‫آنچه در لوسیفر گذشت...
‫یکی داره این بال‌ها رو بهم تحمیل می‌کنه.
‫مطمئنم همه‌ش جزئی از نقشه‌ی خداست.
‫اگه منظورت این برنامه‌شه که دائم
‫،دست‌کاریم بکنه و هِی کنترل‌ام کنه ‫باهات موافقم.
‫واقعاً خیلی ازت ممنونم که این قضیه‌ی
‫نخواستنِ من برای این‌که تو و آماندیل با هم" ‫رابطه داشته‌باشین"، رو انقدر خوب درک می‌کنی.
‫واقعاً ازت خوشم میاد.
‫،تو میرا نیستی، می‌دونم ‫ولی یه قولی بهت میدم
‫بالأخره یه راهی پیدا می‌کنم
‫،تا به این بدبختیِ بی‌پایانت پایان بدم
‫حتی اگه آخرین کاری باشه که ‫قراره تو زندگی‌ام بکنم
‫خیلی از کمکت ممنونم، رفیق.
‫نه بابا، این اتفاقاً بهم کمک کرد
‫که یه راه‌حلی هم برای مشکلی ‫که خودم داشتم دست‌وپا کنم.
‫،نمی‌فهمم ‫چرا این ترتیبتُ نداد؟
‫هنوزم اصلاً نمی‌دونی چطور میشه منُ کشت.
‫لوسیفر، من اومدم.
‫آماده‌ای؟
‫لوسیفر؟
‫چرا اینجا انقدر تاریک‌‍ه؟
‫چی...؟
‫لوسیفر؟
‫کارآگاه.
‫،یکم برنامه‌مون تغییر کرده ‫من دیگه نمیام
‫چی؟ ولی یه پرونده داریم
‫،یه داستانی پیش اومده ‫لطفاً برید
‫وایسا ببینم، چی شده؟ ‫حالت خوبه؟
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم از دست‌شون خلاص شم.
‫چی...؟
‫،لوسیفر
‫- اونا چیه پشتت؟ ‫- ،کارآگاه
‫گفتم، برو!
‫موضوع چیه؟
‫کنترلی...
‫کنترلی روشون ندارم.
‫نه! کارآگاه!
‫کارآگاه!
‫کارآگاه، دستمُ بگیر!
‫کارآگاه!
‫نه!
‫نه...
‫نه!
‫و بعدش از خواب پریدم.
‫و این خوابه مثل ‫خواب‌های همیشگی‌ام نبود.
‫محتوای لُختی‌اش خیلی کمتر بود.
‫پس بنظرت چه معنی‌ای داره؟
‫خب، فکر می‌کنم که قشنگ معلومه که
‫چه معنی‌ای داره، لوسیفر.
‫که حفاظ‌های محکم‌تری باید نصب کنم؟
‫یا شاید، یه نمادی داشته این خوابی دیدی.
‫- منظورت بال‌هامه دیگه، نه؟ ‫- بله.
‫- خب، مشخصاً یه مشکلاتی داری. ‫- خب، شما هم می‌تونستین داشته باشین
‫اگه پدرتون یه جفت بال ‫می‌کاشت پشت کمرتون.
‫،صورت شیطانی‌تونُ ازتون می‌گرفت ‫و تمام ماهیت و شخصت‌تون رو ازتون می‌دزدید
‫یعنی خب، فقط خودش می‌دونه ‫که دیگه قراره چه چیزایی ازم بگیره
‫کلوپ لاکس؟ ‫شغلی که توی اداره‌ی پلیس دارم؟
‫یا کلویی.
‫،خب، کلویی شاید یه نقشی تو این قضایا داشته باشه ‫ولی این موضوعات محوریتی روش نداره.
‫این‌ها بخاطر من‌‍ه.
‫پس لطفاً میشه فقط روی موضوعی ‫که واقعاً اهمیت داره تمرکز کنیم؟
‫- که چیه؟ ‫- که به پدرم نشون بدم
‫که نمی‌تونه منُ تحت کنترلش در بیاره.
‫و به اون قدرتمندی‌ای که فکر می‌کنه نیست
‫و چطوری می‌خوای این‌کارو بکنی؟
‫با مقابله‌کردن باهاش.
‫می‌خوام طلسم جاودانگی ‫،پیرس رو از بین ببرم
‫تا بالأخره میرا بشه.
‫البته، فقط یه مشکلی وجود داره
‫فقط یه مشکل؟
‫،به هر ایده و نتیجه‌ای که رسیدم
‫پیرس قبلاً امتحانش کرده.
‫رسماً دیگه ایده‌ای به ذهنم نمی‌رسه
‫،مخم ته کشیده ‫و برای همین‌هم اومدم اینجا.
‫آره، خب.
‫فکر نکنم بدونم چطوری میشه ‫طلسم جاودانگی کسی رو برداشت.
‫نه.
‫ازتون می‌خوام که این سد ذهنی‌ام رو بردارین
‫مثلاً هیپنوتیسمی، چیزی‌ام کنید.
‫،شنیدم برای بی‌خوابی ‫و اعتیاد به سیگار مفیده.
‫متأسفانه قضیه این‌شکلی ‫که فکر می‌کنی نیست، لوسیفر.
‫روش درمان آسونی برای نرسیدن ‫ایده‌های جدید به ذهن نداریم.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫فقط باید صبوری کنی.
‫آدم هیچ‌وقت نمی‌دونه کِی اون ایده و ‫مایه‌ی الهام‌بخشی‌اش به ذهنش خطور می‌کنه.
‫خب، واقعاً ممنونتم، دکتر.
‫بخاطر این‌که انقدر امروز ‫بی‌مصرف و غیرمفید بودی.
‫سلام، آماندیل.
‫هی، اِلا؟
‫اِم...
‫گوش کن، اون برنامه‌ی امشب...
‫- متأسفانه باید... ‫- نه!
‫نه.
‫به نفعته که دوباره قالم نذاری.
‫می‌دونم، خیلی شرمنده‌ام
‫آخه، خیلی کار رو دست‌وبالم دارم
‫نمی‌شه بپیچونی‌اش؟
‫نه، اگه می‌خوام که یه ‫فرد بالغ مسئولیت‌شناس باشم
‫صحیح.
‫ولی...
‫اگه مثلاً...
‫یه فرد بالغ مسئولیت‌شناس نبودی، چی؟
‫فقط همین یه‌دفعه
‫یالا دیگه!
‫،کلویی
‫یعنی هیچ‌وقت دلت برای ‫این خوش‌گذرونی‌های بچگانه
‫مثل دوران بچگی تنگ نمی‌شه؟
‫والا، من همچین بچه‌ی خیلی بالغ‌طوری بودم
‫خب... ‫ماهی رو هر وقت از آب بگیری، تازه‌ست.
‫،می‌دونم، شرمنده‌ام عزیزم ‫واقعاً نمی‌تونم.
‫میشه این "پارتیِ نئونی‌"‍مون رو بندازیم یه‌روز دیگه؟ ‫،پارتی‌هایی که در آن از لباس‌های مخصوص رنگ‌های نئونی ] ‫[ .نورپردازی‌های نئونی و همچین کلاه‌گیس‌هایی استفاده می‌شود
‫،دکر، بالأخره یکی از همین‌روزا
‫می‌فهمی چی‌ها از کفت رفته.
‫خیلی بهت میومدا.
‫این بیشترین مدت‌زمانی‌‍ه ‫که دیدم تا حالا حرفی از دهنت در نیاد
‫جدی میگم، مشکلی داری؟ ‫[ فکری تو سرت داری؟ ]
‫نه.
‫مشکل کار هم همین‌جاست.
‫چطور؟
‫خب، من...
‫،یه معمایی دارم که باید حلش کنم
‫،ولی یه سد ذهنی تو ذهنم ایجاد شده ‫و مخم دیگه نمی‌کشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- تا حالا شده مثلاً
‫،هنگام کار روی یه پرونده‌ی خیلی سخت ‫کلاً ایده‌هات ته بکشن؟
‫یعنی خب البته، قبلِ این‌که ‫من عضو تیم‌تون بشم.
‫بله.
‫والا... نه.
‫یعنی خب، به یه بمب‌بست‌هایی خوردم ‫بخاطر کمبود مدارک و شواهد.
‫ولی نه، چون همیشه یه زوایای جدیدی هست که ‫آدم از اون‌ها وارد عمل بشه و فکر کنه.
‫از خود راضی.
‫اسم قربانی‌مون "کاتلین پایک"‌‍ه. ‫۳۳ساله.
‫کاتلین نویسنده‌ی سری کتاب‌های پرفروشِ
‫پیشروی جوون‌پسند ‫به‌اسم "کلاس ۳۰۰۱" بوده.
‫در حالی پیداش کرده بودن که ‫سرش با دستگاه‌تایپ کلاسیک خودش
‫خورد و خاک‌شیر شده بوده.
‫پارادوکس یکمی خیلی دقیق‌‍ه ‫[ .تحت‌اللفظی: رو بینی‌‍ه ]
‫یا در این‌مورد، رو سَره؟
‫این مایعات سفید چیه؟
‫می‌دونم چه فکری تو سرتون می‌گذره
‫که اون یه انسان‌واره و نوترکیب‌‍ه.
‫آدم‌فضایی‌ها
‫همون آندرویدی که خون سفید داشت. ‫[ انسانی مکانیکی مانند ترمیناتور ]
‫هیچکس نمی‌دونه؟ خدایی؟ ‫اصلاً بی‌خیال.
‫این بستنی آب‌شده‌ست
‫بنظر این قربانی‌مون وقتی که اومده ‫شروع به خوراکی‌خوردن بکنه
‫یکی پیداش شده و منوی دسرش رو
‫با اون ماشین‌تحریر بازنویسی کرده.
‫البته زخم اصلی‌اش اینجائه
‫جسدُ کی پیدا کرده؟
‫،ویراستار کاتلین ‫وینسنت گرین.
‫بیرون کنار استخر وایساده.
‫ممنونم.
‫،عه، دنیل
‫- تو مثلاً آدم هستی که کلاً بی‌مُخه. ‫- جان؟
‫دقیقاً، و بااین‌حال یه‌جوری تونستی ‫این بداهه‌پردازی‌‍ه رو انجام بدی.
‫چطوری همون‌لحظه بدون فکر ‫همچین ایده‌هایی به ذهنت می‌رسه؟
‫،خب، اولین قانون بداهه‌پردازی ‫آره، و..." هستش".
‫آره، و چی؟
‫این اسم تکنیکش‌‍ه.
‫آره، شنیدم قبلاً هم راجبش حرف می‌زدی
‫ولی خیلی متوجه نشدم ‫که دقیقاً چی میگی.
‫خب، یعنی اول با هرچیزی که گفته میشه ‫موافقت می‌کنی، یعنی... آره.
‫و بعد اولین چیزی رو که به ذهنت ‫خطور می‌کنه رو میگی، یعنی... و.
‫این‌که اصلاً با عقل جور در نمیاد
‫،ولی دیگه به حد درموندگی رسیدم ‫پس به هر دری می‌زنم.
‫آره، و.
‫دیشب آخر وقت کاتلین باهام تماس گرفت
‫بالأخره این کتاب جدیدشُ تموم کرده بود
‫،برنامه ریختیم که من امروز صبح بیام
‫و نسخه‌ی خطیِ کارُ ازش بگیرم
‫شما معمولاً از همه می‌رین ‫و شخصاً نسخه‌های خطی رو می‌گیرین؟
‫کارای کاتلین، آره
‫اصولاً همیشه فقط یه نسخه‌ی چاپی ‫،از کاراش وجود داره
‫چون‌که کاتلین همیشه با ‫اون ماشین‌تحریرش کار می‌کنه.
‫آره، و... ‫،خب مرگش
‫هم بنظر روی اون ماشین‌تحریر ‫اتفاق افتاده بوده.
‫کسی رو می‌شناسین که ممکن بود ‫بخواد همچین بلایی سرش بیاره؟
‫- دشمن اسمی‌ای داشته؟ ‫- نه، کاتلین خیلی تو دل‌برو بود.
‫میلیون‌ها طرفدار متعهد داشت.
‫می‌دونم این طرفدارا چطور ممکنه تمام فکر و ذکرشون ‫درگیر این الگوها و بت‌هاشون بشه.
‫آره، و... درگیر ممه‌هاشون.
‫مثل اون‌موقعی که تو فیلم ‫هات‌تاب های‌اسکول" بازی کردی، کارآگاه".
‫- آها. ‫- فکر نمی‌کنین که این موضوع ممکنه تقصیر من باشه، نه؟
‫- چرا؟ ‫- آخه انقدر از تموم‌شدن کارش هیجان‌زده شده‌بودم
‫که خبرش رو روی توییتر توئیت کردم.
‫،خیلی از کتابه تعریف کردم ‫و مثلاً به پایانش که یه رباتِ خیلی فعال یاغی
‫توش داشته اشاره کردم.
‫خب، همین که آدرس خونه‌اش رو ‫هم توئیت نکرده باشین اوکی‌‍ه.
‫،نه، معلومه که نه ‫ولی ملت می‌تونن آدرسشُ پیدا کنن
‫یکی که می‌خواسته اولین نفری ‫باشه که کتابه رو می‌خونه؟
‫آره، و... ‫یکی که می‌خواسته بهش بگه
‫که یاغی‌گری‌های رباتیک، یعنی از این ‫کسل‌کننده و غیر اورجینال‌تر نمی‌شد.
‫این‌همه "آره، و"ای که میگی برای چیه؟
‫یه تکنیک بداهه‌پردازی‌‍ه که امیدوارم
‫این طلسم ایده‌نداشتم رو بشکنه.
‫ولی رسماً داری چیزایی رو میگی ‫،که معمولاً میگی
‫فقط با کلمه‌های "آره، و" که جلوش می‌ذاری.
‫آره، و... مشخصاً اصلاً جواب نمیده.
‫دنیل پلشت.
‫طلسم ایده‌نداشتن.
‫درست مثل کاتلین.
‫منظورتون چیه؟
‫اون به بدترین مورد کمبود ایده‌ایِ نویسندگی‌ای ‫که به عمرم دیدم دچار شده بود.
‫،این‌که بتونه پایانی برای داستانش بنویسه ‫پنج سال از زندگیشُ گرفت.
‫،خب، حالا اینُ بی‌خیال ‫چطوری مرضشُ دوا کرد؟
‫،نمی‌دونم، گفت بعد این‌که کتابشُ بخونم ‫می‌فهمم.
‫گفت که حتی بعد از پایان کتابش توضیح داده که
‫چطوری از اون طلسم خودشُ رد کرده.
‫ولی شما که نخوندینش.
‫نه، همون‌طور که گفتم فقط یه ‫،نسخه‌ی چاپی از کتابش وجود داره
‫و هنوز ندیدمش.
‫کارآگاه.
‫این توضیحات پایانی کتابش ‫ممکنه توضیح بده که
‫چطور می‌تونم به این طلسم نویسندگی ‫مخصوص به خودم غلبه کنم.
‫- چی؟ ‫- باید پیداش کنیم.
‫قاتل‌رو، منظورت اینه که ‫باید قاتله‌رو پیدا کنیم.
‫دقیقاً، تا اون کتابه رو بده بهمون.
‫::. مترجـم: سـروش ، امیرعلی .:: ‫« illusion , SuRouSH AbG »
‫هوم، لیندا، باید بگم...
‫این چند هفته‌ی گذشته ‫واقعاً بی‌نظیر بوده.
‫عجب.
‫واقعاً استادِ این حرفای ‫قشنگ و عاشقانه‌ای‌ها.
‫منم همین‌طور.
‫خوبه.
‫خب، شاید یه‌روزی
‫واقعاً بتونیم تو یه مکان عمومی بریم سر قرار
‫،من واقعاً از مخفی‌کاری بدم میاد ‫ولی آخه میز.
‫می‌دونم، می‌دونم، اصلاً نباید بویی ببره
‫من...
‫،می‌خوام بهش بگم‌ها ‫فقط نمی‌دونم که چطوری بگم.
‫،اعتراف می‌کنم ‫می‌ترسم.
‫،خب، بایدم بترسی ‫میز...
‫اصلاً عکس‌العمل خوبی ‫در مقابل این موضوع نشون نمیده.
‫خیلی احساس گناه می‌کنم، من...
‫چند وقتی‌‍ه تماس‌هاشُ جواب نمیدم
‫بنظرت داریم بزدل‌بازی در میاریم؟
‫آره
‫ولی، لیندا، آخه...
‫- میزه. ‫- میزه، می‌دونم.
‫خبر داری در چه حاله؟
‫مطمئنم حالش خوبه.
‫سرش مشغول شغل جایزه‌بگیری و...‌‍شه.
‫ولی...
‫،اگه حس بهتری پیدا می‌کنی ‫می‌تونم یه سری بهش بزنم
‫واقعاً؟ فقط برای این‌که ببینیم ‫حالش خوبه یا نه.
‫البته.
‫من هرکاری برات می‌کنم.
‫چیه؟ زیادی عاشقانه بود؟
‫،مکس واقعاً گیج شده بود"
‫،اگه جسیکا واقعاً دوستش داشته" ‫پس چرا رفته‌بوده تریستنُ بوسیده‌بوده؟
‫".و اونم تازه توی صندلی‌عقب ماشین پرنده‌اش
‫میلیون‌ها کپی از این کتابه به فروش رفته.
‫،لب‌گیری بدون دخالت زبون ‫و کش رفتنِ مشروب از والدین‌شون.
‫یعنی خب، سکسش کو؟ ‫مواد مخدرش کو؟
‫واقعاً منتظر اون رمانش ‫راجب یاغی‌گری رباته‌ام.
‫تجارب و خاطرات دبیرستان تو هم ‫این‌قدر رقت‌انگیز و زیر ۱۸ سال بوده؟
‫من چیزای جدید زیادی توی ‫دوران دبیرستانم تجربه نکردم.
‫اُوه! زیاد مدرسه رو می‌پیچوندی، آره؟
‫یه‌دفعه برام جالب‌تر شدی.
‫نه، بچه‌های بازیگر زمان خیلی زیادی براشون ‫باقی نمی‌موند که بخوان برن مدرسه.
‫،اون‌موقع یا داری تست بازیگری میدی ‫،یا رو صحنه‌ای
‫- پس بیشتر برات معلم خصوصی می‌گیرن. ‫- آه.
‫شاید واقعاً درست باشه که ‫چیزای زیادی از کفم رفته.
‫بگذریم، چرا داری اونا رو می‌خونی؟
‫فکر نکنم بتونه به‌سمت قاتل کاتلین
‫راهنمایی‌مون کنه
‫خب، کاتلین توی توضیحات پایانی کتابش
‫توضیح داده که چطوری به طلسمش غلبه کرده
‫،برای این‌که بفهممش ‫شاید باید به فضای داستانی‌اش مسلط باشم.
‫آها، مثلاً اگه مثالی آورده بود؟
‫،دقیقاً. خب، حالا که حرف از قاتل‌مون شد
‫سرنخی گیر آوردیم؟
‫آره، اتفاقاً.
‫یکی که به اسم...
‫شناخته میشه "Ashley۳۰۰۱fan". ‫[ طرفدار اشلی ۳۰۰۱ ]
‫وارد بحث‌های همچین جنجالی‌ای با کاتلین شده
‫ظاهراً، خیلی از این‌که
‫،تموم‌شدن کتاب انقدر طول کشیده‌بوده ‫خیلی خوشحال نبوده.
‫کاتلین بی‌چاره، آخه کِی می‌فهمن که ‫طلسم نویسندگی
‫واقعاً مرض خیلی جدی‌ای‌‍ه؟
‫خب، کاتلین که همین‌طور فکر می‌کرد
‫لازم نیست به آدمای بدترکیب و نادونی"
‫".مثل تو جواب پس بدم
‫،یه دلیلی داره که من نویسنده‌ام
‫و تو طرفدارمی.
‫،شاید خوب باشه یه حرکتی بزنی
‫".و یکم برای جامعه مفید واقع بشی
‫آخ، عجب جمله‌ی نابی گفتی، کاتلین.
‫آره، بعد از این‌که کاتلین ‫،آشکارا و زیر نظر همه کوبوندش
‫اَشلی دیگه آنلاین نشد.
‫بنظرت اشلی انقدری توسط ‫الگو و قهرمانش تحقیر شده ‌بوده که
‫می‌خواسته ازش انتقام بگیره؟
‫ممکنه.
‫،خب، بیا خدا خدا کنیم همین‌طور باشه ‫چون‌که باید اون کتا...
‫قاتله، ک‍...قاتله رو پیدا کنیم.
‫می‌دونم منظورم کتابه‌ست.
‫آره خب.
‫سلام، آماندیل
‫سلام، تریکسی، میز اینجاست؟
‫ببخشید، نه.
‫میشه لطفاً بهش بگی که من یه سر اومده بودم؟
‫البته.
‫ممنونم.
‫مرحبا، تریکس.
‫چرا نمی‌خوای ببینی‌اش؟
‫آماندیل که آدم خوبی‌‍ه
‫آدم خوبی‌‍ه؟
‫،اگه خوب بود
‫با دوستم پشت سرم ‫،رابطه‌ی مخفی نمی‌داشت
‫و راجبش دروغ نمی‌گفت.
‫چرا دارن همچین کاری می‌کنن؟
‫نمی‌دونم، چون‌که عوضی‌ان.
‫،مامانی میگه بعضی‌وقتا
‫آدما فقط می‌ترسن که حقیقتُ بگن
‫شاید به یکمی کمک نیاز داشته باشن
‫اتفاقاً ایده‌ی بدی هم نیست، بچه‌جون.
‫،کمک‌کردن به مردم تا حقیقت ماجرا رو بگن ‫یه‌جورایی اصلاً تو حوزه‌ی تخصصیِ خودمه.
‫ها.
‫رد "اشلی ۳۰۰۱ فن" رو تا اینجا زدم.
‫،و بستنی‌ای هم که سر صحنه‌ی جرم بود
‫اونم مال اینجا بوده.
‫- یکی از این سه‌تا می‌تونه اشلی باشه. ‫- آره.
‫قشنگ بهشون می‌خوره جوون‌های ‫بدسلیقه و کسل‌کننده باشن.
‫،البته، بستنی اسکوپی ریختن برای ملت ‫،هر روز، و هر شب
‫بنظر حتی کسل‌کننده‌تر هم هست.
‫آره، ولی این‌طوری می‌تونن ‫با دوست‌هاشون وقت بگذرونن.
‫مسئولیت خاص افراد بالغ رو ندارن.
‫بنظر دارن خوش می‌گذرونن.
‫می‌دونی، خوش‌گذرونیِ بچگونه
‫"از کِی تا حالا از "خوش‌گذرونی‌های بچگونه ‫خوش‌تون میاد؟
‫سلام
‫،کارآگاه دکر هستم، از پلیس لس‌آنجلس ‫می‌خوام ازتون یه سؤالایی...
‫- ایست. ‫- هه.
‫ایست"، قشنگ بود". ‫[ .به‌معنای یخ‌زدن و اشاره به بستنی هم هست ]
‫خواهش می‌کنم
‫لطفاً به مامانم زنگ نزنید
‫فقط یه‌کار یه‌باره بوده.
‫کلیر؟ موضوع چیه؟
‫کلیر؟
‫تو اشلی نیستی؟
‫نه، اشلی منم.
‫اشلی یه مرده؟
‫آره، من یه مردم
‫،و مدیر اینجا هم هستم ‫موضوع چیه؟
‫خب اشلی موضوع اینه که
‫باید اون کتابه رو تحویل من بدی.
‫و گرنه، معنی اصلیِ
‫برای بستنی جیغ می‌کشی" رو بهت میگم". ‫[ ".اشاره به آهنگی با متن: "من، تو، و همگیِ ما برای بستی جیغ و هورا می‌کشیم ]
‫خیلی‌خب؟
‫باشه بابا.
‫با زبون خوش ازت می‌پرسم، اشلی.
‫کتابه کجاست؟
‫،حاجی، بهت که میگم ‫کتابی دست من نیست.
‫پس چرا این توی خونه کاتلین پایک ‫پیدا شده بوده؟
‫"سه‌هزار و یام".
‫آره، این مزه‌ی مخصوصی‌‍ه که ‫اختصاصی برای کاتلین ساخته بودم.
‫خودم شخصاً بردمش در خونه‌اش
‫همیشه بستنی می‌بری ‫در خونه‌ی قربانی‌های قتلت؟
‫قتل؟
‫وایسید ببینم...
‫کاتلین مُرده؟
‫بدجوری هم.
‫پسر، اون بزرگ‌ترین نویسنده‌ی ‫این نسل‌مون بود.
‫چی؟
‫کتاباش درباره‌ی بحران‌های دبیرستانی بود.
‫آخه دقیقاً چی‌اش می‌تونسته ‫برای مردی به سن تو جذاب باشه؟
‫یعنی خب، دبیرستان بهترین ‫دوران زندگی من بوده.
‫خوندن کتاب ۳۰۰۱ این حس رو بهم منتقل می‌کنه ‫که انگار دوباره ۱۶ سالم شده.
‫اون کتاب‌ها از اونی که فکر می‌کنی عمیق‌ترن
‫از اون دعوای اینترنتی‌ای ‫که با کاتلین داشتی باخبریم.
‫اوضاع خیلی بالا گرفته بوده.
‫حتماً وقتی اونطوری جلوی چشم همه ‫تحقیرت کرده
‫خیلی خورده تو ذوقت و ناراحت شدی.
‫من اصلاً نباید اون حرفا می‌زدم
‫پس، چندتا از نوشته‌هامُ براش فرستادم
‫می‌دونی، به نشانه‌ی اعلام صلح مثلاً.
‫وایسا ببینم، تو هم نویسنده‌ای؟
‫،آره، پسر ‫من تا دلت بخواد...
‫کُلی کتاب "فن فیکشن" با محوریت کلاسِ ۳۰۰۱ نوشتم. ‫کتاب‌هایی با موضوع کتاب‌های معروف، اما ] ‫[ .نوشته‌شده توسط طرفدار آن ژانر نه خودِ نویسنده
‫فکر نمی‌کنم کاتلین خیلی خوشش اومده باشه
‫کاتلین خیلی از نوشته‌هام خوشش میومد
‫حتی ازم درخواست کرد که ‫تو پایان‌نویسیِ کتاب آخرش کمکش کنم
‫ازت درخواست کمک کرد؟
‫،پس راه‌حل کاتلین برای حلِ طلسمش ‫استفاده از منابع خارجی بوده؟
‫،آره، ولی وقتی نسخه‌ای که من نوشته بودمُ خوند
‫تصمیم گرفت که بهتره ‫مسیر دیگه‌ای رو انتخاب کنه.
‫ولی اینُ گفت که خیلی بهش کمک کرد ‫که تنهایی کتابشُ تموم کنه.
‫پس... چاکریم دیگه.
‫واقعاً؟ چطوری؟
‫دقیقاً چی بود که به کاتلین کمک کرد ‫به طلسمش غلبه کنه؟
‫بهم گفت که به این نتیجه رسیده بوده که ‫باید واقعی‌تر عمل می‌کرد.
‫می‌دونین، یعنی بر می‌گشت سراغ ‫اون مایه‌ی الهام‌بخشی اولیه‌اش.
‫یعنی این... اندازه چیزم معنی‌ای نداره.
‫،خب، خب ‫اون ایده‌ی اولیه چی بوده؟
‫اُوه؟ نمی‌دونین؟
‫خب، این کارکترهای توی کتاب کاتلین ‫،براساس مردم واقعی طراحی شدن
‫و تمام داستان‌هاش هم برگرفته از
‫زندگیِ واقعی‌اش توی ‫،دبیرستان وست‌ساید بودن
‫درست همینجا توی لس‌آنجلس.
‫مکس، جسیکا، ایزابل.
‫حتی اسم‌های کوچیک‌شونُ عوض نکرده بوده
‫اصلاً هیچ ایده‌ی اورجینالی داشته؟
‫خب، فامیلی‌هاشونُ عوض کرده بوده.
‫و خب باید اون مسائل تخیلی پیشرو و مدرن
‫رو هم خودش دست و پا می‌کرد.
‫،یعنی خب، باور کنید ‫اصلاً کار آسونی نیست.
‫اتفاقاً من دارم خودمم یه کتاب می‌نویسم
‫"با محوریت یه دانشمند "جرم‌شناس ‫[ شغل خودش هم جرم‌شناسی‌‍ه ]
‫- که با ارواح می‌تونه صحبت کنه. ‫- ،واقعاً؟ خب بگو
‫،وقتی مخت ته می‌کشه ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫،والا من هیچ‌وقت ایده‌هام ته نمی‌کشه ‫انقدر ایده دارم که نگو.
‫مشکل بیشتر اینه که کدوم‌شونُ انتخاب کنم
‫خب، حالا نیازی نیست بزنی‌اش تو صورت‌مون
‫- ممنونم. ‫- پس، این نویسنده‌‍ه تمام مسائل شخصی و آبروریزِ
‫این آدما رو فاش کرده بوده دیگه؟
‫بنظر من‌که انگیزه‌ی قتل خوبی میده بهشون
‫بنظرم شارلوت...
‫اِم، خانم ریچاردز درست میگه.
‫اگه... یکی توئیت ویراستار رو دیده باشه
‫،که اعام کرده کتاب جدید تو راهه ‫،پس شاید یکی‌شون رفته کشدتش
‫تا مطمئن بشه که اصلاً منتشر نشه.
‫اِلا.
‫شخصیت‌های اصلی ‫کتاب کلاس ۳۰۰۱...
‫،اگه کتابه می‌خواسته که رازهای کسی رو فاش کنه ‫حتماً رازهای اونا بوده.
‫این‌ها مظنونین‌مونن.
‫،آره ‫،شاه مراسم پرام، دختر سکسی، چیرلیدر
‫پسر دخترباز، دانشجوی ممتاز و معدل الف، و ورزشکار.
‫،کتاب من دست یکی از این آدمای فاسده ‫بیاید دستگیرشون کنیم.
‫نه، فقط داری گمانه‌زنی می‌کنی. ‫مدرک کافی‌ای برای حکم گرفتن نیست.
‫یعنی میگم، حتی اگرم همه‌شونُ دستگیر کردیم
‫،اهرمی فشاری روشون نداریم که ‫چرا بخوان
‫به چیزی اعتراف کنن؟
‫،خب، بر اساس حرفای فوق‌طرفدارمون اشلی
‫کاتلین خیلی عجله داشت که ‫کتابشُ تموم کنه
‫تا توی مراسم تجدید دیدار دبیرستان ‫معرفی‌اش کنه.
‫که فردا شب‌‍ه.
‫خب، اگه تمام مظنونین‌مون ‫الان برای رفتن به مراسم تو شهرن
‫براشون فرصتُ فراهم کنید.
‫اوهوم، و حتی به ما هم فرصتی میده
‫تا به‌عنوان مأمور مخفی وارد عمل شیم
‫- خب، خوبه، پس منتظر چی‌ایم؟ ‫- ،خب
‫این یه مراسم تجدید دیدار دبیرستانی‌‍ه دیگه. ‫همه همدیگه رو می‌شناسن.
‫مگه این‌که... "تاد کورن‌ول" باشین.
‫تاد کورن‌ول دیگه کیه؟
‫منم همینُ میگم، تاد کورن‌ول
‫،منزویِ کلاس، صورت پرجوش
‫عینک گنده و شماره‌بالا، هر چی بگین.
‫،رفته به دانشگاه‌های خارج از کشور
‫و وقتی اینترنتی پیگیر ‫،هم‌کلاسی‌های کاتلین شدم
‫تاد تنها کسی بوده که اصلاً هیچ فعالیتی ‫توی فضای مجازی از خودش نشون نداده
‫لوسیفر، تو می‌تونی نقش تادُ بازی کنی
‫آره، نه، نه، جدی. ‫ببین، اصلاً باهات مو نمی‌زنه.
‫،اون همه خودارضایی بالأخره زد
‫کورت کرد، دنیل؟ ‫[ :) مترجم: یعنی عالی بود ]
‫عمراً حتی اگه بگم صورت و بدنم رو پیوند زدم
‫کسی باور نمی‌کنه اون، منم.
‫آره، ولی ممکنه تنها شانس‌مون باشه.
‫یعنی خب، منم می‌تونم به‌عنوان همراهت بیام.
‫ای بابا، وایسین.
‫تاد دعوت به مراسم رو قبول کرده.
‫شارلوت، هیچ راه قانونی‌ای وجود داره
‫که بشه جلوی تادُ از رفتن بگیریم؟
‫خب، صد در صد که قانونی نیست که
‫مثلاً تاد رو با یه شکارچی ‫جایزه‌بگیر سرگرم کنیم.
‫،اگه کسی بهم نیاز داشت من تو دفترمم
‫و خبری از نقشه‌تون هم ندارم. ‫[ اشاره به‌این که به‌عنوان مأمور قانون نباید باخبر بشه ]
‫،خیلی‌خب، عالیه ‫به میز یه زنگ می‌زنی؟
‫،با کمال میل ‫در حین این‌که شما هم روی مظنونین‌مون تحقیق می‌کنید.
‫حالشُ ببر.
‫میز.
‫خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫آره، خب، بنظر خیلی سرت شلوغ‌‍ه
‫،یه چندباری بهت زنگ زدم ‫ولی بهم زنگ نزدی.
‫،آره، می‌دونم ‫چند وقته خیلی مشغولِ کارم
‫اُوه، امیدوار بودم شاید بالأخره ‫یه دوست‌پسری پیدا کردی.
‫- دوست‌پسر؟ ‫- آره.
‫آخه چرا...
‫مطمئناً خبر از دوست‌پسری نیست.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫مجردم. ‫یعنی... یه‌چیز میگم، یه‌چیز می‌شنوی.
‫خب، پس اگه این‌طوریه ‫حتماً باید یه قرار برات بچینم.
‫آدم راست کارت رو هم می‌شناسم.
‫،خیلی باملاحظه‌ای، میز
‫ولی واقعاً نیاز نیست این‌کار رو انجام بدی.
‫خواهش می‌کنم، لیندا، خودم می‌خوام. ‫پس دوست‌های صمیمی واسه چی هستن؟
‫می‌دونم، آخه من نمی‌تونم تو قرارهای بدون معارفه...
‫- فردا شب چطوره؟ ‫- فردا شب؟
‫لعنتی. ‫فکرکنم سرم شلوغ باشه.
‫بذار این‌کار رو انجام بدم.
‫پس شد فردا.
‫نه.
‫مامان؟
‫عزیزم، چرا بیداری؟ ‫برگرد بخواب.
‫بخوابم؟ ‫صبح شده.
‫به اتوبوس سرویس نمی‌رسم ها.
‫چی؟ ‫من...
‫کل شب بیدار بودم؟
‫زودباش، زودباش. ‫برو...
‫اون، برو، کجاست... ؟
‫می‌دونی، تجدید دیدارهای دبیرستانی ‫شکنجه‌ی خیلی محبوبی در جهنم هستن.
‫خیلی قشنگه.
‫می‌دونی، حتی سعی نکردی ‫شبیه به تاد به نظر بیای.
‫خب، چرا اون‌کار رو بکنم؟
‫،اگه تاد بودم ‫می‌خواستم شبیه به خودم به نظر بیام.
‫خدای من. ‫خدای من، ببین.
‫،اون‌ها اِمیلی و بو هستن ‫،تریستن و جسیکا
‫و اون هم مکس که با ایزابل حرف می‌زنه.
‫دختره اصلاً در حدش نیست، جدی میگم.
‫الان چی گفتی؟
‫،مکس و ایزابل ‫دوتا از مظنون‌هامون.
‫شاه پرام و خانوم جذاب.
‫لوسیفر، قضاوت نکن.
‫این مردم داستان عمیق‌تری از
‫فقط پیشنهاد کلیشه‌ای‌شون دارن.
‫درسته.
‫فقط...
‫الان جدی هستی؟
‫آره. آره، کتاب‌ها خیلی عمیق‌تر
‫از اونی هستن که ‫تصورش رو می‌کنی.
‫شخصیت‌ها، خیلی وادارکننده و ‫بازگوپذیر هستن
‫و پرمایه و یعنی...
‫همه‌شون این‌جا هستن.
‫و احتمالاً یکی‌شون قاتله.
‫درسته.
‫- درسته. ‫- درسته.
‫باشه، میرم اسم‌مون رو بنویسم
‫تا بالأخره بتونیم باهاشون آشنا...
‫تا بتونیم از مظنون‌ها سؤال بپرسیم.
‫چی داره میشه؟
‫باشه، خب هرکدوم باید از ‫سه نفر سؤال بپرسیم.
‫بیا بفهمیم کی نگران منتشر شدن
‫کتاب کاتلین بوده.
‫بله، و این‌که شب قتل ‫همه کجا بودن.
‫آره.
‫اصلاً به حرف‌هام گوش میدی؟
‫،می‌دونی ‫،باورم نمیشه دارم این حرف رو می‌زنم
‫ولی تمرکز کن، کارآگاه. ‫به اون پایان سخن نیاز دارم.
‫- درسته، ببخشید. ‫- باشه.
‫- خدای من. ‫- چیه؟
‫جسیکاست.
‫باورت میشه
‫سال دوم دبیرستان، با تریستن سکس کرده
‫توی زمین بیس‌بال؟
‫،نگران نباش ‫جسیکا تو لیست منه.
‫باشه، خب، من اولین نفر اومدم.
‫فقط میرم توی بار یه مشروب بزنم.
‫- البته. ‫- لیندا.
‫آماندیل، این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
‫خب، میز دعوتم کرد.
‫فکرکردم می‌خواست صحبت کنه بعد ‫از این‌که دیروز رفتم خونه‌اش.
‫میز داره یه قرار بدون آشنایی اولیه برام جور می‌کنه.
‫اگه تو قرار بدون آشنایی اولیه‌ام باشی؟
‫خب، این که با عقل جور در نمیاد.
‫مگه این‌که از ما باخبر باشه و بخواد ‫ما رو سر بدوئونه.
‫و تخصصش هم توی شکنجه کردنه.
‫،لیندا
‫این تاده.
‫قرارت.
‫سلام.
‫این یه لوبیلیای آبیه.
‫آمریکایی‌های بومی ازشون برای ‫مداوای یبوست استفاده می‌کردن.
‫ممنون.
‫ولی شما دوتا این‌جا چی‌کار می‌کنید؟
‫قرار چهار نفره.
‫عالی نیست؟
‫آره، نه...
‫سلام.
‫عالیه.
‫ما رو ببخشید. ‫ایزابل.
‫تاد؟
‫تاد عجیب‌غریب؟
‫تو...
‫ببخشید. ‫تو...
‫فقط خیلی متفاوت شدی.
‫این رو به عنوان یه تعریف می‌پذیرم.
‫وای، من...
‫لهجه‌ی بریتانیایی داری؟
‫خب، طی سال‌ها ‫،لهجه‌های زیادی داشتم
‫ولی این یکی مشخصه از همه بهتره.
‫خیلی بانمکی و... ‫خیلی جذاب.
‫می‌دونم.
‫ولی باید چندتا سؤال ازت بپرسم.
‫البته. ‫بیا خوش و بش کنیم.
‫باورت میشه کاتلین قراره یه کتاب دیگه منتشر کنه؟
‫باورم میشه.
‫اون هرزه عاشق سود کردن از ما بود.
‫اون آدم خوبی نیست.
‫،ولی راستش، همه داریم ‫تلاش می‌کنیم فراموش کنیم.
‫مرد، اون کتاب‌ها زندگی‌هامون رو نابود کردن.
‫مجبور شدم برم به مین.
‫می‌دونی چی تو آخرین کتابش بود؟
‫چی باعث الهام‌بخشی ایده‌ی نهاییش شد؟
‫کتاب‌ها درباره‌ی تو هستن، درسته؟
‫- محض... ‫- خب، می‌دونی
‫توی کتاب جدید چه اتفاقی می‌افته؟
‫راز بزرگی هست
‫که مشخص میشه یا...
‫ایزابل واقعاً حامله میشه؟
‫گفتی کی هستی؟
‫دو شب پیش چی‌کار می‌کردی؟
‫من... خونه بودم؟
‫ماسک صورت گذاشته بودم.
‫پیش تریستن بودم.
‫فکرکنم.
‫،یعنی، وقتی رسیدم ‫خیلی دیروقت بود.
‫داری یه چیزی رو مخفی می‌کنی.
‫و فکرکنم بدونم چی رو.
‫،چون تو با بو بودی
‫و نمی‌خواستی ایزابل بفهمه.
‫ولی مگه، کی اهمیت میده ایزابل چی فکر می‌کنه؟
‫خصوصاً بعد از کاری که توی کلاس شیمی ‫باهات کرد؟
‫یعنی، می‌دونی هنوز شانس آوردی که ‫دستت رو داری؟
‫مهم نیست دو شب پیش کجا بودم.
‫،مهم اینه که امشب ‫پیش همدیگه‌ایم.
‫خب، دو شب پیش کجا بودی؟
‫بریم یه جای یکم خلوت‌تر ‫صحبت کنیم.
‫باشه.
‫آره، صحبت کنیم.
‫شما دوتا خیلی با هم تفاهم دارید.
‫آره.
‫لیندا، تو یه روان‌شناسی.
‫،و تاد ‫،تو هم پیش روان‌شناس میری
‫بحث کنید.
‫- لازم نیست... ‫- تختم رو خیس کردم.
‫خیلی عادی‌تر از اونی هست که مردم فکر می‌کنن.
‫تو دوست‌داشتنی هستی.
‫خیلی خوشحالم قانعم کرد ‫تجدید دیدارم رو برای اومدن به این‌جا بیخیال بشم.
‫بیشتر قاتل‌های سریالی تخت‌شون رو خیس می‌کنن.
‫،من یه رابطه‌ی عاشقانه رو حس می‌کنم ‫تو چی؟
‫بیا این قرار رو یکم باحال‌تر کنیم.
‫پیشخدمت.
‫لیندا.
‫داره از کنترل خارج میشه.
‫فقط باید امشب رو پشت‌سر بذاریم. ‫از پسش برمیایم.
‫خب، تاد.
‫سرگرمی‌ای نداری؟
‫من خمیر دندون خودم رو درست می‌کنم.
‫دو شب پیش کجا بودی؟
‫زودباش، تریستن.
‫یادم نیست.
‫خب، تلاش کن.
‫،بهت گفتم، مرد
‫یادم نمیاد کجا بودم.
‫همین الان واقعیت رو بهم بگو.
‫باشه. ‫،چند شب پیش
‫دزدکی وارد استخر مدرسه شدیم.
‫می‌دونی، یه مهمونی کوچیک ‫قبل از مهمونی اصلی، می‌دونی؟
‫خب، چرا راز نشونش میدی؟
‫چون همه رو دعوت نکردیم.
‫خب، تو رو برای مثال.
‫- چی؟ ‫- شرمنده، مرد.
‫،اگه می‌دونستیم چقدر باحال شدی
‫کاملاً دعوتت می‌کردیم.
‫پس داری میگی همه‌تون یه ‫بهونه دارید؟
‫این‌جا داریم وقت‌مون رو هدر میدیم.
‫کارآگاه کجاست؟
‫ازت خوشم میاد، کلویی.
‫تو... متفاوت هستی.
‫خیلی بد شد با ما ‫دبیرستان نرفتی.
‫آره.
‫این‌طوری عالی می‌شد.
‫آره.
‫خب، می‌خواستی بهم بگی
‫دو شب پیش کجا بودی؟
‫واقعاً می‌خوای در این باره صحبت کنی؟
‫،خب، یعنی
‫واقعاً دوست دارم بدونم.
‫مکس!
‫چی‌کار می‌کنی؟ اون کیه؟
‫داشتیم حرف می‌زدیم.
‫و تو چرا اهمیت میدی؟
‫تو با تریستن به مکس خیانت کردی.
‫اون قضیه مال ۱۵ سال پیش بود.
‫- راستش، هنوز یه جورایی عصبی‌ام... ‫- درسته.
‫- بابت اون. ‫- ،متأسفم بهت خیانت کردم
‫ولی فقط چون فکرکردم با اِمیلی خوابیدی ‫اون‌کار رو کردم.
‫من هیچوقت بهت خیانت نمی‌کنم، جسیکا.
‫الان می‌دونم.
‫من ۳۰۰۱ رو خوندم.
‫نشونم داد واقعاً چقدر ‫عاشقم بودی.
‫می‌دونی، گاهی به برگشتن
‫پیش همدیگه فکر می‌کنم.
‫منم همین‌طور.
‫این‌جا چه خبره؟
‫مکس، فکرکردم قراره فقط ما باشیم.
‫زیاد پایه‌ی سکس چهارنفره نیستم.
‫پنج نفره‌اش کن.
‫،باورم نمیشه دارم این حرف رو می‌زنم ‫ولی من هم پایه نیستم.
‫پس با اِمیلی می‌خوابیدی...
‫نه؟ و بعدش ‫همین‌جوری این دختره‌ی تصادفی رو هم برداشتی آوردی؟
‫- من یه دختر تصادفی نیستم. ‫- تازه با این
‫- دختر تصادفی آشنا شدم. ‫- ما هیچوقت...
‫- هی. ‫- پیش هم برنمی‌گردیم.
‫- از خودمون بهش نگفتی؟ ‫- جسیکا، من...
‫- ما؟ ‫- آره، ما.
‫- همین رو گفتی. ‫- هیچوقت...
‫- واقعاً، مکس؟ ‫چنین چیزی رو بهت نگفتم.
‫کارآگاه! هیچ‌کدوم این‌ها ‫کاتلین رو نکشتن.
‫- چی؟ ‫- کشتن؟
‫- چی؟ ‫- کارآگاه؟
‫فهمیدم همه‌شون یه عذر
‫موجه کننده دارن.
‫دو شب پیش دزدکی وارد محیط مدرسه شدن
‫و کنار استخر مهمونی گرفتن.
‫مگه نه؟
‫خب، قاتل کاتلین، این‌جا نیست.
‫من رو ببین، که دارم ‫این‌جا نقش آدم مسئولیت‌پذیر رو بازی می‌کنم.
‫پس واسه همین اینقدر ‫عجیب رفتار می‌کردید.
‫آره.
‫،شرمنده دعوتت نکردیم، تاد ‫ولی...
‫تو که ناراحت نیستی، درسته؟
‫به هرحال ‫داشتی با کاتلین خوش می‌گذروندی.
‫چی؟
‫تاد دو شب پیش
‫با کاتلین بوده؟
‫آره، توی ایمیل این‌طوری نوشته بود.
‫من نوشتم؟ ‫من...
‫چی؟ ‫،اون یه معلم ریاضی عالی بود
‫و حالا توی مالیاتم بهم کمک می‌کنه.
‫کارآگاه.
‫فکرکنم من قاتلم.
‫ظاهراً، میز تاد رو به یه استیک‌خوری ‫در هالیوود برده.
‫،جای عجیبی برای آدم‌رباییه ‫حتی برای میز.
‫و تاد چه انگیزه‌ای برای کشتن کاتلین داشته؟
‫- اسمش حتی توی کتاب‌ها نیست. ‫- خب، دقیقاً.
‫تاد عجیب‌غریب احتمالاً از ‫جا موندن خسته شده.
‫درسته، باید به اون ‫فکر می‌کردم.
‫،آره، باید فکر می‌کردی
‫ولی یه نفر داشت پرونده رو ‫درباره‌ی خودش می‌کرد.
‫،یکم غیرحرفه‌ای بود ‫ولی می‌بخشمت، کارآگاه.
‫می‌دونم. ‫باورم نمیشه اجازه دادم
‫اینقدر تو این جریان‌ها قاطی بشم.
‫فکرکنم فقط سعی داشتم جبران تمام
‫خوش گذرونی‌ها و دراماهای نوجوونیم ‫رو بکنم که از دست‌شون دادم، می‌دونی؟
‫حتی نتونستم به جشن پرام خودم برم.
‫مسخره است، می‌دونم.
‫نه، نیست.
‫و اون بهترین راه تمیز کردن ‫یه دندون چرک کرده است.
‫چقدر لذت‌بخش.
‫خیلی خوشحالم این‌کار رو کردیم.
‫دلم واسه شما تنگ شده بود.
‫یعنی...
‫مگه میشه دل آدم تنگ نشه، درسته؟
‫باشه، بسه.
‫کار مناسبی نیست.
‫توی رستوران هستیم، میز.
‫کی اهمیت میده؟
‫من. یعنی، فقط...
‫فقط... من رو مؤذب می‌کنه.
‫جدی؟
‫خب، این هم مؤذبت می‌کنه؟
‫میز!
‫چرا این‌طوری رفتار می‌کنی؟
‫چون می‌دونه.
‫می‌دونی، نه؟
‫و داری ما رو شکنجه می‌کنی.
‫به شدت کار بدجنسانه‌ایه.
‫من بدجنس‌ام؟
‫شماها هستید که ‫،با خیال راحت همه کار می‌کنید
‫و درباره‌ی این رابطه‌تون ‫هفته‌هاست بهم دروغ گفتید.
‫البته که دروغ گفتیم، میز. ‫خودت رو ببین.
‫تو دوست‌داری واکنش زیادی نشون بدی.
‫من واکنش زیادی...
‫- نشون نمیدم. ‫- میز.
‫- میشه فقط آروم باشیم؟ ‫- نه!
‫نه.
‫من از یه بچه‌ی حرف‌‌شنوی‌دار از بابای رقت‌انگیز ‫دستور نمی‌گیرم.
‫بهم بگو، آماندیل.
‫هدف الهی‌ای که پدرت بابت اون ‫تو رو به این‌جا فرستاده اینه؟
‫تا بتونی یه انسان ‫خودخواه رو... بکنی؟
‫خودخواه؟ خودخواه؟
‫من فقط به مشکلات تو گوش میدم!
‫مشکلات همه!
‫،پس آره، برای یه بار ‫خودم رو ارجح قرار دارم
‫و کاری که خوشحالم می‌کنه انجام دادم.
‫پس، ازم شکایت کن. یا شکنجه‌ام کن. ‫،یا اصلاً بهتر
‫چرا فقط با یکی از چاقوهات ‫به سیخم نمی‌زنی؟
‫،ولی قبل از این‌کار
‫،بدون این یه جور رابطه‌ی کوتاه‌مدت نبود
‫که چیزی که من و آماندیل پیداکردیم
‫،کاملاً غیرمنتظره بود
‫ولی ۱۰۰ درصد واقعی.
‫ولی تو دوستم بودی.
‫میز؟
‫پلیس لُس‌آنجلس، اسلحه‌هات رو بنداز.
‫بله، من دو شب پیش ‫رفتم دیدن کاتلین.
‫شبی که به قتل رسید.
‫کاتلین به قتل رسیده؟
‫خدای من.
‫و فکر می‌کنید من کشتمش.
‫البته که این‌طوره.
‫منِ عجیب‌غریب.
‫من‌ِ طرد شده.
‫به قضاوت کردن مردم از روی جلد این کتاب ‫عادت کردم.
‫واسه همین رسانه‌های اجتماعی‌ رو گذاشتم کنار.
‫هنوز حتی نمی‌دونم کاتلین چطوری ‫ردم رو زد.
‫کاتلین پیدات کرد؟
‫می‌خواست درباره‌ی آخرین بخش
‫مجموعه‌اش با من صحبت کنه.
‫خب، چرا باید درباره‌اش با تو صحبت کنه؟
‫تو حتی توی کتاب‌ها نیستی.
‫آره. ‫من هم تعجب کردم.
‫معلوم شد، نه تنها می‌خواست من رو توی
‫،کتاب آخر بیاره
‫بلکه داشت من رو قهرمان قصه می‌کرد.
‫صبرکن ببینم، اون یعنی اجازه داد ‫کتاب رو بخونی؟
‫نه.
‫هنوز نمی‌خواست بخونمش.
‫کاتلین منتظر بود تجدید دیدار برسه.
‫درباره‌ی تموم کردنش به موقع هیجان‌زده بود
‫که اون‌جا به همه نشونش بده.
‫پس خبر نداری توی سخن آخر چی نوشته؟
‫سخن آخر؟ ‫نه.
‫ولی درباره‌ی خود داستان بهم گفت.
‫چطور یه پایان ‫آرامش‌بخش و با اساس داره.
‫خبری از رسوایی یا خودمونی‌ها ‫مقابل طردشده‌ها نیست.
‫فقط...
‫مردم بالأخره ‫همدیگه رو درک می‌کنن.
‫اون‌جوری که تشریحش کرد، خیلی...
‫به نظر زیبا می‌اومد.
‫- و حوصله سر بر. ‫- و اصلاً شبیه به
‫پایان پر از جنب و جوش رباتی‌ای که ‫ویراستار بهمون گفت نیست.
‫حس می‌کنم یه نظریه‌ی دیگه داره به وجود میاد.
‫باید برم یه تماس بگیرم.
‫آقای گرین.
‫سلام، کارآگاه دکر هستم، از پلیس لُس‌آنجلس.
‫کارآگاه، چه کمکی از دستم ساخته است؟
‫،می‌خواستم بدونم ‫کاتلین باهاتون درباره‌ی
‫کارکردن با یه سایه‌نویس حرف زده؟
‫سایه‌نویس؟ ‫نه، کاش این‌کار رو می‌کرد.
‫شاید این‌طوری زودتر کتاب رو ‫به پایان می‌رسوند.
‫که این‌طور.
‫پس، هیچوقت از یه نویسنده‌ی فن فیکشن
‫به نام اَشلی کالینز حرف نزد؟
‫یه مدیر در یه فروشگاه بستنی فروشیه.
‫فکرکنم اسم فروشگاه‌شون اسکوپ ساینس باشه.
‫راستش آره، کاتلین ‫از یه طرفدار زیادی مشتاق
‫حرف زد که یه‌جور طعم ویژه ‫براش اختراع کرده.
‫یه‌جورایی اون رو ترسونده بود.
‫واسه چی می‌پرسی؟ ‫این اَشلی یه مظنونه؟
‫خب، الان نمی‌تونم اون اطلاعات ‫رو بگم.
‫ولی شما کاملاً مفید بودید، آقای گرین.
‫ممنون.
‫پایه‌ی بستنی‌خوری هستی؟
‫سلام، وینسنت.
‫دنبال اَشلی می‌گردی؟ ‫شرمنده ناامیدت کردم.
‫- این‌جا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- اسلحه‌ات رو بنداز.
‫به اتهام قتل کاتلین ‫پایک بازداشتی.
‫به ما دروغ گفتی، وینسنت.
‫به اَشلی زنگ زدم. ‫تأیید کرد پایان
‫رباتی نسخه‌ی اون بوده ‫نه مال کاتلین.
‫- اون هیچ معنایی نداره. ‫- ولی مشکوکه.
‫پس به تصاویر ترافیکی نگاه کردم.
‫شب قتل تو به خونه‌ی ‫کاتلین رفتی.
‫ولی کارآگاه، مگه بهمون گفته بود
‫تا صبح بعدش اون‌جا نرفته؟
‫باشه. آره، من اون شب ‫خونه‌ی کاتلین بودم.
‫اگه مثل من ۵ سال برای اون کتاب ‫،صبر می‌کردید
‫نمی‌خواستید یه لحظه‌ی دیگه هم ‫صبرکنید.
‫،ولی وقتی به دستش آوردی ‫،از چیزی که خوندی خوشت نیومد
‫- مگه نه؟ ‫- وحشت‌زده بودم.
‫مجموعه رو در حوصله سر بر ترین ‫راه ممکن تموم کرد.
‫و تو نگران فروش‌ها بودی.
‫بدون پایان درست
‫میلیون‌ها دلار از دست می‌دادیم. ‫پایان اَشلی.
‫پس تو و کاتلین سر استفاده از یکی‌شون ‫بحث کردید.
‫حاضر نبود از نسخه‌ی خوب استفاده کنه.
‫پس آره، ماشین تایپ مسخره‌اش ‫رو به سمتش پرت کردم.
‫ولی حتی با مردن کاتلین، می‌دونستی
‫نمی‌تونی پایان اَشلی رو به عنوان ‫پایان کاتلین منتشر کنی.
‫پس اومدی این‌جا که آخرین ‫مانع سر راهت رو برداری.
‫حالا بهم بگو، وینسنت...
‫نسخه خطی کاتلین.
‫کجاست؟
‫دست من نیست.
‫نابودش کردم.
‫چی‌کار کردی؟
‫نمی‌تونستم بذارم کسی اون پایان ‫مزخرف رو بخونه!
‫ولی من باید سخن آخر رو می‌خوندم
‫،تا بتونم مشکلم رو حل کنم
‫- و حالا داری میگی از بین رفته؟! ‫- ،لوسیفر
‫برو عقب.
‫چی نوشته بود؟
‫- توی سخن آخر؟ ‫- آره!
‫چطوری مانعش رو درست کرده؟
‫نمی‌دونم! ‫نوشته بود وقتی نتونسته به عقب بره
‫و کاری که کرده رو تغییر بده
‫الهام‌گرفته.
‫خب، اون اصلاً کمکم نمی‌کنه!
‫لوسیفر، بسه!
‫حالا هیچوقت نمی‌فهمم چطوری...
‫خوبی؟
‫نه، کارآگاه.
‫اصلاً.
‫یادم بنداز دیگه هیچوقت سر یه قرار ‫بدون آشنایی اولیه نرم.
‫،نمی‌دونم
‫فکرکردم تو و تاد واقعاً ‫ارتباط خوبی داشتید.
‫باشه، خب داشتم فکرمی‌کردم.
‫- آره. ‫- خیلی.
‫کار میز خیلی دیوانگی بود.
‫به نظر من هم.
‫ولی درست می‌گفت.
‫نباید هیچوقت بهش دروغ می‌گفتیم.
‫و هیچوقت نباید به خودم دروغ می‌گفتم.
‫به خودت؟
‫منظورت چیه؟
‫با این‌که خیلی تلاش کردم ‫،خلاف این رو به خودم بگم
‫می‌دونستم کارمون بهش ‫صدمه می‌زنه.
‫و به هرحال انجامش دادم.
‫،تا این‌حد می‌خواستم با تو باشم ‫آماندیل.
‫ببین، تو من رو از خیلی مدت قبلم
‫خوشحال‌تر کردی.
‫ولی...
‫من خودخواه بودم.
‫میز دوستمه.
‫دیگه نمی‌تونم باهات باشم.
‫نه وقتی بهش صدمه می‌زنه.
‫می‌دونی، منصفانه نیست که اون ‫این رابطه رو از ما بگیره.
‫می‌دونم. انتظار ندارم ‫درک کنی.
‫ولی نمی‌خوام چنین آدمی باشم.
‫فقط این‌طوری نیستم.
‫راستش، درک می‌کنم.
‫شاید من هم از کسی که بودم ‫فاصله گرفته باشم.
‫پس فکرکنم دیگه تمومه.
‫فکرکنم.
‫لوسیفر!
‫اومدم.
‫- می‌خواستی من رو ببینی؟ ‫- ،آره
‫می‌خواستم ببینم حالت چطوره.
‫که برگشتی به کارآگاه خوب بودن ‫یا نه.
‫کارآگاه خوب بودن؟
‫خب، وقتی تو تمام کارها رو بکنی و
‫من آدم بی‌مسئولیت و خوش‌گذرون باشم ‫بیشتر با شراکت‌مون حال می‌کنم.
‫آره.
‫توی اون تجدید دیدار یکم ‫زیاده‌روی کردم.
‫فقط یکم.
‫می‌دونی، باعث شد ‫یه چیزی رو بفهمم.
‫اون همه درامایی که توی دبیرستان ‫از دست دادم...
‫،پچ‌پچ‌های دخترونه
‫،کراش‌های توی راهرو
‫اون همه رقص‌های مدرسه‌ای...
‫من فقط اون‌طوری نیستم. من...
‫از یه آدم بالغ مسئولیت‌پذیر بودن ‫خوشم میاد.
‫درسته.
‫پس دیگه اون مزخرفات دبیرستانی رو نمی‌خوای؟
‫نه.
‫خب پس...
‫فکرکنم این رو نمی‌خوای.
‫کارآگاه...
‫با من به جشن پرام میری؟
‫باورم نمیشه این‌کار رو کردی.
‫ممنون، لوسیفر.
‫فقط خوشحالم چیزی که می‌خواستی رو به دست آوردی.
‫ولی تو، هیچوقت اون الهام‌بخشی‌ای
‫که دنبالش بودی رو پیدانکردی.
‫قرار هست بهم بگی سعی داری ‫چی رو حل کنی؟
‫پیچیده است.
‫خب، به هرحال بهم میگی؟
‫خیلی‌خب.
‫،خیلی وقت پیش
‫بابای عزیز و پیرم یه نفرین روی...
‫خب، یکی از دوست‌هام گذاشت.
‫،و می‌خوام اون نفرین رو بکشنم
‫به پدرم نشون بدم اونقدری که ‫،فکرمی‌کنه قدرتمند نیست
‫که نمی‌تونه اون رو کنترل کنه.
‫یا ن رو.
‫،خب، این استعاره‌ی دیوانه‌واری که استفاده کردی به کنار
‫می‌تونم یکم نصیحتت کنم؟
‫خواهش می‌کنم.
‫اگه چیزی از این تجربه یاد گرفته باشم
‫اینه که بهتره به جلو حرکت کنی
‫تا این‌که در گذشته گیر بیوفتی.
‫همون‌طور که کاتلین فهمید.
‫نمی‌تونیم تاریخ رو بازنویسی کنیم.
‫تو نمی‌تونی.
‫ولی شاید من بتونم.
‫کارآگاه، تو یه نابغه‌ای.
‫ممنون؟
‫الان ایده‌ام رو بهم دادی.
‫فقط باید برگردم
‫و دلیلی که از اول ماجرا ‫براش وجود داره رو بردارم.
‫ممنون.
‫::. مترجـم: سـروش ، امیرعلی .:: ‫« illusion , SuRouSH AbG »