‫قرار نیست باهام بیای داخل.
‫بابا، آروم باش.
‫حتی نمیدونم برای چی اومدی.
‫"سلام، "پائول.
‫"سلام، "والتر. ‫خوشحالم که میبینمت.
‫دخترم "ناتالی" رو یادتون میاد؟
‫- معلومه. چطوری، "ناتالی"؟ ‫- خیلی بهتره.
‫"ممنونم، "ناتالی.
‫بدون همراه نمیذاشتن از اون دیوونه‌خونه بیام بیرون.
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫(Mahyaa۷)محیـــــــــا
‫اصلاً فکرشم نمیکردم از برگشتن به اینجا خوشحال بشم.
‫ولی خیلی خوبه که از اونجا بزنی بیرون...
‫حتی اگه برای یه ساعت باشه.
‫پس این هفته اصلاً بیرون نرفتی؟
‫چرا، یه چندباری.
‫کانی" و"...
‫ناتالی" منو برای ناهار بیرون بردن".
‫و چطور بود؟
‫راستش یه جای ایرلندی خوشگل بود...
‫درست اون سرِ خیابون. ‫احتمالاً شما هم خوشت بیاد.
‫خورشت خوردم...
‫و یه کم نون ایرلندی. ‫کانی" گریه کرد".
‫منم نشسته بودم و به این فکر میکردم که همه...
‫پیش خودشون فکر میکنم یه باباییم ‫که واسه ناهار از دارالمجانین آزاد شده.
‫"شک دارم که چنین فکری کرده باشن، "والتر.
‫واقعاً تحقیر کننده‌س.
‫،دختر خودم مجبور بود مرخصم کنه ‫تو اتاق انتظار بشینه...
‫دوباره منو ببره اونجا...
‫انگار که یه تهدید برای جامعه‌م.
‫فکر کنم ترس از اینه که برای خودت یه تهدید باشی.
‫- میشه یه چیزی ازت بپرسم، "پائول"؟ ‫- حتماً.
‫گفتی که اونجا یکی از بهترین مراکز بهداشتی تو شهره؟
‫مرکز تحسین شد‌ه‌ایه.
‫پس اگه اینجوریه بقیه‌شون چطورین؟
‫نمیخوام شکایت کنم.
‫خودت چندباری اونجا بودی.
‫تمیزه، نورش خوبه.
‫چرا نمیگی اونجا چی اذیتت میکنه؟
‫خدمه‌شه.
‫مشاورا، مددکارای اجتماعی.
‫،شاید تو منو لوس کردی ‫ولی این آدما...
‫- اصلاً باهوش نیستن. ‫- یعنی چی؟
‫خُب، تو یا باهوشی یا نیستی.
‫نمیتونی تظاهر کنی.
‫وقتی با تو حرف میزنم، لازم نیست توضیح بدم.
‫گوش میدی...
‫میفهمی که چی میگم، بلافاصله جواب میدی.
‫،اگه به یه اسم اشاره کنم ‫حتی برای یه دفعه...
‫دفعه‌ی بعد یادت میمونه.
‫این آدما...
‫مغزشون نمیکِشه.
‫مجبورم همیشه برگردم به چیزایی که قبلاً گفتم.
‫"خُب، فکر میکنم من و تو یه رابطه‌ی خاصی داریم، "والتر.
‫و میتونم تصور کنم که چقدر...
‫ناامید کننده‌س که همون حرفایی رو که...
‫قبلاً تو جلسه‌هامون زدیم، مرور کنیم.
‫آره، ولی فقط این نیست.
‫یه جوری باهام حرف میزنن که انگار بچه‌ی ۴ساله‌م...
‫یا یه پیرمرد ۸۰ساله که باید همه‌چیز براش...
‫توضیح داده بشه...
‫شمرده و بلند.
‫حس کردی تحقیر شدی.
‫آره، دقیقاً، میبینی، همینه.
‫منظورم همینه، تو منو درک میکنی.
‫،"اگه بخوام روراست باشم، "والتر ‫این خیلیم سخت نبود.
‫هیچوقت وقتی با توام احساس حقارت نکردم.
‫من به تو احترام میذارم، تو هم به من احترام میذاری.
‫شرایطمون برابره.
‫راستش من چنین حسی رو قبلاً از تو نگرفته بودم.
‫- نگرفته بودی؟ ‫- راستش همیشه حس میکردم...
‫یه جورایی میرنجونمت...
‫که حرف زدنمون اتلاف وقته.
‫مثلاً وقتی یه ارتباط بین گذشته و الانت پیدا میکنم...
‫اونا رو دست کم میگیری.
‫همینطور منو.
‫اگه اینجوری حس کردی، شرمنده‌م.
‫واقعیت اینه که از همون نگاه اول...
‫میفهمیدم که کارت درسته.
‫و با این وجود فکر میکنم یادم میاد که...
‫که مدارک تحصیلی من رو هم زیرسوال بردی.
‫و نرفتی آمارمو دربیاری؟
‫عجب حافظه‌ای داری، هیچ جزئیاتی رو از قلم ننداخته.
‫میتونی بفهمی که چرا یه کم غافلگیر شدم...
‫از اینکه میشنوم ازم تعریف میکنین.
‫پسر، سخت تعریف قبول میکنی، مگه نه؟
‫باید راجع بهش با یکی صحبت کنی.
‫باشه، از اونجایی که...
‫شما برای درکِ من از خودت خیلی احترام قائلی...
‫میتونم رک باشم؟
‫کاملاً.
‫چرا داری پاچه‌خواری منو میکنی؟
‫- جانم؟ ‫- "فکر میکنم حق با توئه، "والتر.
‫سعی کردم باهات همدل باشم...
‫و میدونم که یه اشتباهاتی داشتم...
‫ولی فکر میکنم راجع به نظرت درباره‌ی من، درست فکر میکنم.
‫پس دوباره ازت میپرسم...
‫چرا داری پاچه‌خواری منو میکنی؟
‫بذار یه چیزی نشونت بدم.
‫این چیه؟
‫یه دستگیره‌س.
‫خودم درستش کردم، تو کاردرمانی. ‫استفاده از فعالیت‌های هدفمند برای جلوگیری از ناتوانی و) ‫(حفظ سلامتی افرادی که دچار آسیب جسمی،ذهنی،روانی هستند
‫فردا قراره تیکه‌های کوچیک کاشی رو به هم بچسبونیم...
‫و زیرلیوانی درست کنیم.
‫فکر نمیکنم کاردرمانی برات...
‫بهترین گزینه باشه.
‫،"خودم فبلاً برو و بیایی داشتم، "پائول ‫اینکارا افت داره.
‫فکر میکنم اینا تنها کارایی نیستن که اونجا میکنی.
‫نه، معلومه که نه.
‫و بعدش مشاوره گروهی هم داریم...
‫،که نه تنها اتلاف وقت نیست ‫تازه آزاردهنده هم هست.
‫یه جا میشینم و به حرفای غریبه‌ها راجع به اینکه چطور...
‫این یکی رو قال گذاشتن و ‫اون یکی رو بهش دست‌درازی کردن...
‫و اینکه چقدر از دست والدینشون عصبانین، گوش میکنم.
‫اینکه با چنین افرادی تو یه جا باشی، چه حسی داره؟
‫خُب، فکر کنم باید درکشون کنم...
‫یا همدردی کنم یا اینکه بگو چیکار کنم.
‫"ولی بیخیال، "پائول.
‫دو ماه پیش، یه مدیرعامل بودم که وقت سَر خاروندن نداشت...
‫و مشکلات دنیای واقعی رو حل میکرد.
‫و حالا بین یکی که دوست داره پوشک ببنده...
‫و یکی دیگه که میخواد با تیغ خودکشی کنه، نشستم.
‫نمیشه انکار کرد که برات خیلی سخته.
‫و باید از دست من به خاطر اینکه ‫گفتم باید اونجا بمونی، عصبانی باشی.
‫نه، تو داری کارت رو انجام میدی.
‫و میتونم تصور کنم ممکنه از دستم ناراحت باشی...
‫به خاطر اینکه نتونستم از افسردگی‌ای که داری، نجاتت بدم.
‫یا از کاری که داشتی در حق زندگیت انجام میدادی.
‫میدونی، یکی از روانشناسای اونجا چنین چیزی رو گفت.
‫میگفت تو بی‌ملاحظه بودی.
‫میگفت که تو "جعبه‌ی پاندورا" رو... ‫طبق افسانه‌های یونانی جعبه‌ای با محتوای تمامی بلاها) ‫(و شوربختی‌های ناشناخته بشریت از جمله کار،بیماری،مرگ
‫در بدترین زمانِ ممکن باز کردی.
‫شرمنده، نباید اینو بهت میگفتم؟
‫مطمئنم که شنیدنش آشفته‌تون کرده.
‫فکر میکنی منظورش چی بوده؟
‫خُب، بهش اطمینان نداشتم.
‫به اونم اطمینان نداشتم.
‫بهش گفتم که اگه تو نبودی...
‫زودتر از اینا فاتحه‌م خونده بود.
‫همینطور بهش گفتم که کارمنداش در حد تو نیستن.
‫- "دوباره داری همون کارو میکنی، "والتر. ‫- چی؟
‫چاخان میکنی.
‫چی ازم میخوای؟
‫که برم بیرون.
‫میخوام برم بیرون.
‫و امیدواری اگه به اندازه‌ی کافی چاپلوسی کنی...
‫برگه‌ی ترخیصت رو امضا میکنم، درسته؟
‫"داغونم، "پائول.
‫و یه هفته تا رفتن پیش قاضی مونده.
‫میفهمم که یه هفته ممکنه طولانی به نظر برسه.
‫خدا، یه روز دیگه موندن بیچاره‌کننده‌س.
‫هر چیزی که لازم باشه بگم یا امضا کنم، انجامش میدم.
‫خواهش میکنم به دکتر "ولز" زنگ بزن.
‫به حرفت گوش میکنه.
‫قبل از اینکه چنین کاری بکنم...
‫باید بیشتر صحبت کنیم.
‫چی میخوای بدونی؟
‫چی میخوام بدونم؟
‫هفته‌ی پیش تو بیمارستان همینو بهم نگفتی؟
‫و بهم میگفتی که مسموم شدی.
‫"فیلم نیا، "والتر.
‫وقت من و خودت رو تلف میکنه.
‫فقط چیزی رو میگی که فکر میکنی من میخوام بشنوم.
‫خجالت میکشیدم.
‫نمیخواستم "ناتالی" بفهمه.
‫چرا بهم نمیگی هفته‌ی پیش...
‫واقعاً چطور گذشته؟
‫مثل جهنم بود.
‫هیچکاری نداشتم که انجام بدم.
‫یه تلوزیون بود...
‫و گروه رای‌گیری میکرد که چه آشغالی رو دوست دارن ببینن.
‫یه پیانو بود که هیچکس حق نداشت بزنه.
‫بهمون کار میدادن...
‫ولی کاملاً زوری بود.
‫من هیچکاری نمیکنم.
‫- پس چطور وقت میگذروندی؟ ‫- تو راهروها راه میرفتم.
‫ساعت ۹ صبح بود.
‫قدم میزدم...
‫به بیرون پنجره زل میزدم.
‫انگار ساعت‌ها میگذشتند.
‫با خودم فکر میکردم...
‫"احتمالاً الان دیگه وقت ناهاره".
‫بعد به ساعت نگاه میکردم.
‫ساعت ۹:۱۵ بود.
‫وقتی از پنجره به بیرون زل میزدی...
‫راجع به چی فکر میکردی؟
‫راجع به اینکه اگه هنوز سرِ شغلم بودم...
‫چه کارایی انجام میدادم.
‫شما عادت داشتین سرتون شلوغ باشه.
‫میتونم تصور کنم که...
‫- سازگار شدن باهاش سخته. ‫- نمیتونم باهاش کنار بیام.
‫با وقت تلف کردن راحت نیستم.
‫باید تا وقتی اونجا هستین باید روش کار کنیم.
‫ازم میخوای روی وقت تلف کردن کار کنم؟
‫نه، منظورم اینه که...
‫وقتی بعضی افراد تو بیمارستان بستری میشن...
‫نبودن فشارهای روزمره، مایه‌ی آرامشه.
‫بهشون فرصتِ...
‫تفکر و تعمق رو میده.
‫- منظورتون رو نمیفهمم. ‫- خُب، یعنی تفکر کنن.
‫روی چیزهایی که اتفاق افتاده و پیش روئه تفکر کنن.
‫به نظرم شما خیلی وقته که که سخت مشغولِ...
‫کار هستین که حتی فرصت نکردین...
‫اونا رو با خودتون مرور کنین.
‫ناتالی" هم چنین چیزی میگفت".
‫"میگفت بهتره "به ندای درونم گوش کنم.
‫منم بهش گفتم آخرین کاری که بخوای تو یه دیوونه‌خونه...
‫بکنی اینه که شروع کنی به شنیدن صدا.
‫وقتی تو راهروها قدم میزنین، به چی فکر میکنین؟
‫"فقط مضطربم، "پائول.
‫به پول فکر میکنم.
‫به دارایی خالصم فکر میکنم.
‫یه مقدار کم شدن. ولی...
‫به "کانی" فکر میکنم که قبض‌ها رو پرداخت میکنه...
‫اینکه ماشین تو پارکینگ باتری خالی کرده...
‫چه بلایی سرِ...
‫اون بچه‌های بیچاره‌ای که...
‫اون ماده رو سرکشیدن، اومد؟
‫به خانواده‌هاشون فکر میکنم...
‫اینکه چطور دارن با این موضوع کنار میان.
‫اوضاع چطوره...
‫اغلب اوقات بهشون فکر میکنین؟
‫خودتون چه فکری میکنین؟
‫گفتین که یه جلساتی...
‫با کارمندان داشتین...
‫"روانپزشک".
‫از چی حرف میزد؟
‫میخواستن بحران رو تکرار کنن...
‫اخراج شدنم رو.
‫"مدام میگفتم، "میشه بی‌زحمت پرونده‌م رو بخونین؟
‫همونطور که داستان رو بازگویی میکردی...
‫یادت میاد درگیر چه احساساتی شدی؟
‫تا حالا شهادت دادی؟
‫،تا جایی که ممکنه کم حرف میزنی ‫و منتظر میشی تا تموم بشه.
‫گفتین که "جعبه‌ی پاندورا" باز شد.
‫راجع به اون موضوعات هم صحبت کردین؟
‫- مثلاً چی؟ ‫- نمیدونم.
‫،سرگذشت خانواده‌تون ‫"سرگذشتتون با خونواده‌ی "دونالدسون...
‫و اضطرابتون نسبت به جدایی.
‫نه واقعاً.
‫اونا چیزی نپرسیدن، منم چیزی نگفتم.
‫راجع به اون شبی که میخواستین ‫خودتون رو بکُشین چیزی پرسیدن؟
‫معلومه که راجع بهش پرسیدن. ‫باید اینکارو میکردن، مگه نه؟
‫بله، مجبورن.
‫قبلاً جای اونا بودم. ‫یه شرکت رو با تلاش بدست آوردیم.
‫یه سر زدم.
‫مدیرِ...
‫داخلی منو همراهی کرد.
‫که چقدر همه فداکارن...
‫که هیچی نیاز به تغییر نداره.
‫،تمام مدتی که داشت نطق میکرد ‫من تو ذهنم حساب کتاب میکردم.
‫از نظر احساسی درگیرن.
‫- و منم برای ارزیابی اونجا بودم. ‫- پس با این دکترها، حس میکردی...
‫دارن فقط ارزیابی پزشکی میکنن؟
‫،فقط راجع به این فکر میکردن ‫که چقدر برای طبابت منو تیغ بزنن...
‫یا اینکه چقدر تحتِ پوششم.
‫فکر نمیکنی اونا چیز دیگه‌ای رو ارزیابی میکردن؟
‫به هر حال دوباره میرم سراغش.
‫تا آخر عمرم دیگران نگران همین یه چیزن.
‫مگه نه؟
‫میخوای راجع بهش حرف بزنی؟
‫تو خیابون زیبایی زندگی میکنین.
‫قبلاً حواسم نبوده.
‫آخه همیشه وقتی میاین، هوا تاریکه.
‫دیدنِ...
‫اومدن بهار قشنگه.
‫حالا این فرصت رو دارم تا باغچه‌م رو گُلکاری کنم.
‫رُزها رو بو کنم.
‫- میتونم یه چیزی ازتون بپرسم؟ ‫- البته.
‫اگه شما جای من بودین، چیکار میکردین؟
‫قبلاً راجع بهش فکر کردم.
‫کاملاً میتونم درک کنم...
‫که درد و رنجتون چطور بوده...
‫چطور میتونه غیرقابل تحمل...
‫و پایان ناپذیر باشه.
‫و چطور در اون لحظه، فکر میکنین که یه راه حلی پیدا کردین...
‫یه راه برای خارج شدن از یه وضعیت ناامید کننده.
‫ولی میدونین...
‫فکر میکنم که...
‫"بدترین شبِ زندگیت سَر اومده، "والتر.
‫ازش جون سالم به در بردی.
‫یه فرصت دوباره بهت داده شده.
‫و خلایی که حس میکنی...
‫شاید خلایی که هنوز حس میکنی، قابل پُر شدن باشه...
‫و امکان شروع دوباره وجود داشته باشه.
‫میدونی، سعی کردم باهاش بجنگم.
‫".مدام به خودم میگفتم، "به خودت بیا، والتر
‫".به خودت بیا"
‫مدام فکر میکنم که...
‫میتونم یه راهی پیدا کنم...
‫که چیزی رو حس نکنم.
‫چه چیزی رو حس نکنی؟
‫کلاً چیزی رو حس نکنم.
‫ختم کلام.
‫همیشه میتونستم اراده کنم تا از تخت بیام بیرون.
‫حتی وقتی که عین جنازه بودم یا مریض بودم...
‫همیشه میتونستم کار کنم.
‫زنگ که میزدن، جواب میدادم.
‫این بار نه.
‫انگار که...
‫یه "والتر بارنت"ـی هست که میشناختم...
‫که میتونست...
‫هرفشاری رو تحمل کنه.
‫و بعد...
‫و یه "والتر بارنت"ـی هست که نمیدونستم وجود داره...
‫که در هم شکست...
‫که نتونست درد و رنج رو تحمل کنه.
‫"این دو تا "والتر...
‫یکی قوی و اون یکی ضعیف...
‫تفاوتی...
‫بینشون وجود داره؟
‫نمیدونم.
‫همونطور که گفتم، این یکی رو نمیشناسم.
‫اون یکی، منظورت همون فرد بدون شغله؟
‫میگفتی هروقت زنگ میزدن، تو جواب میدادی.
‫شاید یه بخشی از دلیل اینکه نمیتونی به خودت بیای...
‫برای اینه که برای اولین بار در عمرت...
‫گوش به زنگ نبودی. ‫کاری به گردنت نبوده.
‫منظورتون چیه؟
‫،به خودت افتخار میکنی ‫نه برای تواناییت برای کار کردن...
‫بلکه به خاطر تواناییت برای کار کشیدن از خودت...
‫فراتر از حدِ خستگی.
‫اولین روزی که اومدین...
‫اصلاً به فکرتونم خطور نمیکرد که حمله‌های عصبیتون ‫چیزِ قابل ذکری باشه.
‫"تو مدتی که شما رو میشناسم، "والتر...
‫نشنیدم که حرفی از یه تفریح بزنین...
‫- یا یه روز مرخصی، یه شب دورهمی. ‫- ما با هم وسط یه بحران آشنا شدیم.
‫ولی به گمونم قبل از این بحران، یه بحران دیگه بوده...
‫و قبل از اون یکی دیگه بوده. ‫و درست تا...
‫"بچگی، "ویتنام"، خونواده‌ی "دونالدسون...
‫و ترک اعتیاد "کانی" ادامه پیدا میکنه.
‫ترک اعتیاد "کانی"؟
‫راجع به چی حرف میزنی؟ ‫تا حالا چیزی راجع به این موضوع نگفتم.
‫شما نگفتی، ولی وقتی با "ناتالی" تو بیمارستان صحبت میکردم...
‫حق نداشت اینطوری آبروی "کانی" رو ببره.
‫نمیخواست آبروی "کانی" رو ببره.
‫- فکر میکرد بهم گفتین. ‫- چرا باید چنین کاری بکنم؟
‫چون آدما تو جلسات مشاوره چنین کاری میکنن.
‫راجع به زندگیشون صحبت میکنن.
‫اگه همسرت مشکل اعتیاد به مواد داره...
‫اعتیاد به مواد؟ ‫فقط یه شراب "شاردونه" ساده بوده.
‫و یه کم قرص.
‫اون یه...
‫کانی" یه همسر فوق العاده‌س".
‫یه خونه‌ی عالی فراهم کرده. ‫از بچه‌ها مراقبت کرده.
‫و مثل یه عقاب مواظب خونه بوده.
‫مشکل از اونجایی شروع شد...
‫تقصیر منه.
‫چی تقصیر توئه، "والتر"؟
‫خیلی بیرون از خونه بودم. ‫همیشه در حال سفر بودم.
‫دکترها هیچوقت نفهمیدن برای چی بوده.
‫شاید کمبود قند خونی...
‫یا بیماری "لایم"، یا یه چیز شیمیاییه. ‫(نوعی بیماری عفونی)
‫سرِ حال میشد و از سرازیری خودشو پرت میکرد.
‫- و شما اونجا بودین تا بگیرینش. ‫- من اون سَرِ دنیا بودم.
‫اگه پسرها یا مادرش بهم زنگ میزدن.
‫بدون معطلی با پرواز بعدی برمیگشتم.
‫همیشه تکیه‌گاهش بودم.
‫تا الان.
‫حالا نا امیدش کردم.
‫همه رو نا امید کردم.
‫تو انسانی.
‫،"قرار نیست خرابکاری کنم، "پائول ‫این چیزا واسه بقیه آدماس.
‫"ولی نه "والتر بارنت.
‫سوپرمنه.
‫همسرت قبلاً بهت چنین چیزی نمیگفت؟
‫- فقط یه کنایه از منه. ‫- ولی کاملاً گویای ماجراست.
‫کُلِ زندگیت تکیه‌گاه همه بودی.
‫یه جوری میگین که انگار مسئول بودن چیز بدیه.
‫نه فقط به زیانی که به بار آورده فکر میکنم...
‫فشار یا حتی شاید لزوم اینکه همیشه قهرمان باشین.
‫لزوم؟
‫- فکر میکنی در به در دنبال چنین چیزیم؟ ‫- منظورم این نبود.
‫فکر میکنی مثل یه آتش‌نشانیم که خودش آتیش به پا میکنه ‫تا خاموشش کنه؟
‫نه "والتر"، منظورم این نیست.
‫پس اون منظور کوفتیت چیه؟
‫یالا، همه‌چیز رو میدونی. ‫فقط بهم بگو تو اون مغزت چی میگذره.
‫"فکر نمیکنم بحران رو بخوای، "والتر.
‫،ولی نگران اینم که وقتی تو بحران نیستی ‫اصلاً نمیدونی باید چیکار کنی.
‫از دستِ خودت عصبانی هستی...
‫به خاطر در هم شکستن زیر بارِ این فشار.
‫ولی از اینکه همه چیز رو ‫تا اینجا تحت کنترل داشتی، شگفت‌زده‌م.
‫خیلی ممنون.
‫والتر"ـی که تو میشناسی"...
‫از وقتی برادرش مُرد تو خط مقدم بوده...
‫گوش به زنگ، از پسِ همه‌چیز و همه‌کس برمیومده...
‫همیشه هُشیار بوده.
‫ولی بدون وجودِ یه کوه مسئولیت...
‫اون "والتر" احساس سردرگمی میکنه.
‫نمیدونه چطور مسئول نباشه.
‫یادش رفته چطور بازی کنه.
‫نمیتونه بشینه و به زندگیش ادامه بده.
‫شاید به همین خاطره که تو بیمارستان بی‌قرار بودی.
‫پس منو از اونجا دربیار.
‫و اگه چنین کاری بکنم...
‫چه اتفاقی برای اون یکی "والتر" میفته؟
‫راجع به چی حرف میزنی؟
‫اون "والتر"ـی که گفتی از وجودش خبر نداشتی...
‫اون پسربچه‌ای که وقتی ۶سالش بود...
‫کودکیش ازش گرفته شد.
‫این همه وقت، یه گوشه...
‫تو تاریکی نشسته...
‫تا سر حدِ مرگ ترسیده...
‫و آرزو میکنه که کاش یکی بهش توجه کنه...
‫یا آرومش کنه.
‫و شاید...
‫شاید این فرصتشه.
‫فرصتِ تو...
‫تا بفهمی اون پسربچه کیه...
‫تا با بخشی از وجودت که...
‫کُلِ عمرت انکارش کرده بودی، دوباره ارتباط برقرار کنی.
‫حرفام به نظرت منطقیه؟
‫میخوای با اون بخش از وجودم که...
‫که داغون شده...
‫که زیرِ بار فشار درهم شکسته ارتباط برقرار کنم؟
‫چرا باید چنین کاری کنم؟
‫چون، "والتر"، فکر نمیکنم اون بخش از وجودت درهم شکسته باشه.
‫به نظرم این بخش از وجودت میخواد زندگی کنه.
‫شرمنده‌م...
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫(Mahyaa۷)محیـــــــــا
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....