‫اوه، نمی‌دونستم تو همین کلاسی...
‫آره انگار.
‫کنار خودمم می‌شینی؟
‫آره انگار.
می‌خوای بری... تو تیم؟
‫نه بابا!
‫منم همین‌طور.
چشونه اینا؟
چی بگم؟
بتـــّری فراموشی
Sugite yukunda kyou mo
امروزم دوباره در حال گذره
Kono jumyou no touri ni
درست مثل زمانی که زندگیت پیش می‌ره
Kagiri aru suuji ga heru you ni
درست مثل اعداد محدودی که بازم منها می‌شن
Utsukushii suuji ga fueru you ni
درست مثل اعداد خوشگلی که جمع می‌شن
Omoide no houko
درست مثل گنجینه ای از خاطرات
Furui mono wa tana no oku ni
که قدیمیاش کنج قفسه خاک می‌خورن
Hokori o kabutte iru noni
اما با اینکه خاک وجودشونو گرفته
Hokori ga hikatte mieru you ni
انگار همون خاک برق غرور بهشون انداخته
Saredo
ولی بازم
By my side
کنار من
Fuan kassai rentai
اضطراب تنهاییو تشویق میکنه
Nigottari no anzen chitai
تو یه منطقه‌ی امن ابری‌ام
Guwanguwan ni naru
انگار سرم به لرزه افتاده
Asagata no kentaikan
یعنی خستگی دم صبحه؟
Sanban houmu junkyuu densha
سکوی سه، قطار نیمه اکسپرس
Ao ni nita
شبیه آسمون آبی
Suppai haru to rairakku
تو بهار تلخ زندگی
Kimi o matsu yo koko de ne
همینجا منتظرت میمونم
Itamidasu jinsei tanni no kizu mo
زخمای زندگی که شروع کردن بسوزن
Itooshiku omoitai
به نظرم باید عزیز شمرده شن
Sagasu ate mo nai noni
اگرچه سرنخی برای پیداکردنشون نیست
Wasurete shimau bokura wa
ماییم و میلمون برای فراموشی
Nani o hete nani o ete
سدی که میشکنیم و قلعه‌ای که فتح می‌کنیم
Otona ni natte yukundarou
همه برای بزرگتر شدن هستن
Ame ga furu sono ato ni
درست مثل بعدِ بارون
Midori ga sodatsu you ni
همونطور که علفا میشکفن
Imi no nai koto wa nai to
هیچ چیزی نیست که بی معناباشه
Shinjite susumou ka
بیا باور کنیم و پیش بریم
‫می‌گم... ما نیومدیم که به پاتون بیفتیم تا به تیم ملحق شین.
خب که چی؟
اما حالا که اومدیم، چرا بعد مدرسه قرار نذاریم؟
‫شاید اولین دیدارمون خوب پیش نرفت، ‫ولی بیاین از الان به بعد، هر پنج نفرمون ‫از بهار درخشان زندگیمون حسابی لذت ببریم.
کی
‫یکم بریم بچرخیم و همدیگه رو یکم بهتر بشناسیم و اینا...؟
‫درسته که دیروزم به این مورد اشاره شد، ولی...
کی
‫روزای عادی پیوند ‫بینمونو قوی‌تر می‌کنه.
‫کینه‌های قدیمی هم حتماً ‫راهشونو می‌کشن و میرن!
‫همینکه فکر می‌کنه شما دو تا ازش متنفرین، یه‌جورایی... چیزش کرده...
چی؟
کی
‫چشم روی هم نمی‌تونم ‫بذارم. خیلی سخته.
‫خدایی ‫در توانم نیست.
کی
‫می‌گه خوابش نمی‌بره... می‌گه خیلی سخته... ‫ می‌گه ناموساً در توانم نیست!
‫الانم گفته که چون خونه‌شون نزدیک مدرسه‌ست، ‫دعوتتون می‌کنه که یه چایی دور هم بزنین و اینا...
‫کانامه-کون گفته.
‫خودت بنال پس.
‫خیلی شرمنده، کار دارم.
خونه‌مون خالیه
تا دلتون بخواد بازی دارم
‫حرف بزن، لامصب!
‫فعلاً...
‫بیاین همین فاصله رو حفظ کنیم.
‫چیهایا... تودو...
چی می‌خوای؟
‫واقعاً اسمامونو یاد گرفتی، نه؟ ‫توقع نداشتم.
نهـرمامحـ
محــرمانه
نهـرمامحـ
محــرمانه
شکوفه‌ی آدریسی
کاوایی کانا
‫ا-این که...!
‫کصخل شدی، کیومینه؟!
‫از کلکسیون فیلم سوپرِ برادرشاهِ کیومینه-کون بر حذر باشین.
‫پس... این... ناموسی فیلم سوپره؟ ‫ندیدم... بار اولمه!
‫ناموسی؟ یه وقت فکر نکنی حسی که ‫می‌ده شبیه نگاه‌کردن با گوشیه‌ها...
‫داداشم گفته اگه سبک بازیِ بیسبالتونو بدونه، ‫می‌تونه سلیقه‌تونو تو اینجور فیلما تشخیص بده و بهتون متاع برسونه.
‫پشمام، خداست مگه؟!
‫وای... اگه دقیق بهش فکر کنی، خیلی ترسناکه این حالت!
‫بهتره کاری کنین که خوشم بیاد، عوضیا.
‫تودو-کون... خاک بر سرت!
‫شرمنده، چیهایا-کون!
‫این بچه‌ها گاهی زیادی مسخره می‌شن.
‫کـ ــ که اینطور... راستش من خیلی با ‫این چیزای خاک‌برسری جور نیستم.
‫ولی خب... دوست دارم خونه‌ی کانامه-کونو ببینم،
‫بعدشم ضرری نداره که با شما حرف بزنم ‫و بهتر بشناسمتون... مگه نه؟
‫وای، تو که دیگه ریدی، چیهایا-کون... ‫یکم شوکه شدم!
‫ولکام تو... کی-چانز هاوس!
‫به خونه‌ی کی-چان خوش اومدین!
‫امروز هیشکی خونه نیست! ‫پس حسابی راحت باشین!
پس خونه‌ی ژنرالِ تیم هویا، کانامه کِی، اینجوریه، ها؟
‫معمولیه که...
‫عندِ حاله... هرچی دوست دارین با من حرف بزنین!
‫در مورد یادگیری، در مورد عشق، در مورد ستایش از من...
‫اینجوری تا تهِ عمر با همیم، عشقولیا!
‫عه؟ کی-چان... اومدی؟ ‫خیلی زود اومدی...
‫بیاین دوباره برنامه‌ریزی کنیم!
‫دوستان‌... همین الان اینجا رو ترک کنین!
پس چطوری تا تهِ عمر باهم باشیم؟
‫وای! دوستای کی-چان اومدن!!
‫خوش اومدین!
‫زر نزن، زنیکه! مگه نگفتی امروز کار داری؟!
‫پس چرا اینجایی، پیری؟!
‫حداقل سعی کن آدم باشی.
‫ای بابا، کی-چان... جلوی دوستات که آدم باش، مادر.
‫به من دست نزن عفریته!
‫تو فازِ شورشِ زندگیتی؟
‫هارو-چان... تو هم که ماشالا عین همیشه خوشتیپی!
‫اوس.
‫کی-چانِ ما اینطوری شده، ولی...
‫خدا رو شکر که باهم همکلاسین.
‫حـ ــ حس خونخواری مهلکی از پشت سرم می‌گیرم.
‫فکر نکنم بقیه‌تونو دیده باشم. ‫باید از دوستای جدید دبیرستانیش باشین، آره؟
‫آه، از دیدارتون خوش‌وقتم!
‫مزاحمتون شدیم.
‫باریکلا، باریکلا! ماشالا همه خوشتیپن! ‫کاش بچه‌های منم خوشتیپ بودن!
‫چه مامان دوست‌داشتنی و مهربونی داره!
‫همچین مامانی که خجالت نداره...
شماها که احیاناً بوسه‌ی اولتونو دشت نکردین؟
‫از قیافه‌هاتون بدبختی می‌باره.
غافلگیر شدین؟
‫کتابو از رو جلدش قضاوت کردم... ‫این خانومه کاملاً رد داده...
‫ع-ع-ع-عــــ
‫ناموساً شرمنده... فکر نمی‌کردم اینجا باشه.
‫اصلاً توقع نداشتم که کانامه-کون یه روزی از ته دل معذرت بخواد.
ها؟ چی شد؟ چیزی شده؟
‫آبکیه...
‫کالپیسوش آبکیه...
‫نه، طوری نیست... اصلاً امیدوار بودم آبکی باشه.
‫داره پاره می‌شه...
حالا که خونِ من و اون یکیه، ازم متنفرین؟
‫نه!!
‫دلم سوخت... ولی...
مگه نه، تودو-کون؟
‫آره!!
‫وقتی اون تو خانواده‌تونه...
‫اینام قافیه رو باختن انگار...
‫خوش به حالت شد، کانامه-کون. ‫اینجوری... محبوبیتت افزایش پیدا کرد.
‫غـ ــ غمت نباشه...
‫ر-راست می‌گه...
بیا باهم بازی کنیم، باشه؟
‫باشه!!
‫خیلی زود سرحال اومدی!
‫داستان فصل‌های زراعی!
داستان فصول کشاورزی
‫یا اینی که باید یه همسترو بزرگ کنی!
‫اینا که چرتن! یه چیز بزن بزن بردار بیار!
‫من که اصلاً اهل رقابت و اینا نیستم!
‫یعنی یادت نمیاد که چطوری تیم ما رو گاییده بودی؟!
‫نگاییدم به خدا... ‫اصلاً حساب نبوده که...
‫بابا من فراموشی دارم، متوجهی؟!
‫مطمئنی که فقط چیزایی که به نفعت نیستو یادت نمیاد؟!
‫بابا حافظه از دست می‌ره دیگه!
ای بابا؟
‫فراموشی دارم عزیزم!
‫الان یادت نیومد، جاکش؟!
‫کانامه-کون!
‫تو واقعاً عاشقشی... بیسبالو می‌گم...
‫ای بابا، تقصیر توـه، هارو-چان... بس کن دیگه!
‫زدی حریم شخصیمو پکوندیا!
‫اوه! پشمام.... از اوناست که حرفه‌ایا دارن!
‫خیلی هم عالی نگهداری شده!
‫شیر اگه پیرم باشه، شیره... حتی اگه خر باشه.
‫انگار حق با توـه...
‫ا-اون چیزی نیست...!
‫تو گوگل نوشته گرونه... برای همین نگهش داشتم!
‫بعدشم، هیچی یادم نمیاد!
‫ولی... همین که دورش ننداختی...
‫آخرشم عشقِ بیسبال داری، جاکش!
‫خفه شین! اصلاً ریدم تو بیسبال!
‫وقتی اذیت می‌شه اون روی کثیفش میاد رو!
‫اصلاً می‌دونین! اگه چیزی رو نندازی بیرون که ‫معنی دوست‌داشتن نمی‌ده! خیلی حرفتون مسخره‌ست!
شما دو تا هم همچین‌چیزایی دارین، مگه نه؟
‫راست می‌گه!
‫مگه خری تو؟!
‫معلومه که همچین چیزی درست نیست!
‫من دستکشمو به آتیش کشیدم! ‫پرتش کردم تو آتیش!
‫منم مال خودمو دادم کوسه خورد!
‫انگار داغ دل شما هم تازه شده ها...
‫خاک تو سرتون که نگهشون داشتین! خاک!
‫چی؟! خاک تو سر خودت، جاکش!
‫کی... تودو... چیهایا...
‫شوخی می‌کنی واقعاً!
‫این راه خیلی خرکیه.
‫زخمام سر باز کردن...
‫آخه تو دبیرستان دولتی؟!
‫نوموخوام... خیلی سخت می‌شه!
‫خیلی عنی می‌شه!
فرم ثبت نام
باشگاه
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
تودو آئویی
پیوست
فرم ثبت نام
باشگاه
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
کانامه کی
پیوست
فرم ثبت نام
باشگاه
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
چیهایا شونپی
پیوست
هنوز... هنوزم هست؟
‫یه کارتنو باز می‌کنی، یه کارتن دیگه توشه! ‫مگه عروسک روسیه؟!
‫خیلی خجالت‌آوره!
‫خاک بر سرت!
‫اوه! کوکورو کیوامه‌ی های-گلدِ من تکون نخورده!
‫اوه، لعنتی... باید بهش برسم!
واکس دارم اینجا؟
‫کلیدی برای گشودن قفل.
‫صندوقی با قفل برای کلید.
‫داخل آن صندوق...
‫قفلی دیگر نهفته؟!
‫خب... بخوام منطقی نگاه کنم...
‫باید بمیرم! 100 بار مرگ حقمه!
‫این همه قفل از کجا آروده بودم؟!
چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ چر خ
دبیرستان کوته‌ساشی کلانشهر توکیو
می‌خواین برین تمرین؟
‫خب... مطمئن نیستم...
‫باید ببینیم چی پیش میاد...
دستکشتو هم نیاوردی؟
‫چرا... ضرری که نداشت.
‫تودو-کون... شرط می‌بندم مهرومومش کرده بودی و این‌جور چیزا...
‫مطمئنم که یه جایی قایمش کرده بودی، نه؟
‫ها؟ اصلاً... پرتش کرده بودم گوشه‌ی اتاق!
ولی تو از اونایی که هی قفل و کلید روهم بستی، مگه نه؟
‫نه بابا!
اوه؟ فهمیدم، فهمیدم... پس اینطوریاست؟
‫های! به نظر بنده پرتابای کیومینه-کون، فیل‌افکنه... ‫بنابراین راه خونه رو در پیش می‌گیرم.
‫صبر کن، صبر کن... امروز قراره تمرین کچری کنی، کانامه-کون!
‫تو از داداشم سوپر قرض کردی.
‫قرض کردم... خیلی حال داد اتفاقاً. ‫ولی اون داستانش جداست.
‫اصلاً درسته که فیلم سوپر رشوه بدی؟ ‫مگه هرکسی حق انتخاب و اینا نداره؟
‫رفتی با شیطون نشستی... ‫حالا می‌خوای ادای افلاطونو در بیاری؟
‫خسته نباشین.
‫در آستانه‌ی رفتن به خونه هستم.
کی، مطمئنی؟
‫داداشم گفت فیلم جدید گرفته...
‫گفتم که... ما این‌کاره نیستیم.
‫دیگه بس کن... نمی‌شه...
‫گفت یَک سوپریه که به عمرت ندیدی!
‫باشد که دستم را در این راه فدا کنم!
‫تخم سگ!
‫وای... ولی سخته!
‫نمی‌دونم چرا ولی بیش از حد سخته!
‫آخرشم باید برم خونه!
‫تحمل کن یکم.
‫خفه شو دیگه، جاکش نق‌نقو!
‫خریتت به جای خود، ‫ولی تنها کچرمونی!
‫استقماتتو بالا ببر! ‫بیسبال ورزش سرسختی و قدرته!
‫به جنمت می‌نازی؟ چقدر تک‌بعدی! ‫بیسبال ورزش تکنیک و تئوریه!
‫پرتاباش خیلی دقیقه.
‫عه، چیزی گفتی؟ ‫انگار یه حرفایی برای زدن داری؟
‫نه بابا... فقط نظر شخصیمو ابراز کردم... اصلاً منو در نظر نگیر.
پس اینطوریاست؟
‫همین‌طوریاست!
‫شاه‌کلیدامون خیلی باهم سازگار نیستن.
‫ولی... واقعاً هم‌سطحِ همن.
‫انتقالی که بین گرفتن و پرتابشون هست، محشره...
‫نشون می‌ده که حرکاتشون غریزیه و کاملاً مسلطن.
‫باورم نمی‌شه اینا بیسبالو بوسیده بودن و گذاشته بودن کنار.
‫که اینطور! یه مدتی هست که این‌کارو نکرده بودن!
‫حتی گرفتن توپ...
من... برای چی دارم این‌کارو می‌کنم؟
‫برای گرفتن توپ...
‫وایسا! هارو-چان! مگه نگفتم من آماتورم؟! ‫چرا یهو وحشی می‌شی؟!
‫کی، دیگه نبینم وقتی پرت ‫می‌کنم، توپ از دستت در بره.
‫این روانی، هم به خودش سخت می‌گیره هم به بقیه!
‫کانامه کی به این معروف بود که حتی ‫یه‌بارم توپ ردشده از بترو، از دست نداده.
‫یکم شوکه‌کننده‌ست.
آخه کجایِ این جونور، شبیه اون کانامه کی‌ـه؟
‫چشمات فقط به من باشه.
‫به توـه بابا!
‫به من نیست.
‫هست بابا! ولی خیلی تند میندازی! نمی‌بینمش!
‫آروم باشین!
‫اوی! بچه‌ها!
‫بیچاره شدیم!
‫همین الان یه درخواست برای مسابقه‌ی تمرینی اومده!
به تیم بیسبال دبیرستان کوته‌ساشی
‫عه؟!
اصلاً کجا هست این مدرسه‌ی مسخره؟
‫بذار ببینم...
‫دبیرستان تِیتوکو!
‫ها؟!
چی شد؟
‫گیرنده: تیم بیسبال دبیرستان کوته‌ساشی
‫لطفاً عذرخواهی ما را جهت عدم اطلاع قبلی از این درخواست بازی پذیرا باشید.
‫این نامه جهت آن نوشته شده تا از شما درخواست کنیم که
‫در یک بازی تمرینی با تیم مدرسه‌ی ما شرکت کنید.
‫در آینده تماسی جهت صحبت در مورد جزئیات گرفته خواهد شد، ‫اما در نظر داشتیم در ابتدا به‌ صورت کتبی از درخواست خود باخبرتان کنیم.
‫درخواست بازی
‫همون تیتوکو؟!
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
دبیرستان تیتوکو
‫قوین یعنی؟!
‫من قوی‌ترم.
‫پس می‌بریم که...
‫کانامه-کون، بیسبال که ‫فقط برد و باخت نیست!
‫کانامه! اگه برینی، می‌بازیم!
‫اون نظر، رید تو اعصاب تودو-کون و چیهایا-کون!
تـ ــ تودو-کون؟
‫به من دست نزنیا...
‫چی شده مگه؟ ‫تا یه دقیقه پیش که گل و بلبل بودیم.
‫من از بیخ گه خوردم.
‫اگه قرار بود برگردم و بیسبال بازی کنم، باید می‌رفتم تیتوکو.
عه؟ از تیتوکو پیشنهاد داشتی؟
‫پس چی فکر کردی؟ ‫پستم تضمین‌شده بود!
‫پس پاشو دیگه، آئویی-ساما!
عه؟ نکنه، چیهایا-کونم پیشنهاد داشته؟
‫آره... یه چُسه پیشنهادی داده بودن.
‫حسرتِ اینا تمومی نداره!
‫بهش برخورده .
‫به من و کِی هم بورسیه‌ ویژه داده بودن.
‫الان مگه وقتِ این حرف بود؟! ‫با خودت نمی‌گی اینا چه برداشتی می‌کنن؟!
‫حس هردوتونو درک می‌کنم.
‫یه حس غمبار داشتم...
‫مطمئناً ترانسفر می‌شن...
‫اگه بیان اینجا، خیلی پیشرفت می‌کنن.
‫درستشم همینه اصلاً.
کوته‌ساشی؟ کجا هست؟
‫دولتیه...
ها؟ یعنی چی آخه؟
‫چه می‌دونم.
‫باید بترکونیمشون!
‫حیف که وقتمون هدر می‌ره.
شما از دبیرستان کوته‌ساشی اومدین؟
‫آ-آه، بله... عذر می‌خوام.
‫سلام!
‫از بازی با شما خوشحالیم!
‫با پنبه سر می‌برن.
‫ولی ما از هر نظر، پرتیم از مرحله.
‫اجازه بدین تا زمین همراهیتون کنیم.
‫از این طرف.
‫تیتوکو... شاهِ تیماست.
‫از بازی با شما خوشحالیم!
خب حالا... که چی؟
‫ممنون.
سلام سلام... حال و احوال؟
می‌خواین باهم دوست مجازی باشیم؟
ها؟
‫یامادا-کون...
‫ماشالا بلندگو.
‫از بازی با شما خوشحالیم!
‫ولی می‌دونم... که ما هم الکی نیستیم!
‫بیخیال... بیاین بریم!
‫وای... پشمام!
‫آه، اوی!
‫بابا دارم زر می‌زنم... اوه!
‫اوه!
‫کیومینه-کون! کانامه-کون!
‫واقعاً دلم تنگ شده بود! ‫خوشحالم که دوباره می‌بینمتون!
‫اصلاً فکرشو هم نمی‌کردم که به جای تیتوکو برین یه دبیرستان دولتی!
اصلاً چی شد که اینطوری شد؟
شما کی بودی؟
امممم، منو... یادتون نیست؟
‫شرمنده... چیزی یادم نمیاد.
شما؟
‫ها؟!
‫کوکوتوـه!
‫کوکوتو ایئیچیرو!
‫همون خوشگل پرافتخار...
‫همون برج بلندی که از قد و بالاش نهایت استفاده رو می‌بره!
‫با اینکه سال اولیه، بتر پاکسازمونه!
‫استعداد و مهارت بی‌نظیرش، اونو پادشاه تیم ما کرده!
حتی نمی‌دونن کوکوتو کیه؟
‫اینطوری که کیومینه-کون، تمام کسایی ‫رو که برده، فراموش کرده، نه؟
تو هم منو فراموش کردی، کانامه-کون؟
عه عا... با من هستین؟
حتی اون قولی که اون روز بهم دادیم؟
همون قولی که اون روز بهم دادیم؟
‫همون قول، آها، آها، متوجهم.
‫خیلی متوجهم.
راستی، پورن‌استار محبوبت کیه؟
‫مال من، موموناچّی‌ـه.
‫که اینطور...
‫خیلی حیف شد، ولی چاره‌ای نیست.
‫حتماً من خیلی ریز بودم که به چشمتون نیومدم.
‫اینجا تو تیتوکو تمام تلاشمو می‌کنم.
‫اینقدر تلاش می‌کنم و تلاش می‌کنم تا آخرش...
‫کاری کنم که اسم کوکوتو ایئیچیرو رو فراموش نکنین.
‫یاما-چان، ناموساً کمک!
‫نمی‌شه! نمی‌شه! علامت ریدن به من نده!
‫مربی ایواساکی، چرا با یه تیم ناشناس ‫مسابقه‌ی تمرینی گذاشتین؟
‫کوکوتو یه حرفی زد که حسابی توجهم جلب شد.
‫داستان زوج بتّری هویا، کیومینه و کانامه رو می‌گین؟
‫آخه باورم نمی‌شد که اونجا باشن.
‫تونستیم کوکوتو رو جذب کنیم، ‫ولی حیف شد که اونا از دستمون در رفتن.
‫درسته... دوتای دیگه لازم داریم.
‫یه زوج خوب دیگه هم بودن، چیهایا و تودو.
اونام... ها؟
‫بس کنین، بچه‌ها!
‫تقصیر من بوده که اونقدرا قوی نبودم.
‫به چه جرأتی؟! کوکوتوی ما قویه! ‫خیلی بچه‌ی گلی هم هست!
‫شماهایین که ضعیفین! کک‌آبیای دولتی!
‫هی، سال اولیا! ‫چیکار می‌کنین؟ شلوغ نکنین!
‫بدی از من نبود... لطفاً ازم متنفر نباشین!
‫عاشقم باشین!
‫خیلی عذر می‌خوام... رفیق ما واقعاً یه تخته‌ش کمه.
‫چیهایا، یه کاری بکن!
‫عوضی آشغال! در نرو!
‫یاما، کار خودته.
‫نمی‌تونم!
‫مـ ــ مربی؟!
‫اونام اونجان؟!
‫مـ ــ مربی؟!
‫چرا رفتن دولتی؟!
‫مـ ــ مربی؟!
‫چرا هرچهارتاشون؟!
‫مـ ــ مربی؟!
‫مـ ــ مربی... روحیه بقیه رو خراب کردین!
‫برین گرم کنین، نخاله‌ها!
‫مـ ــ مربی، گریه می‌کنین؟
‫نخیر! گرم کنین!
‫ولی گریه‌ستا...
‫گریه نیست! گرفتین؟!
‫بـ ــ بله!
نکنه خواب می‌بینم؟
‫نه، بیدارین!
‫که اینطور.
‫پس محض غرور و افتخار تیتوکو هم که شده، ‫از جون مایه می‌ذاریم و لهشون می‌کنیم!
‫یعنی اینقدر اونا رو می‌خواستین؟!
‫کی می‌خواسته اونا رو؟!
‫اصلاً یه بارم به خودم نگفتم که «با کوکوتو، ‫یه تیم پنج‌نفره‌ی غول سال‌اولی داریم»!
‫معلوم نیست چند بار گفتین!
‫نگفتم بابا!
‫ولی اگه بخوان که به ما ملحق شن، ‫خیلی خیلی لطیف برخورد می‌کنم باهاشون!
‫از بازی با شما خوشحالیم!
تیتوکو
کوته‌ساشی
یــــامـــادا
(سنترفیلدر)
کیومینه
(پیچر)
کانامه
(کچر)
(بیسمن دوم)
چیــهــایــا
تـــودو
(شورت‌استاپ)
کوسودا
(بیسمن اول)
‫تو تیم ما، اختلاف بین اینفیلدرای غولمون با پخمه‌های ‫اوتفیلدری مثل من از زمین تا آسمونه.
سوزوکی
(لفت فیلدر)
(رایت فیلدر)
ســـاتو
(بیسمن سوم)
میتارای
‫پلی بال!
‫کاش یه آدم جوون‌تری به جای این عموی غریبه پشتم بود.
‫چقدرم سروصدا می‌کنه.
‫امیدوارم کیومینه-کون بهش آسون بگیره.
شماها بتّری خوف و معروفِ هویایین؟
‫تو بولپن دیدمتون.
‫رفیقت خیلی مالی نبود.
تمرین پرتابو می‌گی؟
‫انرژیشو ذخیره می‌کرد.
ها؟ یعنی اینقدر خاک‌برسرین؟
‫اونقدرام که اسمش در رفته، مالی نیست.
تازه، ‫کوکوتو رو هم خیط کرد...
چی شد... الان چی شد؟
‫هممم... محشرن!
‫مـ ــ مربی؟!
‫مربی؟!
‫سال اولیای سوپر غول...
‫مــ ـــ مـ ـــ مربی!!
‫کیومینه-کون، کانامه-کون، واقعاً شما دوتا محشرین!
‫اون پرتاب جان‌گداز منو یاد بازی‌ِ اون‌روز انداخت!
آره... همون بازیه رو می‌گی دیگه، مگه نه؟
شما؟
‫قسمت بعدی: «رحم نمی‌کنم».
رحم نمی‌کنم