‫آنچه گذشت...
‫منم داشتم توی کدش می‌گشتم ‫و توی...
‫و توی تراشه پردازش کوانتومی‌ای که ‫رئیست برام ساخت...
‫یه مشکل بدی داره.
‫هر دفعه که بن جهش داره، ‫داده انتقال می‌ده.
‫کارفرمای من یه نمونه اولیه‌ای بهت داد ‫به شرط اینکه
‫موقع به کار بردنش، ‫هر داده‌ای رو که جمع‌آوری کردی، بهش بدی
‫تنهایی نمی‌تونی اینو درستش کنی.
‫می‌دونی که باید با کی حرف بزنی، درسته؟
‫بخش سختش ساخت مدل نرم‌افزاری‌ای بود
‫تا بدون اینکه رئیسم متوجه تغییری بشه
‫کنترل تراشه‌ کوانتومی‌تون رو به شما بده.
‫- چیه؟ ‫- جاش فقط ۱۸ ما دیگه زنده‌س.
‫باید به هانا بگم.
‫این آخرین وصیت‌نامه‌ی سلیم مالک هست.
‫همه بدونن که من سلیم مالک، ‫و در صحت و سلامت عقل
‫ذهن و حافظه‌ی سالمی دارم ‫و تحت فشار
‫تهدید، فریب یا نفوذ
‫هیچ شخصی عمل نمی‌کنم، ‫و می‌خوام
‫این رو به عنوان آخرین وصیت‌نامه‌ام ثبت و اعلام کنم.
‫اول، برای دختر ارشدم...
‫نادیا. بگیر بشین.
‫بسیار خب ‫خیلی‌خب.
‫اول، برای دختر ارشدم، سارا
‫این گلدان سفالی رو به یادگار می‌ذارم
‫باشد که زیبایی شکننده‌اش ‫خونه‌ای که به خوبی مدیریت می‌کنی
‫رو در مرحمت خودش قرار بده
شوخیه دیگه؟
‫تو که می‌دونی هیچ پس‌اندازی درکار نبود.
‫بابا همه‌چیزش رو خرج جست‌وجوش کرد.
‫دوم، برای دینای بی‌باکم...
‫- دین‌ام. ‫- دستبند بیس‌بالم رو به ارث می‌ذارم
‫که وقتی تیم شورشی‌ها در سال 1946 ‫از تیم گربه‌ها بُردن،
‫باهاش یه هوم‌ران گرفتن. (هوم‌ران: ضربه‌ای که به خارج از استادیوم برود)
‫- چه قشنگ. ‫- ایول.
‫سوم، برای نادیای عزیزم...
‫منم.
‫باشد که وقتی داری به دانشگاه میری
‫این کشتی برات الهام‌بخش باشه.
‫اینه.
‫بذار ببینم.
‫واقعا تسلیت می‌گم.
‫عالیه، بابا. ‫ممنون.
جز یه مشت آت‌وآشغال چیزی نذاشتی که بخوایم ازت چیزی یاد بگیریم
‫من نمی‌شینم به غر زدنت گوش بدم.
‫- معلومه که تو ازش دفاع می‌کنی... ‫- اوه!
‫فکر کنم بابا چیزِ بیشتری از یه مشت آت‌وآشغال ‫برامون گذاشته.
‫انگار یه جور نقشه‌ست.
داری ازدواج می‌کنی
اونم امروز
‫می‌دونیم که یه‌کم یهوییه.
‫ولی واقعا دوست داریم ‫که همه‌تون بیاین.
‫آره، تازه با یهویی ازدواج کردن
دیگه لازم نیست واسه برنامه‌ریزی عروسی زحمتی بکشیم
ولی همه‌ی کیف عروسی به برنامه‌ریزیشه
‫لطف داری ایان، ولی این بیشتر ‫به عشق اونا مربوط می‌شه.
‫ببین، من یه بار عروسی‌ای رو برنامه‌ریزی کردم.
‫همون یه بار کافی بود.
‫اینطوری می‌تونه خودمونی باشه.
‫می‌تونیم دور و بر ساعت 5 بریم محضر،
‫یه غذایی بخوریم.
‫اوه، موقعیت بن پیدا شده.
‫- عالیه. ‫- بریم ببینیم کجاست.
‫خیلی‌خب. ‫یعنی...
‫بیا بغلم. ممنون.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب.
خوب پیش رفت
‫مطمئنی که به‌خاطر من عجله نمی‌کنی؟
‫اگه یه چیزی باشه که من
‫از تمام این جریانات یاد گرفته باشم، ‫اون اینه که
‫واسه ساختن زندگی، نباید دست‌دست کرد.
‫انگار تو هم یکی داری.
‫وای، خدای من.
‫پس با دو تیکه‌ای که تو دستکش من بود،
‫یه نقشه‌ی کامل داریم.
‫این دقیقاً اون طرف مرزه.
‫این گنج سن پاتریسیوئه.
‫معلومه خب! ‫آخرین دغدغه‌ش بود...
‫جواهرات نفرین‌شده‌ی عصای سنت پاتریک.
‫اینم فقط یکی دیگه از داستان‌هاش بود.
‫آهای.
‫نگو که اینو جدی گرفتی، دینا.
‫ببخشید، باید برم دستشویی.
‫ بهت گفتم که منو دینا صدا نکن.
‫اونجا چه اتفاقی افتاد، ادیسون؟
‫یه ثانیه دیگه دیرتر جهش می‌کردم ‫می‌تونستم جون جاش رو نجات بدم.
‫می‌دونم.
‫ولی خودت که می‌دونی شتاب‌دهنده
‫بهمون اجاره نمی‌ده که انتخاب کنیم که جون کی رو نجات بدیم
‫آره، من...
‫متاسفم.
‫خیلی‌خب، حالا باید چی‌کار کنم،
‫یه گنج دفن شده رو پیدا کنم
‫یا نذارم این خواهرها باهم دعوا کنن؟
‫من نمیام توی دنبال گنج بگردم.
‫احتمالا پیدا کردن گنج راحت‌تره.
‫تو نادیا مالک هستی.
‫17 سالته.
‫و تازه مدرسه رو تموم کردی.
‫پدرت سلیم مالک یه مسیحی لبنانی بود
‫که از آزارواذیت‌های ترک‌ها، فرار کرد
‫و دهه‌ی ۱۹۲۰ به اینجا مهاجرت کرد
‫بعد اون به یه استاد ادبیات بی‌اعتبار تبدیل شد
‫و کل عمرش رو صرف جست‌وجوی گنج ‫در سراسر آمریکا کرد.
‫سارا متأهله و دو تا بچه داره
‫و دینا یه جورایی همه‌ش شغل عوض کرده
‫تا اینکه یه هفته بعد از خونده شدن وصیت‌نامه ‫تو مکزیک ناپدید می‌شه.
‫و خانواده از هم می‌پاشه.
‫دینا باید کلید کل جریان باشه.
‫اون رفته دنبال گنج برگرده،
‫ولی تنها رفته.
‫"من روی زمین نفرین‌شده
‫در برابر راه به خوبی پنهان شده، می‌ایستم".
‫به نظر یه سرنخ میاد ‫و به دست‌خط بابا هم نوشته شده.
‫اوه، لطفا بگو که جدی نمیگی.
‫واقعا می‌خوای تنهایی بری دنبال این بگردی؟
‫منم پایه‌ام.
‫فکر کنم حق با دینا بود.
‫بابا واسه هر کدوم‌مون تیکه‌هایی از نقشه به جا گذاشته.
‫این باید یه معنی‌ای داشته باشه.
‫داره ما رو به سمت گنج هدایت می‌کنه.
‫درسته؟
‫بله.
‫با توجه به محل هر کدوم از بخش‌های نقشه،
‫می‌شه گفت که پدرتون قصد داشته...
‫بابا می‌خواسته که ما تیمی کار کنیم.
‫- همه‌مون باید بریم. ‫- نادیا درست می‌گه.
‫و این فرصت برای ماست که بالاخره
‫به یکی از ماجراجویی‌های بابا بریم.
‫اونا ماجراجویی نبودن. ‫خیال‌بافی بودن،
‫و به‌خاطر همونا هم خانواده‌مون نابود شد.
‫بابا یه وقت‌هایی به مدت چند هفته ‫مامان رو تنها می‌ذاشت.
‫و وقتی مامان مُرد، دست از کارش برداشت ‫تا کمک بده و ازمون مراقبت کنه؟
‫نه.
‫نادیای بیچاره به‌زور می‌شناختش.
‫راست می‌گه.
‫سارا، اون تازه فوت شده.
‫اون‌وقت فکر می‌کنی که من داگلاس و بچه‌ها رو ول می‌کنم
‫تا کار اونو تکرار کنم؟
‫ما یه خانواده‌ایم.
‫باید کنار هم بمونیم، مخصوصا الان.
‫امکان نداره که منو راضی کنین
‫تا برم دنبال یه گنج بی‌ارزش بگردم.
‫اصلا بی‌ارزش نیست.
‫تو چیزی می‌دونی که ما نمی‌دونیم؟
‫پدرتون یکی از دوست‌های صمیمی من بود،
‫و می‌تونم اینجا وایسم و به قضاوت‌های بد شما ‫درموردش گوش بدم،
‫ولی گنجی که اون به دنبالش بود واقعیه.
‫چقدر ارزش داره؟
‫اگه جواهرات سنت پاتریک تو این دوره پیدا بشن،
‫حدود 40 میلیون دلار می‌ارزه.
وای به حالتون اگه حرفاتون چرت‌وپرت بوده باشه
‫مطمئنیم که همین شهره؟
‫دوس استریاس.
‫دو روستا بودن که یه رودخونه‌ی مشترک داشتن
‫تا اینکه اسپانیایی‌ها سد ساختن ‫و سمت شمال رو خشک کردن.
همه‌چی خوبه؟
‫من روزی چهره‌ت، حالت رو می‌فهمم، ‫یه چیزی ذهنت رو مشغول کرده
‫بعضی وقت‌ها یادم میره که ‫چقدر منو خوب می‌شناسی.
‫- بن، من... ‫- هی بچه، اینو ببین.
‫پس با توجه به نقشه
‫جوهرات عصای سنت پاتریک
‫رشوه‌ای بودن که کلیسا برای ساخت سدی گرفت
‫که این شهر رو نابود کرد.
‫بعدش هم یه کشیش محلی جواهرات رو دزدید ‫و مخفی‌شون کرد،
‫کشیشه می‌گفت، این جواهرات، خون‌بها هستن.
‫خدایا، دقیقاً عین بابا حرف می‌زنی.
‫باریکلا.
‫"من روی زمین نفرین‌شده
‫در برابر راه به خوبی پنهان شده، می‌ایستم".
‫شاید یه قبرستون باشه؟
هیچ‌کدوم آب ندارین؟
‫این گرما داره آب بدنم رو خشک می‌کنه.
‫بهت گفتم که یه قمقمه بیاری.
‫پس تو چمدونت چیه؟
‫لوازم آرایشی، کفش پاشنه بلند،
‫یه دست لباس رسمی محض احتیاط.
‫بهت گفتم وسایل کمی بیاری.
‫من از تو برای مُد توصیه نمی‌گیرم، دینا جان.
‫اسمم دینه. ‫صد بار بهت گفتم.
‫- منو دین صدا کن. ‫- شاید بهتره واسه یه نوشیدنی خوردن وایسیم،
‫و حرکت بعدی‌مون رو برنامه‌ریزی کنیم؟
چطوره، دین؟
یه کافه اونجا هست.
‫از وقتی رسیدیم اینجا
‫این اولین حرف منطقی‌ای هستش ‫که یکی گفته.
برم ببینم از اینجا چی دستگیرم می‌شه
‫"زمین نفرین‌شده، ‫راه به خوبی پنهان شده".
‫بدو دیگه زیگی، لطفا یه چیزی بهم بده.
‫تو خودت رو مشغول اون سرنخ کردی ‫تا مجبور نباشیم
‫درمورد ازدواج کردن تام و ادیسون حرف بزنیم.
‫ببین، می‌دونم که باهاش مخالفی...
‫پس اشتباه فکر می‌کنی.
‫من براشون خوشحالم.
‫بن داره در زمان سفر می‌کنه، ‫و تو گفتی
‫سال‌ها طول می‌کشه تا بتونیم اونو برگردونیم خونه،
‫حتی با کد پروژه‌ی دارپایی که پیدا کردیم.
‫- آره، درسته. ‫- پس ادیسون حقشه زندگی‌ای داشته باشه.
‫تام اونو خوشحال می‌کنه.
‫مگه چیزِ دیگه‌ای مهمه؟
‫تو کی هستی،
‫و با جن چی‌کار کردی؟
‫ریچل، سلام.
‫هی، به نظرت معنی این چیه؟
‫"من روی زمین نفرین‌شده
‫در برابر راه به خوبی پنهان شده، می‌ایستم".
‫من واسه چیستان وقت نداریم، ایان.
‫چی... ‫چی داری میگی؟
‫اون می‌دونه.
‫گیدئون می‌دونه که یه جاسوس اینجا هست.
‫به تیم امنیتی گفته که اتاق همه رو بگردن
‫نه، نه، نه. ‫این به معنای واقعی نشدنیه
‫اون تو تمام سازمان‌های دولتی آدم داره.
‫از آژانس امنیت ملی واسه مشاوره گرفتن درمورد رمزگذاری ‫پیش اون میان.
‫ما احمق بودیم که فکر کردیم اون نمی‌فهمه.
‫باشه باشه، لطفا ریچ، ‫بیا...
‫می‌شه یه نفس عمیق بکشی؟
‫- یه فکری می‌کنم. ‫- خب، سریع فکر کن،
‫چون وقتی منو پیدا کنه، ‫تو رو پیدا می‌کنه.
‫بعد هم همه‌چی رو می‌فهمه، ایان.
‫اینا چی‌ان؟
‫بروشور واسه توریست‌ها.
‫من که میگم اینا ثابت می‌کنن که ‫بابا ساده‌لوح بود.
‫یا ثابت می‌کنن که چقدر از آدما به افسانه باور دارن.
‫می‌شه لطفا بس کنی؟
‫بله، بابا پدر عالی‌ای نبود.
‫ولی خدایی می‌شه...
‫خدایی به نظرت اون آدم احمقی بود؟
‫بله، و فکر می‌کنم همین الان هم
‫داره همه‌ی ما رو احمق جلوه می‌ده!
‫واقعا هم تونستیم خودمون رو هم‌رنگ بقیه جا بزنیم.
‫بسه دیگه!
‫اینقدر بهشون نگاه نکنین.
‫دست از سرشون بردارین.
‫داره بهشون می‌گه دست از سرمون بردارن.
‫نادیا، تو از کجا اسپانیایی یاد گرفتی؟
‫مدرسه‌ی دخترانه.
‫به نظر میاد از راه دور میاین.
‫گمون کنم که اتاق لازم دارین.
‫- نه. ‫- بله.
‫بلـ... هوم.
‫خانواده، آره. ‫کاملا درک می‌کنم.
‫می‌خواین تا تصمیم می‌گیرین ‫چمدون‌هاتون رو پشت پیشخوان بذارم؟
‫بله لطفا.
‫- آم، قصد توهین ندارم. ‫- بهم برنخورد.
‫ریکاردو باراگان هستم، در خدمتتونم.
‫اینجا کافه‌ی منه.
‫پس شما واسه پیدا کردن گنج اومدین؟
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫خب، اینجا خبر دیگه‌ای که نیست.
‫گنج نفرین‌شده‌ی سن پاتریسیو...
‫بزرگ‌ترین فریب‌کاری‌ایه که تا حالا شنیده‌م
‫ولی واسه کسب‌وکار خوب بود.
‫بهت گفتم که اون نقشه بی‌ارزش بود.
‫سارا.
‫من تو عمرم کلی نقشه دیدم.
‫اون دیوار رو می‌بینین؟
‫پر از شکارچیان گنجه.
‫راستش همین جاها یه دوربین دارم.
‫اصلا می‌تونم عکس شما رو هم به دیوار بزنم.
‫من؟
‫شاید.
‫حواست به کیف باشه.
‫خدایی آدم فکر می‌کنه بعد از تموم شدن رابطه با داگلاس
‫دیگه نخواد توجه مردی رو به خودش جلب کنه.
الان این خیلی بده؟
‫خودت که می‌دونی که چطور باهاش رفتار می‌کنه.
‫اینا رو ببین.
‫هر کدوم‌شون به جست‌وجوی خودشون اومدن.
‫برخلاف تمام انتظارها، امیدوار بودن
‫چیزی که دنبالشن رو پیدا کنن.
‫با خودشون فکر می‌کردن، ‫وقتی گنج رو پیدا کنم،
‫زندگیم رو عوض می‌کنم.
‫تو هم همین فکر رو می‌کنی؟
‫من دارم دنبال همون چیزی می‌گردم ‫که بابا می‌گشت...
‫یه حس به دستاورد رسیدن
‫و حسی که یه کار بزرگ کردم.
‫خودت که می‌دونی اون چطور آدمی بود. ‫هیچوقت کامل راحت نبود،
‫هیچوقت جایی وفق پیدا نمی‌کرد.
‫و ما داریم چی‌کار می‌کنیم؟
‫دنبال بابا می‌گردیم.
‫اونجا... اونجاست.
‫به نظر خیلی خوشحال میاد.
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم
‫دلم براش تنگ شده.
‫اون جلوی یه جاه وایساده.
‫"راه به خوبی پنهان شده... ‫[هم معنی‌ بودن "به خوبی با چاه"]
‫آه، از دست بابا و با کلمات بازی کردنش.
‫چاه روی نقشه یه تغییر جهت رو نشون می‌ده.
‫حالا داری حرف حساب می‌زنی.
‫بریم گنج پیدا کنیم.
‫بذار برم نقشه رو بیارم.
‫هی، کیف دست شماست؟
‫نه.
‫آه...
‫نادیا؟
‫ریکاردو رفته.
‫و نقشه رو هم برده.
‫چطور تونستی بذاری نقشه رو برداره و فرار کنه؟
‫توی کیف تو بود.
‫که بهت گفتم حواست بهش باشه.
‫ولی تو درگیر عشوه اومدن بودی.
‫اصلانم.
‫خیلی‌خب، صبر کنین!
‫بیاین بهش فکر کنیم، باشه؟
‫اونقدرهام وضعیت ناجور نیست.
‫ریکاردو خیلی وقته که اینجا بوده، درسته؟
‫اگه فکر نمی‌کرد که گنج واقعیه
‫امکان نداشت نقشه رو برداره و فرار کنه.
‫الان دیگه واقعی بودن یا نبودنش مهم نیست.
‫تا نقشه‌ی بابا رو نداشته باشیم ‫نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫پس بریم ببینیم اتوبوس بعدی‌‌ای که به تگزاس برمی‌گرده ‫کِی حرکت می‌کنه.
‫خب، من می‌تونم نقشه رو دوباره بکشم.
‫- می‌تونی؟ ‫- چطوری؟
‫خاطر مدرسه‌ی دخترانه ‫من حافظه‌ی
‫خیلی خیلی خوبی دارم.
‫یه دوره‌ست که...
‫سارا، می‌شه یه بروشور بهم بدی؟
‫دین، قلم داری؟
‫عالیه. ممنون.
‫آه، عالیه.
‫پس اینجا مرکز شهره، درسته؟
‫اینجا یه تعداد تپه بود.
‫بابا عصا رو کنج نقشه کشیده بود.
‫درسته. چاه
‫شمال غربی اینجا در امتداد این مسیره.
‫و بعد من چندتا از سرنخ‌های بابا رو اضافه می‌کنم.
‫"مسیر به خوبی پنهان شده..." ‫[مسیر چاه پنهان شده]
‫تو تیکه‌ی من نوشته بود، ‫"مارهای زیرزمینی
‫کلید شبدری را مخفی می‌کنند".
‫- آها. ‫- یواش.
‫درست متوجه شدم که قراره ‫بریم تو صحرا
‫تا مردی رو دنبال کنیم که احتمالا مسلحه،
‫اونم با نقشه‌ای که نادیا ذهنی کشیده؟
‫به نظر من که یه ماجراجوییه.
‫خیلی‌خب، اگه کسی
‫نظرش رو عوض کرد ‫بهم میگی؟
‫ممنون.
ا‌را‌ئه‌‌‌ا‌ی ا‌ز‌ وبگاه‌ ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫ببین، من سراسر دارک وب سرنخ به جا گذاشتم.
‫اگه کسی حاضر باشه سروهای پروتئوس رو هک کنه،
‫- بهم خبر میدن. ‫- ولی؟
‫هیچ هکری اصلا دلش نمی‌خواد
‫با گیدئون ریج درگیر بشه.
‫خدایا، همه‌ش امیدوارم که شاید
‫اگه چشم‌هام رو به اندازه کافی محکم ببینم،
‫- تمام این ماجرا تموم بشه. ‫- تو رفتی پیش گیدئون
‫چون اون تنها راهی بود که ‫می‌شد بن رو پیدا کرد.
‫اون تنها کسی بود که پول
‫و دسترسی‌ لازم ‫واسه ساختن تراشه‌ کوانتومی رو داشت.
‫و حالا ریچل قراره شغلش رو از دست بده.
‫و من و اون احتمالا زندانی هم می‌شیم.
‫وقتشه که به مجیک بگی.
‫نه خیر، نه خیر. ‫حرفشم نزن.
‫تو به هیچ وجه نمی‌تونی
‫مدام سعی کنی که خودت اینو حل کنی.
‫جواب نمی‌ده، ایان.
‫خودشه.
‫بابا دقیقاً اینجا بوده.
‫سوال اینجاست که بعدش کجا رفته؟
‫جوابش باید تو سرنخ بعدی باشه.
‫"مارهای زیرزمینی کلید شبدری را مخفی می‌کنند".
‫مار؟
‫شرمنده، عمراً نزدیک مار بشم.
‫مثل مار زیر زمین میرن.
‫نادیا؟
‫مسیر همینجاست.
‫منظورش واقعا مار نبوده.
‫منظورش تونل‌های زیرزمینی بوده.
‫- من یه طناب پیدا کردم. ‫- عالیه.
‫خب، من که از این پایین نمیرم.
‫با اینکه خوش گذشته،
‫هیچ علاقه‌ای به غرق شدن ندارم.
‫- دستتون درد نکنه. ‫- غرق نمیشی.
‫خشکه.
‫ازت متنفرم.
‫بدک نبود. ‫بگیر.
‫ممنون.
‫بریم؟
‫گمون نکنم بدونی از کدوم طرف باید بریم؟
‫منم مثل خودتم.
‫نه، ولی این سنگ‌های روی هم گذاشته شده ‫ممکنه یه راهنما باشن.
‫از این طرف.
‫خب، درمورد این گنج...
‫اگه سنت پاتریک مارها رو از ایرلند خارج کرده،
‫جواهراتش چطور سر از مکزیک در آورده؟
‫یه استعاره‌ست.
‫درسته؟
‫طبق افسانه، یه مرد سفیدپوست ریشی...
‫1500 سال پیش با یه قایق پارویی
‫به سواحل مکزیک رسید.
‫بعضی‌ها میگن که اون سنت پاتریک بوده.
‫ولی فرهنگ تولتک معتقد بود که
‫خدای مار پَر دارشون کوتزالکواتل بوده.
‫و فرضیه‌ی بابا این بود که کشیکی
‫که جواهرات رو دزدید ‫اونا رو به عنوان پیشکشی برای کوتزالکواتل دفن کرد
‫تا آب رو برگردونه.
‫خب، مشخصه که این جواب نداده.
‫خب چند وقت پیش آب اینجا خشک شده؟
‫انگار خیلی وقته.
‫- به نظرتون اون کی بوده؟ ‫- شکارچی گنج.
‫ولی اون بابا رو طرف خودش نداشته.
‫درسته.
‫از این طرف.
‫بن‌بسته.
‫این تونل باید تا 3 کیلومتر دیگه ادامه داشته باشه.
‫فرو ریخته.
‫دقیقاً موقعی که کم کم داشتم ایمان پیدا می‌کردم.
‫صبر کن، نگو که داری میری؟
‫مگه چاره‌ دیگه‌ای هم داریم؟
‫باید سرنخ رو حل کنیم.
‫"مارهای زیرزمینی کلید شبدری را مخفی می‌کنند".
‫این سرنخ واسه هرچی که هست
‫اون طرف اون ریزش قرار داده.
‫ما که مطمئن نیستیم.
‫و چه ضرری داره که یه نگاهی بندازیم؟
‫اوه چه می‌دونم،
‫شاید یه ریزش دیگه؟
‫می‌دونم که تو ایمان زیادی به بابا داشتی.
‫ولی واسه یه بار هم که شده، ‫نمی‌شه به خواهر بزرگ‌ترت اعتماد کنی
‫کسی که واقعا بزرگت کرد؟
‫ما بهت اعتماد داریم.
‫فقط دو دقیقه دیگه وقت می‌خوایم.
‫می‌خوای بری؟
‫برو.
‫ما می‌مونیم، سارا.
‫معلومه که می‌مونی.
‫چیزی نداری که بهش برگردی.
‫ببخشید؟
‫بن، باید عجله کنیم.
‫کلید شبدری. ‫شبدر...
‫زندگی تو خیلی راحته، ‫عین بابا رفتار می‌کنی، کلا بیخیالی.
‫من یه خانواده دارم.
‫نادیا مدرسه داره.
‫سارا، دیگه هیچی نگو.
‫تو شوهر نداری.
‫نمی‌تونی سر یه شغل موندگار باشی.
‫هیچوقت نگرانی‌ای نداشتی.
‫دنیای تو خیلی کوچیکه،
‫که پشت چرخ خیاطیت قایم شدی،
‫همه رو قضاوت می‌کنی.
‫تو اگه جای من باشی ‫یه روز هم دووم نمیاری.
‫و منم نمی‌تونم یه روز توی جهنمی که ‫تو اسمش رو خونه گذاشتی زندگی کنم.
‫فهمیدم!
‫یه سنگ قلابیه!
‫ببخشید.
‫ببخشید، حرفای شما واقعا مهمه،
‫ولی "شبدر" هم مهمه.
‫ما دنبال یه شبدر چهار برگ نمی‌گردیم.
‫به آخرین سرنخ بابا فکر کنین، ‫"به خوبی[چاه] پنهان شده".
‫بازی با کلماته دقیقاً مثل...
‫شم راک. ‫[شبدر]
‫- یه سنگ قلابیه. ‫- بله.
‫خدایا، این بده، حتی واسه بابا.
‫دنبال سنگی بگرد که
‫اصلا نباید این پایین باشه.
‫- رستگاری در شاوشنک. ‫- رستگاری در شاوشنک.
‫تو چه بچه مثبتی هستی.
‫یه چیزی پیدا کردم! ‫گوش کنین.
‫توخالیه.
‫- بیا درش بیاریم. ‫- باشه، باشه.
‫یه چیزِ دیگه هم داخلش هست.
‫سارا، ما به دست‌های بی‌نقص رقصنده باله‌ای تو نیاز داریم.
‫ممنون که متوجه شدی.
‫چی؟
‫ببینین چی پیدا کردم.
‫ظاهراً شوخ بودن رو پیدا کردی.
‫به نظر من که خنده‌دار نبود.
‫به نظر من که خنده‌دار بود.
‫خانوم‌ها...
‫بدم میاد لحظه‌تون رو خراب کنم.
‫ما اون کلید رو لازم داریم.
‫آقای ولز؟
‫معلومه که کار وکیله‌ست.
‫تو برامون تله گذاشتی.
‫تو زدی تو دستم که اون کشتی بی‌افته،
‫چون می‌دونستی می‌شکنه.
‫بدش من، زیبا.
‫پدرمون بهت اعتماد داشت.
‫آره، به گفته‌ی خودش.
‫اون‌وقت بعد از 20 سال رفاقت،
‫وقتی گنجش رو پیدا کرد ‫به من گفت؟
‫نه. فقط درموردش دروغ گفت.
‫بعد نقشه‌ی 40 میلیون دلاریش رو
‫به بچه‌هاش داد که اصلا تحمل اونو ندارن.
‫40؟
‫تو که گفتی سهم نصفه‌ی من 10 میلیون دلاره.
‫خب، به‌خاطر اینکه من دروغگوئم.
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫مجبور نبودی که بکشیش!
‫حالا ازتون می‌خوام همینجا روی زمین بشینین،
‫حدوداً یک ساعت اینا.
‫بعدش اگه خواستین
‫می‌تونین خودتون رو آزاد کنین.
‫ولی اینو بهتون میگم:
‫اگه تو کلیسا ببینمتون،
‫مجبور می‌شم بکشمتون.
‫ولی تو هنوزم بهمون نیاز داری، ولز.
‫بهمون نیاز داری چون... ‫درمورد نفرین نمی‌دونی.
‫هیچ نفرینی درکار نیست. ‫چی داری...
‫به معنای واقعی که نه، ‫ولی یه تله هست،
‫اشک‌های فراق کوتزالکواتل.
‫پیچیده‌ست،
‫و اگه بلد نباشی خنثی‌اش کنی، مرگباره.
‫ما بلدیم.
‫بابامون بهمون یاد داده.
‫بن، حواست به دین باشه.
‫حق با تو بود.
‫پدرمون هیچوقت بهت اعتماد نداشت.
‫اون به هیچکس جزء خانواده‌اش اعتماد نداشت.
‫شما اصلا از نقشه خبر نداشتین.
‫راجع‌بهش می‌دونستیم. ‫می‌دونستیم که وجود داره.
‫فقط نمی‌دونستیم کجا بود.
‫و ما معما رو حل کردیم.
‫و اگه می‌خوای از تله بگذری،
‫و از سهی از گنج لذت ببری،
‫به ما نیاز داری که به اونجا برسونیمت.
‫حالا چه نوع تله‌ای هست؟
‫این نوع.
‫بن، غار الانه که فرو بریزه!
‫دین!
‫من خوبم. کجا...
‫- دین؟ ‫- اینجام.
‫وای، خدا.
‫نه.
‫بیدار شو.
‫لطفا بیدار شو.
‫بیدار شو. بیدار شو.
‫آخ.
‫اوه، حالت خوبه.
‫بیا اینو برداریم.
‫آخه داشتی چه غلطی می‌کردی، ‫می‌خواستی خودت رو به کشتن بدی؟
‫داشتم مطمئن می‌شدم که ولز
‫با این فرار نکنه.
‫اوه.
‫جایی هم قرار نیست بره.
‫یالا، بیا بلندت کنیم.
!ب‍ام‍ا‌ب‍ین؛ م‍رج‍ع هرآنچه نمی‌یابید
‫ما هم جایی نمی‌ریم.
‫کل اینجا فرو ریخته.
‫یه راه خروج پیدا کردم.
‫فکر کنم یه راه خروج می‌بینم.
‫یالا، از این طرف.
‫- حالت خوبه؟ ‫- فکر کنم خوبم.
‫- آره، آره، آره. ‫- خوبی؟
‫ممنون.
‫هوات رو دارم.
‫نادیا، کجا داری میری؟
‫یه نسیمی حس کردم.
‫هنوزم باورم نمی‌شه که از اون پایین
‫نسیم رو حس کردی.
‫اونی که پوست حساسی داره منم.
‫به نظر یه شهر متروکه میاد.
‫لابد اون یکی بخش دوس استریاست.
‫همونی که موقع ساخته شدن سد خشک شد.
‫ولز به یه کلیسا اشاره کرد.
‫به گمونم این آخرین سرنخه.
‫یه کلیسا بالای جاده هست.
‫"چرخشی برای هر فصل از گل‌ گوادالوپ".
‫این اصلا یعنی چی؟
‫وای خدای من، حالت خوبه؟
‫اونا بانداژن؟
‫زخمی شدی؟
‫نه دقیقاً.
‫یه بانداژه،
‫ولی دلیل اینکه بستمش این نیست.
‫عجب.
‫همچین عقیده‌ای در دهه‌ی 50.
‫یعنی، یه حسی بهم می‌گفتا.
‫ولی این...
‫ولی این کار خطرناک نیست، ‫باند کشی بستن؟
‫تیزبینی‌ها. باریکلا.
‫ولی اون موقع گزینه‌ی زیادی نبود.
‫حتما دین خیلی احساس تنهایی می‌کنه.
‫متوجه نمیشم.
‫وقتی اینو می‌پوشم،
‫بیشتر حس‌ می‌کنم خودمم.
‫پس می‌خوای یکی دیگه باشی؟
‫نه.
‫مسئله این نیست.
‫به نظرت همسر بودن شرم‌آوره؟
‫نه.
‫برای بعضی‌ها این عالیه.
‫ولی من هیچ کدوم نیستم.
‫من فقط دین‌ام.
‫- ممنون. ‫- بگیر.
‫خفن شدی.
‫شما دوتا از این قاعده‌ی "دوشیزه" و "خانم" خوشتون میاد،
‫ولی من اینطوری نیستم.
‫و من...
‫و لزوما نمی‌خوامم چیزِ دیگه‌ای صدام کنن.
‫کاش می‌تونستم بهتر توصیفش کنم.
‫می‌دونی، دوست صمیمی من
‫تو مدرسه‌ی دخترانه...
‫اونا هم همین حس رو دارن.
‫پس از ما می‌خوان که به جای خانم و دوشیزه
‫معمولی صداشون کنیم، که درواقع دوتایی هست.
‫دوتایی، مثل کدهای جاسوسی؟
‫بله، و همینطورم دوتایی هرچیزی هستش
‫که فقط دو احتمال داره.
‫یه دکمه‌ی چراغ یا روشن هست یا خاموش.
‫یه شخص یا خوبه یا بد.
‫ولی به نظر من این حقیقت نداره.
‫دقیقاً.
‫پس به احتمالات بیشتری از دوتا نیاز داریم.
‫درسته؟
‫دوست منم غیرمعمولیه.
‫خوشم اومد.
‫پس تو هم همینی، غیرمعمولی؟
‫یعنی، فقط که این نیستم.
‫ولی آره.
‫حس خودم رو داره.
‫ولی هنوزم خواهر منی؟
‫عضو خانواده‌ات هستم.
‫باشه.
‫می‌تونم با این کنار بیام.
‫بیا بغلم.
‫دوستت دارم، دین.
‫منم دوستت دارم.
‫ممنون که وقتی بهت میگم من کی‌ام ‫به حرفم گوش میدی.
‫باریکلا، بن سانگ.
‫فقط یه نقشه‌ی گنج ‫و دوتا آدم بد
‫و تقریباً زنده به گور شدن لازم بود
‫تا بالاخره باهم روراست باشیم.
‫من دارم داگلاس رو ترک می‌کنم!
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫دیگه حاضر نیستم تو یه ازدواج ناراضی بمونم
‫اونم فقط به‌خاطر اینکه دنیا می‌گه
‫باید این کارو کنم.
‫اوه.
‫اون خیلی باهام بد رفتاری می‌کنه.
‫با بچه‌هامون بد رفتاری می‌کنه.
‫و وقتی باهم آشنا شده بودیم ‫فکر می‌کردم
‫وقتی ازدواج کنیم، چیزی که خراب بود ‫درست می‌شه.
‫ولی اینطوری نیست.
‫اول باید خودت کامل باشی
‫تا بتونی زندگیت رو پر کنی.
‫و کل روز می‌خواستم بهتون بگم،
‫ولی نتونستم
‫چون می‌دونستم همین که به زبونش بیارم
‫دیگه واقعا تمومه.
‫و اون‌وقت دیگه تنها میشم.
‫تو هیچوقت تنها نمیشی
‫چون از شر ما که خلاص نمیشی.
‫ما خانواده‌ایم و خانواده هم ابدیه.
‫امیدوارم که زندگی خیلی ثروتمندانه‌ای داشته باشیم.
‫می‌شه لطفا بریم این گنج رو پیدا کنیم؟
‫بله.
‫حتما باید لحظه‌ی منو می‌دزدیدی.
‫خدایا.
‫یه چیزی پیدا کردم.
‫کلید رو برام بیار.
‫- اوه. ‫- باورم نمی‌شه.
‫یالا.
‫آخرین سرنخ چیه؟
‫"چرخشی برای هر فصل از گل‌ گوادالوپ".
‫گوادلوپ کیه؟
‫فکر کنم همین الان داره بهمون نگاه می‌کنه.
‫مریم باکره.
‫اهالی اینجا اونو به عنوان ‫نمادی از مادر زمین می‌دونستن،
‫الهه‌ی تونانزین.
‫چهار گلبرگ، چهار فصل.
‫چهار تیکه از نقشه.
‫برای هر کدوم‌مون یه چرخش مونده.
‫باشد که این گنج آینده‌ای برام به ارمغان بیاره.
‫باشد که این گنج کمکم کنه که جایگاهم رو پیدا کنم.
‫باشد که این گنج همیشه ما رو کنار هم نگه داره.
‫ما موفق شدیم.
‫- بیا، اینو نگه دار. ‫- موفق شدیم.
‫صبر کن، یه چیزی روی دره.
‫از طرف بابا نیست. ‫فکر کنم به زبان اسپانیایی نوشته شده.
‫نادیا، می‌تونی ترجمه کنی؟
‫"ثروت سیلی از گناه را آزاد می‌کند".
‫سد تا اینجا چقدر فاصله داره؟
‫حدود 1.5 کیلومتر. ‫چرا؟
‫من از کجا بدونم؟
‫چون هر سد آبریزهایی داره،
‫و فکر کنم ما الان یکی‌شون رو باز کردیم.
‫همگی، فرار کنین! ‫اونجا!
‫- نادیا! ‫- برین!
‫برین! برین!
‫فرار کنین!
‫بیاین پشت این صخره! ‫بیاین پشت این صخره!
‫همدیگه رو محکم نگه دارین!
‫- حالتون خوبه؟ ‫- تو خوبی؟
‫همه خوبن؟
‫- خیلی‌خب. خوبه. ‫- حالت خوبه؟
‫خوبه. به دستش آوردیم.
‫این در امانه.
‫صندوق پیش منه!
‫موفق شدیم!
‫- اینجا، اینجا، اینجا. فقط... ‫- ها؟
‫- بذارش اینجا. ‫- باشه.
‫پس اون قضیه‌ی اشک فراق.
‫- می‌دونستی که تله‌ای وجود داشت؟ ‫- نه، اونو از خودم درآوردم.
‫خیلی دقیق هم گفتی.
‫خیلی‌خب. صبر کنین.
‫فکر کنم بازش کردم.
‫خالیه.
‫چی؟
‫نه.
‫نمی‌فهمم.
‫حتما یکی زودتر از ما پیداش کرده ‫و گنج رو برده.
‫نه. ‫امکان نداره، من...
‫بابا مجبورمون نمی‌کرد که برای هیچ و پوچ ‫این همه راه بیایم.
‫باید قضیه بیشتر از اینا باشه.
‫باید باشه.
‫یعنی واقعا همچین کاری می‌کنه؟
‫یه محفظۀ مخفی داره.
‫چی؟
‫"بچه‌های عزیزم، اگه دارین اینو می‌خونین،
‫یعنی شما رد منو
‫تا گنج سن پاتریسیو دنبال کردین.
‫حالا شما چیزی رو پیدا کردین ‫که من پیدا کردم،
‫پوچی‌ای در پایان یه زندگی تسهیم نشده.
‫فقط موقعی که به اینجا رسیدم ‫بهش پی بردم...
‫تنهایی‌ای که موقع فوت مادرتون احساس کردم.
‫من زندگیم رو با دنبال گنج گشتن تلف کردم
‫و چون می‌ترسیدم از عشق فرار می‌کردم.
‫گنج واقعی در خونه پیش خانواده‌ست.
‫دوستدار شما، بابا".
‫کاش وقتی زنده بود ‫می‌تونست اینو بگه.
‫شاید ترسیده بود.
‫یا شایدم فکر کرده که گوش نمی‌دادیم.
‫خب، ما به بقیه حرفایی که زد ‫گوش دادیم.
‫نظرتون چیه که بریم خونه، ‫باهمدیگه؟
‫بیا بریم، بچه.
‫شما برین، خودم رو بهتون می‌رسونم.
‫می‌خوام یه دعای کوچیک بخونم.
‫باشه.
‫کارت خوب بود، همکار.
‫آره. کارت خوب بود.
‫جایی می‌خوای بری؟
‫منظورت چیه؟
‫آخه انگار تو یه جای دیگه‌ای.
‫انگار داری خودت رو آماده می‌کنی
‫تا یه چیزی بهم بگی.
‫نه.
‫نگران نباش. ‫من...
‫هیچ‌جا نمیرم.
‫باشه.
‫هی، یکی از رفیق‌هام که تو محضر کار می‌کنه ‫یه عاقد رو راضی کرده
‫که یه‌کم تا دیروقت بمونه، ‫پس اگه همین الان بریم...
‫نمی‌تونم.
‫اون موقعی حق با تو بود.
‫در لحظه احساساتی شدم.
‫می‌خواستم منو با خودت ببری.
‫ولی؟
‫ولی فکر می‌کنم هر دومون دست کم گرفتیم
‫که برگشت من به اینجا چه معنی‌ای داره.
‫من...
‫فقط یه‌کم وقت می‌خوام.
‫این وقتی که می‌خوای،
‫شامل دوری کردن هم می‌شه؟
‫به نظرم احتمالا باید همینطور باشه.
‫ببین، تو مجبور نیستی...
‫- جن یه اتاق اضافه داره، پس... ‫- نه، نه، نه.
‫من به هر حال باید به واشینگتن برگردم...
‫نه تام، واقعا مجبور نیستی...
‫نه، نه، فکر کنم مجبورم.
‫می‌دونستم که دارم به عجله‌ات می‌ندازم.
‫می‌دونستم.
‫ولی هرچقدر که وقت بیشتری ‫رو در گذشته بگذرونی،
‫اینجا در زمان حال ‫بیشتر همه‌چی از هم می‌پاشه.
‫من دیگه کم کم نگران آینده شدم.
‫این ربطی به بن نداره.
‫خب، وقتی که می‌خوای رو بگذرون.
‫فکر می‌‌کنم به نتیجه‌ی متفاوتی برسی.
‫هانای عزیز،
‫تا الان، تو با جاش ازدواج کردی.
‫بهش بگو که سریعاً قلبش رو آزمایش کنه.
‫بطن راست قلبش مشکل داره،
‫ولی قبل از اینکه اتفاقی بی‌افته ‫می‌تونن درستش کنن.
‫دوستدارت، بن.
‫باید یه لطفی ازت بخوام.
‫با عقل جور نمیاد،
‫و دیگه هیچوقت هم نباید درموردش ازم سوال بپرسی.
‫باشه.
‫اینو نگه دار.
‫و یه موقعی بعد از یه‌کم مِی سال 1970 ‫برام پستش کن.
‫اووه. هانا کیه؟
‫سارا، خواهش می‌کنم.
‫تو دقیقاً مثل بابا هستی، می‌دونستی؟
‫حق با اون بود.
‫گنج واقعی خانواده‌ست.
‫بیا بغلم.
‫راستش اون گفت که،
‫"گنج واقعی در خونه پیش خانواده‌ست".
‫گنج واقعی در خونه پیش خانواده‌ست.
‫معلومه خب. ‫واسه همینم هنوز جهش نکردم.
‫کمکم می‌کنین بیارمش پایین؟
‫از خدامه.
‫اوه، مراقب باشین.
‫آه...
‫کل این مدت همینجا بوده.
‫بریم سروقتش؟
‫وای، خدای من.
‫آدم هر روز که نمی‌تونه
‫شاهد خانواده‌ای باشه که به لاتاری میرسه.
‫حالا حرف از خانواده شد، ‫فرصت کردی
‫با ادیسون حرف بزنی ‫از وقتی که اون...
‫سر عقل اومد و تصمیم گرفت که ازدواج رو عقب بندازه؟
‫نه.
‫نه، هنوزم به‌خاطر ریچل هول کردم.
‫آخه...
‫هنوز بهم پیام نداده.
‫ایان.
‫وای خدای من، اینجایی.
‫خیلی نگرانت بودم. ‫حالت خوبه؟
‫اون اینجاست.
‫اون حالش خوبه.
‫بهش گفتم که عصبانی نیستم.
‫کاملا درک می‌کنم.
‫کاریه که شده.
‫جن.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫من گیدئون ریج هستم. ‫رئیس ریچل‌ام.
‫وای. اینجا رو باش.
‫عجب چیزیه.
‫ایان.
‫از دیدنت خوشحالم.