‫ اکثر آدم‌ها فکر می‌کنن فقط با گُل و ‫ شکلات میشه عشق رو نشون داد،
‫ ولی با چکش یا دریل هم میشه
‫ حتی دزدیدن یه افسر پلیس هم ‫ می‌تونه حکم ابراز عشق رو داشته باشه
‫ اینکه از غرق شدن توی ‫ استخر نجاتش بدی چطور؟
‫ حرکت قشنگیه
‫اونجا چه خبره؟
‫- ادای مست‌ها رو در بیار ‫- از این خبرا نیست
‫خودتو به مستی بزن، ‫وگرنه گردنتو می‌شکنم
‫داری چیکار می‌کنی؟ یعنی چه؟
‫زنگ می‌زنم پلیس!
‫پلیس‌ها... همینجان!
‫- اون بنیتوئه؟ ‫- می‌خوای زنگ بزنی پلیس؟
‫- درینگ، درینگ، درینگ! ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- تو مثلاً پلیسی! ‫- ادامه بده. یالا
‫خجالت بکِش!
‫خونه پر از این چیزهاست
‫همینطور ماشین خودت
‫ماشین زنت هم همینطور
‫شبیه سی‌-۴ـه، ولی تقلبی و پلاستیکیه.
‫اینم عذرتـه. اگه گرفتنت، ‫مجرم شناخته نمیشی، فقط
‫یه پدری که حسابی ترسیده، ‫و اینو درک می‌کنن
‫آزاد که شدم، گزارش‌تون رو میدم، ‫و با ۳ هزار تا پلیس برمی‌گردم!
‫خب، میشه از سی-۴ واقعی هم استفاده کرد
‫- هر جا که فکر کنی می‌تونیم بذاریمش ‫- بوووم!
‫اشتباه برداشت نکن. ‫نمی‌خوایم واسه پول این کارو بکنی
‫ولی، خب، دردسری که ممکنه ‫برات درست کنه رو درک می‌کنیم
‫یک میلیون یورو
‫با وجودِ پول و عذر، ‫آزادانه طرفت رو انتخاب کن
‫می‌خوای طرف اون زنه باشی ‫که غیرقانونی آدم‌ها رو دستگیر و
‫شکنجه می‌کنه،
‫و از قدرتی که قانون اساسی ‫بهش داده سوء استفاده می‌کنه؟
‫یا طرف ما؟
‫خوبه. ازت می‌خوام به ‫چند تا سؤال جواب بدی
‫اگه دلم بخواد جواب میدم
‫بازرس موریو... زنده‌ست؟
‫خب، ممکنه
‫توی چادره؟
‫شاید
‫بهش اطلاع بده پروفسور ‫خبر داره که... زنده‌ست
‫حرفمو باور نمی‌کنه
‫اگه بهش بگم دیدمت، ‫فکر می‌کنه دستگیر شدی
‫اگه این ساعتو دستت بکنی...
‫حرفت رو باور می‌کنه
‫ حرف از عشق که بشه، ‫ همیشه پای تیک تیک یه ساعت وسطه
‫ همیشه یه شمارش معکوس وجود داره
‫ - عشق به‌تنهایی کافی نیست ‫- چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫ همه چیز به زمان‌بندی درست ختم میشه
‫چیه؟
‫یه چیزی برای وقتی که بیدار بشه
‫خیلی لطف داری
‫گفت هیچ رقمه نمی‌خواد ‫با من سر و کار داشته باشه
‫ یه توصیه‌ای براتون دارم...
‫ وسط دزدی عاشق نشید
‫ فقط بدبیاری میاره
‫« زیرنویس از علی اکبر دوست دار و آریـن » ‫« Ali۹۹ & Cardinal »
‫▷ Instagram: @Aliakbar.۱۹۹۹ ‫▶ Telegram: @IST_Subs
‫پائولیتا! پائولیتا!
‫خانم ماریوی!
‫« جزیرۀ میندانائو » ‫« روز اول سرقت »
‫تلفن!
‫« جنوب اسپانیا » ‫« روز اول سرقت »
‫ مامانی؟
‫پائولا، عزیز دلم!
‫ چطوری؟ امروز چیکار می‌کنی؟
‫امروزم مثل دیروز، مامانی
‫مطمئنم کلی خوش گذروندی
‫ - زود باش. برام تعریف کن ‫- چیزی به ذهنم نمیاد
‫- دلت برام تنگ شده؟ ‫ - آره
‫ چی شده؟ تلویزیون نگاه می‌کنی؟
‫نه، با مامان‌بزرگ بازی می‌کنم
‫گوشی رو بده مامان‌بزرگ
‫ باشه. مامان‌بزرگ!
‫عزیزم؟
‫بچه‌م چیزیش نشده؟ ‫عجیب به‌نظر میاد
‫نمی‌دونم
‫به‌نظرم که روبراهه
‫ خب، واسه شام که اومدی خونه، ‫ می‌تونی باهاش حرف بزنی، نه؟
‫- البته، مامان ‫- نون یادت نره
‫ساعت ۶ صبحه
‫آمبولانس توی آزمایشگاهه، ‫قراره بگردنش
‫حدوداً یک ساعت دیگه، ‫‌آلبرتو می‌رسه اونجا
‫و مثل یه سگ شکاری...
‫بو می‌کِشه و طعمه‌ش، یعنی ‫دختر عزیزت رو پیدا می‌کنه
‫خیال می‌کنی آدرسش رو ‫با آهن‌ربا زدم به یخچال؟
‫به‌نظرم تو مادر گناهکاری هستی
‫بیخیال. تو آدمی نیستی که ‫همینجوری بذاری بری و
‫یه هفتۀ آزگار به دزدیت برسی ‫و حتی یه زنگ هم نزنی
‫مگه نه؟
‫دخترت که توی یه خونۀ داغون هست چی؟ ‫آخه مادرت هم که آلزا... اوه!
‫تو حتی نمی‌تونی واسه یه ‫آبنبات خوردن تنهاش بذاری
‫چطور این کارو کردی؟
‫توی آمبولانس با پروفسور... ‫چطور بهشون زنگ زدی؟
‫فکر همه جاشو کردیم. ‫می‌دونم، تعجب‌ آوره
‫پس می‌تونی آلبرتو رو بفرستی بره ‫مثل سگ دنبال استخوان بگرده،
‫- منتها می‌دونی که چیزی پیدا نمی‌کنی ‫- اوهوم
‫سَرِت چی شده؟
‫می‌دونی، سرهنگ، فکر و ذهنم ‫درگیر سرقت شده
‫خیلی زود بیدار میشم. ‫نمی‌تونم تو تخت بمونم
‫بند کفش‌هام رو که داشتم می‌بستم، ‫ذهنم بدجوری مشغول پروفسور بود،
‫وقتی می‌خواستم بلند بشم، ‫اونقدر محکم سرم رو کوبیدم تو دیوار،
‫که نزدیک بود پنجره ‫از سر جاش کَنده شه
‫تو مثل خودمی، آنتونیانزاس
‫من حتی باوجود آتش‌بس هم نمی‌تونم بخوابم
‫ساعت ۳ صبح، عین جغد بیدار بودم،
‫و تو این فکر بودم که پروفسور امروز ‫چجوری قراره برینه تو احوالمون
‫یه لحظه میرم اونجا ببینم ‫سیِرا کمک می‌خواد یا...
‫موریو در قرنطینۀ کامله
‫پس میرم قهوه میدم به بازرس
‫فقط موریو می‌تونه با سیرا حرف بزنه
‫نذاشت دیشب پلک رو هم بذاره. ‫می‌خواد... مُقُرِش بیاره
‫بیا دو نفری قهوه بزنیم
‫بزرگ‌ترین دشمن این جنایت پلیس نیست
‫بلکه عجله‌ست
‫خونۀ سیار کاملاً تمیز بود
‫قبل از رفتن عین آینه...
‫تمیزش کرده بودین
‫ولی آمبولانسه...
‫جوری از اونجا زده بودین بیرون ‫که انگار آتیش گرفته بودین
‫همیشه یه چیزی جا میذارید. همیشه
‫یه تار مو روی بالشت
‫یه لنگه جوراب...
‫بعدش تیم تحقیقات صحنۀ جرم با ‫لومینول و چراغ‌قوۀ فرابنفش میاد و...
‫بوووم!
‫مدرک ازتون پیدا می‌‌کنیم
‫پیشنهادم رو تکرار می‌کنم
‫من میرم اونجا و
‫و اون تار مویی که باهاش به مادر ‫و دخترت رسیدیم، محو میشه
‫یا منتظرت شوهر سابقت می‌مونیم...
‫و به گا میرید
‫تو هیچی نداری
‫داری با شاید و اما و اگر منو تهدید می‌کنی
‫می‌دونی چی میشه؟
‫بارداریت اونقدر استروژنت رو بُرده بالا
‫که خوش‌بین‌ترین زن اسپانیا شدی
‫اون همه هورمون رو حیف و میل نکن. ‫واسه زایمان لازمشون داری
‫آخه دردش کون‌‌پاره‌کنـه
‫بچه‌ت که به‌دنیا اومد می‌خوای چیکار کنی؟
‫دختره یا پسر؟
‫نمی‌دونی؟
‫بچۀ بی‌نوا
‫آخه چی شد؟
‫اونها پابرهنه بودن، رفیق
‫پابرهنه؟ کی؟
‫ریو و استکهلم
‫- دیگه؟ ‫- منظورت چیه دیگه؟
‫کی پابرهنه میره دزدی؟
‫تو کَتِ آدم نمیره که بیان
‫وسط دزدی بشینن رو مبل و ‫کفش‌های کیری‌شون رو در بیارن
‫چی؟ مخت تاب برداشته؟
‫اگه می‌خواستن سکس کنن، می‌کردن
‫کفش‌هاشون رو در نمی‌آوردن
‫خب...
‫دیشب اینجا چی درست می‌کردی؟
‫اینو
‫- اینو درست می‌کردی؟ ‫- آره
‫می‌زنی خوار و مادر طرفو یکی می‌کنی،
‫ذهنیتش رو نسبت به خودت نابود می‌کنی،
‫بعد می‌خوای با یه قلب طلایی ‫همه چیزو درست کنی؟
‫باید چیکار می‌کردم؟
‫تغییر
‫از دید اون،
‫الان تو آدم بده‌ای
‫یه آدم خشن
‫چی شد که عاشقش شدی؟
‫تیر زدم تو پاش
‫نه، تیر زدم تو پاش
‫تا بتونم جونش رو نجات بدم. ‫برای نجات جون خودش بود
‫نمی‌دونم
‫یه خرده جلوش رقصیدم
‫- واسش رقصیدی؟ ‫- آره
‫واسش رقصیدم
‫نمی‌دونم. براش داستان تعریف کردم
‫کلی خندیدیم
‫اونوقت...
‫آخرین بار کِی واسش داستان گفتی؟
‫آخرین باری که خندوندیش کِی بوده؟
‫بار آخر کِی براش رقصیدی؟
‫آهای، ریو. بی‌زحمت میشه ‫یه خرده قهوه برام بیاری؟
‫این نقشه فکر من بود. اگه امروز ‫صحیح و سالم اینجایی، به‌خاطر منه
‫یه کم قدردان باش
‫تو که دست و پات بسته‌ست، ‫چرا یه خرده استراحت نمی‌کنی؟
‫حداقل یه خرده آب بیار. ‫فقط همینو می‌خوام، خواهش می‌کنم
‫فقط یه خرده آب؟
‫شرمنده، رفیق، منتها...
‫مرسی
‫خسته می‌زنی
‫نمی‌تونی بخوابی؟
‫هر شب ۳، ۴ بار داری ‫از خواب پا میشی، آره؟
‫هِی، ریو...
‫اگه خواستی با کسی حرف بزنی، ‫چیزی لازم داشتی، من هستم. خب؟
‫ممنون
‫نقطه ضعف همینه
‫تپش قلب داره، زیادی عرق کرده، ‫بی‌خوابی زده به سرش
‫وقتی نگهبانی میده باید فرار کنیم
‫نمی‌تونه ماشه بکِشه
‫رو چه حسابی فکر می‌کنی ‫همینکه آزاد بشم دخلت رو نمیارم؟
‫خب...
‫من محکم زدم تو سرت
‫تو چشم‌هامو به گا دادی
‫بی‌حسابیم
‫یه قرار بین دو تا آدم متشخص
‫می‌خوای بهت اعتماد کنم، کثافت آشغال؟
‫دارم میگم اون بیرون ‫آتش‌بس اعلام کردن
‫وَن‌های رزهدار نمی‌ریزن این تو
‫ما عملاً توی جنگ سردیم، ‫من و تو تنهای تنهاییم
‫و؟
‫منم می‌خوام تو رو تبدیل به هرج و مرجی ‫کنم که این سرقت لازم داره
‫مثل بیگانه: هشتمین مسافر
‫تبدیلت کنم به ‫جان مکلین تو فیلم جان سخت
‫« مخزن آب؛ وارد نشوید »
‫بریم
‫ پروفسور وقتی به مخزن آب رسید،
‫ داشت به راکل فکر می‌کرد
‫ آلبرتو هم وقتی وارد ‫ آمبولانس شد همینطور
‫ آدم مات می‌مونه که چطور ‫ دو نفر می‌تونن همزمان
‫ راجع به یه نفر...
‫ کاملاً متفاوت فکر کنن
‫ میگن عشق می‌تونه ‫ دنیا رو تکون بده...
‫ ولی حقیقت اینه که، ‫ تنفر هم همینقدر قویه
‫ راست می‌گفتی
‫ لسیبون زنده‌ست
‫کجاست؟
‫الان توی چادره. فکر کنم ‫دارن ازش بازجویی می‌کنن
‫ تا کِی می‌تونن اونجا نگهش دارن؟
‫نمی‌دونم، ولی مطمئناً قانون حداکثر ‫۷۲ ساعت بازداشت رو رعایت نمی‌کنن
‫ بالأخره منتقلش می‌کنن
‫- می‌تونین نجاتش بدین؟ ‫ - زمان انتقال نه
‫حرکت هوشمندانه‌ای نیست
‫تو رو موقع انتقال نجات دادیم. پیش‌بینیش ‫می‌کنن، و حکم خودکشی پیدا می‌کنه
‫ پس می‌خواین چیکار کنین؟
‫اونها لیسبون رو گرفتن، ‫کل نقشه تو سر اونه،
‫ از جمله جایی که ازش ‫ بهم زنگ زدی، پروفسور
‫پروفسور؟
‫نمی‌دونم
‫ خیلی خستمه. نمی‌تونم...
‫ذهنم کار نمی‌کنه
‫ ولی یه راهی پیدا می‌کنم. ‫ نگرانش نباش
‫راویولى‌ درست می‌کنم. ‫باید جون بگیریم
‫هنوز پالرمو رو بستن؟
‫- آره ‫ - برو پیشش
‫و بهش بگو...
‫نه، نه، نه. من بهش هیچی نمیگم
‫ مثل سگ هار صورتم رو با دندون می‌کَنه
‫ خب، چارۀ دیگه‌ای نداری. ‫ دقیقاً اینو بهش بگو:
‫«یه پیام از طرف پروفسور داری.
‫لیسبون زنده‌ست.
‫توی چادر پلیس‌ها بازداشته،
‫می‌خوام یه راهی برای ‫نجاتش پیدا کنی.»
‫- این کارو نمی‌کنه ‫ - توکیو، بهم گوش کن
‫من فقط می‌خوام پالرمو باز از
‫ این نقشه خوشش بیاد. ‫ می‌خوام طرف ما باشه
‫برو اینو بهش بگو، ‫تا یه من یه راه دیگه پیدا کنم
‫فهمیدی؟
‫بله
‫من می‌خوام برم دستشویی. ‫می‌خوای همراهم بیای، سرخیو؟
‫تا حالا افتخار اینو داشتی که
‫یه مردِ ماهر برات یه ساک مجلسی بزنه؟
‫هممم؟
‫اصلاً قابل‌پیش‌بینی نیست
‫سرخیو، طرف داشت بدون هیچ ترسی ‫پیشنهاد ساک مجلسی می‌داد
‫- نمی‌دونه... ‫- می‌دونی راجع به چی حرف می‌زنم
‫نمیشه کنترلش کرد چون زیادی خودمحوره
‫به سلسله‌ مراتب‌ احترام میذاره
‫اگه سرقت منحصر به ۲ ساعت یا ۳ ساعت ‫یا یک شب بود، احترام میذاشت
‫ولی دزدی چند روز طول می‌کِشه،
‫و اون بیش از حد تحت فشار قرار می‌گیره
‫- خودم مارتین رو کنترل می‌کنم... ‫- نمی‌تونی!
‫- چون سال‌هاست دارم این کارو می‌کنم ‫- نمی‌تونی کنترلش کنی. یارو خودپرسته
‫عقدۀ مدیریت داره
‫و این فقط یه معنی رو داره
‫اگه خودش مسئول نباشه، هر کاری ‫می‌کنه تا همه چیزو تحت کنترل در بیاره
‫و براش هم مهم نیست مجبور به ‫اعدام، خیانت یا آشوب‌افکنی میشه
‫مارتین وسواسیه و خودمحوره، به غرایزش ‫اعتماد می‌کنه و یه نابغۀ به تمام معناست
‫مثل خودت
‫اگه ترجیحت آدم‌های معمولیه،
‫کلی آدم معمولی اینجا پیدا می‌کنی. ‫غلام حلقه به گوشت میشن
‫متوجه نیستی که نبوغ ‫شرایط رو پیچیده می‌کنه؟
‫اون خطرناکه چون غیرقابل پیش‌بینیـه
‫گوش کن. تو برادر منی
‫من بدون هیچ شکی تو رو ‫مسئول هر سرقتی می‌کنم
‫ولی اون...
‫در اشتباهی که به من اعتماد می‌کنی و ‫به اون نه. اون قابل‌اطمینان‌تر از منه
‫دو پیک آبجو
‫دیگه بادوم زمینی سفارش نده
‫همین حالاشم از فیل چاق‌تری
‫،اگه به پاپیونم بخندی
‫پس به من می‌خندی
‫،و اگه به من بخندی، بهت اطمینان میدم
‫،برای بقیۀ عمرت، هفدهم مارس یادت می‌مونه
‫ولی هنوز نمی‌دونی برای چی
‫پیش‌بینیش هیجان‌انگیز نیست؟
‫مشکلی هست؟
‫به هیچ وجه
‫همه جا اثر انگشت هست
‫روی دیوارها پر از برنامه و
‫نقشه و نموداره
‫یه اجاق دارن
‫احتمالاً ازش برای از بین بردن مدارک استفاده کردن
‫می‌برمش برای آنالیز
‫،آثار پلاستیک می‌بینم
‫احتمالاً از یه وسیلۀ الکترونیکی
‫بخش‌های ذوب شده رو جدا می‌کنم
‫فکر کنم یه چیزی پیدا کردم
‫مشکلی هست؟
‫نه
‫پس یه مازراتی، ها؟
‫حتماً شوخیت گرفته. ‫به همین زودی رفت توی روزنامه؟
‫اصلاً عیبی نداره
‫- اگه بخوای می‌تونی یه دور سوارش بشی ‫- چی داری میگی، توکیو؟
‫کار خاصی نیست. فقط سوارت می‌کنم. همین
‫همین؟
‫،بعد یه دکمه رو فشار میدیم، نوار رو پاک می‌کنیم
‫مدارک رو از بین می‌بریم و ‫دیگه هیچ سابقه‌ای نمی‌مونه
‫مونیکا باهام به هم زد
‫من یه مرد آزادم
‫پس لازم نیست هیچ جعبۀ سیاهی رو پاک کنم
‫،من مازراتی رو برمی‌دارم ‫پامو می‌ذارم روی گاز و
‫شروع می‌کنم به دور درجا زدن تا لاستیک‌هاش دود کنن...
‫بدون نگرانی‌ای، خوشگل
‫اوه...
‫- از اون راننده‌های بی‌احتیاطی؟ ‫- خیلی بی‌احتیاطم
‫،انقدر که باید مراقب خودت باشی
‫وگرنه مجبور میشی ماشین رو ببری ‫پیش مکانیک و سیستم تعلیق رو عوض کنی
‫حالا صبر کن ببینی با شاسی چیکار می‌کنم
‫چه ترسناک
‫این عوضی حتی سرنخ‌های ‫اشتباهی می‌ذاره توی دستشوییش
‫شرط می‌بندم عمداً اونجا بوده
‫ته اجاق پنهان بوده و ذوب شده بوده
‫امکان نداره عمداً گذاشته باشنش اونجا
‫خب، دیگه چی؟
‫پلاستیک تراشه یه شمارۀ ثبت شدۀ ‫حداکثر ۱۹ رقمی داره که
‫مختص به یه سیمکارتـه
‫،این توی فرایند احتراق از بین رفته
‫،ولی به نظر میاد طی این فرایند ‫خم شده و تراشۀ فلزی رو سوزونده و
‫هفت‌تا شماره رو انداخته روش
‫شماره رو با اطلاعات شرکت‌های ‫خدمات تلفن مطابقت دادیم و
‫تونستیم ۳۵۴ سیمکارت پیدا کنیم که ‫به این شماره‌ها ختم میشن
‫یکی‌شون سه ماه پیش خریداری شده و ‫فقط یه تماس باهاش گرفته شده و
‫اون تماس موقع سرقت بوده
‫زدیم به هدف!
‫- تماس از کجا گرفته شده؟ ‫- صبرکن، صبرکن
‫یکم انتظار بکش
‫میندانائو، فیلیپین
‫لعنتی! می‌دونستم!
‫با پلیس بین‌الملل حرف می‌زنیم
‫- بله؟ ‫- میندانائو، فیلیپین
‫اونا خبر دارن
‫- چطوری؟ ‫- یه سیمکارت نیمه‌سوخته توی آمبولانس
‫شرایط تو فرقی نکرده
‫می‌خوام همین الان بری به اون دفتر
‫ساعت رو نشونش بدی و ‫«بهش بگی، «من باهاتم
‫من باهاشم؟ ‫باید همینطوری بگم؟
‫ببخشید؟
‫بگم من باهاتم؟ ‫ممکنه گیج‌کننده باشه
‫ممکنه فکر کنه یه آدم عجیب غریبم یا کمونیستم
‫اگه بگم «پروفسور باهاتـه» واضح‌تره
‫اینطوری سوم شخص میشه
‫بنیتو، فقط ساعتو نشونش بده و چیزی نگو
‫فهمیدم
‫گروگان‌ها رو ببرید بیرون
‫همگی پاشید و برید سمت پله‌ها!
‫رئیس بودن چطوریـه، عزیزم؟ ‫در چه حالیم؟
‫عالیـه
‫خب، من سراپا گوشم. حرفتو بزن
‫:این پیام از طرف پروفسوره
‫لیسبون زنده‌ست»
‫توی چادر نگهش می‌دارن و ‫«می‌خوام راهی برای نجات دادنش پیدا کنی
‫یه دستوره
‫اول یه کودتا رو صحنه‌سازی می‌کنی. ‫حالا بهم دستور میدی.
‫جالبـه. به نظرم...
‫،خیلی خطرناکـه، ولی خب ‫البته قابل درکـه
‫نگاشون کن. ‫زن‌ها قدرتمندن.
‫ولی این مزخرفات عمر کوتاهی دارن و
‫- بعد یه مدت میرن پی کارشون ‫- تموم شد؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫برای من؟
‫از دست مامانی عصبانی‌ای؟
‫به قدر کافی بهت شیر نداده؟ ها؟
‫از زن‌ها بدت میاد چون...شدیداً شیر می‌خوای؟
‫خب...
‫این دستور از طرف پروفسوره
‫و اون هم مثل تو کیر داره
‫توی میندانائو هستن
‫بعد ۲۴ ساعت گیرشون میاریم
‫می‌دونی که چطوریـه
‫،پائولا میاد اینجا
‫،متهم میشی به دزدیدن بچۀ خودت
‫،حق حظانتت رو از دست میدی
‫و اون میره که با پدرش زندگی کنه
‫پس اومدی بهم بگی دهنم سرویسـه؟
‫الانش هم اینو می‌دونم
‫بستگی داره
‫می‌ذارم بهشون زنگ بزنی. ‫همینجا. همین الان.
‫و می‌تونی بفرستی‌شون یه جای امن
‫،وقتی برسیم به مخفیگاهت توی میندانائو ‫اونا دیگه رفتن
‫گند زدیم
‫من هم از فکر بودن پائولا پیش اون آلبرتوی حرومزاده
‫خوشم نمیاد
‫پائولا الان چیکار می‌کنه؟
‫یالا. چشماتو ببند. تصورش کن
‫توی تختش خوابـه
‫موهاش ریخته روی پتو. ‫تقریباً می‌تونی بوش رو حس کنی.
‫چشمات رو ببند
‫تصورش کن
‫یالا
‫داری چیکار می‌کنی، آلیسیا؟
‫فقط باید پنج سال صبر کنی و ‫بعد دوباره می‌تونی ببینیش
‫«!میدوئه سمتت و میگه «مامان
‫،اینطوری بغلت می‌کنه، فشارت میده
‫دستا و پاهاشو مثل یه میمون کوچولو میندازه دورت
‫و تو هم فشارش میدی و...
‫صورت کوچیکش رو می‌گیری...
‫تا نگاش کنی
‫ولی اون ولت نمی‌کنه
‫،دوباره و دوباره این حرفو می‌زنه
‫،عین یه دعا که از شیطان نجاتش میده
‫«مامان، از پیشم نرو»
‫«مامان، نرو»
‫«مامان، از پیشم نرو»
‫،راکل
‫،می‌دونم دوستش داری و اون هم دوستت داره
‫و به همین خاطر...
‫به نظرت الان بهت می‌گفت چیکار کنی؟
‫پیشنهادم بهت...
‫پنج سال حبس بود؟
‫با پنج دقیقه عوضش می‌کنم
‫دارم آزادیت رو دودستی بهت تقدیم می‌کنم
‫سرخیو میفته زندان ولی تو آزاد میشی
‫دستگیری تو هیچوقت رسمی نبود
‫بهشون زنگ بزن، بفرست‌شون یه جای امن
‫بعد ۲۴ ساعت، همه به هم می‌رسید
‫هیچوقت نمیایم سراغت
‫همه چیز تموم میشه
‫اینطوری بهتره؟
‫همم؟
‫خب؟
‫تونستی بخوابی؟
‫سعی کردم، ولی نمی‌تونم
‫کابوس می‌بینی؟
‫،هر بار که چشمامو می‌بندم ‫همش میاد جلوی چشمام
‫پس آقای بزرگ گله چی شد؟
‫فکر می‌کردم یه مرد آزادی
‫چی داری میگی؟
‫سلام، خوشگل
‫می‌خوام ببرمت به جزیره‌ام
‫ولی فقط اگه تمام مدت عشق و حال نکنی
‫من خیلی اهل رقص و این چیزا نیستم، می‌دونی؟
‫اگه دعوتم کنی، بیکینی کوچیکمو نشونت میدم
‫چرا بهمون نگفتی؟
‫نتونستم
‫باید دربارش حرف بزنی، ریو. خیلی مهمـه
‫شب منو از سلولم بردن بیرون و
‫مجبورم کردن گور خودمو وسط صحرا بکَنم
‫من خیلی خیلی مهربونم و...
‫واسه همینـه که تمام روز می‌خندم
‫مجبورم کردن یه تابوت بکشونم توی گوری که کندم
‫بعد مجبورم کردن برم توش
‫بعد خاک ریختن روی گور
‫تا اینکه دیگه دفن شدم
‫بعد اونجا ولم کردن
‫توی تاریکی
‫توی سکوت
‫به زور نفس می‌کشیدم
‫هیس
‫آروم باش
‫نفس بکش
‫من اینجا پیشتم
‫می‌دونی همش به چی فکر می‌کردم؟
‫به چی؟
‫به اینکه پروفسور...
‫باید توی اون تابوت می‌بود، نه من
‫ببخشید
‫ببین
‫خیلی خب، بریم
‫یه لحظه منو ببخشید. ‫میرم دستشویی.
‫بهم اعتماد نداری
‫من خودشیفته‌ام
‫فقط حاضرم نقشۀ خودمو دنبال کنم
‫انقدر وسواس رئیس بودن دارم که
‫اگه چیزی طبق نقشه‌ام پیش نره...
‫ممکنه خطرناک بشم، نه؟
‫درسته
‫همین نظر رو دارم
‫می‌تونم قبول کنم
‫ولی یه چیزی هست که در نظر نمی‌گیری
‫،نه تنها من برادرت رو دوست دارم
‫،بلکه نقشه رو هم دوست دارم
‫و علاقه‌ام به جفت‌شون برابره
‫اگه پاش بیفته بهت خیانت می‌کنم. ‫این کاملاً مبرهنـه.
‫به بقیۀ دوستات هم همینطور
‫ولی به نقشه؟ هیچوقت
‫و وفاداری من به نقشه‌ست
‫این خیلی بزرگتر از یه سرقتـه و اینو خوب می‌دونی
‫الان نقشه عالی نیست. ‫این رو قبول دارم.
‫یه شعر ناتمومـه
‫ما بهت نیاز داریم، برادر
‫خواهش می‌کنم
‫اون بیرون خیلی شجاع بودی
‫و این قابل تحسینـه
‫خیلی ستودنیـه
‫فقط بذار برم، خواهش می‌کنم
‫،قبلاً شجاع به نظر میومدی
‫ولی الان باید اون شجاعت رو نشون بدی
‫بذار یه نگاهی به تخمات بندازیم
‫طاقت بیار
‫طاقت بیار و بهم بگو چیو ترجیح میدی؟
‫مرگ؟
‫به من نگاه کن. یا ضعف جنسی؟
‫گاهی توی زندگی مجبوری تصمیمات سختی بگیری
‫تصمیم سخت من اینه که باید با دیوثی که ‫پاپیونم رو مسخره می‌کنه چیکار کنم؟
‫:مال تو اینه
‫زندگی بدون کیر اصلاً ارزش داره؟
‫خیلی داره لفتش میده
‫داره اون چاقالو رو توی دستشویی گوشمالی میده
‫صدای مشت یا چیز دیگه‌ای نیومده
‫،سرخیوی عزیزم، آشوب واقعی
‫بی‌سر و صداست
‫،پالرمو به نقشه وفادار بود
‫ولی توی ذهنش، این فقط یه معنی داشت
‫،برای ادامه پیدا کردن سرقت
‫،اون باید ریاست رو به دست می‌گرفت
‫و به این منظور، بی‌سر و صدا ‫آشوبی درست می‌کرد که هیچوقت فکرش رو نمی‌کردیم
‫می‌دونی چیکار باید بکنی. ‫ترسو نباش.
‫باید مفصل بین استخوان چهارپهلو و
‫اولین استخوان کف‌دستیِ ‫شستت رو از جا در بیاری
‫با قدرت و عزم راسخ
‫شستت رو بگیر و بچرخونش
‫هیچ دست‌بندی نمی‌تونه جلوی اینو بگیره
‫مثل مدرسه باید شما رو از هم جدا کنم؟
‫،یکم درد داره
‫ولی آزادیت ارزشش رو داره. اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫حالا بچرخونش
‫تکون نخور!
‫- تکون نخور ‫- آروم
‫من فقط یه بادیگاردم
‫بخواب زمین
‫- نمی‌تونم اینکارو بکنم ‫- گفتم بخواب زمین
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫به یه آدم غیرمسلح شلیک می‌کنی؟
‫به خدا قسم، اگه مجبور بشم بهت شلیک می‌کنم
‫یه پدر غیرمسلح خانواده‌دار که ‫می‌خواد فرار کنه رو می‌کُشی؟
‫یالا
‫من همینجام
‫تکون نخور
‫تکون نخور!
‫بخواب زمین، گنادیا! ‫بخواب زمین!
‫بهم شلیک نمی‌کنی
‫بخواب زمین!
‫یالا
‫تو رو خدا حرکت نکن!
‫تکون نخور!
‫می‌بینمت
‫« زیرنویس از علی اکبر دوست دار و آریـن » ‫« Ali۹۹ & Cardinal »
‫▷ Instagram: @Aliakbar.۱۹۹۹ ‫▶ Telegram: @IST_Subs