‫پرتاب اوله‌ها!
‫عقبیا، صداتونو نمی‌شنوم!
‫نبینم استرس بگیرینا!
‫برو تو کارش، پسر!
‫شل کن اون قیافه رو!
‫بفرستش تو استرایک‌زون!
‫می‌خوایم بریم رو بیس، آماشالا!
‫سه اوت! جاها عوض!
‫پشمام!
‫سرعتو!
‫کیومینه هاروکا...
‫کانامه کی...
‫آخرشم اجازه ندادن تو این دور برم برای چوبزنی.
‫می‌دونستم اینطوری می‌شه.
‫مـ ــ مربی!
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
Su
gi
te
yu
kun
da
kyo
u
mo
امروزم دوباره در حال گذره
Ko
no
ju
myou
no
to
u
ri
ni
درست مثل زمانی که زندگیت پیش می‌ره
Ka
gi
ri
a
ru
suu
ji
ga
he
ru
درست مثل اعداد محدودی که بازم منها می‌شن
you
ni
Ut
su
ku
shii
suu
ji
ga
fu
e
ru
درست مثل اعداد خوشگلی که جمع می‌شن
you
ni
O
mo
i
de
no
hou
ko
درست مثل گنجینه ای از خاطرات
Fu
rui
mo
no
wa
ta
na
no
o
ku
ni
که قدیمیاش کنج قفسه خاک می‌خورن
Ho
ko
ri
o
ka
but
te
i
ru
no
اما با اینکه خاک وجودشونو گرفته
ni
Ho
ko
ri
ga
hi
kat
te
mi
e
ru
انگار همون خاک برق غرور بهشون انداخته
you
ni
Sa
re
do
ولی بازم
By
my
side
کنار من
Fu
an
kas
sai
ren
tai
اضطراب تنهاییو تشویق میکنه
Ni
got
ta
ri
no
an
zen
chi
tai
تو یه منطقه‌ی امن ابری‌ام
Gu
wan
gu
wan
ni
na
ru
انگار سرم به لرزه افتاده
A
sa
ga
ta
no
ken
tai
kan
یعنی خستگی دم صبحه؟
San
ban
hou
mu
jun
kyuu
den
sha
سکوی سه، قطار نیمه اکسپرس
A
o
ni
ta
شبیه آسمون آبی
Sup
pai
ha
ru
to
rai
rak
ku
تو بهار تلخ زندگی
Ki
mi
o
mat
su
yo
ko
de
ne
همینجا منتظرت میمونم
I
ta
mi
da
su
jin
sei
tan
ni
no
ki
زخمای زندگی که شروع کردن بسوزن
zu
mo
I
to
shi
ku
o
mo
i
ta
i
به نظرم باید عزیز شمرده شن
Sa
ga
su
a
te
mo
nai
no
ni
اگرچه سرنخی برای پیداکردنشون نیست
Wa
su
re
te
shi
ma
u
bo
ku
ra
wa
ماییم و میلمون برای فراموشی
Na
ni
o
he
te
na
ni
o
e
te
سدی که میشکنیم و قلعه‌ای که فتح می‌کنیم
O
to
na
ni
nat
te
yu
kun
da
rou
همه برای بزرگتر شدن هستن
A
me
ga
fu
ru
so
no
a
to
ni
درست مثل بعدِ بارون
Mi
do
ri
ga
so
dat
su
yo
u
ni
همونطور که علفا میشکفن
I
mi
no
na
i
ko
to
wa
na
هیچ چیزی نیست که بی معناباشه
i
to
Shin
ji
te
su
mo
u
ka
بیا باور کنیم و پیش بریم
‫ماشالا پرتاب!
‫صداتونو بندازین تو گلوتون!
‫برو بریم!
‫جونِ من بسه.
‫ببین... منو... اینا اشکه‌ها.
رحم نمی‌کنم
‫اشک نریز.
‫همین بازیاست که باعث می‌شه ‫دنیا همه‌ش درگیر تلاطم و درگیری باشه.
‫شونه‌م تازه داره گرم می‌شه.
‫هی... حداقل وانمود کن که داری همدردی می‌کنی.
‫بیا به اون عموـه که پشتم بود، بگو توپاتو بگیره.
‫بهش نگو عمو... می‌دونی داوری چقدر سخته؟!
‫در هر صورت، دیگه پرتاب محکم ننداز بابا!
‫موریلین مورنرو-نه!
‫نمی‌تونم.
‫هی!!
‫آروم، آروم... فقط بیاین تودو-کونو تشویق کنیم...
‫ها؟!
‫همون اولی رو کوبید؟!
‫وای! محشر بود!
‫هوم‌ران!
‫ملقب به سگ وحشی فوکوکا...
‫نوکر شما، پیچری که تیتوکو به خاطر ‫کنترل بالاش استعداد یابی کرده، تاکاگی‌ام!
گرفتیم چی شد... دوست داشتی اینو قبل از این پرتاب بگی، نه؟
‫فقط با کوبیدن همون پرتاب اوله که ‫اینجانب، تودو آئویی-ساما می‌درخشه!
‫کارت درسته‌ها، آئویی-چان!
پس چی فکر کردی؟
خب، چطوری اونطوری زدی؟
چـ ــ چطوری؟
‫مـ ــ مسیرشو پیش‌بینی کردم دیگه، ‫فهمیدم کوروْباله.
پیش‌بینی؟! از کجا پیش‌بینی کردی؟
‫از کجا که... چیزه...
حسم گفت؟
‫مـ ــ مربی؟!
‫چقدر خوبه!!
تــیتــوکــو
کــوتـه‌ســـاشی
‫مارو باش... کاش اون‌کارو نمی‌کردی...
‫بیسبالِ خرکی، بیسبالو شانسی جلوه می‌ده.
‫منم می‌تونم هوم‌ران بزنم.
‫خفه شو بابا... پس برو بزن.
‫رو دستِ من نمیاد.
‫خفه شو بابا... رو دست من نمیاد.
‫دستِ من...
‫من...
‫من!
‫من! بعدشم اون گاگول داره چیکار می‌کنه؟!
داداشتون تو این دایره... خیلی خفن‌تر به نظر نمیاد؟
‫چندتا عکس خوشگل ازم بگیر و بذار تو اینستا...
‫ملقب به سگ وحشی فوکوکا...
‫نوکر شما، پیچری که تیتوکو به خاطر ‫کنترل بالاش استعداد یابی کرده، تاکاگی‌ام!
‫نشونت می‌دم که پرتابای واقعیم چه شکلین!
‫خدایا... این‌دفعه قبل از پرتاب گفت...
‫بال!
‫استرایک!
‫فستبالو بیخیال شد... ‫من اینو هوم‌ران می‌کردم.
‫اگه همون اولی رو نکوبی، دیگه فایده نداره.
‫یکم از هم‌تیمیتون حمایت کنین.
‫نوکِ چوبش یه سانتم تکون نخورده، خوشم نمیاد از این وضع.
‫در این صورت... این چطوره؟!
‫این چی؟!
‫کنترل وحشیانه‌ای رو چوبش داره... ‫هرچی بندازم، فولِش می‌کنه.
‫دِ یالا... اون چوبو مردونه بتابون!
آخه از اینینگ اول می‌خوای رُس بکشی؟
‫مردونه بکوب.
‫چیکار می‌کنی؟! زور بذار پشتش! زور!
‫نه، این که خیلی محشره! ‫پدر پیچرو درآورده!
‫استرایک!
‫بتر اوت!
فهمیدم... پس استرایک‌زونِ امروز این‌شکلیه؟
‫داره به داور تیکه میندازه، چون استرایک‌زون یه مربع ‫فرضیه که تو ذهن داوره و بر اساس اون قضاوت می‌کنه.
‫پسر... چقدر رو مخه این! یعنی فکر ‫می‌کنی چشمات بهتر از داور کار می‌کنه؟
‫من همه‌شو هوم‌ران می‌کردم.
نمی‌تونستی یکم جنم نشون بدی؟
‫آروم باش... اینینگ اول برای ارزیابیِ پرتاباست.
‫مـ ــ مربی؟!
‫چقدر خوبه!
‫مـ ــ مربی؟!
‫زورتو بزنیا!
‫تو می‌تونی!
‫وجود همچین‌ بازیکنای خفنی تو یه دبیرستان دولتی... واقعاً عجیبه.
‫بعدی، بتر سوم رام‌نشدنیِ هویاست...
‫کچرِ کوبنده... کانامه کی...
‫با کنترلی که روی چوبزنی داره، ‫تمایلش بر اینه که توپا رو بلند پخش کنه.
خیلی تو بازی‌خونی ماهره... درسته؟
‫خیلی مشتاقم که کارشو الان ببینم.
‫بتر اوت!
چیه؟
‫هیچی... چیزی نیست.
‫می‌گما... اون موقع خوب دنگ و دونگ چوبو می‌تابوندینا!
دنگ و دونگ؟
‫این اولین نوبت بتینگِ عمرم بود...
‫بر اساس همین تجربه، یه تئوری به ذهنم رسیده.
اینکه چوب به توپ بخوره... از موقعیتای خیلی خیلی نادره... نه؟
‫خب... اگه از هر 10 تا، 3 تاشو بزنی...
می‌گن خوب چوبزنی کردی... مگه نه؟
‫هردوشون هاج و واج شدن.
‫پس... نظر من اینه.
شما دوتا عزیز... دوست دارین برین تو تیم تیتوکو؟
‫شوخی می‌کنی؟ به همین راحتی سؤالی ‫رو پرسید که دهنمو سرویس کرده بود...
نه... من که نمی‌فهمم چی می‌گی؟
‫من که ردشون کردم... الانم خوشم نیومد...
‫ولی می‌دونین...؟ منم الان دوست ندارم ‫ازتون جدا شم، آخه خیلی رفیق شدیم.
‫خیلی هم رفیق نشدیما...
‫حتی اگه برین... همدیگه رو فالو می‌کنیم...
‫هر روز واسه هم استیکر می‌فرستیم، ‫آخر هفته‌هام می‌ریم بیرون.
اگه این‌کارا رو بکنیم، دوستای ابدی می‌مونیم، مگه نه؟
چرا مثل این دخترای آویزون حرف می‌زنی؟
‫تو جمعمون، فقط منم که لباس خونه‌به‌دوشا رو دارم و یه چماق دستمه.
یه اسلایمم می‌تونه دخلمو بیاره، می‌دونی؟
یهو همه‌تون می‌گین، «عه» و خلاص، مگه نه؟
‫خب... آره...
‫خیلی از بالانس خارجیم بابا!
پس پیشنهادم اینه که برین تو یه گیلدِ لول‌بالاتر، می‌دونین؟
‫این فقط نظر خودته‌ها...
‫حالا که همه‌چی معلوم شد، باید برنده شیم تا ‫ثابت کنیم که چقدر شما دوتا خوبین!
‫ای بابا، الکی برای خودت دوخت و دوز راه ننداز!
‫انتقالی، اونم تو این وضعیت خیلی مکافاته!
عه؟ چرا؟
‫ولی شما دوتا که به نظر بدتون نمیاد برین.
‫نه...
‫نه بابا...
‫آدم شک می‌کنه...
‫به خاطر فراموشیش... ممکنه که کانامه-کون حواس‌پرت به نظر بیاد...
‫ولی قدرت مشاهده و تحلیلش، همونه که بوده.
بعدشم... می‌خوای تیتوکو رو ببریم؟
‫خیلی بیسبالو دست کم گرفتی!
‫درسته...
‫این یه بازیِ تمرینیه که برای باخت ما طراحی شده.
‫ولی...
‫هوم‌ران...
این یارو لِوِلِش 100ـه... پس خدا رو چی دیدی؟
‫مـ ــ مربی؟!
‫یه گرچ بردار منو بزن!
حس می‌کنم ریفرسنش از اوشی نو کو باشه، شایدم اشتباه می‌کنم ولی گرچ یه مارک گیتار و ابزار موسیقیه
‫اگه دست برنداری، واقعاً می‌زنما!
‫منم هوم‌ران زدم.
‫مال من بلندتر از مال تو بود...
‫نه، مال من...
‫مال من...
‫من...
‫مال من، الاغ!
‫سه اوت! جاها عوض!
‫شرمنده... اصلاً توپو ندیدم!
‫گفتم که!
‫چقدر خیط!
‫بریم برای بعدی!
‫صورتو شل کن!
‫بفرست تو زون!
‫جلوی تیتوکو، رو تخته دو امتیاز جلو افتادیم.
تـیــتوکـو
کـوتـه‌ســاشی
‫اگه پاکسازشون، کوکوتو ایئیچیرو رو متوقف کنیم، شاید...
‫کوکوتو!
‫اینجا رو نگاه کن! کوکوتو!
‫کوکوتو ابدیه!
‫واقعاً جای تأسفه که منو فراموش کردین، ولی...
‫من خیلی خوشحالم که دوباره باهم مسابقه می‌دیم.
‫عه؟! چقدر پسر خوبی هستی تو!
‫به عنوان نشانه‌ی دوستی، تکیه‌کلاممو نشونت می‌دم!
عه؟ تکیه‌کلام؟
‫پشم سینه!
د-دوباره گند زده؟
همه‌چی ردیفه؟
‫جالب بود... یه ارائه‌ی بی‌نقص!
‫شرمنده، شرمنده... این‌کارو نکردم که گاردتو پایین بیاریا!
‫فقط دوست داشتم که باهم دوست بشیم!
‫کانامه-کون...
این چه حرفی بود که الان زدی؟
عه؟
الان گفتی «پشم سینه»؟
‫آه... بله، گفتم.
منظورت از اون، موهای سینه بود؟
‫خب، چیزه...
‫می‌تونی واضح و روشن جواب بدی؟!
‫بله... موهایی رو می‌گم که در اطراف نوک سینه رشد می‌نمایند.
کانامه-کون... تو اونجات مو داره؟
‫نه نداره!
‫خیلی امیدوارم که در آینده مقداری برویه!
‫فهمیدم...
‫حتی اگه رو سینه‌ت جنگل آمازونم در بیاد... ‫این تکیه کلام...
‫حتی یه‌ذره هم جالب نیست.
پشم سینه... جالب نیست؟
‫مسخره‌بازی روی این زمین مقدس...
‫کاملاً... مکروهه.
‫شرمنده...
‫ولی من رحم نمی‌کنم.
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
فـــــری بـــــــاند
هـــا
چیـــــو
جـــــــی
اســـتادیــوم
‫ یه تیم ابرقدرت که همیشه تو کوشین حاضر بوده، یعنی تیتوکو...
ساگینومیا
هویا
‫همیشه جایگاه سزاوارانه‌ای برای ابرستاره‌ها بوده...
‫دقیقاً مثل شما دوتا.
‫کانامه-کون! کیومینه-کون!
‫من حتماً یه روزی به شما می‌رسم!
‫پس... میشه یه قولی به من بدین؟!
‫بیاین سه‌تایی باهم بریم کوشین!
‫چی بگم...؟ هرجور راحتی.
‫یه قول یه‌طرفه بود... پس طبیعیه که فراموشش کنین.
‫هرچی دارم، رو می‌کنم!
‫من باید وسط زمینو پوشش بدم.
‫ولی... الان...
‫مسخره...
ها؟
‫پشم سینه خیلی جالب و خفنه!
‫فکر کنم مسئله‌های مهم‌تری روی میزه!
‫از آریوشی جالب‌تر نیست، یعنی؟!
‫ولی... شما با اون همه استعداد رفتین یه مدرسه‌ی دولتی...
‫این کمتر از توهین به مقدسات نیست.
‫خیلی نزدیک بود، کوکوتو-جون!
‫تو می‌تونی، پسر!
‫برو بریم واسه بعدی!
‫کی... آماده شو برای یه پایین-بیرون... تکونم نخور.
‫می‌کوبمش تو دستکشت... ‫پس به قیمت جونتم که شده نگهش دار!
‫بیرون و پایین...
یعنی اینجا می‌شه؟
دوباره می‌خوای موشکی بزنی؟
‫ولی، نمی‌دونم... اینجا یه حس ناجوری داره...
‫دیدی گفتم؟!
‫این بلندترین ضربه‌ی امروز بود... ‫خیلی بلندتر از ضربه‌های تودو-کون و کیومینه-کون.
‫خیلی شانس آوردی که اونو زدی!
اصلاً چرا برای همچین پرتابی تابوندی؟
‫بله! خیلی عذر می‌خوام!
‫سعی نکن به زور بزنی!
‫فقط روی کنترلِ چوبزنیت تمرکز کن!
‫بله! یه‌لحظه اختیارمو از دست دادم!
‫هیچ‌وقت اسیرِ ریتم حریف نشو... مرخصی.
‫چشم!
‫خیلی ممنونم!
‫واقعاً مربی به کوکوتو خیلی سخت می‌گیره.
‫خیلی بهش امید داره... ‫برای همینم بهش آسون نمی‌گیره.
کوکوتو
عالی بود
مـ ــ مربی؟
کوکوتو
عالی بود
‫استرایک!
‫پرتابای کیومینه، عین همیشه محشره، ولی...
‫داستان کانامه کی که ژنرال میدون بوده...
‫کسی که با تاکتیکای پخته‌ و فراتر از سنش، تمام بترا رو آزار داده...
‫با این درخواست به پیچرش واقعاً زیر سؤال می‌ره.
‫اون باید می‌دونست که کوکوتو تو پرتابای بیرونی مهارت داره.
یعنی اینم استراتژیه؟
‫نه... هیچ سودی تو این دستور نبود.
در این صورت... از دستش در رفته؟
‫جاها عوض!
‫وای! واقعاً این پرتابای موشکی پدرمو در میاره! اعصابم خورد میشه!
تــیتــوکــو
کــوتـه‌ســـاشی
منِ کله‌گنده... ضربه دادم؟
‫هنوز باهاش کنار نیومده.
‫با اینکه اون حافظه‌شو از دست داده، ‫بازم تو لکه، چون شریکش یه ضربه داده.
‫آره انگار...
یعنی یکم جنم نشون می‌ده تا وضعیت برگرده؟
چی بگم والا؟
‫اساساً، نتیجه‌ای که تو زمین می‌گیری، ‫یه بازتاب واقعی از مهارتت تو بیسباله.
‫اون موقع...
‫اگه دستکشمو یه‌جای دیگه گرفته بودم، ‫اینجوری ضربه نمی‌دادیم...؟
‫استرایک!
‫عه؟!
‫چرا بدون خبر پرت کرد؟!
‫مسخره‌ی کثافت!
‫آروم باش.
‫ظاهراً، تو بازیکن خیلی خفنی بودی، پس تمرکز کن.
‫اگه تمرکز کنی، حتماً...
‫استرایک! بتر اوت!
‫دیدی؟ یه بازتاب کامل از مهارت فعلیش بود!
ژنرالِ چی و کشکِ چی؟
‫کاملاً ریده یارو...
‫گـ ــ گرفتمش.
اوی اوی... فکر کردم می‌خوای تیتوکو رو شکست بدی؟
‫فکر کنم به عنوان شریکش، وضعیت ناامیدکننده‌ای داری...
‫می‌بریمشون بابا... یعنی هنوز که جلوییم!
کانامه-کون... انگار از مرحله خیلی پرتی، نه؟
‫منظورشون اینه که کیومینه-کون به کوکوتو-کون اجازه‌ی ضربه داده.
‫بتر اوت!
‫موتور پیچرشون تازه گرم شده.
‫هرچی نباشه، پیچر تیتوکوـه دیگه...
تــیتــوکــو
کــوتـه‌ســـاشی
‫از اینجا دیگه سخت بشه ازش امتیاز گرفت.
‫موفق باشی، ژنرال!
‫تا الانم فقط به خاطر پرتابای کیومینه-کون دووم آوردیم.
‫می‌دونم خودم!
‫چوبزنی رو بیخیال... ‫ برای کچری تمرین کردم.
‫اگه با پرتابای گوریلی هارو-چان سازگار شم، می‌تونیم ببریم.
‫اینجور که بوش میاد، فقط کوکوتو-کونه ‫که می‌تونه پرتابای قدرتمند کیومینه رو بزنه.
‫اولی رو بانت کن تا ببینیم واکنشش چیه.
بانت، ها؟
‫ولی...
‫بازم ترسناکه!
ها؟
چرا چوبشو اینطوری گرفته؟
حالت خوبه؟
‫عه؟ بله!
توپ خورد تو کلاهت؟
‫بله! من خوبم!
‫توپ خورد تو کلاه...
‫انگار گردنم از جا دررفته...
‫گرخیدم.
‫واقعاً بیسبال خطریه.
‫توپ بیسبال عین سنگ سفت و سنگینه، داخلش با ‫لاستیک فشرده پر شده، 3 برابر سنگین‌تر از توپ تنیس
‫خیله‌خب!
‫بفرست بیاد!
‫انگار کانامه تو گرفتن توپم حواسپرته.
‫خیلی پس میفته.
‫اصلاً نمی‌تونه توپو بگیره.
‫اینجوری که کیومینه نمی‌تونه درست پرت کنه.
‫برای یه آماتور، وقتی توپ روی چوب کمونه می‌کنه ‫و میاد سمت صورتش، خیلی وحشتناکه.
‫بال 4!
‫بماند که سرعت پرتابای کیومینه-کونم وحشتناکه...
‫حتی گرفتنشون هم آدمو می‌ترسونه.
چـ ــ چه خبره؟
‫ا-ا-امممم... اگه نتونم توپو بگیرم، بتراشون پیشروی می‌کنن.
‫ولی دوست ندارم که ضربه بدیم.
‫پس...
‫با تمام زورم می‌گیرمش! دیگه چاره‌ای نیست!
‫تا الان که مشکلی نداشتم... ‫هرچی هست از پسش برمیام!
‫کیومینه-کون، ادامه‌ی بازی رو با نصف سرعت پرتاب کرد.
‫حتی اجازه‌ی تعویض پیچر هم نداد.
‫یه بازیکن بود که به بازی جریان می‌داد.
تــیتــوکــو
کــوتـه‌ســـاشی
ها؟
‫برای مقابله با اون جریان، مهارت پایه‌ی تیمی ضروریه.
به خاطر اون توپی که کمونه کرد، ترسید؟
‫خاک بر سرش.
‫کانامه کِی که مالی نیست.
‫فیلدرامون هم که آماتورن ‫و داستانشون با با مهره‌های اصلی فرق داره.
‫چرا ناخنتو نگاه می‌کنی؟ می‌چینمشونا!
‫کاری از دستمون برنمیومد... اونام می‌تاختن...
‫می‌تاختن...
‫می‌تاختن و ما له می‌شدیم.
تــیتــوکــو
کــوتـه‌ســـاشی
‫عین ماست بازی رو باختیم، ‫انگار معجزه‌ی ابتدایی اصلاً رخ نداده بود.
‫این بازی برای باخت ما طراحی شده بود.
‫ولی بازم...
‫باختن خیلی رو مخه.
‫لت و پارمون کردنا...
‫چقدرم باحال این‌کارو کردن.
‫ماها، همه باتجربه‌ایم، ولی...
چی شد؟ نگرانِ اونایی؟
‫نه، اصلاً...
راستش دوست دارم، دپرس باشن اصلاً... اصلاً منو چه به این کارا؟
چی باعث شد انصراف بدیم
‫قسمت بعدی: «چی باعث شد انصراف بدیم».