کوته‌ساشی
‫باعث خجالته، کیومینه-کون.
‫این...
‫این اون بازی‌ای نبود که می‌خواستم باهاتون داشته باشم.
‫کوکوتو ایئچیرو.
‫اینکه الان اسممو یادت بیاد فقط باعث می‌شه احساس پوچی کنم.
‫حتی یه‌ذره هم حس عصبانیت دارم.
‫دیگه هیچوقت شماها رو نمی‌بینم.
‫این اصلاً بازی نبود. ‫حتی برای سرگرمی هم نبود.
‫سراسر اتلاف وقت بود.
‫پسر پاره شدم.
‫اگه اونجا بمونین، دیگه هیچوقت نمی‌تونین ‫تو سطح مناسبی بازی کنین.
‫یالا بریم خونه.
‫من می‌خواستم یه بازی جدی باهاتون ‫داشته باشم... و هنوزم اینو می‌خوام.
‫اگه پامو از گلیمم دراز‌تر نمی‌کنم، می‌شه ازتون بخوام ‫انتقالی گرفتن به تیتوکو رو در نظر بگیرین؟
‫بیاین با هم به کوشین بریم.
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
Su
gi
te
yu
kun
da
kyo
u
mo
امروزم دوباره در حال گذره
Ko
no
ju
myou
no
to
u
ri
ni
درست مثل زمانی که زندگیت پیش می‌ره
Ka
gi
ri
a
ru
suu
ji
ga
he
ru
درست مثل اعداد محدودی که بازم منها می‌شن
you
ni
Ut
su
ku
shii
suu
ji
ga
fu
e
ru
درست مثل اعداد خوشگلی که جمع می‌شن
you
ni
O
mo
i
de
no
hou
ko
درست مثل گنجینه ای از خاطرات
Fu
rui
mo
no
wa
ta
na
no
o
ku
ni
که قدیمیاش کنج قفسه خاک می‌خورن
Ho
ko
ri
o
ka
but
te
i
ru
no
اما با اینکه خاک وجودشونو گرفته
ni
Ho
ko
ri
ga
hi
kat
te
mi
e
ru
انگار همون خاک برق غرور بهشون انداخته
you
ni
Sa
re
do
ولی بازم
By
my
side
کنار من
Fu
an
kas
sai
ren
tai
اضطراب تنهاییو تشویق میکنه
Ni
got
ta
ri
no
an
zen
chi
tai
تو یه منطقه‌ی امن ابری‌ام
Gu
wan
gu
wan
ni
na
ru
انگار سرم به لرزه افتاده
A
sa
ga
ta
no
ken
tai
kan
یعنی خستگی دم صبحه؟
San
ban
hou
mu
jun
kyuu
den
sha
سکوی سه، قطار نیمه اکسپرس
A
o
ni
ta
شبیه آسمون آبی
Sup
pai
ha
ru
to
rai
rak
ku
تو بهار تلخ زندگی
Ki
mi
o
mat
su
yo
ko
de
ne
همینجا منتظرت میمونم
I
ta
mi
da
su
jin
sei
tan
ni
no
ki
زخمای زندگی که شروع کردن بسوزن
zu
mo
I
to
shi
ku
o
mo
i
ta
i
به نظرم باید عزیز شمرده شن
Sa
ga
su
a
te
mo
nai
no
ni
اگرچه سرنخی برای پیداکردنشون نیست
Wa
su
re
te
shi
ma
u
bo
ku
ra
wa
ماییم و میلمون برای فراموشی
Na
ni
o
he
te
na
ni
o
e
te
سدی که میشکنیم و قلعه‌ای که فتح می‌کنیم
O
to
na
ni
nat
te
yu
kun
da
rou
همه برای بزرگتر شدن هستن
A
me
ga
fu
ru
so
no
a
to
ni
درست مثل بعدِ بارون
Mi
do
ri
ga
so
dat
su
yo
u
ni
همونطور که علفا میشکفن
I
mi
no
na
i
ko
to
wa
na
هیچ چیزی نیست که بی معناباشه
i
to
Shin
ji
te
su
mo
u
ka
بیا باور کنیم و پیش بریم
‫می‌خوام یه صبحتی با والدینتون داشته باشم.
چی باعث شد انصراف بدیم
‫یه قانونی هست که نمی‌ذاره به مدت یک‌سال توی بازی‌های رسمی شرکت کنید،
‫ولی اینجا آینده‌ی روشن‌تری نسبت به یه مدرسه‌ی دولتی دارین.
ایواساکی سوتومو
‫هروقت دوست داشتین با شماره‌ی روی کارت تماس بگیرید.
‫ما مربی‌های خبره‌ی زیادی داریم.
‫مطمئنم اگه به اینجا بیاید کانامه‌-کون هم می‌تونه ‫دوباره به اوج خودش برگرده.
‫عجب گیری افتادیم، با اینهمه جزوه.
‫شاید پول رشوه رو گذاشتن وسطشون؟
‫لازم نکرده بخوان با رشوه بخرنمون.
‫عـــه؟ ازتون خواستن عضو تیمشون بشین؟ ایول چه خفن.
‫خفن نیست؟
‫احمقین مگه؟
‫نکنه باورتون شده؟
‫کانامه-کون؟
‫می‌دونین، بدون اینکه لازم باشه تلاشی ‫کنم، بهتون پیشنهاد دادن.
‫پس من برای هیچو و پوچ کونمو پاره کردم؟
‫چونه‌مم می‌خاره.
‫انگار برام مهمه. روش پماد بزن.
‫پشم سینه!
‫چطوره؟
‫چـ ـ چی؟
‫یهویی چت شد؟
‫فکر کردم که باید تمرین کنم تا از دور نیفتم.
‫از دور نیفتی؟
‫کوکوتو-کون یه مقدار مخش تاب داره، ‫برای همین درست طنز ماجرا رو نگرفت.
‫چیکار کنم واقعاً بخنده؟
‫خب، کوکوتو که مخش تاب داره، اما...
‫بهتره تلاشی نکنی.
‫امروز به‌خاطر من باختیم، نه؟
‫کانامه-کون؟
‫من خیل‌ـــ
‫عذرخواهی نکن.
‫فقط می‌خوای حس خودت بهتر شه.
‫نتیجه عوض نمی‌شه.
‫عذرخواهی نکن. فایده نداره.
‫ا-اصلاً هم این‌ــــ
‫کانامه-کون، بهت نمی‌گم تقصیر تو نبود.
‫اگه توپ‌گیریت بهتر بود، در مورد اینکه ‫چطور باید بازی کنیم گزینه‌های بیشتری روی میز داشتیم.
‫بریم.
‫نرید تو هپروت!
‫اونجا!
‫بریم!
‫یه بار دیگه لطفاً.
‫درست بگیرش.
‫چشم.
‫رو کن ببینم.
‫تمرین فیلدینگِ تیتوکو حرف نداره.
فیلدینگ: جایگیری و توپگیری فیلدرها
‫چه فشاری.
‫چه خزه که انقدر جون می‌کنن.
مثلاً دارن قدرِ بهارِ زندگیشونو می‌دونن؟
‫کاری به بهارِ زندگی نداره.
‫سطحشون با اون سال‌اولی‌هایی که ‫یکم پیش باشون بازی کردیم فرق داره.
‫عمراً یه ترکیب قروقاطی از آماتورا نمی‌تونه شکستشون بده.
‫اما من‌ـ
‫خیال کردی نخودی جمع حسابت می‌کنن؟
‫همه می‌گن «تقصیر تو نبود» و «فقط باید دفعه‌ی دیگه بیشتر تلاش کنیم»؟
‫خیلی ناز و ساده‌ای، کانامه-کون.
‫هـــا، دوست ندارم این وضعیتو.
‫نه، هارو-چان؟
‫هومم؟
هی، چت شده؟
‫از یکم پیش داری نادیده‌مــــــ...
‫ها؟
‫آخ!
‫توپو بگیر احمق.
‫ظالم.
‫پشکل‌مغز.
‫بچه‌ای؟
‫تقصیر توـه که یه‌طوری توپو پرت می‌کنی انگار آب خوردنه.
‫نخیرم.
‫کردی! محض اطلاعات من آماتورم.
‫به من چه.
‫نامرد! تو مگه دوست دوران قنداقیم نیستی؟
‫خفه بمیر.
‫هـــا؟!
‫آخ.
‫اوی، دردم می‌گیره.
‫مسخره‌.
‫عصبانیه.
‫هـــا، اصلاً دیگه بچپم.
‫همه‌تون نامردین.
‫من یه آماتورم مثلاً.
‫یاما-چان، بریم کلوب بازی!
‫اوه، عـ ـ ـه، باشه خب.
‫وای بسه دیگه وای.
‫یه لحظه، دردم می‌گیره.
‫خب؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫هومم، نمی‌دونم.
‫بستگی داره چطور پیش بره.
‫اگه اینایی که امروز باهاشون بازی کردیم، ‫سال‌اولی‌هایی باشن که عضوشون می‌شیم،
‫سطحشون بدک نیست.
‫شانس خوبی داری که تا سال سوم تو ترکیب اصلی قرار بگیری.
‫تودو-کون از خودت بگو!
‫من اونقدرا اعتماد بنفس ندارم.
‫ولم کن بابا.
‫نمی‌دونم اونا انتقالی می‌گیرن... ‫یا توی یه مدرسه‌ی دولتی می‌مونن.
‫چی بگم والا. هرچند حس می‌کنم می‌مونن.
‫معلوم که نیست.
‫گشنمه.
‫سر رامن شرط ببندیم؟
‫ها؟
‫دوئل چوبزنی.
‫اگه من بردم، برام یه کاسه رامن می‌خری.
‫پایه‌م.
‫اما اگه من بردم، یه ظرف بزرگ پاستا مهمونم می‌کنی.
‫پاستا؟!
‫بچه شهری.
دستگاه توزیع
‫بذار ببینیم می‌‌تونیم هدف هوم‌ران رو بزنیم یا نه.
اون هدف؟
‫اونو که با یه فلای‌بالِ ساده هم می‌شه زد.
فلای‌بال: توپ آروم و هوایی
‫پس تمیز‌ترین ضربه.
اون‌وقت کی قراره بگه، کدوم ضربه تمیزتره؟
‫ببینم می‌فهمم.
‫نه بابا؟
‫وای!
‫نمی‌تونم!
‫خیلی ترسناکه!
‫همه‌ش چشماتو می‌بندی. ‫باید به توپ نگاه کنی!
‫می‌دونم که می‌تونی بگیریش...
‫همه‌ش تو سرته!
اون موقع، ‫چرا توپ‌گیریم انقدر بد شد؟
‫می‌خواستم ببرم...
‫...و اون دوتا رو بفرستم تیتوکو.
‫اما شکست مفتضحانه‌ی داشتم.
‫کوکوتو-کون هم طنز پشم سینه رو نگرفت.
‫خب، اوه، اونو دیگه کاریش نمی‌شد کرد.
‫حالمو بد گرفت، تف توش.
قراره ‫با یه مدرسه‌ی دولتی بریم کوشین؟
‫باید به توپ نگاه کنی!
‫بهم گفت پشکل‌مغز، تف توش!
‫این بیشتر فرار کردن از بیسباله.
‫موافقم، گمونم نهایتِ کاری که از ‫دستمون برمیومد، بردن تو دور اول بود.
‫آه، ترسناکه.
‫ خطرناکه! باید تمرکز کنی!
‫به همونم شک دارم.
‫ولی... اگه الان انتقالی بگیریم...
‫به من می‌گه پشکل‌مغز! لعنتی!
‫گرفتم!
‫اون‌وقت، برای بار دوم از کیومینه هاروکا و کانامه کِی فرار کردیم.
اومدین همچین‌جایی، کچینگ تمرین کنین؟
‫تودو-کون... چیهایا-کون!
‫زیر‌زیرکی اومدین تمرین... چه ضایع!
‫حالت خوبه؟!
می‌خوای چندتا توصیه در مورد توپ‌گیری بهت بکنم؟
مطمئنم که یامادا-کون، تنهایی از پسِ کانامه-کون برنمیاد، نه؟
‫چی...؟!
‫ما هم اون بارو سهیم می‌شیم.
عه؟
آ-آه... منظورتون چیه؟
‫سرِ انتقالی گرده...
‫از کوکوتو هم چندان خوشم نمیاد.
‫عه؟!
‫چرا؟! چرا؟!
‫محضِ اِرا دیگه.
‫نه نه نه... ولی مثل سگ پشیمون می‌شینا... ‫یه عالمه مدرسه‌ی قوی‌تر از ما اون بیرونه!
‫هیچ تیمی بهتر از تیتوکو نیستا!
‫خفه بابا.
‫ولی چرا؟!
‫می‌دونم نباید این‌کارو بکنم، ولی...
‫دلیل ندارم بابا، حالیته؟!
‫چرا؟ چرا؟!
‫خفه! هی چرا-چرا... ساییدی مارو!
‫محضِ اِرا!
‫الان، من...
‫ولی نپرسیدن عیب نیست! بگو چرا؟!
‫اصلاً کی هستی که باید بهت جواب بدم؟!
‫به جز خوشحالی از عمق وجودم، نمی‌تونم حسِ دیگه‌ای داشته باشم!
‫با یه اصطلاحِ 4-کاراکتری جواب بده!
‫کدوم سوسولی اینجوری جواب میـــــــــــــ...
‫ها؟ یاما، گریه می‌کنی؟!
‫نه، شرمنده... گریه نیست...
‫وای! آئویی-چان، اذیتش کردی!!
‫من؟! مگه چی گفتم؟!
‫عجب داستان عجیبیه...
‫تصمیم گرفتیم پشتِ کسایی در بیایم ‫که باعث شدن از بیسبال کنار بکشیم.
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
‫دبیرستان کوته‌ساشیِ کلان‌شهرِ توکیو...
‫نه درجاتِ علمی رو پشتِ سر هم درنوردیده، ‫نه به این معروف بوده که تیمِ ورزشیِ قوی‌ای داشته.
‫هرجور حساب کنی، از ریشه معمولی و بی‌خاصیته.
‫ولی بازم... قراره همین‌جا بیسبال بزنیم.
‫این تصمیمیه که ما گرفتیم، ولی...
‫زوجِ بتّریمون که اصلِ کاره...
‫با هم قهرن.
‫ما قهر نیستیم!
ولی به نظرت، اعصابش خورد نیست؟
‫کیومینه-سان-یو... احیاناً نمی‌خوای ‫در مورد چیزی ازم معذرت بخوای؟
هممم؟
‫نُچ.
‫آقا رو باش!
‫همه‌ش تقصیرِ کی بود.
‫ظالم.
‫کچری که نتونه توپ بگیره، پشکل‌مغزی بیش نیست.
‫به من می‌گی پشکل‌مغز؟!
‫پشکل‌مغزی دیگه.
‫بذار باد بیاد، پشکل‌مغز.
‫این با کاراته زد تو سرم! ‫نمی‌بخشمش!
‫خیلی ناراحت شدم!
‫کانامه-کون...
‫حالا که اینطوری شد...
‫یه تیم مطالعاتیِ بیسبالی تأسیس می‌کنم!
‫گریه نکن.
‫ترجیح می‌دم وارد این داستان نشم...
شماها هنوز درگیرِ داستانِ دیروزین؟
‫بکشین بیرون.
قهرشونم مثل قهر بچه‌هاست، نه؟
‫هارو-چان بیخیال نمی‌شه! ‫کینه‌ی شتری داره اصلاً!
‫باشه باشه...
‫اینجانب در قوانین بیسبال پروفسور می‌شم...
کتاب قوانین
‫و به یک سوپر کچر-ژنرال تیز و بز تبدیل ‫می‌شم تا دهنِ هارو-چان سرویس شه.
‫اراده‌ش منو کشته!
‫برو خونه‌ خب.
‫ولی انگار یه چیزی فهمیدم.
به نظرتون، هارو-چان خودخواه نیست؟
‫انگار حالیت نیست... ‫پیچرا از بیخ خودمحورن.
کشتمت
نایس پیچینگ
‫کشتمت! کشتمت! کشتمت!
‫نایس پیچینگ!
کشتمت
‫اینکه بخوای کچر باشی و ارتباطِ تنگاتنگی با ‫پیچر داشته باشی... شبیه شکنجه نمی‌مونه؟!
کشتمت
‫ولی، ناموساً از کچری بدم میاد!
‫کاش منو می‌ذاشتین فیلدر شم که راحت باشم!
‫چی گفتی، الاغ؟!
‫این یکی رو نمی‌تونم نادیده بگیرم!
‫بعدشم، دقیقاً کدوم پست مدِ نظرته؟!
‫عه؟ یه جا که آسون باشه و خفن به نظر بیام.
‫جواباشم مثل آدم نیست.
‫همچین پستی تو بیسبال نداریم!
‫داریما... 9 تا پست داره بیسبال!
بیسمنِ سوم چطوره؟
‫توپ خیلی نمیاد اون سمت...
‫این تفکرات، فقط از یه خرِ گاوِ نفهم برمیاد!
‫خیلی شانسیه که توپ نمی‌ره اون سمت!
‫اصلاً به اون‌جا می‌گن گوشه‌ی تب‌دار! ‫هرچی ضربه‌ی کاریه، می‌ره اون سمت!
‫موقعیت‌ها (دفاع)
عه؟ جدی؟
‫راست‌دستا معمولاً اونجا می‌زنن.
‫به خودِ بتر نزدیک‌تره، پس توپش ‫هم سریع‌تر به اونجا می‌رسه.
شورت‌استاپ
بیس‌من سوم
پیچر
بیس‌من اول
‫اونجا باشی، آمادگی ‫جهشِ سریعو داری؟
‫عه؟ نوموخوام!
‫پس می‌گم... بیسِ اول چطوره؟ ‫اونجا وایسم بهتر نیست؟
فکر کردی بتر بعد از چوبزنی، به کجا حمله می‌کنه؟
بیس‌من اول
‫هرجور حساب کنی، بیشتر توپای ‫دریافتی رو می‌دن به بیسمنِ اول.
‫راست می‌گیا... ولی مثلِ هارو-چان که گوریلی پرت نمی‌کنن.
‫راحت می‌گیرمشون، طوری نیست.
کانامه-کون... اصلاً می‌تونی متمرکز باشی؟
ها؟ منظورت چی بود؟
‫برای اینکه انعطاف و آمادگیِ لحظه‌ای داشته باشی،
بیس‌من سوم
شورت‌استاپ
پیچر
بیس‌من دوم
بیس‌من اول
‫تو اون پست، هر لحظه باید تمام احتمالاتو تو سرت مرور کنی.
‫اینم هیچی... پس می‌رم اوت‌فیلدر وایمیسم.
‫وایمیسی؟!
‫آخه آسون‌تر از دفاع تو اینفیلده.
‫به عنوان آخرین خط دفاعی، هرچی بدبختیه میفته رو دوشت!
‫بعدشم، عین خر باید سگ‌دو بزنی!
‫البته، اکثریت سگ‌دوهای اینفیلد، کارِ شورت‌استاپه.
اممم... شورت‌استاپ کجاست؟
‫آرزوی مرگ کردی، خنگول؟!
‫مگه بازی بی‌نظیرِ اینجانبو تماشا نمی‌کردی؟!
‫بینِ بیسِ 2 و 3 وایساده بودم!
‫یکم جلوتر از لفت‌فیلدر!
‫ولی با این لحن، تودو-کون بازم با محبت جواب می‌ده.
شورت‌استاپ
بیس‌من سوم
‫دید وسیعی لازم داری، هر لحظه باید موقعیتو بسنجی، ‫بعدشم هر تصمیمت می‌تونه کلِ روند بازی رو تغییر بده!
‫باید ابرقهرمان باشی تا بری اونجا! ‫شورت‌استاپ یعنی این! الکی که نیست!
‫بازم که خیلی مکافاته...
‫پس همون کچر میشینم.
‫میشینی؟!
انگار همه یونیفرماشونو آوردن، نه؟
‫خب آره...
‫دیدم دستم خالیه، آوردم.
‫خیله‌خب...! تمرین کچری رو ادامه می‌دیم!
‫لطف می‌کنین! چونه‌م می‌خاره!
‫خفه شو!
‫خیله‌خب! بفرست بیاد!
‫اممم، چیزه... اینجوری که اصلاً توپی نمیاد.
‫پیچر نباشه، هیچ‌کاری از پیش نمی‌بریم.
‫کیومینه رو خبر کنین!
‫نمی‌خوام!
‫این... تمرینِ سرّیه...
‫هروقت تونستم درست انجامش بدم، هارو-چانو خبر می‌کنیم.
‫پس... خودم پرتاب می‌کنم.
‫لطف می‌کنین!
‫شون-چان... پرتابای تو هم که یکم تنده!
‫فیلدرا اینجوری پرت می‌کنن.
‫باریکلا چیهایا-کون... الحق که یه همه‌کاره‌ای با غریزه‌ی ناب بیسبالی.
‫خیلی هم عالی!
‫تو این ساختار، راحت فستبالا رو مدیریت می‌کنی.
‫همه‌ش به لطف شما دوستانه!
‫حالا که خوبه... وقتشه که یه بتر تو ‫بترباکس باشه و اونجوری تمرین کنیم.
‫فکر خوبیه.
‫هوم.
ها؟ چی شد؟ این چه فرقی داره؟
‫خوب نگاه کن تا حالیت شه.
هممم؟
‫فهمیدم...
‫تا وقتی اون توپ کمونه نکرده بود، متوجه نشده بودم...
‫ولی همین که بتر اینجا باشه...
‫دیدت نسبت به زمین خیلی محدود می‌شه!
‫گرفتمش!
‫بسیار عالی!
‫خیله‌خب... پس بعدی رو...
‫چنان تاب می‌دم که پشمات فر بخوره!
‫این...
‫خیلی ترسناک بود بابا!
‫می‌خواستی با چوبت منو بزنی؟! من که می‌دونم چقدر بدجنسی!
‫نگفتم بخندیا!
‫من رفتم...! خدافظ بیسبال!
مطمئنی؟
می‌خوای پشکل‌مغز بمونی؟
پشکل؟
‫طوریت نمی‌شه.
‫من اومدم جلوی باکس وایسادم.
‫امکان نداره که چوب بهت بخوره.
‫گرفتم.
‫همه‌ی اینا تو مغزت می‌گذره.
‫همچین اتفاقاتی تو بیسبال میفته.
تو مغزمه؟
‫چیزی که تو مغزمه، اینقدر رو کارم تأثیر داره...
‫پرت کردما!
‫کاری ازم برنمیاد!
‫دوباره چشماتو بسته بودی!
‫مشکلی نیست! تو می‌تونی!
‫فقط...
‫فقط یکم دیگه...
‫می‌گیرمش!
‫اوی!
‫کانامه-کون؟!
‫حالت خوبه؟!
‫انگار من... خیلی زاقارتم.
‫حتی اگه تلاشم بکنم... گند می‌زنم.
‫بدون شوخی، به دردتون نمی‌خورم.
‫با این وضعیتی که دارم، فقط جلوی پیشرفت هارو-چانو می‌گیرم.
باید بهش اصرار کنم که بره تیتوکو، نه؟
‫اونجا کچرای خوبی داره.
‫هوم... همین‌کارو باید بکنم.
ها؟
‫الان این جوک بود؟!
‫وای دارم پاره می‌شم!
‫و-وایسین ببینم!
‫من الان جدی حرف زدما!
‫به خدا جدی گفتما!
‫شرمنده، شرمنده... می‌فهمم چی می‌گی، فقط...
‫این اتفاق 100 سال سیاه نمیفته.
ها؟
‫از مدرسه‌ی تیتوکو که برمی‌گشتیم...
‫کیومینه...
تو می‌خوای انتقالی بگیری؟
‫اصلاً.
‫من هرجا باشم، نامبروانم.
‫هرجا باشم، قهرمان کوشین می‌شم.
‫روانیه...
‫زوجم هم کی‌ـه... نه کسِ دیگه.
‫این...
این حرفش یکم، چندش نیست...؟
‫وای! داری خجالت می‌کشی؟!
‫پشمام، سرخ شده پسره!
‫نخیرم!
‫به حقِ چیزای ندیده!
خجالت می‌کشی عمویی؟
‫من که خجالت نمی‌کشم!
‫لپای سرختو تا حالا ندیده بودم!
‫هرکی بگه خجالت، خر است!
‫تـ ــ تو اینجا چیکار می‌کنی؟!
‫تمرین که نداشتیم... گفتم بیام تمرین.
‫من که اصلاً حالیم نمی‌شه چی گفتی!
‫آدم که اینقدر رو بیسبال وسواس نمی‌گیره!
‫برو بخواب!
‫به دستت استراحت بده... ‫پیچری خیرِ سرت.
‫به خاطر خودت، اصلاً از دستم کار نکشیدم، پس خوبم.
چرا شبیه دوتا کمدین شدن که در آستانه‌ی کات‌کردن قرار گرفتن؟
‫داشتم... تمرین ویژه می‌کردم.
‫با ورود ناگهانیت، گند زدی توش.
‫کو... ببینم.
‫ببینم!
‫بـ ــ باش...
‫هنوز... یه توپِ درست نگرفته‌ها...
‫لعنتی! چاره‌ای نیست!
شورت هاپ
‫نزدیک باکس خورد زمین!
‫اصلاً سمت دستکش نمی‌ره!
‫اینو که عمراً نمی‌تونه بگیره!
‫تو مغزمه... همه‌ش تو مغزمه!
‫فهمیدم... سری قبلی همین‌قدر به گرفتنش نزدیک بودم.
‫چشماتو...
‫نبندیا!
‫گرفتمش...
‫یوهو!
‫پسر... گرفتن این توپ که خیلی سخت‌تر از قبلی بود!
‫شورت‌هاپو گرفتم! شورت‌هاپو گرفتم!
‫باریکلا، کانامه-کون!
‫این خیلی گام بزرگی بود... نه توپ‌گیری بزرگی بود!
شورت‌هاپ چی هست؟
‫ماها... آخرشم بدون بیسبال هیچیم.
‫اگه بخوای می‌تونیا، ناکِس!
گوشت با منه؟
‫کی... خوب گرفتیش.
‫قربانت.
‫تو بیسبال... اگه شکست تو رو زخمی می‌کنه، ‫فقط می‌تونی با پیروزی بخیه‌ش کنی.
‫خدا رو شکر... سریع به خودت اومدی.
‫ها؟ آره!
‫وقتی مثل خر تو گل گیر کنی، ‫خیلی زمان می‌بره تا از گل در بیای!
عه؟ یعنی خفنم؟
‫همه‌ش به لطف آئویی-چان و ایناست! بی‌شوخی، ممنون!
‫حالا بذارین یه فستبال بگیرم!
‫بفرست!
‫مهم نیست فردا روبروی کیا بایستیم...
‫امیدوارم... همگی باهم... همین‌جوری شکستشون بدیم.
‫پیشرفت! پیشرفت کاملاً محسوس!
‫به همین مناسبت باید بریم به سرزمین جشن، کیچیجوجی!
‫آها... شاید خوش بگذره...
‫یه بار توپ‌گیری که به درد عمه‌ت هم نمی‌خوره.
‫کی، بریم برای 100 تا پرتاب.
‫نــــــــــــــــه!
‫می‌تونم!
‫برو بریم بعدی! بعدی!
‫قسمت بعدی: می‌تونم!