‫چیکار کردی استیون؟
‫[آنچه گذشت...]
‫بلد نیستم وقایع اخیر رو توضیح بدم.
‫- آخه تو کی هستی؟ ‫- من خادم خونسم. کالبدشم.
‫از افراد آسیب‌پذیر محافظت کرده ‫و احکام عدل خونس رو اجرا می‌کنیم.
‫خونس ملت رو خیلی دیر مجازات می‌کنه.
‫آموت با ریشه‌کن کردن ‫تصمیمات خبیثانه،
‫مسیر نیکی رو نمایان می‌سازه.
‫آموت رو پیدا کردیم.
‫وقتی ملت ‫کرور کرور و بی‌رحمانه...
‫دنیا رو مملو از گناه می‌کنن،
‫حقشونه که ایشون اعمالشون رو قضاوت کنه.
‫بقیه خدایان چی؟
‫همین‌جوری دست رو دست می‌ذارن ‫که یکی آموت رو رها کنه؟
‫واسه تشکیل جلسه با خدایان،
‫باید خشمشون رو برانگیزیم.
‫آموت رو محرمانه دفن کرده بودن.
‫حتی خدایان هم جاش رو بلد نیستن.
‫ولی حتما یکی ‫اطلاعاتی داشته دیگه.
‫یکی داشته. ‫طرف مدجایی به نام سنفوئه.
‫اگه تابوت‌دان سنفو رو پیدا کنی، ‫مقبره‌اش رو هم پیدا می‌کنی.
‫نقشه‌ی چیز به شدت عظیمیه.
‫اگه از شکل آسمون ‫تو همون روز خبر نداشته باشیم،
‫بدبخت می‌شیم.
‫خدایان که حبسم کردن، ‫به مارک بگو آزادم کنه.
‫- مارک؟ ‫- می‌خوام مسئله‌ای رو به خاطر داشته باشی:
‫من با عذاب و شکنجه تو شکل گرفتم.
‫پیروزیم رو مدیون خودتم.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@
‫استیون. بلند شو. بجنب. ‫بلند شو دیگه!
‫یکی رو در حین فرار دیدم!
‫اطراف وانته رو بگردین.
‫ظاهرا مرده.
‫دور بزن! دور بزن!
‫اوناهاش!
‫چیه؟
‫دیگه نباید وقت تلف کنیم. ‫حتما هارو داره برمی‌گرده مقبره‌اش.
‫ببین، اگه همین‌طور باشه، ‫باید مارک کمکمون کنه، خب؟
‫کاملا درسته. دیدی؟ ‫خودش درک می‌کنه.
‫- نه. ‫- نه؟
‫نه. آخه جریان از این قراره ‫که من و مارک قراری گذاشته بودیم...
‫که وقتی کارش با خونس تموم شد، ‫کلا بذاره و بره.
‫ولی تو قرارمون ‫ذکر نکرده بودیم...
‫جناب‌عالی لیلا و خودمون رو ‫به کشتن بدی، مگه نه؟
‫- من چنین کاری رو برنمی‌تابم. ‫- با هم قرار گذاشته بودین؟
‫قرار گذاشتین که دیگه تو زندگی من ‫نقشی نداشته باشه؟
‫اون‌وقت به نظرتون بهتر نبود ‫من هم از قرارتون خبر داشته باشم؟
‫وای.
‫خب، مگه خودش از قبل ‫باهات قطع رابطه نکرده بود؟
‫آره. اصلا مهم نیست. ‫بهترین خصوصیتش زرهش بود دیگه، مگه نه؟
‫زرهش رو هم که دیگه نداشت.
‫استیون، زود باش ‫جسممون رو بهم بده.
‫داریم مأموریتی انتحاری رقم می‌زنیم.
‫به‌علاوه، خودم می‌شناسمش. ‫اگه باشه، می‌خواد تنهایی همه کارها رو بکنه.
‫اون‌طوری نمی‌شه. ‫چنین کاری نمی‌کنیم.
‫خودم و خودت می‌زنیم به دل جاده.
‫- بقیه مسیر رو پیاده می‌ریم. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫اوناهاشن. بریم جلوتر.
‫ظاهرا وارد مقبره شدن.
‫باید راه دیگه‌ای پیدا کنیم ‫که زودتر به آموت برسیم.
‫سلام.
‫ببینیم تدارکاتی پیدا می‌کنیم یا نه.
‫- ظاهرا ترسیدی. ‫- نه‌خیر.
‫خب، به نفعته که بترسی.
‫خونس که نباشه، زرهی نداریم، ‫ترمیم نمی‌شیم، قدرتی نداریم.
‫آره، خیال می‌کردم ‫خبری از تو هم نباشه.
‫خودت همین رو گفته بودی دیگه، مگه نه؟
‫ولی لابد با بارو کردن حرف‌هات...
‫نشون می‌دم چقدر احمقم.
‫ببین، کاش می‌تونستم یهو ناپدید بشم. ‫جدی می‌گم.
‫ولی متأسفانه هنوز هم هستم.
‫اگه بخوای چنین کاری کنی، ‫حداقل باید به خاطر...
‫لیلا هم که شده، ‫هوشمندانه عمل کنی.
‫من تجربه چنین شرایطی رو دارم.
‫من هم دارم. جسممون یکسانه دیگه، مگه نه؟
‫تجربیاتت تو همین جسمه دیگه. ‫تو حافظه عضلانی نهفته شده.
‫آها، مطمئن نیستم همین‌طور باشه. صرفا...
‫- خب حالا. ‫- من هستم.
‫- تنها نیستی. ‫- خودم می‌دونم تنها نیستم.
‫خودم می‌دونم اصلا تنها نیستم. ‫لیلا همراهمه.
‫- هوام رو داره. ‫- عاشق شدی؟
‫عاشق همسرم شدی؟
‫ممنونم که نگرانمونی رفیق.
‫جدی می‌گم. ولی خودمون ‫بقیه‌اش رو ردیف می‌کنیم.
‫استیون، قسم می‌خورم...
‫اگه دستور تهیه شیک پروتئین...
‫و این‌جور چیزها رو ‫لازم داشتم، خبرت می‌کنم.
‫خودمون رو از پرتگاه می‌اندازم پایین‌ها!
‫باید اعتراف کنم که کل عمرم ‫منتظر چنین کاری بودم.
‫همین ماجراجوییمون رو می‌گم.
‫- متوجهم. آدم دنبال کارهای نکرده است دیگه. ‫- آره.
‫بوی خودش رو می‌دی.
‫- البته باید هم بدی دیگه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫مارک داره سعی می‌کنه ‫ازت مقابل خونس محافظت کنه.
‫- چی؟ ‫- واسه همین تو رو از خودش پس می‌زده.
‫گمون می‌کنه خونس می‌خواد ‫تو رو کالبد خودش کنه،
‫ولی نمی‌ذاره چنین کاری بکنه.
‫چیزی نیست. ‫صرفا حس کردم بهتره خبر داشته باشی.
‫شرمنده‌ام.
‫واسه چی الان داری بهم می‌گی؟
‫چه بدونم. ‫با خودم گفتم حق داری خبر داشته باشی.
‫خب، تصمیمش که با خودش نبود.
‫من دنبال محافظت نیستم. ‫دنبال صداقتم.
‫- آره. درک می‌کنم. ‫- خودت این‌جوری هستی، مگه نه؟
‫چه‌جوری؟ صداقت... بودنم رو می‌گی؟
‫آره. صداقت بودنت رو می‌گم.
‫آره.
‫- من اول می‌رم پایین. ‫- خیلی‌خب. باشه. چه عالی.
‫- بعدش طنابمون رو محکم می‌کنم. ‫- ممنون. با چی محکمش می‌کنی؟
‫هنوز هم نمی‌فهمم ‫شوخی می‌کنی یا نه.
‫خیلی‌خب.
‫وای، پشم‌هام.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبِ خوبم. آره.
‫خیلی‌خب.
‫- بیا. ‫- کاش شاهد چنین اتفاقی نبودی.
‫- درسته. ‫- ممنون.
‫عه، وای، چه قشنگ.
‫آره، خیلی... قشنگن، مگه نه؟ ‫واقعا خیلی...
‫- چندین قرنه که محافظ اینجان. ‫- دقیقا. ببین، اصلا نمی...
‫اگه الان یهو زنده می‌شدن...
‫و ازم معمایی می‌پرسیدن ‫که بذارن رد بشم، خیلی خوشحال می‌شدم.
‫از ترس می‌ریدم به شلوارم، ‫ولی خیلی خوشحال می‌شدم.
‫این چیه؟
‫- تو کشیدیش؟ ‫- چی؟
‫آها. آره. به یاد پدرم کشیدمش.
‫اگه می‌اومد اینجا، ‫خیلی خوشحال می‌شد.
‫عه، جدی؟ عاشق تاریخ بود، مگه نه؟
‫وضعش خیلی خراب‌تر بود. ‫باستان‌شناس هدفمندی بود.
‫ایول.
‫به نظرش می‌ارزید ‫در راه دست‌یابی...
‫به چنین آرزویی جون بده. ‫جون هم داد.
‫اِم...
‫خیلی تسلیت می‌گم.
‫- مرسی. نه بابا، اشکالی نداره. ‫- باشه.
‫اشکالی نداره. پیش میاد دیگه.
‫شرط می‌بندم اگه الان می‌دید ‫آرزوش رو اثبات کردی،
‫از خوشحالی تو پوست خودش نمی‌گنجید.
‫آره، گمون کنم همین‌طور باشه.
‫خب، مرگ چندان بدی هم نیست، مگه نه؟
‫بریم ببینیم بده یا نه؟
‫باشه. باشه، بریم ببینیم بده یا نه.
‫مرگ خیلی قشنگیه.
‫چه عجیب.
‫- هزارتوئه. ‫- هزارتوی شگفت‌انگیزیه.
‫- نه، منظورم اینه که شش مسیر داره. ‫- آره، آره، آره.
‫- درسته. شش مکان مختلف داره. ‫- اینجا به چی شلیک می‌کردن؟
‫این سازه در اصل...
‫نمادی محسوب می‌شه.
‫- چشم حوروسه. ‫- اره.
‫اینجا رو باش.
‫- چی؟ ‫- دیدی؟
‫نماد سلطنتیه؛ ‫نماد محافظت تو زندگی پس از مرگه.
‫ساخت چنین جایی خیلی خرج برداشته‌ها.
‫- آخرین کالبدش از فراعنه بوده. ‫- وای! کالبدش فرعون بوده.
‫- خب، نظرت چیه؟ به نظرت نقشه است؟ ‫- آره، خب...
‫خیلی‌خب. چشم حوروس ‫چشم ذهن هم محسوب می‌شه، درسته؟
‫شش حس انسان رو ‫با شش نقطه مختلفش ترسیم می‌کنه.
‫ابروش نمایانگر افکاره.
‫مسلما مردمکش نماد بیناییه. ‫این نقطه نماد شنواییه.
‫این نماد بویاییه. ‫این نماد لامسه است.
‫این خط طولانی که تهش مواجه...
‫هم نماد زبانه.
‫کالبدش حرف‌های آموت رو بیان می‌کنه.
‫درسته.
‫وای.
‫عه. روحانیان درگاه حکا هستن.
‫از نقاب و حالت بدنشون مشخصه.
‫حتما تو این مقبره دفنشون کردن ‫که از فرعونشون محافظت کنن.
‫حکا دیگه چیه؟
‫ساحرین اون موقع حکا خطاب می‌شدن. ‫چندین قرنه که همین پایین هستن.
‫حتما این‌ها هم ارواح بدشانسی هستن ‫که مسیرشون بهشون خورده.
‫که این‌طور. چه مرگ خارق‌العاده‌ای.
‫وای خدایا. وای خدا. ‫خونش تازه است؟
‫قطعات گوشت رو میز ریخته؟
‫وای.
‫- بریم جلوتر. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫اِم، یه دقیقه وایستا. یه دقیقه وایستا.
‫صرفا دارم مشاهداتم رو بیان می‌کنم؛
‫آخه کلی خون و استخون این طرفی ریخته.
‫اینه که به نظرم شاید ‫بتونیم از طریق دیگه‌ای...
‫مثلا از طریق...
‫اونجا بازه. می‌بینی؟
‫آره.
‫- بریم ببینیم چه خبره؟ ‫- باشه. ببینیم چه خبره.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب. تو برو.
‫- من برم؟ ‫- برو.
‫باشه، خیلی‌خب. باشه.
‫- موفق شدم. رسیدم بالا. ‫- خوبی؟
‫آره.
‫خب، به نقل از متون باستانی، ‫آموت باید با مجسمه‌ای...
‫به نام اوشابتی پیوند خورده باشه.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- اوضاع حرف نداره.
‫ظاهرا این ظرف کانوبی رو تازه پر کردن، ‫کلی پوست مار هم هست،
‫- ضمنا، ترمیم‌پذیری... ‫- استیون؟
‫- چیه؟
‫خروجی رو پیدا کن.
‫باشه.
‫آره، آره. آره، می‌تونیم از این طرف بریم.
‫- صدای هاروئه. ‫- دارن به چی شلیک می‌کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫قایم شو. قایم شو.
‫فرار کن! بعدا پیدات می‌کنم!
‫لهش کردم. لهش کردم.
‫استیون؟
‫وای خدا جون.
‫اولین کسی‌ام که میاد اینجا. ‫مقبره درخور فراعنه است.
‫مقبره تحوتموس دومه.
‫شاید هم مقبره نفرتیتی باشه. ‫وای، حتما مقبره شخص مهمیه.
‫پس ازش لب گرفتی.
‫این‌دفعه می‌خوای چیکار کنی؟ ‫سعی کنی غرقمون کنی؟
‫آره، بهتره همین کار رو بکنم.
‫ولی علاوه بر لب گرفتن،
‫بهش گفتی واقعا واسه چی ‫پسش می‌زدم.
‫انتظار نداشتم بهش بگی.
‫باشه.
‫وای. اینجا رو باش. ‫چقدر یادگار مقدس اینجا هست.
‫به زبان مقدونیه؟ نه بابا. چی؟
‫امکان نداره. نباید این‌طور باشه. ‫امکان نداره این‌طور باشه. به زبان مقدونیه.
‫ولی تنها فرعونی که...
‫آخه خودش اصرار داشت مصری خطاب بشه.
‫ولی...
‫گمون کنم اینجا مقبره گم‌شده...
‫اسکندر کبیر باشه.
‫خیلی زیبا شکستش دادی.
‫چرا کل مردان امثال تو...
‫حس می‌کنن حتما باید ‫تحقیرآمیز و دل‌رحمانه صحبت کنن؟
‫«صحبت به زبان غیرانگلیسی»
‫«سَرگین کوچولوی خودم».
‫پدرت همین‌طوری صدات می‌زد؟
‫عبدالله الفولی رو می‌گم.
‫یکی از بی‌نظریترین ‫باستان‌شناس‌های مصری بود.
‫خیلی بهت افتخار می‌کرد...
‫اگه می‌دید جزو اولین کسانی بودی،
‫که آنچه باور داشت رو به ‫جهانیان اثبات کردی.
‫که خدایان مصری در میان ما هستند.
‫ترازو...
‫با آشکار ساختن لحظات گناه و درد ‫برای من، به قضاوت آن‌ها دست پیدا می‌کنه.
‫شوهر تو هم...
‫شدیدا در عذابه.
‫دردش فراتر از تحمل هر انسانیه.
‫ولی هنوز هم واقعیت رو بهت نگفته.
‫تو که انگار خیلی ‫دلت می‌خواد بهم بگیش.
‫پس چرا ساکتی؟ حرفت رو بزن.
‫ترازوی اعمالش رو شاهد بودم.
‫ترازو هم هیچ‌وقت اشتباه نمی‌گه.
‫هیچ‌جوره راضی نمی‌شم ‫این تابوته رو باز کنم.
‫نکنه می‌خوای هارو ‫زودتر به آموت برسه؟
‫خب، خب، باشه.
‫وای پسر.
‫- پس اوشابتی کو؟ ‫- خب...
‫اگه می‌خواست تا ابد مخفیش کنه، ‫احتمالا می‌ذاشتش یه جایی که...
‫به ذهن غارتگرهای معمولی خطور نکنه.
‫پس به‌نظرت کجاست؟
‫اِم...
‫اسکندر صدای آموت بود.
‫خیلی‌خب، یه کاری کنیم. ‫اینجا رو بگردیم.
‫شرمنده. ای خدا، واقعا شرمنده‌ام. ‫ببخشید کبیرخان.
‫خب دیگه. بازش کن. ‫شرمنده کبیرخان.
‫شرمنده. واقعا روم سیاه.
‫ای چندش!
‫همینه. ببر داخل. ‫همه‌جاش رو بگرد پسر.
‫ای...
‫پدرت به دست مزدوران کشته شد.
‫هیچ‌کسی هم اون‌ها رو نمی‌شناخت، مگه نه؟
‫یعنی می‌گی مارک هم جزوشون بوده؟
‫دقیقا. نظر خودت چیه؟
‫مارک تمام جزئیات اون روز رو ‫به خاطر داره.
‫تمام کسانی که مُردن رو یادشه.
‫ولی یکی‌شون تو خاطرش حک شد.
‫مردی که روسری فوشیا داشت.
‫با طرح سَرگین‌غلتان.
‫که دست‌ساز بود. ‫احتمالا کارِ دست دخترش بود.
‫تموم شد؟
‫امیدوارم بتونی هضمش کنی.
‫چشم‌هاتو باز کن!
‫قربان، یه مسیر دیگه پیدا کردیم.
‫لیلا، اینجا رو باش. بُردیم.
‫و تندیس اوشابتی می‌رسه به... خودمون.
‫مجبور شدم دستم رو بکنم توی ‫حلق اسکندر کبیر، ولی پیداش کردم.
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫صدام رو می‌شونه؟
‫اسکندر رو می‌گی؟ فکر نکنم. ‫بشنوه که ترسناک می‌شه.
‫چه بلایی سر پدرم اومد؟
‫- با توئم. ‫- جان؟
‫با توئم مارک!
‫- بیا. زود، زود، زود. ‫ - نه.
‫- باید زود بریم. ‫- مارک، نه. نه.
‫- چه بلایی سر پدرم اومد؟ ‫- گوش کن.
‫الآن باید بریم. جون تو واست توضیح می‌دم. ‫ولی الان وقتش نیست.
‫تو بودی که عبدالله الفولی رو کشتی؟
‫معلومه که نه. ‫معلومه که نکشتم.
‫ولی اونجا حضور داشتی.
‫- اونجا بودی. ‫- من...
‫آره، اونجا بودی.
‫حضور داشتم. آره، بودم.
‫آره. بعد چطوری مُرد؟
‫همکارم طمع کرد و...
‫همه‌رو توی محل حفاری اعدام کرد.
‫سعی کردم پدرت رو نجات بدم. ‫ولی نتونستم. بعدم...
‫نخواستی بکشیش. ولی یه قاتل رو ‫انداختی به جونش، درست نمی‌گم؟
‫- آره. ‫- آره.
‫منم با تیر زد. ‫اون‌شب، شب مرگم بود.
‫ولی اون‌شب نمُردم. ‫با اینکه باید می‌مُردم.
‫از همون اول که دیدمت ‫می‌خواستم بهت بگم.
‫- آخه نمی‌دونستم... ‫- وای خدا.
‫اصلا علت آشناییمون همین بود.
‫اینکه جنابعالی عذاب‌وجدان داشتی.
‫اومدن.
‫- حتما یه راه خروج دیگه هم هست. ‫- برو پیداش کن. من معطلشون می‌کنم.
‫بیایین دیگه!
‫فقط خودتی؟
‫جز این، سکوت را باقیست.
‫اولین روزی رو یادمه که با آگاهی ‫بر نبودن خونس بیدار شدم.
‫سکوتی رهایی‌بخش احساس کردم.
‫الآن شدی یک مرد آزاده.
‫و البته که آزاده بودن، ‫حق انتخاب به همراه داره.
‫الآن هم باید تصمیم خیلی مهمی بگیری.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌تونم کسی که خودش رو ‫نجات نمی‌ده، نجات بدم.
‫نترس راسر، چیزی نیست. ‫استخون‌های پوسیده که آزاری ندارن.
‫خب، حداقل الآن می‌دونیم چی به سر ‫مونتالبان بخت‌برگشته اومد.
‫آره، عاقبت همه طمع‌کارها همینه.
‫- یعنی گنج ما هم دیگه پریده؟ ‫- گمون نکنم.
‫متوجه چیز عجیبی ‫توی اون مجسمه نشدی؟
‫مجسمه کویول‌شاوکی، ‫خدای قمری آزتک‌ها.
‫نه، من صرفا سعی می‌کنم ‫کارم رو درست انجام بدم.
‫تو دکتر استیون گرانتی.
‫شاید باشم، ولی تو هم خوب جیگر داری.
‫حالا ببینیم از این دوستمون ‫چی دستگیرمون می‌شه.
‫شماره بعدی، بی-22ئه عزیزان.
‫بی-22.
‫گفتم بی-22. کسی بی-22 نداره؟ ‫خجالت نکشین‌ها.
‫بی-22. زودباشین دیگه. ‫چرا خوابتون بُرده؟
‫بازی تازه جذاب شده. بی-22. ‫الآنه که یکی ببره، دارم حسش می‌کنم.
‫امروز حالت چطوره دانا؟
‫اگه چندتا عدد از ردیف «او» بخونه، ‫بهترم می‌شم.
‫ادامه می‌دیم. جی-15. ‫کسی جی-15 داره؟
‫جی 15؟ نبود؟ خب پس. ‫تی-16 ناز.
‫تی-16 یا 16-تی.
‫عجب.
‫بده ببینم.
‫خیلی قشنگ کشیدی. ‫خیلی خفنه.
‫احسنت.
‫حالا او-73 مهمونمون شده. ‫نبود. ادامه می‌دیم.
‫بی-7 نبود؟ کسی نداشت؟ بی-7؟
‫خب، مرد جوان. قفلش هم وصل کردم. ‫گذاشتمت جای مورد علاقه‌ات.
‫ان-39. ان-39 نبود؟
‫- فیلمه رو عوض کردم، خب؟ ‫- ها؟
‫این هفته پنج بار دیدیش. ‫خیلی نشستی پاش. خب...
‫ترسوندمت؟ ای وای. ‫ببخشید. شرمنده.
‫- آی-2، آی-2، آی-2 نبود؟ ‫- اینجا رو باش.
‫- برگه‌هاتون رو نشون بدین. ‫- بُردی که.
‫- مطمئنم یکی بُرده. ‫- بُردیم.
‫کسی نگفت دبرنا؟
‫- دبرنا. ‫- اینم از برنده.
‫این‌بار جایزه رو تقسیم می‌کنیم. قول می‌دم.
‫استیون؟
‫چیزی نیست. بیا، بلند شو.
‫همینه. خیلی‌خب.
‫مارک، نباید که از جات بلند بشی.
‫می‌دونم خیلی واست دشواره...
‫که بتونی واقعیت رو...
‫از تصورات ذهنیت جدا کنی.
‫امیدوارم ناراحت نشی که سرخود ‫فیلمی که آورده بودی رو قرض گرفتم.
‫خیلی بامزه بود که دیدم ‫پخش‌کننده وی‌اچ‌اسم هنوز سالمه.
‫گفتی چندبار این فیلمه رو دیدی؟ ‫تقریبا؟
‫هوم؟
‫از شخصیت شروره خوشم اومد.
‫«شاخه‌های درختی به بهشت می‌رسد...»
‫«که در جهنم ریشه دوانده باشد.»
‫جمله قشنگیه. آره. ولی طرح داستانش ‫خیلی صرف خدای قمری شده.
‫گفته بودی خودت هم واسه ‫یه خدای قمری کار می‌کردی؟
‫هوم؟
‫از این شباهت چه نتیجه‌ای می‌گیری؟
‫البته با توجه به کیفیت ساخت این فیلم،
‫گمون نمی‌کنم مخاطب‌های زیادی دیده باشنش.
‫نظر خودت چیه؟ ‫یعنی تصادفیه؟
‫فکر... نکنم...
‫- چی؟ ‫- فکر کنم یه نفر...
‫- می‌دونم. واقعا هم شرمنده‌ام.
‫ولی یادت نره به‌خاطر رفتار خودته ‫که بهت آرام‌بخش می‌زنن.
‫اثراتش هم زودی از بین می‌ره.
‫مارک، جهان ما یک جهان مادی نیست. ‫بلکه یک جهان ذهنیه.
‫خب؟ ما صرفا قادر به ‫استنتاج غیرمستقیم...
‫از ماهیت جهان هستیم. ‫مثلا، این خودکار رو درنظر بگیر. خب؟
‫از ‌نظر من ابزار نوشتنه. خب؟
‫ولی برای سگم، اسباب‌بازی جویدنیه. ‫جفت تصورات هم درست هستن.
‫خب؟ صرفا بحث سر ‫تعریفات و دیدگاه‌هاست.
‫من فقط ازت یه ارزیابی صریح ‫از وضعیتت می‌خوام.
‫همه‌چی منو یاد...
‫- منو یاد... ‫- یاد چی می‌ندازت؟
‫هوم؟
‫یاد گذشته‌ات؟
‫یاد استیون؟
‫می‌دونی استیون کیه؟
‫معلومه که می‌دونم استیون کیه. ‫ولی مارک، الآن می‌خوام با خودت صحبت کنم.
‫طی جلساتی که داشتیم متوجه یه ‫الگوی درحال توسعه شدم، خب؟
‫هر بار که ازت سوال مستقیم می‌پرسم، ‫تأثیر عاطفی و برانگیخته شدن روت می‌ذاره.
‫خیلی هم طبیعیه، خب؟ خیلی از آدم‌ها ‫وقتی ازشون می‌خوای...
‫به درونی‌ترین تجربیاتشون فکر کنن، ‫که به هسته شخصیتشون فکر کنن،
‫ترجیح می‌دن ازش فرار کنن. ‫کاملا قابل درکه.
‫اگه نخوای به خودت کمک کنی، ‫پس از منم کمکی ساخته نیست.
‫منو با تیر زدی.
‫تو منو با تیر زدی.
‫مارک؟ مارک؟ آروم. آروم باش. ‫اگه نتونی با آرامش بشینی و...
‫اختیار احساساتت رو دستت بگیری... مارک.
‫- مارک، گوش کن. می‌دونم... ‫- نه، برو عقب!
‫از ته دل درک می‌کنم چه حسی داری.
‫من هم سابقه بیماری روانی داشتم، ‫وقفه در آگاهی روانی رو تجربه کردم،
‫حملات شیدایی، که منجر به افسردگی می‌شدن.
‫- می‌دونم چه حسی داره. ‫- در رو باز کن.
‫- ولی می‌شه درمانش کرد. ‫- می‌گم بازش کن!
‫مطمئنم که می‌شه درمانت کرد. ‫مارک. مارک، خواهشا...
‫گفتم برو عقب!
‫مارک، اذیت نکن. ‫این‌طوری فقط...
‫خب حالا، آروم بگیرینش. ‫اذیتش نکنین، باشه؟
‫- خوبین؟ حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫باز کنین!
‫بذارین بیام بیرون! باز کنین! باز کنین! ‫خواهشا یکی نجاتم بده!
‫استیون؟
‫- مارک؟ ‫- استیون؟
‫مارک!
‫- ولی آخه چه‌جوری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫آخرین چیزی که یادته چی بود؟
‫- هارو با تیر ما رو زد. ‫- آره!
‫آره. دقیقا. دقیقا. خب دیگه...
‫باید بزنیم بیرون. ‫بیا دنبالم، زودباش.
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@
‫سلام.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫@DigiMoviez