‫- بابا؟ ‫- خب، باهاش صحبت می‌کنم
‫- قول؟ ‫- حتماً
‫- به زودی انجامش میدیم ‫- خیلی‌خب
‫بابا! بابا، داره میاد
‫- داره میاد ‫- آروم باش
‫- اوناهاش ‫- ازش می‌پرسم
‫پروفسور...
‫پروفسور، یه‌کم قهوه...
‫میل نمی‌کنید؟
‫خب، چرا. ممنون میشم، مرسی
‫صبح بخیر
‫اینم از قهوه‌تون
‫شیرینی هم میل دارین، پروفسور؟
‫باشه...
‫تشکر
‫سؤالی ازم دارین؟
‫هوم...
‫اوه
‫- فقط یه مسئلۀ کوچیکـه ‫- خب...
‫یه سؤال کوچیک
‫شما برادر دارین؟
‫خواهش می‌کنم، سؤال شخصی‌‌ نپرسین. ‫این از اصلی‌ترین و ابتدایی‌ترین قوانینـه، پس لطفاً...
‫خب، من یه رفیقی دارم. ‫اونـ... مثل داداشمـه.
‫،توی معدن باهم همکار بودیم
‫باهم سرقت کردیم و باهم حبس کشیدیم
‫مشکل اینـه که من الان آزادم و ‫اون پنج سال دیگه از حبسش مونده.
‫- پنج سال، پروفسور! ‫- باشه، خب، فقطـ...
‫می‌تونم بگم متأسفم چون نمی‌دونم در مورد ‫،قضیۀ این دوست یا برادر یا هرکی که هست
‫چه کمکی ازم ساخته‌ست
‫نه، مسئله پسرشـه
‫- پسرش؟ ‫- بله، خوانیتو. پسرخوندۀ تعمیدی منـه
‫برای منم مثل یه داداشـه
‫،بهش قول دادم که وقتی آزاد شدم ‫حواسم بهش باشه.
‫خیلی وقت هم هست که ندیدیمش و ‫شنیدیم که اوضاعش روبه‌راه نیست.
‫بی‌کار شده، تقریباً بی‌خانمانـه
‫،پیش خودم گفتم اگه بیاریمش اینجا ‫شانس یه شروع دوباره رو بهش می‌دیم.
‫به نظرت به نفعشـه که اون رو درگیر یه سرقت کنیم؟
‫این سرقت محشر ـه
‫مثلاً شما یه نگاه به همین بچه بنداز
‫تو عمرم ندیدم رو چیزی اینقدر متمرکز باشه
‫،اگه هم موفقیت‌آمیز باشه، وقتی به صد نفر سهم می‌رسه ‫یه نفر هم بیشتر بشه مشکلی پیش نمیاد.
‫- مسکو، واقعاً متأسفم ‫- پروفسور، این یارو کارش عالیـه
‫نه. مهم نیست که کارش عالیـه یا نه
‫تو همه‌جور کاری وارده
‫،پس فکرکردین چرا
‫اسم دنور و مسکو و
‫هِلسینکی روتون گذاشتیم؟ واسه امنیت کاره
‫هیچ‌کس قرار نیست توی سرقت اسم بقیه افراد رو بلد باشه. ‫نمیشه که...
‫مسکو، گوش کن ببین چی میگم
‫تا همین الانشم واسه آوردن پسرت استثنا قائل شدم. ‫اونوقت حالا نوبت پسرخونده‌تـه؟
‫،اینکه کسب و کار خونوادگی نیست تا مثلاً ‫یهو واسه پسرخاله‌ت هم شغل ردیف کنیم.
‫وایسا ببینم. چی کُس میگی واسه خودت، بچه خرخون؟
‫- چی؟ ‫- هی، هی. درست صحبت کن!
‫صبرکن ببینم. ‫،داریم در مورد کسی حرف می‌زنیم که
‫- تقریباً بی‌خانمان شده، بابا ‫- آروم باش
‫ما جونمون رو به‌خاطر این لاشی به خطر می‌اندازیم و ‫،اونوقت اون
‫یه مُشت کُس‌شعر در مورد اسم شهرها تحویل‌مون میده؟
‫پروفسور، می‌دونی اسم دنور به چه کار من میاد؟
‫فقط به درد این می‌خوره شیافش کنم بره تو کونت. ‫چون اسم من دنی ـه.
‫از اول عمرم اسمم دنی بوده. ‫یه چیز دیگه هم بهت بگم.
‫نقشه‌ت، نقشۀ مثلاً بی‌نقصت واسه ‫،سرقت از ضرابخانۀ سلطنتی اسپانیا
‫کُس‌شعره. کُس‌شعر محضـه
‫یه چاپ‌گر طبقۀ پایین هست
‫می‌تونیم اسکناس‌ها رو همین‌جا چاپ کنیم و کلی کارمون آسون‌تره
‫واقعاً به‌خاطر قهوه ممنونم
‫آخرین بارت باشه که باهاش اینطوری صحبت می‌کنی ها. حالیتـه؟
‫من رو سرافکنده می‌کنی
‫اون تحصیل‌کرده و روشن‌فکر ـه
‫خب، آخه مجبوریم یه کاری بکنیم
‫باید به این مرد اعتماد داشته‌باشی. ‫باید براش احترام قائل شی.
‫- فکرکردی براش احترام قائل نیستم؟ ‫- نه!
‫نه، نه، نه. مسئله اینه که شاید حرف این بچه بی‌راه هم نباشه
‫،اگه توی خونه اسکناس‌ها رو چاپ کنیم ‫احتمال بروز خیلی مشکلات از بین میره و
‫مجبورم نمی‌شیم پولی خرج اسلحه و
‫مهمات بکنیم، مگه نه؟
‫دنور، تو چاپ‌گر رو برامون بیار
‫ما هم اسکناس‌ها رو از اینترنت دانلود می‌کنیم
‫عالی میشه، استاد
‫نه، نه، نه
‫حتی بهتر از اون...
‫من می‌تونم اسکناس‌ها رو بکشم و ‫تو هم رنگ‌آمیزی‌شون کنی
‫روزی دو اسکناس می‌تونیم آماده کنیم
‫هوم؟ به هر حال من که خیلی به استعداد و هنرم می‌نازم
‫اسمش رو می‌ذارم
‫عشق آتشین به خوانیتو
‫می‌خواید هی به من گیربدین و رو مخم راه برین؟
‫،چون اونوقت منم شاید مجبور بشم ‫بزنم دهنت رو سرویس کنم و
‫لازم بشه یه ردیف دندون جدید برات چاپ کنیم. ‫خیلی چُس‌نمک هستی.
‫همه‌تون برین کونتون رو بدین بابا!
‫دنور، جوش نزن. شوخیـه
‫به هوش که اومدم دیدم اسیر یکی از گروگان‌هامون هستم
‫با دست‌های بسته
‫سردرگم، در حالی که یه دیوانه روبه‌روم بود
‫ممکن بود آزادیم رو از دست بدم و زمان می‌گذشت
‫فقط ۱۵ دقیقه بعد از اینکه چشم‌هام رو باز کردم
‫گاندیا احتمالاً به بیشتر افراد گروه حمله کرده
‫چیکار می‌کنی؟ هوم؟
‫- اگه دست‌هات بسته نبود، داغونت می‌کردم ‫- آزادم کن
‫تا ببینیم کی کی رو داغون می‌کنه
‫چرا من رو نکُشتی؟
‫من یه قاتل نیستم
‫قاتل نیستی؟!
‫سعی کردی نایروبی و هلسینکی رو بکُشی ‫اونوقت میگی قاتل نیستی؟
‫پس چرا من رو نکُشتی؟
‫تو هیولای در غل و زنجیر من هستی
‫پس خودت کی‌ای؟
‫خودت چه خری هستی؟
‫من رام‌کننده‌ت هستم
‫شانس باهات یاره
‫قشنگ رام و اهلیت می‌کنم
‫یه بار دیگه بخوای بهم لگد بزنی
‫چنان می‌زنم داغونت می‌کنم که
‫هیچ‌کدوم از اعضای گروه‌تون دیگه نشناسنت
‫جُم نخور
‫از جات جُم نمی‌خوری
‫بی‌حرکت بمون
‫گوش کن ببین چی میگم. برات توضیح میدم
‫خیلی ساده‌ست
‫ای مادرجنده
‫هیس، نگاه کن
‫اولین ورقم تویی
‫گُم‌شده
‫چاره‌ای ندارن جز اینکه دنبالت بگردن و
‫این گشتن حسابی بهم‌شون می‌ریزه
‫چنددستگی توشون می‌افته و عصبی می‌شن
‫از همین الان برنده ام
‫ورق بعدی...
‫از هم پاشوندن گروه‌تون
‫براتون سؤال نشد چطور فرار کردم؟
‫گاندیا هستم
‫رئیس حفاظت بانک مرکزی اسپانیا
‫در حال حاضر مخفی شدم
‫جام امنـه و قادرم هر کاری که لازمـه
‫برای باز‌پس‌گیری کنترل کامل و امنیت اینجا
‫- بکنمـ... ‫- می‌خواد همه‌مون رو بکُشه!
‫از هم جدا نشید، زیر نظرتون داره!
‫همینطور که شنیدین
‫شخص فوق‌العاده‌ای هم همراه منـه
‫TAMAGOTCHi ترجمه و زیرنویس از
‫بهتره که رفتارت رو درست کنی
‫،چون اگه رفتارت درست نباشه ‫کاری می‌کنم کامل بی‌حرکت شی و هیچی ازت برنیاد.
‫دست‌وپابسته با یه دهن‌بند و یه چشم‌بند
‫اونوقت دیگه نمی‌تونیم بیشتر باهم آشنا بشیم
‫شیرفهم شدی؟
‫خوبه
‫می‌خوام در این لحظه از پالرمو تشکر کنم
‫،توصیۀ اون به ایجاد دررفتگی عمدی انگشت شَستم
‫واسه خلاص شدن از شر دستبنده که، باعث شده الان آزاد باشم
‫ضمن تشکر از اون، امیدوارم بتونم به همه‌تون کمک کنم
‫خب، ماجرا حسابی قراره جالب بشه
‫راستـه؟
‫،اگه ترجیح میدین به جای حرف همکارتون ‫حرف یه روانی رو باور کنید، باشه.
‫انتخاب با خودتونـه
‫زر زر نکن، مادرجنده
‫- آقای دنور، من باید برم دستشویی ‫- الان وقت مناسبی نیست
‫دارم بهتون میگم که...
‫بدجور دل‌درد دارم
‫باید فوراً برم دستشویی
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫موزه خیلی بزرگـه و
‫کنترل ۶۰، ۷۰ تا گروگان کار سختیـه
‫با این آمار و ارقام ممکنه شورش به پا بشه
‫نه
‫همچین کاری براشون حکم خودکُشی داره و ‫،تحت اونطور شرایط
‫حس غریزی‌ای که غلبه می‌کنه در امان موندنـه
‫نه
‫ترس
‫ترس و حتی ترس بیشتر باعث میشه که ‫تصمیمات احمقانه‌ای بگیرن.
‫،مثلاً عاجزانه به یکی از افرادمون حمله کنن ‫حتی با وجود اینکه تفنگ ام۱۶ دستشـه.
‫- پیشنهادت چیه؟ ‫- نفوذی بفرستیم بینشون
‫اینجوری هیچ تماس مستقیمی با ما ندارن مگه اینکه آشوبی به پا بشه
‫،و در صورتی که هیچ مشکلی پیش نیاد ‫اونا هم قاطی بقیۀ گروگان‌ها میرن.
‫کاریـه که حتی یه میمون سیگاریِ ‫سیرک "برادران رینگلینگ" هم از پسش برمیاد.
‫شاید حتی اون یارو خوانیتو هم بتونه انجامش بده
‫همینـه
‫اونـه؟
‫- نه ‫- نه
‫- خب، این اتوبوسش بود ‫- آره
‫- این اتفاق نشونۀ خوبی نیست. باید بریم ‫- نه، پروفسور. شاید اشتباه کرده
‫حتماً. یا شاید مثلاً تو یه ایستگاه دیگه پیاده شده
‫یا شاید خواب مونده و هنوز سوار اتوبوسـه
‫پدرخونده
‫خدایا!
‫خودمم
‫خوانیتو؟
‫خولیا
‫خیلی وقتـه همدیگه رو ندیدیم، نه؟
‫خیلی خوشگل شدی، خولیا
‫خب...
‫همیشه خوش‌تیپ بودی ها. منظورم خوشگلـه
‫چشم‌هات
‫لب‌هات، لبخندت
‫واقعاً خوشگلی، خولیا
‫همه‌چی روبه‌راهـه، دنیل؟
‫انگار وحشت کردی
‫نه، وحشت نکردم. نه، نه. ‫به نظرم واقعاً عالیـه.
‫،اصلاً... می‌دونی، هرکسی اختیار داره
‫هر موقع هرکاری که دلش می‌خواد بکنه
‫خب پس
‫خب، فقط مشکل اینـه وقتی به چشم‌هات زل می‌زنم ‫هنوز خوانیتو هستی ولیـ...
‫واقعاً خوشگل شدی!
‫بیا اینجا ببینم. بیا بغلم
‫خیلی‌خب
‫راستی پدرت در جریانـه؟
‫آخه یه سال پیش دیدمش ولی هیچ حرفی در این مورد نزد
‫بابام مشوقمـه و ازم حمایت می‌کنه
‫،همیشه می‌گفت دلش می‌خواسته دختر داشته‌باشه ‫پس حلـه دیگه.
‫ایشون کی هستن؟
‫مغز متفکر، نه؟
‫آره، مغز متفکر
‫حالا واسه این سرقت لازمـه چیکار کنیم؟
‫گاندیا داره راستش رو میگه. ‫پالرمو کمکش کرد از شر دستبند خلاص شه.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- دیدم به انگشت شستش اشاره می‌کرد
‫همه‌ش باهم صحبت می‌کردن. ‫پالرمو کل روز هی می‌رفت پیشش.
‫- اونوقت تو هیچی نگفتی؟ ‫- آخه حرف‌هاشون رو نمی‌شنیدم
‫نمی‌دونستم که بهش میگه انگشتش رو بشکنه!
‫خب می‌رفتی جلوتر. به‌خاطر همینـه که اینجایی ها!
‫،نه، نه، نه، نه. اینجام که حواسم به گروگان‌ها باشه ‫نه به افراد گروه.
‫هوم...
‫آدم اینجا خیلی چیزها به گوشش می‌رسه
‫- آره، می‌دونم ‫- هوم
‫نایروبی چطوره؟
‫خب، هنوز با تمام توان سعی می‌کنه بهبود پیدا ‌کنه
‫توکیو هم که دزدیده شده. دو نفر حذف شدن
‫اوضاع داره یه خرده به‌گایی میشه، نه؟
‫خولیا
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام بذاری برم پیش بقیه، یه اسلحه بهم بده و ‫بذار پیش بقیه باشم.
‫چون از بس یه جا ثابت نشستم دیگه کونم خواب رفته...
‫،واسه اینکه شاید یه وقت اوضاع به‌گایی‌تر بشه ‫باید فکرکنن تو گروگان هستی.
‫- به‌گایی‌تر؟ قراره از این بدترم بشه؟ ‫- کُس‌کلک‌بازی درنیار و برگرد بشین سر جات
‫خدایا! حتی ماتیاس هم اسلحه داره!
‫از خودش بزرگ‌تره. ‫حتی بلد نیست اون رو درست بگیره دستش.
‫نه، نه. گوش کن ببین چی میگم. ‫تحت هر شرایطی دستورات باید رعایت بشن.
‫کاری که باید بکنی اینه که برگردی سر جات
‫خب دستورات رو که تو میدی چون تو اینجا رئیسی
‫- من؟! منظورت از "من رئیسم" چیه؟ ‫- معلومـه که الان تو رئیسی!
‫نایروبی که تیر خورده
‫توکیو دزدیده‌شده. پالرمو هم... ‫خب، هیچ‌کس نمی‌تونه به پالرمو اعتماد کنه.
‫دو دو تا چهارتا کن، دنی. نفر بعدی تویی. ‫تو رئیسی.
‫داری بدجور رو مخم راه میری ها
‫پس دستور بده دیگه
‫ساده‌ست. بهم یه اسلحه و یه جلیقۀ ضدگلوله و ‫بقیۀ تجهیزاتی که دارین رو بده.
‫درضمن...
‫دیگه هم بهم بگو مانیل... ‫چون اسم من مانیل ـه، دنی.
‫نه، مانیل نیستی. چون هنوزم یکی از گروگان‌هایی
‫درضمن به من نگو دنی، اسم من دنور ـه
‫دیگه باید بریم
‫راستی یه چیز دیگه هم بهت بگم
‫اونطوری به من زل نزن چون ملت بو می‌برن
‫بهت زل نزنم؟!
‫داشتم بهت علامت می‌دادم، اُسکل
‫فکرکرده بهش زل زدم!
‫اه، گندش بزنن. ‫این خراب‌شده انگار سونا ست.
‫تهویه رو بزن
‫اگه روشنش کنم می‌فهمن کجاییم
‫- چه‌قدرم که حیف میشه ‫- همینطوره
‫خیلی چیزها هست که باید در موردشون صحبت کنیم
‫بدون تهویۀ هوا اکسیژن زیادی اینجا نیست
‫پس توصیه می‌کنم که نفس‌هات رو جیره‌بندی کنی
‫نمی‌خواد نگران من باشی
‫،اونایی که اون بیرونن تونستن ‫وارد صندوق فوق امنیتی ذخایر ملی بشن.
‫فکر کردی یه راه ورود به این انبار پیدا نمی‌کنن؟
‫از الان خودت رو مُرده بدون!
‫خیس عرقی. ‫میشه روپوش سرهمیت رو دربیارم؟
‫اینجا نباید غیربهداشتی باشیم
‫بهم دست بزنی دستت رو قطع می‌کنم، خارکُسه
‫اوه، نه بابا؟ ‫چه به سر اون بچه‌ای که اون بالا بود اومد؟
‫اونی که موهاش فرفری بود
‫واسه اون حشری نمی‌شی؟
‫مثل سگ براش حشری ام
‫شک دارم
‫از بچه‌سال‌ها یا خوره‌های کامپیوتر خوشت نمیاد
‫این سرقت رو براش راه انداختم
‫بزرگ‌ترین کاری که یه نفر واسه تو کرده چی بوده؟
‫روز پدر یه دریل هدیه گرفتی؟
‫بیشتر ار مردهای واقعی خوشت میاد
‫- یه جورایی مثل تو؟ ‫- اوهوم. مثل من
‫راست میگی
‫حتی دیگه بهم لگد نمی‌زنی
‫چون پاهام رو بستی، کثافت عقب‌افتاده
‫خب، حالا دلیلش هرچی می‌خواد باشه
‫مهم اینه که حرف‌گوش‌کن‌تر شدی
‫حتی ناخون‌های پات رو هم برام لاک زدی
‫عاشقشم
‫راستـه که تو به گاندیا کمک کردی فرار کنه؟
‫بله، قربان
‫و در جریانی که نزدیک بود نایروبی و هلسینکی رو بکُشه؟
‫- صدمات جانبی بود ‫- صدمات جانبی؟
‫- عجب کُس‌کشی هستی ‫- آروم باش
‫چرا این کار رو کردی، پالرمو؟
‫توکیو دست به کودتا زد، قربان
‫از نظر اخلاقی خودم رو ملزم دونستم...
‫تا نقشه رو نجات بدم
‫نقشه‌مون چیزیـه که من بهش وفادارم. ‫باید نظم رو به عملیات برمی‌گردوندم
‫این از قبل تعیین شده‌بود چون اصلاً من رو از منسبم خلع نکردین
‫واقعیت امر اینه که این کار رو کرده‌بودم
‫و این اصلاً هیچ ارتباطی با آزاد کردن گاندیا نداره
‫معلومه که ارتباط داره
‫باید آشوب به پا می‌کردم. ‫مشخص بود که میره سراغ اون.
‫ممکنه اون رو بکُشه، کُس‌مغز
‫- تکرار می‌کنم از فرمان من سرکشی کرد و خواست کنترل رو به دست بگیره ‫- همه‌ش مزخرف میگه
‫می‌خواست مثل یه موش ترسو کشتی رو ترک کنه و
‫- داشت اسناد محرمانه هم با خودش می‌برد ‫- این بچه در اشتباهـه
‫خودم دم در جلوت رو گرفتم
‫کیف سامسونت هم دستت بود
‫می‌خواستی باهاشون معامله کنی، کُس‌کش
‫واقعاً؟
‫با اسنادی که دزدیده‌بودم و توی کیف سامسونتم بود؟ ‫همین‌جاست. یه نگاه بهش بندازین.
‫دنور، کیف سامسونت رو باز کن
‫چی توشـه؟
‫کیک مافین
‫برام مهم نیست که چی تو کیف سامسونتـه. ‫در هر صورت فرقی نداره.
‫به گروه خیانت کردی
‫همه رو به خطر انداختی و
‫تقصیر توئه که گاندیا افسر فرماندۀ من رو اسیر کرده
‫گوش کن. یه فرصت بهت میدم تا جبران کنی و باز خودت رو ثابت کنی
‫ولی کاری که کردی رو فراموش نمی‌کنم
‫و دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونی باز فرمانده باشی
‫پس برمی‌گردم پیش گروگان‌ها
‫چه کار دیگه‌ای می‌تونم بکنم، قربان؟
‫اولین کار اینـه که دهنت رو ببندی
‫نه، برنگرد به سالن
‫آزادش کنید
‫الان یه قاتل اونجا داره ول می‌چرخه. ‫وقت مناسبی واسه تفرقه نیست.
‫،وقتی همۀ این جریان‌ها تموم شد ‫واسه مجازاتت تصمیم می‌گیریم.
‫حالا خوب گوش کنید ببینید چی میگم
‫گاندیا الان مثل یه گرگ تنهاست
‫آسیب‌پذیرترین جا الان لابیـه
‫پس قبل از هر چیزی اونجا رو باید تخلیه کنیم
‫،پالرمو، استکهلم، هلسینکی ‫گروگان‌ها رو توی کتاب‌خونه جمع کنید.
‫گاندیا نمی‌خواد فرار کنه. می‌خواد شما رو بکُشه
‫پس درِ اصلی اهمیتی نداره
‫،ماسک‌هاتون رو نزنید ‫اونم ممکنه ماسک بزنه و
‫اونوقت نمی‌تونیم از خودی‌ها تشخیصش بدیم
‫بوگوتا، وضعیت زیرزمین چطوره؟
‫از ذوب کردن طلاها دست کشیدن. ‫ترسیدن.
‫نایروبی رو ببر جای امن توی کتاب‌خونه و
‫بعد برو زیرزمین. باید به ذوب کردن طلاها ادامه بدیم
‫دنور
‫- به گوشم ‫- تو و ریو وارد عمل بشین
‫شکار رو شروع کنید
‫بیشتر در معرض خطر هستین پس تجهیزات مناسب همراه‌تون باشه
‫کلاه ایمنی، مهمات، خشاب. ‫هرچی که ممکنه لازم‌تون بشه.
‫تک‌تک اتاق‌های طبقۀاول رو بگردین و ‫بعد از اینکه هر اتاقی رو گشتین ببندینش.
‫بقیۀ طبقه‌ها چی؟
‫اونجاها رو با هلسینکی و استکهلم تقسیم کنید
‫بعد از اینکه گروگان‌ها رفتن تو کتاب‌خونه بهتون ملحق میشن
‫همه وظایف‌شون رو می‌دونن دیگه؟
‫- بله، قربان ‫- بله، قربان
‫- بله ‫- بله
‫فقط یه چیز دیگه
‫موفق باشید
‫- حسابی حواستون رو جمع کنید ‫- بریم!
‫- حالِت چطوره، عزیزدلم؟ ‫- خوبم
‫پرستار خیلی خوبی مراقبمـه
‫از اون گنده‌بک خوشت میاد، هوم؟
‫تا ببینیم چی میشه
‫قوی باش
‫تو هم همینطور
‫خدایا!
‫اون زنه خیلی مستـه، هلسینکی!
‫می‌دونی برگشت به من چی گفت؟
‫"گفت خوب کسی رو تور کردی ها"
‫منظورش تو بودی
‫- همه فکرمی‌کنن ما زن و شوهریم ‫- چه بهتر
‫- توجه کسی رو جلب نمی‌کنیم ‫- نخیر، اینطوری بهتر نیست!
‫خوب نیست. اینجوری هیچ‌کدوم‌مون نمی‌تونیم با کسی بخوابیم
‫لنگ این نیستیم که با کسی بخوابیم حالا، نایروبی!
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی
‫،اگه یکی دو روز باشه مشکلی نیست ‫،ولی اگه خیلی ادامه پیداکنه
‫ممکنه دوتامون دوباره باکره به حساب بیاییم
‫راستش من و تو می‌تونیم زوج خیلی خوبی باشیم
‫خیلی جذابیم
‫من و تو...
‫یه خونواده‌ایم و تا همیشه...
‫مثل یه خونواده می‌مونیم
‫دقیقاً حق با توئه
‫چیزهایی که با تو تجربه کردم رو با هیچ‌کس دیگه‌ای نکردم
‫این، هلسیـ...
‫این یه داستان عاشقانه‌ست
‫نه مثل هر داستان عاشقانۀ ساده‌ای. ‫یه جورِ بی‌نقصشـه.
‫نه
‫یه روزی، با کسی آشنا میشی و
‫چیزی که با اون تجربه می‌کنی عشقـه
‫نه این رابطه
‫،باید پذیرا و شجاع باشی چون ‫این حرفم رو باور کن...
‫عاشق بودن بیشتر از جنگیدن
‫شجاعت می‌طلبه
‫و تو...
‫شجاع هستی
‫این رو تنت کن
‫قراره بریم زیرزمین
‫می‌ریم کتاب‌خونه
‫دستور این بود!
‫بوگوتا!
‫من رو دست ننداز
‫اونا احتمالاً از ترس شاشیدن تو خودشون
‫اگه اینقدر ترسیده باشن ۵ دقیقه هم جلوی گاندیا دووم نمیارن
‫باید باهاشون صحبت کنم
‫از آخرین غذایی که خوردی چه‌قدر می‌گذره؟
‫دو روز
‫- سه روز ‫- از آخرین بار که خوابیدی چی؟
‫از وقتی اومدم اینجا احتمالاً فقط دو نوبت دو ساعتی خوابیدم
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای بدونی؟
‫،قبل از اینکه چیزی بدم بخوری ‫می‌خوام اون زخمت رو ضدعفونی کنم.
‫هیس. ساکت باش
‫موهات رفته توش
‫بدجور زدمت، هوم؟
‫- کتاب‌خونه امن و خالیـه ‫- دریافت شد
‫همگی بلند شین و فوراً به چهار صف وایسید
‫گروگان‌های عزیزم...
‫من برگشتم
‫همونطور که در جریانید یه گرگ اینجا داره ول می‌چرخه و ‫شما بره‌ها هستین.
‫پس ما لطف می‌کنیم همراهی‌تون می‌کنیم تا برین توی اصطبل
‫چوپان‌هایی که امروز همراهی‌تون می‌کنن، همکارهای من
‫هلسینکی و استکهلم هستن
‫سریع راه بیفتید! بریم!
‫همگی دنبال من بیایید. فوراً!
‫تو همین‌جا پیش من می‌مونی، جناب
‫بهترین سپری هستی که در برابر گاندیا می‌تونم ازش استفاده کنم
‫حرکت کنید. سریع‌تر
‫بگیر. اینا معجزه می‌کنن
‫ولی این قوی‌تر از حد نیاز نیست؟
‫تو آماندایی، درست میگم؟
‫- آره ‫- حالِت خوبه؟
‫- آره، آره ‫- مطمئنی؟
‫خب...
‫یه خرده سرم گیج میره
‫احتمالاً فقط به‌خاطر اون قرص‌هاست که آقای رومن بهم دادن
‫سلام. اوضاع چطوره؟
‫خوب
‫من آرتورو هستم
‫- آرتورو رومن ‫- اوهوم
‫اون موقع به نظر خیلی عصبی می‌اومدی
‫وقتی رو میگم که اصرار می‌کردی بری دستشویی. نگرانت شدم
‫فقط مضطرب ام. ‫اینجا بودن راحت نیست.
‫کنار این تروریست‌ها بودن، معلومـه که اصلاً آسون نیست
‫حرفم از رو تجربه‌ست
‫فقط یه خرده مضطرب بودم. ‫الان خوبم. ممنون.
‫،همه‌مون اینجا گیرافتادیم پس ‫باید هوای همدیگه رو داشته‌باشیم و بهم کمک کنیم.
‫بهم اعتماد کن
‫باشه
‫اگه بازم مضطرب شدی
‫من یه چیزی دارم که حالِت رو خوبِ خوب می‌کنه
‫- اوه، واقعاً؟ ‫- اوهوم
‫چی هست؟
‫توصیۀ یه کهنه‌سرباز ـه. هیس
‫اینم از همۀ گروگان‌ها
‫همه‌تون رو به کتاب‌خونه آوردیم چون
‫همونطور که قدیمی‌های خردمند میگن، داشتن دانش قدرتـه
‫توی این موقعیت ممکنه باعث نجات جون‌تون هم بشه
‫برای مثال کتاب "در جست‌و‌جوی زمان از‌دست‌رفته" نوشتۀ مارسل پروست
‫به یاد موندنیـه. رمان زیباییـه
‫،معتقدم هرکی
‫،بتونه پیداش کنه و محکم بچسبوندش به سینه‌ش
‫اگه گلوله‌های تنفنگ ام‌۱۶ بهش بخوره کمونه می‌کنه
‫شوخی کردم
‫دارم شوخی می‌کنم. آروم باشید
‫قراره چند ساعتی اینجا باشیم
‫:قوانین هم‌زیستی اینا هستن
‫قانون شماره یکـ...
‫بوگوتا، نایروبی، کجایید؟
‫"پنج دقیقه قبل"
‫تکون نخورید!
‫عقلتون رو از دست دادین؟
‫اسلحه‌هاتون رو بگیرید پایین
‫ترسیدین؟
‫دست بردار، پسر
‫یه روانی اینجاست که تا خرخره مسلحـه
‫می‌دونی، منم می‌ترسم
‫- بوگوتا، تو هم ترسیدی؟ ‫- شاید بیشتر از همه
‫پالرمو، هلسینکی و استکهلم هم ترسیدن
‫دارن گروگان‌ها رو می‌برن به کتاب‌خونه
‫دنور و ریو هم طبقۀ بالان و عملاً از ترس شاشیدن تو خودشون
‫چون دارن دنبال گاندیا می‌گردن
‫و گاندیا...
‫گاندیا ست که بیشتر از همه ترسیده. ‫واسه همین تا همه‌مون رو نکُشه دست برنمی‌داره.
‫گوه خورده ما رو بکُشه
‫"گوه خورده"
‫بقیه همه دارن وظایف‌شون رو انجام میدن و
‫اونوقت ما اینجا...
‫از ترس می‌لرزیم و
‫پشت یه سنگر قایم شدیم
‫- ما که واسه جنگیدن نیومدیم اینجا ‫- می‌دونم، عزیزم
‫اما چارۀ دیگه‌ای نداریم
‫دفاع از اینجا آسون‌تر از همۀ جاهای دیگه‌ست
‫تنها راه ورود اونـه
‫اگه بیاد سریع متوجه میشیم و ‫هرکدوم‌مون می‌تونیم به رگبار ببندیمش.
‫ولی اگه الان اون وارد اینجا می‌شد چی می‌دید؟
‫یه عده جوجه‌ماشینی ترسو که قدقد می‌کنن و ‫از ترس شاشیدن تو خودشون.
‫نمی‌شناسمتون. ‫نمی‌شناسمتون.
‫همه‌تون کارگر هستین
‫جوشکار هستین
‫قوی‌ترین و سرسخت‌ترین آدم‌هایی که تو عمرم دیدم
‫رفقای دوست‌داشتنی و موفق من
‫شما لعنتی‌ها جوجه‌ماشینی نیستین
‫می‌دونین دیگه چیـه که خیلی ترسناکـه؟
‫هر شب تنها خونه رفتن
‫ولی همه‌تون همیشه از پسش برمیایید
‫با ترس کنار میایید و بهش غلبه می‌کنید و
‫به زندگی‌تون ادامه میدین
‫چون ما باید زندگی کنیم!
‫آقایون!
‫ما باید تا آخرش زنده بمونیم!
‫لعنت! نگاه کن تو رو خدا...
‫من رو از مرگ نجات دادین تا بیام رو مخ‌تون راه برم؟
‫چی شد پس؟
‫نمی‌خواید بیایید بغلم کنید؟
‫- حالِت چطوره؟ ‫- خودمم نمی‌دونم
‫الان کلی دارو مصرف کردم
‫پس آهنگ چی شد، بوگوتا؟
‫- نکنه از الان به بعد قراره کار کردن اینجوری حوصله‌سربر باشه؟ ‫- آهنگ؟ حتماً
‫اسپانیایی هستیم یا آلمانی؟!
‫عجب موتوریـه، رئیس. هارلی ـه؟
‫خیلی بامزه بود. سر‌به‌سر من بذاری پشیمون میشی، خب؟
‫بوگوتا، چند تن رو دستمونـه؟
‫چهل و سه و نیم
‫ما بهتر از اینا می‌تونیم عمل کنیم!
‫می‌خوام کوره رو بذارین رو درجۀ بالا و
‫کار رو به نوبت‌های دو ساعته تقسیم کنید تا ‫بتونیم شمش‌های طلا رو برداریم.
‫تو، برو یه نمونه از دونه‌ها برام بیار
‫بذار ببینم
‫اوه!
‫باید فشار گاز رو تا دو کیلوپاسکال ببریم بالا
‫قطرشون یه‌کم بیشتر از حالت ایده‌آلـه
‫می‌خوام ببینم که قشنگ مثل قبل کار می‌کنید
‫با ضرب‌آهنگ، با شور و اشتیاق
‫چیکی بوم، چیکی بوم، چیکی بوم!
‫چتـه تو؟
‫چمـه؟
‫هیچی
‫باید حتماً باز بهت بگم
‫حاضر نیستم حتی از صد فرسخیت رد بشم
‫چون وقتی اون رو گفتم، حداقلـ...
‫یه ذره بهم توجه کردی
‫ولی الان...
‫یه جوری رفتار می‌کنی انگار تیفوس دارم
‫نمی‌خوام وقتی مصدومی ازت سوءاستفاده کنم
‫آها!
‫بله!
‫خب پس
‫صبرمی‌کنیم تا من حالم بهتر بشه
‫وقتی از اینجا رفتیم و خلاص شدیم ‫میریم پیش پدرم.
‫من رو ازش خواستگاری می‌کنی
‫اگه حس‌ت و نظرت عوض شده... بهم بگو
‫به این میگی بوس؟!
‫کمک کن پاشم
‫آخ، آخ، آخ!
‫دستت رو بذار این پایین
‫خب
‫گندش بزنن!
‫- حالِت خوبه؟ ‫- آره، تو چی؟
‫- آره ‫- بوگوتا، نایروبی
‫- کجایید؟ ‫- توی آسانسور باری. حالمون خوبه
‫دنور و ریو کجان؟
‫"پنج دقیقه قبل"
‫- کتاب‌خونه امن و خالیـه ‫- دریافت شد
‫- اون حرفی بود که در مورد مازراتی زدی... ‫- چیه خب؟
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم
‫توی این وضع؟
‫چی می‌خوای بگی؟
‫توکیو شاید یه مازراتی باشه
‫ولی من همیشه فقط از پشتش آویزون بودم
‫مثل قوطی‌هایی که پشت ماشین عروس آویزون می‌کنن
‫آره، آره
‫ریو. ریو
‫دفتر
‫بریم
‫ازش خوشت میاد؟
‫- چی کُس میگی؟ ‫- مازراتی رو میگم، لعنتی
‫،اگه ازش خوشت میاد و می‌خوای باهاش یه دور بزنی ‫تعارف نکن، راحت باش.
‫خودت حواست هست داری چه کُس‌شعری میگی؟
‫اول باید حسش کنه
‫بعد فکر می‌کنه و تصمیم می‌گیره
‫مسئله اینه به‌خاطر قطع رابطه بدجور داغون شده
‫یه چیزی رو بذار بهت بگم. ‫تو دوستمی و
‫- واسه دوست‌دخترت احترام قائلم ‫- دوست‌دختر سابق
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫،چه سابق چه الان، دوست‌دختر دوست آدم ‫مثل یه شهر آلوده به تشعشعات رادیواکتیو ـه. می‌فهمی؟
‫،حتی بعد از ۲۰۰۰۰ سال هم ‫،هنوز یه مکان سمی و آلوده‌ست و نباید واردش بشی
‫،نه حتی با اجازۀ دوست‌پسر سابقش ‫نه حتی اگه دور کیرت پارچۀ محافظ در برابر تشعشع رادیواکتیو پیچیده باشی.
‫- حرف مفت می‌زنی ‫- نه، این جزو اصول اخلاقیـه
‫به این اصول اخلاقی باید احترام گذاشت
‫اصلاً تو رو مبل پیش استکهلم چیکار می‌کردی؟
‫فقط صحبت می‌کردیم
‫با پای پتی؟
‫دست بردار، پسر
‫پای پتی یا با کفش چه فرقی داره؟
‫فرق داره، ریو
‫من کفش‌هام رو درنمیارم رو مبل ‫پیش لیسبون بشینم باهاش حرف بزنم
‫خیلی عجیب‌غریب میشه
‫خودمم معذب میشم. ‫می‌دونی چرا؟
‫چون اونجا محدودۀ پروفسور ـه
‫نگاه کن. دوست‌پسرتـه
‫نمی‌خوای بهش سلام کنی؟
‫ریو! ریو بود، نه؟
‫ریو! دنور!
‫کمکم کنید! التماس می‌کنم!
‫اینجا دست و پای من رو بستن!
‫رفیق‌های کوچولوی عضو گروه! ‫لطفاً کمکم کنید!
‫دیوارهای دورت از بتون مسلح به قطر ۷۰ سانتی‌متر ساخته‌شدن
‫مثل اینـه توی یه زیردریایی وسط اقیانوس داد بزنی
‫ورق سوم...
‫خون به پا می‌کنم
‫یه سر میرم بیرون
‫باهاش در مورد فشار بعد از ضربۀ روحی‌ای که خوردم صحبت می‌کردم، اُسکل
‫- هیس ‫- نمی‌خواستم دوست‌دخترت رو بدزدم
‫فقط حرف زدن باهاش آرومم می‌کنه
‫- با استکهلم که حرف می‌زنی آروم میشی؟ ‫- آره
‫باهوشـه، دلسوزه. به حرف آدم گوش می‌کنه
‫مهربونـه. ‫میشه در مورد همه‌چی باهاش حرف زد.
‫با منم می‌تونستی صحبت کنی
‫،ولی با من که درد دل نمی‌کنی ‫چون به جای عقلت کیرت برات تصمیم می‌گیره!
‫هیچ‌جوره خوابم نمی‌بره
‫،وقتی چشم‌هام رو می‌بندم ‫کابوس می‌بینم، دچار حملات اضطراب میشم.
‫تپش قلب می‌گیرم، خیس عرق میشم، پسر
‫فقط اگه می‌دونستم اون کنارمـه خوابم می‌برد
‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫تو چشم‌هام زل زدی داری میگی باهاش خوابیدی؟
‫باهاش نخوابیدم، دنور
‫فقط پیشم بود، خب؟
‫توِ لعنتی دوست من هستی یا نه؟
‫- آره، دوستت ام ‫- اینطور به نظر نمیاد، ریو
‫مادرجنده!
‫نه، نه، نه، نه!
‫کلاه‌ت رو دربیار!
‫حالا جلیقه‌ت!
‫باید رو به پایین به نارنجک فشار وارد کنیم!
‫یالا، دنور! با من!
‫- بوگوتا، نایروبی، کجایید؟ ‫- توی آسانسور باری
‫حالمون خوبه. دنور و ریو کجان؟
‫دنور، ریو
‫- دنور، ریو! ‫- من پیداشون می‌کنم. من میرم
‫نه. همین‌جا پیش گروگان‌ها بمون
‫بیا، هلسینکی. بزن بریم
‫حواست رو جمع کن. ‫اون تخم‌سگ همین دور و برهاست.
‫بوگوتا، انفجار توی آسانسور طبقۀ اول بوده
‫دریافت شد
‫ممکنه این نزدیکی‌ها باشه
‫ما همین‌جا می‌مونیم
‫زودباش بیا، چاقالو
‫چیزی نیست. ما اینجاییم
‫هواتون رو داریم!
‫- یالا. بلند شو! ‫- دنور...
‫حالِت خوبه؟
‫بذار یه نگاه بهت بندازم. ‫حالِت خوبه؟
‫خوبی؟
‫حالِت خوبه؟
‫بخوابید رو زمین!
‫بهش شلیک کن، هلسینکی!
‫گاندیا کثافت!
‫خارکُسه!
‫ما گیرافتادیم
‫توی آسانسور طبقۀ اولیم. فوراً نیروی پشتیبانی می‌خوایم!
‫برو
‫بدو. برو
‫تا سه نشه بازی نشه، اُسکل
‫TAMAGOTCHi ترجمه و زیرنویس از