‫بستنی توت فرنگی ‫بستنی انگور / بستنی کنجد سیاه
‫fبستنی شیر / بستنی توت
‫بستنی کنجد سیاه / بستنی توت فرنگی / بستنی انگور
‫لاسی / خدا / آروم / خشم
‫اوه! یه شیگیکامی ولگرد سر و کله‌ش پیدا شد!
‫برید! نادکوی لاسی! نادکوی خشم!
‫نادکوی دشمن به‌پا خاست!
‫چهار نادکو هم‌اکنون دشمن هستند!
‫دنیا تیره و تار می‌شود!
‫قسمت صفر ناده‌مونوگاتاری ‫نقاشی نادکو، بخش چهارم ‫پخش شماره پنج سری فرعی
‫کتاب
‫کتاب‌فروشی هارویا
‫پارکینک مخصوص کتاب‌فروشی
‫ناده کوه
‫کتاب‌فروشی هارویا
‫کیس شات
‫گا - ئ - ن
‫خدا - 894 ‫(هاچی-کو-شی)
‫کتاب
‫کتاب‌فروشی هارویا
‫رمان‌ها
‫هیچ‌کس توی کتاب‌فروشی نبود
‫موزۀ هنری
‫رمان‌ها
‫کتاب‌های مرجع
‫داستان‌ها
‫سنگوکو نادکو(1)
‫سنگوکو نادکو(5)
‫سنگوکو نادکو(2) ‫سنگوکو نادکو(1) ‫سنگوکو نادکو(5)
‫سنگوکو نادکو(4)
‫سنگوکو نادکو(5)
‫سنگوکو نادکو(3) ‫سنگوکو نادکو(4) ‫سنگوکو نادکو(5)
‫مرموز
‫جادو
‫مرموز
‫نادکوی لباس شنایی سفارش داده شده توسط مدرسه
‫نادکوی مدرسه‌ای
‫نقشۀ طبقه اول
‫مرموز / جادو
‫مرموز
‫جادوی سیاه
‫کتاب‌های تاریخ
‫فکر کردن راجع به انتخاب شغلی
‫کتاب‌های تاریخ ‫اوقات فراغت
‫کتاب‌های مرموز
‫شرایط اجتماعی
‫مصیبت
‫کتاب‌های تاریخ
‫طبقۀ 2: کتاب‌های کودکان، کمیک ‫طبقۀ 1: رشته‌های انسانی، ادبیات، جلد شومیز
‫کمیک، کتاب‌های کودکان
‫حتی با 100 نفر روی هم
‫واقعۀ تولید انبوه ‫دختر مدرسه‌ای با شورت ‫در شهر نائواتسو
‫نقشۀ طبقۀ دوم
‫شورتی ‫شورتی
‫سرباز
‫سرباز سرباز سرباز ‫سرباز شاه سرباز ‫سرباز سرباز سرباز
‫سوتین دستی
‫اشتغال ‫مدارک ‫قانونی
‫لعنت بهش، گفتمش.
‫گذشتۀ تاریکی بود که ترجیح می‌دم فراموشش کنم.
‫کتابخانۀ هارویا
‫من و اونوکی تصمیم گرفتیم که از کوه بریم
‫و فعلا به منزل سنگوکو برگردیم.
‫خب، وقت نقشه کشیدنه.
‫نظرت چیه که لباساتو عوض کنی، اونوکی چان؟
‫ولی یه‌جورایی من این تیپ کاملا جدید ‫که نافمو نشون می‌ده رو دوست دارم.
‫منظورم لباس مبدل بود.
‫خب، یه بار دیگه...
‫اونوکی چان، می‌تونی نقشه‌ای ‫که قبلا بهش اشاره کردیو بهم بگی؟
‫آره. گفتم اگه نادکوی خدا و نادکوی آروم باهم یار شدن،
‫باید با سه‌تا سنگوکو نادکو باهاشون سر و کله بزنیم.
‫تو، و دو شیکیگامی‌ای که گرفتی.
‫نادکوی لاسی و نادکوی خشم، که می‌شید سه تا.
‫منظورت اینه که ما نیاز به یه سه به دو و ‫برتری عددی توی این نبرد داریم، درسته؟
‫درسته. البته، هر نادکو شخصیت ‫خودشو داره، پس یه بیشتر بودن ساده نیست.
‫ولی اون درواقع ما رو دست بالا می‌کنه
‫توانایی چک و چونه زدن نادکوی ‫لاسی و قدرت بدنی نادکوی خشم
‫ما رو توی موقعیت مطلوبی واسه مهر ‫کردن دوتایی که علیه ما هستن می‌ذاره.
‫از طرف دیگه، حالا که نادکوی ‫خشم اسکنۀ نادکوی آرومو ازش گرفته،
‫فقط می‌شه به‌عنوان طعمه یا سپر روش حساب کرد.
‫بنابراین، چیزی که باید حواسمون ‫بهش باشه نادکوی خداست.
‫درسته. اونو متوجهم.
‫ولی بازم، این نقشه صرفا یه نظریه‌ست.
‫آخه...
‫اعتماد کردن به شیکیگامی‌ها واسه جمع کردن اوضاع، ‫یا نقشه کشیدن برای جمع کردن از این قبیل،
‫دقیقا چیزی بود که امروز صبح امتحان ‫کردیم، و کاملا شکست خوردیم، نه؟
‫ولی سنگوکو نادکو، این درسته که ‫شکست بخوری و همونجا ولش کنی؟
‫بله؟
‫یه‌بار به چالش بکشی، شکست بخوری، و بگی دوباره انجامش نمی‌دی
‫رفتار درستی برای کسی که دنبال رویاهاشه نیست.
‫اگه اصرار به رد کردن این نقشه داری، ‫قصدی ندارم که به‌زور عملیش کنم.
‫اینطورم نیست که نقشه ‫دیگه‌ای نداشته باشم.
‫اما شاید سنگوکو نادکو هدف ابتدایی‌مون رو یادش رفته؟
‫هدف ابتدایی‌مون؟
‫تو همچنین قصد داشتی که از طرف گائن سان بی‌آزار شناخته بشی.
‫البته، اونو فراموش نکردم.
‫خیلی خوب. انجامش می‌دم، اونونوکی چان.
‫نه. بذار انجامش بدم. ‫لطفا اجازه بده انجامش بدم.
‫آره. از اونجا که شکست خوردیم، باید یه چیزی از شکستمون یاد بگیریم.
‫یه چیزی از شکستمون یاد بگیریم...
‫یعنی این که نادکوی لاسی و نادکوی خشمو در دست بگیریم،
‫و کاری کنیم که به عنوان یه شیکیگامی درست کار انجام بدن، درسته؟
‫درسته. وضعی که با امروز صبح فرق داره
‫این که تو امروز صبح با دوتاشون مواجه شدی،
‫و فارغ از شرایط، تو درست و حسابی مهرشون کردی.
‫بنابراین، وقتی قسمتای تا شده کاغذو باز می‌کنی،
‫احتمال اینکه این بار ازت اطاعت کنن نسبتا بالاست.
‫با این وجود، بدترین حالت هم وجود داره.
‫اگه با نادکو خدا و نادکوی آروم روبه‌رو بشم، ‫و نادکوی لاسی و نادکوی خشمو آزاد کنیم،
‫اون دوتا ممکنه که طرف اونوری ‫رو انتخاب کنن و دیگه سه به دو نیست.
‫در اون صورت، نبردمون یک به چهار می‌شه.
‫در اوردن احتمالات یه کاریه که تمومی نداره.
‫این درباره احتمالاتی نیست که روی شانس تیکه داشته باشن.
‫آخرش، به این ختم می‌شه که چقدر شجاعت داری.
‫اگه بخوام شبیه یه مانگا با مخاطب ‫جوون حرف بزنم، سنگوکو نادکو...
‫بلاخره وقتش رسیده که به خود گذشته‌ت غلبه کنی.
‫اگه چیزی باشه، اینه که خیلی دیر فهمیدم.
‫نادکوی آروم که جلوشو نگاه نمی‌کنه.
‫نادکوی ‫لاسی که نیاز اطرافیانشو برآورده می‌کنه.
‫نادکو خشم ‫که برای هرچیزی عصبی می‌شه
‫نادکوی خدا ‫که با الوهیت و معصومیت رفتار می‌کنه.
‫همه‌شون منم، و همه چیز باعث این زمان فعلی می‌شه.
‫برای همین من باید اونا رو وردارم و به خودم وصلشون کنم.
‫پر کردن شکمم تموم شد.
‫هم‌اکنون جنگ آغاز می‌شود!
‫ ‫مرحله نهایی توی یه کتاب فروشی بود.
‫عجیب بود که مکانی که نادکوی خدا و نادکوی آروم
‫به‌عنوان مقر اصلیشون انتخاب کردن یه کتاب‌فروشی بود.
‫ولی اون به این معنی نیست که نمی‌دونم چرا.
‫من کارهای وحشیانه‌ای که الآن غیرقابل تصورن رو
‫به‌خاطر اینکه داشتم سعی می‌کردم ‫نفرینی که روم گذاشته شده رو بردارم مرتکب شدم.
‫ ‫اما دانشی که منجر به همچین بی‌رحمی‌ای شد
‫از اینجا توی این کتاب‌فروشی کسب شد.
‫راستی، اونوکی چان...
‫چیه، نادکو چان؟
‫دیگه بعد از اومدن این همه راه فایده‌ای نداره که بپرسم،
‫ولی نقشه دیگه‌ای که تو سرت بود چی بود؟
‫کیس شات آرسرولا اوریون هارت آندر بلید سابق
‫یه نقشه که کیس شات آرسرولا اوریون هارت آندر بلید سابق سر و کله‌ش پیدا می‌شه.
‫پادشاه شبح‌ها که بی‌آزار شناخته شد...
‫خون‌آشام خون آهنین، خون آتشین، و خون‌سرد.
‫اینطور نیست که مارو نشناسه،
‫پس کشوندنش به اینجا با توجه به این که بی‌آزار شناخته شده،
‫و کاری کنیم که دوتا شیکیگامی باقی مونده رو «بخوره»
‫راه خیلی ساده‌ای واسه حل این وضعیت هست.
‫ولی...
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫و می‌دونم سخته واسه‌ت که بگی.
‫اگه پای کیس شات آرسرولا اوریون ‫هارت آندر بلید سابقو بکشونیم وسط،
‫به‌طرز غیرقابل اجتنابی باید اون ‫یارو رو هم جزئی از نقشه بکنیم.
‫برای تو، ناده کوه، اون از همه‌چیز ناخواسته و سخت‌تره که بپذیری.
‫ممنون که هوامو داری.
‫ولی اینکه بهت «ناده کوه» هم ‫گفته بشه خیلی سخته که بپذیری.
‫اما اگر به این نتیجه برسم که زندگیت به‌خاطر این که ‫شرایط همون‌طوری که بودن موندن در خطره...
‫خواسته‌هاتو نادیده می‌گیرم.
‫اگه توی اون مخمصه گیر بیافتیم، ‫من مایلم که از
‫کیس شات آرسرولا اوریون هارت آندر بلید ‫سابق، گائن سان، یا خدای جدید کمک بگیرم.
‫در اون صورت،
‫نمی‌تونم جلوی نگرانیم از این که آینده اونوکی ‫چان بعد از حل شدن مسئله در خطر باشه رو بگیرم.
‫خب، من واسه خودم یه کاری می‌کنم.
‫به‌هرحال، اگه بخوام اونوکی هنوز کارشو داشته باشه،
‫باید نقشه اصلی که تصمیم گرفتیم ‫عملیش کنیم رو به درستی انجام بدیم.
‫یه حصار؟ نه، نیست.
‫زیادی بد روشه که بخواد حصار باشه.
‫باید توانایی ویژه یه شیکیگامی باشه. ‫احتمالا نادکوی آروم.
‫این فروشگاه می‌تونه به عنوان منظرۀ ‫داخل ذهن نادکوی آروم تلقی بشه.
‫این که نادکوی آروم چطوری مثل یه منحرف ‫جنسی اطراف پرسه می‌زد و دستگیر نمی‌شد
‫می‌تونه به دلیل این توانایی که « آدما رو به ‫دلیل کم‌رویی اطرافشون دور می‌کنه» باشه.
‫اینوری.
‫واسه احتیاط یه توصیۀ دیگه هم اضافه می‌کنم، ناده کوه.
‫وقتی یه شیکیگامی رو فعال می‌کنی، ‫تحت هر شرایطی باید هر کدومو جدا بکنی.
‫یه شیکیگامی رو برمی‌داریم
‫و با خودم و یکی از دو سنگوکو ‫نادکوهای مهر شده تعویض می‌کنیم.
‫یه جنگ سه به دو نداریم، ‫بلکه دوتا جنگ دو به یک داریم.
‫اون بهترین سناریوعه.
‫البته، انتظاری ندارم که همه‌چیز دقیقا طبق نقشه پیش بره.
‫ولی حتی بازم، فعال کردن دوتا شیکیگامی با هم مطلقا ممنوعه.
‫انگاری بالای پله‌هان.
‫اگه نادکوی بدون مایوی بالا تنه که شورت ‫پوشید اسمش نادکوی شورتی باشه،
‫پس نادکوی آروم توی مایوی فرم مدرسه اسمش می‌شه نادکوی مدرسه‌ای، فکر کنم
‫اونو...
‫اگه صدایی ازم دربیاد، اکو می‌شه.
‫احتمالش هست که نادکوی آروم بفهمه.
‫این انگاری صحنۀ نادکوی لاسیه، که ‫مهارت‌های اجتماعی قابل تحسینی داره.
‫یه دو به یکه.
‫اگه در مقابل نادکوی آروم باشیم، ‫نادکوی لاسی باید کافی باشه.
‫اون راحت‌تر از هرکسی تحت تاثیر قرار می‌گیره.
‫اون مجبور شده بود که لباس مدرسه‌شو بده.
‫اسکنه‌ش رو هم ازش گرفتن.
‫اون درواقع گوش به فرمان بقیۀ شیکیگامی‌هاست.
‫واسه همین...
‫چی؟ احساس عجیبی کردم که یه‌چیزی سر جاش نیست.
‫بذار ببینم، دارم از یه‌چیزی غفلت می‌کنم؟
‫اگه دارم از چیزی غفلت می‌کنم، اونم توی ‫جایی که دارم جدا از اونوکی چان عمل می‌کنم،
‫پس همین الآنش هرکاری که ‫تونستم واسه غفلت کردن انجام دادم.
‫ولی منظورم این نیست.
‫احساس می‌کنم از یه‌چیز اساسی‌تر از اون غفلت کردم.
‫همون‌طور که انتظار می‌رفت، نادکوی مدرسه‌ای اونجا ‫وایساده و داره کتاب توی بخش مرموزانه می‌خونه.
‫حتما داره کتاب‌های ‫راجع به مار می‌خونه.
‫اون موقع اگه پیدا نکرده بودنم...
‫اگه زمان‌بندیش یه کوچولو بد بود،
‫و یه روز یا یه وقت دیگه‌ای می‌اومدم کتابخونه،
‫چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫از نفرین می‌مردم و داستان تموم می‌شد؟
‫نه. آخر سر اون اکتشاف ‫و اون ملاقات
‫تحت هر شرایطی اجتناب‌ناپذیر بود.
‫اجتناب‌ناپذیر؟
‫می‌خواستم ازش دوری کنم؟ ‫خیلی راجع بهش خوشحال بودم.
‫عه، قراره با این بمیرم. ‫این فکر تو ذهنم اومد.
‫اینجوری قراره بمیرم.
‫«وقتی می‌میرم دوست دارم اینجوری بمیرم». ‫اینجور خواسته‌هایی برآورده نمی‌شن.
‫حتی اگه بتونی انتخاب کنی چطور بمیری، ‫در بهترین حالت حذف سایر گزینه‌هاست.
‫برای همین مردم باید انتخاب کنن ‫که چطوری زندگی بکنن.
‫آها، اگه اینطوره باید با بقیه ‫بهتر و درست‌حسابی‌تر دعوا می‌کردم.
‫کاش با بقیه صمیمی‌تر بودم.
‫درسته. حتی شینوبو-چان و سنجوگاهارا-سان ‫حتی با اونا هم...
‫ن-نادکوی لاسی؟
‫اگه بهم اینجور اسم بی‌کلاسی نداده بودی،
‫از همون اولشم با همکاریت ‫مشکل چندانی نداشتم.
‫قول می‌دم.
‫ولی اون لباسا جدی خوشگلن. ‫منم می‌خوان بپوشمشون.
‫از کجا خریدیشون نادکوی فعلی؟
‫ه-ها اینا؟ از دوستم سوکیهی قرض گرفتمشون.
‫ای بالا، خیلی مسخرم من.
‫اینقدر دارم الکی زحمت می‌کشم. ‫چیکار دارم می‌کنم؟
‫نادکوی فعلی.
‫اگه می‌شه، ممنون می‌شم اگه بدوی
‫و از تو کتابا راه باز کنی و از اونجا دربیای.
‫واقعا، جدی همچین حسی دارم. دروغ نمی‌گم.
‫تا حالا تمام زحمتمو جایی نذاشتم، ‫برای همین به حدم رسیدم.
‫آ-آها، باشه.
‫چ-چرا منو نجات دادی؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید اعصابم خورد شده بود؟
‫ب-ببخشید. ببخشید. همش تقصیر منه.
‫به خاطر بی‌تجربگی منه.
‫مشکلی نیست.
‫معذرت خواهی نکن!
‫در عوض دفعۀ بعد منو باید خوشگل‌تر بکشی!
‫لباسای اونجوری هم بده بپوشم.
‫ها راستی. این کفشا مثال خوبین.
‫نادکوی فعلی، تو وقتی کفش می‌کشی ‫به اندازۀ کافی جزئیات رو نمی‌کشی.
‫دفعۀ بعد یه کفشی بهم بده ‫که به لباسم بیاد، باشه؟ قول بده!
‫باشه. قول می‌دم.
‫قول می‌دم.
‫حتما دوباره تو رو می‌کشم.
‫و دفعۀ بعد، توخالی نخواهی بود.
‫چیزای مورد تحسینمو واقع‌گرایانه بازتاب می‌کنم.
‫اونونوکی-چان!
‫اینجام.
‫بدون راهی برای پیدا کردنت گیج شده بودم.
‫اینطور که به نظر می‌آد، ناده کوه، ‫یه شیکیگامی رو فعال کردی؟
‫آره.
‫از نادکوی لاسی استفاده کردم.
‫خواستۀ بلندمدت یه شیکیگامی ‫محافظت از اربابشه.
‫نادکوی لاسی نقشش رو به عنوان ‫جایگزینت ایفا کرد.
‫این حرف‌هایی که از من، یه شیکیگامی، می‌شنوی ‫ذره‌ای اشتباه نیستن.
‫و نادکوی لاسی احتمالا ‫تنهایی نیافتاد.
‫اینطور که از چیزایی که گفتی برداشت می‌کنم،
‫نادکوی آروم، که به عنوان طعمه ‫ازش استفاده شد هم له شده.
‫از اونجایی که همۀ قفسه‌های این طبقه ‫یکجا افتادن،
‫جادو
‫محاله که نادکوی آروم،
‫که اونجا وایساده بود و کتاب می‌خوند، ‫بدون آسیب از اینجا دراومده باشه.
‫باورم نمی‌شه.
‫برای له کردن من، نادکوی خدا کاملا ‫نادکوی آرومو کاملا ترک کرد.
‫حالا تعداد سنگوکو نادکوهای ما دو ‫و اونا یکه. دو به یکه.
‫نادکوی خدا هنوز تو طبقۀ دومه.
‫قبل از اینکه فرار کنه...
‫بیا تمومش کنیم.
‫حالا که نادکوی آروم تخت شده، ‫قدرتش به عنوان شیکیگامی،
‫«دور کردن آدما به دلیل کم‌رویی اطرافشون»، ‫اثرش رو از دست می‌ده.
‫کارکنان و مشتریا هر لحظه ممکنه برسن.
‫چون که نمی‌تونستم شیکیگامیم رو کنترل کنم، ‫به این کتابخونه این همه آسیب زدم.
‫سرم سرش گیج می‌ره.
‫فکر نکنم بتونم مسئولیتشو تحمل کنم.
‫اگه واقعا دلت برای این مغازه می‌سوزه، ‫در آینده یه مانگاکای خیلی خوب بشو،
‫و توی این مغازه یه برنامۀ ملاقات راه بنداز.
‫راست می‌گه.
‫البته باید مانگاکای خیلی پرفروشی بشم ‫تا این بدهیو صاف کنم.
‫که اینطور.
‫برای همین شاهدین نادکوی شورتی ‫نسبت به نادکوی مدرسه‌ای بیشتر بود.
‫صرفا یه عالمه ازشون بوده! ‫خیلی جواب ساده‌ایه.
‫ولی کی این همه نادکوی شورتیو ‫تولید انبوه کرده، و چطور این کارو کرده؟
‫مدیریت کردن 100تا شیکیگامی ‫حتی برای یه متخصص هم آسون نیست.
‫مگر اینکه بحث خدایی باشه که بتونه ‫از 100,000 مار به عنوان دستیار استفاده کنه.
‫ولی بازم، شیدن صدتا شخصیت متفاوت...
‫متفاوت کشیده نشدن.
‫تک‌تکشون مثل عکس‌های کپی ‫نادکوی شورتیِ نادکوی آرومن.
‫هوم.
‫احتمالا یکیو کشیده و برای بقیه ‫از دستگاه کپی استفاده کرده.
‫یه شیکیگامی یه شیکیگامی درست کنه. ‫تا حالا نشده بود.
‫فکر می‌کردم تواناییش زیادی ‫بالا بود که بتونه «دور کردن آدما» رو
‫در مقیاس یه کتابخونۀ بزرگ بکنه، ولی اگه ‫صد نفر با هم باشن کاملا منطقی می‌شه.
‫انگار لازم نیست دیگه نگران ‫اینکه کسی بیاد باشیم.
‫اگه به اون نکته دقت کنی، ‫این وضعیت خیلی خوشحال‌کنندس.
‫ولی اونقدر خوشحال‌کننده نیست که ‫با صدتا نادکوی شورتی اطرافم خط بخوره، حله؟
‫عمرا اگه بتونیم اینجوری رقابتی داشته باشیم!
‫«عمرا اگه بتونیم رقابتی داشته باشیم» ‫یکم زیاده‌رویه.
‫از لحاظ تعداد به طرز فجیعی به نفع اوناست.
‫ولی چون اینقدر زیادن، ‫باید محال باشه که دستور دقیقی
‫بشه به هر 100 شیکیگامی داد.
‫هر چقدر هم نادکوی خدا خدا باشه.
‫درسته. فکر نکنم هر 100تا نادکوی شورتی دارن ‫با چیزی مثل یه ارادۀ درست حرکت می‌کنن.
‫اگه یه چیزی باشه که نادکوی خدا، با همۀ ‫توانایی‌های الهیش، ازش بترسه،
‫اینه که من یه راه برای مهر و موم کردنش دارم.
‫در عوض نادکوی خدا کافیه ‫از اون یک موقعیت با من دوری کنه.
‫دلیل این اختلاف تعداد اونه.
‫به عبارت دیگه این مثل اون ‫«دیوار انسانیه» که نادکوی لاسی بنا کرده بود.
‫نه تنها پشت قفسه خودشو مخفی کرده،
‫بلکه پشت 100تا نادکوی شورتی ‫هم خودشو مخفی کرده.
‫باید دیگه به نشانۀ تسلیم دستامو بالا ببرم.
‫بالا بردن دستام برای تسلیم شدن در مقابل ‫دخترایی که از دستشون به عنوان سوتین استفاده می‌کنن مسخرس.
‫هی تو، یادت که نرفته، ناده کوه؟
‫حتی اگه نادکوی خدا با این ‫جمعیت قاطی شده باشه،
‫دست من هنوز پشتشو چسبیده.
‫در نتیجه هرکجا و هرطور نادکوی خدا مخفی بشه،
‫حداقل می‌تونم بفهمم کدوم طرفی باید رفت.
‫و مهم اینه که نادکوی خدا ‫هنوز متوجهش نشده.
‫ولی با اونجور تله‌ای که توی ‫طبقۀ اول به کار افتاد...
‫نادکوی خدا می‌دونه که ما اینجاییم دیگه؟
‫احتمالا. خیلی صدای بلندی داشت.
‫نه که بگیم کاملا برای این کار آماده شدن ها.
‫دیگه آرامش قایم کردن طعمه و تله ندارن.
‫ولی خب، با حساب همۀ اینا، نمی‌تونیم ‫یه حملۀ انتحاری بدون نقشه بکنیم بهشون.
‫اونونوکی-چان، این طرف نقشه‌ای چیزی داریم؟
‫نه که نداشته باشم.
‫اما به خاطر آراراگی سوکیهی ‫نمی‌تونم همۀ ایرادات در کمینمو فایم کنم.
‫کل بدنم به چس بنده و دست راست ‫از گل درست شده، پس در عوض...
‫می‌خوام که تو نقشمون رو بکشی.
‫م-من؟
‫هر چیزی که دلت می‌خواد. مهم نیست. ‫بگو چی تو ذهنته.
‫باشه. بهش فکر می‌کنم.
‫می‌تونم روی کتاب قوانین نامحدودت ‫حساب کنم دیگه نه؟
‫فقط یک بار. هرجور که باشه ‫نمی‌تونم دو بار انجامش بدم.
‫حتی اگه نادکوی خدا رو مهر و موم کنم ‫بازم صدتا نادکوی شورتی حرکت می‌کنن؟
‫یا از اوناییه که وقتی غولشو شکست بدی ‫همۀ نوچه‌هاش هم مهر و موم می‌شن؟
‫تا امتحان نکنیم نمی‌فهمیم، ‫ولی احتمالا دومی باشه.
‫یعنی آخر سر، اگه تو رو بکشیم ‫همۀ نادکوهای دیگه هم نابود می‌شن.
‫اون دیگه زیادی آخرشه. ‫لطفا اونجوری نکن.
‫خب پس...
‫مدل موی نادکوی خشم ‫به خاطر اینه که سوکیهی-چان همشو کوتاه کرد.
‫برای خودش، مدل موی خیلی ناراحت‌کننده‌ایه.
‫آره، گفته بودیش.
‫وقتی که داشتی سنگوکو نادکوهای ‫مختلفو می‌کشیدی.
‫پس...
‫پس چطوره که مرتبش کنیم ‫و خیلی کوتاه‌ترش کنیم...
‫مثل مدل موی الآنم!
‫کتاب قوانین نامحدود.
‫من با یک قیافۀ رضایت‌مند گفتم:
‫ب-ب-ب-ب-ب-ب-ب-ب-ب....
‫بدجور می‌کشمتون!
‫خدا اینطور گفت.
‫ناراضی؟ ‫یه بچۀ آدم مشکل‌دار
‫بدشانس؟ ‫برای غیرانسان‌ها
‫خوشحال باش! ‫بدون زمان هدف داشته باش
‫چون که زنده‌ای
‫هم گذشته‌ای که ازش چشم برگردوندی
‫هم یه آیندۀ حوصله‌سربر
‫مشاوره
‫ای بابا
‫تمام دوران و مکان ‫ایول، ایول
‫ناراضی؟
‫بدشانس؟
‫خوشحال باش!
‫نامیرا
‫می‌گم، چرا
‫حس می‌کنم که یجورایی دارم می‌جنگم؟
‫نمی‌تونم لمس کنم و نمی‌خوام لمس کنم
‫خودم، خودم، خودم، ‫و خودم از گذشته
‫خیلی وقته که مردم
‫با یه روح شفاف می‌جنگم
‫در اعماق یک خاطرۀ دردناک و بچگانه
‫ناامید شدی؟ دیگه نیست
‫عه؟ اونو بیشتر دوست داری؟ عجیبه
‫من، اینطور که هستم، شفاف هستم؟
‫چرته ‫یه لقب که ناپدید نمی‌شه
‫آره! می‌شه گفت یه علاقس
‫انگار که جن‌زده شدی
‫این هم تموم شد و
‫نمی‌ره ‫من گذشته
‫نامیرا
‫هنوز نمردم
‫یه زنجیر و تو و تو
‫زنده بودن تغییر کردنه
‫با نارضایتی راضی نباش
‫اگه تلاش نکنی خوشحال بشی ترسویی
‫این دنیا و این دنیا یه فانتزی عجیب عجیبن
‫بعدش یه شیطان ظاهر می‌شه یا یه مار؟
‫داستان بعد از ملاقات بالاخره شروع می‌شه
‫انسانه یا هیولا؟
‫برگردیم به موضوع فعلی ‫ایول، ایول
:مترجمان
AcknoV & Nekoyeet