیز رو به راهه.
‫نگران نباش پسرجون، اتفاق بدی نمیخواد بیفته.
‫میخوای بشینی؟
‫خُب...
‫چیزی هست که بخواین با "الیور" درمیون بذارین؟
‫راستش، یه خبرای خیلی خوبی برات داریم.
‫،وقتی من و "میشل" مسافرت بودیم ‫یکی از دوستای قدیمیم رو دیدم...
‫و بهم یه شغل پیشنهاد کرد.
‫به همین خاطره که خیلی مسافرتت طول کشید؟
‫تا حدی.
‫بگذریم، شغل خیلی فوق العاده‌ایه.
‫میخوام تو یه کالج به اسم "بارد" تدریس کنم.
‫شمال شهره، ۲ساعت و نیم راهه.
‫میخوای از "بروکلین" بری؟
‫،خُب، این تیکه‌ی هیجان انگیزشه ‫چون قراره من و تو...
‫با هم اونجا زندگی کنیم...
‫حداقل برای چند ماه...
‫و اگه دوست داشتیم میتونیم اونجا بمونیم.
‫همین الانش یه آپارتمان خیلی خوب برامون درنظر گرفتن.
‫نزدیک یه جنگل خیلی خیلی خوشگله.
‫- قراره کجا برم مدرسه؟ ‫- همونجا.
‫میتونی دوستای خوب پیدا کنی.
‫میدونم چقدر از مدرسه‌ای که ‫الان توش هستی، متنفری...
‫بنابراین میشه یه شروع تازه.
‫چه بلایی سر خونه‌ی واقعیمون میاد؟
‫راستش من و پدرت هنوز راجع به این موضوع صحبت نکردیم...
‫ولی گمونم...
‫موقتاً تو این مدت اجاره‌ش میدیم.
‫یکی دیگه میخواد تو اتاقم زندگی کنه؟
‫شاید، ولی فقط برای چند ماه.
‫وسایلم چی؟
‫بعضیاشونو با خودت میبَری...
‫و یه سریاشم میذاری پیش من...
‫و بقیه‌شم میذاریم تو انبار.
‫همه وسایلت در امانه.
‫تو کجا میری؟
‫همینجا میمونم.
‫ولی میام بهتون سر میزنم.
‫یا میام دنبالت...
‫و آخرهفته رو تو شهر میگذرونیم.
‫چی میخوای...
‫به پدر و مادرت بگی؟
‫نمیخوام برم!
‫گوش کن، پسرجون...
‫،میدونم خواسته‌ی خیلی زیادیه ‫و میدونم که تا الان خیلی چیزا ازت خواستیم...
‫ولی الان این تنها راه ممکنه.
‫- براتون مهم نیست که نظر من چیه؟ ‫- معلومه که برامون مهمه...
‫و میدونم که اوضاع برات خیلی خیلی سخت میشه...
‫ولی این بهترین راه‌حل موجوده.
‫نمیخوام برم.
‫هضم چنین تصمیمی خیلی سخته...
‫ولی فکر میکنم خیلی مهمه که...
‫بهمون بگی چی میخوای.
‫نمیخوام برم. ‫بهشون بگو که این کارم ازم برنمیاد.
‫میدونستم که فکر خیلی بیخودیه.
‫،"اگه تو برمیگشتی "بروکلین ‫میتونست بره مدرسه‌ی واقعیش...
‫و تو خونه‌ی واقعیش زندگی کنه.
‫برگردم خونه‌ی قبلیمون؟ ‫میخوای چه بلایی سرم بیاری؟
‫از موندن پیش بابا متنفرم. ‫پیش بابا نمیمونم.
‫،عزیزم، میدونم که شما دوتا با هم نمیسازین ‫ولی مطمئناً از هم متنفر هم نیستین.
‫سرم داد میزنه. ‫مست میکنه.
‫نمیخوام پیشش بمونم.
‫وقتی پیشت بود، مست کردی؟
‫برای همینه که نمیتونه پیشم بمونه. ‫خونه‌خراب کُنه.
‫خُب که چی؟ ‫من باید از هرچیزی که برام مهمه دست بکشم، چون تو نمیتونی...
‫- واسه یه لحظه یه پدر مسئول باشی؟ ‫- بس کنین.
‫کافیه. بسه.
‫دیگه خبری از دعوا نباشه.
‫باید از این بچه مراقبت کنین.
‫البته. ‫"الیور"...
‫میدونی که خیلی زیاد دوستت داریم.
‫نگران نباش، پسرجون. ‫اینا هیچ ربطی به تو نداره.
‫برین بمیرین. ‫برین بمیرین.
‫الیور"، میشه بریم داخل و راجع به این موضوع حرف بزنیم؟"
‫نمیخوام با هیچکس صحبت کنم.
‫الیور"، میدونم دلخوری"...
‫بیا بریم تو دفتر و دقیق راجع به همه‌چیز حرف بزنیم، باشه؟
‫اول باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫حتماً، بپرس.
‫تنها.
‫حداقل به خطر من کاپشنت رو بپوش.
‫اگه خواستی صحبت کنی، من و پدرت اونجاییم.
‫راجع به چی میخوای حرف بزنی؟
‫قراره کجا زندگی کنم؟
‫سوال خوبیه.
‫مهم نیست.
‫پدر و مادرم منو نمیخوان.
‫احساسشون واقعاً اینطور نیست.
‫چون دیگه زن و شوهر نیستن...
‫به این معنی نیست که دیگه والدینت نیستن.
‫اگه من نبودم...
‫مامانم میتونست بره...
‫و شغل جدیدش رو شروع کنه...
‫و پدرم میتونست تنها زندگی کنه.
‫همه هم خوشحال و راضی میبودن.
‫پدر و مادرت الان مستاصلن.
‫آره، عصبانی هم هستن.
‫دارن اوضاع سختی رو...
‫میگذرونن.
‫ولی باید یادت باشه که هنوز دوستت دارن...
‫خیلیم زیاد.
‫میدونی؟
‫بذار بگم چرا. ‫بذار یه آزمایشی بکنیم.
‫راجع به تمام چیزایی که خوشحالت میکنن فکر کن...
‫تمام چیزایی که باعث راحتی و آرامشتن.
‫تو دفترت راحتم.
‫خوشحالم که چنین چیزی میشنوم.
‫دفترم چی داره که باعث میشه حس کنی راحتی؟
‫حرف زدن باهات رو دوست دارم.
‫منم حرف زدن باهات رو دوست دارم.
‫میشه بیام با تو زندگی کنم؟
‫میدونی، "الیور"، به نظر...
‫فکر خیلی خوبی میاد...
‫یادته برام ساندویچ درست کردی و ‫از لاک‌پُشتم مراقبت کردی؟
‫ببین...
‫با هم دوران خوشی رو داشتیم...
‫ولی...
‫نمیتونی بیای و پیشِ من زندگی کنی.
‫کُلِ روز رو مدرسه‌م.
‫مدرسه‌م خیلی به دفترت نزدیکه. ‫خوش میگذره.
‫میدونی، به منم خوش میگذره، ولی...
‫حتی تخت خودمم رو هم نمیخوام. ‫میتونم رو مبلت بخوابم.
‫ولی تو پدر و مادرِ خودت رو داری...
‫و اونا دوستت دارن...
‫و میخوان که پیششون باشی.
‫ولی من تو رو بیشتر دوست دارم.
‫من هیچوقت نمیتونم جای پدر و مادرت رو پُر کنم.
‫میتونی هروقت که بخوای بهم سر بزنی. ‫هر وقت.
‫و میتونی راجع به هرچیزی که میخوای حرف بزنی.
‫هفته‌ی پیش که از مدرسه فرار کردم رو یادته؟
‫به جای رفتن به خونه‌ی پدر یا مادرم، اومدم دفتر تو.
‫نمیخواستم ببینمشون. ‫میخواستم تو رو ببینم.
‫به این دلیله که...
‫من و تو با هم دوستیم.
‫اگه واقعاً دوستم بودی، میذاشتی بیام و پیشت بمونم.
‫الیور"، بهت قول میدم که همیشه دوستت میمونم".
‫و...
‫- تو هم منو نمیخوای. ‫- حقیقت نداره.
‫ببین...
‫میدونم که این اوضاع...
‫خیلی اذیتت میکنه.
‫فکر احمقانه‌ای بود.
‫راستش، فکر خیلی باحالی بود.
‫،و اینکه باهام راحت حرف میزنی ‫خیلی خوشحالم میکنه.
‫نمیتونی کمکم کنی.
‫ولی حداقل نمیذاری سعیمو بکنم؟
‫به کمک احتیاج ندارم.
‫میدونی...
‫هر کسی...
‫هرکسی یه وقتایی تو زندگیش احتیاج به کمک داره.
‫درک میکنم.
‫فقط میخوام بدونی که...
‫هروقت که بخوای باهام حرف بزنی، من هستم.
‫میخوای به پدر و مادرت بگم که آماده‌ی رفتنی؟
‫خودم میتونم از پسش بربیام. ‫نمیخوام همراهم بیای.
‫مطمئنی؟
‫برام مهم نیست.
‫هفته‌ی بعد قراره اسباب‌کشی کنم و ‫دیگه هیچوقت نمیبینمت.
‫"الیور".
‫الیور"؟"
‫متاسفم.
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫(Mahyaa۷)محیـــــــــا
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....