مترجم: میثم موسویان MeysaM.UnicorN
‫مدت زیادی بود که من این‌قدر سالم نبودم،
‫اصلا یادم نمیاد آخرین بار کی بوده.
‫راستش فکر نکنم تا حالا ‫این‌قدر سالم بوده باشم.
‫من بیصبرانه منتظرم هر چیزی که در ‫طی دو هفته‌ی گذشته این‌جا یاد گرفتم رو...
‫توی زندگیم پیاده کنم.
‫مدیتیشن وعده‌ی غذای...
‫همین الانش می‌تونم تصور کنم ‫که این کارو سر میز آشپزخونه...
‫هر روز صبح با خانواده‌ام انجام میدم.
‫"ابراز احساسات صادقانه"‌ ‫می‌تونه خیلی کمک کنه.
‫کارای هنری و روزمره‌نویسی....
‫و حس جزئی از یه اجتماع ‫بودنی که به من دادید هم به کنار.
‫ممنون که کاری کردین بفهمم تنها نیستم.
‫درسته.
‫من حس می‌کنم آدم جدیدی شدم.
‫یه آدم جدید شدم. یه آدم سالم.
‫آره، میشه گفت من دیدگاه ‫جدیدی نسبت به زندگی پیدا کردم.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫من بهترم.
‫و برای این واقعا از همه‌ی شما ممنونم.
‫مخصوصا تو، لوان.
‫چون برای توانبخشی این محیط ‫واقعا خاص رو ایجاد کردی.
‫به لطف تو من آماده‌ام.
‫من آماده‌ی رفتنم.
‫چه گهی داری می‌خوری؟
‫- بله؟ ‫- تو بهتر شدی، آره؟
‫تو توهم برت داشته.
‫بیخیال، لوان. من این‌جا دیوونه‌ام یا...
‫می‌دونی که در مورد کلمه‌ی ‫"دیوونه" چه حسی دارم.
‫دیوونه فقط یعنی "زنی که من باهاش مخالفم."
‫- ممنون. پس این... ‫- از حد خودتم تجاوز کردی.
‫من الان حس می‌کنم ‫مورد حمله قرار گرفتم.
‫خب، من حس می‌کنم اون ‫جلوی همه‌ی ما روی زمین رید...
‫و اسمش رو گذاشت بستنی شکلاتی.
‫- هریت. ‫- چیه؟ قراره این‌جا بشینم...
‫و گوش کنم که دختر شایسته‌ی آمریکا ‫در مورد پذیرفتن خودش صحبت کنه؟
‫ما می‌دونیم که بحث و ‫درگیری برای تو آسونه، هریت.
‫اما اینم می‌دونیم که برای ‫تو منجر به چی میشه، مگه نه؟
‫پس جوش نیار‌، عزیزم.
‫فکر کنم این انتهای ‫جلسه‌ی امروز صبح ماست.
‫از همه ممنونم که اومدن.
‫لطفا از یک ساعت رسیدگی ‫به کارای شخصی‌تون لذت ببرید...
‫و من ساعت ۱۲:۳۰ شما ‫رو توی اتاق غذاخوری می‌بینم.
‫شیلا، می‌خوای بیای تو ‫کلبه تا با هم حرف بزنیم؟
‫البته.
‫اوضاع رو از بد به بدتر تغییر دادی، مگه نه؟
‫بفرما.
‫خب، اینو میگم چون شاید فراموش کرده ‫باشی، و اولین نفری هم نیستی که فراموش کرده،
‫این تجربه داوطلبانه هست. اینو یادته که؟
‫بله. یادمه.
‫خوبه. چون اگه این رو به تو یادآوری نکنم...
‫توی انجام کارم خوب نیستم.
‫دلیل این‌که من این‌جا ‫رو راه‌اندازی کردم...
‫باز شروع شد، می‌خواد ‫کل پیشینه رو تعریف کنه.
‫اون غذا نمی‌خورد. والدینش ‫اونو به یه آسایشگاه فرستادن.
‫اونو بستنش به صندلی. به ‫زور غذا خوروندن بهش.
‫اون قسم خورد که اجازه نده این اتفاق برای ‫کس دیگه‌ای بیفته. تو همه‌ی اینا رو میدونی.
‫تا وقتی که حالم بد شه. اما در ‫نهایت همه چی به تو بستگی داره.
‫نظرت چیه؟
‫شیلا؟
‫بله. من یه لحظه فکرم رفت جای دیگه.
‫اما میشه دوباره بگی؟ من ‫در مورد چی چه فکری می‌کردم؟
‫شیلا، واقعا فکر می‌کنی ‫آماده‌ای که بری خونه؟
‫واقعا ببخشید که اون‌جا ‫سعی کردم بقیه رو گول بزنم،
‫به‌جای این‌که بپرسم که می‌تونم برم یا نه.
‫لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫درک صدمه.
‫این یکی از قدم‌های شماست. توی لیسته.
‫آره. این لیست منه.
‫اما در این مورد باید از ‫یه نفر عذرخواهی بشه...
‫اما اون من نیستم.
‫من از هریت عذرخواهی نمی‌کنم. اون زن...
‫می‌دونم که از کلمه‌ی ‫"دیوونه‌" خوشت نمیاد...
‫- اما یکمی... ‫- من دارم در مورد خودت حرف میزنم،‌ شیلا.
‫اگه تو توی این فرایند صداقت به خرج ندی...
‫به خودت یه عذرخواهی بدهکار میشی.
‫باید انتظار اینو می‌داشتی.
‫احتمالا اینو روی یکی از بالش‌های ‫احمقانه‌اش سوزن‌دوزی کرده.
‫فکر کردی از این چی گیرت ‫میاد؟ جز هزینه‌ی هنگفتی که کردی.
‫اگه بخوام به زبون ساده بگم، ‫اگه نمی‌خوای تلاش کنی پس...
‫نباید این‌جا باشی.
‫من دارم همه‌ی فعالیت‌ها و تمرین‌ها ‫رو انجام میدم. من تلاش می‌کنم.
‫تلاش کردن یعنی صادق باشی.
‫نه‌ این‌که چیزی که من می‌خوام بشنوم رو ‫بگی،‌ بلکه چیزی که واقعا توی ذهنته رو بگی.
‫هیچ کسی نمی‌خواد چیزی که تو ‫فکر می‌کنی رو بشنوه، مخصوصا اون.
‫به علاوه، تو داری با ‫دسته چکت تلاش می‌کنی.
‫اون همه سنگ فیروزه ‫نمی‌تونه ارزون بوده باشه.
‫به خودت بستگی داره، شیلا. ‫تو الان می‌تونی بری خونه.
‫می‌تونی خودت رو موفق بدونی، ‫زندگی رو از جایی که ول کردی ادامه بدی.
‫و یا می‌تونی این‌جا بمونی و خودت رو ‫متعهد بدونی و کارای سخت رو انجام بدی.
‫تغییر واقعی این‌جا اتفاق میفته.
‫خب قراره چه کار کنی؟
‫تنها کاری که لازم بود بکنی این ‫بود که بهش بگی دیگه نمی‌خوای بمونی.
‫بگی آماده‌ی رفتنی.
‫اما تو مثل همیشه شجاعتت رو از دست دادی.
‫وقتی دیدم ساکتو بستی بلند خنده‌ام گرفت.
‫ممنونم بابت این.
‫خوشحالم که تونستم بخندونمت.
‫واقعا فکر می‌کردی این جواب ‫میده؟ فقط این‌که سپاسگزار باشی.
‫"من درمان شدم. خداحافظ."
‫تماشای این شگفت‌انگیز بود.
‫ولی به‌طرز غیرطبیعی. مثل این‌که ‫یه سنجاب اسکی رو آب انجام بده.
‫چرا برات مهمه؟
‫خب، اهمیت لغت درستی به نظر نمیاد، اما...
‫همه‌ی ما به اندازه‌ی تو ‫از این‌جا خوشمون نمیاد.
‫چرا همیشه در برابر من بیشعوری؟
‫- این سوال خوبیه. ‫- می‌دونم.
‫یه دلیلی داره. دقیقا نمی‌دونم چیه.
‫حداقل یه بخشیش به قیافه‌ات ربط داره.
‫با دمبل‌های من کاری کردی؟
‫به نظر میاد من با ‫دمبل‌های تو کاری کرده باشم؟
‫وای خدا.
‫اگه بیشتر این‌جا بمونی ‫به اندازه‌ی اون بد میشی.
‫دیگه کافیه.
‫در این مطمئنی؟ شاید حتی بدتر از اون بشی.
‫دو هفته وقتتو گذاشتی پای این مسخره‌بازی ‫و بازم اونا از تو انتظار بیشتری دارن.
‫دارن خونت رو میمکن در حالی ‫که کسب و کارت داره از بین میره.
‫کل این دم و دستگاه کلاهبرداریه.
‫این ملک رو ببین. فکر کردی ‫لوان چطور تونسته این‌جا رو بگیره؟
‫تو دو هفته‌اس این کارو نکردی.
‫تو بهتر به نظر میای. حس بهتری داری. ‫اما اون نمی‌خواد تو به این باور داشته باشی.
‫چون هر چه‌قدر مریض‌تر باشی برای اون بهتره.
‫این سود بیشتری برای لوان طماع ‫داره و فرصت موفقیت تو کمتر میشه.
‫خوردن با حضور قلب. این چیه؟
‫دقیقا همون چیزیه که به نظر میاد.
‫خوردن با آگاهی از قوت ‫و لذت و فایده‌ی غذا...
‫به‌جای همه‌ی چیزای دیگه‌ای که ‫ما از غذا برای اونا استفاده می‌کنیم.
‫می‌خواید کمکم کنین؟
‫راحتی.
‫همراهی.
‫طفره‌رفتن.
‫همه‌ی اینا آشنا هستن.
‫دیگه خودتی و خودت. شنا ‫کن یا غرق شو. برام مهم نیست.
‫عشق؟
‫این سوالی بود؟ چون آخرشو یه جوری گفتی.
‫- کسی که جواب میده میره یه قدم بزنه. ‫- واقعا؟
‫- دوباره که این‌کارو نمی‌کنیم؟ ‫- می‌تونم دوبرابرش کنم.
‫کی دوست داره شش قدم تمرین ‫پرتقال رو با ما به اشتراک بذاره؟
‫هر کسی جز هریت.
‫بی‌اشتهاهای عصبی خیلی کمال‌گرا هستن.
‫مثل یه موشک مقبولیت‌جو ‫دستشو پرت می‌کنه بالا.
‫نگه داشتن، دیدن، بو کردن، ‫مزه‌کردن، قورت دادن، دنبال کردن.
‫- خایه‌مالی رو فراموش کردی. ‫- خوب بود، ملیندا.
‫باید درون خودتون بشینید، ‫درون تجربه‌ی حسی‌تون.
‫و برای بعضی از ما ‫اون‌جا جای راحتی نیست.
‫لازم نیست این‌جا دستتو ببری بالا.
‫- ببخشید. ‫- و نیازی هم نیست که عذرخواهی کنی.
‫- ببخشید، ببخشید. ‫- عیب نداره.
‫میشه یه پرتقال دیگه انتخاب کنم؟
‫حس می‌کنم داخل این یه مشکلی هست.
‫وای پسر. قراره حسابی معطل بشیم.
‫بفرما.
‫ببخشید. این خیلی بده. من همه رو معطل کردم.
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره.
‫تو یه زندگی داشتی، یه نوار ‫ورزشی، یه کسب و کار در حال رشد،
‫و همه‌ی اونا رو برای ‫این مسخره‌بازی ول کردی.
‫این الان قبیله‌ی توئه. ‫می‌خوای این‌جا باشی؟
‫انگار یه بیگانه از یه ‫سیاره‌ی دور اینو انداخته.
‫شما تا حالا چیزی شبیه این ‫توی زندگی‌تون ندیدین.
‫خصوصیت‌هاش چی هستن؟ رنگش؟ شکلش؟
‫این فقط یه پرتقاله. یه ‫پرتقال معمولی کوفتی.
‫توی دست شما چه حسی داره؟ وزنش، بافتش.
‫به پرز و حفره‌هاش نگاه کنید.
‫و حالا با یه تیکه پوستش شروع می‌کنیم.
‫کل روغن معطرش توی اون‌جاست.
‫اون از پوست میوه محافظت می‌کنه.
‫سعی کنید درش بیارید.
‫بیاید آگاه باشیم که چطور ‫بو کردن نوعی مصرف کردنه.
‫از بینی‌ شما عبور می‌کنه ‫و به ریه‌‌هاتون می‌رسه.
‫یه سال طول می‌کشه تا یه گاز بزنی.
‫این مسخره‌ست.
‫حالا یه قسمت از میوه رو توی دهنتون بذارید،
‫سعی کنید گازش نزنید. ‫فقط توی دهنتون حسش کنید.
‫به احساساتی که ایجاد میشه و ‫واکنش سیستم بدنتون دقت کنید.
‫ما بدون قضاوتی این چیزها ‫رو برای یه لحظه حس می‌کنیم.
‫و بدون هیچ وقاری.
‫عاشق اینم که خودتو بروز میدی، ملیندا.
‫بله، هر حسی که بیاد خوبه، ‫اما سعی کنید گازش نزنید.
‫ما فقط داریم با حضور قلب حس می‌کنیم.
‫بعدش چی؟ می‌خوای با هم بریم دستشویی...
‫و با حضور قلب اونو برینیم؟ ‫داری فرصتت رو از دست میدی.
‫تو داری زمان کمی که برات مونده تا یه ‫کاری با زندگیت بکنی رو از دست میدی.
‫نه، باید بس کنی!
‫ببخشید. من نمی‌تونم این کارو ‫بکنم. این به درد من نمی‌خوره.
‫اون نمی‌تونه این کارو ‫بکنه. اون نمیتونه بذاره بره.
‫برگرد سراغ پرتقالت، هریت. ‫برگردین سراغ پرتقالتون لطفا.
‫می‌تونم یکی بردارم؟
‫- البته. ‫- نه عزیزم.
‫شرمنده، عزیزم، اونا ‫برای همه هستن، نه فقط ما.
‫تا کی این‌جا هستی، مامان؟
‫بهت گفتم، عزیزم. دو هفته. تقریبا تمومه.
‫آره، اندازه‌ی ۱۰ بار ‫خوابیدن، بعد میام خونه.
‫خیلی بد نیست. راستی پینکی چطوره؟
‫اون مریضه. سرشو زخمی کرده.
‫اون میره دکتر سر تا حالش بهتر شه.
‫چطور سرش رو زخمی کرده؟
‫خب، در این مورد حرف نزده بودیم.
‫من یه سگ میگیرم.
‫چی؟
‫وای، این کار مهم و متفاوتیه.
‫آره. ما به یه پناهگاه حیوانات سر زدیم.
‫و چند تا سگ ناز رو دیدیم.
‫اسم یکی از اونا اورئو ‫بود که ما خوشمون اومد.
‫اما اون مشکلات رفتاری داشت ‫و چشمش هم عفونت کرده بود...
‫برای همین نگران کننده بود اما... ‫آره، ما در موردش حرف میزنیم.
‫این هیجان‌انگیزه.
‫ممنون که اونو آوردی.
‫لطف کردی. لازم نبود این کارو بکنی.
‫خب، هر چیزی رو که پشت سر ‫میذاریم نمی‌خوام اون فشاری رو تحمل کنه.
‫اون می‌خواد مایا تو رو این‌جوری ببینه ‫تا خودش بتونه قهرمان باشه، آورنده‌ی سگ.
‫تو آبروت گهی‌تر میشه جلوش. قضیه اینه.
‫من خیلی از دستت عصبانیم.
‫نمی‌دونم اصلا قراره وقتی ‫برسه که از دستت عصبانی نباشم.
‫- من... دنی، متاسفم. ‫- نه، گوش کن.
‫گوش کن، بذار اینو بگم.
‫من متوجه‌ام که تو این‌جا مشکلی داری...
‫که بزرگ و واقعیه و من بهت ‫افتخار می‌کنم که باهاش مواجه میشی.
‫باید این کارت رو تحسین کرد.
‫این‌جا یه چرخه‌ای ‫هست که باید متوقف بشه...
‫و توقفش بر عهده‌ی تو هست.
‫برای مایا.
‫پس آفرین. همین.
‫اما با این حال از دستت عصبانی هستم.
‫بیاید این کارو بکنیم.
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫- اون... وای گندش بزنن. ‫- خیلی خب.
‫می‌دونم چه حسی دارین. حس ‫می‌کنین دیگه توانش رو ندارین؟
‫- فهمیدم چرا از تو خوشم نمیاد. ‫- این اجتناب‌ناپذیر بود، مگه نه؟
‫- از کجا اینو... ‫- لوسی یه دونه گرفته.
‫من فراموشش کرده بودم تا این‌که ‫امروز تصمیم گرفتم یکمی ورزش کنم.
‫و تو داخلش بودی.
‫صبر کنید. من می‌تونم کلش رو توضیح بدم.
‫هم این‌کارو می‌کنی هم معلم مدرسه‌ای یا...
‫آره، فقط کارت همینه.
‫باورم نمیشه.
‫من فقط گفتم که قبلا ‫تدریس می‌کردم و راستم گفتم.
‫پس شماها فقط... ‫جاهای خالی رو پر کردین.
‫دروغ‌های نیمه به همون‌ ‫اندازه‌ی دروغ‌های مستقیم بد هستن.
‫من شخصا فکر می‌کنم به‌خاطر ‫کلکی که توش هست اونا بدترن.
‫اون لامصب خیلی کلکه.
‫من این دید رو ندارم.
‫و نمی‌دونم به هیچ کدوم از شما چه ربطی ‫داره که من از چه راهی امرار معاش می‌کنم.
‫تو داری همون چیزی که این‌جا ما به‌خاطرش ‫درمان میشیم رو بی‌اهمیت نشون میدی.
‫تو یه روباهی توی یه مرغ‌دونی.
‫اونا نمی‌خوان این‌جا باشی. ‫خوششون نمیاد این‌جا باشی.
‫و با این حال اصرار داری ‫این‌جا باشی. بیدار شو!
‫وقتی از این‌جا بری تکلیف ‫این بساطت چی میشه؟
‫خب، فکر نکنم این قضایا ‫به هم ربط داشته باشن.
‫چرا باید کسی نوار تو رو بخره ‫وقتی بفهمه که یکی از ما هستی؟
‫"با هزینه‌ی خیلی خیلی پایین ۹.۹۵ ‫دلار و یه اختلال غذاخوردن فلج کننده...
‫شما هم می‌تونین عین من بشید."
‫آره، این دقیقا همون چیزیه که ‫در مورد تو ازش خوشم نمیاد.
‫اونا راضی نمیشن تا تو مثل ‫اونا بدبخت و عاجز بشی...
‫و هیچ چاره‌ای برات نمونه.
‫خب،‌ حقیقت اینه که اصلا فکر ‫نکنم بخوام برگردم سراغ این کار.
‫فکر نکنم که بتونم...
‫من ازش خوشم اومد.
‫- موسیقی جالبه. ‫- آره، خیلی گیرا هست.
‫و لوان میگه که ورزش متعادل مشکلی ‫نداره. حتی به سلامتی کمک می‌کنه.
‫تو شام یکم سس خردل خوردی. ‫از سالم بودن چی می‌دونی؟
‫ما دوست داریم برای ‫قدردانی از بدن بریم شنا کنیم.
‫دوست داری بیای؟
‫می‌دونی که ترجیح میدی بری توی اسید.
‫باشه.
‫عالیه.
‫من قبلا به همسر سابقم می‌گفتم ‫که شانس آورده معتاد کوکائینه،
‫چون اون می‌تونه متوقفش کنه.
‫وقتی اعتیاد شما به غذاست خیلی سخت‌تره.
‫باید با دشمن دوست بشید.
‫با چیزی که شما رو می‌کشه یه ‫رابطه‌ی سالم و پایدار برقرار کنین.
‫اما من این‌جا نیستم که کسیو نصیحت کنم.
‫الان نصیحتش شروع میشه، ۳ ‫ثانیه، ۲ ثانیه... ۳ ثانیه، ۲ ثانیه...
‫حقیقت اینه که همون اندازه‌ای که ‫یاد میدم باید از همه‌ی شما یاد بگیرم.
‫چرت و پرتای ریاکارانه و خودخواهانه!
‫این حرفا جاش روی یه ماگ روی ‫میز یه مدیر مدرسه‌ی راهنماییه.
‫شیلا، نوبت توئه. قدردانی رو انجام بده.
‫باشه. من امروز بیدار شدم.
‫همیشه بهتر از اینه که بیدار نشی.
‫من بعد از دو هفته دخترم رو دیدم.
‫و اون بزرگتر شده بود.
‫فرق کرده بود.
‫اما اون امکان نداره ‫تغییر کرده باشه، مگه نه؟
‫احتمالا به‌خاطر دور ‫بودن از مادرش بالغ شده.
‫چیز دیگه‌ای هست که به‌خاطرش ‫قدردان باشی؟‌ می‌تونه کوچیک باشه.
‫این‌که به من گفتین دروغگوی ‫حقه‌باز چی؟ کوچیکه؟
‫چیزی به ذهنم نمیرسه.
‫سعی کن فکر نکنی. من فهمیدم که ‫زبونم می‌تونه تنهایی خوب کار کنه.
‫بعضی وقتا زیادی خوب کار می‌کنه.
‫تو دقیقا مثل بقیه‌ی آدمای اینجا متظاهری.
‫میشینن احساساتشون رو میگن ‫پرتقالشون رو پوست می‌کنن...
‫در حالی که وینی گرین‌های ‫دنیا دارن همه جا رو می‌گیرن.
‫دارم میبینم که یه ‫قضیه‌ی دیگه‌ای در جریانه.
‫یه چیزی هست که اونو نمیگی. ‫من دوست دارم اونو بشنوم.
‫نه، اون چیزی نمیدونه.
‫تو مخفی‌کاری کردی، ‫شیلا. همه‌ی ما اینو می‌دونیم.
‫میشه سعی کنی اوضاع رو تغییر بدی؟
‫تو قدرت جادویی نداری. تو ‫نمی‌تونی درون روح منو ببینی.
‫تو خردمند نیستی، و حتی باهوش ‫هم نیستی. قطعا بامزه هم نیستی.
‫هر چیزی که میگی رو انگار از پشت...
‫کامیون خوندی.
‫تو جوری رفتار می‌کنی ‫انگار دالای لاما هستی،
‫در حالی که تو واقعا یه ‫لزبینی هستی که قبلا چاق بوده...
‫و اون‌قدری فیروزه به خودت ‫آویزون کردی که نمیشه جدیت گرفت.
‫- همش همین؟ ‫- نه.
‫این توهینه. اون باید قدم بزنه.
‫خفه شو، ملیندا. تو یه بچه‌ی کوفتی هستی! ‫همش می‌خوای بقیه رو از خودت راضی کنی.
‫تو حتی نمی‌تونی روی توان‌بخشی خودت تمرکز ‫کنی بدون این‌که از هر آدم بالغی توی این‌جا...
‫بخوای روی سرت دست نوازش بکشه!
‫تو مثل یه زن سرسخت ‫برابری‌خواه رفتار می‌کنی...
‫اما حقیقت اینه که ‫تو از من متنفری...
‫به جرم این‌که از تو موفق‌تر و خوشگل‌ترم.
‫تو توی دنیای واقعی زندگی نداری.
‫این اردوگاه تابستونی توئه،
‫تنها جایی که بقیه فکر ‫می‌کنن عن خاصی هستی.
‫بسه شیلا.
‫وقتی من می‌بینم توانبخشی واقعا چه جوریه...
‫ترجیح میدم برگردم روی زمین ‫دستشوییم و سرمو خم کنم توی توالت.
‫- تو انجامش دادی. تموم شد. حالا برو. ‫- شیلا، صبر کن.
‫دیوونه شدی؟ اونا الان ‫ازت متنفرن. تو منفوری. برو!
‫می‌دونی باحالی این بیماری روانی خاص چیه؟
‫هیچ چیز زننده‌ای نیست ‫که کسی بتونه به تو بگه،
‫که تو قبلا به خودت نگفته باشی.
‫شاید اینو از پشت یه کامیون خونده باشم.
‫ممنون که بالاخره تلاش کردی.
‫به توانبخشی خوش اومدی. این‌جا خیلی مزخرفه.
‫خیلی خب. فهمیدم. من عوضی بازی در آوردم.
‫من بهت سخت گرفتم و منطقیه که عصبانی باشی.
‫تو حق داری که عصبانی باشی. حقمه.
‫شاید اگه من همیشه در ‫گوشت حرف نزنم بهتر بشی.
‫شاید خوشحال‌تر و سالم‌تر بشی.
‫بدن رو ایده‌آل نکنید. انحناها و ‫هر چیزی که می‌بینید رو بکشید.
‫من خیلی بهت سخت گرفتم.
‫جوری که من در مورد بدنت حرف ‫زدم بی‌رحمانه و کاملا غیرمنصفانه بود.
‫اما اون‌قدر هم بد نبوده. من ‫بعضی وقتا بهت انگیزه دادم، مگه نه؟
‫ویدئو،‌ کلاس‌ها، واقعا خودت...
‫بدون من به اون‌جا می‌رسیدی؟ ‫واقعا می‌تونی اینو بگی؟
‫فکر کردی بدون من کی میشی؟
‫هر چیز خوبی توی زندگیت به‌خاطر...
‫من خیلی در مورد چیزایی که تلف شد ناراحتم.
‫تلف شدن وقتم. افسوس ‫خوردن برای همه چیز، حال خودم.
‫من می‌تونستم از این زمان و انرژی برای...
‫نمی‌دونم، پیدا کردن دوست ‫و یا ایجاد تغییر استفاده کنم.
‫اصلا هر کار دیگه‌ای می‌تونستم باهاش بکنم.
‫می‌تونستم یه ساز یاد بگیرم. ‫یا زبون ایتالیایی کوفتی.
‫یا ژاپنی یا همچین چیزی. نمی‌دونم.
‫شاید ژاپنی نه. اون خیلی ‫سخته. اما می‌تونستم این‌کارو بکنم.
‫کارم به کجا میرسید اگه...
‫اگه فقط نصف اون زمان و انرژی رو صرف...
‫و می‌دونم که این‌جوری ‫حرف زدن سازنده نیست،
‫اما احساس می‌کنم ناراحتم.
‫و مثل همه‌ی دروغ‌هایی که گفتم ‫و صدمه‌هایی که زدم و... می‌دونین؟
‫من می‌خوام خورده‌های زندگیم رو جمع کنم.
‫اما من... نگرانم که دیر شده باشه.
‫ببین، من این‌جا نیستم که ‫وانمود کنم که بعد از ریکاوری...
‫همه چی گل و بلبله.
‫اما...
‫گفتم امایی وجود داره؟
‫خب، حس کردم توش یه اما داشت.
‫به من بگو اون اما چی بوده.
‫که خیلی دیر نشده.
‫اگه تو بگی آره.
‫فکر کنم برداشتم این بود...
‫که این جلسه بیشتر زوج ‌محوره.
‫خب، متاسفم که ‫ناامیدت می‌کنم،‌ دنی.
‫اما این جلسه برای این طراحی شده ‫که از فرایند توانبخشی پرده‌برداری بشه...
‫و با این‌کار بذاریم ‫عزیزانمون تجربه‌های...
‫منزوی‌کننده و عمیقا مخفی...
‫رفتارهای اعتیادآور و ‫وسواس‌گونه‌ی ما رو بفهمن.
‫خب، در این صورت...
‫چرا عزیزش رو دعوت نکردی؟
‫- خواهش می‌کنم اینو نگو. ‫- اینو گفته بود؟
‫گفته بود که اون به یه مورمون که ‫توی کار ساخت‌ و ساز فروشگاهه میده؟
‫و من مطمئنم اون خود شیطانه.
‫- بهت گفتم که اون قضیه تموم شده. ‫- تو هیچی به من نگفتی.
‫تو فقط دروغ به من گفتی.
‫تو عصبانی هستی. این منطقیه.
‫اما فعلا من ازت می‌خوام که ما...
‫من سعی می‌کنم تغییر کنم. ‫کار من توی این‌جا همینه.
‫من دارم سعی می‌کنم بهتر بشم و بهترم شدم.
‫من مسئولیت کارامو قبول کردم. همه‌شو.
‫و همه‌ی چیزایی که ‫به‌خاطرشون عصبانی هستی...
‫من اون کارا رو کردم. همه‌شون رو.
‫اما اونا از هم جدا نیستن.
‫- بهم متصلن. همه‌ی... ‫- فهمیدم. فهمیدم.
‫پس می‌خوای بگی که ‫خیانتت به‌خاطر بیماری بوده.
‫- نه. ‫- کار تو نبوده.
‫- کار بیماری بوده؟ ‫- من اینو نگفتم.
‫- من اصلا چنین چیزی رو نگفتم. ‫- برام مهم نیست.
‫من دیگه نمی‌خوام مشوق تو باشم.
‫به نظر میاد که این‌جا به ‫اندازه‌ی کافی مشوق داری، پس...
‫آره، خوبه. تو داری روی خودت ‫کار می‌کنی. این باید خوب باشه.
‫نیست. این کار واقعا سختیه.
‫آره. باشه. من از این‌جا میرم.
‫کلی باید رانندگی کنم ‫و فردا برام روز مهمیه.
‫توی اتحادیه آزادی‌های مدنی ‫آمریکا مصاحبه‌ی شغلی دارم.
‫و کارم نطق بداهه نیست. ‫کار سیاسی درست حسابیه.
‫یه کار واقعیه.
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫خب، بهت خبر میدم که چطور ‫پیش رفت. اگه برات مهم بود.
‫این‌جا رو ببین. دیگه تمومه. شاید ‫بتونی از شر این‌جا خلاص شی.
‫من واقعا برات خوشحالم. ‫جدی میگم. اما بعدش چی؟
‫زندگی شخصیت ناموفقه.
‫این باعث میشه برای کسب و کار ‫تناسب اندام بیشتر وقت داشته باشی.
‫اما این اصلا قراره چطور پیش بره؟
‫تو می‌خوای یه ویدئوی دیگه منتشر کنی؟
‫راهنمایی یه فرد مبتلا به پرخوری عصبی ‫در حال بهبود برای بهداشت و سلامت؟
‫کیه که چنین چیزی رو بخواد؟
‫تو کلی روز خالی داری.
‫می‌خوای اونا رو با چی پر کنی؟
‫نتونستی بخوابی؟
‫نه. حالم خوب نیست.
‫منم همین‌طور. تشنم بود برای همین...
‫بگذریم. شب بخیر.
‫عالی شد. خیلی عالی شد. اونم متظاهره.
‫مثل هر کس دیگه‌ای توی این‌جا ‫که خودشون رو مسخره کردن.
‫صبر کن.
‫ببخشید. من...
‫من صداتو شنیدم.
‫خیلی خب.
‫من نمی‌خوام مچت رو بگیرم. ‫فقط بهت میگم که چی شنیدم.
‫این رد شدن از یه خط قرمزه.
‫تو یه مراجع هستی من مشاورم.
‫اما توی این وضعیم.
‫من برگشتم به حالت اولم. ‫در موردش حس خوبی ندارم.
‫این اولین باورم نبود و ‫احتمالا آخرین بارمم نیست.
‫این به‌خاطر اون چیزای بدی هست...
‫- که من گفتم در مورد... ‫- نه، نه.
‫این کار تو نبود، عزیزم. ‫تو اون‌قدر قدرت نداری.
‫من می‌تونم یه میلیون بهونه برات بیارم.
‫اما حقیقت اینه که من ‫هنوز بعضی وقتا کم میارم.
‫خب؟ مسیر توانبخشی خیلی طولانیه.
‫ناامید شدی؟
‫نه، من...
‫آره، یکم.
‫منم همین‌طور.
‫اما فردا هم روز خداست.
‫یکم بخواب، شیلا. باشه؟
‫شب بخیر.
‫سلام. اونا به من گفتن که توی ‫اون هال لابی مانند صبر کنم.
‫اما من با یه خانم خیلی مهربون صحبت ‫کردم و بهش گفتم که دنبال کی اومدم،
‫و اون به من گفت که کجایی. پس...
‫بگذریم،‌ سلام.
‫تو اومدی.
‫آره، خب. من کارم اینه. حضور پیدا می‌کنم.
‫من توی دبیرستان جایزه‌ی ‫حضور در کلاس رو گرفتم.
‫خیلی جذاب بود. خب...
‫- برای ساک‌ها کمک می‌خوای؟ ‫- نه، من مشکلی ندارم.
‫ببخشید.
‫حق با تو بود. فهمیدم که به کمک نیاز دارم.
‫نیاز داشتم. هنوزم نیاز دارم.
‫آره.
‫صبر کن ببینم، ما که در ‫مورد ساک‌ها حرف نمیزنیم؟
‫- نه. ‫- نه. می‌دونم.
‫در مورد اون قضیه‌ی سلامت روانی حرف ‫میزنیم. خوبه. فقط می‌خواستم مطمئن شم.
‫نه، من می‌تونم از پس چمدون بر ‫بیام، اما چیزای دیگه رو نمی‌دونم.
‫- باید ببینیم. ‫- آره.
‫فکر نکنم دیگه بتونم ادامه‌اش بدم.
‫ایروبیک و کار رو میگم.
‫بیخیال.
‫شاید برای من مناسب نباشه.
‫خیلی خب.
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟ ‫چطور می‌تونی تسلیم بشی؟
‫نمی‌دونم چطوری می‌تونم اون بالا ‫بایستم و ادای یه متخصص رو در بیارم...
‫در حالی که خودم باید ‫از کلی چیز سر در بیارم.
‫تو از طرف طرفدارا چند تا نامه داشتی.
‫آدمای استال/گرونر ‫اونو برای من فرستادن...
‫وقتی که فکر می‌کردن ‫ما هنوز با هم کار می‌کنیم.
‫ما هنوز با هم کار می‌کنیم؟
‫بیخیالش. کلی چیزا هست که باید بهش برسیم.
‫چه خوب، من یه نامه گرفتم؟
‫بیشتر از یکی.
‫شیلای عزیز، این نوار ورزشی عالیه.
‫شیلای عزیز، تناسب ‫اندام با شیلا به دادم رسید.
‫- نمی‌دونستم بدون اون چه کار می‌کردم. ‫- شیلای عزیز، ممنون.
‫ممنونم که زندگیم و سلامتیم و ‫اعتماد به نفسمو بهم برگردوندی.
‫من اخیرا به خاطر وسواس ‫روی سلامتیم درگیر شده بودم.
‫من توی...
‫خب، تو باید به خودت افتخار ‫کنی چون این کاملا حقیقت داره.
‫تو زندگی منو تغییر دادی.
‫مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN