‫ترجمه از: ســــروش و آریــــن ‫« Cardinal & SuRouSH AbG » ‫هماهنگ سازی با بلوری : مایکل اسکافیلد
‫خواهش می‌کنم، درموردم قضاوت نکن.
‫ترجمه از: ســــروش و آریــــن ‫« Cardinal & SuRouSH AbG » ‫هماهنگ سازی با بلوری : مایکل اسکافیلد
‫خب این اجتناب‌ناپذیر بود.
‫خودت زلزله‌ها رو دیدی.
‫جفت‌مون نمی‌تونیم ‫تو این دنیا زندگی کنیم.
‫چارۀ دیگه‌ای نداشتم.
‫الان تنها کاری که مونده ‫یه ریسِت کاملـه.
‫- الو؟ ‫- الیوت، کجایی؟
‫همه تو ساحل منتظرتیم.
‫حاضریم که عکس‌های ‫جشن عروسی رو بگیریم.
‫- چه‌قدر باهامون فاصله داری؟ ‫- هنوز تو آپارتمانمم.
‫آپارتمانت؟ ‫اونجا چی‌کار می‌کنی؟
‫کُلی طول می‌کشه تا ‫".بخوای بیای "کُنی آیلند
‫سریع خودمو می‌رسونم.
‫:فصل چهارم، قسمت سیزدهم ‫« قسمت پایانی، بخش آخر »
‫اتفاقاً برام سؤال شده بود ‫بالأخره میای یا نه.
‫تو هر جا بری، منم میام. ‫یادت رفته؟
‫کلی چیز هست که باید بهت بگم.
‫مشخصه.
‫ولی عجله دارم. ‫پس بیا تو راه صحبت کنیم، خب؟
‫تو راهِ کجا، دقیقاً؟
‫مجلس عروسی‌ام.
‫فکر نمی‌کردم امکان‌پذیر باشه.
‫،ولی دستگاه رز سفید ‫به هر نحوی که شده، کار کرد.
‫حق با اون بود.
‫الان تو دنیایی هستیم ‫که همه‌چیزش بهتر شده.
‫واسه اون که این‌طور نیست.
‫اگه اومدی اینجا بهم بگی ‫که کار اشتباهی کردم...
‫دیگه نه.
‫دیگه کم‌کم خودت باید ‫متوجهِ این موضوع بشی.
‫تو نمی‌فهمی. من مجبور شدم...
‫مجبور شدی چی؟
‫این تنها استراتژیِ پیش رومون‌ـه.
‫استراتژی؟
‫یعنی چی، همین‌طوری می‌خوای جاشو بگیری؟
‫برنامه‌ت همینه؟
‫به این سادگیـا نیست.
‫چرا؟
‫من با پسره مو نمی‌زنم.
‫به این حرفم اعتماد کن.
‫تو، اون نیستی.
‫وقت ندارم برات توضیح بدم.
‫باید این‌کاراتـو تموم کنی.
‫نه.
‫نمی‌ذارم این زندگی رو ازم بدزدی.
‫ببینم فکر کردی دقیقاً ‫دزدِ این داستان کیه؟
‫داره دیرم می‌شه. ‫باید راه بیفتم.
‫خودت می‌دونی که این کار غیرممکنه.
‫،اگه نمی‌خوای کمکم کنی
‫پس گم‌شو از سر راهم کنار.
‫متأسفانه نمی‌تونم بذارم قسر در بری.
‫چندوقتی می‌شه ماشین‌تون ‫تو این لاینِ اضطراری پارک‌ـه.
‫باید جریمه‌تون کنم.
‫همین‌الان می‌خواستم ‫جاشو عوض کنم.
‫اول باید کارت شناسایی‌تونـو ببینم.
‫این ماشین خودتونه؟
‫بله.
‫پس کارت‌شناسایی‌تونـو باید ببینم
‫جناب، این چیه؟ ‫کارت‌ملی خودتونو خواستم.
‫کارت ملی خودمه دیگه.
‫جناب، این کارت ملیِ ‫الیوت آلدرسون‌ـه.
‫آره.
‫خودمم دیگه.
‫این شخص هیچ شباهتی به شما نداره.
‫تو این جعبه چیه؟
‫دارم اسباب‌کشی می‌کنم.
‫با کت‌شلوار؟
‫دارم میرم به مراسم عروسی‌ام.
‫،آخرش کدومش، دارید اسباب‌کشی می‌کنید
‫یا تو راه مراسم عروسی‌تونید؟
‫،خیله‌خب، جناب ‫باید ازتون بخوام که
‫این جعبه رو برام باز کنید.
‫واقعاً شرمنده.
‫باید سریعاً خودمـو برسونم ‫به مجلس عروسی‌ام.
‫همین‌الان دستاتـو بگیر بالا.
‫دو قدم برو عقب، و زانو بزن.
‫گفتم زانو بزن!
‫،نیروی کمکی لازم دارم ‫خیابون برادوی شرقی ۲۰۷.
‫ببینم گرفتی ما رو؟
‫هی! هی!
‫من سعی‌مـو کردم بهت بفهمونم.
‫لامصب ولم کن.
‫امکانش نیست، پسرجون.
‫خودت باید اینو تا الان فهمیده باشی.
‫،اگه دو دقیقه آروم بگیری
‫می‌تونم بهت بگم ‫چه اتفاقی افتاده.
‫فقط باید به حرفم گوش بدی.
‫نمی‌تونی جلوی این اتفاق رو بگیری.
‫من قراره با آنجلا ازدواج کنم. ‫فقط همینه که مهمه.
‫آخه به حرفی که ‫داری می‌زنی فکر کن.
‫آنجلا مُرده.
‫تو این دنیا نمُرده.
‫اون که آنجلا نیست.
‫خودم باهاش حرف زدم.
‫نه بابا.
‫فکر می‌کردم رابطه‌مون خوب شده باشه.
‫،ولی تو هنوز همون آدمی ‫مگه نه؟
‫اصلاً نمی‌خوای ‫خوشبختیِ منو ببینی، مگه نه؟
‫چرا نمی‌تونی همین یه‌بارو ‫بذاری خوشحال باشم؟
‫الیوت، باید به حرفم گوش بدی.
‫نه! بایدی در کار نیست!
‫دیگه نه. دیگه بسه هر چی ‫به حرفات گوش کردم.
‫دیگه فقط می‌خوام تنها باشم.
‫از اول هم... تنها چیزی که ‫ازت می‌خواستم همین بود.
‫بیا.
‫اینو تنت کن. ‫امروز هوا سرده.
‫حالا می‌خوای کمک کنی؟
‫واسه همین اومدم اینجا، پسرجون.
‫این آدما کی‌ان؟
‫فقط خودت می‌دونی کی‌ان.
‫فقط من می‌دونم؟
‫ببینم قضیه چیه؟ ‫آنجلا کجاست؟
‫آنجلا نمیاد.
‫واسه چی؟
‫الیوت، از اول هم ازدواجی در کار نبود.
‫منم می‌خواستم همینـو بهت بفهمونم.
‫نه، متوجه نیستی.
‫دستگاه رز سفید ‫این دنیا رو به‌وجود آورد.
‫- واسه همینم اینجاییم. ‫- نه، این‌طور نیست.
‫درمورد بازی‌ـه درست می‌گفتی.
‫،اون بازی دستگاهه رو غیرفعال کرد ‫همون‌طور که فکرشو می‌کنی.
‫این دنیا رو تو خلق کردی.
‫من خلقش کردم؟
‫چندوقت پیش سعی کردم ‫برت گردونم اینجا.
‫قبلاً هم اومده بودم اینجا؟
‫یه‌بار وقتی...
‫،تو دوران ترکِ مورفین بودی ‫اتفاقی وارد این دنیا شدی.
‫یعنی...
‫این یه‌جور خوابـه؟
‫نه.
‫خواب نیست.
‫یه‌جور زندانـه.
‫یه الگوریتم حلقۀ بازگشتی که
‫،حدود سه سال پیش ساختیش
‫که سر اونـو گرم کنی
‫تا بتونی تحت کنترل خودت درش بیاری.
‫کی رو؟
‫الیوت اصلی رو.
‫الیوت اصلی؟
‫چی گوه می‌خوری واسه خودت؟
‫تو فکر می‌کنی اون پسری ‫،که توی آپارتمانم بود
‫الیوت اصلی بود؟
‫،واقعی‌ترین الیوتی که می‌تونه باشه ‫با این رؤیای خیالی‌ای
‫که تو اونـو توش حبس کنی.
‫الیوت آلدرسون اصلی خود منم.
‫،همون‌قدر که من الیوت آلدرسونم ‫تو هم هستی.
‫،تو هم مثل منی ‫تنها بخشی از الیوتی.
‫،و اگه بی‌خیال نشی
‫هیچ‌وقت نمی‌تونه ‫به زندگی خودش برگرده.
‫کدوم زندگی؟
‫من کشتمش، یادت رفته؟
‫تو نمی‌تونی اونو بکشی...
‫هر چه‌قدرم که زور بزنی.
‫این اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫اگه من الیوت نیستم...
‫پس کدوم خری‌ام؟
‫خودت می‌دونی.
‫آنجلا!
‫اون آدمایی که بیرون نشستن...
‫الکی اومدن اینجا.
‫ما اصلاً قرار نبود ازدواج بکنیم.
‫واسه چی؟
‫یعنی مشخص نیست؟
‫اون سعی کرد بهت بفهمونه.
‫تو الیوت نیستی.
‫تو مغز متفکرشی.
‫هی!
‫کدوم گوری داری میری؟
‫من که جایی نمی‌رم، پسرجون.
‫شب به‌خیر، الیوت.
‫نُه...
‫هشت...
‫هفت...
‫شش...
‫پنج...
‫چهار...
‫سه...
‫دو...
‫یک.
‫دیگه خودتـو آمادۀ مرگ کن.
‫الیوت.
‫جونِ من بیدار شو.
‫بیدار شو.
‫الیوت، بیدار شو لطفاً.
‫الیوت.
‫خواهش می‌کنم، بیدار شو.
‫سلام، الیوت.
‫قضیه چیه؟
‫من اینجا چی‌کار می‌کنم؟
‫اینجا رو به‌جا نمیاری؟
‫اینجا دفترتـه.
‫ولی تو که کریستای واقعی نیستی.
‫نه. معلومه که نه.
‫ولی از اون‌جایی که تو انقدر ‫،به کریستا اعتماد داشتی
‫بقیه گفتن بهتره اون باهات صحبت کنه.
‫آخه چرا باید به هیچ‌کدوم‌تون اعتماد کنم؟ ‫شما می‌خواستید منو بکشید.
‫،ما می‌خواستیم حقیقت‌تـو نشونت بدیم
‫و تو هم مقاومت می‌کردی.
‫باز شروع شد.
‫نمی‌تونم با تو حرف بزنم. ‫باید با دارلین صحبت کنم.
‫اون اینجا نیست.
‫پس کجاست؟
‫دارلین اون بیرونـه...
‫توی دنیای واقعی.
‫ولی من که صداشو شنیدم.
‫بله.
‫اون می‌خواد به هوشت بیاره.
‫ارتباطی که الیوت با دارلین داره ‫فوق‌العاده قویـه.
‫به‌قدری که اون تبدیل به ‫تنها راه ارتباطیش با واقعیت شده.
‫اتفاقاً، عمداً
‫دارلین از این رؤیا خارج شد.
‫،بدون دارلین
‫تو بهترین فرصت رو داشتی ‫که الیوت رو اینجا حبس کنی.
‫به این حرفا گوش نمی‌دم.
‫ببین چی میگم.
‫من دیگه از این کابوس خسته شدم.
‫می‌خوام بیدار شم.
‫می‌خوام زندگی‌مـو پس بگیرم!
‫می‌فهمم چرا گیج شدی.
‫،اگر اجازه بدی ‫می‌تونم همه‌چی رو برات توضیح بدم.
‫،برای این‌که تو حقیقت کامل ماجرا رو بشنوی
‫اول باید دربارۀ یه‌چیزی صحبت کنیم.
‫اختلال چند شخصیتیِ الیوت.
‫اولین شخصیت روزی خلق شد که
‫الیوت از پنجره پرید بیرون...
‫تو مریضی و ‫نمی‌خوای هم اعتراف کنی.
‫هیس. فیلم الان شروع می‌شه.
‫شخصیت محافظ...
‫شخصیتی که الیوت خلقش کرد ‫تا جایگزینِ پدرش بشه...
‫تا از اون دربرابر شرایطِ ‫غیرقابل‌تحمل محافظت کنه...
‫من فقط می‌خواستم ‫اون ضربه‌ها رو به‌جات تحمل کنم.
‫ممنونم ازت.
‫یعنی آقای روبات.
‫،چند وقت بعد ‫الیوت شخصیت مادر رو خلق کرد...
‫شخصیت آزاردهنده.
‫بلند شو!
‫که تو مسئله‌ی تجاوز ‫الیوت رو مقصر می‌دونست...
‫حالم ازت بهم می‌خوره. ‫تو هیچی نیستی.
‫پشیزی هم ازرش نداری.
‫و اصرار داشت که باید ‫واسه اون‌کار تاوان بده.
‫،اون آدم ضعیفی بود
‫تو هم دقیقاً عین اون ضعیفی.
‫،کمی بعد از مادرش
‫کودکیِ الیوت وارد داستان شد...
‫که اومد تا با تجاوزی که
‫الیوت تحمل‌شـو نداشت ‫دست‌وپنجه نرم کنه.
‫و این‌طوری شد که...
‫اون خانوادۀ خودشـو خلق کرد...
‫بگی نگی.
‫ما تو عمق وجودتیم، الیوت.
‫،نه تو می‌تونی ما رو رها کنی ‫و نه ما تو رو.
‫گمونم از شما خبر نداره
‫همه چیز رو درباره‌ی اونا هم می‌دونم
‫تماشاگرایی که فکر می‌کنن ‫،توی داستان نقشی ندارن
‫ولی در طول تمام داستان حضور داشتن
‫،و برای یه مدتی ‫فکر می‌کردیم تمامِ
‫شخصیت‌های الیوت رو ‫شناسایی کرده بودیم.
‫ولی یکی دیگه هم هست
‫یکی که همین چند وقت پیش پیداش شد
‫دوباره نمی‌خوام این قصه رو بشنوم
‫حقیقت درباره‌ی هویتت؟ ‫فکر کنم دیگه وقتشـه
‫حتی اونا هم باهام موافقن
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی
‫این حقیقت نداره
‫چیزی نیست
‫می‌دونم چرا اونکارو کردی
‫نیتت خیر بوده
‫،می‌خواستی ازش محافظت کنی
‫واسه همینم گذشته‌اش رو تغییر دادی
‫می‌خوام درباره‌ی پدرت بهم بگی
‫،همینطوری هُلم می‌داد عقب ‫انقدر محکم هُلم داد که
‫از پشت، از پنجره افتادم بیرون
‫من چیزی رو تغییر نمی‌دادم. ‫فکر...
‫فکر می‌کردم واقعاً اون‌طوری شده بود
‫ولی آینده‌اش بود که واقعاً می‌خواستی ‫،ازش حفاظت کنی
‫مگه نه؟
‫همین الان از اینجا برو وگرنه زنگ می‌زنم...
‫پلیس؟
‫می‌خوای درباره‌ی صدها ترابایت
‫فیلم پورن کودکان بفهمن؟
‫واسه همین انقدر تلاش کردی تا
‫تمام پلیدی‌هایی که توی
‫دنیای واقعی اطرافش بودن رو از بین ببری
‫واسه همین "گ‌جامعه" رو تشکیل دادی
‫سلام، اِویل کورپ. ‫ما گ‌جامعه هستیم.
‫چرا اینکارو کردی؟
‫انقدر دوستش داشتی که...
‫،می‌خواستی تمام دنیا رو نجات بدی
‫تا به هر قیمتی که شده
‫دنیا رو بابِ میل اون بکنی
‫،واسه همین اینجا پنهانش کردی
‫و واقعیت تلخش رو...
‫تبدیل به یه رؤیا کردی
‫برای ازدواج فردامون لحظه‌شماری می‌کنم
‫توی یه چرخه‌ی بی‌پایان گیرش انداختی...
‫توی یه روند کسل‌کننده‌ی تکراری گیر افتادم
‫،تا در امان نگهش داری ‫تا وقتی خودت آماده بشی
‫من هیچ‌کدوم از اینا رو یادم نمیاد
‫چرا باید بهت اعتماد کنم؟
‫قبلاً هم اشتباه کردی
‫حق با توئه
‫اون اشتباه می‌کرد
‫کریستا هیچ‌وقت کامل ‫سر از قضیه در نیاورد، مگه نه؟
‫هیچ‌وقت نفهمید که با ‫الیوت واقعی حرف نمی‌زنه
‫نفهمید همیشه داشت ‫با تو صحبت می‌کرد.
‫الیوت، مشکل چیه؟
‫هیچی
‫دوباره داری پنهان‌کاری می‌کنی
‫شخصیتی که برای به دوش کشیدنِ ‫خشم الیوت به وجود اومد...
‫گور بابای جامعه
‫من عصبانی بودم. از خودم بدم میومد
‫آنجلا مُرده. لعنتی مُرده
‫و باید روی مشکلات عصبانیتت ‫هم کار کنیم، الیوت.
‫خفه شو بابا!
‫هکر یاغی‌ای که...
‫الیوت همیشه خودشو جای اون تصور می‌کرد...
‫من فقط تو رو هک نمی‌کنم، کریستا
‫من همه رو هک می‌کنم
‫اونی که دنبال انتقام بود
‫گاهی به نجات دنیا فکر می‌کنم...
‫نجات دادن همه از دستِ نامرئی
‫حقش بود. حق همشونـه
‫،یک درصدِ برترِ یک درصد
‫،همونایی که بدون اجازه ‫نقش خدا رو بازی می‌کنن.
‫و حالا من حساب‌شون رو می‌رسم
‫شخصیتی که انقدر الیوت رو ‫تحت کنترل خودش در آورده بود که...
‫یه چیزی توی وجودم هست که
‫نمی‌تونه بیخیال کاری که شروع کردیم بشه
‫اصلاً فراموش کرد...
‫همه فکر می‌کنن رهبرشون منم
‫وای خدای من، الیوت. ‫بازم یادت رفت؟
‫تو یه مشکلی داری، الیوت
‫توی چند ماه گذشته مثل سابق نبودی
‫یادش رفت که فقط یه...
‫شخصیت دیگه‌ست
‫الیوت؟ نه. اون یکی
‫تو الیوت آلدرسون هستی؟
‫چطوری نقابی رو بردارم ‫که دیگه نقاب نیست؟
‫- خودتی یا... ‫- خودمم
‫گاهی نقابم کنترل رو به دست می‌گیره
‫گاهی واقعاً می‌تونه یه آدم دیگه بشه
‫منو ببین، الیوت آلدرسون. ‫من اینجام.
‫فقط منم که وجود دارم
‫تو الیوت نیستی
‫تو... مغز متفکرشی
‫،و حالا وقتشـه
‫اون قدرت رو به میزبان پس بدی...
‫الیوت اصلی
‫نه!
‫اینکارو نکن
‫من هیچ‌وقت مجبور نیستم کنترل رو ‫بدم دست یکی دیگه
‫این کنترل تو نیست. ‫خشم توئه.
‫پس شاید وقتشـه ازش استفاده کنم
‫اگه بیدار بشی، فقط دوباره
‫زندگی الیوت رو می‌دزدی
‫این زندگی منـه
‫همیشه هم می‌مونه
‫«جسد وزیر ژنگ در صحنه‌ی یک اقدام تروریستی پیدا شد»
‫دارلین؟
‫وای خدای من. بالاخره به هوش اومدی
‫حالت خوبه؟
‫من...باید پرستار رو خبر کنم
‫این واقعیـه، مگه نه؟
‫تو رو خدا بگو الان خواب نمی‌بینم
‫نه، خواب نمی‌بینی، الیوت
‫تو اینجایی، درسته؟
‫من همینجام
‫قول میدم
‫الانـه که پرستار بیاد
‫فکر می‌کردم دیگه نمی‌بینمت
‫من هم فکر می‌کردم از دستت دارم
‫امکان نداره
‫من هیچ جا نمیرم
‫خب، گاهی واقعاً
‫باور کردن این رو سخت می‌کنی
‫یادتـه وقتی توی...
‫نیروگاه بودی چی شد؟
‫،گقتن یجوری جلوی گداخت هسته‌ای رو گرفتی
‫ولی بازم یه انفجار اتفاق افتاده
‫تنها دلیلی که نجات پیدا کردی این بود که
‫اتاقی که توش بودی، یجور حفاظ پیشرفته داشت
‫جسد رز سفید رو پیدا کردن
‫،اون دیگه واقعاً مُرده
‫همراه دستگاهی که آنجلا می‌گفت پنهان کرده
‫،وقتی برقش رو قطع کردی ‫مشکل پیدا کرد و ترکید
‫زیر آوار بود. ‫کاملاً له شده بود.
‫گمونم دیگه جای بحث نداره
‫تو دنیا رو نجات دادی، الیوت آلدرسون
‫فکر نکنم بتونم اینکارو بکنم
‫چیکار؟
‫دارلین...
‫هویت من...
‫واقعی نیست
‫الیوت
‫به من نگاه کن
‫یادتـه که چه قولی بهت دادم
‫،تا وقتی که پیشت باشم
‫،تا وقتی می‌تونی دستم رو نگه داری
‫پس می‌دونی که واقعیـه
‫و دارم بهت میگم که این واقعیـه
‫من توی تمام داستان باهات بودم
‫،گ‌جامعه، هک کردن ای‌کورپ
‫،نهم مِی، زندان رفتنت
‫،بمب‌گذاری‌های سایبری
‫،دستبرد زدن‌مون به اون حرومیای پلید
‫بعد بلایی که سر...
‫آنجلا آوردن
‫آنجلا، اون مُرده
‫،درست مثل رومرو
‫ترنتون، موبلی، شیلا
‫الیوت، من بهت دروغ نمیگم
‫اینا توی ذهنت نیست. واقعی هستن
‫ولی من...
‫نیستم
‫چی داری میگی؟
‫معلومـه که واقعی‌ای. ‫تو همینجایی.
‫من اون نیستم
‫دارلین...
‫من الیوت نیستم
‫فقط یه بخشی از وجودشم
‫می‌دونم
‫می‌دونم که اون نیستی
‫حداقل الیوتی نیستی که ‫من باهاش بزرگ شدم.
‫از وقتی گ‌جامعه رو راه انداختیم می‌دونستم
‫رفتارت مثل اون نیست
‫اولش فکر می‌کردم...
‫شاید خودتی ولی فرق کردی
‫،ولی بعد اینکه دوباره یادت رفت کی هستم
‫فهمیدنش دیگه خیلی سخت نبود
‫چرا هیچ‌وقت چیزی نگفتی؟
‫نمی‌دونم
‫ما با هم بودیم
‫با هم وقت می‌گذروندیم
‫حس می‌کردم بالاخره ‫داریم به هم نزدیک می‌شیم.
‫گمونم نمی‌خواستم تموم بشه
‫چرا شما دوتا قبلاً نزدیک نبودید؟
‫اون چیکار کرد؟
‫اون کاری نکرد
‫به‌خاطر من بود
‫من پیشش نبودم
‫نمی‌دونستم چطوری باهاش حرف بزنم
‫نمی‌تونستم با مشکلاتش ‫کنار بیام، واسه همین...
‫بی‌خیال شدم و...
‫گذاشتم رفتم
‫این یکی از دلایل برگشتنم بود
‫می‌خواستم اوضاع رو درست کنم
‫ولی اون نبود و به جاش تو اینجا بودی
‫اون...
‫حالش خوبه؟
‫یه جای امن براش درست کردم
‫هر چیزی که همیشه می‌خواسته رو داره
‫خوبه
‫حقش هم هست.
‫،می‌دونی، حتی با اینکه ولش کردم
‫هر روز خدا بهش فکر می‌کنم
‫واقعاً دلم براش تنگ شده
‫آه... میرم پرستار رو بیارم
‫بیمارستان لعنتی
‫مثل همیشه مزخرفـه
‫دارلین
‫من اشتباه می‌کنم
‫اون همه چیز رو نداره
‫و با اینکه من فقط بخشی از وجودشم...
‫می‌خوام بدونی که دوستت دارم
‫سلام، رفیق
‫خدایا، این همیشه جمله‌ی ضایعی بوده، نه؟
‫شرمنده که هیچ‌وقت اسم بهتری ‫برات به ذهنم نرسید
‫ولی خب، من خودمم اسمی ندارم
‫،فقط یکیم که بدون اجازه ‫می‌خواد نقش خدا رو بازی کنه
‫یه بار بهم گفتی اینجا قراره ‫،یه خلأ تاریک بشه
‫نیستیِ مطلق
‫این حقیقت داره؟
‫ما همیشه بخشی از وجودش می‌مونیم، پسرجون
‫تمام این مدت، فکر می‌کردم برای تغییر دنیا
‫،باید یه‌کاری کرد
‫،یه عملی انجام داد
‫و باید براش جنگید.
‫دیگه نمی‌دونم این حقیقت داره یا نه
‫اگه تغییر دنیا فقط با حضور آدم ‫شدنی باشه، چی؟
‫با حاضر بودن توی دنیا، صرفه‌نظر از این‌که
‫چندبار بهمون بگن ‫،ما جایی تو این دنیا نداریم
‫با خوب‌موندن، حتی وقتی می‌خوان ‫با دوز و کلک ما رو آدم بدی کنن؟
‫،با باور داشتن به خودمون ‫حتی وقتی بهمون میگن که
‫خیلی با همه فرق داریم؟
‫،و اگه همه این‌کارو بکنیم
‫،اگه تسلیم نشیم و هم‌رنگ جماعت نشیم
‫،اگه به‌قدر کافی مقاومت کنیم
‫فقط شاید...
‫دنیای اطراف‌مون دیگه چاره‌ای ‫جز تغییر کردن نداشته باشه.
‫،حتی با این‌که ما قراره بریم
‫،همونطوریـه که آقای روبات گفت
‫ما همیشه بخشی از وجود ‫الیوت آلدرسون باقی می‌مونیم
‫،و بهترین بخش وجودشـم خواهیم بود
‫چون ماها بودیم که همیشه ‫،پیشش حاضر بودیم
‫ما اون‌بخشی هستیم که موندیم
‫ما بخشی بودیم که تغییرش دادیم
‫و کیـه که به این افتخار نکنه؟
‫یالا
‫این فقط وقتی جواب میده ‫که شما هم دل بکنید.
‫سلام، الیوت