‫از همون اولش...
‫همیشه مرفهان...
‫و تنگ‌دستانی وجود داشتن.
‫بعضی‌ها همه‌چی داشتن.
‫بعضی‌ها هم هیچی نداشتن.
‫از اولش همین‌طور بوده.
‫اون‌ها هم می‌خوان ‫وضعیت همین‌طور بمونه.
‫بعضی‌ها نهایت استفاده رو ازش می‌برن.
‫بعضی‌ها هم با این شرایط مبارزه می‌کنن.
‫کار من همینه. ‫زندگیم همینه!
‫پول خودم بود!
‫می‌دونستم چنین کاری می‌کنی. ‫از اولش هم طماع بودی وارد.
‫حق نداری... نه! نه!
‫طلای تجار هم بخشی از همین ماجرا بود.
‫گنجشون واسه من و پدرم راه فراری بود.
‫- سلام «پرنده» جان... ‫- این‌طوری تعادل رو برقرار می‌کردیم.
‫تنگ‌دستان این‌طوری پیروز می‌شدن.
‫مرفهان شیرن، مرفهان شیرن، مرفهان شیرن!
‫ولی آدم بالاخره زمانی...
‫با خودش می‌گه...
‫نه! نه!
‫نه!
‫... یعنی گنجه راه فرار بود؟
‫یا تله بود؟
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫[تنگ‌دست‌آباد]
‫موفق شدی جی!
‫تنگ‌دست‌آباد!
‫حرف نداره!
‫خیلی‌خب.
‫نجاتمون بدن؟
‫از کجا؟ از...
‫از بهشت؟
‫من که برنمی‌گردم.
‫اصلا برنمی‌گردم.
‫آخه نگاهی به اطرافمون بنداز. ‫هرچی لازم داشته باشیم، داریم.
‫همه‌چی همین‌جا هست.
‫صحبت‌هامون به حقیقت پیوستن.
‫احسنت.
‫مال خودت چطوره؟ ‫آماده‌ای که شکم خانواده‌مون رو سیر کنیم؟
‫آره.
‫- بریم یه چیزی بکشیم. ‫- لزومی نداره این شکلی بگی.
‫آره. قراره دقیقا چنین کاری بکنیم.
‫خیلی وحشیانه جلوه می‌کنه، انگار...
‫خب، چرخه حیات همین شکلیه دیگه کی. ‫مگه این که بخوای تا ابد نارگیل بخوری.
‫گمون کنم بعد از یه ماه اخیر، ‫از نارگیل خوشم اومده باشه.
‫یعنی منظورت اینه که واسه خودت ‫خونه و اتاق شخصی داشتی...
‫و می‌خواستن بابت کتاب خوندن ‫بهت پول بدن؟
‫خب، بورسیه بود دیگه.
‫ضمنا، نمی‌دونم بهم رسیده بود یا نه. ‫الان دیگه مهم نیست.
‫یعنی همین‌جوری بی‌خیالش شدی ‫که با دوستانت...
‫که ترک تحصیل کردن ‫دنبال گنج بگردی؟
‫صرفا دنبال گنج نبودم.
‫اون صلیب مال خانواده خودمه.
‫برام مهمه. ‫هنوز هم از دستش ندادم.
‫بهتره آدم دارایی‌های خودش رو بچسبه...
‫تا بخواد دنبال چیزی که قرار نیست ‫پیداش کنه بگرده.
‫بابا جونت اصلا بهت چیزی یاد نداده؟
‫گنج مغروق.
‫گنج واقعی تو دستت بود، ‫ولی به راحتی بی‌خیالش شدی.
‫خیلی‌خب، پس خودت چی، ها؟
‫مطمئنم قبل از این جریانات ‫تو کشتی کار می‌کردی و زندگی داشتی.
‫بی‌خیال همه‌اش شدی که تو جنگل ‫دنبال توت بگردی؟
‫منظور خاصی ندارم.
‫خب، زندگی من از این بهتر نبود.
‫زندگی تو بهتر بود، مگه نه؟
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. روز موعود فرا رسیده.
‫خیلی‌خب، یادت نره که حواست به سایه‌ات باشه. ‫اگه سایه‌ات رو ببینن، فرار می‌کنن.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب، بریم تو کارش.
‫عین تمرینمون عمل می‌کنیم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫ببین. ببین کی. ‫کی، کی، کی. کی، چارگوش‌ماهیه.
‫یه چارگوش‌ماهی اونجاست. دیدیش؟
‫- خیلی‌خب. خودم باید بگیرمش. ‫- من رو دید! داره میاد سمت خودت.
‫- داره میاد سمت تو. ‫- آره، خودم می‌گیرمش.
‫- خودشه. الان وقتشه. ‫- از پسش برنمیام. واقعا برنمیام.
‫ای بابا. از دستم در رفت. کجا رفت؟
‫از دستم در رفت.
‫- وای خدایا. ‫- موفق شدی! امشب چارگوش‌ماهی می‌خوریم.
‫ای وای.
‫تنگ‌دستان شیرن!
‫- ایول! ‫- شکم خودمون رو سیر کردیم.
‫[تنگ‌دست‌آباد]
‫جان بی؟
‫چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- تو هم می‌بینی؟
‫- چی رو می‌بینم؟ ‫- همون قایق رو می‌گم.
‫- قایق کجاست؟ ‫- همون‌جاست!
‫تو موقعیت ساعت یازدهه.
‫نزدیک افقه.
‫گمون کنم کف روی آب‌سنگ باشه.
‫از کجا می‌دونی؟ ‫همون‌جاست. دارم می‌بینمش.
‫- سارا، سارا. ببین، ببین. ‫- اگه واقعا...
‫نه، بابات نیست.
‫برادرت نیست. خب؟
‫قول می‌دم.
‫نه، مطمئنم.
‫از من بشنو.
‫چیزی نیست.
‫- وای. ‫- جان بی، نوبت توئه. جرئت یا حقیقت؟
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. حقیقت. ‫- حقیقت؟
‫- حقیقت! ‫- هیجان‌انگیز شد.
‫اگه می‌تونستی از اول شروع کنی،
‫چه کار دیگه‌ای می‌کردی؟
‫اِم، قبل از وارد طلاها رو درمی‌آوردم.
‫شاید صلیبه رو بهتر مخفی می‌کردم.
‫شاید سر وارد داد نمی‌زدم «قاتل».
‫اِم، قبل از پریدن از قایق، ‫دو سه بطری رام می‌قاپیدم؟
‫آره، واقعا چرا چنین کاری نکردی؟
‫شاید چون داشتم تا پای مرگ ‫مبارزه می‌کردم؟
‫من قبل از عبور از خیابون، ‫هر دو طرف رو نگاه می‌کردم.
‫آره، تقصیر من بود. ‫تقصیر من بود.
‫- نوبت توئه رئیس. ‫- خیلی‌خب کی، جرئت یا حقیقت؟
‫حقیقت.
‫خیلی‌خب. ‫اِم، اگه می‌تونستی همین الان...
‫بری خونه والدینت ‫تو جزیره فیگور ایت...
‫هوم.
‫می‌رفتی؟
‫امکان نداره.
‫تأیید می‌کنم.
‫- امکان نداره. ‫- احسنت! احسنت!
‫به افتخار «امکان نداره»!
‫- ولی دوش گرفتن وسوسه‌انگیزه. ‫- وای، بدم نمیاد یه دوش حسابی بگیرم.
‫جی‌جی، جرئت یا حقیقت؟
‫آخه اصلا پرسیدن داره؟
‫هنوز کسی پرش عظیم رو عملی نکرده.
‫جرئت.
‫- داره می‌ره. ‫- داره می‌پره.
‫- بپر! ‫- نمی‌پره!
‫نمی‌پره!
‫عه، نمی‌پرم، ها؟
‫- امکان نداره. ‫- می‌پره.
‫خیلی خطرناکه و پاداشی نداره؟ ‫آره، می‌پره.
‫بپر!
‫واقعا خیال می‌کردم قراره بمیرم.
‫انگار قرار بود بمیری. ‫خودم هم خیال می‌کردم بمیری.
‫اوهوم. ‫حالا شد یه چیزی.
‫ماهی تازه است.
‫هواپیماست.
‫- بچه‌ها. بچه‌ها، بیدار بشین. ‫- هواپیما اومده.
‫وای.
‫بچه‌ها، بیدار بشین ببینم.
‫ای وای. جانی، بیدار شو. بیدار شو.
‫سارا؟ بیدار شو.
‫هواپیما اومده.
‫آهای! آهای، ما اینجاییم!
‫اینجاییم!
‫آهای! ما همین‌جاییم!
‫- خواهش می‌کنم روشن شو، خواهش می‌کنم. ‫- بذار کمکت کنم. بذار کمکت کنم.
‫داره روشن می‌شه. روشن شد. ‫بجنب. بجنب، بجنب، بجنب.
‫داره می‌گیره. داره می‌گیره!
‫آهای!
‫ببین، ببین، ببین.
‫- آهای! ‫- آهای!
‫- اینجاییم!
‫آهای!
‫ما اینجاییم!
‫آهای!
‫- آهای، ما اینجاییم! آهای! ‫- آهای! کمکمون کنین!
‫- ببین دیگه. خواهش می‌کنم. ‫- آهای!
‫نه.
‫نه، نه.
‫خواهش می‌کنم.
‫اونجا رو. داره دور می‌زنه!
‫ما رو دید.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، ما رو دید.
‫می‌خواد تو آبگیر فرود بیاد. ‫بیاین، بیاین. بیاین!
‫- دیدنمون! ‫- ایول!
‫موفق شدیم!
‫بیاین.
‫- یوهو! ‫- آهای!
‫- موفق شدیم! ‫- وای پسر.
‫- سلام، سلام. ‫- سلام.
‫- ایول! ‫- یوهو!
‫بچه‌ها! داریم از اینجا می‌ریم. ‫بالاخره داریم از اینجا می‌ریم.
‫خب، اینجا چه خبره؟
‫اِم...
‫راستش، تو دریا گم شدیم.
‫خب، پس دیگه دنبال گمشدگان نمی‌گردم.
‫اِم، وایستین.
‫می‌دونم چیکارتون کنم.
‫- یه لحظه وایستین. ‫- نه بابا. نگاهی به طرف بنداز!
‫- تو جزیره متروکه، دوتا چیز لازم می‌شه. ‫- به نظرت واسه بابات کار می‌کنه؟
‫- چیزی نیست. ‫- کمک‌های اولیه و رام لازم می‌شه.
‫بگیرین که اومد!
‫بفرمایین.
‫خب، داستانتون از چه قراره؟ ‫کشتیتون غرق شده؟
‫از کشتی پریدیم تو آب.
‫کشتی باباش بود.
‫امان از دست فامیل همسر.
‫خیلی اذیت می‌کنن.
‫خب، اصلا نترسین.
‫جیمی اومده.
‫- هواتون رو دارم. ‫- خب، درود بر جیمی بچه‌ها! بریم.
‫به «پرنده‌ماهی» خوش اومدین.
‫بنده جیمی پورتیس هستم ‫و خلبانتونم.
‫- بیشتر نیستین؟ شش نفرین؟ ‫- اِم، آره. خیلی سنگین می‌شه؟
‫نه.
‫اِم، شاید از نظر فنی سنگین بشه، ‫ولی گمون نکنم «ماهی» پیرم آخ بگه.
‫بالاخره می‌شه یکی رو ‫انداخت پایین دیگه، مگه نه؟
‫آره...
‫به سلامت جزیره!
‫- حرف نداری پسر. ‫- خوش اومدین.
‫بیاین.
‫بیا، چیزی نیست.
‫- خودم میام. ‫- خیلی‌خب.
‫خداحافظ جزیره بهشت.
‫آره، سوار بشین. ‫بیاین حرکت کنیم.
‫خب، اینجا چیکار می‌کردین؟
‫بهم گفتن تو سنت وینسنت خبرهایی شده.
‫داشتم ماهی‌ها رو شناسایی می‌کردم.
‫چه ماهی‌ای؟
‫همون ماهی رایج دیگه.
‫ماهی واهو.
‫اگه جاتون بودم، محکم می‌نشستم. ‫موقع بلند شدن کمی تکون می‌خوره.
‫«ساحل اوتر بانکس» ‫«فصل سوم، قسمت یکم»
‫[گوادلوپ]
‫دکتر گفت وضعت خوبه ‫و داری بهتر می‌شی.
‫نگران نباش، خودم فعلا دارم ‫به کارهامون رسیدگی می‌کنم.
‫چیزی نمونده اسناد جدیدمون ‫حاضر بشن، متوجهی؟
‫پاسپورت‌ها و حساب‌های بانکی رو می‌گم.
‫ردیفش می‌کنم.
‫خب؟ عین آموزه‌های خودت پیش رفتم.
‫همه‌چی رو برنامه‌ریزی کردم. ‫خب؟ واقعا کردم.
‫رز نکرده. اصلا کارش رو بلد نیست.
‫ببین، طلا تو گاوصندوقه.
‫همون‌جاست که گذاشته بودی، ‫من هم دارم صلیبه رو ردیف می‌کنم.
‫خب؟
‫خودت وقتی به هوش اومدی، می‌بینی.
‫... نوزده چهل و شش. ‫از برج مراقبت خشکی صحبت می‌کنم.
‫مسیر هفتصد و پنج رو در پیش بگیر. ‫ارتفاع سیصد متر رو حفظ کن...
‫سپتامبر ماهی واهو نداریم.
‫اصلا نداریم. خب؟
‫خلاصه، نمی‌دونم طرف کیه، ‫ولی ماهیگیر نیست.
‫شاید اینجا زودتر پیداشون بشه.
‫از این بابت مطمئنی؟ تو کارائیب؟
‫باید به سمت جنوب بری.
‫نه، خودم می‌دونم جریان از چه قراره.
‫واسه بابام کار می‌کنه...
‫و احتمالا کل این مدت ‫داشته دنبالمون می‌گشته.
‫خیلی‌خب، باید بفهمیم.
‫ببینین سرنخی پیدا می‌کنین یا نه.
‫- آهای جیمی. ‫- چیه؟ چی شده؟
‫- این هواپیما چند وقته دستته؟ ‫- الان دیگه ده سالی می‌شه.
‫- چند وقته که خلبانی؟ ‫- کل عمرم خلبان بودم.
‫اِم، اون خانم زیبا کیه؟
‫ایشون رو می‌گی؟ ‫ایشون سینتیاست. آره.
‫- سینتیا؟ ‫- آره...
‫[«شکست ال‌دورادو» اثر وی‌اس نایپل]
‫خب، اون دختر خوشگله کیه؟
‫ها؟
‫آها، اون رو می‌گی؟ استیسیه.
‫آها! آها، خواهرته؟
‫نه، نه.
‫نه، دختری بود که تو سنت لوسیا ‫باهاش آشنا شده بودم. تا حالا رفتی؟
‫- کشتی «کوستال ونچر»ه. وای خدایا. ‫- نیزه‌ماهی‌هاش خیلی بزرگن. حتما برو.
‫سوار همین کشتی بودیم. ‫ابراهیمی و صلیبه هم بودن.
‫- یعنی داشت دنبالمون می‌گشت؟ ‫- احسنت.
‫واسه بابام کار می‌کنه.
‫آهای، بهتره محکم بشینین. ‫یهویی دچار تلاطم شدیم.
‫بچه‌ها، نمی‌دونم چه خبره، ‫ولی زیاد فرصت نداریم. اونجا رو.
‫شبیه باربادوسه. ‫با ترنس رفته بودم.
‫خیلی‌خب،
‫ما شش نفریم، خودش تنهاست.
‫نظر من رو که می‌دونین. ‫به خلبان حمله کنیم.
‫نه، کی خلبانی کنه احمق خان؟
‫پوپ تجربه شبیه‌سازی پرواز داشته.
‫تابستون پارسال محصولات عموم رو ‫سم‌پاشی هوایی کردم.
‫این یکی فرق می‌کنه.
‫فرصت نداریم که وانمود کنیم ‫راه دیگه‌ای هم داریم.
‫- خودت پیشنهادی نداری؟ ‫- کار بی‌خطری بکنیم.
‫نظرتون چیه صبر کنیم ‫تا هواپیما جای امنی فرود بیاد...
‫و بعدش یواشکی فرار کنیم؟
‫اگه کسی هم خواست اذیتمون کنه، ‫بهش حمله می‌کنیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫- از حمله کردن خوشم میاد. ‫- بذارش سر جاش دیگه.
‫بذارش سر جاش. آروم باش.
‫آهای جیمی. دارن اونجا ‫جشنواره «برنینگ من» برگزار می‌کنن؟
‫آره! جشنواره «برنینگ من»ـه. ‫اولین بار شاهدش بودم.
‫- چند بار تو «برنینگ من» شرکت کردی؟ ‫- از هجده سالگی شرکت می‌کنم.
‫- خوش می‌گذشت! خوش می‌گذشت! ‫- آره، تعریفش رو زیاد شنیدم.
‫- تا حالا سمت غرب نرفتم. ‫- عه! داری چه غلطی می‌کنی؟
‫مال خودمه!
‫واقعا کی هستی؟
‫هواپیما رو خلبانی کن!
‫کتاب خودمه. پسش بده.
‫لطفا هواپیما رو خلبانی کن. ‫لطفا هواپیما رو خلبانی کن.
‫یالا. یالا «ماهی». یالا «ماهی».
‫یالا «ماهی». یالا «ماهی». یالا.
‫یالا «ماهی».
‫- وای، وای، وای. ‫- برو زیرش!
‫بچه‌ها. بچه‌ها.
‫همگی خوبین؟
‫جی‌جی! به هوش بیا پسر. ‫باید بریم بیرون.
‫باید از اینجا بریم بیرون.
‫باید تا غرق نشده، بریم بیرون.
‫وای نه. بهشون نمیاد مهربون باشن.
‫- نه، خیلی هم نامهربون جلوه می‌کنن. ‫- باید بریم. بجنبین.
‫باید بریم.
‫بپرین.
‫- بجنبین، عجله کنین. ‫- باید بریم بیرون.
‫- باید زودتر بریم، بجنبین. ‫- برو پوپ.
‫- کی، بریم. ‫- دارم میام. برو!
‫کی، تا غرق نشده بیا بیرون!
‫- بجنب. برو! ‫- دارن میان سمتمون.
‫- بجنب. ‫- طاقت بیارین!
‫نه، نه، نه کی! بیا دیگه!
‫- بیا اینجا. بیا سمت کوتاه‌اسکله. ‫- کیارا، بیا دیگه. باید بجنبی.
‫بجنب دیگه!
‫پورتیس.
‫بیا ببینم. ‫پورتیس، به هوش بیا. به هوش بیا!
‫بجنبین بچه‌ها، بجنبین. بجنبین.
‫هوات رو دارم.
‫وایستین ببینم، کی کجاست؟ ‫بچه‌ها، کی کجاست؟
‫اون‌طرفی رفت.
‫ببرینش.
‫حالت خوبه؟
‫- ممنون. ‫- بهمون دروغ گفتی.
‫کی هستی؟
‫وای خدا.
‫بهتره از اینجا بری.
‫خاک بر سرم.
‫وای خدایا. وای خدایا.
‫- برین کنار! ‫- بپرین بالا.
‫پلیسیم. کل ناحیه رو بگردین.
‫اینجاست!
‫- ولم کن! ‫- بگیرش.
‫ولم کنین!
‫ای بابا! می‌خوایم... ‫می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫می‌ریم دنبالش، مگه نه؟
‫چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫بریم اونجا.
‫کجا می‌برنش؟
‫- همه‌شون همون‌جان. ‫- دارن این طرف رو نگاه می‌کنن. باید بریم.
‫باید بریم جی‌جی.
‫جی‌جی، بیا دیگه. ‫اگه بگیرنمون، نمی‌تونیم نجاتش بدیم.
‫احسنت.
‫بقیه رو گم کردیم. ‫باز هم می‌گردیم.
‫من جونت رو نجات دادم.
‫خودم می‌دونم. می‌دونم. شرمنده‌ام. ‫سعی می‌کنم کمکت کنم، خب؟
‫قسم می‌خورم خبر نداشتم ‫قراره این شکلی بشه.
‫ببین، احتمالا اگه مقاومت نکنی ‫و به حرفشون گوش بدی،
‫بلایی سرت نبارن.
‫وارد چه وعده‌ای بهت داده؟
‫کی؟
‫ببین، به نصیحتم گوش کن ‫و به حرفشون عمل کن.
‫موفق باشی.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫باز هم از جفتتون ممنونم که تشریف آوردین. ‫خودم می‌دونم سفر دور و درازیه.
‫ولی به نظرم داراییمون...
‫خیلی می‌ارزه.
‫آره. خب، میشل برترین ‫دلال عتیقه...
‫کارائیبه.
‫- متأسفانه فقط فرانسوی بلده. ‫- انگلیسی بلد نیستم.
‫- آها. ‫- هوم.
‫گران‌بها به فرانسوی چی می‌شه؟
‫اِم، می‌شه بهش دست بزنه؟
‫راحت باش میشل.
‫می‌خواد بدونه از کجا پیداش کردین.
‫نگران اونش نباشین. دست خودمونه. ‫در همین حد کافیه.
‫الان اینجاست. می‌خوایم بفروشیمش. ‫حالا کی رو پیدا کنیم که بخردش؟
‫اِم، عتیقه‌ای به این ارزشمندی ‫خریداران اندکی داره.
‫اِم، مثلا مؤسسات و موزه‌ها می‌خرنش.
‫ولی یکی از آشناهاش ‫تو باربادوس مشتاق خریدشه.
‫آشناشون سوالات زیادی می‌پرسه. ‫می‌خواد شخصا ببیندتون.
‫با این شماره تماس بگیرین ‫که همه‌چی رو هماهنگ کنین.
‫تماس بگیرین.
‫- باشه. ‫- خیلی مهمه.
‫خیلی مهمه. خیلی خوبه.
‫معامله کنیم؟
‫معامله کنیم.
‫- [اکتشاف نادر معلم تاریخ] ‫- ابراهیمی درست می‌گفت. دست خودشونه.
‫میشل هم می‌گه واقعیه.
‫پس به صرف شام دعوتش کنیم.
‫چشم.
‫[دبیری اهل کیلدر دفتر خاطرات ‫گمشده دانمارک تانی را پیدا کرد]
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫واسه چی باید بخوان کیارا رو بدزدن؟ ‫اصلا منطقی نیست.
‫طعمه‌اش کردن دیگه.
‫حالم از این وضع به هم می‌خوره.
‫به نظرتون اصلا می‌تونیم ‫به پلیس‌ها اعتماد کنیم؟
‫به پلیس‌ها؟ شوخیت گرفته دیگه، مگه نه؟
‫واقعا خیال کردی بابا جونت ‫تا حالا بهشون زنگ نزده؟
‫من پیشنهاد جنون‌آمیزی دارم. ‫نظرتون چیه با والدینم تماس بگیریم؟
‫- بهشون چی بگیم پوپ؟ ‫- بگیم زنده‌ایم.
‫نمی‌دونم چند وقته که خانواده‌ام رو ندیدم.
‫احتمالا بدجوری نگرانم شده باشن.
‫باهاشون تماس می‌گیریم ‫و مثلا ازشون می‌خوایم برامون پول بریزن.
‫- بعد خودشون رو به خطر بندازیم؟ ‫- من پیشنهاد بهتری دارم.
‫سریع‌تر هم عملی می‌شه.
‫مال کیه؟
‫خیال کردین اگه کوله‌پشتی کسی رو بگردم،
‫کیف پولش رو نمی‌زنم؟
‫«جیمی پورتیس، دام‌شویی ۱۰۱.»
‫شرط می‌بندم کیارا رو همون‌جا بردن. ‫خب؟
‫- می‌ریم همون‌جا. ‫- ممکنه.
‫- ولی می‌شه حداقل خوب فکر کنیم؟ ‫- تو پیشنهاد بهتری داری پوپ؟
‫بیاین، می‌ریم دام‌شویی ۱۰۱.
‫خیلی‌خب، راهشون بدین.
‫ببرینش طبقه بالا تو اتاق اورینوکو.
‫از این طرف.
‫برو بالا.
‫برو تو.
‫واسه چی آوردینم اینجا؟ ‫رئیستون کیه؟
‫شام ساعت هشته.
‫اگه جات بودم، ‫آبی به سر و صورتم می‌زنم.
‫بهم بگو دنبال چی‌ان دیگه!
‫[سایز خودت رو بپوش]
‫من فرصت این کارها رو ندارم، خب رز؟
‫باید خودم رو به بریج‌تاون برسونم. ‫با قایقمون می‌رم.
‫بی‌خیال ریف. ‫تو که اصلا طرف رو نمی‌شناسی.
‫نمی‌شه که همین‌جوری بری... ‫- [مایکل آرناد]
‫و سعی کنی معامله کنی ریف.
‫- خیلی خطرناکه. ‫- نمی‌شه؟
‫خودم می‌دونم که خیال می‌کنی ‫کارت رو بلدی.
‫ولی عده‌ای خبر دارن بابات زنده است. نه‌خیر!
‫افراد عادی هم نیستن، ‫تنگ‌دستان خبر دارن.
‫تنگ‌دستان، تنگ‌دستان.
‫ببین، نمی‌تونن ثابت کنن. ‫اون‌ها که نمی‌دونن کجاییم.
‫سارا می‌دونه!
‫عه، سارا می‌دونه! ‫ببین، سارا هیچ غلطی نمی‌کنه رز.
‫خیلی ترسیده، ‫اگه تنگ‌دستان هم اومدن،
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫ردیفش می‌کنی؟
‫از کی تا حالا چیزی رو ‫برامون ردیف کردی؟
‫- ریف، هر کاری که می‌کنی... ‫- آهای! آهای!
‫ببین.
‫صلیبی رو که پیدا کردم، می‌فروشم.
‫خب؟ خودم گرفتمش، ‫وقتی هم بابا به هوش بیاد...
‫- خیلی‌خب. ‫- می‌بینه خودم ردیفش کردم.
‫جناب‌عالی نکردی.
‫حتما همین‌طوره.
‫پس نظرت چیه باز هم ‫یه کوکتل تام کالینز بخوری...
‫و من برم کلی پول به جیبمون بزنم؟ خب؟
‫خطا رفت.
‫شاید لازم نباشه باز هم الکل بخوری.
‫خب، به نظرت خودشونن؟
‫هوم، به توصیفاتی که شنیدم می‌خورن.
‫از کی شنیدی؟
‫گزارش پلیس به دستم رسیده.
‫گوشی‌ای همراهشون نبود؟
‫تازه از حوالی رشته‌جزایر گرنادین ‫نجاتشون دادن.
‫هیچی همراهشون نبود.
‫یعنی کس دیگه‌ای هم نمی‌تونه ردشون رو بگیره. ‫شاید اتفاق خوبی باشه.
‫چرا وقتی فرصت داشتی ‫باهاش تماس نگرفتی؟
‫صرفا بهش می‌گفتی زنده‌ای.
‫نمی‌دونی چند بار دلم می‌خواست، ‫ولی اون‌طوری به خطر می‌افتاد.
‫واسه خودم هم بهتر بود ‫فرض کنن مرده‌ام.
‫قبلا که بچه بود،
‫با صدای زنگوله می‌آوردمش خونه.
‫بیا خونه جان بی!
‫بیا خونه پسر!
‫اومدم بابا!
‫پسرم رو پیدا می‌کنم.
‫تن‌پوشت رو هم پیدا می‌کنم، قول می‌دم.
‫خیلی خوبه که خیابون‌هاشون اسم ندارن.
‫بذار خودم ردیفش کنم.
‫دام‌شویی ۱۰۱ کجاست؟
‫- خونه آبیه است؟ مرسی، سپاس‌گزارم. ‫- بریم تو کارش.
‫- [دام‌شویی ۱۰۱] ‫- همین‌جاست. بیاین از پشت بریم تو.
‫- هیس! ‫- ببخشید. شرمنده.
‫ببینین.
‫- از پنجره بریم؟ ‫- آره.
‫بیا. کمک می‌خوای؟
‫نه، خودم از پسش برمیام.
‫مواظب باش.
‫وای. عه، ولم کن!
‫ولم کن!
‫ولم کن! پسر، بگیـ...
‫هیس!
‫عه! هیس!
‫چیکار می‌کنی؟ نمی‌فهمی غافلگیری یعنی چی؟
‫- شست پام رو کبود کرد! ‫- هیس. آروم باش.
‫خرچنگه دیگه پسر.
‫دیگه دارن محاصره‌ام می‌کنن. ‫امان از دست عنکبوت‌های دریایی کوفتی.
‫هیس!
‫من از جلو می‌رم.
‫تو از پشت برو.
‫کیارا؟
‫کی؟
‫- سارا، کسی اونجا نیست؟ ‫- نه.
‫- کسی اونجا نیست؟ ‫- کسی اونجا نیست.
‫خیلی‌خب، اگه اینجا نیست، ‫پس کجاست؟
‫[سن خوزه]
‫جان بی.
‫جان بی؟
‫- آشنا نیست؟ ‫- چیه؟ چیزی پیدا کردی؟
‫- پشم‌هام. ‫- کشتی شعله‌وره.
‫کشتی سن خوزه است.
‫تو دفتر خاطرات دانمارک نوشته بود.
‫ناخدا لیمبری صلیبه رو ‫از همین کشتی دزدیده بود.
‫طلای تجار رو هم از همین کشتی دزدیده بود.
‫چه عالی، خب حالا.
‫به طلا مربوط می‌شه. ‫به کیارا ربطی نداره. به دردمون نمی‌خوره.
‫خب، پورتیس اهل گنجه.
‫خیلی شبیه کشتی خودمونه.
‫بی‌خیالش بابا. ‫واسه این کارها نیومدیم اینجا.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫چیه؟
‫- ای وای. پورتیسه. ‫- ای وای.
‫- بچه‌ها، برگشته. ‫- فرار کنیم؟
‫سلام.
‫آره.
‫آره، همین الان دارن میارنش بیرون.
‫من فقط نگران مسائل برقی‌ام، خب؟ اِم...
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫فردا باهات صحبت می‌کنم.
‫امان از دست «پرنده‌ماهی».
‫ای بابا.
‫دیگه از دست شما خسته شدم.
‫بیا اینجا ببینم!
‫گرفتمش.
‫- بلند شو! ‫- باشه، باشه.
‫- باشه. ‫- بشین.
‫واقعا بهتر بود الان نیاین اینجا.
‫کجاست جیمی؟
‫جوابش رو بده!
‫واقعا بهتره ندونین.
‫حرف بزن.
‫کی دزدیدش؟
‫کار وارد بود؟
‫وارد؟ وارد دیگه کیه؟
‫واقعا نفهمیدین با کی درافتادین.
‫- زنگ می‌زنیم پلیس‌ها بیان. ‫- چرا که نه؟ زنگ بزنین پلیس بیاد.
‫ببینین به چه دردتون می‌خوره. ‫طرف صاحب پلیس‌هاست.
‫کلی آدم دارن سراسر جزیره دنبالتون می‌گردن. ‫دنبال همه‌تون می‌گردن.
‫«شاه‌ماهی» آدم کله‌گنده‌ایه.
‫- «شاه‌ماهی»؟ ‫- آهای!
‫- این چیه؟ ‫- عه، به وسایلم دست نزن.
‫- آهای، آروم باش! ‫- خفه شو.
‫ساکت باش.
‫چیه؟
‫وای پسر.
‫چیه جیمی؟ ‫دستمزدته؟
‫دستمزد ربودن کیاراست جیمی؟
‫آره؟
‫حرف بزن!
‫- [واکس هال] ‫- آهای، واکس هال چیه؟
‫واقعا به نفعته اونجا نری پسر.
‫- لونه شیره. ‫- خودشه.
‫کی همون‌جاست. بیا پوپ.
‫- واقعا به نفعتونه نرین اونجا! ‫- به نظرت ترسیدیم؟
‫به نفعتونه بترسین.
‫بریم. بجنبین، نمی‌ارزه.
‫بیا کلیو. جی‌جی، بریم! بجنبین!
‫پورتیس، چندتا از لباس‌هات رو می‌بریم. ‫همینه که هست.
‫اشتباه بزرگی می‌کنین. ‫این‌جوری شرایطش رو بدتر می‌کنین!
‫آهای، من هیچی بهتون نگفتم‌ها، خب؟
‫یادتون باشه!
‫گندش بزنن.
‫پوپ، مطمئنی آدرسش درسته؟
‫امکان نداره تو بخوای به من بگی ‫آدرسش درسته یا نه.
‫دقیقا همین رو گفتم.
‫ببین، نوشته اسمش واکس هاله. ‫واکس هال رو نقشه هست.
‫- ما که نمی‌دونیم همون‌جاییم یا نه. ‫- تو همون حوالی‌ایم.
‫نظرتون چیه از کسی بپرسیم.
‫سلام!
‫عذر می‌خوام.
‫می‌دونین واکس هال کجاست؟
‫شوخیتون گرفته دیگه، مگه نه؟
‫هرچی اطرافتون می‌بینین ‫واکس هال محسوب می‌شه.
‫وایستین ببینم، منظورتون چیه؟ یعنی...
‫کل اینجا، کل اینجا رو می‌گم.
‫آها، همه‌جا محسوب می‌شه.
‫خیلی‌خب، کی ساکن اونجاست؟
‫کارلوس سینگ ساکنه.
‫اون‌طرف اون دیوار ساکنه.
‫ولی از من بشنوین، ‫به نفعتونه باهاش آشنا نشین.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫ممنون.
‫آماده‌ان.
‫اِم، عذر می‌خوام؟
‫نه، خودم می‌دونستم همه‌چی ‫زیر سر خودت و وارده.
‫منظورت چیه؟ ‫می‌خوای تو معامله‌ام شریک بشی؟
‫جریان از همین قراره؟
‫می‌خواستم بدونم دیدار مجددتون ‫پرسروصدا می‌شه یا نه.
‫تو کی هستی؟
‫من رو می‌گی؟
‫کارلوس سینگ هستم.
‫خیلی خوش‌وقتم جناب کمرون.
‫خانم کاررا، از شما هم بابت...
‫روش دشوار به اینجا آوردنتون عذر می‌خوام.
‫ولی لطفا بفرمایین.
‫بشینین.
‫بیاین دیگه، کاریتون ندارم.
‫روش دشوار؟ پس من چی؟
‫درسته جناب کمرون، ‫به بهانه واهی کشوندمتون اینجا.
‫ولی متأسفانه هدفم خیلی مهم‌تره.
‫بشینین.
‫کلی حرف داریم.
‫واسه چی اومدیم اینجا؟
‫خب، خانم کاررا، جناب کمرون، ‫ما منافع یکسانی داریم.
‫اهداف یکسانی داریم.
‫پای صلیبه وسط نیست؟
‫هست.
‫پای صلیبه هم وسطه، ولی پای چیزی...
‫خیلی مهم‌تر از صلیبه هم وسطه.
‫مسئله خیلی مهمیه...
‫و باید سفر عظیمی رو ‫به اتمام برسونیم.
‫ببینین،
‫داستان از این قراره ‫که چهارصد و پنجاه سال پیش،
‫سربازی اسپانیایی ‫چند مهره طلایی...
‫از حوضه آبریز اورینوکو خارج کرد.
‫وقتی از سرباز اسپانیاییه پرسیدن ‫«مهره‌ها رو از کجا آوردی»،
‫سرباز اسپانیایی گفت ‫قبیله بومی صلح‌جویی که ساکن...
‫شهری طلایی بودن، ‫مهره‌ها رو بهش داده بودن.
‫ساکن ال‌دورادو بودن.
‫ملت هم طی چهارصد و پنجاه سال بعدش ‫سعی کردن اون طلاها رو پیدا کنن.
‫سعی کردن.
‫کنکیستادورها، شوالیه‌ها،
‫ناخدایان، قبایل...
‫و کل کشورها سعی کردن.
‫همه‌شون سر رسیدن به ته رنگین‌کمان ‫با همدیگه مبارزه کردن.
‫چندین هزار نفر در راه...
‫عطش طلا جون باختن.
‫الان هم وظیفه منه.
‫وظیفه منه که کارشون رو تکمیل کنم.
‫باید سفری اکتشافی رو که تقریبا پونصد سال ‫طول کشیده، به ثمر برسونم.
‫احتمالا مهم‌ترین سفر اکتشافی...
‫تاریخ نیم‌کره غربی باشه.
‫شما دو نفر هم...
‫قراره توش نقش داشته باشین.
‫نظر شما چیه خانم کاررا؟
‫به تاریخ علاقه دارین؟
‫من بیشتر به فکر آینده‌ام.
‫من اصلا به حرف‌هات گوش ندادم، خب؟ ‫چقدر می‌خوای فلسفه ببافی؟
‫رک صحبت می‌کنین، مگه نه جناب کمرون؟
‫از من چی می‌خواین؟
‫گمون کنم خودتون و دوستانتون...
‫چیزی دارین که در رسیدن به هدفم ‫به کارم میاد.
‫- چی هست؟ ‫- دستورالعملی قدیمیه.
‫در واقع دفتر خاطراته.
‫مرسی!
‫ای وای! وایستین!
‫سارا، بیا پایین! بجنب!
‫- دیدیش؟ ‫- هیس!
‫وای پسر.
‫خیلی‌خب. پورتیس شوخی نمی‌کرد.
‫نه، خیلی مستحکمه. ‫خیلی از وارد کله‌گنده‌تره.
‫دو برجک دارن، گشت دارن،
‫خودروی همه‌جارو دارن، ‫احتمالا تک‌تیرانداز هم داشته باشن.
‫امکان نداره ازشون عبور کنیم.
‫باید کمکش کنیم. اگه از کنار دارمرز بریم، ‫از پسشون برمیایم.
‫نه کلیو! نه کلیو!
‫آهای!
‫ای بابا.
‫اصلا متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫خیلی مسخره است. ‫من از دفتر خاطراتی خبر ندارم.
‫ولی در غیر این‌صورت، ‫از کجا می‌خواستین بفهمین...
‫صلیب تو کشتی «تجار سلطنتی» بوده؟
‫ببینین، می‌خوام کمکتون کنم، ‫ولی کمکی از دستم برنمیاد.
‫راستش، امیدوار بودم چنین حرفی نزنین.
‫آخه متأسفانه، حرفتون رو باور نمی‌کنم.
‫امکان نداره خودتون و دوستتون ‫صلیبه رو بدون اون پیدا کرده باشین.
‫ایشون دوست من نیست.
‫همه که نمی‌تونن دوست باشن.
‫ببینین، خیلی مسخره است. ‫خب؟ من می‌رم.
‫من از دفتر خاطرات خبر ندارم، خب؟ ‫اینه که...
‫به نظرتون من احمقم جناب کمرون؟
‫به نظرتون من احمقم؟
‫صلیبه دست شماست.
‫صلیبه قبلا دست ایشون و دوستانشون بود.
‫پس دفتر خاطراته دست یکی از شماست.
‫اگه واقعا خبر ندارین،
‫پیشنهاد می‌کنم دوستتون رو ‫قانع کنین بهم بگه.
‫وقتی دفتر خاطراته به دستم برسه،
‫می‌تونین برین.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫- هیس! ‫- کلیو.
‫- بریم! ‫- هیس!
‫- ای وای. ‫- چی دیدی؟
‫اِم...
‫- شفاهی بگو دیگه. شفاهی بگو. ‫- چیه؟
‫- همون‌جان. ‫- خب، همین رو بگو دیگه.
‫خیلی‌خب. بهتره عقب‌نشینی کنیم، خب؟
‫آخه اصلا راه نداره.
‫- جی‌جی، بشین. ‫- ببینین.
‫می‌شه از اون طرف رد شد.
‫به محض برگشتن نگهبانان، ‫یواشکی از پشت وارد می‌شیم.
‫بیاین دیگه. بریم، از این طرفه.
‫وایستین، می‌دونین ‫بهتره چیکار کنیم؟
‫بریم زیر زمین، ‫بعدش از مجرای فاضلاب بیایم بالا...
‫- مجرای فاضلاب کجا بود؟ ‫- مجرای فاضلاب دیگه!
‫اینجا کلا علفزاره.
‫مجرای فاضلاب نداره.
‫صدای چی بود؟
‫صداش آشناست. وایستین. ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫وایستا ببینم، اون چیه؟
‫- دوربین راه دوره. ‫- وای، خاک بر سرم!
‫- آره، خودشـ... چی؟ ‫- خردش کن. خردش کن.
‫- بذارش رو زمین. ‫- نه!
‫- بس کن. بدش به من. باتریش رو دربیار. ‫- بجنب، تا پیام نفرستاده دربیار.
‫پیام بفرسته؟
‫پوپ، بجنب! بجنب دیگه.
‫به نظرتون قبل از ارسال پیام درآوردیمش؟
‫- نه. ‫- سگه، سگه. باید بریم.
‫بریم، بریم، بریم، بریم!
‫- باید بریم، باید بریم. ‫- فرار کنین!
‫بریم، بریم!
‫سگه، سگه! بریم، بریم، بریم!
‫نذارین به دیوار برسن!
‫سگ‌ها رو بفرستین. ‫سگ‌ها رو بفرستین.
‫بجنبین.
‫برو دنبالشون، برو دنبالشون.
‫سگه!
‫سگه، سگه!
‫بریم، بریم!
‫بجنبین، بجنبین!
‫سارا، بجنب!
‫جان بی، بجنبی، بیا بالا!
‫خیلی‌خب، ردیفه. ‫نه، بالا نیا!
‫جان بی! جان!
‫خیلی‌خب.
‫وای، ردیفه.
‫کلی تصمیم اشتباه گرفتیم.
‫کیارا رو چیکار کنیم؟
‫راه‌حلی پیدا می‌کنیم، ‫ولی اونجا ولش نمی‌کنیم.
‫بیاین.
‫در حین اقامتتون ‫از محیط لذت ببرین.
‫ولی باید بهتون هشدار بدم.
‫صبر من ابدی نیست.
‫یه روز فرصت دارین.
‫برین کنار پنجره که شاهد نمایشمون باشین.
‫گمون کنم از تماشاش لذت ببرین.
‫آهای. آهای!
‫حرفت تموم شد؟
‫آهای!
‫قفل کرده.
‫ولم کن ببینم! ‫من که کاری نکردم!
‫اون دیگه کدوم خریه؟
‫می‌شناسمش. جیمی پورتیسه.
‫سعی داشت کمکم کنه.
‫عه، عه، عه.
‫دفتر خاطراته رو...
‫ببین، زر مفت نزن.
‫واسه من زر مفت نزن. خب؟ ‫دست شماست؟
‫کی؟
‫نه.