‫وقتی سه سالم بود مامانم ولم کرد.
‫سلام جان بی. ‫سلام رفیق.
‫تمام مدتی که داشتم بزرگ می‌شدم...
‫اوه اوه.
‫...فقط بابا رو داشتم.
‫از یه لحاظی، ‫بهترین پدری بود که میشد تصور کرد.
‫بهم یاد می‌داد که چطوری کار کنم ‫و بعد از کار چی‌کار کنم.
‫اگه نمره B بگیرم، ‫می‌ذاری گل بکشم؟
‫بیشتر یه دوست بود ‫تا یه پدر.
‫اسم بازی اینه که جان بی رو شکست بدی. ‫همه پولاتو می‌ذاری وسط؟
‫اصلاً بیش از حد مراقب نبود.
‫حدس بزن کی پول اجاره این ماه رو میده.
‫مثل همه خونواده‌ها، ‫ما هم بالا و پایین‌های خودمون رو داشتیم.
‫- نه. ‫- کارت منطقی نیست.
‫- «تو دل برو» رو نمی‌فروشیم. ‫- چرا، می‌فروشیم.
‫- نه. تو بدترین بابای دنیایی! ‫- همین حالا می‌فروشیمش.
‫به محض این که دستم به طلای تجار برسه ‫یه ون جدید برات می‌خرم.
‫- وایسا. حق نداری... ‫- نرو تو این ون، پسر!
‫- اگه رفتی تو اون ون، دیگه برنگرد. ‫-بس کن!
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- راه بیفت!
‫شنیدی چی گفتم، جان بی؟ ‫دیگه برنگرد!
‫این آخری باری بود که دیدمش.
‫از دست دادن پدر یه چیزه.
‫این که دیگه فرصت نکنی باهاش خداحافظی کنی ‫یه چیز دیگه.
‫مترجم: «محمدعلی sm»
‫بگو که خودشه.
‫دوستت دارم «پرنده»، ‫حتی اگه همیشه اینطوری نشون ندادم.
‫بیا جان بی!
‫بیا خونه، ‫پسر!
‫اون طرف می‌بینمت.
‫خدافظ بابا.
‫بابا؟
‫واقعاً خودتی؟
‫چرا اینقدر طولش دادی، «پرنده»؟ ‫چند ساعته دارم زنگ می‌زنم.
‫فکر کردم مُردی.
‫ببخشید که یهو ناپدید شدم، ‫داستانش طولانیه پسرم.
‫کلیسا رو نگاه بندازین!
‫باشه واسه یه دفعه دیگه.
‫چی؟
‫- باید گم و گور شیم. ‫- بابا، چه‌خبره؟
‫بدو. ‫سرت رو بدزد. بدزد.
‫تف توش، ‫از این وری نمیشه رفت.
‫تنگ‌دست‌ها توی بندر قایق دارن. ‫بیا دنبالم.
‫پسر خوبم. ‫خوشحال شدم دیدمت.
‫من هم همینطور، بابا. ‫بدو. بجنب.
‫«اوتر بنکس» ‫«فصل سوم: قسمت سوم»
‫فکر کنم دیگه کافی باشه. ‫خیلی نزدیک بود.
‫خب دیگه بابا. ‫تعریف کن.
‫پس تمام این مدت زنده بودی نگفتی یه زنگی بزنی؟
‫چی؟ ‫فکر کردی نمی‌خواستم؟
‫به کشتنم می‌داد. ‫برای خودت هم خطر داشت.
‫تمام اون مدتی که رفته بودی ‫توی خطر بودم.
‫اما الان دیگه اینجاییم. ‫خب؟
‫و دیگه هیچ‌جا نمیرم. ‫به‌خاطر امنیت خودم باید گم و گور می‌شدم.
‫و امنیت تو.
‫ببین، ‫خودم نمی‌خواستم اینطور شه.
‫باید بدونی. ‫بریم دوستات رو پیدا کنیم.
‫بدو رفیق.
‫پس این کار رو می‌کنیم دیگه؟ ‫همینطوری داریم قایق‌سواری می‌کنیم.
‫می‌خوایم بیخیال جان بی بشیم؟
‫نباید ولش می‌کردیم. ‫باید برگردیم.
‫نه! اینطوری همه‌مون گیر میفتیم. ‫این دیگه چه‌جور نقشه‌ایه؟
‫برنامه‌ایه که پیش همدیگه می‌مونیم، ‫کلیو.
‫پس پیش همدیگه هم می‌میریم.
‫حق با اونه. مجبور بودیم بریم، ‫وگرنه کت‌بسته همه‌مون رو می‌بردن.
‫کار درست رو کردیم.
‫بدو بابا. ‫قایق همینجاس.
‫گندش بزنن.
‫رفتن. ‫حتماً سینگ رو دیدن فرار کردن.
‫خیلی‌خب، نقشه‌ بعدی. ‫سوار قایم من میشیم. پشت خونمه.
‫- اصلاً باید یه چیزی رو اونجا برمی‌داشتیم. ‫- وایسا. باید بهشون زنگ بزنم.
‫- کیه؟ ‫- پورتیسه.
‫پورتیس؟ جان بیه. ‫حتماً جان بیه. وایسا.
‫- هی! داداش! خودتی؟ ‫- آره. خودمم.
‫- بذار رو بلند گو. ‫- چی... می‌خوای برگردیم؟
‫- نه، نگران نباشین. ‫- یه بار دیگه بگو. یه بار دیگه.
‫گفتم نگران من نباشین، ‫خب؟
‫ببینین، اوضاع اینجا خیلی قاراشمیشه. ‫باید سریع برین.
‫برگردین «اوتر بنکس».
‫- صدات نمیاد. می‌تونی... ‫- بذار من باهاش حرف بزنم.
‫- جان بی؟ ‫- سارا...
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. من چیزیم نیست. اوضاع مرتبه. گوش کن.
‫حالش خوبه. ‫خداروشکر. چیشد؟
‫بابام رو پیدا کردم.
‫- زنده‌س. ‫- وایسا ببینم. چی گفتی؟
‫- جان بی؟ ‫- سارا.
‫- سارا؟ ‫- صدات... نمیاد.
‫- الو؟ ‫- جان بی؟
‫از اونجا برین. ‫تو کیلدر می‌بینم‌تون، باشه؟
‫کیلدر؟ ‫کِی؟
‫- الو؟ ‫- کیلدر...
‫تف توش.
‫جان بی! ‫نه، نه، نه. جان بی!
‫- خدا کنه شنیده باشن. ‫- خدا کنه.
‫دیگه بریم.
‫یالا. راه بیفت. ‫بریم سمت راست. بریم.
‫- یعنی چی کیلدر؟ ‫- بنظرتون باباش رو پیدا کرده؟
‫- نزدیک یه ساله که غیب شده. ‫- سارا، تو چی میگی؟
‫- برگردیم؟ ‫- سارا... خطر بزرگی بیخ گوش‌مونه.
‫باید تصمیم بگیریم.
‫برگردیم، ‫یا به راه‌مون ادامه بدیم؟
‫سارا، ‫بجنب!
‫- سارا، باید تصمیم بگیریم. ‫- گفت برین.
‫- وایسا، گوش کن. ‫- بریم.
‫- سارا. ‫- بریم!
‫همینجاس. ‫بجنب.
‫همینجا.
‫بیا دنبالم.
‫ایناهاش. ‫لونه عنکبوت.
‫تعریفی نداره، ‫ولی واسه آفتابی نشدن همچین هم بد نیست.
‫خیلی‌خب، ‫لونه عنکبوت، اسم جالبیه.
‫هنوز هم شکار می‌کنی بابا؟
‫تا وقتی که نفس بکشم شکار می‌کنم. ‫چی بگم والا؟
[افسانه‌ی بزرگ]
[ال دورادو]
‫این دفعه دیگه دارم همه تیکه‌های پازل رو ‫می‌ذارم کنار هم، جان بی.
‫دارم به یه چیز بزرگ نزدیک میشم، ‫حسش می‌کنم.
‫شنیده بودم تو «آب‌تل» مردی بابا.
‫آره خب، ‫یکی اونجا مرده بود. ولی من نبودم.
‫ببین، ‫باید برم یه ماموریت بازیابی.
‫- بعدش می‌تونیم جدا شیم. ‫- خیلی‌خب. هی، هی،‌ بابا. وایسا.
‫[گلوله ۹ میلی‌متری]
‫ماموریت بازیابی؟ ‫با تفنگ؟ چی...؟ نه! چی‌کار داریم می‌کنیم؟
‫بازی شروع شده. ‫باشه بچه‌جون؟ همین حالا.
‫و این دفعه داریم می‌رسیم به شاه‌رگه، ‫کاهونای بزرگ، همه تیکه‌ها.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. ‫بیا بغلم. خیلی از دیدنت خوشحال شدم. خیلی.
‫اما اگه همین حالا راه نیفتیم، ‫بازی زود تموم میشه، خب؟
‫فقط سینگ نیست که دنبال‌مونه.
‫با لیمبری هم در افتادم ‫و کلی اتفاق دیگه افتاد.
‫وایسا وایسا. ‫هی، هی، هی بابا.
‫گفتی لیمبری؟
‫- کارلا لیمبری؟ ‫- آره. پس فکر کردی از کجا قایق پیدا کردم؟
‫بس کن بابا.
‫نه، نه، نه.
‫یکم... ‫یکم بهم کمک کرد.
‫برای تدارکات ‫و اینجور چیزا.
‫اما حالا که پیدات کردم، ‫بهش بدهکارم.
‫هرچی دیرتر قرضش رو بدیم بهتره.
‫همش رو توضیح میدم. ‫تمرکز کن. باید بریم.
‫باید بریم!
‫شاشیدم تو این سگ‌دونی.
‫بدو پسرم! ‫از این سمت!
‫جونم به این پسر!
‫[گوادلوپ]
‫وای عزیزم.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫آره، ‫چرا که نه؟
‫بیا بغلم.
‫اینجا کجاس؟
‫گوادلوپ.
‫جامون امنه.
‫ریف کجاس؟
‫[آهنگ Welcome to Jamrock ‫از Damian Marley]
‫این رو دوست داری؟
‫- سلام آقا. ‫- ها؟
‫ببخشید. ‫ببخشید که مزاحم‌تون میشم.
‫- ام... ‫- چیشده؟
‫من... ‫یه کادوی محشر برای خانم‌تون دارم.
‫- قیمتش هم عالیه. ‫- جدی؟
‫این چیزایی که اینجاس، ‫مغازه برای توریست‌هاس
‫اما جنسای اصل این پشتن.
‫واسه خرید فوق‌العادس.
‫- چی بگم آخه؟ ‫- فقط می‌خوام کمک‌تون کنم.
‫- فقط یه نگاه می‌کنیم. باشه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫آره، ‫اینجا بهترین...
‫جواهرهای سفارشی رو توی جزیره داره.
‫- فوق‌العادس. ‫- جالبه.
‫درست همین پشته.
‫- از اینجا باید رد شیم؟ ‫- آره.
‫خب دیگه، ‫بجنبین بچه‌ها، سوار شین تا بریم گوادلوپ.
‫- چطوری رئیس؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫بهتر از این نمیشه.
‫از وقتی این عکس رو گرفتی .برنزه کردی
‫- بفرمایین آقای تامپکینز. ‫- مچکرم.
‫سفر به گوادلوپ خوش بگذره.
‫پس مطمئنی که بهش نگفتی ‫دفترچه خاطرات کجاس؟
‫بهش گفتم که دیدمش ‫ولی نگفتم کجا.
‫پس واسه چی سینگ اینقدر دنبالشه؟
‫سینگ گفت که فکر می‌کنه ‫توی دفترچه خاطرات یه سرنخی
‫از موقعیت یه شهر پر از طلا هست.
‫جوری که طلای تجار ‫فقط یه قسمت کوچیکی از اون بوده.
‫یعنی دفترچه خاطراتی که داریم ‫ما رو به یه گنج پونصد ساله می‌رسونه
‫که کسی تاحالا پیداش نکرده؟
‫تقریباً.
‫من که پایه‌م. ‫تو این مرحله میشه گفت که بهترین انتخابمه، پس...
‫- قطعاً بهتر از کلاس هندسه‌اس. ‫- آره، بهتر از مدرسه شبانه‌روزیه.
‫اصلاً نمی‌دونم وقتی که برمی‌گردیم «اوتر بنکس» ‫چه اتفاقی می‌افته.
‫اتفاق خوبی نمی‌افته. ‫این رو مطمئنم.
‫اتفاق خوبی نمی‌افته.
‫تا یه سال همین بدبختی ادامه داره.
‫حداقل مجبور نیستی غرامت بدی ‫یا کار پیدا کنی.
‫یا با پدر و مادر سر و کله بزنی. ‫آره، از هر طرف بهمون شلیک می‌کنن.
‫اما می‌دونی هروقت که تیر زدن ‫چی‌کار می‌کنیم؟
‫- وای، چه سریع! ‫- بعدش هم همون موقع بهشون تیر می‌زنی.
‫و وقتی بهت نیزه زدن، ‫ثابتش می‌کنی، می‌گیری دستت،
‫می‌کنیش تو سیاه‌رگ طرف ‫و اینطوری کارشون رو خلاص می‌کنی...
‫یکی یکی.
‫همه‌شون رو شکست میدیم.
‫هر اتفاقی که بیفته،
‫با همدیگه حلش می‌کنیم.
‫مثل همیشه.
‫کی.
‫هی.
‫خواستم بگم که احتمالاً باید برای سوخت‌گیری ‫توقف کنیم.
‫پوپ، ‫من...
‫- آره. ‫- پوپ. هی، پوپ.
‫گندش بزنن.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫حالا نقشه چیه، ‫بابا؟
‫همونطور که گفتم «پرنده»،
‫باید وایسیم ‫تا اون چیزی که گفتم رو برداریم.
‫بعدش هم راه می‌افتیم تا بریج‌تاون.
‫بدو رفیق. ‫پشتم باش.
‫خیلی‌خب. ‫سریع قالش رو بکنیم
‫این دیگه چیه؟ ‫خدای آتش و جنگ؟
‫قابل‌توجهه.
‫ببخشید. ‫یه قراری دارم. باشه برای یه وقت دیگه.
‫- بابا، اینجا چی‌کار می‌کنیم. ‫- اومدم دنبال یه چیزی.
‫فقط یه دقیقه طول می‌کشه.
‫آرجی.
‫جان.
‫- خواهش می‌کنم، بیا. ‫- خیلی وقت بود هم رو ندیده بودیم.
‫خیلی‌خب.
‫برای چی اومدی اینجا،‌ جان؟ ‫چی‌کار داری؟
‫به‌خاطر خشونتم معذرت می‌خوام ‫اما اصلاً وقت نداریم.
‫نمی‌تونم مذاکره رو خیلی طولش بدم.
‫واقعاً؟ ‫رو من اسلحه می‌کشی؟
‫شریکی که جونت رو نجات داده؟
‫اگه می‌دونستی چه اتفاقی برای آخرین شریکم افتاده، ‫از دستم ناراحت نمی‌شدی.
‫و می‌دونستم که مقاومت می‌کنی. ‫پس بدش بیاد.
‫- سرقت مسلحانس؟ ‫- سرقت نیست.
‫سنگه مال منه. ‫مگه نه، آرجی؟
‫اگه یه قاضی بی‌طرف اینجا بود ‫می‌گفت که مالکیتش جای بحث داره.
‫- عالی شد. ‫- همم.
‫همونطور که می‌بینی، ‫من سهمم از معامله رو نگه داشتم، شریک.
‫بفرمایین. ‫صحیح و سالم. همونطور که قول داده بودم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫بیا بچه‌جون. ‫یه نگاهی بهش بنداز.
‫راهنمای اورینوکو.
‫راهنمای چی؟
‫نشونه‌ایه که ما رو به گنج می‌رسونه، ‫یه همچین چیزی.
‫حداقل ما اینطور فکر می‌کنیم. ‫ایستگاه بعدی، ال دورادو.
‫آره، اگه بتونی نیمه‌ی دیگه‌ش رو پیدا کنی... ‫و اگه بتونی رمزگشاییش کنی.
‫من هم میام سراغ سهمم.
‫فکر نکن اگه سهمم رو نگیرم ‫نمی‌افتم دنبالت.
‫اگه این جواب بده،
‫دیگه مجبور نمیشی ‫خدای آتش و جنگ تقلبی به مردم بفروشی.
‫آرجون! ‫اینجایی؟
‫وایسین.
‫تکون نخورین.
‫آقای سینگ!
‫- تف توش. ‫- غافلگیر شدم!
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫اومدن به مغازت همیشه باعث افتخار من بوده، ‫آرجون.
‫جنسای خیلی خوبی داری.
‫خیلی دلم می‌خواست بهتون نشون‌شون بدم، ‫اما متاسفانه تعطیلیم.
‫بس کن آرجون.
‫بهترین مشتریت فقط می‌خواد ‫یه نگاهی بندازه و بره.
‫البته.
‫- باید همین حالا بگی چه خبره. ‫- جان بی، باید راه بیفتیم.
‫بیا، بیا. ‫این رو بگیر.
‫ببرش سمت اون پنجره. ‫برو، برو!
‫اجناس جدید خیلی خوبی داریم.
‫که اینطور.
‫اوهوم.
‫- آروم، آروم، آروم. ‫- دارم تلاش رو می‌کنم!
‫تف بهش! ‫گیر کرده!
‫همیشه گفتم که چشمای تیزبینی داری، ‫آرجون.
‫و من می‌فهمم کسی چشمای تیزبینی داره ‫یا نه
‫چون خودم هم چشمای تیزبینی دارم.
‫- برای این که یکی رو بشناسی، باید مثل خودش باشی. ‫- همم.
‫هیس!
‫بهم اطلاع دادن که ‫مرد جوانی به اسم جان بی راتلج
‫با یه فرد مسن
‫نزدیک به اینجا، ‫دیده شده.
‫و با خودم گفتم،
‫«چرا اون دونفر باید تا این حد خطر کنن ‫و نزدیک مرکز شهر بشن؟»
‫جایی که کلی چشم تیزبین داره.
‫- خیلی‌خب،‌ امنه. ‫- خوبه، باید بریم.
‫و بعدش فهمیدم، ‫فهمیدم که
‫که به مغازه‌ی تو خیلی نزدیک بودن،
‫و با خودم گفتم...
‫...«حتماً اومدن سراغ رفیق قدیمیم، ‫آرجون،
‫که چشمای تیزبینی برای اجناس خوب داره» ‫مگه نه؟
‫من ندیدم‌شون. ‫نمی‌دونم.
‫می‌دونستی که همیشه می‌فهمم
‫یکی داره بهم دروغ میگه یا نه؟
‫هیس. ‫بیا.
‫دارمت! ‫دارمت! دارمت!
‫کمکم کن. ‫به بابای پیرت کمک کن. یالا.
‫هیس بابا! ‫هی!
‫- جنس کوش؟ ‫- فکر کردم تو آوردیش.
‫نه!
‫نه، نه، نه... ‫لعنتی. بجنب.
‫دیدی‌شون؟ ‫داری قایم‌شون می‌کنی؟
‫آرجون؟ ‫هان؟
‫بلند شو. ‫بلند شو.
‫به‌خدا نمی‌دونم کجان.
‫سریع برو.
‫- هی... ‫- من...
‫از کوچه رفتن.
‫بدو. ‫باید بریم.
‫- لعنتی! ‫- گندش بزنن!
‫باید در بریم! ‫بدو!
‫بدو!
‫رفتن اونجا!
‫بدو! ‫بجنب!
‫سوار قایق شو!
‫آره، آره! ‫دورمون کن!
‫موفق شدی، ‫جان بی!
‫بزن بریم.
‫قایق‌ها رو بیارین.
‫ولشون کنین.
‫- می‌تونیم تا نیم‌ساعت دیگه قایق جور کنیم. ‫- و تو شب دنبال‌شون کنیم؟
‫تو این تاریکی ‫و آب آزاد؟
‫و ریسک کنیم و تا سنت لوسیا ‫یا مارتینیک بریم؟ نمیشه.
‫نه، ‫چرا خودمون رو اذیت کنیم؟
‫چون می‌دونم کجا زندگی می‌کنن.
‫و همه‌جا رفیق دارم.
‫[سنت کیتس]
‫نزدیک بندریم رفیق. ‫سوخت‌گیری کنیم؟
‫باید غذا هم بگیریم.
‫هی پوپ. ‫ببین رفیق.
‫می‌دونم فکر می‌کنی ‫اون بالا یه چیزی دیدی.
‫شاید هم یه چیزی دیدی.
‫نمی‌دونم، ‫اما باور کن، اصلاً هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫لازم نیست دروغ بگی.
‫دروغ نمیگم پوپ. ‫منظورم همینه.
‫ما تنگ‌دستیم. ‫به همدیگه دروغ نمیگیم.
‫مهم نیست.
‫پوپ، ‫نمی‌خوام اوضاع بین‌مون عجیب‌غریب شه، خب؟
‫عجیب‌غریب نیست.
‫- یعنی الان عجیب‌غریب نیست؟ ‫- نه، نیست.
‫پس کی داره دروغ میگه؟
‫- می‌خوای بدونی از این کارت خوشم اومد یا نه؟ ‫- آره.
‫نه، ‫هیچ از این کار خوشم نیومد،
‫اما جلوت رو هم نمی‌گیرم.
‫انتخابش با خودته.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫[آهنگ Abandoned Mansion ‫از Dr. Dog]
‫به سلامتی عمر، ‫زندگی،
‫و جستجوی... گنج.
‫خوب گفتی.
‫آره، ‫این بدجور آدم رو مست می‌کنه.
‫خب، ‫حالا قضیه‌ی این کاهونای بزرگ چیه؟
‫- همم. ‫چطور شد که به باربادوس رسیدی؟
‫خب،‌ همنطوری که تو رسیدی ‫و به همون دلیل.
‫گنج.
‫و کارلوس سینگ.
‫فکر کنم چند ماهی میشد که ‫توی «آب‌تل» گیر افتاده بودم.
‫با جلبک دریایی ‫و عرق و آب بارون زنده موندم،
‫و دیگه داشتم خودم رو آماده می‌کردم ‫که غذای خرچنگ‌ها بشم.
‫فکر می‌کردم دیگه راهی‌ام.
‫سینگ حتماً رد قایقم رو زده بود، ‫بعد هم افرادش پیداش شدن.
‫حتماً می‌دونسته که یه چیزی تو کَلَمه ‫چون پیدام کردن.
‫اولش فکر کردم دارن نجاتم میدن.
‫اما بعداً معلوم شد اونقدرا عملیات نجات نیست ‫و بیشتر دستگیریه. آره.
‫هی! ‫هی، دستا بالا.
‫سنگ رو بذار زمین!
‫مقاومت کردم.
‫یکی از افرادش رو جا گذاشتیم، ‫که مطمئنم شنیدی.
‫دیگه تا چشم باز کردم ‫برده بودنم به باربادوس.
‫خونه‌ی سینگ.
‫هی!
‫تو یه محوطه زندانیم کردن
‫که دور تا دورش نی‌زار ‫و نگهبان‌های مسلح بودن.
‫بعدش هم با این مرد ریزنقش، ‫سینگ، آشنا شدم.
‫می‌خواد باهام یه قراری بذاره.
‫ازم می‌خواد هرچیزی که می‌دونم ‫رو بهش بگم
‫در ازای این که زنده نگهم داره.
‫اما خیلی طول نکشید ‫که من هم وارد بازی‌شون شدم.
‫به محض این که فرصت کردم ‫برش داشتم.
‫سختی زیادی کشیدم ‫اما موفق شدم.
‫با دستای پر.
‫و حالا هم اینجام،
‫برگشتم پیش پسرم.
[باستر - سنت کیتس]
‫بریم یه بقالی پیدا کنیم. ‫باید همین اطراف باشه.
‫خب دیگه. ‫وقتشه یکم وسیله بگیریم.
‫یعنی همینطوری می‌خوای بری تو مغازه ‫و دله‌دزدی کنی؟
‫جیبات پر پولن؟
‫چیشد؟ ‫دیگه زبون‌درازی نمی‌کنی؟
‫بدو دیگه.
‫بدو دیگه پوپو.
‫اصلاً به من ربطی نداره. ‫خب؟ تو برو کارت رو بکن.
‫خیلی‌خب.
‫آروم وایسا. ‫مراقبم باش. شاید این یکم سر حالت بیاره.
‫- سلام داداش، چه خبر؟ ‫- سلام آجی.
‫سس فلفل می‌خوایم. ‫جامائیکاییش.
‫سس فلفلی هم داریم. ‫هرجوریش که می‌خوای.
‫- خیلی‌خب. ‫- خوش بگذره.
‫خیلی هم عالی.
‫یعنی چی...
‫این پشت چه خبره داداش؟ ‫وایسا ببینم.
‫هی!
‫- حواست کجاس داداش؟ ‫- من نبودم بابا.
‫- فقط تو اینجایی. ‫- یه زنه اومد رد شد و ریختش.
‫اومدی میگی تقصیر منه و از این حرفا.
‫حالا اگه بخوای می‌تونی با این عرق نیشکرت ‫یه حالی به گلومون بدی.
‫- بوی الکل میدی داداش! ‫- نه،‌ نه...
‫هی، هی، هی! ‫وایسا ببینم دختر خانم!
‫- چی تو کیفت گذاشتی آجی؟ ‫- کدوم کیف؟
‫- این رو میگی؟ اون پشت رو نگاه. ‫- چی‌کار می‌کنی...
‫وایسا ببینم، ‫می‌خوای به رفیقم انبه فاسد بفروشی؟
‫- این انبه رو تازه چیدن. ‫- مگه نمی‌دونی آفت زده؟
‫من از وقتی بچه بودم انبه می‌چیدم، ‫و این رفیقم رو می‌کشه.
‫اگه این انبه رو بخوری، ‫می‌میری.
‫مثل یه موش رو کمرت می‌افتی ‫و روی پیرهنت بالا میاری.
‫این تازس... ‫هی!
‫باورم نمیشه فکر کردی ‫لهجم اینه!
‫وایسا!
‫برگرد ببینم! ‫هی! هی! کجا دارین میرین؟
‫هی! ‫برگردین اینجا! دزدای کثیف!
‫نمی‌دونم کدوم بدتره. ‫اون همستر مریضه یا لهجه‌‌هه.
‫شوخی می‌کنی.
‫آره، تو! ‫دزد کثیف!
‫دیگه درمورد من حرف نزنیم. ‫یکم از خودت بگو.
‫این روزا دلت پیش کی گیره؟
‫می‌دونم یکی هست.
‫آره، آره، ‫یه اتفاقاتی افتاده.
‫من ازدواج کردم بابا.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫نه.
‫- چی؟ حامله‌اس؟ ‫- نه، خدایا، نه.
‫راستش خیلی وقت برای کارای فوق‌برنامه نداشتم.
‫تو خیلی جوونی.
‫خودت که بهتر گفتی. ‫اگه درسته، حتماً درسته دیگه.
‫می‌شناسمش؟ ‫کیه؟
‫آره، آره، ‫می‌شناسیش...
‫سارائه.
‫کمرون.
‫دختر وارد؟
‫ملکه کیلدر.
‫آره.
‫همیشه سخت‌ترین راه‌ها رو انتخاب می‌کنی، ‫آره؟
‫عصبانی‌ای؟
‫از این که رفتی سراغ جایزه گنده؟
‫نه.
‫چطور می‌تونم عصبانی باشم؟
‫تبریک میگم.
‫خیلی‌خب.
‫ایول.
‫چرا سگرمه‌هات تو همن؟
‫به‌خاطر اتفاقیه که اون موقع ‫بین تو و جی‌جی افتاد دیگه؟
‫نه.
‫بس کن. ‫لازم نیست دروغ بگی. همه می‌دونیم چه‌خبره.
‫وقتی داشتیم برمی‌گشتیم به بندر،
‫رفتم به جی‌جی و کیارا بگم ‫که داریم وایمیسیم،
‫و دیدم‌شون...
‫که نزدیک بود...
‫و شما دو تا هم قبلاً با هم بودین، ‫آره؟
‫واسه یه شب.
‫بعدش هم کیارا ولت کرد.
‫شرمنده.
‫اینطوری شنیده بودم. ‫خب که چی؟ واسه من هم اتفاق افتاده.
‫تو جزیره‌مون یه یاروی خفنی بود.
‫بهم یاد می‌داد ‫ چطوری تو خیابون دَووم بیارم.
‫بهترین دزدی بود که تا حالا دیدم. ‫اصلاً استاد بود.
‫عاشقش شدم.
‫بعدش معلوم شد از خودم هم دزدی می‌کرده. ‫احساس حماقت می‌کردم.
‫عشق. ‫بهتره ولش کنی.
‫فراموشش کن پوپ.
‫یهویی.
‫واسه تو جواب داد؟
‫مگه من رو همیشه اینطوری می‌بینی
‫که دارم به کسی فکر می‌کنم ‫که به من فکر نمی‌کنه؟
‫جفت‌مون یه مشکل داریم.
‫یه بار عشق رو امتحان کردیم ‫که جواب نداده.
‫باید یه کلوب راه بندازیم.
‫اسمش هم بذاریم کلوب عشق ممنوع.
‫- چی؟ ‫- کلوب عشق ممنوع.
‫- خیلی چرته. ‫- بس کن. بهش فکر کن.
‫چطوری می‌تونم از این وسواس فکری ‫خلاص شم؟
‫سخته. ‫کلی وسواس فکری دارم.
‫خب، ‫احساسات مثل جزر و مد می‌گذرن.
‫پایه‌م.
‫بریم تو کارش. کلوب عشق ممنوع.
‫خیلی‌خب!
‫خب، ‫به گمونم باید به هم دست بدیم، خب؟
‫- دست بدیم؟ ‫- نشونت میدم.
‫- عشق. ‫- عشق.
‫- امکان نداره. ‫- امکان نداره.
‫بعدش هم باید شونه‌هات رو تکون بدی.
‫- تکون میدیم. ‫- یه چندتا ریتم باید یادت بدم.
‫- خوبه، خوشم اومد. ‫- ایول. ایول.
‫چندتا ریتم یاد گرفتی. ‫یه امیدی میشه بهت داشت.
‫خوشم اومد.
‫[آهنگ You And Me ‫از Penny & The Quarters]
‫هی، «پسر پرنده‌ای».
‫بعضیا میگن «شهر طلایی» اینجاس.
‫بالای آب‌گیر اورینوکو.
‫کشتی اسپانیایی، ‫همونی که صلیب و طلا داشت.
‫آره. ‫سن خوزه.
‫می‌گفتن که ال دورادو رو پیدا کن. ‫همه‌ی طلاها از اونجا میاد.
‫و این تیکه سنگ
‫چیزیه که اونا رو به ال دورادو رسونده.
‫ناخدای سن خوزه هم
‫می‌خواسته تنها کسی باشه ‫که می‌دونه چطوری میشه به اونجا رسید
‫برای همین این رو از توی جنگل بیرون میاره ‫و پیش خودش نگه می‌داره.
‫میگن داستانش اینه.
‫حالا هم قضیه اینجاس ‫که اگه بشه این تیکه سنگ رو ترجمه کرد،
‫یه راست بهت میگه چطوری میشه ‫به اونجا رسید.
‫این تیکه سنگ کوچولو شکسته.
‫سینگ فکر می‌کنه که توی دفترچه ‫سرنخی از تیکه گم‌شدش هست.
‫فکر می‌کنم احتمالاً حق با اونه.
‫- آره. ‫- فقط یه راه برای پیدا کردنش هست.
‫این هدف زندگیمه پسرجون.
‫از وقتی که هم‌سن تو بودم ‫فکر و ذکرم این بوده،
‫میرفتم به جاهای کشف نشده،
‫می‌افتادم دنبال گنج،
‫و پیدا می‌کردم.
‫اما هرچی سنم رفت بالاتر، ‫به این فکر می‌کردم که همه‌ی جاها رو گشتم،
‫و هیچ‌چیزی برای پیدا کردن نمونده.
‫تا وقتی که این رو پیدا کردم.
‫کل عمرم دارم درموردش رویاپردازی می‌کنم.
‫اون دفترچه خاطرات رو پیدا می‌کنیم، ‫پسرم،
‫نوشته‌ها رو رمزگشایی می‌کنیم...
‫به سمت ال دورادو راه می‌افتیم.
‫وای.
‫نگاش کن.
‫وای!
‫چقدر خوشگله. ‫عجب آبی فوران می‌کنه!
‫پشمام.
‫محشره.
‫آره! ‫این یه نشونه‌س، «پرنده».
‫وای.
‫پیداش می‌کنیم... ‫با همدیگه.
‫گوش کن، ‫می‌دونم فروختن صلیب خطرناکه، خب؟
‫دیدم فرصت خوبیه، ‫ازش استفاده کردم. همین.
‫بعدش فکر می‌کردم بیدار میشی
‫و بهت میگم ‫که بهش رسیدگی کردم.
‫و چی بگم، ‫شاید بهم افتخار می‌کردی.
‫چون منم که آوردمش خونه.
‫- من این کار رو کردم. ‫- ای خدا،‌ ریف.
‫- حالا هم احساس حماقت می‌کنم. ‫- ریف، بس کن!
‫- نه، هستم. ‫- تو احمق نیستی. تو...
‫- احساس حماقت می‌کنم و... ‫- من شکست خوردم، تو هم پا پیش گذاشتی.
‫خوشحالم که حالت خوبه، ‫فهمیدی؟
‫- هی! ‫- آره.
‫اولین مشکل بزرگته، خب؟ ‫من هم مال خودم رو یادمه. اون هم خیلی خوب نبود.
‫می‌تونستم بهت بگم اونجا باربادوسه. ‫کارلوس سینگ اونجا هرکاری دلش بخواد می‌کنه.
‫- اشکالی نداره. ‫- آره.
‫باید همین حالا یه کاری برام بکنی، ‫خب؟
‫فقط بگو.
‫باید برگردی «اوتر بنکس».
‫کیلدر.
‫چرا؟
‫اونجا چیزی واسه ما نیست، ‫دیگه هیچی.
‫باید بری همه‌چیز رو جمع و جور کنی، ‫خب؟
‫باید خونه‌ها و املاک اجاره‌ای رو بفروشی.
‫باید تنی‌هیل رو بفروشی.
‫وایسا ببینم، می‌خوایم تنی‌هیل رو بفروشیم؟ ‫همین رو گفتی دیگه؟
‫آره.
‫چرا؟ ‫چی داری میگی؟
‫دیگه خونه‌مون نیست.
‫اینجا ست.
‫دیگه خونه‌مون اینجاس.
‫حساب‌مون پاکه.
‫یه شروع تازه‌اس، ‫یه راه جدید.
‫و باید نقشِت رو پررنگ‌تر کنی، ‫خب؟
‫می‌تونم روت حساب باز کنم؟
‫- آره؟ ‫- معلومه، معلومه که آره.
‫خوبه، ‫آفرین.
‫ببین، ‫یه چندتا مدرک تو خونه هست.
‫میارم‌شون. ‫با هم یه نگاهی بهشون می‌ندازیم.
‫بهت میگم چی‌کار کنی، ‫و موقعی که رفتی،
‫یه نگاهی به اون صلیب می‌ندازم.
‫به خاطر توئه که صلیب پیش‌مونه. ‫تو واسه‌مون آوردیش، تو نگهش داشتی.
‫فقط باید حواست جمع باشه.
‫میری اونجا، اوضاع رو راست و ریس می‌کنی ‫ و صحیح و سالم برمی‌گردی. خب؟
‫تو یه کمرونی.
‫هنوز هم یه معنایی داره.
‫باید اعتراف کنم.
‫برگشتن خوبه.
‫اینجا رو نگاه کن!
‫وای! ‫اصلاً فکر نمی‌کردم اینقدر دلم واسه اینجا تنگ شه!
‫بیا تو پسرم.
‫بیا خونه.
‫خیلی دلم واسه اینجا تنگ شده بود.
‫آره، ‫منم همینطور.
‫این رو نگاه.
‫[۲۰۰۳ - ۲۰۲۰] ‫[جان بی راتلج]
‫سنگ قبر خودم هم دارم.
‫یه روزی به من هم از اینا میدی؟
‫هیچوقت.
‫به خونه خوش اومدی بابا.
‫- ممنون پسرم. ‫- بیا.
‫می‌خوای همینجا وایسی ‫تا پشه‌ها نیشت بزنن
‫یا میای تو؟
‫باور بکنی یا نکنی، ‫دلم واسه پشه‌ها هم تنگ شده بود.
‫اینجا که خیلی خیلی خنک‌تره،
‫نمی‌دونم چرا می‌خوای ‫رو اون مبل بی‌خود بخوابی.
‫آره. ‫امشب خیلی گرمه.
‫آره، مخصوصاً حالا هم که برق داریم. ‫به این فکر نکردی که پول قبضا رو بدی؟
‫راستش، ‫یکم بیشتر از اونچه فکر می‌کردم
‫تو یه جزیره متروکه گیر افتادم.
‫آره خب، ‫بهونه بدی هم نیست.
‫هی، جان بی... ‫تو که می‌دونی اون دفترچه خاطرات کجاس دیگه؟
‫خب، ‫یه نسخه داریم.
‫و توی «تو دل برو» هستش،
‫و احتمالاً تو گاراژ پلیسه.
‫باید یه فکری هم واسه اون بکنیم.
‫آره.
‫هی، ‫بابا؟
‫بله پسرم؟
‫آخرین باری که با هم بودیم رو یادته؟
‫- بحث‌مون شد؟ ‫- آره.
‫آره، ‫عجب دعوایی بود.
‫آره.
‫نباید اون حرف رو می‌زدم.
‫تو بدترین بابای دنیا نیستی.
‫جدی میگی شرلوک؟
‫دوستت دارم بابا.
‫دوستت دارم «پرنده».
‫دیگه بس کنیم این دل دادن و قلوه گرفتن رو. ‫بگیریم بخوابیم.
‫خوب بخوابی.
‫بابا؟
‫آروم باش!
‫- آروم باش، حرف می‌زنیم! ‫- بگو ال دورادو کجاس جان!
‫می‌‌دونم که می‌دونی!
‫- هی! ‫- جان بی!
‫اینجا آخرش نیست، جان! ‫تو جهنم می‌بینمت!
‫تقصیر توئه. ‫کار تو بود.
‫هی.
‫سلام.
‫سارا؟
‫- سلام. ‫- تویی که. اینجایی.
‫آره.
‫خدایا. ‫خدایا.
‫سلام. ‫سلام.
‫چیزی نیست. ‫سلام. سلام.
‫خونه‌ای. ‫جات امنه.
‫تونستیم برگردیم.
‫- دلم برات تنگ شده بود. خدایا. ‫- می‌دونم. من پیشتم.
‫ببخشید که رفتیم.
‫واقعاً ببخشید.
‫همینطوری پیادم کردن. ‫اصلاً نمی‌دونستم اینجایی.
‫هیچ کدوم از حرفات رو پشت تلفن نشنیدیم.
‫چی؟ ‫چیزی نشنیدین؟
‫نه، فقط این که باید برگردیم «اوتر بنکس». ‫همین.
‫پس نمی‌دونی.
‫- چی رو؟ ‫- سارا.
‫اون زنده‌س.
‫بابام زنده‌س.
‫همینجاس... ‫نگاه کن.
‫نه، ‫همنیجا بود.
‫سارا، ‫به‌خدا همینجا بود.
‫- بابا! ‫- جان بی.
‫نه، نه،‌ سارا. ‫به خدا اینجاس.
‫یه لحظه صبر کن. ‫بابا!
‫- هی.. ‫- نه، نه، وایسا. مطمئن باش.
‫بابا! ‫هی، بابا!
‫بابا!
‫مترجم: «محمدعلی sm»