‫یه کم دیر از سرِ کار برگشتم...
‫ولی شام آورده بودم، اونم برای گیاهخواران...
‫و اونجا نبود.
‫یه بار دیگه میگم، "آنیتا"، چیزی که تو میگی...
‫که انقدر درگیرِ کارت شدی...
‫که "الین" احساس طرد شدن میکنه.
‫و "الین" لحظه‌ای که فکر کردی پس زده شدی...
‫رفتی پیش خانواده‌ت.
‫دقیقاً.
‫انگار حسش اینطوریه که درون یک چرخه گیر کردی...
‫"سلام، "پائول.
‫والتر"، یه کم زود رسیدی، هنوز سرِ جلسه‌ایم".
‫وای خدا، شرمنده.
‫- برمیگردم. ‫- ممنون.
‫شرمنده...کجا بودیم؟
‫تو یه چرخه گیر کرده.
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫(Mahyaa۷)محیـــــــــا
‫راجع به چیزی که پیش اومد، شرمنده.
‫پیش میاد.
‫نفهمیده بودم که چقدر مریض دارین.
‫تمام وقت سرتون شلوغه، مگه نه؟
‫بالاخره اونا...
‫دوشنبه بعد از ظهر مرخصم کردن.
‫ممنون از کمکتون.
‫کانی" و "ناتالی" اومدن دنبالم".
‫یه راست رفتیم سمت خلیج.
‫یه چندتا آلونک اونجا دارم...
‫،کانی" دوست داره بهشون بگه مجموعه تفریحی" ‫"تو جزیره‌ی "شلتر.
‫روندیم تا اونجا، یه روزِ گرم بود...
‫اولین بادِ جنوبی سالِ جدید میوزید.
‫دوشنبه روز قشنگی بود.
‫خیلی قشنگه که سرما بالاخره...
‫تموم میشه.
‫البته همه‌چیز خیلی درهم و گِل‌مال بود.
‫آب و هواش یه چند هفته‌ای از شهر عقب‌تره.
‫برفا تازه آب شده بود...
‫زمین کاملاً خیس بود.
‫به نظرم اینکه بری بیرون، مخصوصاً بعد از چند هفته‌ی اخیر...
‫حس خوبی میده.
‫- میشه اینم گفت. ‫- ولی...
‫خوب نبود؟
‫خُب، نه، هوا حس خوبی میداد.
‫فقط اینکه...
‫"کانی" و "ناتالی"... ‫خیلی...
‫با دودلی با من رفتار میکردن.
‫یه استودیوی جداگانه نزدیک خونه‌ی اصلی وجود داره...
‫،که یه وقتا ازش به عنوان دفتر کار استفاده میکردم ‫یا بعضی وقتا...
‫،وقتی بچه‌ها کوچیک‌تر بودن ‫برای داشتن یه کم آرامش و سکوت اونجا میرفتم.
‫میخواستم برم اونجا، ولی مدام ازم میپرسیدن چرا.
‫کاری بود که باید اونجا انجام میدادین؟
‫خُب، ترتیب یه سری از قبض‌ها رو بدم.
‫ولی بیشتر برای این بود که میخواستم تنها باشم.
‫میخواستم یه کم آرامش داشته باشم.
‫این برای شما غیرعادیه.
‫،کانی" خیلی حرف میزنه" ‫همیشه همینطوری بوده...
‫ولی گمونم تو طول این سال‌ها فهمیدم ‫که چطور حواسم رو پرت کنم.
‫ولی اینبار این کارو نکردین.
‫یه چیزی تو صداش اذیتم میکرد.
‫بنابراین رفتم تو دفتر...
‫چند دقیقه بعد یه نگاه انداختم...
‫و "ناتالی" رو دیدم که از پنجره اتاق خوابش ‫داره زاغ سیاه منو چوب میزنه.
‫هنوزم...
‫هنوز احساس وظیفه میکنه.
‫آره، انگار که یه پسر بچه‌م که یکی باید مواظبش باشه.
‫یه بار بهم گفتین که...
‫وقتی بچه بودین...
‫شما دربرابر والدینتون احساس وظیفه میکردین.
‫البته خیلی دل بهش ندادم...
‫فقط مراقب یه چیزایی بودم. ‫جداً چیزی نیست که ارزش حرف زدن داشته باشه.
‫خُب، وقتی دیدین "ناتالی" داره شما رو میپاد...
‫چیکار کردین؟
‫بهش چشم‌غُره رفتم.
‫بعد حدود ۱۰ دقیقه بعد برام چایی آورد...
‫که ازش نخواسته بودم.
‫و ازم خواست که میشه پیشم بشینه یا نه.
‫- و چطور بود؟ ‫- کوتاه.
‫دخترمه. ‫مشکلاتم رو باهاش درمیون نمیذارم.
‫با این وجود، رابطه‌ی خوبی باهاش دارین.
‫وقتی "رواندا" بود، تقریباً هر روز بهش ایمیل میزدین.
‫به نظرم اگه باهاش یه کم بیشتر راجع به ‫مسائلی که درگیرشونین باهاش حرف بزنین...
‫کمتر احساس نگرانی کنه.
‫خُب، حسِ حرف زدن نداشتم.
‫رفتم تو یه اتاقک...
‫و یه قیچی باغبانی بزرگ برداشتم...
‫و شروع کردم به هرس کردن علف‌های کنار آب...
‫،شاخ و برگ درختا رو بُریدم ‫و بوته‌ها رو مرتب کردم.
‫و بدجور دستم رو بُریدم.
‫تمام اون هرس کردنا...
‫یه جورایی شبیه کاریه که ما اینجا میکنیم.
‫منظورتون رو نمیفهمم.
‫یه جورایی اوضاع رو سر و سامون میدیم...
‫،دیدتون رو نسبت به اینکه چطور اینجا رسیدین ‫روشن میکنیم.
‫بنابراین وقتی به آب شدنِ یخِ روابطتون اشاره کردین...
‫فکرم رو معطوف شیوه‌ای که جلسه‌ی پیش تموم شد، کرد.
‫میدونین...
‫با وجود قرص‌ها و مشاورای ‫جورواجوری که تو بیمارستان دیدم...
‫مطمئن نیستم حتی یادم بیاد.
‫واقعاً یادتون نمیاد؟
‫به نظرم تاثیرگذار بود...
‫با توجه به اینکه چقدر لحظه‌ی احساسی‌ای بود.
‫خُب، میدونم که راجع به ‫بیرون اومدن من از دیوونه‌خونه حرف میزدیم.
‫بهتون دستگیره‌م رو نشون دادم.
‫،و وقتی بحث ترک اعتیاد "کانی" رو پیش آوردین ‫عصبانی شدم.
‫منظورم بعدشه، وقتی راجع به دو تا "والتر" حرف میزدیم...
‫اونی که شما میشناختین و اونی که نمیشناختین.
‫درسته.
‫به نظر کاملاً دگرگون شده بودین...
‫وقتی راجع به دوباره ارتباط برقرار کردن ‫با "والتر"ـی که گمشده بود، صحبت کردیم.
‫ممکنه یه کم اشک ریخته باشم...
‫ولی خسته بودم...
‫و تحتِ فشار بودم.
‫درک میکنم...
‫ولی چیزی که من یادمه اینه که شما فقط یه کم اشک نریختین.
‫با هق هق گریه میکردین.
‫چی شده، "والتر"؟
‫کجا سِیر میکنی؟
‫یاد خوابی که این هفته دیدم، افتادم.
‫آقای "دونالدسون" برای یه جلسه خبرم کرد.
‫ولی تو یه دفتر نبود.
‫تو...
‫تو یه گاراژ قدیمی بود.
‫داخل رفتم...
‫دست دادیم...
‫و بهم گفت که ردِ...
‫،منبع آلودگی رو گرفتن ‫و ما اصلاً کار اشتباهی نکردیم.
‫یه ازگلی از عمد محصول رو دستکاری کرده...
‫و دوباره گذاشته سرِ جاش.
‫ادامه بدین.
‫احساس کردم ازم رفع اتهام شده و بعد...
‫پیرمرد کاری کرد که هیچوقت انجام نداده بود...
‫معذرت‌خواهی کرد.
‫گفت که دست کشیدن از من...
‫بزرگ‌ترین اشتباهی بود که تا به حال انجام داده...
‫و اینکه ازم میخواد دوباره برگردم سر کارِ قبلیم.
‫دوباره میشی، "والتر بارنت"، جناب مدیرعامل.
‫سعی کردم جوابش رو بدم...
‫ولی نمیتونستم حرف بزنم.
‫دهنم رو باز کردم...
‫ولی نتونستم چیزی به زبون بیارم.
‫خیسِ عرق از خواب بیدار شدم.
‫سعی کردم دوباره همون خواب رو ببینم، ولی نتونستم.
‫میخواستی اون مکالمه رو تموم کنی؟
‫از اون خواب چی دستگیرت شد؟
‫خُب، گمونم میخوام فکر کنم که چنین گندی اصلاً اتفاق نیفتاده.
‫میخوام زندگی قدیمیم رو داشته باشم.
‫واقعاً؟
‫چون گفتی نتونستی چیزی بگی.
‫امکان داره که از برگشتنتون...
‫خیلی مطمئن نبودین؟
‫فقط میخواستم چونه بزنم.
‫ممکنه.
‫یا شاید الان با وجود زمانی که گذشته...
‫درکِ بهتری از فشارِ عظیمی...
‫که این همه وقت روتون بوده دارین.
‫- اصلاً حس نمیکردم که فشار رومه. ‫- درسته.
‫به نظرم در اصل احساسش نمیکردین.
‫به نظرم شما استثناً تونستین ‫به احساساتتون غلبه کنین.
‫این چیزی بود که هفته‌ی پیش ‫داشتیم درموردش حرف میزدیم.
‫یادتون میاد؟
‫درسته...
‫اینکه چطور "والتر" ضعیف نمیتونه فشار رو تحمل کنه.
‫این هفته راجع به...
‫اون "والتر" فکر کردین؟
‫اون پسربچه‌ی گمشده؟
‫نه، واقعاً نه.
‫- باعث شدین به پدرم فکر کنم. ‫- پدرتون؟
‫چی شد که اینطوری شد؟
‫همین چند لحظه پیش، وقتی زود اومدم ‫و بی‌هوا وارد شدم...
‫چهره‌تون جوری بود که منو یاد اون انداخت.
‫از چه نظر؟
‫"بعد از مرگ "تامی...
‫بعد از اون حادثه...
‫دیگه نتونست شبا بخوابه.
‫بیخوابی؟
‫آره، و شروع کرد به گرفتن شیفت‌های شبانه.
‫و...
‫و وقتی از کارخونه میومد خونه...
‫نمیخواست مادرم رو بیدار کنه...
‫بنابراین روی مبل میخوابید.
‫و من میومدم طبقه‌ی پایین و ‫میخواستم باهاش حرف بزنم، میدونی، راجع به...
‫نمیدونم...
‫روزِ قبل، اینکه چه اتفاقی تو مدرسه افتاده.
‫و اون نگاه رو بهم مینداخت.
‫میتونی توصیفش کنی؟
‫چطور میتونم از شرت خلاص شم"...
‫"بدون اینکه باعث بشه حس بدی داشته باشی؟
‫بیخیال، اشکالی نداره. ‫واقعاً میگم، سرت شلوغ بود.
‫،اگه جلسه‌ی من بود و یکی سرزده میومد داخل ‫از کوره در میرفتم.
‫،ولی بازم، احساس میکنی پس زده شدی ‫حتی طرد شدی.
‫من زود اومده بودم.
‫همونطوری که زود میرفتی بالای سرِ پدرت.
‫خُب، کار حرف اول رو میزنه.
‫زندگی همینه.
‫مادرمم خیلی حضورش رو حس نمیکرد.
‫بهش عادت کرده بود.
‫از بیمارستان میومد خونه، پرستار بود...
‫و براش "اُلدفَشِند" ردیف میکردم.
‫میخوردیم.
‫براش یکی دیگه درست میکردم.
‫باید تکه‌های گیلاس و پرتقال رو درست کنار هم میذاشتم.
‫بعد میرفت تو اتاقش.
‫همیشه نگران این بودم که...
‫،وقتی داره رو تخت سیگار میکشه ‫خوابش ببره...
‫برای همینم یه سر بهش میزدم...
‫و مطمئن میشدم که زیرسیگاری‌ها بیرون برن.
‫این مسئولیت زیادی برای یه پسربچه‌س.
‫گوش کن، اونا...
‫نمیتونی سرزنشش کنی...
‫هیچکدومشون رو.
‫- زندگیشون نابود شده بود. ‫- لازم نیست سرزنششون کنی...
‫تا تنهاییت رو درک کنم.
‫خیلی اندوهگین‌تر از این بودن ‫که بخوان از من مراقبت کنن.
‫مجبور بودم تمام چیزای بچگانه رو کنار بذارم.
‫راستش فکر میکنم اینطور باشه ‫وقتی یه مرد بالغ شدم"...
‫"چیزای بچگانه رو کنار گذاشتم".
‫هنوز پسربچه بودی.
‫خیلی از بچه‌ها ازین بدتراش رو هم گذروندن.
‫اصلاً خاطرات خوشی هم یادت میاد؟
‫سه نفری دورهم وقت گذرونده باشین؟
‫نه خیلی.
‫آخرهفته‌ها به ماشینش ور میرفت.
‫خیلی ماشین پول‌ حروم‌کُنی بود.
‫- گاراژ هم داشتین؟ ‫- بله.
‫دزدکی از اونجا بهش نگاه میکردم.
‫- اون شما رو داخل راه نمیداد. ‫- بعد از یه مدت فهمیدم که...
‫چطور روی سطل آشغال بایستم ‫و از پنجره دید بزنم.
‫معلوم شد...
‫اکثر اوقات با ماشین ور نمیرفت...
‫اون...
‫به عکس "تامی" روی دیوار خیره میشد.
‫یه بار متوجه من شد.
‫افتضاح بود.
‫،میخواستین باهاش ارتباط برقرار کنین ‫ولی احساس میکردین...
‫اون شما رو نمیخواد، درسته؟
‫پسرام هم همینطوری منو دید میزدن...
‫وقتی آخرهفته‌ها کار میکردم.
‫میخواستن بازی کنن...
‫یا برن شنا...
‫ولی من همیشه کار داشتم.
‫شایدم منم همونطور نگاهشون میکردم.
‫شاید به خاطر همینه که ‫الان هیچ حرفی نداریم تا با هم بزنیم.
‫میدونین، هنوز براش شناختنشون دیر نشده...
‫و اینکه اونا شما رو بشناسن.
‫فکر نمیکنم علاقه‌ای داشته باشن.
‫شاید حسشون...
‫نمیدونم، حس ترسه.
‫بازسازی اون روابط کاریه که میتونیم اینجا بکنیم.
‫گفتم که فکر نمیکنم علاقه‌ای داشته باشن.
‫شما مشتاقِ حرف زدن با پدرتون بودین...
‫راجع به چیزی که توی گاراژ دیده بودین.
‫حقیقتش، هنوز راجع بهش خواب میبینین.
‫هیچوقت درموردش حرف نزدیم.
‫چند سال بعد اسباب‌کشی کردیم...
‫به شهر معدنی کناری.
‫مادرم نمیخواست بره، ولی...
‫پدرم فکر میکردم بهتره که...
‫دوباره از نو تو یه جای جدید شروع کنیم...
‫بدون اینکه حضور "تامی" همه‌جا حس بشه.
‫و حسِ شما راجع بهش چی بود؟
‫ازم چیزی نپرسیدن.
‫باید سخت بوده باشه، به عنوان یه بچه...
‫،که بدونی چه حسی داری ‫ولی کسی چیزی راجع بهشون ازت نپرسه.
‫تا چندوقت بعد از اسباب‌کشی...
‫فرار میکردم...
‫به سمت خونه‌ی قدیمی.
‫سوار دوچرخه‌م میشدم...
‫و میرفتم اونجا، نمیدونم...
‫شاید برای اینکه بفهمم "تامی" منتظرمونه یا نه.
‫دنیای بچه‌ها رو ببین.
‫وقتی به خونه سر میزدی، چیکار میکردی؟
‫هیچکار.
‫ساعت‌ها اونجا مینشستم، منتظر بودم.
‫اون هیچوقت برنگشت، البته.
‫فکر میکنم شاید...
‫شاید برنمیگشتین تا...
‫دنبال "تامی" بگردین. ‫شاید دنبال یکی دیگه بودین.
‫کی؟
‫پسری که قبل ازینکه "تامی" کُشته بشه، بودین.
‫شاید خونه‌ی قدیمی...
‫تنها جایی بوده که میتونستین...
‫چیزایی که از دست دادین رو حس کنین...
‫صمیمیت رو با چیزی که از دست رفته احساس کنین...
‫با برادرِ مُرده‌تون...
‫با خاطراتتون.
‫"چیزی اونجا برات وجود نداشته، "والتر.
‫چیزی به جز وظیفه و تنهایی...
‫توی خونه‌ی جدید نبوده.
‫نگران نباش.
‫نمیخوام گریه کنم.
‫میدونم که چقدر معذبتون کرد.
‫فکر کردی اینطور به هفته‌ی پیش واکنش نشون دادم، "والتر"؟
‫"بیخیال، "پائول.
‫نمیخواد تظاهر کنی.
‫خودم میدونم غیرقابل تحمل بودم.
‫میدونم چطور حالت رو بهم زدم.
‫چرا باید چنین حسی داشته باشم؟
‫من یه مرد بالغم.
‫‏۶سالم که نیست.
‫و مردها گریه نمیکنن.
‫الان البته گریه میکنن. ‫ولی...
‫ولی وقتی من مرد میشدم، ازین خبرا نبود.
‫- پدرت چنین چیزی رو یادت داده؟ ‫- مجبور نبود.
‫،جایی که من بزرگ شدم ‫یه پسر وقتی رو به موت بود گریه میکرد.
‫وقتی "تامی" مُرد چی؟
‫اونموقع گریه کردین؟
‫ناراحت بودم.
‫میدونستم تقصیر من بوده.
‫میلرزیدم.
‫شایدم گریه کردم.
‫چون پدرم، یادم میاد، منو بلند کرد...
‫سخت تکونم داد.
‫"گفت،"فکرشو هم نکن...
‫جلوی مادرت"...
‫حتی"...
‫برای یه"...
‫".لحظه"
‫فکر میکنین از همون موقع...
‫یه کم خودتون رو سرکوب کردین؟
‫منظورتون اینه که...
‫اون یکی" والتر"ـه؟
‫شاید خیلی منصفانه نباشه که ‫از لفظ "اون یکی والتر" استفاده کنیم.
‫واقعیت اینه که، اون یه بخشی از شماست.
‫بخشی که برای یه مدت طولانی...
‫جدا و نادیده گرفته شده.
‫بدون اون مشکلی نداشتم...
‫این همه وقت، اینطور نیست؟
‫حتی از خوب هم بهتر.
‫"به چیزای فوق العاده‌ای تو زندگیتون رسیدین، "والتر.
‫پس چرا این جدایی چیز بدیه؟
‫سخته که زندگی رو پیش ببرین...
‫اینکه کاملاً کامروا بشین...
‫وقتی یه بخشی از...
‫خودِ واقعیتون جدا افتاده.
‫فکر میکنم اتفاقی که افتاد، این بود که بخش دیگر شما...
‫همونی که مسئولیت به عهده میگرفت...
‫تمام این بارها رو به دوش میکشید...
‫این همون بخشیه که هر از چندگاهی...
‫ازش قدردانی شده.
‫،هرچی بار مسئولیت بیشتر میشده ‫بیشتر تحسین میشدین.
‫،پدرت باید از اینکه نمیخواد نگران مادرت باشه ‫خیالش راحت بوده باشه.
‫و مادرت، تصور میکنم...
‫چقدر برات مهم بوده که فقط بدونی...
‫تو توی زندگیش بودی.
‫اون حساس بود.
‫کج دار و مریز رفتار میکردیم.
‫پدرم و من تا دو روز قبل رفتنم...
‫"حتی بهش نگفتیم که دارم میرم "ویتنام.
‫و تو...
‫توی "ویتنام" هم یه قهرمان بودی.
‫جیمز دونالدسون" قهرمان بود".
‫من فقط وظیفه‌م رو انجام دادم.
‫ولی مطمئنم که ذاتاً رهبر بودی.
‫و تو بحران و آشوب جنگ.
‫مردم باید ازت الگو گرفته باشن.
‫و حق داشتی چنین کاری بکنی. ‫از سنین پایین...
‫برای چنین پیشرفتی آموزش دیده بودی.
‫- کمکم کرد نجات پیدا کنم. ‫- همیشه کمکت میکرد نجات پیدا کنی.
‫حتی موفقت میکرد.
‫همینطوری تا بالاترین مرتبه‌ی حیطه‌ی کارت پیش رفتی.
‫فقط اینکه...
‫واقعاً حیطه‌ی کاریت نبود، درسته؟
‫منظورتون چیه؟
‫برای "جیمز" بود.
‫تا به حال فکر کردین که چرا زندگی کاریتون رو...
‫وقف ساختن تجارت خونوادگی "دونالدسون" کردین؟
‫یه راه نجات بود که قبول کردین...
‫همونطوری که از مادرتون پرستاری کردین...
‫یا...
‫همسرتون.
‫میبینی، این تناقضه...
‫کُلی وقت برای خونسردی و حفظ آرامشتون...
‫تحسین شدین...
‫فکر نمیکنین برای دیگران ارزشی داشته باشی...
‫مگراینکه یه نقشی داشته باشی.
‫حالا که به اتمام رسوندینش، پسرهاتون...
‫نمیخوان بشناسنتون. ‫ناتالی" کاری به کارتون نداره".
‫من نمیخوام شما رو دمِ در ببینم.
‫تنها راهی که بشه احساس پس زده شدن نداشت...
‫اینه که با مسئولیت رو حمل کنی...
‫،و به این کار ادامه بدی ‫حتی وقتی ذهنت و بدنت...
‫فریاد میکشن که بس کنی.
‫الان بس کردم، درسته؟
‫والتر بارنت"، جناب مدیرعامل"...
‫دیگه نیست.
‫با مشکل خواب پیشت اومده...
‫و هفته‌ها زندگیش از هم پاشیده بوده.
‫فکر میکنم جفتمون میفهمیم که...
‫،زمانی که اومدی من رو ببینی ‫هیچ راهی برای جلوگیری از ویرانی نبود.
‫میدونستی به اینجا میرسم؟
‫والتر"ـی که میشناختی"...
‫قهرمان...
‫تا وقتی که از لحاظ انسانی کشید، طفره رفت.
‫اگه اینبار میتونست از پسش بربیاد...
‫حتماً اینکارو میکرد.
‫به هرحال مهم نیست، مگه نه؟
‫- جفتمون میدونیم دارین چی بهم میگین. ‫- چی؟
‫از دست دادمش.
‫چی رو از دست دادی؟
‫زندگیم رو.
‫مگه همینو نمیگین؟
‫‏‏۶۸سالمه...
‫و حتی یه لحظه هم از زندگیم رو...
‫به خاطر خودم زندگی نکردم.
‫باید چه غلطی بکنم؟
‫میخوای چیزی بگی؟
‫فکر میکنم الان وقتشه که...
‫"دست از مراقبت از دیگران برداری، "والتر...
‫و شروع کنی به ارتباط دوباره برقرار کردن...
‫با خودت.
‫تمام وقت این نقشه‌ت نبود؟
‫که منو درهم بشکنی تا بهت وابسته بشم؟
‫این قضیه بیشتر از اینکه انتخاب آگاهانه‌ی من باشه...
‫انتخاب خودت بود.
‫ولی پناه‌هایی که کل زندگیتون شما رو دربر گرفته بود...
‫بالاخره از بین میرن.
‫الان دو تا انتخاب داری.
‫میتونیم روی خودت متمرکز بشیم.
‫رو تغییرات رفتاری ساده کار کنیم.
‫جفتمون میتونیم با متخصص داروی روانیت صحبت کنیم...
‫،برگردونیمت به همون حالت مدیریتی ‫طوری که همیشه اینکارو میکردی.
‫یه روش معتبره.
‫یا؟
‫یه راه چالشی‌ترم هست.
‫اگه بتونیم همین کاری که...
‫الان میکنم رو ادامه بدیم، حتی تو این برهه از زندگیت...
‫میدونم که میتونین به یه ارتباط جدید...
‫با "کانی"، "ناتالی" و پسرا...
‫و مهمتر از همه...
‫با خودتون...
‫دست پیدا کنین.
‫و میتونیم اون بخش‌هایی از زندگیت رو کشف کنیم...
‫که تازه شروع به پیدا کردنشون کردی.
‫- "پام لبِ گوره، "پائول. ‫- ۷۰سال پیر نیست.
‫کار میبَره...
‫یه درون‌نگریِ...
‫صریح.
‫و باید بیشتر بیای.
‫واقعاً میخوای چند ساعتِ دیگه تو هفته رو...
‫- با یه پیرمرد بگذرونی؟ ‫- اگه میدونستم...
‫ارزش وقت گذاشتن برای خودم و خودت رو نداره...
‫چنین پیشنهادی نمیکردم.
‫چرا ارزش وقت گذاشتن برای تو رو داره؟
‫چون خیلی آدما رو نجات دادی...
‫،میخوام پیشت باشم ‫وقتی برمیگردی...
‫تا خودت رو نجات بدی.
‫باشه.
‫از کی شروع کنیم؟