‫حتماً باید منتظر مامانم وایسیم تا از اغذیه‌فروشی برگرده؟
‫آره، تازه منتظرِ پدرت هم باید وایسیم.
‫پدرم سرِ وقت نمیرسه.
‫این هفته سرِکار، خیلی اوضاعش بی‌ریخت بوده.
‫خیلی کار میکنه؟
‫فکر کنم.
‫قراره تا اونا بیان اینجا، ما چیکار کنیم؟
‫میتونیم بازی کنیم، البته اگه دلت میخواد.
‫این پشت، یه چندتایی بازی دارم...
‫اگه دوست داری بیا یه نگاه بنداز.
‫احتمالاً...
‫احتمالاً چیزی هست که تو خوشت بیاد ‫از اینا چیزی رو دوست داری؟
‫ورق نداری؟
‫ورق...
‫باشه، شاید...
‫باید...
‫یه جایی تو این خراب شده، یه ورقی داشته باشم.
‫اینم از این.
‫خُب چجور...
‫بازی دوست داری؟
‫دل، جنگ، هشتِ دیوونه؟
‫"بلک جَک".
‫من دست میدم.
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫امیــــــــرعلی و محیـــــــــا
‫هر کدوم از ما که جمعِ عددِ روی کارتهاش ۲۱ شد ‫بدون اینکه بیشتر از ۲۱ بشه، دست رو برده.
‫اگه جمع اعداد روی کارتت پایین ۱۵ باشه...
‫دستت به گا رفته.
‫- میتونم از چنین لفظی استفاده کنم؟ ‫- آره بابا، هرچی دلت میخواد میتونی بگی.
‫باشه.
‫فک کنم همین بسمه.
‫ولی دستت نمیتونه زیر ۱۵باشه!
‫خیلی تو این بازی افتضاحی، مگه نه؟
‫آره خداییش.
‫قواعد بازی رو درک نمیکنم ‫امیدوارم که این عصبانیت نکنه.
‫عصبانی نیستم، فقط...
‫اگه قوانین رو نمیدونی، چرا بازی میکنی؟ ‫اینطوری که فقط وقتت رو تلف میکنی!
‫فکر کنم به نکته‌ی خوبی اشاره کردی. ‫حق با توــه.
‫یه سوال دارم.
‫چرا اینجام؟
‫کسی برات توضیح نداده؟
‫مامانم گفت، میایم اینجا تا احساس بهتری پیدا کنم.
‫پدرم میگه، میایم اینجا چون مجبوریم.
‫باشه، چیزی که میدونم رو بهت میگم.
‫میدونی که پدر و مادرت دارن از هم طلاق میگیرن.
‫نه، اینطور نیست.
‫پس...
‫هیچکس اینو برات توضیح نداده؟
‫پدر مادرم طلاق نمیگیرن.
‫پدرم دیگه تو خونه زندگی نمیکنه.
‫این...
‫درسته.
‫ولی...
‫میدونی که...
‫اونا جدا شدن.
‫- ولی به این معنی نیست که دارن طلاق میگیرن. ‫- درست میگی.
‫میتونم...
‫میتونم بپرسم، پدر و مادرت...
‫بهت چی گفتن؟
‫پدرم از خونه رفته.
‫پس...
‫احساست در این مورد چیه؟ ‫برات چطوریه؟
‫هم درد داره، هم خیلی رو اعصابه.
‫دلت برای بابات تنگ شده؟
‫هنوز میبینمش.
‫فقط خیلی رو اعصابه.
‫خُب، باید یه چیز مهمی درباره این وضعیت باشه که...
‫به نظرت روی اعصابه.
‫هنوز بهم نگفتی چرا اینجام.
‫اینجایی چون پدر و مادرت از هم جدا شدن...
‫و...
‫میخوان مطمئن بشن که هر دوتاشون تو رو میبینن.
‫ولی بهم گفتن که...
‫توی این ماه‌های اخیر ‫نخواستی خونه‌ی پدرت بمونی.
‫دلیل اینکه همه امروز اینجا جمع شدیم...
‫اینه که بتونیم یه پاسخ و راه حل پیدا کنیم.
‫درست برات توضیح دادمش؟ ‫با عقل جور در میاد؟
‫خیلی خُب، خوبه.
‫شاید تو هم بتونی یه چیزی رو برای من توضیح بدی.
‫چرا نمیخوای خونه‌ی پدرت بمونی؟
‫- از آپارتمانش خوشم نمیاد. ‫- باشه.
‫- از چیه آپارتمانش خوشت نمیاد؟ ‫- شمال شرقیِ شهره.
‫و چه عیبی داره؟
‫تا حالا توی شمال شرقی شهر بودی؟
‫خُب، دقیقاً از چیه اون محله خوشت نمیاد؟
‫خونه‌ی اصلیم توی "بروکلین" ـه...
‫و خونه‌م خیلی به مدرسه‌م نزدیکه.
‫پیاده، پنج دقیقه تا مدرسه طول میکشه.
‫ولی تو خونه‌ی پدرم، باید یه ساعت زودتر پاشم ‫تا قطارِ ساعت ۴ سوار شم.
‫پس داری میگی که، آپارتمان پدرت...
‫راحت نیست.
‫بله، و بعلاوه اینکه ‫هیچی غذا تو خونه نداره.
‫هیچی غذا نداره؟
‫خیلی خُب...
‫شاید نوشیدنی پروتئین‌دار، سُسِ خردل و "ادویل" داشته باشه. ‫(ادویل"،نوعی قرصِ ژلوفن")
‫ولی زمانایی که تا دیروقت کار میکنه ‫روی اوپن، پول میذاره.
‫طبقه پایین، یه فروشگاه خیلی عالی هست...
‫ولی تنها چیزی که دارن ‫زیتون‌های بسته‌بندی شده‌ی عجیب غریبه.
‫با این اوضاع،یا باید برم شکلات بخرم یا زنگ بزنم ‫رستوران برام گوشتِ دنده بیارن.
‫خودت تنهایی این همه خرید میکنی؟ ‫خیلی هنر میکنیا.
‫دلیلی که خوشم نمیاد اونجا بمونم، همینه.
‫دلیل دیگه‌ای هم هست که دوست نداری اونجا بمونی؟
‫اونجا سخت خوابم میبره.
‫پس شبا نمیتونی بخوابی.
‫نه، معمولاً نه. ‫فقط موقعی که دوستای بابام هستن، اینطوریه.
‫بعدش چی میشه؟
‫وی" رو کِش میرن و تا بوقِ سگ بازی میکنن".
‫وایسا ببینم، یعنی چی اصلاً؟ ‫اونا...
‫- چیکار میکنن؟ ‫- وی" بازی میکنن".
‫- "وی"! ‫- یه کنسولِ بازیه.
‫پدرم برای تولدم خریده.
‫میگه...
‫اگه میخوام تمام وقتم رو بازی کنم...
‫باید دور خونه‌شو خط بکشم. ‫ولی وقتی دوستاش میان...
‫مدام این "قهرمانِ گیتاری" رو بازی میکنن.
‫مامانم میگه این مایه‌ی خجالته.
‫که این همه مرد بالای سی سال ‫با اسباب‌بازی، بازی میکنن.
‫پس، مامانت با اوضاعی که توی خونه...
‫- پدرت هست، موافق نیست؟ ‫- اینو بهت گفته؟
‫آره، اون فکر میکنه که اینجور محیط‌ها...
‫مناسب من نیست.
‫مخصوصاً شب‌هایی که فرداش مدرسه دارم.
‫اون میخواد، یه شام درست و حسابی بخورم ‫مشقام رو بنویسم...
‫و سرِ موقع برم بخوابم ‫تا کاراییِ خوبی توی مدرسه داشته باشم.
‫مگه...مگه تو هم همینو نمیخوای؟
‫آره فکر کنم، وظیفه‌م همینه.
‫خُب اگه بخوام تا اینجا جمع‌بندی کنم، باید بگم که ‫آپارتمان پدرت خیلی دوره...
‫و غذای کافی اونجا نیست...
‫و وقتی دوستاش اونجان، خیلی سخت میتونی بخوابی.
‫آره.
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫همین بَس نیست؟
‫فقط میخوام مطمئن بشم چیز دیگه‌ای نمونده.
‫چرا؟ تو که کاری از دستت بر نمیاد.
‫شاید باهم دیگه بتونیم یه کاری بکنیم.
‫مثلاً، میتونیم به پدرت بگیم ‫شب‌هایی که فرداش مدرسه داری...
‫و وقتی دوستاش اونجان، سخت خوابت میبره.
‫و اگه بهش بگیم که غذای کافی تو خونه نداره...
‫شاید رفت برات خرید کنه.
‫اگه ما...
‫من و تو، باهم، باهاش صحبت کنیم...
‫برات آسون‌تر میشه که پیشش بمونی.
‫نظرت چیه؟
‫ببخشید صحبتتون رو قطع کردم ‫فقط میخواستم بدونم که...
‫"وقتی نبودم،بالاخره پدرِ "اُلیور ‫اومد یا نه؟!
‫هنوز نیومده "بس"، ولی...
‫من و "الیور" یکم داشتیم باهم صحبت میکردیم ‫پس...
‫اگه دوست داری، توی اتاق انتظار منتظر باش ‫تا پدرش هم بیاد.
‫گرچه یکم نگرانم...
‫چونکه نصف زمانِ جلسه گذشته ‫و اون هنوز نیومده.
‫تو "نیوجرسی" کار میکنه ‫و تو قسمت شمال شرقی زندگی میکنه.
‫بعضی وقتا فکر میکنم اینکارا رو میکنه تا در دسترس نباشه.
‫اون خوراکی منه؟
‫آره، بیا عزیزم.
‫باید مطمئن بشم، "الیور" یه چیز سالمی میخوره.
‫قراره امشب پیش پدرش بمونه...
‫و منم باید ساعت ۵:۳۰ توی دانشگاهِ "نیو اسکول" باشم...
‫حتماً.ولی راستش ما وسط یه گفت و گویی بودیم.
‫پس اگه اشکالی نداره، توی اتاق انتظار باشین تا...
‫فقط...
‫فکر کنم، باید برم الان.
‫چرا نمیتونه پیش ما بمونه؟
‫حتماً.
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه که توی دفترت ‫خوراکی آوردیم.
‫پدرش، هیچوقت یه غذای درست و حسابی توی خونه نداره ‫پس...
‫راستش داشتیم درباره‌ی همین حرف میزدیم.
‫الیور" بهم گفته" ‫اونجا مثلِ خوابگاه دانشجوهای سال اولی میمونه.
‫کلی ایمیل درباره این وضعیت ‫به "لوک" فرستادم...
‫ولی هیچوقت جوابم رو نمیده، پس...
‫داشتیم دنبال یه راهی میگشتیم تا...
‫این مشکل رو حل کنیم.
‫خوبه، خیلی عالی میشه ‫چونکه واقعاً میخوام...
‫الیور" توی خونه پدرش، احساسِ امنیت بکنه".
‫پس...اصولاً خیلی چیزا اونجا باید تغییر کنه.
‫خُب "الیور"،تو و مادرت قبلاً درباره این موضوع ‫باهم صحبت کرده بودید؟
‫میدونید، به اندازه کافی براش سخت هست ‫که از اتاق خوابش دور باشه...
‫میدونید، میزش، کتاب‌هاش...
‫و بقیه وسایلش.
‫پس تو و "الیور" توی همون آپارتمانی زندگی میکنید که ‫قبلاً همه‌تون باهم زندگی میکردید؟
‫تا زمانی که از پَسِ هزینه‌ش بر بیایم.
‫لوک" میخواد بفروشدش، ولی به نظر من" ‫تا همین الانشم، کلی تغییرات فاحش انجام دادیم.
‫شرمنده‌م.
‫شما باید "پائول" باشین.
‫خیلی هفته پرمشغله‌ای داشتم، البته میدونم ‫بهونه‌ی درست و حسابی نیست.
‫خواهش میکنم بشینید ‫تازه شروع کردیم.
‫خیلی خُب.
‫برای منه؟
‫یه غنیمته.
‫با تیمشون جلسه داشتیم.
‫البته تا دیر وقت بیدار موندم ‫ولی حداقل به تو یه چیزی ماسید، مگه نه؟
‫- آره. ‫- دقیقاً همینکار رو میکنه.
‫تا دیر وقت بیدار میمونه، فرداش هم معذرت میخواد و ‫یه کادویی میده،و فکر میکنه این همه‌چیز رو جبران میکنه.
‫امروز میخواستم سر وقت اینجا باشم، باور کن.
‫چونکه میخواستم قبل از اینکه فرصتش رو پیدا کنه...
‫تا اینجور حرفا رو بزنه، اینجا باشم.
‫،همه‌چیز رو به مسخره میگیره ‫درصورتی که واقعاً مساله جدیه.
‫بذارش کنار. ‫کارمون مهمه، باشه؟
‫،حالا که همه اینجاییم ‫به نظرم...
‫یه مسائلی هست که باید با هم مرورشون کنیم.
‫الیور"، میشه چند لحظه تو اون یکی اتاق منتظر بمونی؟"
‫تا وقتی دارم با پدر و مادرت صحبت میکنم؟
‫بذار کمکت کنم.
‫آره، برو. برو عزیزم.
‫قبل از اینکه کار دیگه‌ای کنیم، دوست دارم...
‫یه سری اصول و هدف برای خودمون تعیین کنیم.
‫به همین خاطر اینجاییم.
‫نمیخوایم طلاقمون باعث ناراحتیش بشه.
‫الانشم ناراحتش کرده، درسته؟
‫سردرگمه، درسته...
‫و وقتی سردرگم باشه، ناراحت میشه.
‫میدونید...
‫یکی از چیزایی که از صحبت با "الیور" دستگیرم شد اینه که...
‫واقعاً نمیدونه که شما دارین طلاق میگیرین.
‫غافلگیرتون کرد؟
‫خیلی ناراحت کننده‌س، ولی باید بگم جای تعجبیم نداره.
‫واقعاً؟ چرا چنین حرفی میزنین؟
‫چون اون هیچوقت باهاش روراست نیست.
‫هروقت راجع به این قضیه باهاش صحبت میکنه...
‫یه جوری حرف میزنه که انگار میخوایم وقت بگذرونیم.
‫کاملاً باهاش رُک بودم.
‫لوک" کسیه که هیچوقت چیزی رو توضیح نمیده".
‫،وقتی داشتن بازی "متز" رو نگاه میکردن ‫به "الیور" گفت که میخواد از خونه بره.
‫"بس".
‫وقتی داشتن بازی "متز" رو میدیدن و موقع پخش پیام بازرگانی.
‫بهش این فرصت رو نداد تا هیچ سوالی بپرسه.
‫بیخیال. بیا...
‫بیاید راجع به...
‫خُب...
‫مشخصاً طلاق برای جفتتون گیج‌کننده ‫و از نظر عاطفی درگیر کننده‌س...
‫ولی باید بتونین تصور کنین که چقدر برای "الیور" دردناکه.
‫ولی الان درک میکنه که داریم طلاق میگیریم؟
‫- براش توضیح دادین؟ ‫- نه، توضیح ندادم.
‫چون فکر نمیکنم که وظیفه‌ی من باشه...
‫تا بهش بگم برای جفتتون خیلی سخته ‫که این قضیه رو باهاش درمیون بذارید.
‫فکر کنم یکی از چیزایی که باید روش کار کنیم ‫اینه تا بهترین راه رو...
‫برای ارتباط برقرار کردن باهاش پیدا کنین.
‫میدونی...
‫برای سخته که بخوام پدرش باشم...
‫وقتی به زحمت خونه‌ی من میاد.
‫خب، بذارید این قضیه رو باز کنیم.
‫الیور" بهم گفت که حس میکنه"...
‫نمیتونه تو خونه‌ی شما درست غذا بخوره.
‫درسته. ‫حق داره.
‫هیچی تو یخچالش پیدا نمیشه.
‫ولی ولی پول و منوی غذای رستوران هست ‫تا هرچی بخواد برای شام بگیره.
‫میخوام به بچه یاد بدم که...
‫- از پَسِ خودش بربیاد. ‫- هنوز براش خیلی زوده.
‫بنابراین...
‫"از دیدِ شما، "لوک"، اینطوره که "الیور...
‫خُب، با مسئولیت به عهده‌ش گذاشتن ‫و انتخاب کردن غذا...
‫کمکش میکنین تا بزرگ بشه.
‫،وقتی هم‌سنِ اون بودم ‫هر شب برای خانواده‌م غذا درست میکردم.
‫ازونجایی خانواده‌ی لوک در حقش کوتاهی کردن...
‫به نظرم ما هم باید در حق "الیور" کوتاهی کنیم.
‫وقتی داری به بچه یه چیزی رو یاد میدی ‫به معنی کوتاهی کردن نیست...
‫هیچی بهش یاد نمیدی.
‫پول میذاری کف دستش و تنهاش میذاری.
‫میتونیم مشکل محتویات یخچال رو حل کنیم ‫ولی فکر میکنم...
‫میدونید، فکر میکنم یه چیزی...
‫یه چیز دیگه اینجا در جریانه.
‫وقتی "الیور" میگه چیزی برای خوردن وجود نداره ‫میدونم یه کم عجیب به نظر میاد...
‫ولی شاید به میخواد به زبون خودش بگه...
‫که حس نمیکنه بهش رسیدگی میشه.
‫خُب، این دقیقاً نقطه‌قوت "لوک" نیست.
‫به بچه یه نگاه انداختی؟
‫خیلی زیاد از اون مدل رسیدگی‌ها گیرش اومده.
‫فقط مساله غذا نیست.
‫شاید میخواد به زبون خودش بگه...
‫که دلش برای جفتتون ‫و خونه‌ای که مشترک زندگی میکردین، تنگ شده.
‫،برای همین اینجا نیومدیم ‫که این با این مساله کنار بیاد؟
‫فکر میکنم یکی از راه‌هایی که ‫میتونیم به "الیور" کمک کنیم اینه که...
‫با وجود اینکه تو دو تا خونه‌ی متفاوت زندگی میکنه...
‫مهمه که از یه مجموعه قوانین یکسان تبعیت کنه.
‫مثلاً، شما میخوای مطمئن بشی که ‫تغذیه‌ی "الیور" مناسب باشه، درسته؟
‫و تو، "لوک"، میخوای مسئولیت مراقبت از خودش رو...
‫به عهده‌ش بذاری. ‫شاید بتونیم این دو تا هدف رو با هم ترکیب کنیم.
‫من فقط فکر میکنم ازش میخوایم خیلی زود بزرگ شه.
‫شاید یه راهی باشه...
‫که بهش کمک کنه تا به یه سطح مشخصی...
‫از استقلال برسه.
‫،اگه بتونم ببینمش ‫خوشحال میشم کمکش کنم.
‫وقتی "الیور" میاد پیشم ‫و میگه تو خونه‌ی پدرش خوابش نمیبره...
‫فکر میکنم کاملاً حق دارم که یه کم نگران باشم.
‫پس تو از "الیور" راجع به...
‫اوضاع خونه‌ی "لوک" پرسیدی؟
‫- البته آچمز کردن لغت بهتریه. ‫- معلومه که پرسیدم.
‫تو کالج با "لوک" آشنا شدم ‫و میدونم قبل از اینکه ازدواج کنیم، چطور زندگی میکرده.
‫میدونی، دلیلِ اصلی اینکه ‫بچه نمیتونه تو خونه‌ی من بخوابه...
‫اینه که هروقت که وسط شب از خواب بیدار میشد...
‫میذاشت بیاد رو تخت ما بخوابه.
‫- یا خدا! ‫- هنوزم رو تخت باهاش میخوابه.
‫- چقدر زشت میتونه باشه؟ ‫- یه دفعه.
‫یه شب وقتی تازه اسباب‌کشی کرده بودیم...
‫احساس تنهایی میکرد ‫برای همینم اجازه دادم رو تختِ ما بخوابه.
‫"فقط کنجکاوم، "لوک. ‫اینکه چطور این موضوع رو فهمیدی؟
‫از بچه پرسیدم که مامانش چطوره...
‫و بهم گفت که عملاً التماسم کرد تا رو تختمون بخوابه.
‫به نظر من...
‫که جفتتون از "الیور" سوال میپرسیدین...
‫تا از اوضاع همدیگه باخبر بشین.
‫فکر کنم یکی از چیزایی که باید روش کار کنیم...
‫اینه که از این کشمکش دور نگهش داریم.
‫دلیل اینکه "الیور" نمیتونه تو خونه‌ی "لوک" بخوابه...
‫اینه که "لوک" دوستاش رو دعوت میکنه...
‫،و تا آخرشب بیدار میمونن ‫ورق بازی میکنن و مست میکنن.
‫کسی مست نمیکنه.
‫دو ساله لب به مشروب نزدم و خودشم میدونه.
‫چیزی که میدونم اینه که هرشب بیداری...
‫- خوش میگذرونی انگار که هنوز تو خوابگاهی. ‫- خیلی خوش نمیگذرونم.
‫خرج یه زن و بچه رو میدم ‫جفتشون رو مدرسه گذاشتم...
‫و حاضرم شرط ببندم بچه‌م زودتر از اون فارغ التحصیل میشه.
‫اگه حافظه‌م یاری کنه، توافق کردیم...
‫تا یه مادر خونه‌دار باشم تا یکی به "الیور" برسه.
‫،اگه یه شب ساعت ۹ خونه باشه ‫خیلی خوش به حالمون میشه.
‫اگه به مشاوره‌ی زوجین علاقه دارین...
‫- میتونم یه پیشنهادی بهتون بدم. ‫- ممنون، ولی نه.
‫تنها خوبی طلاق اینه که ‫تمام این بحث‌ها رو پشت سر میذاریم.
‫خُب، ازونجایی که برای بحث در مود رابطه‌تون اینجا نیومدین...
‫فکر خوبیه که از امروز به بعد...
‫قرار ملاقات‌های جداگونه بذاریم.
‫نه، راستش ترجیح میدم اینطور نباشه.
‫میخوام مطمئن باشم که همه‌مون به توافق میرسیم.
‫و منم میخوام مطمئن بشم که اینجام ‫تا چیزایی رو که راجع بهم میگه بشنوم.
‫و میتونیم توافق کنیم که ‫تمام وظیفه‌مون اینه که رو "الیور" تمرکز کنیم؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫تقصیر من بود. شرمنده.
‫اشکالی نداره.
‫بعداً میتونم برم سراغش.
‫الیور"، چرا نمیای داخل پیش ما؟"
‫خواستم بدونم حالا که همه پیش همیم...
‫چیزی هست که بخوای بگی؟
‫خُب، میدونم که باید خونه‌ی پدرم بمونم، ولی...
‫وقتی شب‌های مدرسه دوستاش میان، سخته.
‫تا الان فکر میکردم دوست داری پیشمون باشی.
‫دوست دارم، خوش میگذره، ولی...
‫ولی تموم کردم مشقام و خوابیدن خیلی سخته.
‫باشه، گرفتم.
‫پس از این به بعد...
‫شب‌های مدرسه فقط خودم و خودتیم.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫الیور" چیز دیگه‌ای هم هست که بخوای به پدرت بگی؟"
‫میشه برای غذا بری خرید تا بعد از مدرسه ‫یه چیزی واسه خوردن داشته باشم؟
‫عزیزم این چطوره؟ ‫چطوره با هم یه لیست درست کنیم...
‫یه لیست خرید که بتونی به پدرت بدی ‫و بعدش با هم برید خرید؟
‫- گمونم خوبه. ‫- خیلی خُب.
‫چیز دیگه‌ای هم هست که حلش کنیم؟
‫نمیدونم.
‫ببین پسر، برای من و مادرت مهمه ‫که با این قضیه مشکلی نداشته باشی...
‫اینطوری همه‌مون میتونیم بریم سراغ زندگی‌هامون.
‫نمیخوایم چیزی که آمادگیشو نداری بهت تحمیل کنیم، باشه؟
‫- نمیخوام خونه‌ی پدرم بمونم. ‫- الیور"، بیخیـ"...
‫میخوام تو خونه‌ی واقعیم زندگی کنم.
‫الیور"، با اینکه"...
‫پدرت قبول کرده که یه تغییراتی ایجاد کنه...
‫بازم میگی که تو خونه‌ی پدرت...
‫- احساس راحتی نمیکنی؟ ‫- دیگه نمیخوام راجع بهش صحبت کنم.
‫زندگی جفتمون رو دگرگون کرد...
‫فقط به این خاطر...
‫و بعد به محض اینکه عصبانی میشه ‫همه رو بیرون میریزه.
‫تو روحش.
‫الیور"، میای یا نه؟"
‫مجبور نیستی کاری رو که نمیخوای انجام بدی، باشه؟
‫جداً عالیه.
‫واقعاً کمکش میکنه تا بزرگ شه.
‫"ممنون، "بس.
‫به خاطر رفتار "لوک" معذرت میخوام.
‫ولی همیشه باید به خاطر رفتارش معذرت بخوام.
‫باید بیخیال این کار بشم، درسته؟
‫شاید باید از "الیور" هم معذرت بخوایم.
‫بعضی وقتا بزرگترها قوانین رو فراموش میکنن.
‫- گمونم این قصه سر دراز داره. ‫- بله.
‫- بریم. ‫باشه، "الیور"؟
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫نه، نه، نه، نه. ‫خودم ترتیبش رو میدم.
‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫خداحافظ.
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫امیــــــــرعلی و محیـــــــــا
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....