‫وای، جلوتر افتاد!
‫اَه... نزدیک بودا!
‫سخت نگیرین!
‫یکی دیگه!
‫می‌شه بیس اولو به یامادا-کون سپرد... ‫ولی سنترفیلدو چیکار کنیم؟
یکی از سنپایامونو باید بفرستیم اونـــــــــــ
‫تو مشتمه!
‫آه، وای وای!
‫مطمئنم یکی گیرمون میاد.
‫اینا رو ولش، تمرین کنین!
‫حالا که تودو-کون، قفلشو باز کرده، ‫بدجوری آتیشی شده.
‫هدفمون کوشینه و برای اون می‌جنگیم.
‫وقتی که تودو-کون با خودش حرف می‌زد، ‫به نظرم خیلی خوشحال بود.
‫تمرینو هم خیلی خیلی جدی گرفته!
‫چیهایا... بیا جای من، فان‌گو کار کن باهاشون.
‫منم برم ببینم که مبادا کانامه از زیرِ کار در رفته باشه.
‫می‌تونم این کارو بکنم.
‫استرایک!
سینکر
‫نایس بال!
‫نشستی بازی می‌کنی؟!
‫پاور پروـه بابا!
‫که چی مثلاً؟!
‫بابا، بیسباله!
‫بازیه، دوهوله!
‫یه ضربه‌ی تمیز!
‫بازیِ بیسباله، مرد مؤمن!
‫توپ داره تو آسمون زوزه می‌کشه!
‫بازی، بازیه مرتیکه!
‫خودشه! این یه گرند اسلمه!
‫اوه اوه، بفرما! به خاطر تو کارمو ساختن، آئویی-چان!
‫تقصیر من ننداز!
‫آخه حواسمو پرت کردی!
باختید
‫وَک!
‫صبح بخیر!
چی شده؟
‫عجب ضربه‌ای می‌زنه!
‫رانر می‌رسه به هوم!
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
Su
gi
te
yu
kun
da
kyo
u
mo
امروزم دوباره در حال گذره
Ko
no
ju
myou
no
to
u
ri
ni
درست مثل زمانی که زندگیت پیش می‌ره
Ka
gi
ri
a
ru
suu
ji
ga
he
ru
درست مثل اعداد محدودی که بازم منها می‌شن
you
ni
Ut
su
ku
shii
suu
ji
ga
fu
e
ru
درست مثل اعداد خوشگلی که جمع می‌شن
you
ni
O
mo
i
de
no
hou
ko
درست مثل گنجینه ای از خاطرات
Fu
rui
mo
no
wa
ta
na
no
o
ku
ni
که قدیمیاش کنج قفسه خاک می‌خورن
Ho
ko
ri
o
ka
but
te
i
ru
no
اما با اینکه خاک وجودشونو گرفته
ni
Ho
ko
ri
ga
hi
kat
te
mi
e
ru
انگار همون خاک برق غرور بهشون انداخته
you
ni
Sa
re
do
ولی بازم
By
my
side
کنار من
Fu
an
kas
sai
ren
tai
اضطراب تنهاییو تشویق میکنه
Ni
got
ta
ri
no
an
zen
chi
tai
تو یه منطقه‌ی امن ابری‌ام
Gu
wan
gu
wan
ni
na
ru
انگار سرم به لرزه افتاده
A
sa
ga
ta
no
ken
tai
kan
یعنی خستگی دم صبحه؟
San
ban
hou
mu
jun
kyuu
den
sha
سکوی سه، قطار نیمه اکسپرس
A
o
ni
ta
شبیه آسمون آبی
Sup
pai
ha
ru
to
rai
rak
ku
تو بهار تلخ زندگی
Ki
mi
o
mat
su
yo
ko
de
ne
همینجا منتظرت میمونم
I
ta
mi
da
su
jin
sei
tan
ni
no
ki
زخمای زندگی که شروع کردن بسوزن
zu
mo
I
to
shi
ku
o
mo
i
ta
i
به نظرم باید عزیز شمرده شن
Sa
ga
su
a
te
mo
nai
no
ni
اگرچه سرنخی برای پیداکردنشون نیست
Wa
su
re
te
shi
ma
u
bo
ku
ra
wa
ماییم و میلمون برای فراموشی
Na
ni
o
he
te
na
ni
o
e
te
سدی که میشکنیم و قلعه‌ای که فتح می‌کنیم
O
to
na
ni
nat
te
yu
kun
da
rou
همه برای بزرگتر شدن هستن
A
me
ga
fu
ru
so
no
a
to
ni
درست مثل بعدِ بارون
Mi
do
ri
ga
so
dat
su
yo
u
ni
همونطور که علفا میشکفن
I
mi
no
na
i
ko
to
wa
na
هیچ چیزی نیست که بی معناباشه
i
to
Shin
ji
te
su
mo
u
ka
بیا باور کنیم و پیش بریم
‫گوش بگیر، کانامه!
‫ما داریم تمرین می‌کنیم که تو به استانداردِ ‫حداقلی برسی و لااقل در حد متوسط کار کنی!
‫بیسبال 3 بعدی، راستِ کارِ من نیست...
تا اینجاشو متوجه شدی یا نه؟
چرا؟ نمی‌تونین منو کاور کنین و هوامو داشته باشین؟
‫تو کانامه‌ی دسته‌بادبزنی!
کانامه‌ی دسته‌بادبزن؟ چی هست اصلاً؟
جایگاه پیچرو اینجا در نظر بگیر، باشه؟
‫خطوط فول می‌شن این دو تا و فنسم که اینجاست...
چرا داری نیمروی پکیده می‌کشی؟
‫نیمرو نیست، زمینه!
‫از بالا که نگاه کنیم، زمین بیسبال شبیهِ یه‌ بادبزنِ باز می‌مونه.
‫و چون تو کچری و جایگاهت اینجاست...
‫بهت می‌گه کانامه‌ی دسته‌بادبزن.
چیــــــــــــــــــــــــــ؟
‫عجب نابغه‌ای! هرکی به این فکر رسیده باید نوبل بگیره!
‫فکر نکنم.
‫در هر صورت...
‫می‌خواستم بفهمی که جایگاهت اینقدر ‫مهمه که می‌تونه ورق بازی رو تغییر بده!
‫عه؟!
‫همه‌چی در مورد خط وسطه.
عه؟ خرس وسطه؟
‫اشتباه شنیدی.
‫در مورد خطی صحبت می‌کنه که موقع دفاع از اهمیت حیاتی برخورداره.
‫کچر، بیسمن دوم، شورت‌استاپ و سنترفیلدر.
سنترفیلدر
لفت‌فیلدر
سنترفیلدر
‫اوه، اینا که پستای شون-چان و آئویی-چانه.
‫عه؟ ولی سنترفیلدر... یعنی کسی که ‫فقط از سنترفیلد دفاع می‌کنه؟
یعنی، منظورم اینه که مگه اون پشتیا، همه مثل هم نیستن؟
‫ اگه اونا این توهینو می‌شنیدن، روانی می‌شدن.
‫پست سنترفیلدر... حکم همون کانامه‌ی دسته‌بادبزنو برای اوتفیلد داره.
‫انتظار می‌ره که بیشتر از باقیِ اوتفیلدارا در حرکت باشه.
‫از اونجایی که باید فیلدرای چپ و راستو کاور کنه، ‫باید خیلی تیز و بز باشه.
‫حتی وظیفه‌ی راهنمایی بقیه‌ی اوتفیلدارا هم با اونه.
‫این یعنی... اگه بخوایم ببریم ‫باید یه سنترفیلدر جدید پیدا کنیم.
پس، بهتر نیست بریم کیچیجوجی که اونجا سنترفیلدر پیدا کنیم؟
‫تو مگه تمرین نداری؟!
‫مهارت توپ‌گیریت بهتر شده ولی از باقی لحاظ، ‫حالاحالاها کار داری، می‌دونی؟
‫متوجهم.
‫خودِ منم... مایلم که پیشرفت کنم.
‫شرمنده، یه لحظه استپ!
‫خیلی زود وا داد...
‫ببین... خون اومد...
‫نه، خون نیومد.
‫این داستان بلاک چیه؟! توپگیری با بدن مثلِ چی درد داره!
‫البته که داره! تا درد نکشی که بیسبال بازی نکردی!
‫بابا این شکنجه‌ست!
‫هر گهی می‌خوری بخور، فقط توپو نگه دار و پرت کن! ‫کچر یعنی این!
ولی من که الانم می‌تونم توپو بگیرم... مگه نه؟
‫پس برای پیشنهاد این تمرین مسخره باید بگم: نه، تنکیو.
‫ها؟!
‫آقای تئوری یعنی شون-چانم، عملِ «بگیر یا ‫بمیرِ» توپگیری با بدنو رد می‌کنه، مگه نه؟
نه... توپگیری با بدن از وظایف یه کچره، نمی‌دونستی؟
‫زر نزنا، شونپه!!
‫ وجدانِ پارتنرِ قشنگم قلقلک شده...
تو هم دوست نداری که من این ظلمو تحمل کنم... مگه نه؟
‫زر نزن، برو توپای منو بگیر.
‫نمودی منو!
‫اینقدر نق نزن و برگرد تمرین کن!
صبر
‫حس بدی به این ماجرا دارم.
‫بلاک با بدن یه واکنش ضروری جلوی توپاییه که کمونه می‌کنن.
‫در نرو! با بدنت سدش کن!
‫توپمو بگیر، توپمو بگیر، توپمو بگیر!
‫من برم دورِ زمین بدوم!
‫هی! اوی! پس چرا داری می‌ری سمت کلاسا؟!
‫برگرد بینم!
استرایک
‫استرایک! اوت!
‫ولم کنین!
‫آخه چرا فقط کچر باید این‌همه درد بکشه؟!
‫جدی نمی‌شه! خیلی دردناکه!
‫امکان نداره...
‫می‌گم...
ها؟
‫وای!
‫عه؟ شما؟ از کِی اینجایی؟!
‫از قبلِ تو...
‫چقدر نامرئی‌ای...!
ها؟ اون پاور پروـه؟
‫آ-آره.
‫منم همینو بازی می‌کنم!
ایناهاش، ببین... منم واردم، می‌دونی؟
‫یونیفرمش داره نزدیک می‌شه!
‫تیم بیسبال، تیم بیسبال، تیم بیسبال...
‫درست فرمودی... بنده از تیم بیسبال هستم.
‫آه... ایناهاشش... کانامه-کون!
‫بازم تیم بیسبال!!
‫اَه... پیدام کردی...
‫خدا رو شکر که پیدات کردم.
‫چطوری پیدام کردی؟ ‫ یاما-چان... مُرتاضی؟
‫نه... اینو ببین...
‫عجب... عجب خریم من...
کی-چان
تاریخ تولد
فالوئینگ‌ها
فالوئرها
کی-چان
‫دیگه نمی‌تونم به کسی اعتماد کنم!!!
کی-چان
می‌خوام دوست‌داشته بشم
شاید مجبور باشم تنها زندگی کنم
‫همه نگرانتن... بیا برگردیم...
‫اوه! ترسوندیم!
‫وای! تیم بیسبال!
عه؟ تو از ما می‌ترسی؟ چرا؟
‫نمی‌دونم...
‫مـ ــ معذرت می‌خوام... ‫یکم با بیسبال 3 بعدی ناسازگارم...
ها؟
زمین زندگی منه
یعنی فقط با بیسبال 2 بعدی سازگاری؟
‫آ-آره.
‫تو اینا... بیسبال همیشه باحاله... ‫پراحساسه... خفنه...
‫3 بعدی چی؟
‫آه... زیادی واقعیه...
پس چی می‌خواستی باشه؟
بیسبالی که تو تلویزیونه چی؟
‫از لحاظ فنی دو بعدیه اگه تو تلویزیون باشه...
‫هممم... متوجهم.
‫تو ذهن من، 3 بعدی مساوی با سه بعد در هر شکل و حالتیه.
‫حتی اگه خروجی 2 بعدی باشه، ‫هنوزم برای من متفاوته.
‫فهمیدم... نفهمیدم...
‫اساساً، چیزِ دو بعدی باید...
‫شـ ــ شرمنده!
‫راستش من...
راستش...؟
‫اوتاکو ام.
‫شرمنده... این خیلی واضح بود.
به عبارت دیگه... می‌گی که بیسبال 3 بعدی خوب نیست؟
‫شـ ــ شــ ــ شرمنده! نمی‌خواستم جسارت کنم!
‫اینم فهمیده که بیسبال 3 بعدی بوی عن می‌ده! دقیقاً همین‌طوره!
‫وای... من و تو چقدر حرف داریم... عزیزم!
‫عه؟ عه؟!
‫چندتا گولاخ اونجان که اینقدر از خودراضی و ظالمن ‫که از بس گولاخن فکر می‌کنن شاخن، مگه نه؟
‫توپمو بگیر، گاگولِ پشکل‌مغز.
‫آره...
‫اینقدر گیر سه‌پیچ می‌دن به همه‌چی ‫و جنم-جنم می‌کنن که شبیه پیرمردای لجبازن!
‫جنم نداری بچه! برو چند دور بدو، الاغ!
‫اممم...
‫بعدشم، می‌گن که این یه ورزش رقابتیه...
‫کانامه-کون، احتمالاً درک این برات خیلی سخته.
‫واسه همین یه سریا هستن که خیلی ادعای ‫فضلشون می‌شه و بدجنسم هستن حتی!
‫آها...
‫بعضیا شاید اینطوری باشن...
‫دیدی گفتم؟!
‫آ-چیزه... تازه خیلی خوشتیپ و محبوبن... ‫مطمئنم همه‌شون دوست‌دختر دارن، مگه نه؟
پس چی فکر کردی؟
‫این در مورد ما صادق نیست.
‫تو خیلی باحالی... ترسناک نیستی... ‫با اینکه تو تیم بیسبالی.
‫بنده رو به اسم «کمدینِ تاپِ کوته‌ساشی» می‌شناسن.
‫ما که نشنیدیم...
‫راستش، من... قبلنا بیسبال بازی می‌کردم.
‫راست می‌گی؟!
‫آره، البته با توپ رابِر.
‫بیسبال رابر یا بیسبال با توپ لاستیکی با نام مستعار نانشیکی معمولاً قبل از دبیرستان در ژاپن بازی می‌شود.
راستی... پستت چی بود؟
‫سنترفیلدر ذخیره بودم.
‫سنترفیلدر؟!
‫چیزه... اگه دوست داشته باشی...
‫ولی... دیگه دست کشیدم.
‫من هیچ‌وقت، قاطع یا سرسخت نبودم، ‫برای همین نتونستم به سیستم عادت کنم.
سیستم؟
‫مثلاً قوانین یا درک متقابلی که بین اعضای تیم شکل می‌گیره.
آها... مثل سلسله‌مراتب، آره؟
‫هوم.
‫سال‌اولیا باید برن توپا رو بیارن...
‫هیچ نشونی از برابری و باهم‌بودن حس نمی‌شه.
‫اگه سنپایا رو تو ده متریت ببینی و ‫احترام نذاری سرت داد می‌زنن.
‫به نظرم اینا عجیبه... ‫ولی سیستم این بازی همینه.
‫همه انگار کله‌هاشون باد داشت ‫و من نتونستم باهاشون بسازم.
‫اصلاً باحال نبود به نظرم.
‫برای همین حس کردم که بیسبال ورزشی ‫نیست که برای من ساخته شده باشه.
‫قبل از اینکه بفهمم... از بیسبال متنفر شدم.
‫یه سنترفیلدر جدید پیدا کردم.
‫عه؟!
‫گاهی اوقات به درد می‌خوریا...!
نشنیدی چی می‌گفتم اصلاً؟
مگه نگفتی سنترفیلدر بودی؟
‫ولی ذخیره بودم!
‫اگه بفهمن از زیر تمرین در رفته بودم، بیچاره می‌شم!
‫صدات میادا...
‫اجازه بدین برم لطفاً!
‫تشریف داشته بیدید!
کیه این؟
‫بازیکنای گولاخ و قدبلند بیسبال... ‫بدترین کابوسش واقعی شد!
‫نمی‌خوام!
‫صبر کن لطفاً... بذار حرف بزنیم...
‫گاهی اوقات حس می‌کنم یه عالمه استعداد ناشناخته وجود دارن که ‫این سیستم با قوانین سخت و سلسله‌مراتبش، اونا رو در نطفه خفه کرده.
‫با پاهای من طرفی... ‫ فکر نکن می‌تونی از چنگم در بریا!
انگار استقامتت کمه فقط... آره؟
‫ولی تو 15 متر اول، حتی با منم پا به پا بودی.
آخرشم باید به تیممون ملحق شی، چطوره؟
‫وای... غزال تیزپاییا... عزیزم!
‫سنتر با تو.
‫اون پاها سلاحمون می‌شن.
‫درسته.
‫اگه بتونه چوبزنی هم بکنه، شاید من و اون بتر اول و دوم تیم بشیم.
‫ها؟ بتر اول که روبروت وایساده.
‫من همیشه اولم.
نمی‌خواین از این استعدادیاب نابغه تجلیل کنین؟
‫ولی... نمی‌شه مجبورش کرد که...
‫اصل اینه که خودش دوست داشته باشه...
‫هی هی!
چیزی شده؟
‫پسره رفتا...
عه؟
‫گفت با بیسبال 3 بعدی سازگار نیست و معذرت خواست.
بتـــّری فراموشی
SayaKa and Captain Paran
‫به به! بنازم!
یعنی کجا غیبش زد؟
‫تمامِ کلاسای اولو گشتیم... ‫ولی هیچ‌ سرنخی پیدا نکردیم.
آخه یه آدم چقدر می‌تونه نامرئی باشه؟
‫ای کاش اسمشو پرسیده بودیم...
‫سنتر.
‫نه... اون که اسمش نبود.
کدوم آدمی میاد اسم بچه‌شو بذاره سنتر؟
سنتا؟
‫تیم بیسبال؟!
‫آره بابا... عجیبه!
سن تر چی؟
عه؟ یعنی فامیلیش سنه، اسمش تِر؟
‫نه بابا، اسمش که این نبود!
‫اسمش این نبود؟!
‫100 بار گفتم! کی اسمش سنتر بوده تا حالا؟
‫پس اسمش چی بوده؟!
‫سن تر...
عه؟ کجاست؟
‫هارو-چان... با ما که دیگه شوخی نکن...
‫یک، دو، سه، چهار!
‫رونام دارن منفجر می‌شن!
‫کار با پا، اساسِ کار یه کچره!
‫اینقدر پاهاتو ورز بده که نتونی وایسی!
‫من مردم.
‫یالا بینم... 30 تای دیگه!
‫خودتو به مردن نزن!
‫حداقل اجازه بدین که اینو در بیارم!
‫نمی‌شه...
‫بابا سختمه! حس ناجوری داره!
‫یه ایده‌ی مشتی به سرم زد.
‫کانامه... اینو تو کلاسا هم بپوش.
‫چی فرمودین؟!
‫اوه! از نقطه‌نظر عادت‌کردن، ایده‌ی بدی نیست!
‫توپامو بگیر.
‫چقدر ابلیسن اینا...
‫تمرینو سرِ خود تعطیل نکن!
‫پس برم دور زمین بدوم!
‫پشکل‌مغز. پشکل‌مغز.
‫آه! هی الاغ، فرار نکن!
‫بابا، کار من نیست!
‫وای! دوباره تیم بیسبال!
‫هی نق نق نق نق نق!
‫بابا، دارم تلاش می‌کنم دیگه!
کانامه-کون... خوبی؟
‫بازم تیم بیسبال اومد!
عه؟ دوباره پیدام کردی؟ چطوری؟
‫از بس که خری... ‫ولی تخریبت نمی‌کنم.
‫بیگاری‌کشیدنای تودو-کون یکم زیاده‌رویه، ‫خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫یاما-چان...!
‫ببخشید...
هممم؟
‫وای!
‫ترسوندیم!
‫سن تر-کون!
‫سرنوشت، دوباره ما رو از سر نوشت!
می‌شه جون مادرت بیای تیم بیسبال؟
عه؟
‫اگه برای تیم یه سنترفیلدر جور کنم، ‫جایگاهم تو تیم به شدت ارتقا پیدا می‌کنه!
‫اون‌جوری می‌تونم این تمرینای مسخره رو بپیچونم!
‫خاک تو سرت...
‫نمی‌تونم... من نمی‌تونم بیسبال 3 بعدی بازی کنم.
‫هممم... پس می‌گم... به چالش پاور پرو دعوتت می‌کنم.
عه؟
‫اگه تو بردی، من بیخیال می‌شم.
‫دیگه هیچی بهت نمی‌گم.
‫ولی... اگه من بردم، تو می‌شی سنترفیلدر ما.
‫بیا بیسبال بازی کنیم!!
نظرت چیه؟
‫بـ ـ باشه.
‫توپ از اونجا به بیرون رفت! ‫ هوم‌ران!
هوم ران
‫هی، می‌شه یکم رحم داشته باشی؟
‫استرایک! بتر اوت!
‫پایان بازی!
‫اوه ببخشید، چیزی گفتی؟
‫هیچی بی‌خیال.
‫ممنونم که دعوتم کردین.
‫بازم می‌بینمتون.
‫یه سنترفیلدر گیر آوردم.
‫جــــــــــانم؟!
‫اوه، پیدا کردی؟
‫من می‌رم دیگه!
‫چیزی نیست چیزی نیست! همه‌ی بچه‌های باشگاهمون خیـــــــــــــلی مهربونن.
‫ولی کلمه‌ی «بیگاری» شنیدم...
‫چی؟ عه خب خب... می‌تونی با تماشا کردن شروع کنی.
‫سـ ـ سریعه.
‫بعدش، تو امتحان کن بگیریش.
‫چـــــــی؟
‫اون سنترفیلدره.
‫کیومینه-کون تو برو وزنه بزن، مزاحممونی.
‫چرا این بازیکنای خفن توی یه مدرسه‌ی‫دولتی‌ان؟ کی‌ان اینا؟
‫اونا زوج بتّری کیومینه-کانامه‌ی مدرسه‌ی هویان.
‫د ـ در موردشون شنیدم.
‫اما کانامه-کون فراموشی گرفته، ‫برای همین الان آماتور محسوب می‌شه.
‫ همه سینه‌ها!
‫خیلی احمقه!
‫اشتباه هم نمی‌گی.
‫ولی... خیلی خفنه.
‫ها؟
‫فراموشی. مثل مانگاهاست. ‫مثل یه کرکتر دوبعدیه.
‫کی فکرشو می‌کرد روزی برسه که کانامه به‌دردمون بخوره؟
‫شک دارم بیشتر از یه‌بار اتفاق بیفته.
‫پشم سینه!
‫خب؟
‫خنده‌داره.
‫وای چه عالی! اصلاً «ژنرال» نیستی.
‫راست کار دل اوتاکو جماعت.
‫نظرت چیه حالا که اینجایی باهامون یکم تمرین کنی؟
‫دستکش اضافه‌ هم داریم، ‫می‌تونیم فقط پرتاب و توپگیری تمرین کنیم.
‫خیله‌خب!!
‫بیا با دوی تمرینی پایه شروع کنیم.
‫بنیه‌ت داغونه.
‫بنیه یه شبه ساخته نمی‌شه.
‫باید یکم فان‌گوی سبک تمرین کنیم.
‫چی فرمودی؟
‫الان با من مخالفت کردی؟
‫جسارت نمی‌کنم.
‫ولی اینکه کسی که بیسبال دوست‌ نداره رو ‫وادار به دوویدن بکنی، زیر سؤال می‌ره!
‫ها؟ تا وقتی نتونی بازی خوبی توی بیسبال ‫داشته باشی نمی‌تونی درست و درمون کیفشو ببری.
‫و لازمه‌ی اینم یه بنیه‌ی پایه‌ست.
‫تودو-کون، اصرار به اشتباه داری.
‫خب خب. چطوره از خودش بپرسیم چی دوست داره؟
‫نظرت چیه؟ می‌خوای بدویی؟
‫عـ ـ عه؟
‫کاملاً منصرفش می‌کنی.
‫«فعلاً بیا یکم بدوییم.» ‫آره، این خیلی هلو برو تو گلو به‌نظر میاد.
‫تو چرا داری سؤالو جواب می‌دی؟
‫سه بعدی شروع شد.
‫آماده‌ای؟
‫زیادی عمیق نیست؟
‫نه، با اون پاها...
‫چه سریعه!
‫من خیلی سریع‌ترم.
‫حتی وقت زیاد میاره!
‫یه بار دیگه امتحان کنیم؟
‫ببخشید.
‫حتی یه‌دونه‌شو هم نتونستم بگیرم.
‫بیسبال به درد‌ــ
‫اشکالی نداره.
‫تا حالا کسی بهت نگفته چقدر سریعی؟
‫سرعت اولیه‌ت جا برای پیشرفت داره،
‫ولی هنوزم می‌تونی برسی زیر توپ و وقت اضافه بیاری.
‫پاهات می‌تونن سلاح قدرتمندی بشن.
‫اینو نمی‌دونستم.
‫فقط باید تمرین کنی توپو بگیری.
‫حیفه بذاریم استعدادت استفاده نشه.
‫فهمیدم.
‫دوست داری جامپینگ کچ تمرین کنی؟
‫جامپ...
‫جامپینگ کچ؟!
‫این دیگه چیه خفنــــه.
‫یه قدم با پای راستت بردار، با پای چپت بپر،
‫و بگیر.
‫بعدش روی پای راستت فرود بیا.
‫اینطوری، یه‌طور انتقال آروم به پرتاب‌کردنش داری.
‫من حتی نمی‌تونم در حالت عادی بگیرمش! ‫عمراً نمی‌تونم توی هوا بگیرمش.
‫اگه نتونی هم هیچ اشکالی نداره.
‫ جامپینگ کچ...
‫مثل یه بازیکن ستاره.
‫گـ ... گرفتمش.
‫ایول!
‫خیلی خفن بود!
‫بد نبود پسر!
‫ولی توی هوا گرفتنش به‌نظر سخت‌تر میاد. پس چطوری؟
‫وقتی توی هوایی بدنت نمی‌تونه سفت بشه.
‫دفعه‌ی قبلی موضوع فقط یه چیز روانی بود.
‫چیزه... من...
‫تو... واقعاً دوست داری بیسبال بازی کنی، نه؟
‫ها؟
‫اگه انقدر ازش بدت میومد، بازی نمی‌کردیش، حتی 2 بعدیشو.
‫پاور پرو بازی نمی‌کردی.
‫ولی... من ازش فرار کردم.
‫بقیه‌ی اعضا بهم گفتن بی‌جربزه ‫و توی راهرو بهم خندیدن،
‫برای همین حس کردم دیگه هیچوقت نمی‌تونم برگردم.
‫من بیسبالو دوست دارم، ولی...
‫نمی‌تونم آدمای اهل بیسبال و محیطشو تحمل کنم.
‫منم فرار کردم. سال دوم متوسطه‌ی اول.
‫اما یه‌طورایی، دوباره دارم بازی می‌کنم.
‫منم همینطور.
‫رواله. رواله.
‫اگه خیلی سختت شد، می‌تونی تمرینا رو بپیچونی.
‫تو خیلی می‌پیچونی.
‫بـ ـ ببین...
‫ما الان دنبال یه سنترفیلدریم.
‫می‌شه در موردش فکر کنی؟
فرم ثبت‌نام
‫بـ ـ باشه.
‫بیا با هم خوش بگذرونیم!
‫ممنونم.
‫من سوچیا کازوکی‌ام. ‫ سال دومی کلاس 3.
‫از آشناییتون خوشوقتم.
‫سال دومی؟
‫ببخشید، نمی‌دونستیم.
‫ما سال‌اولی هستیم.
‫مشکلی نیست.
‫بهترین چیز در مورد اوتاکو بودن اینه که همه برابرن، ‫صرف نظر از شغل و موقعیت اجتماعی.
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
سوچیا کازوکی
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
سوچیا کازوکی
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
سوچیا کازوکی
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
سوچیا کازوکی
تیم بیسبال
سال
کلاس
نام
سوچیا کازوکی
‫هــــا، بازم تمرین شکنجه‌وار داریم.
‫کانامه.
‫شرمنده.
‫من زیادی توی تمرین غرق شده بودم.
‫پوشیدن محافظ توی کلاس یکم زیاده‌روی بود.
‫اوه، زیادی داری موافق می‌شی. چیزی شده؟
‫ببند بابا.
‫نایس کچینگ!
‫هاروکا.
‫تو از الان به بعد هر بازیکن بیسبالی که می‌بینی رو می‌کشی.
‫یکی دیگه از منفعت‌های جامپینگ کچ...
‫اینه که راحت‌تر می‌تونی توپ رو بگیری، ‫چون خط دیدت باثبات‌تره.
‫عــه.
‫اوی کانامه، شنیدی؟
‫معلومه.
‫عه؟
‫قسمت بعدی: «خیال کردی داری با کی حرف می‌زنی؟»
خیال کردی داری با کی حرف می‌زنی؟