‫همیشه روزهای خوش‌تری برای به یاد آوردن هست
‫و هرچی اوضاع داغون‌تر باشه،
‫اون روزها خوش‌تر به نظر میان
‫در حالی که به صدای بوق علائم حیاتیِ نایروبی ‫گوش می‌کردم و منتظرِ معجزه بودم
‫یکی از اون روزها یادم اومد
‫مسابقۀ فوتبال تو صومعه
‫- دفاع کنید! یه دقیقه مونده! ‫- زود باشید!
‫- برو! ‫- هی، نایروبی!
‫من اینجا آزادم! گرفتم!
‫هی! اونجا!
‫هیچوقت تصور نمی‌کردم ‫لحظاتِ قبل از پرتابِ اوت،
‫می‌تونه انقدر با حال باشه
‫هی! وایسا!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- صبر کن!
‫فکر کردی چون همجنس بازم ‫می‌تونی به تخمام دست بزنی؟
‫محض رضای خدا! خفه شید! یه دقیقه مونده،
‫- و شما دارید بحث می‌کنید؟ ‫- اون زد تو کمرم
‫تو دستات رو مالیدی به تخماش!
‫خیلی خب، کافیه! از این به بعد، هیچکس ‫به کسی دست نمی‌زنه. فهمیدید؟
‫- یالا! برو! شروع کنید! ‫- یالا. شروع کن!
‫هی!
‫اوه! خیلی نزدیک بود، مرد
‫پنالتی!
‫هی، کافیه دیگه!
‫الان دعواشون میشه!
‫اوه! ولو شد رو زمین!
‫پاشو بینم. برو بیرون. یالا
‫- موفق باشی ‫- بجنب
‫یالا!
‫علامتِ برگشتی نیست
‫- اونا همه چی رو باز کردن ‫- چیکار کنیم؟
‫- الان از دستش می‌دیم ‫- نه، نه، نه! لعنتی!
‫مراقب باش
‫آروم
‫خیلی خب. پیداش کردم
‫یکم بالاتر
‫کارت خیلی خوبه
‫حالا گلوله رو بکش بیرون
‫شروع کن
‫آره، خودشه
‫خوبه، خوبه
‫مراقب باش. آفرین
‫آره! اوناهاش
‫ولی گمونم این نوستالژیه
‫فهمیدن این که لحظاتِ گذشته،
‫حتی اگه اون موقع متوجهش نبودیم، ‫خوشی‌های حقیقی بودن
‫آخ جون!
‫هنوز به آخرِ نیمۀ اول نرسیده بودیم،
‫و لیسبون تا اون موقع سه کیلومتر ‫از چادر فاصله داشت،
‫مجبور بود پیراهن عوض کنه
‫یه گل توسط سیرا از گوشۀ زمین
‫همزمان، مثل ربات،
‫بخشی از ریۀ نایروبی رو در آوردیم
‫حتی نمی‌دونستیم داریم جونش ‫رو نجات می‌دیم یا می‌کشیمش
‫دومین شکستِ تیم‌مون
‫دومین گلی که خوردیم
‫و گلِ سوم بازی تو راه بود. ‫پالرمو قرار بود گله رو بزنه،
‫و قرار بود گل به خودی باشه
‫♪ روزهایی مثل این از راه می‌رسه ♪
‫اون کاپیتانِ خوبی بود،
‫ولی بازیِ تیمیش خیلی بد بود
‫رسیدنِ پروفسور به مادرید
‫تنها اتفاقی بود که طبق نقشه پیش می‌رفت
‫ولی حتی اونم درست نبود
‫چون یه سوار کم بود
‫پروفسور، باید بریم
‫اونا سوار بر موتور از بین مسیرهای ‫جنگلی، جاده‌های خاکی و مراتع،
‫بدونِ دیده شدن از لامانچا رد شدن
‫شوالیه و نوچه‌ش، شکست بعد از شکست،
‫به سمتِ نبردی دیوانه‌وار در این ‫جنگِ نامعقول پیش می‌رفتن
‫همزمان، همه چی قرار بود منفجر شه
‫باورت میشه؟
‫من و حاملگی؟
‫کی فکرش رو می‌کرد، هان؟
‫چقدر عالی
‫ممنون
‫« زیرنویس از سینا صداقت » ‫.: SinCities :.
‫خیلی خب. فقط یه ذره دیگه
‫تو خیلی شجاعی، هان؟
‫فقط کاری رو کردم که لازم بود
‫اگه جلوشون مقاومت نکنیم، مثل ‫زمانِ آشویتس از رومون رد میشن
‫- اگه زیادی سوزوند، بهم بگو، باشه؟ ‫- هر چقدر که دلت می‌خواد الکل بزن
‫می‌تونم دردش رو تحمل کنم. چیزی نیست
‫بذار ببینیم
‫عقلت رو از دست داده بودی؟
‫نزدیک بود اون رو بکشی
‫- نمی‌تونی اونجوری قاطی کنی! ‫- چطور نمی‌تونم؟
‫- ما تو یه کابوسیم ‫- دقیقاً!
‫دقیقاً. نمی‌تونی مثل یه بچه همش دعوا کنی
‫تی‌شرتت خونی شده
‫وانمود کن من اینجا نیستم. ‫با این چشمم هیچی نمی‌بینم.
‫گوش کن، آماندا...
‫به خاطر این ماجرای دزدی ‫دچار حملۀ اضطراب شدی؟
‫خب، آره. فکر کنم
‫البته
‫و همچنین نمی‌تونم یکسره بیشتر ‫از ۳۰ دقیقه بخوابم، می‌دونی؟
‫- نه ‫- دلم بدجوری شور میزنه...
‫این...
‫تو این موارد عادیه
‫چون، می‌دونی، اینجا فشارِ عصبی زیادی هست
‫فشار عصبی خیلی زیاده، ولی نگران نباش
‫یه چیزی برای درمانِ اضطرابت گیر میارم
‫چون نکته اساسی اینه که ‫ما اصلاً نمیخوایم تو دچار...
‫شوکِ استرسی ناشی از ضایعه بشی ‫چون خلاص شدن ازش خیلی سخته
‫و خب، در بعضی موارد،
‫حتی می‌تونه برای همیشه بمونه
‫هی
‫بیا اینجا. بذار کمکت کنم. بدنت خونی شده
‫نگران نباش، عزیزم، چون تا وقتی من کنارتم،
‫مطمئن میشم هرچی لازم داری داشته باشی
‫تو میشی پروژۀ شخصیِ من
‫ما برای سرقت اومدیم تو بانکِ اسپانیا
‫شاید تو یادت رفته باشه روالِ کار چیه، ‫ولی من نه
‫- ما هیچوقت عوضی بازی در نمیاوردیم ‫- شاید من شوکه شدم
‫شاید قضیه همینه. شاید همه‌مون شوکه شدیم
‫چی میگی؟ من چه شوکی شدم؟
‫- شاید نباید بگم ‫- بگو...
‫تو با توکیو به هم زدی
‫کدوم آدمی غیر از تو با توکیو به هم می‌زنه؟
‫هیچکس. هیچکس با اون به هم نمی‌زنه
‫تو چی از توکیو می‌دونی؟
‫توکیو مثلِ یه مازراتی می‌مونه، ‫و همه مازراتی رو می‌خوان
‫و اگه یه مازراتی رو ببری تو خیابون ول کنی،
‫درش رو باز بذاری و سوئیچ رو بذاری روش،
‫حتماً خیلی اوضاعت داغونه
‫ببین، ریو...
‫من خیلی واضح بهت می‌گم
‫شاید شوکه شدی چون با مردونگیت بازی کردن
‫شاید با شکنجه عوضت کردن
‫ولی باید فراموشش کنی
‫برای همین با توکیو بهم زدی، هان؟
‫اگه یه نفر بهت صدمه زده
‫یا یه گروه، شوکش هیچ فرقی نمی‌کنه، ‫پس فراموشش کن!
‫می‌تونی رو من حساب کنی. من اینجام ‫که هر کمکی ازم برمیاد بهت بکنم
‫هر کمکی
‫خب، خانم‌ها و آقایون...
‫متأسفم که باید باهاتون خداحافظی کنم
‫من دارم میرم
‫کارِ خوبتون رو ادامه بدید. کارتون عالیه
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟
‫ماتیاس...
‫من دارم میرم
‫مثل همیشه از همکاری باهاتون خوشحال شدم
‫و حتی می‌گم...
‫که از صمیم قلب دوسِت دارم، ماتیاس
‫همچنین برای شماها،
‫امیدوارم رهبریِ من زیادی ‫تکان دهنده نبوده باشه
‫ولی حداقل این داستانِ جالبی برای عزیزانتون،
‫بچه‌هاتون و نوه‌هاتون میشه
‫خانم‌ها و آقایون،
‫خوشحال شدم
‫چه مرگته؟
‫آروم باش
‫پالرمو، آروم باش
‫می‌تونیم حرف بزنیم
‫در کمالِ آرامش
‫ولی باید بگم رفتنی در کار نیست
‫مادرجنده!
‫تو یه کودتا ترتیب دادی، زنیکۀ جنده!
‫چی می‌خوای؟
‫من مسئولِ امور نظامیم، تو مسئولِ امور فنی
‫امورِ فنی؟
‫به نظرت من شبیه یه مهندسِ ‫بی‌خاصیت و عینکیم؟
‫اون پایین چجور دستوراتی میدم؟ ‫بذار ببینیم...
‫الان طلا رو ذوب کنید! الان نکنید!
‫ژرف‌پیما داخل! ژرف‌پیما خارج!
‫فرو ببرید! بکشید بیرون!
‫فکر کردی من چی هستم؟
‫من برای این مزخرفات نیومدم اینجا! ‫حوصلۀ اینا رو ندارم. دارم میرم
‫من درِ دستی...
‫رو فعال می‌کنم و دارم بهت لطف می‌کنم
‫اگه بمونم، توی جنده و بقیه ‫رو گلوله بارون می‌کنم
‫من دیگه عضوِ گروهت نیستم
‫الان منم که دارم بهت لطف می‌کنم
‫چون، قسم می‌خورم، اولین ‫کاری که بعد این می‌کنم...
‫ترکوندنِ مغزته
‫فکر نکنم
‫من فکر می‌کنم
‫مین‌های کلیمور
‫همونطور که می‌بینی،
‫اونا به سمتِ شما کار گذاشته شدن
‫من اینجا چیزیم نمیشه
‫می‌دونی که اگه مجبور شم شما ‫رو بکشم اصلاً برام مهم نیست
‫آروم باش
‫تو اینجوری بهمون خیانت نمی‌کنی
‫می‌خوای روش شرط ببندی؟
‫پالرمو!
‫آروم باش!
‫آه، آره!
‫شاهزادۀ ریشو از راه رسید تا با معشوقش ‫تو ایستگاه قطار خدافظی کنه
‫محض رضای خدا، یکم متانت داشته باش
‫کجا میری؟
‫زندان؟
‫میری که به پیشونیت شلیک کنن؟
‫که به دوستات خیانت کنی؟
‫من کسی رو لو نمیدم
‫تضمینِ آزادیم اینجاست. اسرارِ دولتی
‫من بهتون خیانت نمی‌کنم
‫رفتن خیانته
‫تنها گذاشتنِ ما خیانته
‫نه!
‫امروز نمی‌خوام بکشمت، چاقالو
‫نمی‌خوای من رو بکشی؟
‫خب، لازم نیست من رو بکشی
‫احمق نباش، هلسینکی
‫چون اگه بری بیرون،
‫قسم می‌خورم،
‫خودم رو منفجر می‌کنم،
‫بوم،
‫خدافظ
‫راست می‌گم، پالرمو
‫این کارو می‌کنم
‫راست می‌گم
‫هوات رو دارم
‫میشه لطفاً بهم بگی چی به ریو گفتی؟
‫- در چه موردی؟ ‫- بهش گفتی که شوکه شده؟
‫اسمش رو شوک یا هرچی دلت می‌خواد بذار
‫- اون یه مرگیش هست ‫- یه مرگیشه؟
‫چرا؟ چون توکیو رو ول کرد ‫و اون مثلِ یه مازراتیه؟
‫خیلی خب، صبر کن
‫قضیۀ مازراتی یه طرز حرف زدنِ مردونه بود
‫چیزی که مهمه
‫اینه که بعد از شکنجه، ‫یه اتفاقی براش افتاده
‫فکر کنم اونا عوضش کردن
‫اونا چیکار کردن؟
‫چهل تا مرد گنده از پشت درش گذاشتن
‫از عقب بهش تجاوز کردن
‫ریو داره با شکنجه شدن کنار میاد، ‫و تو این مزخرفات رو به خوردش دادی؟
‫تمام این مزخرفات حقیقت داره. ‫ازش پرسیدم مجبورش کردن کارهایی بکنه.
‫می‌دونی چیکار کرد؟ سکوت کرد
‫سکوتم که علامتِ رضاست. یه مثالِ عینی
‫من نمی‌تونم
‫چی رو نمی‌تونی؟
‫می‌دونی، یهویی، حس می‌کنم یه...
‫یه بادکنکی هست که ترکید
‫چه بادکنکی؟
‫مونیکا، نه! می‌خوام بدونم چه بادکنکی
‫از چه بادکنکی حرف می‌زنی؟
‫چه بادکنکی؟
‫مثل این می‌مونه که ناگهان ‫چشم بندم باز شده، دنور
‫نگاهت می‌کنم و نمی‌شناسمت
‫نمی‌دونم من و تو داریم باهم چیکار می‌کنیم
‫دیگه نمی‌شناسمت
‫مونیکا، اشتباه برداشت نکن
‫من گفتم توکیو یه مازراتیه، معنیش این نیست ‫که تو یه ماشینِ دست دومی
‫شرمنده، دنور
‫من نمی‌تونم با تو باشم
‫ببین...
‫وقتی می‌بینی با خشمِ هایدرا میاد سمتت، ‫خب، باید دهنت رو ببندی
‫یه هایدرا
‫نه؟ خب، فراموشش کن. فقط دهنت رو ببند
‫- و از خودم دفاع نکنم؟ ‫- نه
‫چون اصلاً نمی‌دونی از چی عصبانیه
‫دهنت رو ببند،
‫و هرچی کمتر بدونی از چی حرف می‌زنه،
‫بیشتر شرمنده به نظر میای
‫تنها چیزی که میگی اینه،
‫"بله" و "معذرت می‌خوام، عشقم"
‫خب، این درسیه که باید بلد باشی
‫- این شبیه درسی برای ترسوهاست ‫- درسی برای نجات یافته ها
‫منتظر میشی توفان تموم شه،
‫و بعدش، وقتی فهمیدی باد از کدوم طرف میاد،
‫و وقتی به نظر میاد آروم شده،
‫خب، فقط اون موقع...
‫یه حرکتی می‌زنی
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫اون بعد از صومعه از دستم عصبانی بوده
‫برای همین دعوامون شد
‫- خب... ‫- آره
‫دلخوریامون رو آوردیم اینجا
‫و به خاطر فشار سرقت، همه چی بهم ریخت
‫قضیه از این قراره
‫پروفسور
‫توکیو هستم
‫- توکیو، تو یه کودتا ترتیب دادی ‫- پالرمو دیوونه شده
‫نزدیک بود اتاق اصلی عملیات رو منفجر کنه
‫- ولی اوضاع رو تحت کنترل دارم ‫- نه، هیچی تحتِ کنترلت نیست
‫نمی‌تونی پالرمو رو کنترل کنی ‫چون اون قابل پیشبینی نیست
‫دست و پاش بسته‌ست و ۲۴ ساعت تحتِ نظره
‫توکیو، کل نقشه داره به هم می‌ریزه!
‫من هنوز اینجام... پروفسور
‫خب که چی که هنوز اونجایی، توکیو؟
‫بدونِ پالرمو، نمی‌تونیم طلا رو بیاریم بیرون،
‫یا خودت بلدی بیاریش بیرون، هان؟
‫و بدونِ نایروبی!
‫و بدونِ لیسبون!
‫پالرمو داشت فرار می‌کرد چون ‫این تنها حرکتِ هوشمندانه‌ست
‫پروفسور...
‫تو همیشه فرشتۀ محافظ من بودی
‫حالا نوبتِ منه
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫اون برای محافظت از من کشته شد
‫واقعاً متأسفم
‫من...
‫تو یه درخت مخفی شده بودم، ‫و اونجا...
‫پر از سرباز بود و پلیس‌ها همه جا بودن
‫و اون تو یه مزرعه بود. ‫اونجا بود که پیداش کردن.
‫مجبورش کردن زانو بزنه، غیرمسلح بود، ‫و ازش در مورد من سؤال پرسیدن
‫و من فرار کردم و فرار کردم و...
‫ازش پرسیدن: "پروفسور کجاست؟"
‫من گفتم: "بهشون بگو، راکل
‫بهشون بگو من کجام
‫خواهش می‌کنم بهشون بگو تسلیم میشم"
‫"نمی‌دونم"
‫اون تکرار کرد: "نمی‌دونم"
‫و اونا دو بار بهش شلیک کردن
‫اون غیرمسلح بود و دو بار بهش شلیک کردن
‫نمی‌تونستم به موقع برسم
‫ولی اون صحنه رو دیدی؟
‫نه
‫فقط صداش رو شنیدی؟
‫پروفسور، جابجا کردنِ جسدش رو دیدی؟
‫مجبور بودم فرار کنم
‫به من گوش بده
‫منم شنیدم که مادرم بهم می‌گفت بیا خونه،
‫که اونجا در امان می‌مونم، ولی ۲۰ ‫تا پلیس تو آشپزخونه منتظرم بودن
‫و اونا هم تو چادر...
‫صدای فرار کردنِ ما از بانک رو شنیدن
‫ولی ما هنوز اینجاییم
‫تنها کسی که اومد بیرون ‫راسو کوچولو با روپوش بود
‫اونا چیزی چاپ کردن؟
‫هیچی
‫درست مثلِ ریو
‫اگه واقعاً کشته بودنش، می‌فهمیدیم
‫دارن ازش بازجویی می‌کنن
‫- کجا میری، پروفسور؟ ‫- به بانک اسپانیا
‫نه، نه، نه. فکرِ خوبی نیست. خیلی خطرناکه
‫بابتِ نگرانیت ممنونم، ولی اونجا تنها جاییه
‫که می‌تونم بفهمم زنم هنوز زنده‌ست. برو کنار
‫- نه! ‫- با زبونِ خوش ازت می‌خوام
‫- نه! ‫- برو کنار، مارسی...
‫بهت اجازه نمیدم سوارِ موتور بشی
‫هفتاد
‫با مدارکی که تو اون پرونده‌ها داریم،
‫وقتی از زندان آزاد میشی که هفتاد سالته
‫و پائولا چهل سالشه
‫و اونقدری از مرگِ مادرت گذشته که
‫- حتی نمی‌تونی قبرش رو پیدا کنی ‫- بس کن
‫لازم نیست این کارو بکنی
‫تعیینِ سال‌ها دستِ دادستانه، نه تو،
‫و قاضیه که حکم رو صادر می‌کنه
‫خودت خیلی خوب می‌دونی
‫که دادستان و قاضی قراره بر اساس...
‫چیزی که من تو این گزارش‌ها می‌نویسم عمل کنن
‫و من می‌تونم هرچی دلم می‌خواد بنویسم
‫دوست داری چی بنویسم؟
‫می‌خوای مجبورم کنی متوسل به خشونت شم؟
‫- من فقط دارم از نقشه محافظت می‌کنم ‫- منم که نقشه رو تعیین می‌کنم!
‫این نقشه نیست. این بداهه کاریه
‫و همونطور که خودت همیشه گفتی، ‫بداهه کاری ممنوعه
‫من تسلیم نمیشم
‫می‌خوام بفهمی که من باید اونجا باشم
‫تنها جایی که می‌تونم جوابِ سؤالم ‫رو بگیرم بانک اسپانیاست
‫خیلی خب
‫جداً، پروفسور؟ هان؟
‫نمی‌دونم پروفسور کجاست، یا چیکار می‌کنه
‫چیزی به ذهنت نمی‌رسه؟
‫عشق خرت کرده یا چی؟
‫تدابیر مختلفی برای لو نرفتن نقشه دیده شده
‫این هیچ ربطی به عشق نداره
‫معلومه که ربط داره. بهش فکر کن
‫تو زندان، عشق مثل آبِ فاضلاب تخلیه میشه
‫خیلی سریع اتفاق میوفته
‫در عرض دو ماه، کاملاً از بین میره
‫دو ماه عذاب کشیدن یا کل عمرت تو زندان؟
‫اگه هفت بارم بمیری و زنده شی،
‫بازم هرگز ماهیتِ عشق ما رو درک نمی‌کنی
‫برای محافظت از نقشه،
‫باید بدونیم دارن ازش بازجویی می‌کنن یا نه
‫چون اگه اینطور باشه، معنیش اینه که ‫الیسیا سیرا داره زنم رو بازجویی می‌کنه،
‫و این اتفاق داره تو بانکِ اسپانیا میوفته!
‫ولی نمی‌تونی بری!
‫بذار از ماهیتِ واقعی عشق‌تون برات بگم
‫یکی تو سوتو دل‌رئال و اون یکی تو کادیس،
‫که منتظر یه ملاقاتِ زناشویی سالانه هستن
‫و این در صورتیه که شانس بیاری ‫چون اگه عزیز دلت رو نگیریم،
‫اون موقع دیگه تا آخر عمرت نمی‌تونی ببینیش
‫انتخاب با خودته
‫یا این یا فرصتِ واقعی برای بزرگ کردن دخترت
‫تو که سعی نداری با احساساتم بازی کنی، الیسیا
‫فقط دارم حقیقت رو بهت می‌گم
‫درست مثلِ همیشه
‫باید بریم بانکِ اسپانیا
‫و وقتی عکست رو تو اخبار نشون میدن چطور ‫می‌خوای خودت رو به چادر برسونی، هان؟
‫درست مثل بقیه
‫با لباسِ قرمز و نقاب دالی
‫خوبه. خوبه
‫اون... اون بهمون خیانت نمی‌کنه
‫دستت رو بده به من
‫چندتا از روابط سابقت الان ‫کاملاً برات بی‌معنی شدن؟
‫همون اتفاق برای اینم میوفته،
‫و خودتم می‌دونی
‫همه می‌تونن بهم خیانت کنن، مارسی. همه
‫فقط بستگی به این داره که...
‫چه مرگته؟ من رو زدی! مگه تموم نکرده بودیم؟
‫تموم کرده بودیم؟
‫نمی‌دونستم
‫سرخیو، یالا
‫- یه ذره دیگه بخور ‫- تا الان دوتا خوردم
‫- این عروسیه عجیبیه، آندرس ‫- این خیلی عالیه!
‫- فکر نکنم ‫- داداش کوچولو!
‫دلم براش می‌سوزه چون جَوون و عاشقه،
‫و اگه یادت باشه، تو مریضی
‫نشنیدی کشیش چی گفت؟
‫"تا مرگ جدامون کنه"
‫آندرس، باشه. شاید این برای تو یه ‫پایانِ شکوهمنده، ولی برای اون،
‫تازه شروعشه، و این شروع منصفانه نیست. ‫اصلاً منصفانه نیست.
‫خدای من! اون از مریضیم خبر داره!
‫همه از مریضی من خبر دارن
‫داری به احساساتش خیانت می‌کنی
‫من بهترین دو سه سالِ کل عمرش رو بهش میدم
‫آره، آره، و بعدش...
‫آره، گمونم یه جورایی بهش خیانت می‌کنم
‫به هر حال،
‫خیانت بخشِ جدانشدنیِ عشقه
‫حالا داریم حرفش رو می‌زنیم، نگاهش کن!
‫مارتین
‫خیلی وفادار! بهترین دوستِ من. سرخوش
‫اون بهم خیانت می‌کنه؟
‫البته که خیانت می‌کنه
‫فقط کافیه شرایط مناسبش فراهم شه. ‫تاتیانا؟
‫تاتیانا هم همینطور
‫نه. تو بیش از همه میگی زندگیت سرشار از عشق ‫و احساساته، ولی همه رو خائن می‌بینی
‫- نه، نه، نه، نه! ‫- همه جا
‫من همچین حرفی نمی‌زنم
‫نه. چیزی که من می‌گم اینه که
‫خیانت به این بستگی نداره که چقدر ‫از ته دل یه نفر رو دوست داری
‫بستگی به اهمیتِ دوراهی‌ای ‫داره که سرش قرار می‌گیری
‫تو... به عشقت خیانت می‌کنی؟ اولش، نه
‫ولی اگه یکی بهت بگه اگه بهش خیانت کنی
‫بهت دارویی میده که می‌تونه ‫برادرِ عزیزت رو درمان کنه چی؟
‫حالا، این دوراهیِ خوبیه
‫بیا! بیا!
‫سرخیو مارکینا. سرد و بی‌عاطفه
‫به شدت خودشیفته
‫فاقد مهارت‌های اجتماعی
‫رفتارهای جنون آمیز
‫- خلاصه نوبریه واسه خودش ‫- خب...
‫گزارشی که سگ‌های بی‌عقلت ‫بدونِ مصاحبه با طرف تهیه کردن
‫بهت اطمینان میدم اون ‫خیلی باحال‌تر از ایناست
‫جالبه
‫می‌دونم. یه روانی می‌تونه خیلی باحال باشه
‫بعدش شرح حالِ خودت هست
‫هان؟
‫چی تو شرحِ حال منه؟
‫این‌که تو با همچین حروم زاده هایی حال می‌کنی
‫اونا رو ایده‌آل می‌دونی
‫و ذره به ذره، کنارشون کوچیک و کوچیک‌تر میشی
‫بعدش ازت استفاده می‌کنن. گولت می‌زنن
‫کِی شمّت رو از دست دادی،
‫بازرس؟
‫قبل از این بود که پروفسور وارد زندگیت بشه؟
‫چون آلبرتو یه زمانی کتکت می‌زد
‫این یکی چطوری تحقیرت می‌کنه؟
‫اولش، از آلزایمرِ مادرم استفاده می‌کنی، ‫حالا از خشونتِ خانگی
‫بگو که اینجا یه الگو نمی‌بینی
‫بهم بگو که تا حالا به ذهنت خطور نکرده
‫و فکر نکردی: "مراقب باش. این یارو ‫می‌تونه یه کثافتِ واقعی باشه"
‫بگو که حقیقت نداره
‫تو پروتکل‌ها و نحوۀ مذاکره کردن‌شون ‫رو می‌دونی، ولی منم می‌دونم
‫دفعۀ قبل مچت رو گرفتم، راکل
‫باید احمق باشم...
‫چون فکر می‌کردم ما عاشقِ هم شدیم
‫من هیچوقت ازت نخواستم باهام بیای. ‫اون داره بلوف می‌زنه.
‫اون قطع کرد و ما دستِ ‫خودمون رو بازی نکردیم!
‫اون اومد سراغِ تو چون تو ‫ضعیف‌ترین حلقۀ زنجیری
‫اون برات چیکار می‌کنه؟
‫با مادر و دخترش دنبالت میاد تو یه جزیره؟
‫به یکی از نقشه‌هات عمل می‌کنه؟
‫چند دفعه به ایده‌های تو گوش کرده؟
‫یه بار
‫یا همیشه مثلِ یه توله سگ دنبالش میری؟
‫در مورد آلبرتو بهت هشدار دادم. ‫یه مادرجندۀ تمام عیار بود.
‫و در مورد این یکی هم بهت هشدار میدم
‫یه سؤال خیلی ساده ازت می‌پرسم، راکل
‫واقعاً حقته که به خاطر اون عوضی نقابدار ‫‏۳۰ سال از عمرت رو تو زندان بگذرونی؟
‫سرهنگ
‫من یه نگاهی به گزارشات بازداشت انداختم،
‫و ممکنه اشتباه من باشه، ولی نمی‌تونم ‫سوابقی از بازداشت موریو پیدا کنم
‫چی رو نگاه می‌کردی؟
‫نمی‌خوام یه مشکل فنی مثل این... ‫اوه، می‌دونید که...
‫- بحثِ رعایت حقوقِ بشره ‫- تو چه مرگت شده؟
‫داوطلب‌های بیرون سوپرمارکت وادارت کردن ‫عضو سازمانِ مردم‌نهاد بشی؟
‫عضو سازمانِ عفو بین‌الملل شدی؟ ‫گمشو بیرون.
‫اگه مجبور بودید از قانون پیروی کنید...
‫ببین، آنتونیانتاس. می‌دونی اینجا کِی ‫کامل از قانون پیروی می‌کنیم؟
‫می‌تونی حدس بزنی دیگه؟ آره؟
‫یالا. جواب بده
‫- خب، هر وقت... ‫- من حس کنم لازمه
‫و حسش معمولاً از قسمتِ عقب ‫تخمام میاد، سمتِ تاریکش،
‫و معمولاً گزارشاتِ بازداشت و ضمانت‌های ‫اجرایی قانون به اونجا نمی‌رسن
‫حالیت میشه چی دارم بهت می‌گم؟
‫بله، بله، بله
‫پس تا اون موقع...
‫تا اون موقع، اون جنده اونجا می‌شینه
‫رو یه صندلی، بدونِ خوابیدن ‫و تو یه سطل می‌شاشه
‫مشکلی داریم؟
‫نه، نه، نه. نه قربان
‫خوبه، آنتونیانتاس. خوبه
‫« شفافیت »
‫« افزایش حقوق »
‫‌
‫پروفسور آرزو می‌کرد چشمِ لیزری داشته باشه
‫تا بببینه لیسبون تو چادره یا نه
‫ولی اون سوپرمن نبود،
‫پس مجبور بود به شرلوک هولمز بودنش اکتفا کنه
‫اون به دنبال سرنخی برای پیگیری ‫خودش رو به بیرون بانک رسوند،
‫و سه تا سرنخ پیدا کرد
‫وَن. اونجا چیکار می‌کرد؟
‫و چرا گل آلود بود؟
‫پلاک: ‫CNP۸۵۶۰۰N
‫پاکستان به اون سؤالات جواب داد
‫ماشین مالِ پلیس ملی اوئلوا بود،
‫نزدیک به جایی که ظاهراً لیسبون ‫توش کشته شده بود
‫آنخل
‫اگه یه نفر بود که باید رد نقشۀ ‫هاملین رو دنبال می‌کرد، اون بود
‫مگر این‌که کارِ مهم‌تری برای انجام داشت
‫مثل انتقالِ لیسبون به مادرید
‫و اگه یه نفر بود که باید به خاطر ‫مرگِ یه دوست گریه می‌کرد،
‫بازم اون بود
‫و الیسیا سیرا
‫چند ساعت از آتش بس گذشته بود، ‫ولی اون اونجا بود
‫اون هرقدرم که معتاد به کارش باشه،
‫بازم باید می‌رفت خونه، استراحت می‌کرد ‫و به پاهای متورمش رسیدگی می‌کرد
‫مگر این‌که خیلی دلش می‌خواست یکی از تحتِ ‫تعقیب‌ترین تبهکارهای کشور رو بازجویی کنه
‫شاید لیسبون زنده باشه،
‫ولی اون باید مطمئن می‌شد
‫و یه جوری بهش خبر می‌داد که ناامیدش نمی‌کنه
‫الان آمبولانسی که ازش به عنوان مرکزِ ‫ارتباط استفاده می‌کردید رو برامون آوردن
‫می‌دونی کی بررسیش می‌کنه؟
‫آلبرتو، شوهرِ سابقت
‫نه تنها تو کاری که می‌کنه بهترینه ‫بلکه خیلی دلش می‌خواد
‫یه ذره دیگه زندگیت رو خراب کنه
‫ولی یه گزینه دیگه هم هست
‫من می‌تونم قبل از اون برم تو آمبولانس،
‫قبل از هرکس دیگه، ‫و تمام مدارک رو از بین ببرم
‫هیچی پیدا نمی‌کنی
‫لعنت بهت راکل
‫مثلِ تازه‌کارها حرف می‌زنی
‫همیشه یه چیزی هست
‫می‌بینی. یه چیزی اونجا ما رو ‫به مادر و خواهرت می‌رسونه
‫می‌بینی
‫پنج نفرِ بعدی، آماده شید که ‫با همکارم برید دستشویی
‫هی گاندیا، حالا که هردو یه طرفیم،
‫می‌تونم یه سؤالی ازت بپرسم؟ ‫یه ذره گیج شدم
‫ما...
‫آدم خوب‌هاییم یا آدم بدها؟
‫من کیسۀ خایه‌هات رو می‌برم، ‫تخمات رو بیرون می‌کشم،
‫و بعدش هر دوتاشون رو فرو می‌کنم تو دهنت
‫به نظر باحال میاد
‫ولی دستات هنوز بسته هستن، چه
‫می‌دونستی که اعتبارِ دستبند
‫بر اساس یه مفهوم آناتومیکه؟
‫استخونِ کف دست نمی‌ذاره رد بشه
‫ولی در واقع یه مَفصله که ‫خیلی راحت از جا در میاد
‫راست میگی؟
‫خب، فقط یه فکرهایی برای آزادی
‫♪ آزاد ♪
‫♪ مثل خورشیدی که زمانِ طلوع آزاده ♪
‫♪ آزادم ♪
‫♪ مثل دریا ♪
‫♪ آزاد ♪
‫♪ مثل پرنده‌ای که از قفسِ ساکتش رها شده ♪
‫♪ و بالأخره می‌تونه پرواز کنه ♪
‫♪ من آزادم ♪
‫♪ مثل بادی که تمام ناله‌ها ‫و دردم رو با خودش می‌بره ♪
‫♪ مسیرها و جاده‌های بی‌پایان ♪
‫♪ در جستجوی بی‌پایانِ حقیقت ‫و بالأخره می‌فهمم ♪
‫♪ آزادی چیه ♪
‫وقتِ خوابه
‫تختِ خوابم چهار گوشۀ کوچولو داره
‫چهارتا فرشته کوچولو دور سرم
‫،لوقا، متی و یوحنا
‫و خانمِ عزیزمون مریم مقدس
‫آنتونیانتاس
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو...
‫تو بازداشتی
‫زانو بزن
‫فقط داشتم شانسم رو امتحان می‌کردم
‫زانو بزن
‫خواهش می‌کنم! زنم و دخترهام خوابیدن
‫هیچ اتفاقی براشون نمیوفته
‫فقط کافیه به دستورام عمل ‫کنی و به سؤالام جواب بدی
‫تا یه تفنگ به سرم گرفته شده هیچی نمی‌گم
‫حرف می‌زنی
‫اینا رو داریم... یک:
‫آمبولانس
‫دو:
‫مادربزرگِ دیوانه
‫"من کجام؟
‫من کجام؟ وای، کمرم! نمی‌تونم"
‫سه:
‫بچۀ بی‌مادر
‫"مامان!
‫مامان! مامان!"
‫چهار:
‫عشق جنابِ پروفسور...
‫که بعد از دومین ملاقاتِ زناشویی ‫تو زندان دوام نمیاره
‫و حالا...
‫آخرین سناریو
‫شما به یه مأمور قانون حمله کردید
‫نمی‌دونید خودتون رو تو چه دردسری می‌ندازید
‫ما آتش‌بس اعلام کردیم
‫گاهی اوقات آتش‌بس مهم‌ترین بخشِ جنگه
‫نمی‌تونم
‫نمی‌تونم نفس بکشم...
‫خودت رو کنترل کن، آنتونیانتاس
‫خودت رو کنترل کن
‫نمی‌تونم نفس بکشم
‫مارسی
‫بهتری؟
‫اگه همکاری کنی،
‫دادستان تقاضای ۱۲ سال زندان می‌کنه، ‫که تبدیل به ده سال میشه
‫در عرض پنج سال آزاد میشی
‫زندگیت می‌تونه این شکلی باشه
‫اگه همکاری نکنی، ۳۰ سال
‫زندگیت این شکلی میشه
‫خودت تصمیم بگیر، بازرس
‫« زیرنویس از سینا صداقت » ‫.: SinCities :.