‫«جزیره جمجمه» ‫«سال 1973»
‫سلام رفیق.
‫نمی‌دونم این به دستت می‌رسم یا نه. ‫امیدوارم که برسه.
‫در واقع امیدوارم که نرسه، ‫چون احتمالا یعنی من مرده‌م،
‫که ممکنه خیلی به مذاقت خوش نیاد.
‫شرمنده، اما باید کوتاه صحبت کنم.
‫ممکنه من رو هیچوقت به خاطر ‫چیزی که ازت گرفتم نبخشی
‫و نمی‌تونم به عقب برگردم و تمام ‫اشتباهاتی که مرتکب شدم رو درست کنم.
‫اما شاید بتونم یه چیزی ‫برای آینده به جا بذارم.
‫یه میراث.
‫و تو بعدا متوجه میشی که ارزشش رو داشته.
‫ مـــتـــرجـــمیـــــن ‫ .:: صادق هاشمی و عرفان طبرسی ::.
‫«1973»
‫«2013»
‫«دریای ژاپن»
‫بکشینش داخل.
‫بازش کنین.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫برگرد سر کارت!
‫«مونارک: میراث هیولاها» ‫«قسمت اول: پـــیـــامـــد»
‫«آدرس: شینجوکو، توکیو»
‫«بتن تقویت‌شده»
‫باید صبر کنیم.
‫به توکیو خوش آمدید.
‫لطفا تا پایان فرآیند ضد عفونی ‫در صندلی خود بمانید. با سپاس.
‫فقط می‌خوان ما رو متوهم کنن که امنیت داریم.
‫انگار اگه بهمون اسپری ضد انگل بزنن، ‫از یه حمله هیولایی دیگه جلوگیری می‌کنه.
‫هدفتون از اومدن به ژاپن چیه؟
‫پدرم اخیرا فوت کرده و ‫اومدم کارهاش رو انجام بدم.
‫پس میشه گفت برای کار. کار خانوادگی.
‫لطفا انگشت‌هاتون رو ‫روی صفحه شیشه‌ای بذارین.
‫باشه.
‫بهتون تسلیت میگم.
‫لطفا من رو به این آدرس ببرین.
‫مشخصه که خودتون رو آماده کردین.
‫دولت داره کلی پول خرج می‌کنه. ‫موشک، پهپاد.
‫تو بازار فعالیت داری؟
‫بازار؟
‫آماده شدن برای هیولاها. ‫الان کسب و کار بزرگیه.
‫مردم همیشه یه راهی پیدا می‌کنن ‫تا از فلاکت بقیه سود کنن.
‫بیشتر از فلاکت‌بار بودن، سودآوره.
‫- منظورت چیه؟ ‫- سان فرانسیسکو یه حقه بود.
‫با جلوه‌های ویژه کامپیوتری درستش کرده بودن.
‫وای، چه افشای حقیقتی.
‫بازم هست. یه پادکست دارم.
‫سلام مامان.
‫سلام. گفتی وقتی فرود اومدی تماس می‌گیری.
‫- و فرود اومدم. ‫- آره، دو ساعت پیش.
‫- کیت، من منتظر... ‫- باید از باجه بررسی پاسپورت و گمرک
‫- رد می‌شدم و تاکسی می‌گرفتم. ‫- اوه خدا.
‫خیلی خب. الان چی؟ رسیدی؟
‫رسیدم.
‫و؟
‫و چی مامان؟
‫فکر کردی اینجا نشسته ‫منتظره یکی بیاردش خونه؟
‫پس باید طبق نقشه تو عمل می‌کردیم؟
‫اینجا می‌نشستیم، به در و دیوار ‫نگاه می‌کردیم و نمی‌فهمیدیم معنیش یعنی چی؟
‫کیت. کیت؟
‫- بعدا بهت زنگ می‌زنم. ‫- کیت، گوشی رو روم قطع نکن...
‫تو کی هستی؟
‫اینجا چی می‌کنی؟
‫- شما؟ ‫- چی می‌خوای؟
‫نکن!
‫- بذارش سر جاش! سر جاش! ‫- اینجا آپارتمان کیه؟
‫چی شده؟
‫همونجوری اونجا وایستاده بود!
‫فکر کنم ثبات ذهنی نداره.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫برای چی این عکسا رو دارین؟
‫- عکسای خانوادگی‌ان. ‫- چی؟
‫- چطوری اومدی این تو؟ ‫- کلید دارم.
‫- از کجا آوردی؟ ‫- تو میز پدرم پیداش کردم،
‫به همراه اجاره‌نامه این ‫آپارتمان که به اسمش بود.
‫نمی‌دونم پدرت کیه، اما اینجا آپارتمان ماست.
‫این پدرمه.
‫کنتارو...
‫اون کیه؟
‫«قزاقستان» ‫«سال 1959»
‫- مادر... ‫- می‌خوای من برونم؟
‫نمی‌تونستی یه وسیله نقلیه ‫انتخاب کنی که یکم نقلیه‌ای باشه؟
‫گفتی، «همرنگ جماعت بشیم». ‫انتظار گاری گاوی داشتی؟
‫آره، شاید.
‫یکم علوفه می‌دادیم به گاوش. ‫نصف این بازی درنمی‌آورد.
‫بیلی، باید پدال سمت چپ رو فشار بدی.
‫هی، راجب کسی که از صندلی ‫پشتی نظر میده چی میگن؟
‫- اون یکی چپ. ‫- صندلی پشتی.
‫- مطمئنی این جاده درسته؟ ‫- بذار چک کنم.
‫5000 میلی‌رِم.
‫6000.
‫خب، جاده رو داریم درست می‌ریم.
‫گور باباش. ‫از اولم برنامه نداشتم بچه‌دار بشم.
‫واقعا؟ هیچوقت؟
‫یه زمانی، حداقل بهش فکر می‌کردی.
‫خب، چون یه زمانی فکر کردن بهش جالب بود.
‫لطفا،
‫معذبمون نکن و بگو به خاطر اینه ‫که هیچوقت زن پیدا نکردی.
‫باید بگم که شماها آسون جلوه می‌دینش.
‫یه بچه فوق‌العاده بزرگ کردین، تونستین مونارک ‫رو سر جاش نگه دارین. دستاورد کوچیکی نیست. (مونارک: سازمان مطالعه روی هیولاهای غول‌پیکر)
‫هرکاری کردیم، با همدیگه کردیم.
‫آره.
‫7000 میلی‌رِم و در حال افزایش.
‫خیلی خب. وقت نمایشه.
‫رسیدیم به آخر خط.
‫اینا باید یکم ازمون محافظت کنن.
‫به نظرم بستگی داره قراره ‫در برابر چی ازمون محافظت کنن.
‫می‌ترسی به یه هیولای غول‌پیکر بربخوری؟
‫- حس ماجراجوییت کجا رفته؟ ‫- ارتش به من یه کاری سپرده، پلشت.
‫اونم اینه شما ‫بچه‌ باهوش‌ها رو زنده نگه دارم.
‫پس واسه یه بارم که شده، ‫لطفا کاری که من میگم رو بکنین.
‫بله قربان.
‫خیلی خب.
‫برمی‌گردیم، ثابت می‌کنیم که شبکه واقعیه،
‫و تئوری ما یه تئوری تخیلی احمقانه نیست.
‫آره.
‫این می‌تونه کاری کنه همه ‫فداکاری‌هامون ارزش پیدا کنن.
‫ابزار رو بیارین.
‫بیلی، به صف شو.
‫باشه، دارم میام.
‫اسلحه‌ت رو بذار زمین!
‫آروم باش. آروم باش.
‫اسلح... کِی!
‫کِی، ماسکت رو درنیار.
‫اینجا یه منطقه ممنوعه‌ست.
‫شما کی هستین؟
‫ما دانشمندیم.
‫فقط می‌خوایم کمک کنیم.
‫و اگه از اونا بخوری، مریض میشی.
‫ممکنه خانواده‌ت بمیرن.
‫منظورت «آلودگی»ئه؟
‫همش الکیه
‫تا اونایی که کنجکاو میشن رو بترسونن.
‫چطور مگه؟
‫مردم راجب چی کنجکاون؟
‫قدیمی‌ها میگن...
‫دولت یه سوراخ توی زمین درست کرده،
‫که به خود جهنم می‌رسه.
‫این رو باور می‌کنی؟
‫خودتون ببینید.
‫احتمالا داریم نزدیک می‌شیم.
‫ممنون بیلی.
‫مشکلی هست؟
‫هی، میشه هی این کار رو نکنی؟
‫مشکل اینه که تشعشعی وجود نداره.
‫این غیر ممکنه.
‫از 1000 مایل اون طرف‌تر شناساییش کردیم. ‫الان باید تو کانون فاجعه باشیم.
‫اما نیستیم.
‫پسره راست می‌گفت. همش الکیه.
‫خیلی خب. ‫بالاخره اینا رو درمیاریم یا نه؟
‫- چون از جهنم هم گرم‌تره. ‫- نه.
‫آره.
‫عالی شد. الان دیگه سعی داری بمیری؟
‫خب، دکتر گفت آره، پس...
‫- می‌دونی که منم دکترم دیگه؟ ‫- البته که می‌دونم.
‫اصلا شبیهش هم نیست.
‫اما...
‫...کلیدهاش رو داره.
‫ولی صورت اون رو نداره.
‫ثابت کن.
‫مدرک شما کجاست؟ یه مشت عکس؟
‫منم عکس دارم.
‫این ماییم که تو رد‌وودز رفتیم پیک نیک.
‫بلوط سمی خورد و دستاش پر شد از ‫جوش‌های قرمز وحشتناک.
‫دیوونه شد. چیزی یادتون میاد؟
‫این حیاط پشتی خونه‌مونه.
‫وقتی پنج سالم بود، ‫اون اتاق بازی رو برام ساخت.
‫یه آخر هفته‌ای که خونه پیداش شده بود.
‫یه دونه خوبش رو پیدا کردم.
‫واسه سالگرد ازدواجشون، ‫بلیت سفر دریایی براشون خریدم.
‫سی سال تاهل.
‫خودش یه دستاورده.
‫- چند ساله باهاش ازدواج کردی؟ ‫- اینطوری باهاش حرف نزن.
‫قضاوت نمی‌کنم.
‫ولی اصلا کنجکاو نیستی بدونی ‫داشته به کی خیانت می‌کرده؟
‫مادر تو یا مادر من؟
‫چ... چی می‌خوای؟
‫کنتارو...
‫...قضیه چیه؟
‫می‌تونی چیزی بهمون بگی؟
‫ما منتظر بودیم،
‫چشم به راه،
‫اما هیروشی مرده.
‫ببخشید که همینطوری اومدم داخل. ‫بیاید این اتفاق رو فراموش کنیم.
‫شوخیت گرفته؟
‫لطفا، کمکم کن متوجه بشم.
‫کاش می‌تونستم.
‫بیاید، اینا مال شمان.
‫هیچ اطلاعاتی دریافت نمی‌کنم.
‫هرسری که یه افزایش ریز اتفاق میفته،
‫محو میشه، انگار که یه چیزی جذبش می‌کنه.
‫آره. یا خورده میشه.
‫چیه؟ ‫اینطوری نیست که قبلا ندیده باشیم.
‫اینا عین «الف» توی بمب اتم، ‫مخفف «اشتهاآور»ان.
‫بیاید، وقتشه یکم کار علمی بکنیم.
‫بگیرش.
‫خیلی خب، آخرین بمب کار گذاشته شد.
‫فکر کنم باید فاصله‌مون رو بیشتر کنیم.
‫اینا باید 50 متر دورتر ‫از خودمون قرار بگیرن.
‫اون واسه بزرگترهاست. ‫3.8 مگاژولی‌ها.
‫- خب، همون‌ها رو آوردیم دیگه. ‫- نه، اینا 2.1ای‌ان.
‫اگه بخوایم عمق بیشتری در نظر بگیریم، ‫حداکثر فاصله تاثیرگذاری، 30 متره.
‫اون واسه وقتیه که از ‫نقشه الماسی استفاده می‌کنیم.
‫- این پراکندگیش دایره‌ایه. ‫- خطر انفجار.
‫صبر کن. اون... صبر کن.
‫- خلائه. ‫- چی؟
‫آشیانه‌ست. تو عمق سنگ بستر.
‫یه چیزی اون پایینه.
‫زیادی بالان.
‫معلومه که هستن.
‫دقیقا دنبال همین می‌گشتیم.
‫آره.
‫خودشه.
‫سلام مامان.
‫کیت، چرا دوباره بهم زنگ نزدی؟
‫- چی شد؟ ‫- اینجا هیچی برامون نیست.
‫چی؟ کسی اونجا بود؟
‫- کیت؟ ‫- تو خبر داشتی؟
‫از چی خبر داشتم؟
‫- کیت؟ ‫- باید قطع کنم.
‫کیت، چی پیدا کردی؟ ‫اون آپارتمان مال کیه؟
‫مال بابا.
‫مامان، پشت خطی؟
‫مامان؟ مامان!
‫- بلند شو. ‫- چه خبره؟
‫- سیستم هشدار اولیه‌ست. ‫- هشدار برای چی؟
‫گودزیلا.
‫- احتمالا فقط یه مانوره. ‫- چقدر باید اینجا بمونیم؟
‫باید صبر کنیم که بگن...
‫«خطر رفع شد».
‫اگه مانور نباشه چی؟
‫فکر کردم اهل سان فرانسیسکو هستی. ‫باید بهتر از ما بدونی.
‫می‌خواد بدونه پدر پیش تو بود یا نه.
‫چی؟
‫وقتی اون اتفاق افتاد، پدر پیش تو بود؟
‫الان دیگه چه فرقی می‌کنه؟
‫فکر می‌کنی فرق نمی‌کنه
‫اگه به جاش اینجا پیش ما بود؟
‫نه، پیش من نبود.
‫نه، نه. اوه خدای من. حالتون خوبه؟
‫همه چی درست میشه.
‫از اینجا می‌برمتون بیرون.
‫همه‌چی مرتبه. ‫همگی دنبال من بیاین. دنبالم بیاین!
‫بچه‌ها! زود باشین!
‫گرفتمت. چیزی نیست. بیا.
‫چیزی نیست. بیا.
‫نه! نه!
‫نه!
‫من باید برم! باید برم. متاسفم. ‫ببخشید.
‫باید از اینجا بریم بیرون. ‫بذارید برم. بذارید برم بیرون!
‫خوبم.
مــو.نــــت.مـو.وی
‫پشمام.
‫خب، یه چیزی قطعا اون پایینه.
‫یه نوع «موتو» جدید. ‫(موجود خاکی ناشناخته غول‌پیکر)
‫شبیه جنین‌ان.
‫مثل لارو. عین اتاق بچه می‌مونه.
‫آره.
‫و اگه اتاق بچه باشه، ‫مامان‌شون خیلی از اینجا دور نیست، مگه نه؟
‫باید از اطلاعات ‫ژنتیکی‌شون نمونه‌برداری کنیم.
‫یعنی می‌خوای بری اون پایین؟
‫خب، آره. به نظر میاد ‫که خوابیده باشن. مگه نه؟
‫به نظر میاد؟
‫داریم راجب یه گونه جدید حرف می‌زنیم لی.
‫و نمی‌تونیم فرصت یادگیری ‫در موردش رو از دست بدیم.
‫چرا، می‌تونیم. اگه قرار باشه ‫به کشتن‌مون بده، می‌تونیم.
‫پس اصلا چرا اومدیم اینجا؟
‫به نظرم باید...
‫حس خوبی راجب این قضیه ندارم، باشه؟
‫حق با بیلیه. ‫دست خالی برنمی‌گردیم خونه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- من می‌دونم باید از کجا نمونه‌برداری کنم. ‫- کِی، از اونور نرده بیا اینور.
‫- یالا. ‫- من از همه‌مون سبک‌ترم.
‫اگه تو دردسر افتادم، ‫شما پسرها می‌کشینم بالا.
‫خیلی خب. ‫ما بهت اجازه نمی‌دیم بری اون پایین.
‫نه.
‫بهم اجازه نمی‌دین؟
‫بیلی.
‫راست می‌گه. باید اون بره.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ بیلی، داری چی‌کار... ‫بیلـ... هی! هی، بـ... وایستا. وایستا!
‫جفتتون وایستین.
‫بهم بگو دقیقاً
‫چه مدت باید اون پایین باشی ‫تا به‌قدر کافی اطلاعات ژنتیکی جمع کنی.
‫فوقش پنج دقیقه.
‫باشه. با هم انجامش می‌دیم.
‫مراقب باش.
‫دیدی؟ خطر رفع شد.
‫خطر رفع شد.
‫هشدار اضطراری لغو شده. ‫لطفاً به زندگی عادیتـون برسین.
‫پس، یعنی همه‌چی برمی‌گرده به حالت عادی؟
خب چی‌کار کنیم؟ ‫بدوئیم خونه و توی کمد قایم بشیم؟
‫داره می‌پرسه میای چای بخوری ‫و راجع‌به زندگیـت صحبت کنی؟
‫لطفشونـو می‌رسونه و می‌تونی هر چی دلت ‫می‌خواد جای حرفی که الان دارم می‌زنم بگی.
‫ولی چای خوردن با زنی که ‫بابام داشت باهاش به مادرم خیانت می‌کرد
‫اصلاً کاری نیست که دلم بخواد بکنم.
‫آره. خب، از نقطه نظر ما، ‫مادر تو زن دومیه بود.
‫منصفانه‌ست. دیگه می‌رم.
‫زن دومیه قراره یه‌عالمه سؤال بپرسه.
‫جواب سؤال‌هاشـو گرفتی؟
‫تو به دنبال یه چیزی ‫نصف دنیا رو سفر کردی.
‫یا مثلاً چیزی که این ‫کلیدها قفلشـو باز می‌کنن.
‫اون‌وقت تنها چیزی که فهمیدی اینه ‫که ظاهراً بابا یه دروغگوی لاشی بوده.
‫این جواب‌ها برات کافی‌ان؟
‫گمونم باید با همین سر کنم دیگه.
‫فکر می‌کنی پدر ما خیلی آدم بدی بوده؟
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫باشه.
‫اطرافـو ببین.
‫باید دنبال چیز به خصوصی بگردم؟
‫خب، خود بابا. ‫بابا اون کسی که تو می‌گی نبود.
‫شاید تو خوب نمی‌شناختیش.
‫باید ازش تعریف کرد.
‫دو تا خانواده داشته ولی بازم ‫وقت می‌کرده خودشـو غرق کار کنه.
‫- کار مهمی بود. ‫- ولمون کن.
‫اصلاً می‌دونی کارش چی بود؟
‫- نرم‌افزار برای ماهواره‌ها. ‫- «نرم‌افزار برای ماهواره‌ها».
‫تا حالا یکی از همکاراشـو دیدی؟
‫تا حالا شده با خودش ببرتت سر کار؟
‫اصلاً کارت چیـه؟
‫بذار حدس بزنم. مهندسی کامپیوتر؟
‫کاری که باعث می‌شد باباجون پیر افتخار کنه.
‫هی!
‫توی این چیه؟
‫نمی‌دونستم اون اونجاست.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- تاریخ تولدت چیه؟ ‫- این‌کارتـو بس کن.
‫فکر کردم می‌خوای منـو به بابات معرفی کنی.
‫یه چیزی نشونم بدی که راجع‌بهش نمی‌دونستم.
‫چون تنها چیزی که توی این ‫اتاق ازش خبر نداشتم، همینـه.
‫هفتم جولای.
‫مامانت چی؟
‫یه چیز به این واضحی نمی‌ذاشت.
‫از چیزی که پیدا می‌کنیم ترس داری؟
‫هفدهم آگوست.
‫به همین کارت ادامه بدی، از کار بیکارم می‌کنی.
‫جدی می‌گم، بس کن. من هیچ‌وقت بازش نمی‌کنم.
‫چطور این‌کارو کردی؟
‫ماه تولد تو، روز تولد من. ‫ماه تولد مادر تو، روز تولد مامان من.
‫بوی ماهی می‌ده.
‫- باید بدونم این چیـه. ‫- یه‌جور دستگاه قدیمی ذخیره‌سازی داده‌ها.
‫- شخصیـه. ‫- باهات یه معامله می‌کنم.
‫تو کمکم کن، منم برای همیشه از زندگیت می‌رم.
‫شاید یکی رو بشناسم.
‫برو پی کارت. دارم غذا می‌خورم.
‫بی‌خیال، می.
‫تابحال فرمتی مثل این دیدی؟
‫نظرت چیه، مال دهه هشتاده؟
‫نه. انگار مال دهه هفتاده.
‫می‌دونی، وقتی یه لطفی می‌خوای نمی‌تونم ‫همه کارامـو ول کنم که. زندگی جریان داره.
‫می‌تونم بهت پول بدم.
‫پول زیادی نیست، ولی ارزش وقتتـو داره.
‫بهم پول بدی؟
‫می‌خوای بهم پول بدی؟
‫باشه. اصلاً هر چی.
‫همین‌جا صبر کن.
‫می.
‫می!
‫چیـه؟
‫می‌تونیم رابطه رو حرفه‌ای نگه داریم.
‫این رابطه دیگه کارش به اینجا کشیده شده؟
‫بده بستونیـه؟
‫یا نکنه همیشه همین شکلی بوده، ‫منتها من متوجه نبودم؟
‫بهت که گفتم یکم زمان لازم داشتم.
‫آره. منم بهت زمان دادم.
‫نمی‌تونی که ماه‌ها قالم بذاری ‫و بعد یهویی سروکله‌ات پیدا بشه،
‫و مثل پشتیبانی فنی باهام رفتار کنی.
‫متأسفم.
‫و چرا باید برات کاری بکنم؟
‫و برای اون، واقعاً؟ خدایی آخه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی یه دلیلی داشته که پدرم اون ذخیره‌ساز ‫قدیمی داده‌ها رو توی گاوصندوقش گذاشته بود.
‫اگه توش یه چیزی باشه که بتونه این وضع رو ‫توضیح بده، یا ثابت کنه که اون دروغ می‌گه...
‫همه چی مرتبـه؟
‫حساب کردم.
‫همین‌طرفا زندگی می‌کنی؟
‫آره. ارزونـه دیگه. ‫منظورم با استانداردهای توکیوئه.
‫همه سرشون تو کار خودشونـه. ‫جَوش صمیمیـه. ازش خوشم میاد.
‫ولی می‌خوام در مورد این ماجرا ‫بیشتر بدونم چون خودم خواهر برادر دارم.
‫می‌دونی، هر چند سال به هم سر می‌زنیم. ‫از نه ماه قبل همـو خبر می‌کنیم.
‫اون‌وقت برای تو یه دونه‌اش ‫همین‌طوری افتاد تو بغلت. اونم این.
‫عالیـه، مرسی.
‫- متأسفم. ‫- نه بابا، باهاش حال می‌کنم.
‫ازت خوشم میاد.
‫خیلی‌خب. اینجا رو خونه خودتون بدونین.
‫تو که می‌دونی جای همه‌چیز کجاست.
‫مجموعه‌داری؟
‫نه. خوره‌های علاقمند به موسیقی می‌گن ‫فقط این‌طوری می‌شه به صفحه گرامافون گوش کرد.
‫می‌گن صمیمی‌تر و صادق‌تره.
‫واسه عتیقه‌ای که از گاراژ پدربزرگم ‫در آوردم 200، 300 ین می‌دن.
‫کافیـه یه دستی به سر و روش بکشم.
‫اصلاً هیچ علمی هم تو ‫این‌که صداش بهتر باشه نیستا.
‫- چرا بهتره. ‫- نخیرم، نیست.
‫ولی هی، مردم می‌خوان بجای ‫گوش‌شون با قلب‌شون گوش بدن.
‫منم با خوشحالی پول‌شونـو می‌گیرم.
‫می آدم احساساتی‌ای نیست.
‫صحیح. نه که منـو حسابی می‌شناسی.
‫انقدری ازش پول در میارم ‫که بتونم رامن و آساهی بخرم.
‫معمولاً به صورت مستقل ‫برنامه‌نویسی و طراحی بازی انجام می‌دم.
‫این مال یکی از بازی‌هاتـه؟
‫نه. راستش اون کار برادرتـه.
‫برادر ناتنی. ‫تازه این جای بحث داره.
‫گفتی یه مهندسی که.
‫نه، خودت اینـو گفتی.
‫خیلی‌خب. بریم تو کارش.
‫مخدوش شده؟
‫رمزگذاری شده.
‫پس، نمی‌تونی بخونیش؟
‫خب، تکنولوژی رمزگذاری پیشرفت زیادی داشته.
‫چیزی که 40 سال پیش در سطح ‫نظامی بوده، الان در درسترسـه.
‫«هشدار سیستم»
‫هی، کالینز هستم از بخش حذف داده‌ها.
‫یه چیزی اینجا دارم که باید ببینین.
‫بله؟
‫چیه؟
‫یکی خواسته توی یه‌جور نرم‌افزار ‫رمزگشایی آنلاین بررسی‌اش کنه.
‫کد شناسایی مونارک توش جاساز شده ‫برای همینم اطلاعات فرستاد.
‫چقدرشـو گرفتی؟
‫زیاد نیست. فقط یه‌سری مگابایت.
‫خب، دست هر کی که هست داره احتیاط می‌کنه.
‫یه نمونۀ کوچیک رو اومده رمزگشایی کرده،
‫بعد وقتی دید نرم‌افزار کار کرد ‫بلافاصله خاموشش کرد.
‫- یه آدرس آی‌پی گیر آوردی؟ ‫- فقط یه محدودۀ کلی. توکیو.
‫پس، می‌خوای بفرستمش به وردوگو؟
‫می‌دونی، خودم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫مطمئنی؟ چون بعد از روز گودزیلا، ‫وردوگو گفت می‌خواد همه‌چیزو ببینه...
‫بابت همه‌چیز ممنون. واقعاً ‫مفید بودی. کارت محشر بود.
‫هی. ژاپنی‌ات چطوره؟
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم. ولی خیلی زیاده.
‫اون پا گنده‌ست؟
‫وایستا... برگرد عقب. اون چیه؟
‫شبیه اون نقشۀ ماهواره‌ای بزرگِ توی دفترشـه.
‫باشه، ولی نقشۀ چیـه؟
‫هیچی رو توش نمی‌شناسم.
‫«مونارک» چیه؟
‫اونا اونجا بودن.
‫توی سان فرانسیسکو.
‫مثل سربازی چیزی بودن. ‫با این روی یونیفرم‌هاشون.
‫چی‌کار می‌کردن؟
‫نمی‌دونم. آدم حس می‌کرد ‫کل شهر داره از هم می‌پاشه.
‫مردم گیر افتاده بودن و داشتن می‌مردن، ‫اون‌وقت این افراد داشتن عکس می‌گرفتن.
‫مثل بچه‌هایی که رفتن سفر تفریحی داشتن ‫می‌چرخیدن. انگار منتظر اون اتفاق بودن.
‫به نظرت پدرت داشته براشون کار می‌کرده؟
‫این وسائل توی گاوصندوقش بود.
‫اون همچین کسی نبود.
‫اصلاً چرا داریم باهاش حرف می‌زنیم؟
‫اگه پدرم بجای سان ‫فرانسیسکو، اینجا پیش من بود،
‫الان هنوز زنده بود.
‫ولی بابا تو روز گودزیلا ‫توی سان فرانسیسکو نبود.
‫فکر کردم ژاپنی بلد نیستی.
‫هیچ‌وقت همچین چیزی نگفتم.
‫این زبان مخفی منـو بابام بود.
‫دیگه به این زبان صحبت نمی‌کنم.
‫حالا ازمون انتظار داری بهت اعتماد کنیم؟
‫بعد از این‌که فریب‌مون دادی؟
‫نمی‌خواستم کسی رو فریب بدم.
‫منظورت چیه؟
‫که اونجا نبود؟
‫«سان فرانسیسکو» ‫«سال 2014»
‫«پنج روز بعد از روز گودزیلا»
‫- بابا؟ ‫- کیت، کجایی؟
‫بابا. وای خدای من. حالت خوبـه؟ ‫همه‌اش داشتیم زنگ می‌زدیم.
‫- کجایی؟ ‫- توی یه اردوگاهیم.
‫دقیقاً کجا؟ ‫الان کجا ایستادی؟
‫جلوی چادر صلیب سرخ ‫نزدیک ورودی شمالی.
‫بابا؟
‫- بابا، پشت خطی؟ ‫- کیت!
‫بابا. بابا!
‫حالت خوبه؟
‫چند روزه که سعی می‌کردم بهت زنگ بزنم.
‫شبکه همراه تازه برگشت
‫تو کجا بودی؟
‫نتونستم یه پرواز گیر بیارم. ‫همه‌چی متوقف شده بود.
‫حال مادرت خوبه؟
‫بیا. اونور اردوگاه یه چادر داریم.
‫نمی‌تونم بمونم.
‫یه اتوبوس هست که امشب ساعت 10 می‌ره ‫بیرون از منطقه به سمت شرق.
‫توی این برای تو و مامانت پاسپورت هست.
‫وقتی رسیدین شهر رینو،
‫یه هتل و یه ماشین هست که به اسم تو رزرو شده.
‫رینو؟
‫چی...؟
‫باید همین الان بیای. ‫مامان در حد مرگ نگرانت بود.
‫ازت می‌خوام مراقب مادرت باشی.
‫نه.
‫هنوز یه کاری هست که باید بکنم.
‫نه!
‫متأسفم، کیت.
‫ولی تو قوی‌ای.
‫طوریت نمی‌شه.
‫متأسفم.
‫متأسفی؟
‫به مامانت بگو دوستش دارم.
‫هر دوتونـو دوست دارم.
‫بابا!
‫حدوداً یه هفته بعدش، از ادارۀ پلیس ‫فربنکس توی آلاسکا بهمون زنگ زدن
‫گفتن هواپیمای بوته‌زاری که سوارش بوده ‫توی یه طوفان ناپدید شده.
‫هیچ‌وقت لاشه‌شـو پیدا نکردن.
‫حالا می‌خواین چی‌کار کنین؟
‫آدم بی‌عیب‌ونقصی نبود، ولی هیولا هم نبود.
‫واسه کاری که کرد دلایلی داشت.
‫جواب‌ها باید اینجا باشن.
‫موفق باشی. امیدوارم پیداش کنی.
‫ولی هیچی نمی‌تونه کاری که ‫با منـو مادرم کرد رو توجیه کنی.
‫وایستا. برگرد عقب.
‫اون؟
‫اون مادربزرگمـه.
‫آره. وقتی بچه بود مرد.
‫چرا عکسش توی این پرونده‌هاست؟
‫توی چی ایستاده؟
‫خیلی‌خب.
‫چی می‌بینی؟
‫همون چیزی که تو ‫می‌بینی، بیلی. فقط از نزدیکتر.
‫مرسی واقعاً.
‫همین الانش هم زیر سه دقیقه ‫وقت داری، پس برو سر وقت کار.
‫انگاری چند مجموعه اندام فرعی اینجاست.
‫قطعاً حشره ماننده.
‫حیرت‌انگیزه.
‫وقتی رآکتور رو به راه انداختن،
‫لابد برای تغزیه کردن کشوندتشون به سطح زمین.
‫تو روحش!
‫وای خدای من. باید بریم.
‫کی. برنامۀ زمانی رو فراموش کن. باید بریم.
‫- یک دقیقۀ دیگه. باشه. ‫- نه، باید همین الان بریم.
‫بیاین بیرون!
‫- بدوئین بروبچ! ‫- هی، مراقب باش!
‫از اونجا بیاین بیرون، رفقا! ‫بدوئین، برگردین اینجا!
‫زود باشین!
‫وای خدای من.
‫وای خدای من. برو، برو!
‫برو! برو! واینستا!
‫بکش!
‫- بکش! بکش! ‫- دارن میان! عجله کن!
‫بیلی! بکش!
‫نه!
‫نه، منـو ننداز!
‫نه!
‫تعدادشون خیلی زیاده!
‫- خیلی سنگینیم. ‫- نه!
‫دستتـو بده من!
‫- نمی‌تونم نگهش دارم! ‫- دستتـو بده، کی!
‫دستتـو بده!
‫- نمی‌تونم نگهش دارم! ‫- بکش! بکش!
‫نه!