ماموریت‌های قهرمان‌ها مجموعه‌‌ای از وقایع سرنوشت‌سازه
اونا امپراطور‌ی‌ ساختن و نابود کردن
مسیر تمدن انسانی رو تغییر دادن
ماموریت یه چیز مقدسه
و وقتی ماموریتی داری یعنی با خود خدایان
صحبت می‌کنی
نمی‌شه کامل از هیولاها دوری کرد
خیلی زیادتر از چیزین که فکرشو بکنی
راهش اینه قبل این که ببیننت
تشخیصشون بدی
از آشناییتون خوشبختم، پسرِ پوسایدن. من «مدوسا» ام
مدوسا بهم گفت اگه قید شما دوتا رو بزنم
کمکم می‌کنه مامانم رو نجات بدم
تو چی گفتی؟ - سرش رو قطع کردم -
پرسی، نمی‌تونی سر مدوسا رو بفرستی المپ
چرا؟
چون خدایان خوش‌شون نمیاد
‫ترجمه از «آرمان اسدی و فائزه شاهمرادی»
آماده‌ای؟
باید ول کن، پرسی - نمیتونم -
آره. واقعا میتونی. فقط باید سعی کنی
سعی کردم - نه، نکردی -
یه ربعه که سر جامون موندیم
.خواهش میکنم. بیا فقط یه بار باهام انجامش بده
میشه دیگه بریم خونه؟ - پرسی، واسه این کلاس پول دادیم -
میدونی که اگه امن نبود ازت نمیخواستم انجامش بدی
پرسی، اگه شنا بلد نباشی ممکنه برات خطرناک باشه
یه روز، ممکنه خیلی خیلی مهم باشه
و ممکنه وقتی این اتفاق افتاد اونجا نباشم
،تا کمکت کنم پس باید مطمئن بشم میتونی شنا کنی
نفس بکش - چی؟ -
فقط نفس بکش، مامانی
خودت همیشه اینو بهم میگی
همیشه پیشم خواهی بود
مامان؟
!مامان
بازم سلام، قهرمان کوچولو
این بار دنبال چجور دردسری هستی؟
یه بچه‌ی ممنوعه توجهات رو به خود جلب میکنه
...یه قهرمان ممنوعه؟ خب
اونا سرنوشت شوم رو به سمت خودشون جلب میکنن
اون داره میاد
هی، خوابی؟
آره
تو و تالیا خیلی صمیمی بودین، درسته؟
آره
اون چطوری بود؟
چطور مگه؟
اون قبل از من آخرین بچه‌ی ممنوعه بود، درسته؟
اونم حتما همچین چیزهایی رو تجربه کرده
اون سرسخت بود
،البته میدونست بچه‌ی ممنوعه‌اس فقط براش مهم نبود
،وقتی لوک و تالیا پیدام کردن لوک از همون اول بهم اهمیت میداد
...ولی تالیا
مجبورم کرد برای به دست آوردن دلش زحمت بکشم
واسه همین بهم سخت می‌گیری؟
منم باید واسه به دست آوردن دلت زحمت بکشم؟
آره. شاید
باید بگم، برام خیلی منطقی به نظر نمیاد
چی برات منطقی نیست؟
جوری که شماها حرف می‌زنین
جوری که خدایان میخوان فکر کنیم
باید یه پیشکشی رو بسوزونی تا توجه والدینت رو جلب کنی
باید کلاریس رو بزنم
تا پدرم اعتراف کنه که پدرمه
نباید این شکلی باشه
آدم‌هایی که بهت نزدیک هستن نباید اینطوری رفتار کنن
میخوای بدونی چطوری تنهایی از جاده سر در آوردم؟
اولش به عنوان یه هدیه به پدرم شروع کردم
راه و روش آتن این شکلیه
از یه ایده در ذهنش به دنیا میایم
و بعدش ما رو به کسی که باهاش خو گرفته میده
تا یه مدت مثل یه هدیه باهام رفتار میشد
پدرم بهم اهمیت میداد
دوستم داشت
اینو میدونستم
بعدش با یه زن آشنا شد
بچه‌ی خودشون رو به دنیا آوردن
و برای اون زن، یه هدیه نبودم
یه مشکل بودم
واسه همین رفتم
هفت سالم بود
خدایان این شکلی فکر نمیکنن
همه این شکلی فکر میکنن
ولی حداقل با خدایان از قوانین خبر داری
بهشون احترام بذاری تحت هر شرایطی
ازت حمایت میکنن
بیداری؟
حالا دیگه بیدارم کردی. دستت درد نکنه
حالت خوبه؟
وقتی به قدر کافی نمی‌خوابه بدعنق میشه
"وقتی به قدر کافی نمی‌خوابه بدعنق میشه"
عجب
تا حالا باهاش سفر نکردی
یکم با مدرسه‌ی شبانه‌روزی باکلاس فرق داره
.باکلاس کیه؟ خودت باکلاسی باکلاس چیه؟
فکر کنم گرسنه‌امه
دو روز مونده به لس‌آنجلس برسیم
زمان زیادی تا مهلتمون برای رسیدن به دنیای مردگان مونده
میشه یه سوال احمقانه بپرسم؟
انگار خودت نیاز داری مسخره‌ات کنم
بپرس
تا حالا به لس‌آنجلس نرفتم
فکر کنم هیچکدوم شما هم به لس‌آنجلس نرفتین
پس، از کجا میدونیم کجا قراره بریم؟
نمیدونم
ولی این مال مرحله‌ی 37ـه و ما هنوز توی مرحله‌ی چهارم هستیم
وقتی به اون مرحله رسیدیم بهش فکر میکنیم
یه سوال احمقانه‌ی دیگه - پسر -
و در آخر برای نجات مهم‌ترین چیز" "شکست خواهید خورد
توی جرسی، گفتم اوراکل گفته این ماموریت شکست میخوره
و از اون موقع کسی بهش اشاره نکرده
به نظرم چیزیه که باید یکم بیشتر جدی بگیریم
هی
نگاه کنین
...اونا - سانتور هستن -
هیچکس نمیدونه اونجان
قبلا گله‌هایی ازشون همه جا وجود داشت
چه بلایی سرشون اومد؟
انسان‌ها
چند هزار سال پیش، پن، خدای حیات‌وحش، ناپدید شد
از اون موقع که پن برای محافظت ،از دنیای طبیعت وجود نداره
انسان‌ها خیلی سعی میکنن طبیعت رو ضعیف‌تر کنن
،شجاع‌ترین ساتیرها داوطلب شدن تا جستجوگر بشن
سعی داشتن پن رو پیدا کنن
هیچکدوم برنگشتن
عمو فردیناند‌ـت، که تو خونه‌ی مدوسا پیدا کردیم
اونم جستجوگر بود؟
اوراکل نگفت ماموریت شکست می‌خوره
"برای نجات مهم‌ترین چیز شکست خواهید خورد" این میتونه معانی زیادی داشته باشه
،پیش‌گویی‌ها اینطوری کار میکنن سرنوشت اینطوریه
میتونه معانی زیادی داشته باشه
،هی چی بیشتر سعی کنی درکش کنی فهمیدنش سخت‌تر میشه
بعضی‌وقت‌ها باید بذاری وقتی آماده بود خودش به ذهنت بیاد
ببخشید. میشه لطفا بلیطتون رو ببینم؟
شما توی کوپه 17بی هستین؟
میخواین توضیح بدین؟
وایسا. فکر میکنی ما این کار رو کردیم؟
کار شما بود؟ - آخه چطوری؟ و چرا؟ -
،آقا، وقتی رفتیم صبحونه بخوریم همه چی روبراه بود
نمیدونیم چطوری این اتفاق افتاده
یه شاهد اینجا داریم که میگه صدای شکستن شیشه
و بعدش صدای بچه‌ها رو شنیده - دست بردار -
میتونین بگین چه ساعتی از کوپه رفتین؟
ما بازداشتیم؟
،فکر نکنم دلت بخواد با این لحن حرف بزنی دختر کوچولو
ما بازداشتیم؟
پس داریم وقت‌کشی میکنیم
تا بفهمیم یارو گرگ‌نمایی چیزیه، درسته؟
قطار تا ده دقیقه‌ی دیگر به ورودی ایستگاه سنت‌لوئیس
می‌رسد - فکر نکنم هیولا باشه -
گفتنش سخته
خب، اگه هیولا نباشه، اینجا چه خبره؟
چرا باید کسی اتاقمون رو به هم بریزه؟
شاید دنبال چیزی بودن
ما که چیزی نداریم
آدم‌هایی که فکر میکنن رعد زئوس رو دزدیدی ممکنه مخالف باشن
راست میگی
ببینین، وقتی چیزی نداریم چیزی هم پیدا نمیکنن
به هر حال، قرار نیست کل روز رو توی پاسگاه سنت‌لوئیس
جواب پس بدیم
باید قبل از اینکه تاخیر بخوریم، از اینجا بریم
اشکالی نداره اینجا بشینم؟
کوچولوهای طفلکی‌ها
پدر و مادرتون اینجا نیستن، نه؟
درسته، پرشس؟
بچه‌ها، وقتی تنها میشن می‌ترسن
.اشکالی نداره. منم مادرم میدونم حتما چقدر ترسیدین
.ببخشین میشه یکم بهمون فضا بدین؟
...فکر کنم
فکر کنم مضطربشون میکنی
...میخوام بدونین
واقعا فکر نمیکنم شما اونجا رو به هم ریخته باشین
فقط میخواستم یه لحظه باهاتون تنها باشم
...یه چیزهایی هست که میخوام متوجه بشین
یه چیزی توی کتت هست
...که شبیهِ
شبیه شیشه‌اس
هیچکس شیشه رو از داخل کوپه نشکسته
یه نفر از بیرون شیشه رو شکسته
!اوه
بله، عزیزم
میدونم، میدونم
صبرت تموم شده
!اوه
ولی دیگه داریم میرسیم
این تقصیر شما نیست
،ولی متاسفانه
امروز باید بار اشتباهات پدر و مادرتون رو به دوش بکشین
گوش کن، خانم
نمیدونم کی هستی، ولی فکر کنم میدونم چی هستی
چند تا هیولا مثل تو به پستمون خورده و همه‌اشون رو فرستادیم رد کارشون
هیولاهایی مثل من؟
...خب
البته که مثل من هستن
اونا بچه‌های من بودن
بچه‌هات؟
منظورت چیه؟
مادر هیولاها
اکیندا
!اوه
هیولا
،کلمه‌ی عجیبیه
،با توجه به اینکه مادربزرگ من مادرِ مادربزرگ توـه
و این همیشه یه داستان خانوادگی بوده
،ولی... از دید من
نیمه‌خدا موجود خطرناک‌تریه
مزاحمه
خشونت‌آمیزه
،اگه دلیلی بر وجودم باشه
اونم اینه که جلوی هیولاهایی
مثل شما بایستم
کوچولوی من که اینجاست. فعلا فقط یه بچه‌اس
بمونه برام.
‫امروز...
‫شما طعمه‌ش می‌شین.
‫بازم می‌ترسین؟
‫اوه. اشکال نداره. ترس طبیعیه.
‫برای شکار هم ضروریه.
‫ترس شما. تردید شما.
‫گیج شدنتون.
‫نیاز داشتم بفهمین چه اتفاقی داره میفته
‫تا اون بتونه رد بو رو بگیره.
‫تا یاد بگیره و رشد کنه چون...
‫یه مادر خوب برای بچه‌ش ‫همین کارو می‌کنه.
‫شما که درک نمی‌کنین.
‫الان باید فرار کنین.
‫- نه عزیزم! ‫- برو!
‫آهای با شمام! وایستین!
‫وایستین!
‫دختره‌ی احمق.
‫جوگیر شدی.
‫روش کار می‌کنیم.
‫وایستین.
‫آهای!
‫- پرسی. ‫- این درو باز کن!
‫برگرد اینجا و این درو باز کن!
‫اون چیه؟
‫نیشه.
‫گرور، می‌دونی چه جور هیولایی ‫از اینا داره؟
‫نمی‌دونم. احتمالاً هیولای خوبی نباشه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- فکر کنم. چطور؟
‫فکر می‌کنی سمی باشه؟
‫این درو باز کنید، همین الان!
‫- مطمئن نیستم. ‫- یالا.
‫آهای!
‫باید بریم.
‫قطار توقف اتفاقی دارد.
‫لطفاً سرجای خود بمانید...
‫چرا تعقیبمون نمی‌کنه؟
‫اکیدنا گفت هر چی که توی اون محفظه
‫قایم کرده بود، هنوز بچه‌ست.
‫زیاد از مادرش دور نمی‌شه.
‫داره شکار یاد می‌گیره...
‫و ظاهراً این بخش شکارشه.
‫زیاد نمی‌تونیم ازشون فرار کنیم.
‫نیازی نیست. ‫فقط یه جای امن می‌خوایم که مخفی شیم.
‫یه جای امن.
‫می‌دونید از کجا ممکنه یه جای امن پیدا کنیم؟
‫می‌دونم.
‫یه پناهگاه، که وقف آتنا شده،
‫خیلی وقت پیش یکی از ‫بچه‌های نیمه‌خداش اونجا رو ساخت.
‫یه معبد آتنایی...
‫یه جایی وسط مرکز شهر سنت لوئیسه؟
‫آره.
‫فقط این که اونقدرها هم مخفی نیست.
‫۱۹۲ متر عرض و ۱۹۲ متر ارتفاعشه. ‫دو سه سانتی‌متر این‌ور اون‌ور.
‫هیچ چیزی داخلش نیست که نگهش داره.
‫هر دو طرفش کامل باهم برابره و تعادل داره.
‫قرینگی این قوس رو نگه داشته.
‫ریاضی نگهش داشته.
‫ضدزلزله هم هست،
‫واسه همین پوسایدن نمی‌تونه خرابش کنه.
‫- خوبه. ‫- ببخشید.
‫اینجوری باید عشقت رو به آتنا نشون بدی.
‫یادمانی از قدرتِ کمال.
‫یادمانِ چیزهای دیگه هم هست.
‫تو چیزی رو می‌گی که بعضی از آدما
‫می‌خوان به اینجا نسبت بدن.
‫من دارم چیزی که واقعاً هست رو می‌گم.
‫هر چی.
‫اینجا در امانیم دیگه؟
‫هیچ هیولایی نمی‌تونه واردش بشه. ‫حتی اکیدنا.
‫- در امانیم. ‫ عالیه.
‫خب، حالا که قطارمون منفجر شد
‫می‌رم ببینم قطار دیگه‌ای هست ‫که بلیتش رو بگیریم.
‫نمی‌تونیم که تا ابد اینجا بمونیم.
‫دلیل نمی‌شه چون طعمه هستیم ‫درمونده بشیم.
‫خوشش نمیاد آدما حیوون‌ها رو اذیت کنن.
‫آره.
‫می‌دونم.
‫نباید... باهاش تند حرف می‌زدم.. ‫فقط...
‫می‌دونم.
‫خب، اینجا مال مامانته؟
‫یعنی اینجاست؟
‫همون پایین بمونین! ‫من می‌رم دستشویی!
‫- چه جالب. ‫- استعداد دارم.
‫به هر حال گمونم حق با تو بود.
‫یه جای امن لازم داشتیم ‫و مامانت داشت.
‫خیلی شانس آوردیم ‫که دقیقاً توی همون شهر بودیم.
‫شانس بود یا تقدیر؟
‫می‌دونم فکر می‌کنی فقط خیالات خودمه...
‫که به خودم می‌گم واسه مامانم مهمم
‫چون اینجوری راحت‌تره.
‫من اینو نگفتم.
‫ببین، من تازه از شنبه‌ی هفته پیش...
‫نیمه‌‌خدا شدم.
‫نباید به حرفای من گوش کنی.
‫می‌دونی، درسته اینجا مال مامانمه ‫ولی معبد معبده دیگه.
‫حالا که اینجاییم شاید بتونی ‫یه سلامی به بابات بدی.
‫نه مرسی.
‫چه ضرری داره؟
‫جریانت با مامانت رو...
‫درک می‌کنم. فرق داره. ‫واسه تو جواب می‌ده ولی بابای من...
‫هیچی ازش نمی‌خوام. ‫اون به قدر کافی فرصت داشت.
‫راستش کارهایی که تو توی این چند روز ‫واسه‌م کردی
‫از کارهایی که بابام کل عمرم ‫برام کرده بیشتر بود.
‫اگه قرار باشه با کسی بمونم...
‫مراقب باش چی می‌‌گی.
‫فکر کنم می‌خواستی به من بگی یه دوست.
‫یه جایی همین اطراف ‫اوراکل داره بهمون می‌خنده،
‫ولی می‌دونی... وای!
‫پرسی!
‫چی شد؟
‫فکر کنم... ‫فکر کنم اون چیزهای نیش‌مانند سمین.
‫یه فکری دارم. بیا کمکم کن.
‫باشه.
‫توی اردوگاه آب درمانش کرد،
‫روی این سمه هم باید جواب بده نه؟
‫فکر کنم... فکر کنم داره جواب می‌ده.
‫تصمیم خیلی خوبی بود.
‫- یا هم نبود. ‫- شاید باید آب جاری باشه
‫تا پوسایدن بتونه درمانش کنه.
‫خیلی خب. باید برگردیم داخل.
‫نه، باید به تلاشمون ادامه بدیم.
‫این کارمون جواب نمی‌ده. ‫اون هم که داره میاد.
‫خیلی خب ببینید، پرسی رو می‌بریم تو.
‫و می‌ریم محرابِ معبد.
‫محراب؟ محراب کجاست؟
‫بالاترین نقطه‌ست، بهترین چشم‌انداز رو داره.
‫باشه ولی چه فایده‌ای واسه ما داره؟
‫می‌ریم محراب...
‫و از مامانم کمک می‌خوام.
‫فکر می‌کردم کلاً قراره کمک نخوایم.
‫زود باشید، بیاید بریم.
‫بچه‌ها، شنیدین؟
‫چی رو؟
‫هیچی. بریم.
‫لطفاً سر جاتون بشینید. واگن‌ها می‌خوان حرکت کنن.
‫یه کم پیش داستان چی بود؟ ‫ چه صدایی شنیدی؟
‫باهات حرف زد.
‫الکتو هم توی موزه‌ی نیویورک ‫همین کارو باهام کرد.
‫چی گفت؟
‫اون کیمیرا بود؟
‫فکر کنم... فکر کنم اون کیمیرا بود.
‫آخه کیمیرا چه جوری اومده اینجا؟
‫- چه جوری یه هیولا وارد اینجا می‌شه؟ ‫- آنابث؟
‫ما توی یه پناهگاهیم. ‫آتنا باید راهش داده باشه،
‫- ولی چرا باید این کارو بکنه؟ ‫- آنابث!
‫اکیدنا بهت چی گفت؟
‫گفت گستاخی من غرور مادرم رو شکست.
‫و این بدبختم می‌کنه.
‫گستاخی؟ چه جور گستاخی‌ای...
‫سرِ مدوسا.
‫من مامانم رو شرمنده کردم.
‫ولی من بودم که سرش رو فرستادم «المپ».
‫- من نامه رو امضا کردم. ‫- و من با این کار موافقت کردم.
‫این کارم خجالت‌زده‌ش کرد.
‫حالا عصبانیه.
‫بچه‌ها، حالا چی کار می‌کنیم؟
‫وقتی برسیم بالا هیچ کمکی ‫برای نجات دادن پرسی بهمون نمی‌کنه.
‫نه منظورم این بود اکیدنا ‫و کیمیرا رو چی کار می‌کنیم؟
‫قراره دقیقاً پشت سر ما باشن.
‫زیاد وقت نداریم.
‫هر لحظه ممکنه برسن این بالا.
‫و اگه مامانم قرار نیست ‫ازمون محافظت کنه
‫پس خودمون باید این بالا باهاش بجنگیم.
‫وای نه.
‫باید همه رو از اینجا بیرون کنیم.
‫توجه. توجه.
‫- همگی صف بکشین. ‫- تو و پرسی تا پایین دنبالشون برین.
‫چی؟ نه نه نه. ‫از هم جدا نمی‌شیم.
‫گرور. برو دیگه.
‫نه. نه نه نه نه. ‫همه باهم از اینجا می‌ریم بیرون.
‫اینجوری نمی‌رسیم. ‫کیمیرا نیمه‌خداکشه.
‫یه نفر باید بمونه...
‫تا سرعتش رو بیاره پایین ‫و واسه همه یه کم زمان بخره.
‫ای بابا.
‫خیلی خب، کمکش کن از پله‌ها بره پایین ‫و ببرش دم رودخونه.
‫تا وقتی به هیدس نرسیدین...
‫و عصای آذرین رو به دست نیاوردین ‫واینستین، می‌شنوین چی می‌گم؟
‫خیلی خب. دیگه برید.
‫صبر کن.
‫اینو بگیر.
‫صبر کن!
‫آهای! پرسی!
‫پرسی، لطفاً!
‫پرسی، نه! ‫این کارو نکن. می‌کشنت.
‫پوسایدن تا الان کمکم نکرده.
‫- قرار نیست از حالا کمک کنه. ‫- پرسی!
‫از اولش هم نمی‌تونستم تا هیدس برم.
‫پرسی؟ پرسی لطفاً.
‫ولی شما می‌تونید.
‫و حالا می‌رید.
‫پرسی!
‫پرسی، صدامو می‌شنوی؟
‫پرسی، نمی‌تونی تنهایی این کارو بکنی.
‫اینجا دیگه آخرشه عزیزم.
‫مقاومت نکن.
‫اینجوری فقط عصبانیش می‌کنی.
‫اصلاً منصفانه نیست. ‫هیچ‌وقت فرصتش رو نداشتی نه؟
‫کاش واسه یه نفر مهم بودی ‫تا بهت فرصت بده.
‫تو ترسیدی.
‫هیچ اشکالی نداره، پرسی.
‫پدرت منو فرستاد بهت بگم...
‫که اشکال ندره.
‫فقط نفس بکش.
‫پدرت اینجاست.
‫همیشه اینجا بوده.
‫براش خیلی سخته که کاری نکنه.
‫که دست و پا زدنت رو ببینه.
‫برای همه‌مون خیلی سخته.
‫اما اون اینجاست.
‫و خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫بهش اعتماد کن.
‫به خودت اعتماد کن.
‫فقط...
‫نفس بکش.
‫ترجمه از «آرمان اسدی و فائزه شاهمرادی»
‫مامانم همیشه ‫ این داستانا رو برام تعریف می‌کرد.
‫بلند شو پرسی. جدی‌ دارم می‌گم.
‫اون گفت خدایان باهم اینجورین.
‫اونا همچین خانواده‌ای هستن.