‫دست نگه‌دار وگرنه شلیک می‌کنم
‫نه
‫اسم من "توکیو"ـه
‫ولی وقتی این قضیه شروع شد ‫این اسم من نبود
‫من این آدم بودم
‫و این آقا عشق زندگیم‌ـه
‫آخرین‌باری که دیدمش غرق در خون بود ‫و منم داشتم ترکش می‌کردم
‫اونم درحالی‌که چشماش هنوز باز بود
‫۱۵تا سرقت تَر و تمیز انجام داده بودیم
‫ولی قاطی کردن عشق و کار ‫هیچ‌موقع جواب نمیده
‫واسه همین وقتی اون مأمور امنیتی شلیک کرد ‫مجبور شدم حرفه‌ـم رو تغییر بدم
‫از سارق تبدیل شدم به قاتل
‫و اینجوری شد که شروع کردم ‫به فرار کردن
‫یه‌جورایی منم مُرده بودم دیگه
‫یا حداقل با یه آدم مُرده دیگه فرقی نداشتم
‫به مدت ۱۱ روز مخفی شده بودم
‫و عکسم پس‌زمینه‌ی همه‌ی ‫پاسگاه‌های پلیس اسپانیا شده بود
‫اگه میرفتم زندان ۳۰ سال برام می‌بُریدن
‫منم از اونجور دخترهایی نیستم که ‫دوست داشته باشم
‫توی سلولِ یه زندان پیر بشم
‫ترجیح میدم فرار کنم
‫با تموم وجودم
‫و اگه نتونم جسمم رو فراری بدم
‫ترجیح میدم حداقل روحم رو فراری بدم
‫وقتی برام نمونده بود و یه سری کارهای ‫مهمی داشتم که باید انجام‌شون میدادم
‫در واقع فقط یه کار دیگه داشتم
‫الو؟
‫مامان؟
‫دخترم
‫چطوری عزیزکم؟
‫چی شده؟
‫اخبار رو مگه ندیدی؟
‫تموم اون چیزهایی که در موردم ‫میگن رو نشنیدی؟
‫آره . البته که اخبار رو دیدم
‫میدونی چیه؟
‫دارم فکر می‌کنم که از اینجا برم
‫شاید به عنوان آشپز به ‫یه کشتیِ «چین»ـی ملحق شدم
‫یادته بهم گفته بودی که نمی‌تونم ‫حتی یه اُملت درست کنم؟
‫خب ، یاد می‌گیرم . نظرت چیه؟
‫نمیدونم عزیزم
‫اگه بخوان فقط غذای «چین»ـی بخورن چی؟
‫این رفتن‌ـت چه معنی داره؟
‫یعنی دیگه قرار نیست ببینمت؟
‫چرت و پِرت نگو
‫البته که بازم من رو می‌بینی
‫اصلاً برات بلیط میخرم ‫که بیای من رو ببینی
‫کجا بیام ببینمت؟
‫توی قبرستون؟
‫تنهایی؟
‫مامان ، تنهایی؟
‫آره
‫خب پس برو توی کوچه ‫یه‌جوری که انگار می‌خوای بری مغازه
‫خودم پیدات می‌کنم
‫و همون روز ‫همون روزی که قرار بود وارد کشتارگاه بشم
‫فرشته‌ی نجاتم ظاهر شد
‫ولی خب ، هیچ‌موقع به قطع و یقین ‫نمیدونی یه فرشته‌ی نجات چه شکلی‌ـه
‫و هیچ‌موقع هم نمی‌تونی تصور کنی ‫که قراره توی یه "سیتِ ایبیزا" ظاهر بشه ‫(اسم ماشین)
‫اونم مدلِ ۱۹۹۲
‫عذر می‌خوام . یه لحظه وقت دارین؟
‫نه
‫آشپزی توی یه کشتیِ «چین»ـی ‫فقط یه مزیت داره
‫مجبور نیستی دیگه ظرفاشون رو بشوری
‫واسه یه لحظه داشتم به «چین»ـی‌ها فکر می‌کردم
‫و به این فکر می‌کردم که از کسایی که ‫تُف می‌کنن بدم میاد
‫- کی هستی؟ پلیسی؟ ‫- وایسا . وایسا
‫داری وارد کشتارگاه میشی ‫کلی پلیس اونجا منتظرت وایسادن
‫و یه‌دونه ماشینم از ۶ روز پیش ‫اونجا گذاشتن
‫چرا باید حرفات رو باور کنم؟
‫و اینگونه بود که با "پروفسور" آشنا شدم
‫درحالی‌که به سمت بیضه‌هاش ‫تفنگم رو نشونه رفته بودم
‫اجازه میدی؟
‫جنبه‌ی خوب رابطه‌ها اینه که ‫آخرش یادت میره چطوری شروع شدن
‫اجازه میدی؟
‫اونا همین الانش هم توی ‫خونه‌ی مادرت هستن
‫واسه همین اومدم کمکت کنم
‫می‌خوام بهت پیشنهاد یه کار رو بدم
‫یه سرقت . یه سرقت که...
‫منحصربه‌فردـه
‫دنبال آدمایی هستم که...
‫یعنی آدمایی که چیزی واسه ‫از دست دادن ندارن
‫نظرت در مورد...
‫۲ میلیون و ۴۰۰هزار یورو چیه؟
‫هیچکی یه همچین کاری رو ‫تا حالا انجام نداده
‫نه توی نیویورک ، نه توی لندن ‫«نه توی «مونتِ کارلو
‫پس اگه این‌دفعه عکسم میرفت ‫توی روزنامه‌ها
‫حداقل این‌بار به‌خاطر بزرگترین ‫سرقت تاریخ می‌شد
‫بهتون خوشامد میگم
‫و ازتون سپاسگزارم که این...
‫پیشنهاد کاری رو پذیرفتین
‫ما قراره اینجا زندگی کنیم ‫که از سروصدای شهر دور باشیم
‫۵ماه...۵ ماهی که وقت میذاریم ‫تا نحوه‌ی انجام کار رو
‫- بررسی و مطالعه کنیم ‫- منظورت چیه ۵ ماه؟
‫مگه دیوونه‌ایم؟
‫ببینید ، ملت کلی وقت میذارن ‫درس می‌خونن
‫تا آخرش بتونن یه حقوقی بگیرن ‫یه حقوقی که در بهترین حالت
‫فقط یه حقوق ساده‌ست ‫یه حقوق بخور نمیر
‫مگه ۵ ماه چقدره؟
‫من در مورد این قضیه...
‫خیلی بیشتر از این حرفا فکر کردم
‫اینکه دیگه لازم نباشه تا ‫آخر عمرتون کار کنین
‫نه خودتون
‫نه بچه‌هاتون
‫خیلی‌خب
‫هنوز همدیگر رو نمی‌شناسید ‫و قصد دارم همینطورم باقی بمونه
‫اسم هیچ‌کدوم‌تون نباید مشخص باشه ‫هیچ سوال شخصی هم نداریم
‫و البته رابطه‌ی شخصی هم نداریم
‫از تک‌تک‌تون می‌خوام که یه اسم ‫واسه خودتون انتخاب کنین . یه چیز ساده
‫می‌تونه شماره باشه . سیاره باشه ‫شهر باشه
‫- مثلاً "آقای ۱۷ ، خانم ۲۳" ‫- اینطوری که نمیشه
‫- من شماره تلفنمم یادم نیست ‫- منم واسه همین این رو گفتم
‫- اون‌موقع سیاره چی؟ ‫- «من می‌تونم «مریخ» باشم . اونم «اورانوس
‫من که «اورانوس» نمیشم ‫پس بیخیالش شو
‫- مگه «اورانوس» چشه؟ ‫- از ریتمش خوشم نمیاد
‫- اسم شهرها رو میذاریم . شهرها ‫- پس شد شهرها
‫خیلی‌خب
‫اینطور شد که من شدم "توکیو"
‫اون که به ماتحتم زُل زده شد آقای "برلین"
‫آقا تحت بازداشته
‫۲۷تا سرقت انجام داده
‫از جواهرات و خونه‌های حراجی گرفته ‫تا وَن‌های امنیتی بانکی
‫بزرگترین کارِش توی «شانزه‌لیزه» پاریس بود
‫۴۳۴تا الماس
‫مثل کوسه توی استخر می‌مونه
‫می‌تونی باهاش شنا کنی ‫ولی هیچ‌موقع پیش‌ـش آروم و قرار نداری
‫و در واقع ایشون رئیس و مسئول ‫عملیات‌مون می‌شد
‫اونی که داره سرفه می‌کنه آقای "مسکو"ـه
‫اولین چیزهایی که می‌کَند مین‌های توی ‫"آستوریاس" بود ‫(یکی از ایالت‌های اسپانیا)
‫بعد فهمید اگه به سمت بالا حفاری ‫رو انجام بده بیشتر پیشرفت می‌کنه
‫۶تا مغازه‌ی خزفروشی ، ۶تا ساعت‌فروشی ‫«و بالاخره بانک "کاخا رورال" «آبیلس ‫(آبیلس» : نام روستایی در «آستوریاس» اسپانیا»)
‫بَلَده از دستگاه جوش و خلاصه ‫هر جور تجهیزات صنعتی استفاده کنه
‫اونی که پشت "مسکو" نشسته ‫"دِنوِر" هست و پسرش‌ـه
‫توی کارِ مواده . دندون و دنده خُرد می‌کنه
‫توی دیسکوها سلطان هر چی دعواست
‫شدیداً بی‌اعصاب و جوشی‌ـه
‫توی یه نقشه‌ی درست و حسابی ‫بمب ساعتی‌ـه
‫"ریو" نقطه ضعف منه
‫مثل «موتزارت» می‌مونه ‫فقط کارش با کامپیوتره
‫از ۶ سالگی‌ـش برنامه‌نویسی می‌کرده ‫و خدای وسایل الکترونیکی و هشداری‌ـه
‫واسه‌ی بقیه‌ی چیزهایی که توی زندگی‌ وجود داره ‫مثل این می‌مونه که دیروز به دنیا اومده باشه
‫اون ۲تا دوقلوهای "سیامی" هستند ‫"هلسینکی" و "اُسلو"
‫حتی خفن‌ترین نقشه‌ها هم ‫به سرباز نیاز داره
‫و کی بهتر از ۲تا صِرب
‫شاید فکرم می‌کنن ‫ولی خداییش ما که هیچ‌وقت نفهمیدیم
‫"نایروبی"
‫یه آدم شدیداً خوش‌بین
‫از وقتی ۱۳ سالش بوده ‫اسکناس جعل می‌کرده
‫و حالا هم مدیر کِیفی کار ماست
‫شاید دیوونه و رو اعصاب باشه ‫ولی واقعاً بامزه‌ست
‫فکر کنید که هر روز قراره ‫در مورد ما توی اخبار صحبت کنن
‫هر خونواده‌ای توی کشور ‫داره با خودش فکر می‌کنه
‫که ما داریم چکار می‌کنیم
‫و میدونید چی فکر می‌کنن؟
‫فکرشون اینه : "حرومزاده‌ها ‫کاش یه چنین ایده‌ای به ذهن ما میرسید"
‫"پروفسور" هیچ سابقه‌ی کیفری‌ نداشت ‫اثری ازش جایی نبود
‫آخرین‌باری که شناسنامه‌ـش ‫رو تمدید کرد ۱۹ سالش بود
‫به‌طور کلی میشه گفت یه روح‌ـه ‫ولی یه روح خیلی باهوشه
‫ما قرار نیست پول کسی رو بدزدیم
‫چون قراره اونا فکر کنن ما آدمای ‫خوبی هستیم
‫و این قضیه واقعاً حیاتی هست
‫واقعاً حیاتی‌ـه که افکار عمومی ‫سمت ما باشه
‫قراره ما قهرمان‌هاشون باشیم
‫ولی خیلی محتاطانه ‫چون لحظه‌ای که حتی
‫یه قطره خون از کسی ریخته بشه ‫حواس‌تون باشه خیلی مهمه
‫اگه حتی یه‌دونه قربانی داشته باشیم
‫دیگه دست از «رابین هود بودن» برمیداریم ‫و خیلی ساده اون رویِ سگ‌مون بالا میاد
‫پروفسور»؟»
‫«بفرمایید خانم «توکیو
‫قراره به چی دستبُرد بزنیم؟
‫«ضراب‌خونه‌ی ملی پول و تمبر»
‫"La Casa De Papel" ‫فصل ۱ : قسمت ۱
‫: مترجم ‫Samya
‫روز سرقت " ‫" جمعه - ساعت ۸:۳۵
‫کی ماسک رو انتخاب کرده؟
‫- مگه چه مشکلی داره؟ ‫- ترسناک نیست آخه
‫توی فیلمای سرقت از بانک ماسک‌ها ترسناکن
‫مثلاً ماسک زامبی میزنن یا اسکلت . یه چیزی ‫که به مرگ مربوطه . نمیدونم . احساس می‌کنم...
‫وقتی یه تفنگ تو دست‌ـت باشه
‫بهت اطمینان میدم که یه آدم روانی ‫خیلی ترسناک‌تر از یه اسکلته
‫- بس کن بابا ‫- حالا این یارو که سیبیل داره کی بوده؟
‫"دالی" پسرم . یه نقاش اسپانیایی ‫کارِش خیلی خوب بود ‫(«اشاره به «سالوادور دالی)
‫- یه نقاش بوده پس ‫- بله
‫- یعنی نقاشی که نقاشی می‌کرده دیگه؟ ‫- بله
‫میدونی چی ترسناکه؟ ‫عروسک واسه بچه‌ها
‫خیلی ترسناکن
‫چه عروسکایی؟
‫«گوفی» ، «پلوتو» ، میکی ماوس» ‫همین چیزها دیگه
‫یعنی داری میگی ‫یه موش با گوش‌هاش ترسناک‌ترـه
‫بله عوضی جان ‫می‌خوای بگیرم بزنمت؟
‫- هی ‫- دارم درست میگم . گوش بده بهم
‫اگه یکی اسلحه به دست ‫ماسک «میکی ماوس» بزنه
‫و وارد یه جایی بشه ‫ملت فکر می‌کنن طرف خُل و چِل‌ـه
‫بعدشم کُشت و کشتار میشه ‫میدونی چرا؟
‫چون سلاح و بچه‌ها
‫۲تا چیزی هستن ‫که کنار هم قرارشون نمیدی پدر من
‫- درست میگم یا نه؟ ‫- واسه همینه که قضیه خطرناک‌تر جلوه می‌کنه
‫پیچیده‌تر جلوه می‌کنه
‫پس اینطور که میگی ماسک عیسی مسیح ‫بیشتر ملت رو می‌ترسونه چون معصوم‌ترـه
‫ملت میگن "از شما بعیده ‫عیسی که نباید ۲تا اسلحه دستش بگیره"
‫-"یه آدم مقدس که ۲تا اسلحه دستش نمی‌گیره" ‫- مهم نیست
‫مشخص بود که گروه‌مون ‫چندتا زن کم داشت
‫یه زن می‌تونه ۲ روز واسه انتخاب ‫کفش عروسی وقت صرف کنه
‫ولی هیچ‌موقع یه دقیقه از وقتش رو ‫بابت انتخاب ماسک واسه دزدی تلف نمی‌کنه
‫هر چیزی که واسه‌ـش برنامه ریخته بودیم ‫داشت شروع می‌شد
‫و حین اون ثانیه‌های کوتاه داشتم به تموم ‫آدمای بی‌گناهی فکر می‌کردم
‫که قرار بود جلویِ راه زندگی‌شون ‫سبز بشیم
‫E-۸۰ جاده‌ی محلیِ " ‫" ساعت ۹:۲۵
‫"پروفسور" میدونست که فقط ‫یه راه واسه ورود به
‫«ضرابخونه‌ی ملی پول و تمبر» ‫اونم ورود با ۳ تُن
‫مواد منفجره هست ‫باید این مواد رو با یه کامیونی که
‫هر هفته وارد اون ‫ساختمون می‌شد وارد می‌کردیم
‫تا با رول‌های کاغذی اسکناس‌ها که آماده‌ی ‫چاپ کردن بودن وارد می‌شدن
‫و قرار بود ما هم همین کار رو انجام بدیم
‫قرار بود تا مرکزی‌ترین نقطه‌ی ضراب‌خونه بریم ‫اونم با اسکورتِ پلیس ملی
‫توی اسپانیا هر چیزی که با ۲تا ‫ماشین پلیس محافظت بشه
‫یه چیزی‌ـه که دارن شدیداً ‫ازش محافظت می‌کنن
‫ولی اگه بتونی امکان هر جور ارتباطی ‫رو از طریق رادیو یا تلفن ازشون بگیری
‫و اگه به سمت کَله‌ی ۲تا بچه‌ی ۲۶ ساله ‫با ۵تا تفنگ تهاجمی نشونه بگیری
‫دیگه مهم نیست اسلحه داشته باشن یا نه
‫چون پیشِ خودشون میگن یه چنین چیزی ‫ممکنه واسه هر کسی پیش بیاد
‫گفتم یالا . از ماشین پیاده شو دیگه
‫- مثله سگ ترسیده بودن ‫- هر کاری گفتم انجام میدی
‫قهرمان‌بازی درآوردن هزینه داره برات
‫هزینه‌ـش هم از ۱۶۰۰ یورو ‫در ماهی که یه بچه
‫- توی یونیفورم می‌گیره خیلی بیشتره ‫- در کامیون رو باز کن . می‌شنوی چی میگم؟
‫یا پولی که یه راننده ‌کامیون می‌گیره
‫یالا لعنتی . بازش کن
‫اگه پشت اون کامیون دختر بچه‌شون ‫رو نگه میداشتن
‫هیچ‌موقع درش رو باز نمی‌کردن ‫ولی آخه کی به یه مُشت
‫رُلِ کاغذ اسکناسی با ‫علامت اهمیت میده؟
‫یالا . زود باشین
‫یالا دیگه بابا . زودباش
‫زود باشین . زود باشین
‫بگیر بشین . حالا هم هر ۳تایی‌تون ‫آروم بگیرین وگرنه با تیر میزنم‌تون
‫یه اسلحه به سمت کُلیه‌ـت نشونه رفته ‫همینطوری باید رانندگی کنی
‫وقتی بهتون بی‌سیم زدن که ببینن ‫همه چیز مرتبه یا نه
‫با ملایمت کامل جواب میدین ‫طوری که انگار همه چیز داره به خوبی پیش میره
‫شیرفهم شد؟
‫و میونِ اون هرج و مرج با اسلحه‌ها
‫اون شبی رو یادم میومد ‫قبل از اینکه ازم درخواست ازدواج بشه
‫شبی که من برنامه‌های دیگه ‫رو بهش ترجیح داده بودم
‫ولی اگه بهش فکر کنی هیچ‌موقع ‫یه روز درست و حسابی واسه دزدی پیدا نمی‌کنی
‫الان دیگه میدونی که باید چکار کنی
‫حواست کاملاً به دختره باشه
‫هیچ مشکلی نباید به‌وجود بیاد . باشه؟
‫دختره ۱۷ سالشه
‫فکر کنم بتونم از پس‌ـش بربیام
‫" می‌تونم کنارت بشینم؟ "
‫" باشه "
‫سلام
‫دوست داری باهام بری بیرون؟
‫باشه . پس من میرم
‫نه ، نه
‫لازم نیست در موردش فکر کنم
‫یعنی جوابم آره‌ست
‫خیلی‌خب بچه‌ها ، رسیدیم
‫بیاین مستقیم وارد سالن ‫موزه بشیم جایی که...
‫"پِدرو" ، لطفاً مثل آدم رفتار کن ‫توی کلاس نیستی که
‫بیاین منظم و به ترتیب خارج بشیم ‫از ۲تا در خروجی استفاده کنید
‫و اینم نمای ساختمانِ ‫ضراب‌خونه‌ی ملی پول و تمبر»ـه»
‫بَرّه کوچیکه داره وارد میشه
‫عالیه
‫"برلین" ، نوبت توئه
‫ضراب‌خانه‌ی ملی پول و تمبر " ‫" ساعت ۱۰:۱۶
‫خب ، حالا حواست باشه که داری ‫چی‌کار می‌کنی
‫چطوری "خاوی"؟ "رفیتا" کجاست؟
‫شیفتش عوض شده
‫خیلی‌خب ، همینطوری آروم باش
‫خیلی‌خب بچه‌ها ، وارد بشین
‫خیلی آروم
‫این مسئله خیلی مهمه ‫به محض اینکه کارت شناسایی‌تون رو گرفتید...
‫کارت‌هاتون رو روی گردن‌تون آویزون کنید
‫باید حین کل بازدید کاملاً ‫تویِ دید باشن . باشه؟
‫برنگرد
‫وقتی کنارمی حتی ‫نمی‌تونم نفس بکشم
‫خب ، نفس بکش
‫چون تا ۹ ماه دیگه ‫قراره حسابی از نفس بیفتی
‫برو داخل
‫طی کل بازدید کاملاً قابل دید باشه بچه‌ها
‫کارت‌ها رو بندازین دور گردن‌تون ‫کمتر سروصدا کنین
‫"برلین" ، اولین دوربین سمت چپ‌ـته
‫یعنی هیچی نمی‌خوای بگی؟
‫دارم بهت میگم حامله‌ام ‫اون‌موقع هیچی نمیگی؟
‫چکار کنم؟ زنگ بزنم به زنم ‫بهش بگم بچه‌ها رو برداره بیاره
‫که همه‌مون باهم جشن بگیریم؟ ‫دست بردار تو رو خدا
‫بیا جلوتر . بیا . زودباش
‫دارم وارد میشم
‫حواست باشه "توکیو"
‫ایول
‫- زنگ‌های خطر رو قطع کردم ‫- حالا وارد بشین
‫زود باش بیا عقب‌تر
‫خودت بودی که دیروز می‌گفتی ‫توی وضعیت بدی هستی
‫- نمی‌تونی تحملش کنی . مشکل داری ‫- مثل هر زوج دیگه‌ای مشکل داریم "مونیکا"
‫مثل هر زوجی که ازدواج کردن ‫و ۳تا بچه هم دارن
‫نه اونطوری که بخوام ‫ازش طلاق بگیرم
‫"مونیکا" ، من ۳تا بچه رو ‫با لقاح آزمایشگاهی به دنیا آوردم
‫بیشتر از ۲۰ سال سعی کردم ولی نتونستم ‫با زنم به‌طور معمولی بچه‌دار بشم
‫اون‌موقع حالا تو این رو بهم میگی
‫باید "شیوا" باشی ‫الهه‌ی باروری
‫چرا اینطوری مسخره می‌کنی؟
‫نیومدم اینجا ازت پولی بگیرم که ‫این رو که میدونی؟
‫یا نیومدم ازت بخوام طلاق بگیری
‫حتی نیومدم ازت بخوام ‫آزمایش پدر بودن بدی
‫فکر می‌کردم من رو دوست داری
‫و...
‫فکر می‌کردم ایده‌ی قشنگی باشه
‫سخته یه همچین چیزی رو توی ‫زندگی‌مون جا بدیم ولی...
‫ولی کارِ خیلی قشنگی‌ـه
‫گوش کن
‫چیه؟ می‌خوای بدونی که می‌خوام ‫با بچه‌ـت چکار کنم؟
‫- همین رو می‌خوای بدونی دیگه ، نه؟ ‫- گوش کن . عجله نکن
‫از جاتون تکون نخورین
‫دستا بالا
‫تکون نخورین . تکون نخورین ‫وگرنه می‌کُشم‌تون
‫- چه مشکلی پیش اومده؟ یه کاری بکن ‫- بلند شو . بلند شو
‫برین بیرون
‫زود باشین . زود باشین
‫عجله کنین . تکون بخورین
‫زود باشین . زود باشین
‫زود باشین
‫آره . همینه
‫کثافت
‫زود باشین . عجله کنین
‫از اینطرف . زود باشین
‫و این راه‌پله‌ی فوق‌العاده ‫از سنگ مرمر و گرانیت ساخته شده
‫از جاتون تکون نخورین
‫تکون نخورین
‫تکون نخورین . زود باشین
‫برگردین
‫- کاری باهامون نداشته باشین لطفاً ‫- "پروفسور" ، یه مشکلی داریم
‫نمی‌تونم برّه کوچیکه رو پیداش کنم
‫لعنتی رو نمی‌تونم ببینمش
‫خانم "پارکر" ، کجا رفتی یعنی؟
‫صبر کن
‫- تو رو خدا ‫- بیاین بریم . از اونطرف
‫صبر کن . وایسا
‫باشه
‫خیلی‌خب ، باشه
‫دارم زیادی عجله می‌کنم . میدونم
‫بیا حداقل جاودانه‌ـش کنیم . باشه؟
‫- بیا با دوربین گوشی‌ـت یه عکس بگیریم ‫- وایسا
‫یا خدا
‫اینجا؟ یه مقداری زشته ، نه؟
‫خب ، روز اول‌مون‌ـه دیگه
‫خیلی خوشگلی
‫نمی‌تونم دختره رو پیدا کنم ‫نمی‌تونم عوضی رو ببینمش
‫اینجا رو باز کن . باز کن و یه مقداری ‫سکسی‌تر به دوربین نگاه کن
‫گوشیِ خودته ‫اگه بخوای می‌تونی پاکش کنی
‫واسه جفت‌مون‌ـه ‫هم واسه تو و هم واسه من
‫زودباش بیا
‫با این عکس کل اینترنت رو ‫قراره به‌هم بریزی
‫گوشیم رو پس بده . گفتم پس بده
‫گوشیم رو بده . گوشیم رو بده
‫گوشی لعنتی رو بهم بده ‫گوشیم رو بده
‫قبل از هر چیزی ‫صبح‌تون بخیر باشه
‫من مسئول این قضیه هستم
‫و اول از همه می‌خوام ‫ازتون عذرخواهی کنم
‫واقعیت اینه که خوب نیست ‫آخرهفته‌ی آدم این شکلی تموم بشه
‫گوشی رو بده
‫ولی شماها اینجا گروگان هستین
‫گوشی‌؟
‫اگه پیروی کنین ‫بهتون اطمینان میدم که زنده می‌مونین
‫- اسم؟ ‫- "الیسون پارکر"
‫- رمزت؟ ‫- ۲۰۷۸
‫گوشی؟
‫آروم باش . آروم باش
‫آروم باش
‫رمز؟
‫واسه چی رمز رو می‌خوای؟
‫یا بهم رمزت رو میگی یا با ‫تَهِ اسلحه‌ـم دهنت رو سرویس می‌کنم
‫چند وقته حامله‌ای؟
‫- ۸ماه‌ـه ‫- ۸ماه
‫- رمزت؟ ‫- ۱۲۳۴
‫قیافه‌ـت میزنه آدم باهوشی باشی
‫اون‌موقع رمزت اینه ‫چه دهن‌سرویسی . اسمت چیه؟
‫- "آرتورو" ‫- "آرتورو" چی؟
‫- "آرتورو رومن" ‫- "آرتورو رومن"...خیلی‌خب "آرتوریتو"
‫شما اینجا قراره امنیت ما رو تضمین کنید ‫واسه همین منم ازتون محافظت می‌کنم
‫هی
‫دستات رو بده به من . راحت باش
‫سخت نگیر . راحت باش
‫اسمت چیه؟
‫"آریادنا"
‫بیا . باهام بیا . آروم باش
‫دستام رو حس کن
‫- به نظرت اینا دستای یه هیولا هستن؟ ‫- نه ، نه
‫چون من که یه هیولا نیستم
‫دقیقاً میدونم چه احساسی داری
‫دهنت خشک شده . نفس‌هات کوتاه شدن ‫باید خودت رو یه مقداری آروم کنی . نفس بکش
‫نفس بکش
‫آفرین . لطفاً همه‌تون با من نفس بکشین
‫نفس بکشین
‫آروم ، آروم
‫با تموم وجود و به آرامی نفس بکشید ‫حالا نفس‌تون رو بدین بیرون
‫خیلی‌خب ، خیلی عالی
‫خانم "مونیکا گَتَمبید" ، لطف می‌کنید؟
‫تکون نخور . خواهش می‌کنم تکون نخور
‫- ساکت باش ‫- بهت میگم تکون نخور
‫ساکت باش
‫خانم "مونیکا گَتَمبید" ، لطف می‌کنید ‫یه مقداری بیاید جلوتر؟
‫من هستم
‫تو یه ستاره‌ای بابا . بهترینی
‫اینجا بهترین جا واسه خوابیدن‌ـه بابا ‫اینجا می‌تونی با عظمت بگیری بخوابی
‫بابا ، بابا
‫لعنتی ، همینجا
‫بس کن . مسخره‌بازی درنیار ‫و بیا بریم سراغ کار . زود باش . خدایا
‫لعنتی بویِ خیلی خوبی میده
‫حتی از کباب برّه هم بوی بهتری داره بابا ‫از کباب برّه بهتره
‫- بیا پایین ببینم ‫- بیخیال بابا
‫کِی تا حالا یه همچین تخت باحالی داشتی؟ ‫توی زندان که یه همچین تختی نداشتی
‫اصلاً میدونی کجاییم بابا؟ ‫ما بهترینیم
‫- ما بهترینیم ‫- پسرجون ، اشتباه نکن
‫ما هیچی نیستیم
‫اصلاً بلدی کاری انجام بدی؟
‫تا حالا شده شغلی داشته باشی؟
‫تا حالا شده که جایی رزومه‌ـت رو بفرستی؟
‫بیخیال . خدایا
‫رزومه‌ـم...
‫رزومه‌ـم واسه‌ی چی؟
‫تا بتونم تو رو از زندان ‫"الکالا-مِکو" دربیارم؟
‫فکر می‌کنی به زندان رفتنم ‫افتخار می‌کنم؟
‫۱۲ سال از زندگی‌ـم رو ‫هی رفتم زندان و هی اومدم بیرون
‫- اون‌وقت میدونی واسه چی؟ ‫- واسه چی؟
‫چون من آدم باهوشی نیستم پسرم ‫تو هم آدم باهوشی نیستی
‫مغز این عملیات یکی دیگه‌ست
‫اگه خوش‌شانس باشیم ‫و تو هم عوضی‌بازی درنیاری
‫می‌تونی طوری از اینجا خارج بشی که یه زندگی ‫درست و حسابی واسه خودت داشته باشی
‫- ولی من عوضی نیستم ‫- بیخیال بابا
‫پُرشون کن
‫ازت می‌خوام که تلفن رو جواب بدی
‫و هر کی که هست رو ‫قانع کنی که ما الان به‌خاطر
‫- یه مشکل فنی بستیم . فهمیدی؟ ‫- بله
‫هیچ راهی ندارم مگر اینکه یه ‫اسلحه روی سرت بگیرم
‫- می‌فهمی که اسلحه‌ست؟ ‫- بله
‫خوبه
‫حالا
‫ضراب‌خونه‌ی ملی پول و تمبر» ، بفرمایید؟»
‫نه . معذرت می‌خوام . نمی‌تونم الان ‫به "آرتورو" وصل‌تون کنم
‫سیستم بسته‌ست
‫نه . نمی‌تونم الان بیارمش بالا
‫نه . ایشون نمی‌تونن بیان بالا ‫که تلفن رو بردارن
‫نه . نمیشه
‫نه چون...
‫چون الان نمیدونم کجاست
‫نمیدونم توی کارخونه‌ست ‫توی موزه‌ست . توی غذاخوری‌ـه
‫یا هر جای دیگه ‫بعدشم خانم ، اینکه کارِ من نیست
‫انصافاً به‌خاطر نقشی که بازی کردی ‫باید بهت اسکار بدن خانم "گَتَمبید"
‫۲۰ دقیقه بعد از وارد شدن ‫شروع کردیم به سیم‌کشیِ
‫سیستم ارتباطی آنالوگ تا بتونیم ‫با «پروفسور» صحبت کنیم
‫بدون تلفن یا فرکانس رادیویی ‫بدون اینکه کسی بتونه حرفامون رو گوش بده
‫درها رو پلمپ کرده بودیم ‫و آژیرهای خطر هنوز به صدا درنیومده بودن
‫فعلاً توی یه برزخ موقتی بودیم ‫که هیچ‌کسی ازش باخبر نبود
‫«که ما «ضراب‌خونه‌ی ملی پول و تمبر ‫رو به‌دست گرفتیم
‫و توی اون آرامش زیبای قبل از طوفان
‫اون روز کاملاً...
‫معمولی به‌نظر میرسید
‫چقدر خوشتیپ شدی ، نه؟
‫- کیه؟ ‫- منم . بذار بیام داخل
‫"ریو" ، اگه «پروفسور» ما رو ببینه ‫ما رو می‌کُشه . مگه نمیدونی؟
‫میدونم . میدونم ‫باید باهات صحبت کنم . بشین
‫- چی شده؟ ‫- بشین دیگه بابا
‫چی شده؟
‫فردا روز سرقت‌ـه
‫ما هم نمیدونیم چه اتفاقی قراره بیفته
‫واسه همین می‌خوام بدونی که ‫من در مورد تو کاملاً جدی هستم
‫و این رو به خوبی می‌فهمم که ‫تو دیگه بچه نیستی و...
‫و ممکنه دنبال یه‌جور ‫یه تعهد جدی‌تر باشی
‫واسه همین می‌خوام یه چیزی رو بهت بدم
‫واست حلقه نخریدم چون اینجا ‫زندانی شدیم یه‌جورایی
‫ولی به محض اینکه از اینجا خارج بشم ‫واست کلی جواهرات می‌گیرم
‫که مجبور بشی دست‌ـت رو با ‫یه‌دونه فرقون اینور و اونور ببری
‫این چیه؟
‫نشونِ نامزدی‌ـه؟
‫حداقل الان دیگه اسم واقعی‌ـم رو میدونی
‫درسته ولی خب ، اجازه نداریم ‫اسم واقعی‌مون رو به همدیگه بگیم
‫خب ، بهش نگاه نکن
‫ولی مال توئه
‫چطوری بهت بگم؟
‫این چند وقتی که باهم بودیم ‫خیلی خوب بوده ، خب؟ عالی بوده
‫چند شبی رو باهم خوابیدیم
‫منظورت چیه "چند شب"؟ هر شب باهم بودیم ‫دیگه فقط ۵-۴ شب رو باهم نبودیم
‫جدی میگم . فکر نمی‌کنم بتونیم ‫زوج خیلی خوبی واسه هم باشیم
‫- مگه کارمون توی تخت خوب نیست؟ ‫- آره . خب ، کارمون خیلی هم عالیه . حرف نداره
‫خب ، این خودش یه شروع‌ـه دیگه ، نه؟
‫ولی واسه اینکه یه زوج باشیم اینکه کارمون ‫توی تخت خیلی خوب باشه کافی نیست ، خب؟
‫اینا رو به‌خاطر این میگی چون من ‫ازت ۱۲ سال کوچیکترم؟
‫من قراره از این‌کار ۳۰۰ میلیون یورو ‫گیرم بیاد ، خب؟
‫بچه که نیستم ‫زندگیم سروسامون می‌گیره
‫- جداً "ریو" ، کاشکی ما... ‫- منظورت از کاشکی چیه؟
‫توی رابطه‌مون عشق بود ‫واقعاً بود . من عشق رو دیدم
‫یکی دیگه توی زندگی‌ـته ، نه؟
‫نه . دیگه نیست
‫ببین "ریو"...
‫وقتی همه‌ی این قضایا تموم بشه ‫شاید بتونیم باهم بریم "تاهیتی" ‫(جزیره‌ای در اقیانوس آرام)
‫و بعدش ببینیم جواب میده یا نه ولی فردا ‫می‌خوام فقط در مورد یه چیز فکر کنم :
‫اینکه کشته نشیم
‫"ریو"
‫"ریو" ، نکن
‫نه ، نه
‫تو یه تلفن رو روشن گذاشتی
‫خب ، خاموش‌ـش کن
‫گاوصندوق بازه
‫جلیقه‌هاتون رو بپوشید ‫و آماده بشید که بریم بیرون
‫به محض اینکه آماده شدین ‫آژیر رو به صدا درمیاریم
‫"برلین" ، آماده باش که درها رو باز کنی
‫گروگان‌ها ، واسه‌ی امنیت خودتونم که شده ‫همه‌تون ۳ قدم به عقب برگردین
‫یه کمی اینطرف‌تر . خیلی‌خب
‫خب ، همه چیز قراره خیلی خوب پیش بره
‫یه‌کمی نزدیک‌تر
‫آروم باشین
‫آروم باشین . دارم کیف‌ها رو می‌بینم ‫پُر از پول هستن
‫الان دارن میرن و همه چیز درست میشه
‫یه مورد ۱۰-۳۳ توی «ضراب‌خونه‌ی ملی ‫پول و تمبر» گزارش شده
‫Z۲۴ ، دریافت شد و توی راهیم ‫تا ۲ دقیقه دیگه میرسیم اونجا
‫۲دقیقه‌
‫۲دقیقه
‫- واسه چی آژیر صداش دراومد؟ ‫- نمیدونم
‫همینطوری اونجا وایسادن ‫نمی‌فهمم اصلاً
‫- چرا پولا رو نمی‌برن و از اینجا نمیرن؟ ‫- نمیدونم
‫۱دقیقه و ۴۰ ثانیه
‫۱دقیقه و...
‫اسمت چیه؟
‫"آرتورو"
‫- "آرتورو" ، نه؟ ‫- بله . نه . من چیزی ندیدم
‫قسم می‌خورم چیزی ندیدم ‫هیچی ندیدم
‫- من رو ببین ‫- هیچی ندیدم
‫بیخیال "آرتورو" . من رو ببین
‫من رو ببین . من رو ببین
‫هِی ، یالا
‫هی
‫از سینما خوشت میاد؟
‫خوشت میاد ازش؟
‫خیلی دوست دارم
‫تا حالا دقت کردی توی فیلمای ترسناک
‫همیشه یه نفر اون اول هست که اینطوری‌ـه ‫آدم خوبی‌ـه . مثله تو
‫: و تو با خودت میگی ‫"این همونی‌ـه که قراره بمیره"
‫- و واقعاً هم این اتفاق میفته؟ ‫- نه
‫طرف همیشه می‌میره
‫"آرتورو" ، باور کن تو همون آدمی
‫از Z۲۴ به مرکز ‫تا ۳۰ ثانیه‌ی دیگه میرسیم اونجا
‫۳۰ ثانیه
‫خیلی مهم‌ـه که پلیس کوچکترین
‫سرنخی از کاری که ما قراره ‫انجام بدیم هم نداشته باشه
‫بهشون اینطوری تلقین می‌کنیم ‫که فکر کنن اومدیم واسه سرقت
‫ولی اونا تونستن ما رو درحالی‌که داشتیم با پولا ‫فرار می‌کردیم غافلگیر کنن و کل نقشه‌مون به فنا رفته
‫تفنگ‌هامون رو بردیم بیرون . همینطوری ‫شلیک کردیم و چون هیچ راه دیگه‌ای نداشتیم
‫مجبور شدیم برگردیم داخل
‫و بعدش بدون اینکه به ‫کسی آسیبی وارد بشه...
‫برمیگردیم داخل
‫میذاریم اینطوری فکر کنن که ‫مثل موش توی تله افتادیم
‫اینطوری فکر کنن که ما داریم ‫فی‌البداهه عمل می‌کنیم
‫حالا
‫"توکیو"..."توکیو" ، صبر کن ‫الان زوده
‫"توکیو"
‫برید بیرون . پولا رو بندازین ‫به سمت زمین شلیک کنین و برگردین داخل
‫بیشتر از ۳۰بار این رو شنیدم
‫ولی چیزی که «پروفسور» به ما نگفت
‫این بود که اونا هم به سمت ما ‫شلیک می‌کنن
‫"ریو" ، "ریو"
‫یا خدا ، پسر
‫تو روح‌تون
‫از این بدترم مگه می‌شد یه چنین ‫چیزی رو شروع کنیم آخه؟
‫لعنتیا
‫نیروی کمکی ‫سریعاً به نیروی کمکی نیاز داریم
‫«به سمت «ضراب‌خونه‌ی ملی پول و تمبر
‫بهمون شلیک شده . یه افسر پلیس زخمی شده ‫تکرار می‌کنم یه افسر زخمی شده
‫یه گلوله‌ی ام۱۶ با سرعت ۳۵۱۰ کیلومتر ‫بر ساعت که شلیک بشه
‫سریع‌تر از سرعت صوت به پرواز درمیاد
‫پس اگه به سمت قلب‌تون شلیک شد
‫دیگه حتی صدای گلوله‌ای که ‫می‌کُشَت‌تون رو هم نمی‌تونید بشنوید
‫اینطوری بود که فهمیدم ‫همه چیز رو به فنا دادم
‫در کسری از ثانیه
‫و طبق معمول به همون شکل سابق
‫: مترجم ‫Samya