‫آنچه در لوسیفر گذشت...
‫خیلی خوشحالم که حست رو بهم گفتی.
‫،کلاً یه مرد رو تو زندگی‌ام دوست داشتم ‫ولی بازم بی‌خیالش شدم
‫در این حد دوستی‌مون برام مهمه.
‫برو بمیر بابا.
‫کلویی دکر، با من ازدواج می‌کنی؟
‫بخاطر لوسیفر بود که
‫من به پیرس جواب بله دادم.
‫بخاطر خودش‌هم بود که جواب رد دادم.
‫باشه، تو می‌تونی منُ بکشی، آره.
‫ولی اون‌طوری لیندا هم می‌میره.
‫می‌ترسیدم
‫که اگه اون وجه‌ام رو هم ببینی، فرار کنی.
‫کلویی، من شیطان‌ام.
‫نه، نیستی.
‫از نظر من نیستی.
‫از وقتی که به این نتیجه رسیدم که
‫اینجا شاید نزدیک‌ترین جایی به بهشت باشه
‫که می‌تونم بیام، میومدم اینجا.
‫بریم خونه.
‫دیگه نمی‌تونم ببینمش.
‫می‌دونم.
‫هنوز باورم نمی‌شه.
‫خب، حداقل تو می‌تونی ببینیش، کارآگاه.
‫در آخر. توی بهشت.
‫،ولی من، خب، متأسفانه ‫یه‌جایی رفته که من
‫دیگه نمی‌تونم دنبالش برم.
‫می‌دونی که کنارت هستم دیگه، نه؟
‫منم کنار تو، کارآگاه.
‫دنیل طفلی چطوره؟
‫هوم، همون‌طوری که ازش انتظار میره.
‫،خودشُ غرق کار کرده
‫ولی تا الان که به هیچ‌جا نرسیدیم.
‫نه شاهدی.
‫نه دوربین امنیتی‌ای اینجا در کاره.
‫هی، الا.
‫چیزی دستگیرت شده؟
‫نه، هنوز نه.
‫،دارم سعی‌امُ می‌کنم، جدی میگم
‫،ولی هیچ... دی‌ان‌ایی
‫یا اثرانگشتی در کار نیست.
‫گلوله‌ها از نوع نُه میلی‌متری هستن.
‫همچین شایعن، پس کمکی نمی‌کنن.
‫آخه کی میاد همچین کاری بکنه؟
‫باشه، بچه‌ها، می‌دونم که ‫تو وضعیت سختی هستیم.
‫ولی زمان الان حرف اول رو می‌زنه. ‫لوپز، می‌خوام که منطقۀ نحقیقاتی‌ات
‫رو گسترش بدی.
‫دکر، یه لیست از مظنونین تهیه کن.
‫اسپینوزا...
‫برو خونه.
‫- من باید اینجا باشم، ستوان. ‫- دن...
‫باید عزاداری‌اشُ بکنی.
‫عزاداری هم می‌کنم...
‫وقتی کار حل شده باشه.
‫باعث و بانیِ این کارو پیدا می‌کنیم
‫الان میرم سراغ لیست‌‍ه، ستوان.
‫لوسیفر، یه لحظه وایسا ببینم.
‫با آماندیل حرف زدی؟
‫- چرا؟ ‫- خب، می‌دونم که
‫اون و شارلوت صمیمی بودن. ‫شاید یه‌چیزی بدونه.
‫اگه می‌دونی ممکنه کجا باشه ‫بگو برم باهاش صحبت کنم.
‫خب، فکر کنم دقیقاً بدونم که کجاست.
‫واقعاً؟
‫بله.
‫متوجه... نمی‌شم.
‫خب، ظاهراً...
‫برادرم بال‌هاشُ پس گرفته.
‫چطور ممکنه؟
‫آماندیل یه تئوری احمقانه‌ای داشت...
‫یا حداقل من فکر می‌کردم احمقانه‌ست...
‫،که هر اتفاقی که برای ما افتاده
‫،خودش که بال‌هاشُ از دست داد ‫،من که بال در آوردم
‫حتی چهرۀ شیطانی از دست رفته‌ام...
‫- و تو حرفشُ باور می‌کنی؟ ‫- خب، نکردم.
‫ولی همچین مطمئنم که الان ‫توی بهشت‌‍ه
‫،و شارلوت عزیز ما رو هم با خودش برده
‫پس شاید یه‌جاهاییش درست باشه.
‫فکر می‌کنی آماندیل دیگه بر نمی‌گرده؟
‫،خب، فقط خدا می‌دونه بازم برمی‌گرده یا نه
‫حالا که بالأخره برگشته به خونه‌ش توی بهشت.
‫باشه. آماندیلی دیگه در کار نیست. ایول.
‫جانم؟
‫یه چیز کمتر برای سر و کله‌زدن‌‍ه دیگه
‫حالا که می‌خوایم این قاتله رو دستگیر کنیم.
‫آره.
‫عجب.
‫آقا سینرمن برگشته.
‫می‌دونی، بچه‌ها خیلی خوشحال می‌شن.
‫همه آمادۀ برگشتن سر کارن
‫من بر نگشتم.
‫وقتی یه‌کاری هست که باید ترتیبشُ بدم.
‫خبری شده؟
‫خب، لیست‌‍ه رو چک کردم.
‫یه بدهی عالی برای نقد کردنش پیدا کردم.
‫باید مناسب کارمون باشه.
‫آفرین.
‫خوبی، رئیس؟
‫هیچ‌وقت ندیده بودم بترسی.
‫درسته، ندیدی.
‫چون‌که هیچ‌وقت توی زندگی‌ام ‫از مرگ ترس نداشتم.
‫ترسِ از دست‌دادن همه‌چیزم.
‫،ولی این ضعیفم نمی‌کنه ‫خطرناک‌ترم می‌کنه.
‫آره. البته.
‫باشه. رئیس.
‫میگم می‌خواین با اون زن‌‍ه ‫که تو خونه‌تونه چی‌کار کنیم؟
‫شاید هنوز بهش نیاز باشه.
‫زنده نگه‌اش دار.
‫فعلاً.
‫خیالت تخت.
‫بهترین افرادم بالا سرشن.
‫لیندا.
‫من بودم، نگران دوستت نمی‌شدم، عزیزم
‫خودت مشکلات بزرگ‌تری داری.
‫اون‌قدرا هم ترسناک بنظر نمی‌رسه!
‫دماغم!
‫دماغمُ شکوند!
‫امیدوارم حال میز خوب باشه.
‫- برای چی؟ ‫- خب، چون‌که نتونستم پیداش کنم
‫مجبور شدم برم یه پرستار دیگه بگیرم.
‫مِیزه دیگه.
‫مطمئنم که حالش خوبه.
‫- آره. ‫- واقعاً عالیه.
‫کی می‌دونست شارلوت انقدر ‫پروندۀ در حال پیگیری داشت؟
‫آره، و اصلاً هم ترسی از
‫رفتن دنبالِ خطرناک‌ترین مجرم‌ها هم نداشت.
‫شارلوت همین‌طوری بود دیگه.
‫آره.
‫بچه‌ها.
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫،حالا ببینید، خیلی دیوونه‌وار بنظر میاد
‫ولی باید به حرفام گوش بدین، باشه؟
‫البته.
‫چی شده؟
‫سعی کنید واکنشی نشون ندین.
‫،اگه کسی بو ببره ما از چی خبر داریم
‫زندگی‌هامون به خطر میفته.
‫باشه. باشه. چی شده دَن؟
‫فهمیدم کی شارلوت رو کشته.
‫- چی؟ ‫- کار پیرس بوده.
‫چی میگی، دنیل؟
‫آخه چرا بیاد همچین کاری بکنه؟
‫شارلوت داشت روش تحقیق می‌کرد.
‫واقعاً؟ چرا؟
‫خب، جای دیوونه‌وارش هم همین‌جاست.
‫پیرس...
‫پیرس همون سینرمن‌‍ه.
‫دن، ببین...
‫واقعاً نمی‌تونم تصور کنم ‫،که الان داری چی می‌کشی
‫- ولی این یکی... ‫- دیوونه‌واره؟
‫احمقانه؟ نه، می‌فهمم.
‫می‌دونم چطور بنظر میاد، کلویی، ولی باورت میشه...
‫حق با دنیل‌‍ه
‫- جانم؟ ‫- پیرس دقیقاً همون سینرمن‌‍ه.
‫یعنی، نمی‌دونم کشتن شارلوت ‫،هم کار خودش بوده یا نه
‫ولی جداً وقتی فهمید که آماندیل رفته ‫خیلی بنظر خاطرش جمع شد.
‫وایسا ببینم، تو می‌دونستی؟
‫آره. چند ماه پیش بهم گفت.
‫- چی؟ ‫- خبر داشتی؟
‫مرتیکه می‌دونستی؟
‫- دنیل! دنیل! ‫- تو...
‫دنیل، همون‌طور که خودت گفتی.
‫لطفاً، حواست باشه.
‫بچه‌ها دارن نگاه‌مون می‌کنن.
‫باشه؟
‫حله؟ آره؟
‫اصلاً امکان نداره واقعی باشه. ممکنه؟
‫،یعنی خب... اگه خبر داشتی ‫چرا نیومدی یه‌چیزی بگی؟
‫یعنی خب، من داشتم باهاش ازدواج می‌کردم.
‫لامصب، داشتم با طرف ازدواج می‌کردم.
‫سعی کردم بهت بگم، تو اصلاً گوش به حرف نمی‌دادی.
‫،نه، تو گفتی که اون نامیراست
‫و این کلاً یه موضوع دیگه‌ست
‫،واقعاً؟ اگه بهت می‌گفتم که اون سینرمن هم هست
‫- حرفمُ باور می‌کردی؟ ‫- نمی‌دونم، شاید!
‫شاید، چون‌که این در اصل ‫،یه موضوعی‌‍ه که وجود خارجی داره
‫و نه یه استعاره‌ای که ‫از خودت درش آوردی
‫،من هیچی از خودم در نیاوردم، کارآگاه
‫،من همیشه حقیقت رو بهتون میگم ‫صرف‌نظر از هر موضوعی.
‫باشه، بی‌خیالِ این
‫،حرف‌های احمقانه می‌شیم ‫حالا حرفمُ باور می‌کنی، کلویی؟
‫من...
‫اینجا که مدرکی برای اثبات این موضوع نمی‌بینم.
‫پیرس با همه یه جلسه گذاشته.
‫شارلوت ریچارد یکی از ماها بود.
‫با چنگ و دندون می‌جنگید
‫تا مطمئن بشه که افرادی رو دستگیر می‌کنیم ‫تو زندان بمونن.
‫تا مطمئن بشه که آدم بدها ‫وارد زندگی‌هامون نشن.
‫و حالا...
‫پیرس اهل احساساتی‌شدن نیست.
‫ولی دیگه مُرده.
‫اصلاً جالب نیست. داره دروغ میگه.
‫ولی هر کسی رو که باعث و بانی ‫این قتل بوده رو پیداش می‌کنیم.
‫باید عدالت رو برای شارلوت اجرا کنیم.
‫حتی اگه آخرین کاری‌‍ه که انجام می‌دیم.
‫کار خودش بوده، مگه نه؟
‫اون شارلوتُ کشته.
‫همین‌طور به‌نظر می‌رسه، کارآگاه.
‫و حالا هم شده ناظر اصلی کل پرونده.
‫چطوری متوقفش کنیم؟
‫::. مترجـم: سـروش ، امیرعلی .:: ‫« illusion , SuRouSH AbG »
‫از چه راهی وارد شیم؟
‫پنج دقیقه با اون مرتیکه تو ‫،اتاق بازجویی بهم وقت بده
‫- به‌خدا قسم مُقورش میارم. ‫- دن.
‫باید به اعصابت مسلط بشی.
‫می‌دونم که ساده نیست.
‫ولی فقط این‌طوری می‌تونیم ‫دستگیرش کنیم.
‫می‌تونی؟
‫آره.
‫می‌تونم.
‫- چاره‌ای هم ندارم. ‫- آره، راست میگه.
‫پیرس از اونی که می‌دونید ‫ترسناک‌تره.
‫هر چی نباشه، داریم از ‫اولین قاتل دنیا صحبت می‌کنیم.
‫و تو. دیگه استعاره ممنوع.
‫- اینا استعاره نیستن. ‫- باید روی پیرس تمرکز کنیم.
‫،ولی وقتی کارمون تموم شد ‫من و تو راجب تمام چیزهایی
‫که ازم مخفی کرده بودی ‫یه صحبتی می‌کنیم.
‫بسیار خب.
‫عالیه.
‫قدم اول چیه؟
‫خب، پیرس هنوزم باید ‫،ردپاهاش رو پاک کنه
‫،پس اگه من جاش بودم ‫دنبال یکی دیگه می‌گشتم که تقصیرها رو بندازم گردنش.
‫این همین‌الان سر صحنۀ جرم پیدا شد.
‫تو اولین بررسی‌ها
‫کلاً از دستم قسر رفته بوده.
‫یعنی خب، خدا رو شکر که پیرس
‫تا وقتی که چک سوم‌مون رو انجام دادیم ‫رسانه‌ها رو به منطقه راه نداد.
‫شاید اصلاً پیداش نمی‌کردیم.
‫مطمئن باش که پیداش نمی‌کردین.
‫دی‌ان‌ایی هم روش پیدا کردی؟
‫آره و یه مورد تطابقی هم پیدا کردیم.
‫مردی به اسم استیو چمبرلین.
‫یکی از همون آدمایی‌‍ه که ‫شارلوت می‌خواست پیگیری‌شون کنه
‫مدیر سرمایه‌گذاری‌ای که ‫داشته از یه شرکت خیریه
‫واسه اختلاس پول استفاده می‌کرده.
‫قشنگ به همون آدمی می‌خوره
‫- که ممکنه همچین کار وحشتناکی بکنه. ‫- ،هی، الا
‫یه‌کاری هست که باید برام...
‫یه کاری باید انجام بدی.
‫،باشه، خب اگه اینُ پیدا کردن
‫سر صحنۀ جرم، احتمالاً ‫،مدارک دیگه‌ای هم وجود داره
‫پس به تیم بگو یه جستجوی دیگه داشته باشه.
‫- حتماً. ‫- سرنخی پیدا کردیم؟
‫آره.
‫دی‌ان‌ای سر صحنۀ جرم ‫به یکی از مجرمینی بر می‌گرده
‫که شارلوت می‌خواسته پیگیریش کنه.
‫عالیه.
‫خب، در جریان اخبار بذاریدم.
‫اگه به‌چیزی نیاز داشتین، خبرم کنید
‫بله، حتماً.
‫اسپینوزا.
‫بله، ستوان؟
‫فکر کنم بهت گفتم که بری خونه
‫بله، قربان، درسته.
‫،خب، اگه منم جای تو بودم ‫الان همین‌جا بودم.
‫اگه می‌خواستین...
‫می‌خوام... اون حروم‌زاده‌ای ‫رو که شارلوتُ کشته رو دستگیر کنم.
‫موفق باشی.
‫بداهه‌پردازی‌ها دارن اثر خودشونُ می‌ذارن
‫عالی بود، دنیل
‫،اینم نباید فراموش کنیم
‫اگه اون یارویی که می‌خواد ‫،پیرس جای خودش بزنه رو دستگیر نکنیم
‫می‌فهمه که یه بوهایی بردیم.
‫ولی اگه بکنیم، اون‌موقع ‫فرصت اینُ از دست می‌دیم
‫که ثابت کنیم در اصل خود پیرس ‫بوده که مرتکب این قتل شده.
‫شایدم نه.
‫بنظرت پیرس برگشته سراغ شبکۀ سینرمن‌اش؟
‫،منطقی‌‍ه. پیرس باید سریع عمل کنه
‫و توی لس‌آنجلس هم هزاران نفر هستن
‫که بهش بدهی دارن.
‫خب، شاید یکی‌شون یه ‫ارتباطی با چمبرلین داشته باشه.
‫،اگه بتونیم بفهمیم کی به پیرس بدهی داشته
‫شاید بتونیم متقاعدش کنیم ‫که پیرس رو لو بده.
‫خیلی حرکت مطمئنی نیست، ولی...
‫آره، ولی بهترین چیزی‌‍ه که تا الان داشتیم، پس...
‫آره.
‫بهت گفتم که زیر اون درخت‌‍ه پارک نکنی.
‫باید این گوه‌ها رو تمییز کنی.
‫پلیس لس‌آنجلس.
‫می‌خوایم چندتا سؤال در رابطه با ‫شارلوت ریچاردز ازتون بپرسیم.
‫بله، البته.
‫میشه بریم داخل؟
‫همسایه‌های فضول و این داستان‌ها دیگه.
‫نمی‌دونم که این همه راه اومدین.
‫بدون حضور وکیلم ‫به هیچ سؤالی جواب نمی‌دم
‫بخاطر پروندۀ اختلاس‌تون نیومدیم.
‫شارلوت ریچاردز به قتل رسیده.
‫چی؟
‫بله. و دی‌ان‌ای شما هم ‫سر صحنۀ جرم پیدا شده.
‫من اونُ نکشتم.
‫- می‌دونیم. ‫- تو رو خدا گوش کنید.
‫من... واقعاً می‌دونین؟
‫ببینید، فکر می‌کنیم که براتون پاپوش دوختن.
‫و کمک‌تون رو می‌خوایم که بفهمیم
‫کی همچین کاری باهاتون کرده.
‫ببینم، این یه‌جور روان‌شناسی معکوس عجیب‌غریب‌‍ه؟
‫هدف‌تون چیه؟
‫بی‌خیال. الان زنگ می‌زنم به وکیلم.
‫،اگه این‌کارو بکنید ‫دیگه نمی‌تونیم کمک‌تون کنیم.
‫شرمنده، ولی این پلیس‌خوب، پلیس‌بد ‫و پلیس‌ناراحت بازی‌ای که دارین می‌زنین
‫اصلاً روی من جواب نمی‌ده.
‫تازه، یه تیکه ته‌مونده‌ی سیگار که ‫مدرک خیلی ضعیفی‌‍ه.
‫درست میگه، یه پاپوش درست‌حسابی ‫حرفه‌ای‌تر از این‌ها انجام میشه.
‫مثل آلت قتاله.
‫- تو بودی، کجا قایمش می‌کردی؟ ‫- ،هیچ‌جا
‫چون‌که من اونُ نکشتم.
‫اگه کشته بودی، کجا قایمش می‌کردی؟
‫- توی میز تحریرم. ‫- چی، این‌یکی رو میگی؟
‫من... بله. همون.
‫می‌دونین، اونجا چیزی پیدا نمی‌کنید، چون من...
‫قاتل نیستم. ‫اُوه. اون واسه من نیست.
‫برای آخرین بار میگم، خودمون می‌دونیم.
‫یکی این تفنگ‌‍ه رو اینجا ‫جاسازی کرده بوده.
‫باید بهمون بگین که تو دوازده ساعت گذشته
‫به این محوطه دسترسی داشته.
‫- وای، نه. ‫- چیه؟
‫امروز رفیق رفقا رو دعوت کرده‌بودی، نه؟
‫یه صد، صد و پنجاه‌تایی.
‫فکر کنم امروز خوب پیشرفتی داشتیم، سایمون.
‫مرسی.
‫و می‌دونم که حق با توئه، لیندا.
‫همه اون بیرون نمی‌خوان منُ بکشن.
‫آره. باشه. خوبه.
‫- اومدی اینجا که بکشیش؟ ‫- نه، نه!
‫این دقیقاً حرفی‌‍ه که کسی که ‫می‌خواست بکشتش می‌گفت.
‫نه. نه، من...
‫میز، این یکی از مریض‌هامه.
‫هفته‌ی بعد می‌بینمت؟
‫چی شدی؟!
‫تو خوبی؟
‫آره! من خوبم.
‫خوبه.
‫باشه، باید ببینیم کی ممکن بوده بخواد
‫پیرس در حقش یه لطفی بکنه.
‫خب، ارباب لطف‌کردن‌هاتونُ که با خودتون آوردین.
‫من می‌تونم بفهمم کی از همه ‫بیشتر لطف‌لازم بوده.
‫پسر، وقت نداریم فرد به فرد ‫از همه بازجویی کنیم.
‫پیرس خیلی‌زود به فکر میفته که کجا رفتیم.
‫آره، راست میگی.
‫باید خیلی‌زود یه لیست محدود ‫از مظنون‌ها تهیه کنیم.
‫تو همه رو اینجا می‌شناسی.
‫یعنی خب، کی ممکنه راز سیاهی داشته باشه
‫که بخواد کلهم پاکش کنه؟
‫همه.
‫چی؟ اینجا که یه مراسم خیریه‌ست.
‫خیریه بهترین راه برای
‫خلافکاراست که ذهنیت مردم ‫از خودشون رو شست‌وشو بدن.
‫هزار دلار اهداء می‌کنی تا
‫حواس ملت از اون یه میلیون دلاری که ‫تازه دزدیدی پرت بشه.
‫بی‌راه نمی‌گه.
‫اون یارو. ‫آزار در کارخونه‌ی پوشاک.
‫اون؟ ‫خرید و فروش سهام شرکت توسط کارمند رازدار.
‫اون؟ ایده‌ی یه شرکت رو ‫از خواهر خودش دزدید.
‫پس ممکنه هرکسی باشه.
‫همه این‌جا گناه‌کار هستن.
‫که یعنی سینرمن توی کاری که می‌کنه ‫زیاد وارد نیست.
‫،باید کار رو به دست حرفه‌ای‌ها می‌سپرده ‫مثل من.
‫- درست میگی. ‫- خب، ممنون.
‫نه، یعنی اون توی کارش ‫وارده.
‫اگه کسی با سینرمن معامله‌ای ‫،انجام داده
‫کاری می‌کنه آتوهاش ناپدید بشه.
‫و هیچکس از جرایمش ‫باخبر نمیشه.
‫که یعنی دنبال یه مجرم نمی‌گردیم.
‫دنبال یه نفر که تا حد امکان پاکه می‌گردیم.
‫دن.
‫کی استخدامت کرده که واسه رئیست ‫پاپوش درست کنی؟
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫- دن. ‫- تو بی‌گناهی.
‫و چیز بدیه؟
‫فقط تو به دفتر چمبرلین دسترسی داری
‫و تنها کسی که سابقه‌ی مورد داری نداره.
‫،حالا، زنی که عاشقش بودم مرده ‫پس اگه شروع به حرف زدن نکنی...
‫دنیل، دنیل! دنیل، دنیل.
‫،خشمت رو درک می‌کنم
‫ولی شاید برخورد نرم‌تر
‫کمک کنه سریع‌تر واقعیت رو کشف کنیم.
‫یعنی، هرچی نباشه، این مرد جوان ‫از سینرمن
‫،تقاضایی کرده
‫پس لابد بدجوری یه چیزی رو می‌خواستی، نه؟
‫آره. بهم بگو.
‫چه اشتیاقی داشتی؟
‫کاش هیچوقت عطسه نمی‌کردم.
‫واسه یه حقه‌ی دورهمی مزاحم من شدی؟
‫دن، حقه نیست.
‫،نمی‌دونم چیه ‫ولی جواب میده.
‫آروم باش.
‫وقتی عطسه کردی چی شد؟
‫من...
‫چشم‌هام رو یه لحظه ‫از جاده برداشتم.
‫و... یه...
‫موتورسیکلت در زمان ناجوری
‫اومد جلوم.
‫پس یه موتورسوار رو کشتی
‫و بعد کسی رو پیداکردی که ‫بتونه همه چیز رو ناپدید کنه.
‫،درباره‌ی کسی که کار آدم رو راه می‌اندازه شنیده بودم
‫واسه همین بهش زنگ زدم.
‫و صبح بعدش...
‫انگار هرگز اتفاق نیوفتاده بود.
‫ولی اتفاق افتاد.
‫،مهم نیست چند وقت گذشته
‫،هر بار که توی آینه نگاه می‌کنم ‫فقط یه...
‫هیولا می‌بینی.
‫و بعد امروز صبح
‫می‌خواست لطفش رو جبران کنی.
‫چطوری باهات ارتباط برقرار کرد؟ ‫می‌شناسیش؟
‫هرگز کسی رو ندیدم.
‫امروز صبح یه گوشی یه بار مصرف
‫دم در خونه‌ام پیداش شد
‫و همه چیز بعدش بدون ‫ملاقات مستقیم صورت گرفت.
‫باشه. ‫به اون گوشی نیاز داریم.
‫باشه.
‫وقت‌مون داره تموم میشه.
‫باشه، پس وقت بیشتر می‌خریم. ‫چمبرلین رو دستگیر می‌کنیم.
‫می‌ذاریم وکیلش رو بیاره تا ‫حرفی نزنه.
‫و بعد چی؟ ‫پیرس با حرفه‌ای‌ها کار می‌کنه.
‫احتمالش هست هیچ مدرکی ‫توی گوشی یه بار مصرف نباشه.
‫خب، شاید وقتشه ‫درخواست یکم کمک کنیم.
‫سلام. پیامت رو گرفتم. ‫چی‌شده؟
‫یه چیزی ازت می‌خوام.
‫البته که می‌خوای.
‫من هم می‌خوام، راستش.
‫منظورم این نبود. ‫من...
‫هی. هی.
‫تو خیلی بلا سرت اومده.
‫باشه؟
‫باید بری خونه.
‫باید به خودت رسیدگی کنی.
‫طرف رو گیر آوردیم.
‫قضیه همینه. ‫ازت می‌خوام...
‫چه خبر؟
‫می‌خوام یه لطفی بهم بکنی.
‫چیزی که نمی‌تونی به کسی بگی.
‫لوپز، می‌خوای بیای داخل یا چی؟
‫سلام، رئیس.
‫چی‌شده؟
‫دن یه چیزی بهم داد.
‫،ازم خواست آزمایشش کنم
‫ولی بهم گفت به کسی نگم.
‫چیه؟
‫یه گوشی؟
‫همین؟
‫آره. یعنی، راستش، انگار
‫دیوانه شده بود.
‫همین‌جوری درباره‌ی
‫یه پاپوش دوختن یا چیزی می‌گفت.
‫خب، دیگه چی گفت؟
‫چیزی بیشتر از اون نگفت.
‫ادعا می‌کرد "شاید مردم ‫".گوش کنن
‫می‌دونم، دیوانگیه.
‫می‌دونم حالش خیلی خوب نیست.
‫بهش گفتم فقط بهتره بره خونه ‫و یکم بخوابه.
‫خیلی نگرانشم.
‫عیبی نداره. خوشحالم این رو ‫بهم گفتی، الا.
‫ولی نمی‌خوام دن توی ‫مشکلی بیوفته.
‫توی مشکل نیست. قول میدم.
‫باشه.
‫آره، منم.
‫یکی از افسرهام ردت رو زده.
‫بهونه نمی‌خوام.
‫فقط می‌خوام بهش رسیدگی کنی.
‫سلام، پیرس.
‫وقت حساب‌رسی رسیده.
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونم شارلوت رو کشتی.
‫خب، چرا انجامش دادی، پیرسی؟
‫چرا شارلوت رو کشتی؟
‫نمی‌دونم قضیه چیه، لوسیفر.
‫قاتل رو گرفتیم. نمی‌دونم ‫چرا فکر می‌کنی...
‫کارآگاه این‌جا نیست، که یعنی
‫من آسیب‌ناپذیرم ‫و تو آسیب‌پذیر، پس...
‫بگیر...
‫بشین.
‫وگرنه مجبورت می‌کنم.
‫لوسیفر...
‫،برای هر دورغ ‫یکی از اعضای بدنت رو می‌کشتم.
‫نمی‌خوام شارلوت رو بکشم.
‫یه تصادف بود.
‫سعی داشتم آماندیل رو بکشم.
‫و الان باید از جونت بگذرم، نه؟
‫به جاش می‌خواستی برادرم بمیره؟
‫واقعیت اینه.
‫ولی چرا؟
‫چون خدا علامتم رو گرفت.
‫فکر می‌کردم کشتن پسر موردعلاقه‌اش ‫باعث میشه برگرده.
‫جدی؟
‫،می‌دونی ‫وقتی تازه به جهنم رفتم...
‫یه شورش علیه پدر خوب برپا کردم.
‫شکست خوردم.
‫همه بابتش ازم متنفر بودن.
‫،از جمله خودم ‫وقتی فهمیدم.
‫حس می‌کردم یه هیولا هستم.
‫و بعد، وقتی ‫،به بازتاب خودم نگاه کردم
‫چهره‌ی شیطانیم رو داشتم.
‫تنبیه پدرت.
‫این‌طور فکر می‌کردم، ولی...
‫،وقتی امروز با یه راننده‌ی عطسه‌ای ‫،و قاتل صحبت کردم
‫فهمیدم قبل از این‌که هیولا بشم
‫احساس هیولا بودن رو داشتم.
‫فکرکنم خودم به خودم اون صورت رو دادم.
‫واقعاً نظریه‌ی آماندیل رو باور داری؟
‫بال‌هات چی؟
‫خب، تازه مامان رو نجات داده بودم، نه؟
‫و تصمیم گرفتم واقعیت رو ‫به کارآگاه بگم.
‫احساس بهتری درباره‌ی خودم داشتم ‫که...
‫خب... هرگز نداشتم.
‫،شاید اینقدر که ‫،عمیقاً
‫دیگه حس می‌کردم هیولا نیستم.
‫این‌ها چه ربطی به من دارن؟
‫نفرین من وقتی کلویی عاشقم شد ‫برداشته شد.
‫آره. ‫ببین...
‫فکر نکنم همچین اتفاقی افتاده باشه.
‫حاضر بودی تنها چیزی که می‌خواستی رو
‫برای محافظت از یه نفر دیگه ‫فدا کنی.
‫برای اولین بار در ‫،تمام زندگی رقت‌انگیزت، قابیل
‫از خود عاری بودی.
‫،و شاید، عمیقاً
‫حس کردی بالأخره اون میرایی‌ای
‫که بدجوری می‌خواستی حقته.
‫،تو عاشق کارآگاه شدی، پیرس
‫نه برعکس.
‫اون هرگز عاشقت نبود.
‫زودباش، من رو بزن.
‫آره، خوب میشه که ببینمت دستت رو می‌شکنی.
‫فکر می‌کنی آسیب‌پذیر نیستی چون ‫کلویی این‌جا نیست.
‫،ولی حدس بزن چی ‫هنوز خیلی آسیب‌پذیر هستی.
‫خواهش می‌کنم، ادامه بده. ‫از این توی ناگزیر خوشم میاد.
‫یه نقطه ضعف داری.
‫می‌خوای خوب باشی.
‫چی؟
‫- کمک! کمک، بهم حمله شده! ‫- داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- ولم کن. ‫- لوسیفر سعی داره من رو بکشه!
‫نه، نه، چی؟ ‫نه، نه، نه.
‫ولم کنید. ‫ولم کنید!
‫نمی‌خوام بهتون صدمه بزنم!
‫من رو نمی‌خواید!
‫ولم کنید!
‫پس فقط گذاشتی بره.
‫قرار بود حواس پیرس رو ‫،پرت کنی
‫نه وسط اداره ‫باهاش رو در رو بشی.
‫من... توانایی‌هام رو دست بالا گرفتم
‫و توانایی‌های اون رو دست کم گرفتم.
‫تقصیر اون نیست. ‫،یعنی
‫کاش من هم یه فرصت داشتم که ‫به پیرس نشون بدم چی تو چنته دارم.
‫ممنون، خانوم لوپز.
‫وقتی دن ازم خواست ‫،اون گوشی رو به پیرس بدم
‫،و تمام نظریه‌ی مسخره رو بهم گفت
‫،باید روراست باشم ‫خیلی سخت بود که باور کنم.
‫آره خب، این واقعیت که باور کردی، الا، خیلی ‫باارزشه.
‫هی، ما گنگسترهای واقعی هستیم.
‫باشه، اگه ازم بخواید ‫،به حرف‌تون اعتماد کنم
‫قبل از این‌که بگید اعتماد دارم.
‫،ولی بچه‌ها ‫،وقتی اون گوشی رو بهش دادم
‫اون نگاه توی چشم‌هاش...
‫فقط می‌خواستم خرخره‌اش رو بجوئم.
‫باشه، خب حالا چی؟
‫،نمی‌دونیم پیرس داره کجا میره
‫کی هنوز بهش وفاداره.
‫حتی نمی‌تونیم برگردیم به اداره
‫که اثرانگشت‌های این افراد رو بررسی کنیم
‫و ببینیم کیه.
‫پیرس قبلاً کاملاً خودش رو ‫دوباره ساخته.
‫دوباره هم انجامش میده.
‫واسه همیشه ناپدید میشه.
‫که یعنی وقت زیادی نداریم.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- بهش زنگ می‌زنم.
‫- کلویی. ‫- سلام.
‫الان شنیدم لوسیفر بهت حمله کرده؟
‫چی شده؟
‫لوسیفر چی بهت گفت؟
‫که جاودانه هستی.
‫که قابیل از انجیل هستی.
‫فقط یه مشت مزخرفات.
‫همه‌اش واقعیه.
‫هی... مارکوس...
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫خوبه که صدات رو می‌شنوم.
‫آره، من هم همین‌طور.
‫کجایی؟ ‫نگرانتم.
‫لوسیفر کنارته، نه؟
‫اِسپینوزا هم هست؟
‫چی؟ ‫نه.
‫،دروغگوی خوبی هستی ‫ولی می‌شناسمت، کلویی.
‫آره.
‫آره، اینجان.
‫الا هم هست.
‫و کسی که فرستادی تا دن رو بکشه.
‫کلویی، می‌تونم توضیح بدم.
‫،می‌دونی چیه ‫به هیچ‌کدوم از حرف‌هات باور ندارم.
‫اصلاً هیچ‌کدوم از اتفاق‌هایی که بین‌مون افتاد، واقعی بود؟
‫عاشقت بودم.
‫هنوز هستم.
‫زندگیم یه نفرین بود تا وقتی باهات آشنا شدم.
‫از اون موقع، هرکاری لازمه کردم
‫که برات زنده بمونم.
‫باشه خب، می‌خوام ‫یه کاری بکنی پس.
‫می‌خوام خودت رو تحویل بدی.
‫شدنی نیست.
‫،باشه، آدمت رو این‌جا داریم
‫و بالأخره قفل دهنش باز میشه.
‫چیزی نمیگه.
‫می‌دونه می‌تونم برم سراغ خواهرش.
‫کلویی، تو باید بهتر بدونی.
‫نه، می‌خوام تو بدونی.
‫،هرجوری شده، پیرس ‫پیدات می‌کنم.
‫شک دارم.
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫میز، باید استراحت کنی.
‫نه، نمی‌تونم این‌جا بمونم.
‫پیرس درست میگه.
‫روی زمین بودن...
‫اطراف این انسان‌ها...
‫این همه احساسات، من رو ضعیف می‌کنه.
‫انگار با ده نفر جنگیدی
‫و یه مایل دوئیدی که برسی به این‌جا.
‫۱۲نفر.
‫چهار مایل.
‫منظورم اینه...
‫اون‌کار رو... واسه من کردی.
‫که نجاتم بدی.
‫احساسات...
‫سخت هستن.
‫ولی واسه همین قویت می‌کنن.
‫و این...
‫این قوی‌ترین چیزیه که ‫ازت دیدم.
‫لیندا، من...
‫نیاز نیست چیزی بگی.
‫اعمالت خیلی چیزها رو میگن.
‫قضیه همینه.
‫انجام اعمال واسه من آسون نیستن.
‫واسه همین باید بگم.
‫متأسفم.
‫منم همین‌طور.
‫ولی باید بپرسم.
‫کسی واقعاً سعی داره من رو بکشه؟
‫نگران نباش.
‫جات امنه.
‫همه چیز خوب میشه.
‫دلم واسه شارلوت تنگ شده.
‫منم همین‌طور، خانوم لوپز.
‫باورم نمیشه واقعاً مرده.
‫و پیرس اون‌کار رو کرده.
‫،می‌دونم
‫،خدا به روش‌های مرموزی کار می‌کنه
‫و اتفاق‌های بد به دلیلی می‌افتن.
‫،ولی این همه اتفاق بد
‫فقط...
‫برام خیلی سخته دلیلی براشون پیدا کنم.
‫چرا این‌کارها رو می‌کنه؟
‫،خب، باورم نمیشه این حرف رو می‌زنم
‫،ولی واقعاً فکر نمی‌کنم
‫تقصیر پدرم باشه.
‫ببین، این همه وقت فکر می‌کردم اون داره
‫همه‌ چیز رو کنترل می‌کنه.
‫فهمیدم که
‫خودمون مسئول هستیم.
‫،یه کار خیلی گمراه کننده از طرف اونه ‫اگه بهش فکر کنی.
‫کسی نیست که مقصر بدونیمش به جز خودمون.
‫لعنت به اون.
‫من پیرس رو مقصر می‌دونم.
‫و، اوس کریم؟
‫من و تو با هم مشکل داریم.
‫درباره‌ی خواهرت می‌دونیم.
‫آره؟ ‫پس می‌دونید چرا حرف نمی‌زنیم.
‫،اگه هم‌کاری کنی ‫می‌تونیم ازش محافظت کنیم.
‫محافظت؟
‫من توی یه پنت‌هاوس به یه صندلی ‫بسته شدم
‫بالای یه کلاب شبانه.
‫،تو، اون
‫نمی‌تونید از کسی محافظت کنید.
‫خونه‌ی امن‌تون کجاست؟
‫کمد اتاق مانند؟
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫کلویی، میشه یه لحظه باهاش ‫تنها باشم، لطفاً؟
‫می‌تونم باهاش تنهات بذارم؟
‫باشه.
‫خدایا، گوش کن، هر تهدیدی که ‫داری رو...
‫یه پلیس فاسد.
‫چی؟
‫یه پلیس فاسد.
‫پیرس این‌طوری صدام کرد...
‫وقتی اولین بار همدیگه رو دیدیم.
‫و وقتی گفتش عصبیم کرد.
‫خب، می‌دونی چیه؟
‫درست می‌گفت.
‫مدارک دزدیده شده دارم.
‫یه نفر رو کشتم.
‫و هرگز پشیمون نیستم.
‫،پس اگه برات سؤاله
‫حاضرم کسی رو بکشم که ‫سعی داشت توی خوابم من رو بکشه؟
‫با اسلحه‌ای
‫که عشقم رو کشته؟
‫فکر می‌کنی جواب چیه؟
‫،خواهرم
‫کلسی، اون...
‫تمام چیزیه که بهش اهمیت میدم... ‫تنها چیز.
‫پس، اگه می‌تونی ثابت کنی می‌تونی واقعاً
‫و منظورم اینه واقعاً... ‫ازش محافظت کنی...
‫هرچیزی می‌‌‌خوای رو میگم.
‫من... فقط...
‫هرچیزی می‌خوای رو بهت میگم.
‫آدرس خواهرش.
‫،وقتی بتونیم ثابت کنیم جاش امنه
‫قول داده هرچیزی می‌خوایم ‫بهمون بده.
‫باشه، من و لوسیفر میریم سراغ اون.
‫شماها، این‌جا بمونید، مراقب ‫اون باشید.
‫درسته، خونه‌ی خواهرش ‫باید همین‌جا باشه.
‫باشه.
‫کارآگاه.
‫همه‌اش تقصیر منه.
‫چی؟ نه، نه، نه، نمی‌تونی ‫واسه پیرس خودت رو مقصر بدونی.
‫نه، درست می‌گفتی.
‫،سعی کردی درباره‌ی اون بهم هشدار بدی
‫و من به حرفت گوش ندادم.
‫ولی... با این‌حال، کی می‌تونه ‫حرف‌های تو رو باور کنه؟
‫فرشته‌ها، اهریمن‌ها، انسان‌های جاودان.
‫کارآگاه، من همیشه واقعیت رو بهت میگم.
‫نه.
‫واقعیت خودت رو میگی.
‫و می‌دونم
‫،این استعاره‌ها ‫برات واقعی هستن.
‫ولی فکر می‌کنم...
‫فکر می‌کنم مسخره کردن اون‌ها
‫،تشویقت کرده، و اون تقصیر منه ‫ولی دیگه بسه.
‫کاراگاه.
‫دیگه استعاره نداریم.
‫دیگه از شیطان حرف نمی‌زنیم.
‫،قبلاً بهت گفتم
‫،شاید فکر کنی این‌طوری هستی
‫ولی... من این‌طوری نمی‌بینمت.
‫اخیراً، من هم مطمئن نیستم این‌طوری خودم رو ببینم.
‫باشه، خب، اول به کارهای مهم رسیدگی می‌کنیم.
‫- درسته. ‫- آره.
‫زودباش.
‫باشه.
‫سلام؟
‫کلسی، هستی؟
‫برادرت ما رو فرستاده.
‫مطمئنی؟
‫- باشه. خیلی‌خب، ممنون. ‫- چی‌شده؟
‫به آشناهام توی ‫پلیس دیترویت زنگ زدم.
‫گفتم اثر انگشت‌های اون ‫رو جستجو کنن.
‫خب؟
‫اون تک فرزنده.
‫خواهر نداره.
‫پس یعنی دارن وارد یه تله میشن.
‫یه جای کار حس درستی نداره.
‫من بودم اون کار رو نمی‌کردم، کلویی.
‫لازم نیست این‌کار رو بکنی، پیرس.
‫چرا، لازمه.
‫،و تو حالت عادی ‫فقط از شهر میرم و تغییر هویت میدم.
‫ولی این بار، نمی‌تونم.
‫نه تا وقتی لوسیفر رو نکشم
‫چی؟
‫- چرا؟ ‫- چون می‌دونم
‫هرگز دست از تعقیبم برنمی‌داره.
‫و نمی‌تونم باقی عمرم رو
‫مراقب پشت سرم باشم.
‫ولی تو لازم نیست بمیری، کلویی.
‫ازش دور شو.
‫،کارآگاه، یه بار هم که شده ‫با این ابله موافقم.
‫برو کنار.
‫نه.
‫کارآگاه.
‫کلویی.
‫،تمام حرف‌هات رو باور کردم
‫مارکوس.
‫که عاشقم بودی.
‫که تمام این‌کارها رو به خاطر من کردی.
‫واسه همین می‌دونم
‫شلیک نمی‌کنی.
‫باعث شدی بفهمم زندگی ارزش داره توش بمونی.
‫و هرکاری واسه زنده موندن می‌کنم.
‫و اگه سر راه این قرار بگیری...
‫باشه.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫نمی‌تونم.
‫نه بدون متوقف کردن تو.
‫نه! نه! کارآگاه!
‫چی؟ ‫نه، نه، نه.
‫نباید... این اتفاق بیوفته.
‫این...
‫تمومش کن. ‫تمومش کنی!
‫نه!
‫چی‌شد؟
‫جات امنه.
‫فقط همین مهمه.
‫باید پیرس رو پیداکنیم.
‫فکرکنم فقط من و تو موندیم.
‫دن؟
‫سلام، کلویی، یه تله است.
‫دن، می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫مجبور شدیم از راه سختش متوجه بشیم.
‫پیرس، سعی کرد ما رو بکشه.
‫چی؟ حالت خوبه؟
‫- آره، خوبم. ‫- حالش خوبه؟
‫،نمی‌دونم چطوری
‫ولی حالم خوبه.
‫یا شاید می‌دونم.
‫شاید داشتم از بزرگ‌ترین واقعیت ‫طفره می‌رفتم کل این مدت...
‫باید برم.
‫کلویی، بدون پشتیبانی نرو اون‌جا.
‫فایده نداره.
‫کارآگاه به اندازه‌ی کافی ازم دوره.
‫خوبه.
‫مجهز اومدم.
‫اگه یادم باشه...
‫این می‌تونه به خوبی تو رو بکشه.
‫پس یه مبارزه‌ی منصفانه می‌کنیم، قابیل.
‫یه نفر ورزش می‌کرده.
‫بهت قول دادم...
‫یه راهی واسه کشتنت پیدا می‌کنم.
‫منِ شیطان سر قولم می‌مونم.
‫حال کلویی خوبه؟
‫خوبه.
‫نه به لطف تو.
‫،حالا که می‌دونم دارم می‌میرم
‫نمی‌دونم از چی اینقدر می‌ترسیدم.
‫میرم بهشت.
‫واقعاً به این اعتقاد داری.
‫بهت گفتم، لوسیفر، از هیچ‌کدوم کارهام ‫پشیمون نیستم.
‫آره، ولی اون قبل از ‫این بود که شارلوت ریچاردز رو بکشی.
‫نه.
‫نه، اون یه تصادف بود.
‫خب، تو ماشه رو کشیدی.
‫تو زندگیش رو پایان دادی.
‫انتخاب کردی بکشیش.
‫،عمیقاً
‫می‌دونی یه هیولا هستی.
‫،و به جهنم تعلق داری
‫جایی که تا ابدیت با اون واقعیت ‫خودت رو شکنجه می‌کنی.
‫،چون مهم نیست چی به خودت بگی
‫نمی‌تونی از کاری که کردی فرار کنی.
‫چیزی که واقعاً هستی.
‫و تو هم نمی‌تونی.
‫::. مترجـم: سـروش ، امیرعلی .:: ‫« illusion , SuRouSH AbG »
‫لوسیفر.
‫همه‌اش حقیقت داره.
‫کارآگاه؟
‫همه‌اش حقیقت داره.
‫« پـایـان فـصـل سـوم »
‫« .ما را در تلگرام دنبال کنید » ‫T.Me/AbG_Sub ‫T.Me/illusion_Sub
‫« T.Me/Soroush_abg/llillusionll » ‫«« Soroushabg@Yahoo.Com »»