‫توی جرسی گفتم پیش‌گو گفته ‫ این ماموریت شکست میخوره.
‫برای نجات مهم‌ترین چیز شکست خواهید خورد. ‫ این میتونه معانی زیادی داشته باشه
‫اولش به عنوان یه هدیه به پدرم شروع کردم. ‫راه و روش آتن این شکلیه.
‫تا یه مدت مثل یه هدیه باهام رفتار میشد.
‫اون به قدر کافی فرصت داشت. ‫راستش کارهایی که تو...
‫توی این چند روز واسه‌م کردی از کارهایی که ‫ بابام کل عمرم برام کرده بیشتر بود
‫مراقب باش! فکر کنم می‌خواستی ‫ به من بگی یه دوست
‫الان فرصت نجات مامانم رو دارم. ‫نمی‌ذارم چیزی جلودارم بشه!
‫پدرت این‌جاست. ‫همیشه این‌جا بوده.
‫بهش اعتماد کن. نفس بکش.
«پرسی جکسون و المپ‌نشینان» [ فصل اول - قسمت پنجم ]
«تـرجمه از «آیـــدا و آرمـان اسـدی ::: Ayda.NDR & Arman333 :::
‫زل زدن به‌مون!
‫آره.
‫بهتر نیست از این‌جا بریم؟
‫نگاه‌شون کن دقیقاً ‫چشم‌هاشون رو ماـه!
‫چی؟
‫بی‌خیال. بیا بریم پرسی رو پیدا کنیم.
‫- آنابث... ‫- اون زنده‌ست!
‫مطمئنم!
‫- پرسی! ‫- پرسی!
‫پرسی!
‫سلام.
‫راستی، ببخشید که توی راه‌پله ‫هل‌تون دادم.
‫حتی گفتن‌ش هم خجالت‌زده‌ام می‌کنه،
‫اما خب می‌دونستم راضی نمی‌شین ‫و وقت هم نداشتیم...
‫خب...
‫پس که زنده‌ای ظاهراً.
‫سورپرایز!
‫چی شد خب؟
‫طولانی‌ش نکنم، ‫باید بریم «سنتا مونیکا»
‫چی؟ یعنی همین الان؟
‫بابام اون‌جا منتظرمونه. ‫می‌خواد به‌مون کمک کنه.
‫باشه. ‫فقط نقشه‌ت یه مشکلی داره!
‫پلیس‌ها فکر می‌کنن ما باعث تصادف ‫قطار آمترک شدیم،
‫و فکر می‌کنن اونم تقصیر ماست.
‫- یعنی افتادن دنبال‌مون؟ ‫- آره.
‫به‌نظرتون این قضیه کارمون رو واسه ‫قطار سوار شدن سخت نمی‌کنه؟
‫یا اتوبوس؟ یا هرچیزی که واسه ‫سوار شدن بهش بلیط نیازه؟
‫می‌گم بچه‌ها...
‫گمون کنم این ماموریت از چیزی که ‫فکر می‌کردیم سخت‌تر باشه.
‫داشتم با خودم فکر می‌کردم.
‫من عصای آذرین رو ندزدیم. ‫شما ها هم که ندزدیدین.
‫مطمئنیم که عصای آذرین پیش «هادس»ـه
‫اما خودش که نمی‌تونه ‫عصا رو دزدیده باشه.
‫یعنی ما در واقع نمی‌دونیم ‫کی اون عصا رو دزدیده،
‫یا اصلاً چرا، یا کلاً قضیه‌ش چیه...
‫فکرکنم همه این‌ها رو می‌دونستن ‫جز من درسته؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب پس...
‫وقتی ماموریت رو شروع کردیم؛ ‫اونقدرها جدی نگرفته بودم‌ش...
‫اما بعد از قضیه رودخونه...
‫یه حس دیگه‌ای دارم.
‫اون من رو نجات داد.
‫پدرم.
‫یک در میلیون فکر نمی‌کردم ‫اون همچین کاری بکنه!
‫فکرکنم وقتشه دیدم رو ‫به این موضوع جدی‌تر بکنم.
‫یه ماشین!
‫ماشین نیست. موتور‌ه. ‫ولش کنید رد بشه بِره.
‫منظورم اینه، هدف ماموریت ما ‫فقط این نیست که عصا رو پس بگیریم.
‫بلکه باید کامل سر دربیاریم اوضاع از چه قراره!
‫آره.
‫چرا دوباره داری عجیب غریب رفتار می‌کنی باهام؟ ‫مگه قرار نبود این‌کار رو نکنیم؟
‫- عجیب غریب رفتار نمی‌کنم... ‫- چرا می‌کنی!
‫از وقتی «آرچ» رو ترک کردیم ‫یه چیزی‌ت هست.
‫آهان...فهمیدم.
‫چیز خاصی نیست حالا. ‫این‌که بغلم کردی.
‫- خدایا... ‫- ما دوستیم الان اشکالی نداره.
‫دوست‌ها هم رو بغل می‌کنن دیگه!
‫- البته فکرکنم مطمئن نیستم. ‫- الهه‌های سرنوشت رو دیدم.
‫توی آرچ که بودیم، سه الهه سرنوشت رو دیدم ‫و آتروپس ریسمانی رو از وسط برید.
‫الان این بده یا...؟
‫الهه‌های سرنوشت، سرنوشت ‫موجودات رو رقم می‌زنن.
‫- وقتی ببینی که دارن ریسمانی رو... ‫- یعنی یکی‌مون می‌میره!
‫- بلاخره که همه‌مون قراره بمیریم. ‫- همین روزها.
‫یه هشداره.
‫یه نوع پیش‌گویی.
‫خیلی‌خب. بیاین مثل آدم ‫راجع به این موضوع حرف بزنیم.
‫عمراً سه‌تـا پیر زن با یه‌مشت نخ ‫بتونن بفهمن تو آینده چه خبره!
‫اتفاقات آینده با تصمیمات من تغییر می‌کنه، ‫و منم این قدرت رو دارم
‫که هرکاری دلم می‌خواد انجام بدم!
‫کمک نیاز ندارین؟
‫ببخشید؟
‫پرسیدم کمک نیاز ندارین؟
‫نه. نه. ممنون. ‫مشکلی نیست. ممنون.
‫ولی ظاهراً به مشکلی برخوردین.
‫چیزی نیاز نداریم!
‫مطمئنین؟ چون از برنامه‌تون حسابی عقب‌ـین.
‫یعنی خب تا انقلاب تابستونی ‫چند روز بیشتر نمونده.
‫با این حال که دوست دارم ‫جنگ بشه،
‫ولی خب به عنوان پسر عموت ‫دوست دارم کمک‌ت کنم.
‫پسر عمو؟
‫- آرس. ‫- تو فرزند آتنایی!
‫همیشه باهوش‌ترین عضو گروه!
‫چرا می‌خوای کمک‌مون کنی؟
‫اصلاً از کجا می‌دونی ‫می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫چون منم دارم همون‌کاری رو می‌کنم ‫که شماها دارین می‌کنین.
‫زئوس هم همه‌ی فرزندانش رو فرستاده ‫دنبال عصا بگردن.
‫ببینید اسکل‌ها، ‫من حسابی گشنمه!
‫یه غذاخوری خوب یکم جلوتر ‫سر راه‌مونه!
‫اگه به کمک نیاز داشتین، من اون‌جام ‫زود تصمیم بگیرین.
‫تا ابد منتظرتون نمی‌مونم.
‫واقعاً این پسر عموم بود؟
‫این خانواده چرا این‌طوریه؟
‫حرکت کنین.
‫فکرکنم درست اومدیم.
‫چند لحظه صبرکنید، ‫دارم تو توئیتر یه دعوا راه می‌اندازم.
‫هیچی مثل این دعواهای کسونه‌واویلایی ‫قدیمی خوشحالم نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب، تموم شد.
‫ماموریت‌تون با شکست مواجه می‌شه. ‫به‌نظرتون از کجا می‌دونم؟
‫- قرار نیست همچین تفاقی بیفته. ‫- معلومه که میفته.
‫اولین دلیل...
‫پرسی همیشه مایه دردسر بود،
‫اما دیگه فکر نمی‌کردم ‫دست به همچین کاری بزنه!
‫این...این کیه؟
‫- ناپدریم‌ـه. ‫- به علاوه...
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- نابودی آرچ...
‫- صبرکن. ‫- به‌نظرتون ممکنه در...
‫مفقود شدن همسرتون هم دست داشته باشه؟
‫همچین بچه داغونی؟
‫- هرکاری از دست‌ش برمیاد. ‫- چی؟
‫عجیبه مگه نه؟
‫اف‌بی‌آی عکست رو همه‌جا پخش کرده.
‫اون کامارو. ‫من...من خیلی اون ماشین رو دوست داشتم.
‫خیلی زیاد!
‫- کافیه! ‫- سر به تنش نمی‌ذارم!
‫می‌دونستم بچه باحالی هستی.
‫با این حال این دیگه کاملاً مشخصه که
‫اگه بخواین پای‌پیاده برین لس‌آنجلس ‫صد در صد وسط راه دستگیرتون می‌کنن.
‫پس چرا خودت این‌جا نشستی؟
‫اگه تو هم دنبال عصای آذرین می‌گردی،
‫چرا این‌جا دست روی دست گذاشتی؟
‫عجب دختر نترسی هستی تو!
‫مهم نیست. ‫چون چه عصا برگردونده بشه، چه نشه
‫زئوس به پوسایدن حمله می‌کنه.
‫نه. پیش‌گو گفت اگه عصا رو برگردونیم ‫جنگ نمی‌شه!
‫خودش همچین حرفی زد؟ ‫یا کایرن گفت همچین منظوری داشته؟
‫آره...
‫تو عضو جدید این خانواده هستی بچه جون ‫بذار با روال کار خانواده‌مون آشنات کنم
‫سال‌ها قبل از این‌که به دنیا بیام، ‫پدر بزرگم کرونوس،
‫عمه‌ و عمو هام رو می‌خوره.
‫آره. بعد بابام مجبورش کرد همه‌شون ‫رو بالا بیاره،
‫بعد هم پدربزرگم رو تیکه تیکه کرد ‫و انداخت‌ش تو یه گودال بزرگ.
‫آره خلاصه از همون اول ‫این چنین آدم‌هایی بودیم.
‫المپ‌نشینان مبارزه می‌کنن، ‫ما خیانت می‌کنیم. از پشت خنجر می‌زنیم
‫بقیه رو تو راه‌پله هل می‌دیم ‫پایین تا خودمون زودتر برسیم.
‫و به‌خاطر همین عاشق خانواده‌ ام هستم.
‫بابام خودش هم می‌دونه قرار نیست عصاش ‫رو با این ماموریت‌ها و مسخره‌بازی ها به‌دست بیاره.
‫می‌دونه قراره جنگ بشه!
‫و راستش فکرکنم خودش ‫هم بدش نمیاد.
‫از نگاه اون وقتشه بجنگیم، ‫پس جنگ می‌شه و می‌جنگیم.
‫عالی نیست؟
‫ما ماموریت‌مون رو به پایان می‌رسونیم ‫و جلوی وقوع جنگ رو می‌گیریم.
‫خودت گفتی کمک‌مون می‌کنی. ‫می‌تونی؟
‫خیلی خب ببین. ‫یه‌کم جلوتر یه‌ شهربازی هست.
‫من سپرم رو اون‌جا جا گذاشتم، ‫اگه شما سپرم رو برام بیارین،
‫من تا فردا ظهر وقتِ ناهار ‫شما رو می‌برم دنیای مردگان
‫و نقشه‌ی نفوذ به کاخ هادس رو می‌کشیم.
‫سپرت رو جا گذاشتی؟ ‫یعنی تو چرخ فلکی چیزی؟
‫ببین. این بامزه‌بازی‌هات ‫تا یه‌جایی باحال بود،
‫اما الان داری می‌ری مُخم!
‫پس یا پیشنهادم رو قبول کنید ‫یا سه‌تاتون رو می‌کشم تا
‫بتونم با آرامش غذام رو بخورم؟
‫باشه.
‫عالیه. فقط یه شرط داره.
‫اون سپر برای من خیلی مهمه،
‫برای همین این ساتیر باید پیش من بمونه ‫تا یه‌وقت در نرین!
‫- چی؟ نه! ‫- باشه.
‫اصلاً.
‫- نمی‌خوام دوباره جدا شیم. ‫- اشکال نداره.
‫اگه واقعاً می‌خواست ما رو بکشه ‫تا الان مُرده بودیم.
‫فقط می‌شه تا دم بدرقه‌شون کنم؟
‫خیلی‌خب ببین، باهاش دهن به دهن نذار.
‫می‌خواد عصبانی‌ت کنه و بره روی مُخت ‫این اجازه رو بهش نده.
‫نگران نباشید. حواسم هست!
‫کارم رو بلدم. برید سپر رو پیدا کنید.
‫برگشتین من همین‌جام.
‫من زیاد فیلم‌های ترسناک ندیدم،
‫ولی این‌جا دقیقاً شبیه جاهایی هست که ‫تو فیلم‌ها می‌گفتن
‫نزدیک‌شون نشین!
‫من‌که تا حالا یدونه فیلم هم ندیدم.
‫- پس مجبورم حرفت رو باور کنم. ‫- اصلاً ندیدی؟
‫یعنی چی یدونه هم ندیدی؟ ‫یعنی اصلاِ اصلاً؟
‫مگه معنی دیگه‌ای هم میده؟
‫اگه خدا بخواد تا چند روز آینده ‫زنده بمونیم،
‫این مشکل رو حل می‌کنیم.
‫فیلم دیدن خیلی خفنه!
‫فعلاً بهتره بریم این سپر کوفتی ‫رو پیدا کنیم.
‫پرسی وایسا! صبرکن!
‫- چی شد؟ ‫- اصلاً تکون نخور.
‫یه لحظه صبرکن.
‫توی ساخت‌ش از «برنز آسمانی» ‫استفاده کردن.
‫وای پشمام. ‫خب الان چه غلطی کنیم آنابث؟
‫شمشیر خودت هم از برنز آسمانی ساخته شده.
‫اگه انسان باشی، ‫ازت رد می‌شه و هیچی نمی‌شه.
‫اما اگه هیولا یا نیمه‌خدا باشی...
‫- خب اصلاً چرا این‌جاست؟ ‫- سوال خوبیه!
‫راستش باید بگم این یه شهربازی عادی نیست.
‫- یه خدا این‌جا رو ساخته. ‫- آخه کدوم خدایی می‌شینه شهربازی می‌سازه؟
‫هفستوس!
‫چرا هفستوس ‫باید شهربازی بسازه؟
‫چون شاید بازی می‌کنه ‫و سرگرم می‌شه؟
‫اصلاً بامزه نبود آنابث.
‫یه‌ذره بود.
‫وای. اون رو ببین!
‫- چه خفن! ‫- آنابث!
‫آروم باش. بذار فکرکنم.
‫خیلی‌خب.
‫خب فهمیدم. فقط باید...
‫هلش بدی و ازش رد بشی.
‫- هلش بدم؟ ‫- آره.
‫مگه تو امروز صبح نبودی که می‌گفتی
‫الهه‌های سرنوشت گفتن یکی‌مون قراره ‫بمیره و ما باید این رو جدی بگیریم؟
‫- پرسی؟ ‫- بله؟
‫فقط هل بده!
‫این دیگه چی بود؟
‫این دستگاه برای آسیب زدن به ما درست نشده. ‫هدف‌ش ترسوندن ماست. مثل یه آزمون‌ـه!
‫هفستوس می‌خواسته از حضور
‫نیمه‌خداها توی شهربازی‌ش مطلع بشه.
‫فکرکنم الان دیگه می‌دونه.
‫ما قبلاً هم رو یه‌جایی دیدیم.
‫من زیاد این ور اون ور می‌رم بچه جون ‫خیلی‌ آدم می‌شناسم.
‫- من 24 سالمه راستش. ‫- خوش به حالت.
‫روز انقلاب تابستونی هم رو دیدیم. ‫توی المپ.
‫از معترض‌هام بودی؟
‫نه. از معترض‌ها نبودم. ‫اتفاقاً طرفدارتون بودم.
‫فکرکنم من رو با یکی دیگه ‫اشتباه گرفتی بچه جون.
‫نه نگرفتم.
‫ساتیرها توفو می‌خورن. ‫گل‌ها رو می‌پرستن.
‫احساسات‌شون رو با آهنگ خوندن بیان می‌کنن. ‫ساتیرها طرفدار من نیستن.
‫ساتیرها فرزندان طبیعت‌ن.
‫طبیعت هم وحشیه! ‫مملو از خون و خون‌ریزی. مگه نه؟
‫شاید ناخوش‌آیند باشه، ‫اما دلیل نمی‌شه غلط باشه.
تو توی همه‌اش قهرمانی
بهش احترام میذارم
تو چی هستی؟ زیادی به جنگ‌جهانی دوم علاقه داری؟
فیلم «نجات سرباز رایان» رو دیدی، نه؟
به جنگ تربوت بیشتر علاقه دارم
جنگ لابستر
جنگ سیصد و سی و پنج ساله
چیزهایی که بهشون علاقه داری
توی اون جنگ‌ها آدم‌های خیلی کمی مردن
از کارهای ملایم‌ترت خوشم میاد
یه چیز باحالی در مورد فشار طاقت‌فرسا و تسلیم شدن سریع وجود داره
دیگه کسی در مورد اونا حرف نمیزنه
باید بزنن
دوباره بگو قبلا همدیگه رو کجا دیدیم؟
وای
نگاهش کن
بگو که خدای صنعتگری این رو نساخته
تا حالا همچین چیزی دیده بودی
،اگه متعلق به خدای صنعتگری باشه
پس خدای جنگ اینجا چیکار میکرد؟ باهم دشمن هستن؟
و چرا بدون سپرش از اینجا رفته
...اگه حدس من رو بخوای
...آرس همیشه به - افرودیت -
اون زن هفستوس هستش
شوخیت گرفته. اینجا باهاش آشنا شده؟ توی پارک شوهرش؟
خیلی کار اشتباهیه
مچشون رو گرفتن و مجبور شده با عجله بره
تنها چیزی که آرس در موردش ...حقیقت رو میگفت اینه که
این خانواده داغونه
اصلا سعی نکن بگی حس بدی پیدا نکنم
من که چیزی نگفتم - حس میکنم داری بهش فکر میکنی -
حتما اینجا مچ آرس و افرودیت رو گرفتن
سپر باید اونجا باشه
فقط باید بریم بیاریمش
.حتما. بریم سوار قایق ترسناک ارواح بشیم چرا که نه
♪ عشق چیه؟ عزیزم، اذیتم نکن ♪
چه خبر شده؟
حس میکنم قبلا این رو شنیدم
فکر کنم توی دفتر ارتودنتیست شنیدم
♪ عشق چیه؟ ♪
♪ آره ♪
♪ نمیدونم ♪
وایسا، این رو میدونم
♪ عشقم رو بهت میدم، ولی اهمیتی نمیدی ♪
داستان هفستوس‌ـه
♪ چی درسته و چی غلطه؟ ♪ ♪ یه نشونه بهم بده ♪
♪ عشق چیه؟ ♪
هرا ردش کرد
♪ عزیزم، اذیتم نکن ♪
افرودیت ردش کرد
.مامانم همیشه این داستان‌ها رو برام میگفت اینو یادمه
...گفت
♪ دیگه اذیتم نکن ♪
چی؟
گفت خدایان باهمدیگه اینطوری هستن
از اینجور خانواده‌ها هستن
چرا تا الان نمیخواستی این رو بگی؟
سعی داشت من رو ازتون دور نگه داره
♪ ...اذیتم نکن ♪
شاید حق با تو بود
شاید باید بهتر آماده‌ام میکرد
شاید داشت آماده‌ات میکرد
تا وقتی اومدی پیش ما با این فرق داشته باشی
♪ عزیزم، اذیتم نکن ♪
♪ دیگه اذیتم نکن ♪ ♪ عشق چیه؟ ♪
اوناهاش. سپر آرس
!بپر
!پرسی
الان با قدرت آبیت من رو از آب بیرون کشیدی؟
نه
...تو - نمیدونم. شاید؟ -
قدم به قدم دارم یاد می‌گیرم
چطوری قراره بیاریمش پایین؟
اینا یه جورایی به هم وصل هستن
یه دستگاهه ولی چطوری باید دستگاه رو روشن کنی؟
.از همه‌ی بچه‌ها متنفرم از بچه‌های خودم هم متنفرم
،شاید کمتر از بقیه‌ی بچه‌ها ولی بازم خیلی بهشون علاقه ندارم
"!ببین چی درست کردم"
"پروانه‌ها به چه دردی میخورن؟" "زانوم درد میکنه"
عاشق کارم هستم، ولی اون شب
وقتی بچه‌های همه واسه انقلاب زمستانی میان
و من مجبورم بشینم و ارائه‌اشون رو تحمل کنم
اون شب با اختلاف بدترین شب هر سال منه
انگار، امسال از همه بدتره
چون یکی از اون بچه‌ها عصای آذرین رو با خودش برد
.این نظر توـه از کجا معلوم واقعا کی برش داشته
خیلی‌ها اینقدر از پدرم متنفر هستن که سعی کنن بدزدنش
.شاید ولی اشخاص زیادی نمیتونن از پسش بربیان
ممکنه هیدس یکی رو واسه این کار اجیر کرده باشه
این نظر توـه
و یه نفر که میتونست یه مدت از اونجا بره
،و کسی متوجه نبودنش نشه
،اونقدری شجاع باشه که به زئوس نارو بزنه اونقدری بتونه مخفی‌کاری کنه
...تا بتونه عصای آذرین رو - کافیه -
همه چی یه معما نیست که باید حل بشه
تو هم به بدیِ خواهرمی
اون همیشه اینطوری بود؟ - کی؟ -
خواهرت. آتنا - منظورت چیه؟ -
همیشه موضوعات رو پیچیده‌تر میکرد
تا بقیه فکر کنن از تو باهوش‌تره
دمت گرم! پس فقط من نیستم که متوجه این کارش شدم؟
نه. اصلا - ولی گاهی حس میکنم اینطوریه -
واقعا اون باهوش‌تره؟ وجداناً؟
اگه خیلی باهوشه، جریان جغد چیه؟ همیشه‌ی خدا باهاش حرف میزنه
این جونده‌ی چاق و کثیف و پردار انگار بهترین دوستشه
اونوقت همه مطمئن هستن که نابغه‌اس ولی منی که جغد ندارم نابغه نیستم؟
!همینو بگو - انگار مردم فقط میخوان -
چیزی که دلشون میخواد رو ببینن و هر چیزی که جور درنمیاد
رو نادیده میگیرن
و به خودشون تلقین میکنن - !دقیقا -
مثلا تو دزد رعد رو پیدا کردی و اون نتونست
منظورت از این حرف چیه؟
از کدوم حرف؟ - پیدا کردن دزد -
هردومون میدونیم دوستت عصای آذرین رو ندزدیده
آره، ولی زئوس فکر میکنه دزدیده
و فقط همینه که مهمه، درسته؟ - خفه -
یه هدیه بود
.با یه هدف پنهانی ،هفستوس به هرا تقدیمش کرد
،ولی به محض اینکه روش نشست نتونست بلند بشه
،تمام خدایان تلاششون رو کردن ولی دستگاه زیادی باهوش بود
.زیادی قوی بود نیروی زیادی داشت. حتی در مقابل اونا
،آخرش گفتن اگه هفستوس هرا رو آزاد کنه
افرودیت زنش میشه
با صندلی معامله میشه
یکیمون میشینه، اون یکی سپر رو برمیداره
من میشینم - چی؟ وایسا ببینم -
هرکی بشینه دیگه بیرون نمیره
به نظر کاملا واضحه - میدونم، واسه همین گفتم وایسا -
.اینجا که آرچ نیست، مغز جلبکی دوباره منو به راه‌پله
هل نمیدی - معلومه که هلت میدم -
این بار نمیذارم
اینطوری جواب نمیده - واسه همینه که اینجایی -
ببخشید؟
،وقتی تیمم رو انتخاب میکردم
به کایرون گفتم یکی رو لازم دارم که اگه توی ماموریت لازم باشه
واسه قربانی کردنم درنگ نکنه
اونم قبول کرد
اون شخص تو بودی
حق با تو بود
باورم نمیشه، ولی الهه‌های سرنوشت درست میگفتن
.راهی واسه فرار کردن ازش نیست ...توی آرچ به زور ازش فرار کردیم، ولی
شاید این چیزی نیست که بشه تا ابد ازش فرار کرد
اوراکل تو رو انتخاب کرد
!خدایان تو رو انتخاب کردن - بس کن! موضوع این نیست -
اگه موضوع این نباشه دیگه چی میتونه باشه؟
توی این ماجرا تو بهتر از منی
بهتری دیگه
خودت هم میدونی
باور کن، کاش یه راه دیگه واسه موفقیت این ماموریت بود
ولی راهی نمی‌بینم
میخوام یه قولی بهم بدی
بدون مادرت دنیای مردگان رو ترک نمیکنم
ممنون
،میخواستم بگم، وقتی ماموریت تموم شد
میتونی برگردی و سعی کنی منو از اینجا ببری بیرون
فکر کردی قرار نیست برگردم؟
فقط خواستم مطمئن بشم
عجیبه
گرمه
فکر بدیه. بلند شو
نمیتونم
پرسی، بلند شو، جدی میگم - اشکالی نداره -
من خوبم
خوبم
...من
میتونم کمکت کنم؟
واسه بیرون رفتن کمک لازم داری؟
پس برو دیگه
بدون دوستم از اینجا نمیرم
آره، روشمون اینطوری نیست
.این مسیر یکطرفه‌اس نمیشه تغییرش داد
از کجا میدونی؟ - چون خودم ساختمش -
بدون دوستم از اینجا نمیرم
،و اگه قرار نیست کمکم کنی
میشه دست از سرم برداری تا بتونم تمرکز کنم؟
،برخلاف چیزی که برادرم ممکنه بهت گفته باشه
من حرف زور قبول نمیکنم
میدونم مادرت اخیرا از دستت ناراحت بود
.هردومون میدونیم چطوری رفتار میکنه ولی این دیگه زیاده‌رویه
حتی واسه اون
...اگه با اون سپر از اینجا بری بیرون
.یه قهرمان میشی توی مسیر بزرگترین افتخار قدم برمیداری
مادرت بهت افتخار میکنه و تو رو می‌بخشه
،و همه چی به حالتی برمیگرده که همیشه بوده
همیشه خواهد بود
و باید باشه - !نباید اینطوری باشه! نباید باشه -
بخور یا خورده شو. جز قدرت و افتخار چیز دیگه‌ای مهم نیست
،آرس اینطوریه، زئوس اینطوریه مادرم اینطوریه
اون اینطوری نیست
اون بهتر از ایناست
شاید منم یه زمان اینطوری بودم
ولی دیگه نمیخوام اونطوری باشم
مثل شماها نمیشم
اصلا نمیشم
بعضی‌هامون هم خوششون نمیاد اینطوری باشیم
تو بچه‌ی خوبی هستی، آنابث
پیش مادرت ازت تعریف میکنم
سواریمون کجاست؟
شوخی میکنی
.میخواین سوار بشین، نمیخواین سوار نشین اصلا برام مهم نیست
ولی تا چند ساعت دیگه، این ماشین قراره به کازینوی لوتوس توی وگاس برسه
.هرمس اونجا میگرده اگه کارتون رو درست انجام بدین
راننده‌ی شخصیش در عرض چند دقیقه شما رو به لس‌آنجلس می‌بره
.بگیر. لباس. پول نقد دراخما برای احضار هرمس
،میخوام براتون آرزوی موفقیت کنم ولی به چه دردتون میخوره؟
ما شکست نمیخوریم
نگران نباش. پدرت بچه‌های زیادی داره
که وقتی از شوق و علاقه افتاد دیگه بهشون اهمیتی نداد
اصلا تنها نمی‌مونی - ما شکست نمیخوریم -
و دارم از شنیدن این حرفت خسته میشم
پرسی
فکر میکنی میدونی من کی هستم، ولی نمیدونی
...و اگه مراقبت نباشی
می‌فهمی که کی هستم
...پرسی
خب، به خاطر سوءاستفاده از احساسات و چیزبرگر ممنونم
.همینطور به خاطر ماشین اینم ازت قبول میکنیم
میتونیم چند تا دستمال کاغذی ازت بگیریم؟
اینجای خیلی هم تمیز نیست
خب.. بوی گند میده
مهم اینه ما رو به جایی که میخوایم برسونه
البته اگه آرس راست گفته باشه
.راست نمیگفت حداقل حقیقت رو کامل نمیگفت
یه چیزی رو قایم میکرد
از کجا میدونی؟ - چون فکر کنم از زیر زبونش بیرون کشیدم -
میدونم کی عصای آذرین رو دزدیده
«تـرجمه از «آیـــدا و آرمـان اسـدی ::: Ayda.NDR & Arman333 :::
قضیه بیشتر از عصاست
یه موضوع بزرگتره
هی، نیمه‌خدایان. خوش اومدین
مشکل خیلی بزرگی داریم