‫همون‌طور که خواستی، کانامه-کون... ‫ یه دور چوبزنی بهت دادم.
‫هرطوری هست بکوب و ما رو برنده کن لطفاً.
الان... نوبت من شد؟
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
Su
gi
te
yu
kun
da
kyo
u
mo
امروزم دوباره در حال گذره
Ko
no
ju
myou
no
to
u
ri
ni
درست مثل زمانی که زندگیت پیش می‌ره
Ka
gi
ri
a
ru
suu
ji
ga
he
ru
درست مثل اعداد محدودی که بازم منها می‌شن
you
ni
Ut
su
ku
shii
suu
ji
ga
fu
e
ru
درست مثل اعداد خوشگلی که جمع می‌شن
you
ni
O
mo
i
de
no
hou
ko
درست مثل گنجینه ای از خاطرات
Fu
rui
mo
no
wa
ta
na
no
o
ku
ni
که قدیمیاش کنج قفسه خاک می‌خورن
Ho
ko
ri
o
ka
but
te
i
ru
no
اما با اینکه خاک وجودشونو گرفته
ni
Ho
ko
ri
ga
hi
kat
te
mi
e
ru
انگار همون خاک برق غرور بهشون انداخته
you
ni
Sa
re
do
ولی بازم
By
my
side
کنار من
Fu
an
kas
sai
ren
tai
اضطراب تنهاییو تشویق میکنه
Ni
got
ta
ri
no
an
zen
chi
tai
تو یه منطقه‌ی امن ابری‌ام
Gu
wan
gu
wan
ni
na
ru
انگار سرم به لرزه افتاده
A
sa
ga
ta
no
ken
tai
kan
یعنی خستگی دم صبحه؟
San
ban
hou
mu
jun
kyuu
den
sha
سکوی سه، قطار نیمه اکسپرس
A
o
ni
ta
شبیه آسمون آبی
Sup
pai
ha
ru
to
rai
rak
ku
تو بهار تلخ زندگی
Ki
mi
o
mat
su
yo
ko
de
ne
همینجا منتظرت میمونم
I
ta
mi
da
su
jin
sei
tan
ni
no
ki
زخمای زندگی که شروع کردن بسوزن
zu
mo
I
to
shi
ku
o
mo
i
ta
i
به نظرم باید عزیز شمرده شن
Sa
ga
su
a
te
mo
nai
no
ni
اگرچه سرنخی برای پیداکردنشون نیست
Wa
su
re
te
shi
ma
u
bo
ku
ra
wa
ماییم و میلمون برای فراموشی
Na
ni
o
he
te
na
ni
o
e
te
سدی که میشکنیم و قلعه‌ای که فتح می‌کنیم
O
to
na
ni
nat
te
yu
kun
da
rou
همه برای بزرگتر شدن هستن
A
me
ga
fu
ru
so
no
a
to
ni
درست مثل بعدِ بارون
Mi
do
ri
ga
so
dat
su
yo
u
ni
همونطور که علفا میشکفن
I
mi
no
na
i
ko
to
wa
na
هیچ چیزی نیست که بی معناباشه
i
to
Shin
ji
te
su
mo
u
ka
بیا باور کنیم و پیش بریم
ازش بدم میومد؟
‫اممممم...
‫الان تو نیمه‌ی بالای اینینگ نهمیم، ‫این یعنی شانس آخرمونه.
هیکاوا
کوته‌ساشی
‫یه ران عقبیم.
‫شون-چان رسیده به بیس اول، ‫سوزوکی-سانم رو بیس دومه...
‫اممم، پس اگه نکوبمش، همه می‌بازیم...
‫شوخی می‌کنین؟! چرا سپردیش به من؟!
‫تلاشتو بکن، لطفاً!
‫بال!
‫سریعه!
ولی... این پسره انگار کنترلی رو پرتاباش نداره، نه؟
‫اگه... بذارم خودش بهم واک بده... ‫می‌تونم مثل شون-چان یه بیس برم جلو؟
‫استرایک!
‫ای‌ول!
‫اگه بزنی به درِ بیخیالی، سه‌سوته استرایک‌اوت می‌شی و خلاصا!
‫باید بری تو کار کوبیدن!
‫عه؟ خب زودتر بگو دیــــــــــــــــــــگه!!
می‌بینی، یاما؟
‫اون همون ژنرال سابقه که تو چوبزنی خودشو خیس کرده.
‫غمناکه.
‫فایده نداره... بی‌شوخی استرس دارم.
‫کی...
تو هرروز پرتابای کیو می‌گیری؟
‫راست می‌گه...
‫درسته.
‫پرتابای هارو-چان که کلاً...
‫سریع‌ترینه!
‫فول!
‫زدمشا...
واقعاً... من قبلاً این کارارو می‌کردم؟
‫می‌کردی.
واقعنِ واقعاً؟
‫واقعاً...
‫می‌کوبمش.
‫شک نکن.
‫بد نبود...
‫خب... داره زورشو می‌زنه انگار.
‫طوری نیست... کانامه-کون!
‫مطمئنم که می‌زنیش.
‫اگه بتونه مثل تمرینا چوبزنی کنه، ‫فرم کانامه-کون...
‫مثل قبلنا... خوشگله!
‫اوه... توپه داره می‌ره‌ها!
‫سمت راست!
‫درست افتاد وسطشون!
‫کانامه-کون امتیاز مساوی رو گرفت!
‫بدو بدو!
چیکار می‌کنین؟
‫زود باش توپو بنداز!
‫اوی... کی هوای هومو داره؟!
‫خودم توپو می‌رسونم!
‫ها؟!
‫اون دنبال همچین موقعیتی بوده!
‫با اون ضربه می‌خواد یه ضرب برسه به هوم؟!
‫شوخی می‌کنی؟!
‫می‌تونی!
‫یالا، چیهایا!
‫کارشو می‌سا...
‫لعنتی!
‫سیف!
‫ای‌ول!
‫کانامه-کون...
‫به لطف تو رسیدم به هوم.
‫بعد از اون... ماکیتا-کون اجازه داد که کیومینه-کون یه هوم‌ران بزنه.
‫احتمالاً اعصابش بهم ریخته بوده.
هیکاوا
کوته‌ساشی
‫و تو نیمه‌ی پایین اینینگ نهم... ‫هیکاوا نتونست کام‌بک بزنه.
‫استرایک! پایان بازی!
‫خیلی لطف کردین!
‫کوته‌ساشی... اولین پیروزیشو به دست آورد.
‫پشمام... خوب گازکش رفتیا...
خب... زیادی امن کار کردم، نه؟
‫بابا... دارم تعریف می‌کنم ازت.
‫ای بابا... شون-چان که همه‌چی رو به نام خودش کرد.
‫چی داری می‌گی تو؟!
‫چوبی که تو زدی ارزشمند بود! ‫کانامه-کون، تو یه RBI تعیین‌کننده زدی!
‫RBI: چوبزنی‌ای که باعث کسب امتیاز بشه.
‫قهرمان امروزمون تویی!
‫دقیقاً...
‫نایس بتینگ!
‫خیلی خفن بودی!
‫محشر بود به خدا!
‫نایس بتینگ، کانامه-کون!
‫هوم...
‫برنده‌شدن... خیلی خیلی حال می‌ده.
نیازی هست که تکیه‌کلاممو به مناسبت پیروزی اعلام کنم؟
‫نخیرم!
‫اوی، ماکیتا...
خیلی سخت نگــــــ
‫ولم کن!
‫اوی، مطمئن شو که محکم بستیش!
بهتر نیست سخت نگیریم؟
‫اوه، خیلی محکم‌تر می‌تونی بکشیا...
‫خوبه... از زیرش رد کن...
‫خوبه، خوب شد.
اوی... چرا ژنرالو می‌بندین؟
‫یکم دیگه...
‫عه؟ داشت خراب می‌کرد... ‫چیزه... خیلی حالش خوب نیست!
وقتی حالش خوب نیست، می‌بندینش؟
قانون مدرسه‌تونه؟
‫ما باختیم.
‫اگه تو اینینگ نهم خراب نکرده بودم، می‌تونستیم ‫تو نیمه‌ی پایینش روحیه داشته باشیم.
‫اون‌وقت هیکاوا طبق معمول می‌برد.
‫سری بعد نمی‌بازیم!
‫ماکیمورا... یادم اومد.
‫اصلاً یادت نیومده!
‫ماکیتا-کون؟!
این چه پرتابایی بود؟
به خودت چه نمره‌ای می‌دی؟
ها؟
‫40... فکر کنم.
‫نه نه... اصلاً!
‫صفر شدی.
‫اینجوری نمی‌ری تو ترکیب ثابتا...
‫تو 0.01 ثانیه جواب بده.
‫جواب می‌شه کوهستان!
‫اصلاً درکت نمی‌کنم!
‫درک می‌کنی...
‫ماکیتا... ناموساً ممنون.
‫به لطف تو... تا سرحد مرگ زیر دستِ ‫کیریشیما-سنپای شکنجه نمی‌شیم...
‫شانس آوردیم که سه دقیقه‌ای همه‌چی رو فراموش کرد.
‫کانامه کی...
ها؟
‫اگه میومدی هیکاوا... می‌تونستیم زوج بتّری باشیم.
‫حیف شد.
‫عه؟ نمی‌خوام البته...
شما؟
‫آروم باش...
‫کیریشیما شوتو ام.
‫امیدوارم یادت بمونه.
‫تو تابستون پیچر این تیمم.
‫سعی کنین بهم برسین.
‫خب... ماکیتا-کون...
‫برو زمینو صاف و صوف کن... ‫درست انجامش بده و الا مردی.
‫لعنتی!
‫فقط صبر کن برسم کلاس دوم!
‫اون موقع من کلاس سومم!
‫خیلی بیچاره‌ای!
‫چیهایا!
‫دیگه بی‌خیال بیسبال نشیا!
‫چشم.
‫دیگه بیخیال نمی‌شم.
‫برگرد تو روم بگو... احمق.
‫بیاین اولین پیروزیمونو جشن بگیریم!
‫به سلامتی!
اینو می‌دونستین؟
‫آیس کافی با آبمیوه‌ی گازدار خیلی می‌چسبه.
‫امتحان کن ببین...
‫دروغ نگو... سگ!
‫شوخی ندارم!
‫آه... خب راستش... خیلی بد نیست.
شوخی می‌کنی؟
‫بیا... آئویی-چان تو هم بزن.
‫اون یکی با نمک بود.
‫لعنتی مریض!
‫با این منو می‌بخشی؟!
‫خیلی خله این...
‫پشم سینه!
‫حرومزاده!
عه؟ خوبی؟
‫نمی‌دونستم که برنده‌شدن اینقدر منو خوشحال می‌کنه!
‫تا فردا...
‫آره!
‫نخسته!
‫تا فردا... هارو-چان!
‫هوم.
‫بوم!
بازیکن، ‫کانامه کی، یه هوم‌ران می‌زنه!
‫شوخی‌ کردم، شوخی بود.
‫اولین ضربه... من تونستم.
‫حالا که به عقب نگاه می‌کنم، اون روز... ‫برای اولین بار بعد از اینکه حافظه‌مو از دست دادم...
‫فکر کنم یه خواب مشتی ببینم.
تارو یامادا
‫هاروکا.
رأس ساعت 10 خوابیدی؟
‫هوم.
حالت خوبه؟
‫خوبم.
مصدوم نیستی؟
‫نیستم.
‫خوبه... آفرین.
‫تو فقط باید نگران اینا باشی.
‫من تو رو بهترین پیچر ژاپن می‌کنم، هاروکا.
‫هوم.
‫روبروی دستکشم...
‫یه هیولا وایساده.
‫جوری بارش آوردم که خفن‌ترین پیچر باشه،
‫همین‌طور یه قاتل.
اگه می‌تونستی یه چیزو فراموش کنی، چیو انتخاب می‌کردی؟
‫هر بازیکنی تا یه حدی می‌تونه سلطان موند باشه.
تارو یامادا
‫مخفیانه فکر می‌کنن که بهترینن، ‫امیدوارن همون فرد منتخب باشن...
تودو آئویی
‫با پرتابای هاروکا و علامتای من، ‫اونا رو به سمت یه جواب هدایت می‌کنیم:
چیهایا شونپه
‫«تو اون فرد برتر نیستی».
‫صورت چوبزن از جایگاه کچر کاملاً پیداست.
‫اگه از من بپرسی، ورزش کثیفیه...
‫آدم ترسو و جازَنو درجا میشناسم.
‫معمولاً درست حدس می‌زنم.
‫در هر صورت، اگه مدام تو سطح راهنمایی شکستو تجربه کنی...
‫آینده‌ای نداری.
‫این چیزی بود که در تلاش برای فراموشی به خورد خودم دادم.
‫ولی صورتشون توی نگاهم حک شده و دست از سرم برنمی‌داره.
‫خوابم نمی‌بره...
‫الان که اومدیم دبیرستان، چیزای عاشقونه هم می‌خوام.
‫منم می‌خوام.
‫اگه یکی بهم بگه ازم خوشش میاد چی بهش بگم؟
‫ردش کنم؟
‫مگه عشق نمی‌خواستی؟
‫بعدم چرا فازت یه‌طوریه انگار بقیه‌ن که تو رو می‌خوان؟
‫اینکه خودم عشقمو اعتراف کنم خیلی خجالت‌آوره. عمراً.
‫خب آخه، منم از کسی خوشم نمیاد حالا.
‫بعدم می‌خوام یه عالمه دوست پیدا کنم.
‫دوستاتو رد نمی‌کنی؟
‫چرا باید بکنم؟
‫من...
‫چطوره فقط کارای... عادی بکنیم؟
‫عادی؟
‫عادی چی هست؟
‫مثلاً، عادی درس بخونیم، عادی بازی کنیم، و...
بریم بقالی و هله‌هوله و شیرینی بخریم؟
‫چه یهویی با جزئیات گفتی!
‫این طعمه جدیده!
‫خاویار تند و کره.
‫اوه، می‌خواستم ازش امتحان کنم.
‫یه انیمه‌ی آرامشبخش، که دخترای بامزه داشتن از ‫زندگی دبیرستانی لذت می‌بردن، داشت پخش می‌شد.
‫به‌طور عجیبی توی این سریال که در مورد گفتگوهای ‫تصادفی و پر پیچ و خم بود، غرق شده بودم.
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫هله‌هوله پر از مواد افزودنیه، دو ساله که لب نزدم.
‫ایول بابا!
‫بیا همین الان بریم کیچیچوجی.
‫کافه! لباس‌فروشی! زیورآلات فروشی.
‫رامن می‌خوری؟
‫رامن؟
‫می‌خورم.
‫بین ماها...
‫عشق و صلح برقراره.
‫نه؟
‫توی اون دنیا که خبری از بیسبال نبود، ‫کسی از کسی بیزار نبود.
‫وقت هله‌هوله‌ست.
‫کسی از کسی متنفر نبود و هیچ برد و باختی وجود نداشت.
‫بیا بی‌خیال چیزای پیچیده بشیم.
‫آره.
‫اگه اجازه داشتم یه چیزو فراموش کنم، حتماً...
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
‫ای کاش بازم بتونم کی-ساما رو ببینم.
‫خیلی 2 بعدی بود.
‫ها؟ من که اینجام.
‫نه تو اون نیستی.
‫«من اون نیستم»؟!
‫اون خیلی خفن بود.
‫حرفه‌ای بود، اعتماد به‌نفس از سر و روش ‫می‌بارید، مصداق بارز رهبری یه تیم بود.
‫کاملاً موافقم.
‫کانامه-کون آیدل من بود، خوشحالم که تونستم ببینمش.
‫ها؟ ولی من که اینجام.
‫نه منظورم اون نیست.
‫پس منظورت چیه؟
‫اصلاً بیاید بریم سراغ اینکه چطوری اون مسابقه‌ی تمرینی رو برامون جور کرد.
‫ابتکار عمل خیلی خوبی از خودش نشون داد.
‫خیلی خفن بود!
‫اوهوم اوهوم.
‫اون موقع که کی-ساما وسط زمین چوبزنی می‌کرد ‫و چپ و راست توپا رو ضربه می‌کرد هم خیلی خفن بود.
‫آره بخدا!
‫اساتید، من اینایی که می‌گین رو یادم نمیاد.
‫ولی یادتونه که چطوری کوبیدمش...
‫اون ضربه‌ی تعیین‌کننده رو...؟
‫خفن بود.
‫ها.
‫راست می‌گی.
‫اوهوم.
‫چرا گفتنش واسه‌تون انقدر سخته؟
‫ولی... واسه آدم سوال می‌شه چطور شد که ژنرال ‫اینطور تا جناب آقای بی‌مغز تنزل پیدا کرده؟
‫«جناب آقای بی‌مغز»؟
‫شخصیتا دو قطب مخالفن.
‫حرف بیسبال که باشه بی‌نهایت صبور و بانظم بود.
‫یه قهرمان واقعی که تشنه‌ی پیروزیه.
‫اونوقت شده این؟
‫ها؟
‫انگیزه: چس‌مثقال.
‫کون‌گشاد دو عالم.
‫جوکا همیشه بی‌سروته.
‫دست‌وپا چلفتی.
‫شل و ول.
‫احمق. پشکل‌مغز.
‫اوی! اساتید!
‫کی از اولش هم یه بچه‌ی احمق بود.
‫اوی.
‫ولی بیسبال بازی کردن تغییرش داد.
‫تغییرش داد، یا خودش خودشو تغییر داد؟
‫با قدرت اراده‌ی تمام، خودشو تحت کنترل گرفت؟
‫می‌گن بودن توی یه موقعیت خاص آدمیزاد رو تغییر می‌ده،
وظیفه‌ی کلاسی
‫ولی چه موقعیت یا شرایطی همچین مسئولیتی رو داره...
‫که یه نفرو انقدر تغییر می‌ده؟
‫اونطوری بیسبال بازی کردن سخت نبوده؟
‫آه، یه‌طورایی... یادم اومد وقتی کانامه-کون رو...
‫توی مراسم بازگشایی دیدم، چه‌طوری بود.
‫هـــا!
‫حس می‌کنم رد کردن بیسبال یه‌طور پس‌زدن دوران خودش به عنوان ژنرال بود.
‫خب، کل روز می‌تونیم در موردش حرف بزنیم، اما... مشاهده کنین.
‫موضوع صحبت بنا به دلایلی اوقاتش تلخ شده.
‫چون داریم در مورد کسی حرف می‌زنیم که ‫نمی‌شناستش حوصله‌ش سر رفته.
‫جدی فکر کردن به کانامه-کون بی‌فایده‌ست...
‫آخه، خودِ فراموش داشتن خیلی...
‫زیاد دوبعدیه؟
‫آره همین.
‫اول و آخرش کله‌پوکــه دیگه.
‫هی! کی کله‌پوکـــــــــــــــــه؟
‫من می‌رم تمرین کنم.
‫هـــا؟!
‫الا وقت ناهاره ها کانامه....
‫وقت استراحت هرکاری میلم بکشه می‌تونم بکنم.
‫جـ ـ جــــــــــــان؟
‫یاما-چان، یالا بریم.
‫ها؟! بـ ـ باشه.
‫پشمانم.
‫یاما-چان، یه‌بار دیگه.
‫فکر کردم می‌چسبونه و فرار می‌کنه، ‫بعد تازه اومده محافظم پوشیده.
‫خیلی‌خب! آماده.
‫درسته که خیلی غر زد، ولی شاید ‫انگیزه گرفته تا بهتر بشه.
‫بیاید ما هم بعد از مدرسه کلی تمرین کنیم!
‫باشه!
‫آره!
‫آره.
‫جر خوردم.
‫پاره‌م پاره‌م.
‫بریم خونه.
‫کی.
‫ها؟
‫باهام کچ‌بال بازی کن.
‫آخ!
‫خل شدی مگه؟
‫یه نگاه به وضعیت من بنداز.
‫زانوهام دارن وا می‌دن!
‫له و لوردم.
‫پس... باش.
‫آه... باشه چاره‌ای نمی‌مونه.
‫فقط یکم باشه؟
‫شرمنده شما زودتر برین.
‫خب؟ کجا بریم حالا؟
‫پارک.
‫پارک؟
‫به‌اندازه‌ی کافی روشن هست؟
‫اوهوم.
‫مثل همیشه هرکاری می‌خواد می‌کنه ها.
‫جدی؟
‫آره.
‫چون اگه تاریک باشه درست نمی‌تونم ‫ببینم، بعد دستم عینهو چی درد می‌گیره.
‫آره چون خودخواه و حرومیه.
‫درد می‌گیره؟
آروم بزن باشه؟
‫اگه خطا بزنم، بد می‌شه.
‫یه چندتا فقط بعد می‌ریم خونه.
‫اوی!
‫چی شده، هارو-چان؟
‫یالا بنداز دیگه‌ــ
‫کی.
‫ازش بدت میومد؟
‫هوم؟ از چی؟
‫بیسبال. اونموقع‌ها که راهنمایی بودیم.
‫از بیسبال بازی کردن با من بدت میومد؟
‫یادم نمیاد که.
‫ولی الان، بیسبال خوش می‌گذره.
‫آره، خوش می‌گذره!
‫راست می‌گم.
‫پرت کن دیگه یالا.
‫باشه.
‫ای بابا، گفتم آروم!
‫قبلاً‌ها رو یادم نمیاد، ولی شک ندارم بهم خوش گذشته.
‫چون همون یه بار بردن هم خیلی حس خوبی داشت.
‫اوهوم...
‫ما قوی‌ترین زوج بتّری بودیم و هیچوقت نمی‌باختیم، نه؟
‫خب دیگه معلومه که خوش می‌گذشته.
‫منم بیشتر تلاش می‌کنم، چون می‌خوام بهتر بشم.
‫اون کانامه کی ژنرال رو شکست می‌دم.
‫از خودم جلو می‌زنم.
‫پس انقدر عُنُق نباش، باشه؟
کی، مطمئنی؟
‫هومم؟ در مورد چی؟
‫دوران راهنمایی، هیچوقت دوی روزانه‌ی ‫1 ساعت نیم و 500 تا تابتو نمی‌پیچوندی.
‫به‌خاطر تمرینای پرش بد سرتا پات پر از کبودی بود.
‫هر روز عین چی مطالعه می‌کردی و مدیرو با سوال کلافه می‌کردی.
‫و هیچوقت هله‌هوله نمی‌خوردی.
‫یهویی چه پرحرف شدی.
‫از پسش بر میای؟
‫خب... نمی‌دونم، ولی تلاشمو می‌کنم!
‫آخه دوست ندارم به خودم ببازم.
‫ولی ذره ذره ها.
‫یهویی از پس همه‌ش بر نمیام.
‫اوهوم.
‫ها؟ الان خندیدی؟
‫نخندیدم.
‫دروغ!
‫آه، هوا تاریکه نشد درست ببینم.
‫گشنمه پسر!
‫هارو-چان.
‫چی شده، کی-چان؟
‫هیس! ساکت.
‫دشمن اینجاست.
‫چطور دشمنی؟
‫چطور...؟
‫چیز... خب... یه‌طوریه دیگه.
‫مثل آدم بدا.
‫جدی؟ وای.
‫فرار کن!
‫ها؟
‫احمق، داری چیکار می‌کنی؟
‫اگه بگیرتت کارت تمومه.
‫دنبالم بیا.
‫اوهوم!
‫ها؟
این چه خوابی بود دیدم؟
‫یادم نمیاد.
‫کی-چان، بیدار شو!
‫دیرت می‌شه!
‫گل بگیر عجوزه.
‫بیدارم!
‫الان میام، بالا نیای ها.
‫بعدش فهمیدم، مهم نیست چندبار بیسبالو فراموش کنم،
‫آخرش بازم همون مسیرو می‌رم.
‫توی اون روز، برای اولین بار از وقتی که حافظه‌م رو از دست دادم،
‫حس کردم بیسبال خوش می‌گذره.
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
‫فهمیدم که...
‫دیگه نمی‌تونم فرار کنم.