‫وازامونوگاتاری
‫قسمت صفر ‫طعام آسرولا، بخش اول ‫پخش شمارۀ هفت فصل فرعی
‫من اسم«کیس-شات آسرولا-اوریون هارت-آندر-بلید» رو ساختم.
‫اگه نظر خودمو بخوام بگم، یه اسم ‫باحال و دلچسبه و عالی‌ترین اسمه.
‫اما...
‫راستشو بخوای، ‫یه‌ذره از انجام اون کار پشیمونم.
‫شاید بهتر بود بهش اسمی نمی‌دادم.
‫نشنیدی می‌گن که...
‫وقتی به حیوون خونگیت ‫اسم بدی بهش وابسته می‌شی.
‫حالا اون وابستگی چه از روی دوستی، چه علاقه،
‫یا چه از روی شهوت بوده باشه رو ‫چیزیه که مطمئن نیستم درک کرده باشم.
‫ولی یه‌چیزی رو هست که با قطعیت می‌تونم بگم.
‫از روی اشتها نبود.
‫واسه این که کیس-شات آسرولا-اوریون هارت-آندر-بلید
‫زیاد اسم خوشمزه‌ای واسه یه وعده به‌نظر نمی‌آد، درسته؟
‫انگاری دوباره مردم
‫عام...
‫چند وقته می‌خواستم ازت بپرسم اینو.
‫خوشمزه‌ست؟
‫اون چیز.
‫معلومه که خوشمزه‌ست. سرمه.
‫ولی اینکه خوشمزه‌ست یا نه زیاد اهمیت نداره.
‫حتی اگه مزه‌ش افتضاحم باشه...
‫می‌خورمش.
‫من زندگی‌های که گرفتمو می‌خورم.
‫بهتره که بس کنی.
‫نباید سرتو توی عادتای خوردن دیگران بکنی، شاهدخت خانوم.
‫من نگران چیز دیگه‌ایم.
‫چه‌چیز دیگه‌ای؟
‫چه بخشی از من شاهدخت یه ‫کشور خراب‌شده رو نگران می‌کنه؟
‫من دارم می‌گم باید دست از سعی ‫کردن واسه کشتن من برداری.
‫واسه اینکه همچین کاری
‫کاملا غیرممکنه.
‫اینکه چطور مردم ممکنه تغییر کنه، ‫ولی دلیل مرگ یکی بوده.
‫دلیل مرگ، شاهدخت آسرولاست.
‫این خیلی زشته که بگی
‫دلیل اینکه مرتبا داری اونجوری می‌میری به‌خاطر منه.
‫اگه تلاش نمی‌کردی که منو بکشی، ‫حتی یه‌بارم نمی‌مردی.
‫قصد کشتن نیست. ‫اشتهاست.
‫که اینطور.
‫پس کاری از دستمون برنمی‌آد.
‫بفرمایید. نوش جان.
‫البته اگه بتونی منو بخوری.
‫لازم نکرده بهم بگی!
‫سوئساید-مستر
‫به‌نظر برای بار پنجم با مرگم روبه‌رو شدم.
‫به‌نظر دوباره مردم.
‫طبق تفاوتای جزئی‌ای که احساس ‫می‌کنم، به‌نظر این بار از گرسنگی مردم
‫از گرسنگی مردن غیرطبیعیه.
‫چه‌اتفاقی واسه‌م افتاد؟
‫می‌بینم که بیدار شدید، ارباب.
‫سرتو بالا بیار.
‫تروپیکالسک هوم-اویو داگ‌استرینگز.
‫توی این روزا، این تنها دستیاریه که واسه‌م مونده.
‫داشتم به این فکر می‌کردم که اگه بیشتر از این بیدار شدنتون طول بکشه، ‫خودمو بدم به شما که بخورید، ارباب.
‫چه‌اتفاقی افتاد؟
‫دلیل اینکه این دفعه مردید کمبود غذا بوده.
‫به‌نظر مردم این کشور از بین رفتن.
‫آدمای این کشور از بین رفتن؟
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، اینطور نبود که ‫خاطرات مبهمی برای به‌یاد اوردن نداشته باشم.
‫گشنه‌م شد، ‫واسه همین رفتم بیرون تا غذا بخورم.
‫ولی حتی یه آدم هم جلوم نبود.
‫یه‌خاطره از کاملا سردرگم شدن بود.
‫یه خاطره از نداشتن چیزی برای خوردن، ‫احساس گرسنگی و تشنگی و تدریجی ناپدیدشدن بود.
‫سطحی از نابودی دسته جمعی که توش یه ‫خون‌آشام با کمبود غذا مواجه می‌شه.
‫یه‌چیزی مثل یه بیماری همه‌گیره؟
‫انبار غذام گندیده؟
‫یه‌جورایی، می‌شه بهش همه‌گیری گفت.
‫اما اسم بیماری زیباییه.
‫ارباب، تا حالا دربارۀ داستان شاهدخت زیبا شنیدید؟
‫یک داستان بی‌رحمانه ‫شاهدخت آسرولا
‫درباره یه زن زیبا که مثل یه حوری دریایی ‫اغواگره شنیدم، ولی با توجه به اون اسم،
‫داستان شاهدخت زیبا که تروپیکالسک برام بازگو ‫کرده درباره یه زن زیبا از یه کشور خرابه‌ست.
‫یه شاهدخت که یه کشورو فقط به‌خاطر زیباییش نابود کرده.
‫یه شاهدخت کشتار جمعی.
‫داستان خیلی جالبی بود.
‫چی؟ پس اساسا، یه شاهدخته که کشور ‫خودشو خرابه کرد، بعد به تبعید رفت،
‫و بعد از یه‌عالمه گشتن سر از این کشور درآورد.
‫و برای همین این کشور خرابه شد؟
‫درسته.
‫شنیدم که تمامی مردم، از جمله اشرافی‌ها و سلطنتی‌ها، همه ‫از روی خوشحالی زندگی‌شون رو به شاهدخت زیبا اعطا کردن.
‫با پیشکش کردن چیزی که واسه‌شون مهم‌ترینه، ‫سعی کردن که برای زیباییش به اون چیزی پرداخت کنن.
‫پس اون فقط با وجود داشتن کل یه کشورو نابود کرد.
‫اون دیگه چه هیولایی‌ایه؟
‫اون هیولا نیست. ‫اون یه آدمه. یه آدم مونث.
‫به‌نظر باعث شده که خیلی از کشورا
‫فقط با سفر کردن و گذر کردن ازشون نابود بشن.
‫که اینطور. واقعا یه همه‌گیریه.
‫خیلی خوب، تصمیممو گرفتم، تروپیکالسک.
‫واسه وعدۀ ناشتایی این دفعه‌م، ‫باید یه مزه‌ای از اون شاهدخت داشته باشم.
‫واسه وعده اول بودنم بعد چند ‫وقتی خیلی مناسب به‌نظر می‌آد.
‫ا-ارباب، اون...
‫من خیلی درباره چیزی که موقعی که شکمم خالیه ‫می‌خورم زیربینم. باید غذای مخصوص باشه.
‫اجازه بدید که نظرمو اعلام کنم، ارباب،
‫ولی بهتره که اون کارو نکنید.
‫لطفا در تصمیمتون بازاندیشی کنید. ‫التماستون می‌کنم.
‫چرا، تروپیکالسک؟
‫داری بهم می‌گی یه‌بار دیگه از گرسنگی بمیرم؟
‫ن-نه، ولی شاهدخت زیبا، همون‌طور که قبلا هم گفتم،
‫خیلی شیطانی‌تر از یه هیولای معمولی-
‫تروپیکالسک، تو دستیار منی.
‫نگرانی از این که من توسط این زن شیفته بشم؟
‫فکر می‌کنی مثل اون آدما،
‫منم از شاهدخته بت می‌سازم و نهایتا زندگیمو تحویلش می‌دم؟
‫ب-به‌هیچ وجه.
‫ا-اگه اونطوریه،
‫چطوره که اجساد این اطراف توی این منطقه رو ‫بخورید تا دوباره قواتون رو به‌دست بیارید؟
‫این کاریه من توی این وضعیت ‫برای سرپا نگه‌داشتن خودم انجام دادم.
‫ببین، تروپیکالسک.
‫اینکه تو چطور دلت می‌‌خواد غذاتو گیر بیاری دست خودته.
‫خوردن مرده‌ها، خوردن جسدا، هرکاری دلت می‌خواد بکن.
‫ولی اونا سلایق خودتن، نه من.
‫من فقط آدمایی رو می‌خورم که خودم کشتم.
‫اول می‌کشم، بعد می‌خورم.
‫این سیاست منه.
‫هم به‌عنوان یه خون‌آشام، و هم به عنوان یه غذاشناس. ‫این یه دیدگاهیه که نمی‌تونم ازش بگذرم.
‫می‌خوام تا حد ممکن از غذایی که خودم نکشتم نخورم.
‫الآن شکمم حس یه شاهدخت زیبا رو داره،
‫پس می‌خوام یه شاهدخت خوشگلی رو بخورم.
‫کشتن و خوردن یه زن زیبا از یه کشور سقوط کرده.
‫جوری که دوست دارم می‌خورم، و می‌کشم و می‌خورم. ‫این تصمیمیه که گرفتم.
‫چیزی که روش تصمیم گرفتم رو انجام بدم، و جوری که روش ‫تصمیم گرفتم اون چیزو انجام بدم، چیزیه که من هستم.
‫منو دنبال نکن، خادم من.
‫اطاعت.
‫دستیار با وفاتون مشتاقانه منتظر بازگشت شماست.
‫لطفا مراقب باشید، ارباب.
‫اوه، درسته.
‫اینقدر منو با اسم پیش‌پا افتادۀ «ارباب» صدا نزن.
‫یه مدتی طول کشید تا بعد از بیدار شدن از خوابم فهمیدم،
‫ولی به‌یاد ندارم که اجازه داده باشم از ‫همچین اسمای معمولی‌ای استفاده کنی.
‫خ-خیلی عذر می‌خوام!
‫لطفا مراقب باشید، سوئساید-مستر.
‫خون‌آشام مرگ مستعد، مرگ ناگزیر، و مرگ حتمی...
‫دثتوپیا ویرتوئوزو سوئساید-مستر!
‫بهتر شد.
‫حالتون خوبه؟
‫چقدر مرده بودم؟
‫فقط برای مدت کوتاهی مرده بودید.
‫و کسی کشتتون خودتون بودید.
‫نمی‌فهمم. خودم انجامش دادم؟
‫شما به‌خاطر این که تلاش ‫کردید منو بکشید خودکشی کردید.
‫دلیل اینکه می‌خواید منو بکشید...
‫می‌فهمم که دلایل خودتو داشته باشید، ‫ولی بازم بهش فکر کنید.
‫لطفا زندگی‌ای که دوباره گرفتید رو حروم نکنید.
‫خب، چی؟
‫نه‌تنها توی آسیب رسوندن به زیباییت درنگ کردم،
‫بلکه نتونستم خودمو واسه مرتکب ‫شدن همچین عمل وحشیانه‌ای ببخشم،
‫و تلاش کردم خودکشی کنم؟
‫بله همینطوره.
‫هی. من یه هیولام.
‫اینطور به نظر می‌آد.
‫من یه خون‌آشامم.
‫واقعا؟ فکر نمی‌کردم وجود داشته باشن.
‫من یه هیولام که انسان‌ها رو ‫می‌کشه و می‌خوره.
‫پس عملت یه تلاش برای خوردن من بود.
‫بابت ناتواناییم برای انجام اون درخواست ‫ازتون عذر می‌خوام.
‫چیزی شده؟
‫نه.
‫اگه گشنتونه چطوره ‫باهام غذا بخورین؟
‫یکم پوتوفو بارگذاشتم و ‫تقریبا آمادس.
‫من فقط جونورایی که خودم بکشم رو می‌خورم.
‫می‌تونم اسمتون رو بپرسم؟
‫خون‌آشام مرگ مستعد، مرگ ناگزیر، و مرگ حتمی...
‫دثتوپیا ویرتوئوزو سوئساید-مستر.
‫پس بانو سوئساید-مستر.
‫«بانو» رو نمی‌خواد بگی. ‫اون اسم خودش شاخص خودش هست.
‫متوجهم.
‫من آسرولا هستم.
‫پس «شاهدخت زیبا» نیستی؟
‫اون از کودکیمه. ‫یه لقب، یه اسم توهین‌آمیز.
‫امروزه کسی نمونده که ‫من رو اونطوری خطاب کنه.
‫پس شاهدخت آسرولا خطابت می‌کنم.
‫هرطور میل دارین.
‫از ابتدا هم شاهدخت نبودم.
‫موندم چطور اوضاع اینطوری شد.
‫گویا دوباره مردم.
‫دو بار با چنین فاصلۀ کمی ‫و به دست یک نفر کشته شدن،
‫برای اولین بار در زندگی طولانیم ‫به عنوان یک خون‌آشام و در زندگی غذاییم رخ داد.
‫واو، چه آبدار
‫از قلبم کمتر از این انتظار نمی‌رفت
‫چقدر تازست
‫با اینکه مرده
‫پس نامیرایید.
‫خیلی معرکست، سوئساید-مستر.
‫به تعریفتون افتخار می‌کنم، شاهدخت آسرولا.
‫باز هم برای خوردن تو مردم نه؟
‫بله، درسته.
‫ولی لطفا ازش ناراحت نشید ‫سوئساید-مستر.
‫همش به خاطر زیبایی بیش از حد منه.
‫گویا برای این ملت هم باعث زخمت شدم.
‫بلافاصله می‌روم، پس لطفا ‫بهم رحم کنید.
‫گویا کسی که دنبالش بودم توی ‫این کشور هم نیست.
‫کسی که دنبالش بود؟
‫مثل گشتن دنبال غذا به نظر نمی‌آد.
‫پس اون هم دنبال کسیه؟
‫ها راستی، تو افسانش هم همینطور بود.
‫یه سفر نامشخص به دنبال ‫یک روح برای نجات دادن.
‫درسته. شاهدخت زیبا چنین افسانه‌ای بود.
‫ولی جدای از اون...
‫بره؟
‫ای بابا. نمی‌تونم اجازۀ همچین کاریو بدم که.
‫چه داستان خودخواهانه‌ای.
‫چند نفر باید بمیرن تا یه نفر پیدا کنی ‫که نجاتش بدی؟
‫چندتا کشور رو باید برای رستگاری خودت ‫به نابودی بکشونی؟
‫می‌گید که باید بمیرم؟
‫اگه بمیرم...
‫اگه جون خودمو بگیرم، برای خودم ‫کار رو راحت می‌کنم.
‫اما اگر در آینده همین مشکل دوباره رخ بده،
‫اون وقت این کار نجاتش نمی‌ده ‫چونکه اون هم مجبور می‌شه
‫همونطور که من کردم، ‫خودشو بکشه.
‫حالا شاهدخت آسرولا، سرنخی داری؟
‫اگه ادامه بدی و این کشور که نابود کردی ‫رو ترک کن، و به بعدی بری،
‫فکر می‌کنی کسی که بتونی نجاتش بدی اونجاس؟
‫در کشور بعدی همین منوال ادامه پیدا نمی‌کنه؟
‫گویا سوءتفاهمی پیش اومده،
‫اما من هر کشوری که توش می‌رم نابود نمی‌کنم.
‫با کمال ناتواناییم، سعی می‌کنم تا حد ممکن ‫ملاحظه کنم تا اینجور اتفاقاتی نیافته.
‫ولی تو هم محدودیت‌های خودتو داری. ‫واقع ناتوانایی.
‫هیچ تمایلی به نفی وجدان ‫و حس زیباگراییت ندارم.
‫اما باید بهت نصیجت کنم که ادامه دادن سفرت ‫بدون فکر زیادی تماما بی‌مسئولیتیه.
‫درست می‌گی.
‫حتی اگه بگی بی‌مسئولیتیه، ‫هیچ راه دیگه‌ای ندارم.
‫فقط می‌تونم با اینجور گشتن به جواب برسم.
‫نه، لزوما اینطور نیست.
‫نگاه کن شاهدخت آسرولا.
‫حتی غیرعمد، این سرزمین رو نابود کردی.
‫ولی می‌تونی از این وضعیت استفادۀ بهینه بکنی.
‫استفادۀ بهینه...
‫دیگه لازم نیست با عجله بری.
‫دیگه لازم نیست نگران کشتن کسی باشی.
‫راجع به چی صحبت می‌کنید؟
‫نگران هستم که شما رو بکشم، سوئساید-مستر.
‫من یه هیولای نامیرام.
‫مرگ برای من معنی نداره.
‫ببین شاهدخت. بذار اینو بهت بگم.
‫هیچ جونوری مثل من نیست.
‫کسی در کنارت باشه که می‌میره و می‌میره، ‫اما هر بار به زندگی برمی‌گرده.
‫من تنها موجودی هستم که می‌تونه بهت مشورت بده.
‫مشورت؟
‫آره.
‫همونطور که می‌بینی من یه هیولام، ‫اما صرفا یه هیولا نیستم.
‫درک اندکی از سحر و جادو هم دارم.
‫می‌شه گفت علوم پایۀ غیرانسانیه.
‫در نتیجه حداقل می‌تونم کمکت کنم ‫راه باطل کردن طلسمی که جادوگر
‫روت گذاشته باطل کنی.
‫نظرت چیه؟
‫در ازای کمک کردن بهم،
‫می‌خواید من رو تو این قلمرو نگه دارید ‫تا بتونید موقعیت خوردنم رو پیدا کنید؟
‫پاسخ دقیق.
‫رابطۀ دیگه‌ای هست که علایق هر دو طرف ‫به این خوبی هم‌پوشانی داشته باشه؟
‫متوجهم. گویا چاره‌ای جز همکاری ‫باهاتون ندارم، سوئساید-مستر.
‫پس، از همکاری باهاتون خوشبختم.
‫برای اولین بار،
‫تماس مستقیم با پوستش، و گوشتش داشتم.
‫بدون هیچ پارچه‌ای بینمون.
‫نرمی و بافت متجاوزش
‫کنترلم رو از دستم دراورد، و...
‫به نظر دوباره مردم.
‫سه مرگی که تجربه کردم بی‌فایده نبودن،
‫و مرگ بی‌دلیل هم نبودن.
‫باید بگم که مرگ شیطانی‌ای بود.
‫مثل یه شیطان مردم.
‫بدین صورت شاهدخت آسرولا رو ‫به قلعۀ جسد دعوت کردم.
‫کاملا مخالف هستم.
‫چه فکری می‌کردید ارباب؟
‫مسخرست که یک انسان حقیر رو ‫به منزلتون دعوت کنید.
‫می‌خواید که فقط از شما، ارباب، مراقبت نکنم، ‫و به یک انسان حقیر هم رسیدگی کنم؟
‫غیرقابل تحمله.
‫یعنی تو ذهنت این بود که ‫داشتی ازم مراقبت می‌کردی؟
‫این تصمیم نهاییمه. ‫نظر تو رو نخواستم.
‫نگران نباش. قصد ندارم تو رو مجبور کنم ‫به یک انسان رسیدگی کنی.
‫در عوض، می‌خواستم پیشاپیش بهت اخطار بدم ‫که از شاهدخت آسرولا دوری کنی.
‫شاهدخت آسرولا.
‫د-در این میان اسم یک انسان حقیر رو ‫در حافظتون یادداشت کردید سوئساید-مستر؟
‫چون که من خون‌آشام مرگ مستعد، مرگ ناگزیر، و مرگ حتمی هستم،
‫دیوار دفاعی‌ای که شاهدخت ‫بنا کرده رو نادیده گرفتم.
‫اما خون‌آشامی در ردۀ تو تحملشو نداره.
‫ت ر و پ ی ک ا ل س ک ‫د ا گ ‌ا س ت ر ی ن گ ز
‫لحظه‌ای که ببینیش تکه‌تکه می‌شی.
‫پ-پس این بیشتر دلیل می‌شه
‫پ-پس این بیشتر دلیل می‌شه، سوئساید-مستر.
‫راه دادن همچین شخص خطرناکی داخل قلعه...
‫به عنوان مراقب و ناظر قلعه، ‫چیزیه که نمی‌تونم نادیده بگیرمش.
‫داری حرفتو تکرار می‌کنی تروپیکالسک.
‫کافیه.
‫تا حالا شده در تصمیمی که گرفتم ‫تجدید نظر بکنم؟
‫همونطور که گفتی، این غذاییه که ‫آماده کردنش خیلی دردسر داره.
‫گویا نمی‌شه کامل قورتش بدم.
‫متوجه شدم که باید آمادگی‌های صحیح ‫و دقیق داشته باشم تا خوردنی بشه.
‫حالا اینطور قیافه‌ای به خودت نگیر.
‫فقط تا وقتیه که بتونم سد زیباییش رو ‫رد کنم تا بتونم شاهدخت رو بکشم.
‫نباید زیاد طول بکشه.
‫متوجهم. اما اگه اتفاقی بیافته ‫مسئولیتی نمی‌پذیرم.
‫حالا تراپیکالسک. ‫می‌خوام نظرت رو بدونم.
‫به نظرت چیکار باید بکنم تا ‫شاهدخت زیبا رو بکشم؟
:مترجمان
AcknoV & Nekoyeet
:مترجمان
AcknoV & Nekoyeet