‫آنچه در جهش کوآنتومی گذشت...
‫داشتم تو کدمون می‌گشتم ‫و توی...
‫تراشه پردازش کوانتومی‌ای که ‫رئیست برام ساخت...
‫یه اشکال ناجوری پیدا کردم.
‫گیدئون می‌دونه که اینجا بینمون جاسوسه.
‫نه، نه، نه. ‫رسماً محاله که فهمیده باشه
‫وقتی منو پیدا کنه، تو رو پیدا می‌کنه.
‫بعدم همه‌چی رو می فهمه
‫ایان، از خوشحالم از دیدنت
‫وای. اینجا رو باش.
‫عجب چیزیه.
‫"هانای عزیز، قلب جاش مشکل داره،
‫ولی قبل از اینکه اتفاقی بیفته ‫می‌تونن درستش کنن".
‫فقط یه‌کم وقت می‌خوام.
‫هرقدر که وقت بیشتری ‫رو در گذشته بگذرونی،
‫اوضاع اینجا توی زمان حال ‫قاراشمیش‌تر می‌شه
‫این ربطی به بن نداره.
‫خب، روش فکر کن
بعدش نظرت عوض می‌شه و اون موقع سلامت می‌کنم
‫الو؟
‫ اونا می‌دونن.
‫- می‌دونن؟ ‫- معلومه که می‌دونن.
‫ تو با یه کارمند در کپلان حرف زدی، ‫ غیر از اینه؟
‫ ببین، بهت گفته بودم که دهنت رو بسته نگه داری.
‫ببخشید، من...
‫ دیگه واسه معذرت‌خواهی دیره، خب؟
‫الان دیگه آدما می‌میرن. ‫- کی؟
‫- کی قراره بمیره؟ ‫- من دیگه نیستم.
‫ خون اونا گردن توئه.
‫صبر کن.
‫دیرمون میشه ها
‫- باتری رو نگاه انداختی، درسته؟ ‫- باتری؟
‫باتری دوربین رو می‌گم.
‫خدایا، من از کجا پیداتون می‌کنم آخه؟
‫آه...
‫مطبوعات. اخبار.
‫- تو یه خبرنگاری! ‫- مست که نیستی؟؟
‫چون مجبور بودم تهیه کننده‌ی قبلیم رو
‫به‌خاطر شرب خمر در حین کار، اخراج کنم.
‫نه، نه.
‫من هنوز دارم سعی می‌کنم ‫ببینم چی به چیه.
‫فکر کنم تازه داشتم با یه منبع خبری حرف می‌زدم.
‫به نظر مهم میومد.
‫گفت که آدما قراره بمیرن.
‫ببین بچه، همه‌ یه خبری دارن،
‫و همه‌شون می‌خوان من گزارشش کنم،
‫چون فکر می‌کنن من کانی دیویس‌ام.
‫پس تو کانی دیویس نیستی؟
‫خودت متوجه منظورم میشی.
‫من دیگه اونی که تو نیویورک بودم، نیستم.
اوضاع رو واسه‌م خراب نکن
‫این بزرگ‌ترین داستانیه که طی این چند ماه داشتم.
‫من اینجا در مزرعه‌ی راستیک روتس ‫همراه با برنده‌ی امسال
‫مسابقه‌ی کدو تنبل نمایشگاه دنور هستم.
‫استیو، میشه بگی که دقیقا کدو تنبلت چقدر بزرگه؟
‫تقریبا 500 کیلوگرم.
‫یا خدا، چه بزرگه.
‫میشه باهاش 200تا پای کدو تنبل درست کرد.
‫خب، به نظر میاد که عید شکرگزاری امسال
‫شما دوتا قراره کلی باقی مونده‌ی پای کدو تنبل ‫براتون بمونه.
‫درسته.
‫خب استیو، می‌دونم که بینندگان ما
‫به شدت دلشون می‌خواد بدونن که ‫چه کاری از دستشون برمیاد
‫تا بتونن به همچین نتایجی برسن؟
‫من اسمش رو سه چیز می‌ذارم:
‫کار زیاد، صبر زیاد،
‫و کمی هم ماده‌ی علف‌کُش.
‫بیاین پنج دقیقه استراحت کنیم.
‫شارژ باتریش کمه، پس...
‫ببخشید.
‫- اون کدو تنبل بزرگیه. ‫- جواب داد؟
‫- نامه‌م رسید دست هانا؟ ‫- آره.
‫تونستن به موقع بیماری جاش رو تشخیص بدن.
‫اوه، خدا رو شکر.
‫می‌دونم که نباید نامه رو می‌فرستادم،
‫ولی باید کمک می‌کردم.
‫من این حالت چهره‌ات رو می‌شناسم.
‫بن، متاسفم.
‫جاش یک سال بعدش تو یه تصادف مُرد.
‫در هر صورت مُرد؟
‫تو سعی خودت رو کردی. ‫این چیزها...
‫من باید بهش زنگ بزنم. ‫میشه شماره‌اش رو بهم بدی؟
‫آه...
‫تو رو خدا
‫.415-174-5683
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫میشه لطفا روی جهش تمرکز کنیم؟
‫درسته. کانی دیویس.
‫خیلی‌خب، تو اوج حرفه‌ی شغلیش،
‫اون روزنامه‌نگار پیشرویی در نیویورک بود.
‫یعنی، اون یه اسطوره بود.
‫در حد باربارا والترز.
‫تا اینکه اخراج شد.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یعنی، گمون کنم به یه منبع خبری ربط داشته.
‫ولی هر اتفاقی که افتاد، ‫عملا باعث تموم شدن حرفه‌ی شغلیش شد.
‫- و حالا اون... ‫- خبر کدو تنبل‌ها رو پوشش میده.
‫خیلی‌خب، پس من فقط باید
‫کانی رو به اوج دوران شغلیش برگردونم.
‫- نباید خیلی سخت باشه. ‫- یه کدو تُپلی؟
‫بابا ترکیدم از خنده!
‫چی؟
‫تمام حرفم اینه که من
‫یه ریز پردازنده‌ی پیشرفته توسعه دادم.
‫این فناوری منه،
‫و به ایان قرضش دادم.
‫حالا هم بهم پسش نمیدن.
‫یعنی، تو خوشت میاد
‫که یکی دستگاهت رو بگیره و نده؟
‫می‌تونم بهتون بگم که کی خوشش نمیاد،
‫پنتاگون.
‫اونا فکر می‌کنن که فناوری من خیلی باارزشه.
‫ببخشید که اینو می‌گم، ولی همه‌ی شما رو بذارن روی هم، به ارزش اون نمی‌رسه
‫عذرخواهی می‌کنم، آقای ریج،
‫ولی متوجه حرفات نمی‌شم.
‫اوه.
‫خب، کارمند تو ایان رایت،
تراشه‌ی کوانتومی منو دزدید
‫نماینده‌ی منو تهدید کرد،
‫یکی از اعضای مورد اعتماد تیمم رو ‫علیه من کرد،
‫و بعد بدون اینکه خبردار بشم ‫به استفاده کردن از تراشه‌ام ادامه داد.
‫یا هم اینطور که معلومه، ‫بدون اینکه تو خبردار باشی.
‫چیزی رو از قلم انداختم، ایان؟
‫نه.
‫عالیه.
‫خب، حالا که همه می‌دونیم چی به چیه...
‫من قرارهای ملاقات و ناهار ‫و این چرت و پرت‌ها دارم.
‫بهت اعتماد دارم که اینو درستش کنی.
‫درستش می‌کنم.
‫و یکی از طرف وزارت دفاع
‫فردا صبح میاد اینجا
‫تا می‌دونی، مطمئن بشه که ردیفش می‌کنی.
‫مجیک.
‫مجیک، واقعا معذرت می‌خوام.
‫برو خونه.
‫سر راهت از تمام پایانه‌های سیستم ‫خارج میشی،
‫و تا فردا که با نماینده‌ی وزارت دفاع حرف می‌زنی
‫با من یا کس دیگه‌ای حرف نمی‌زنی.
‫می‌فهمم که عصبانی‌ای، ولی...
‫اصلا می‌فهمین که شما دوتا چیکار کردین؟
‫می‌فهمم.
‫این دفعه عواقبی به همراه داره
‫که نمی‌تونم در برابرشون ازتون محافظت کنم.
‫مجیک معذرت می‌خوام، ‫ولی ما فقط داشتیم...
‫برو بیرون!
‫واقعا سر ضبط عالی بودی.
‫اوه، لازم نکرده بگی.
‫می‌دونم که احتمالا نمی‌خواستی
‫خبرهای کدو تنبل رو پوشش بدی.
‫راستش رو بگم، تو خیلی بهتر از اینی.
‫- قبلا آره. ‫- خب یه داستان بهتر جور کن.
‫منبعی که به من زنگ زد چی؟
‫بهت گفتم که کاری به اون منبع نداشته باش.
‫ولی این فرصت توئه تا به مردم یادآوری کنی
‫که واقعا کی هستی.
‫من الان همچین شخصی‌ام.
‫داستان‌های کوچیک، اخبار محلی.
‫تو نوار رو توی وَن جا گذاشتی؟
‫شرمنده. ‫آره، میرم بیارمش.
‫می‌دونم که هنوزم تازه بهم ملحق شدی،
‫ولی اگه می‌خوای اینجا دووم بیاری
‫باید خودت رو جمع و جور کنی.
‫ادیسون؟
‫- سلام. ‫- هانا.
‫ شما با منزل نالی تماس گرفتید.
‫ لطفا بعد از شنیدن صدای بوق ‫ پیغام خود را بگذارید.
‫اون خونه نبود، ادیسون.
‫حتی اگه خونه بود، نمی‌دونستم چی بگم...
‫هی.
‫چی می‌خوای، کیف پولم؟
‫می‌خوام کاری به داستان نداشته باشی.
‫حقیقتش، من خیلی درموردش چیزی...
‫نمی‌دونم!
‫دفعه بعد، خشاب خالی نیست.
‫بهت گفته بودم که بیخیال داستان بشی.
‫باور کن، اگه می‌تونستم این کار رو می‌کردم.
‫می‌فهمم.
‫حس می‌کنی وظیفه‌ی توئه که به مردم کمک کنی.
‫منم قبلا اینطوری فکر می‌کردم.
‫ولی به این حرفم اعتماد کن، ‫هیچ داستانی ارزشش رو نداره.
‫- آخ! ‫- اوه.
‫- به نظرت بخیه نیاز دارم؟ ‫- طوریت نیست.
تو الان... ویسکی‌لازمی
‫مگه تو تهیه کننده‌ی قبلیت رو به‌خاطر ‫سرکار نوشیدنی خوردن اخراج نکردی؟
‫الان دیگه وقت کاری داره تموم میشه.
‫شما دوتا هنوز اینجا چیکار می‌کنین؟
‫هیچی.
‫چی به سر تو اومده؟
‫- فکر کنم یه داستان داریم... ‫- سرش ضربه خورده.
‫فکر می‌کنه که ممکنه ضربه مغزی شده باشه، دیویدسون.
‫آره. ‫سرش به یه کدو تنبل خورد.
‫آخه چطور میشه سرت به یه کدو تنبل بخوره؟
‫پاش گیر کرد.
‫اوهوم، باید بیشتر احتیاط کنه،
‫یا دفعه‌ی بعد، ممکنه بدتر بشه.
‫باشه. ‫خب، حواست به جلوی پات باشه.
‫کفپوش رو خونی نکن.
‫وگرنه من سرکوفتش رو می‌خورم.
‫ببخشید، ولی اون واسه صلاح خودت بود.
‫واسه صلاح من یا خودت؟
‫اصلا تو نیویورک چه اتفاقی افتاد؟
‫چرا اخراج شدی؟
‫اتفاقی که افتاد رو بیخیال شو.
‫ببین، بعد از نیویورک ‫دیویدسون تنها کسی بود
‫که حاضر بود بهم کار بده،
‫منم نمی‌خوام از دستش بدم.
‫ولی اگه این واترگیت بعدی باشه چی؟ ‫[داستان بزرگ رسوایی واترگیت]
‫هر خبرنگار جوونی دلش یه داستان واترگیت می‌خواد.
‫تمام شکوه و افتخارش رو می‌خوای ‫اونوقت نمی‌خوای
‫زحمتش رو بکشی.
‫خب، قانون اول روزنامه‌نگاری اینه: ‫زحمت کار رو انجام بده.
‫و چند سال بعد، چه می‌دونم،
‫شاید به داستان بزرگت رسیدی.
‫فردا می‌بینمت.
‫چرا تو همیشه خونی‌ای؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، این قراره سخت‌تر از چیزی باشه ‫که فکرش رو می‌کردم.
‫آره، می‌دونم که دلیل اینجا بودنم اینه ‫که حرفه‌ی شغلیش رو پس بگیرم،
‫- ولی اون نمی‌خوادش. ‫- نه، منظورم تویی.
‫- من؟ ‫- اوهوم.
‫منم این حالت چهره‌ات رو می‌شناسم،
‫و تو حواست پرته.
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم، ولی...
‫هنوز داری به اتفاقی که واسه جاش افتاد ‫فکر می‌کنی.
‫کانی فکر می‌کنه که این داستان ‫ارزشش رو نداره.
‫شاید کائنات اینطوری داره بهم میگه که ‫دست از تلاش کردن بردارم.
‫خیلی‌خب، کائنات رو نمی‌دونم،
‫ولی خودم بهت می‌گم که نمی‌تونی این کار رو کنی.
‫بیخیال. ‫تو بهترین جهش‌گری هستی که می‌شناسم.
‫و وظیفه‌ی توئه
‫تا به کانی یادآوری کنی که اون روزنامه‌نگار کار درستیه.
‫خیلی‌خب وودوارد، ‫تو آخه از روزنامه‌نگاری چی می‌دونی؟
‫اولا، من دقیقا خود برنستین‌ام. ‫[خبرنگار معروف]
‫و دوماً، اگه کارم این نبود،
‫صد در صد روزنامه‌نگار می‌شدم.
‫- واقعا؟ ‫- شک نکن.
‫یعنی، همه‌چی رو به خطر بندازی ‫تا از حقیقت پرده‌ برداری
‫و برای کار درست بجنگی؟
‫خیلی‌خب، تو فقط باید درگیرش بشی.
‫کانی گفت قانون اول چیه؟
‫- کار رو انجام بده. ‫- پس بیا دست به کار بشیم.
‫خیلی‌خب.
‫چی می‌دونیم؟
‫چیزِ زیادی نمی‌دونیم، ‫ولی منبع خبری مرموزت گفت
‫- که تو با یکی ملاقات کردی. ‫- یه کارمند در کپلان.
‫مشخصه که یه کارمند توی یه شرکت کار می‌کنه.
‫ولی چه جور شرکتی؟ ‫ممکنه هرچیزی باشه.
‫ممکنه یه شرکت بزرگ باشه، ‫بانک باشه،
‫وکیل باشه؟
‫در سال 1982، لوید کپلان شریکی ‫در شرکت حقوقی کپلان و مایر بود.
‫اون یکی از وکلای شرکتی برتر دنور هستش.
‫اینجا تو دفتر برنامه‌هام نوشته شده که ‫دو روز پیش
‫واسه صرف ناهار با یکی به اسم لوید ملاقات کردم.
‫خودشه.
‫خیلی‌خب.
‫دیگه چی می‌دونیم؟
‫زیگی نمی‌تونه این بخشش رو برامون انجام بده؟
‫زیگی داره تو کل اینترنت
‫دنبال لیست موکلین وکیله می‌گرده ‫ولی دقیق نیست.
‫باید بصورت دستی سوابق رو بررسی کنیم.
‫تو با خودت قهوه آوردی توی اتاق تصویربرداری؟
‫آره. ‫ممکنه کل شب رو اینجا موندگار باشم.
‫چرا هیچوقت نمی‌دونستم که می‌خواستی ‫روزنامه‌نگار بشی؟
‫واسه قبل از زمانیه که باهات آشنا شدم.
‫منم اجازه دارم راز داشته باشم.
‫هنوزم غافلگیرم می‌کنی.
‫خیلی‌خب، ما سوابق
‫- چند سال خبری رو داریم؟ ‫- 35تا.
‫و بررسی چند سالش مونده؟
‫34.
‫قراره کل شب رو اینجا باشیم.
‫آره.
‫خیلی‌خب، من سه اسم رو پیدا کردم ‫که طی 35 سال گذشته
‫پشت سر هم همراه با کلمه‌ی کپلان بالا اومدن.
‫یه شرکت بازاریابی به اسم ویوید،
‫یه شرکت الکترونیکی به اسم آلکام،
‫و یه شخصی به اسم چِت بارلو.
‫باشه، من ویوید و آلکام رو بررسی می‌کنم.
‫باشه. منم چت رو بررسی می‌کنم.
‫من باز قهوه نیاز دارم.
‫باشه، ولی زود برگرد.
‫اگه قرار باشه کانی رو قانع کنیم
‫هنوز باید کلی کار انجام بدیم.
‫حله، وودوارد. ‫[خبرنگار معروف]
‫هی، حالت خوبه؟
‫ایان؟
‫اونا نمی‌تونن باهات حرف بزنن.
‫تام.
‫هی، اومدی منو ببینی؟ ‫الان وقت خوبی نیستی.
‫بن وسط یه جهشه،
‫و ایان هم قراره توسط
‫یه نماینده‌ی وزارت دفاع بازجویی بشه.
‫من همون نماینده‌ی وزارت دفاع‌ام.
‫گیدئون ریج تو رو فرستاده؟
‫ببخشید، ولی این یه جور تضاد منافع نیست؟
‫هست؟
‫فکر نکنم اون از وضعیت ما خبر داشته باشه.
‫حقیقتش، فکر نکنم خود منم می‌دونم.
‫فقط می‌دونم که ساعت سه نصف شب بهم زنگ زدن
‫و ازم خواستن که جهش کوانتومی رو با خاک یکسان کنم.
‫تام، تو باید بهمون کمک کنی.
‫شرمنده، بن بهم نیاز داره.
‫من...
‫به ایان سخت نگیر.
‫ببخشید، برخورد کردم با...
‫بن؟
ا‌را‌ئه‌‌‌ا‌ی ا‌ز‌ وب‌گا‌ه ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫- بن! ‫- هی! هی.
‫هی، چی شد؟
‫- داشتیم مظنونین رو مرور می‌کردیم. ‫- اوه. درسته، درسته.
‫خب،
‫وکیل‌مون بیشتر نماینده‌ی شرکت‌ها میشه،
‫پس با خودم گفتم که این یارو چِت ‫باید خیلی مهم باشه.
‫پس معلوم شد که اون مدیرعامل یه شرکت محلی
‫به اسم هربیکوره، ‫ولی نمی‌تونم چیزی دیگه‌ای ازش پیدا کنم.
‫هربیکور. ‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫آه، چون چند سال دیگه اسمشون رو ‫به آگرا یونایتد عوض می‌کنن،
‫اسمش رو نشنیده بودم.
‫آگرا یونایتد. ‫چرا برام آشناست؟
‫اونا سموم کشاورزی تولید می‌کنن.
‫در سال 1982 تازه دارن شروع به کار می‌کنن،
‫ولی در زمان حال خیلی شرکت بزرگی هستن.
‫رووت‌اَوت رو می‌شناسی؟
‫- همون سم علف کش؟ ‫- آره، واسه اوناست.
‫وای، خدای من.
‫چیه؟
‫- کانی! ‫- برایان، تو اینجا خوابیدی؟
‫باید درمورد داستانه باهات حرف بزنم.
‫نگو که خدایی هنوزم...
‫چند روز پیش، من با یه وکیل از شرکت حقوقی ‫کپلان و مایر ملاقات کردم.
‫اونا وکیل چِت بارلو هستن، ‫مدیرعامل شرکت هربیکور،
‫و قراره علف کشی رو به بازار عرضه کنن
‫که قراره خیلی چیزهای بیشتری ‫نسبت به علف خالی رو بکُشه.
‫تو گفتی که قانون اول انجام خود کاره.
‫من کارش رو انجام دادم.
‫حالا به کمک تو احتیاج دارم ‫تا جون آدم‌های زیادی رو نجات بدیم.
‫خب، منظورت چه تعداد آدمه؟
‫هزاران نفر.
‫ این دنوری هست که می‌شناسید.
‫ ولی این دنوری هست که من می‌شناسم.
‫سلام، من چت بارلو هستم، ‫مدیرعامل هربیکور،
‫و این برادرم رابی هستش.
‫تقریبا نصف دنور زمین کشاورزیـه،
‫پس ما شرکت‌مون رو تاسیس کردیم ‫تا حتما
‫هوای کشاورزهایی مثل جو رو داشته باشیم.
‫چون در هربیکور، ما از گیاهان مراقبت می‌کنیم.
‫ ♪ در هربیکور، ما از گیاهان مراقبت می‌کنیم ♪
‫این یارو تا حالا دوربینی ندیده که دوستش نداشته باشه.
‫به نظرت چت می‌دونه که علف کُشش خطرناکه؟
‫فقط یه جور میشه فهمید.
‫یعنی پایه‌ای؟
‫الکی جوگیر نشو.
‫فقط دارم چندتا سوال می‌پرسم،
‫مثلا اینکه از کجا می‌دونی که ‫این همه آدم قراره مریض بشن؟
‫منبع خبریم بهم گفت.
‫صرفا یه تخمینه، ولی منبع‌ام مطمئنه
‫که طی چند دهه‌ی دیگه،
‫این آفت کش ممکنه باعث سرطان هزاران نفر بشه.
‫خیلی‌خب، منبعت چیه؟
‫خب، این یه جورایی بن‌بسته.
‫اوه برادر، با یه منبع خبری ناشناس سر و کار داریم؟
‫اون به اون تلفن همگانی بهت زنگ زد، درسته؟
‫آره، چطور؟
‫هوم.
‫قانون شماره دو: چیزی به اسم بن‌بست نداریم.
‫سلام، بیل. ‫کانی‌ام.
‫می‌خوام شماره‌ای از یه تلفن همگانی رو در بیاری.
‫دیروز، جلوی ایستگاه خبری، ساعت 4.
‫و قبل از اینکه بگی نیاز به حکم داری،
‫می‌خوام بدونی که این واسه یه خبر کم‌اهمیت نیست.
‫مهمه، بیل.
‫با کمکت میشه جون خیلی‌ها رو نجات داد.
‫واسه همینم تو پلیس شدی، غیر از اینه؟
‫پشت خط می‌مونم.
‫- کارش درسته. ‫- آره. 233.
‫ممنون، بیل.
‫تو یه ناجیِ واقعی هستی.
‫- کارت حرف نداشت. ‫- این هیجان انگیزه.
‫هرکسی ممکنه جواب تلفن رو بده.
‫ ممنون که با هربیکور تماس گرفتید،
‫ دفتر رابی بارلو.
‫ چه کمکی ازم برمیاد؟
‫خیلی‌خب، انتظار هرکسی به جزء اون رو داشتم.
‫می‌تونم با رابی بارلو صحبت کنم؟
‫ اوه، معذرت می‌خوام. ‫ تازه برای صرف ناهار رفتن بیرون.
‫- می‌تونم پیغام‌تون رو بگیرم؟ ‫- نیازی نیست. ممنون.
‫صبر کن، پس منبع ما برادر مدیرعامله؟
‫مگه اونا باهمدیگه هربیکور رو تاسیس نکردن؟
‫- این همه مخفی‌کاری واسه چیه؟ ‫- یه افشاگره.
‫می‌دونه که علف کُش‌شون به درد نمی‌خوره،
‫ولی زیادی می‌ترسه که حرفی بزنه،
‫بنابراین با یه ایستگاه خبری تماس می‌گیره.
‫تنها مشکل اینجاست که اگه منبع‌مون ‫حاضر نباشه
‫بصورت علنی چیزی بگه، ‫داستانی گیر ما نمیاد.
‫- ما؟ ‫- باشه، آروم باش.
‫منظورم فقط یه مصاحبه‌ی کوچیکه.
‫خب، ما باید یه راست به هربیکور بریم.
‫تا دوباره با ته اسلحه بزنن تو سرت؟
‫دفتر تلفن رو بردار. ‫بیا آدرس هربیکور رو گیر بیاریم.
‫نزدیک اونجا رستوران‌های کمی هست ‫که طرف بخواد ناهار بخوره.
‫فکر خوبیه.
‫من تمام رستوران‌های تو شعاع سه کیلومتری اونجا رو در میارم.
‫سرت چطوره؟
‫آره، خیلی بهتره.
‫خودشم حرف زدن بلده؟
‫اون ترجیح میده پشت دوربین بمونه.
‫خیلی‌خب. ‫شما دوتا چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه دارین؟
‫هیچی.
‫باشه.
‫بهتره تا داستان واقعی نشده ‫اینو بین خودمون دوتا نگه داریم.
‫- که مبادا، می‌دونی... ‫- قضیه‌ی نیویورک تکرار بشه. فهمی‌دم.
‫آره.
‫سلام، رابی بارلو؟
‫من می‌شناسمتون؟
‫کانی دیویس هستم از اخبار کی‌ایکس‌وای‌سی.
‫از کجا فهمیدین کار من بوده؟
‫ما روش‌های خودمون رو داریم.
‫یه دقیقه واسه حرف زدن وقت داری؟
‫- اکیداً محرمانه. ‫- چرا اونوقت؟
‫از کی اینقدر می‌ترسی؟
‫کی گفته می‌ترسم؟
‫به‌خاطر برادرته؟
‫- از من چی می‌خواین؟ ‫- فقط حقیقت رو می‌خوایم.
‫حقیقت اینه که ما علف کُش رو با گلیفوسات
‫با چندتا کشاورز محلی تست کردیم ‫با اینکه تو آزمایشگاه موش‌هامون
‫تومور ریه بوجود آورده بود. ‫نباید جایی بگین که من گفتم.
‫چرا وقتی فهمیدین که تومور بوجود میاره
‫محصول رو لغو نکردین؟
‫یه یادداشت حساب و کتاب بود،
‫و ظاهراً لغو کردن محصول خیلی هزینه داره.
‫اگه بعداً به قربانی‌های احتمالی غرامت بپردازیم ‫ارزون‌تر در میاد.
‫حتی گه هزاران قربانی باشه؟
‫ببین، کل این جریان داره منو می‌کشه.
‫اوه خب، ولی نه به معنای واقعی، درسته؟
‫چون ممکنه به معنای واقعی اون کشاورزها رو بکشه.
‫من سعی کردم کمک کنم، خب؟ ‫ولی تو رفتی پیش وکیله.
‫اونم به برادرم خبر داد ‫و حالا چت می‌دونه
‫شما چه شکلی هستین، ‫که یعنی من نباید پیش شما دیده باشم، وگرنه...
‫وگرنه چی؟
‫اونم روش‌های خودش رو داره.
‫اوه، مرد نقاب‌داره. ‫آره.
‫- آره، همدیگه رو دیدیم. ‫- من ناپدید شدن آدما رو دیدم.
‫ببینین، ما سعی‌ کردیم، خب؟
‫ولی شما نیاز به یه مدرک غیر قابل انکار دارین.
‫وگرنه هربیکراپ یه‌کم ماه
‫تاییدیه‌ی سازمان حفاظت از محیط زیست رو می‌گیره ‫و محصول رو وارد بازار می‌کنیم.
‫متاسفم.
‫چیزی به اسم بن‌بست نداریم، درسته؟
‫حق با اونه.
‫ما نیاز به مدرک داریم.
‫صبر کن. ‫اون گفت "هربیکراپ"؟
‫بعداً اسم علف کُش رو به روت‌اَوت تغییر دادن. ‫چرا؟
‫می‌دونم کجا می‌تونیم مدرک گیر بیاریم.
‫می‌دونستم که اسمش رو یه جایی شنیده بودم.
‫ولی این یعنی...
‫کشاورزی که تو باهاش مصاحبه کردی
‫یکی از آدم‌هاییه که علف کُش هربیکور رو تست کرده.
‫باید بهش هشدار بدیم.
‫خب، الان فرصتش رو دارین.
‫- سلام! ‫- اوه سلام، شما برگشتین.
‫آره، تا درمورد علف کُشت بهت هشدار بدیم.
‫هربیکراپ؟ ‫من عاشق اون محصولم.
‫پس فکر کردین چطوری کدو تنبل‌هام ‫رو اینقدر گنده کردم؟
‫همه‌چی روبراهه؟
‫باید اونو ببری پیش دکتر ‫تا ریه‌هاش بررسی بشن.
‫- ریه‌هاش؟ ‫- آره و ریه‌های خودت.
‫علف کُشت مواد شیمیایی‌ای توش هست ‫که باعث سرطان میشه.
‫پس اگه بذاری یه نمونه خاک برداریم...
‫خیلی‌خب صبر کنین، ‫شما اومدین اینجا،
‫تهمت‌های سرسام‌آوری می‌زنین.
‫- ما علاقه‌ای بهش نداریم. ‫- خیلی‌خب، استیو،
‫من شماره‌ی بهترین دکتر توی دنور رو بهت می‌دم،
‫تا نانسی رو ببری آزمایش بشه.
‫می‌تونی این کار رو کنی؟
‫آره، می‌تونم... آره.
‫و واسه دوست‌هام توی اداره‌ی پلیس
‫به یه نمونه‌ی خاک نیاز داریم،
‫تا این اتفاق واسه کس دیگه‌ای نیفته.
‫مشکلی نداره؟
‫آره.
‫خوبه.
‫هی، همه‌چیز درست میشه.
‫- ممنون. ‫- ممنونم.
‫خدایا، اون چقدر کارش درسته.
‫- زیگی خوشبین شده. ‫- خوبه.
‫خیلی‌خب، من استیو و نانسی رو فرستادم پیش دکتر.
‫بیا این نمونه رو نشون رابی بدیم.
‫یه حسی بهم میگه که الان آماده‌ی حرف زدن باشه،
‫و می‌تونیم اینو به یه داستان واقعی تبدیل کنیم.
‫اوه، بس کن.
‫اوه، این دیویدسونه.
‫هی، الان که داری باهاش تلفنی حرف می‌زنی،
‫بهش بگو که یه سرنخ داری.
‫ببینش.
‫این کاریه که اون باید انجام بده.
‫آره، یه جورایی باعث میشه حس کنم
‫که منم دارم کاری رو می‌کنم ‫که باید انجام بدم.
‫یه اتفاق بزرگ تو مرکز شهر رخ داده.
‫داستان بزرگیه،
‫و دیویدسون می‌خواد من خبرش رو پوشش بدم.
‫- این عالیه. ‫- آره!
‫گفت دیده که ما چقدر سخت کار می‌کردیم
‫و فکر کرده که من دیگه آماده‌ی برگشت هستم.
‫چی؟ این معرکه‌ست!
‫می‌دونم!
‫باشه خب.
‫نمی‌دونن چی باعث انفجار شده،
‫ولی ظاهراً یکی مُرده.
‫و بقایای یه کیف پول ‫و ساعت پیدا کردن،
‫ولی بقیه چیزها سوختن.
‫می‌دونی، به نظرم بهتره همینجا مستقر بشیم.
‫- باشه. ‫- باشه. آماده‌ای؟
‫- آها. ‫- باشه.
‫این تیکه رو می‌گیریم، ‫بعدش تو خیابون
‫چندتا مصاحبه انجام می‌دیم، ‫تا ببینیم شاهدی بوده یا نه.
‫باشه. ‫و می‌ریم برای ضبط.
‫من کانی دیویس از اخبار کی‌ایکس‌وای‌سی هستم.
‫امروز یه نفر بعد از اینکه ماشینی
‫جلوی هتل پارک تراس منفجر شد ‫جان باخته.
‫متاسفم.
‫بن.
‫من ایستادم جلوی...
‫چیه؟
‫اون ماشین رابیـه.
‫اون مُرده.
‫ من کانی دیویس از اخبار کی‌ایکس‌وای‌سی هستم.
‫ من ایستادم جلوی...
‫ چیه؟
‫ اون مُرده.
‫ متاسفم، من...
‫ دوباره نمی‌تونم این کار رو کنم.
‫پس دیگه تمومه؟
‫تمومه.
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍‍ی‍ن
‫چرا درمورد هربیکور بهش نگفتی؟
‫اگه چت، رابی رو کشته ‫ما می‌تونیم یه کاریش بکنیم.
‫- دیگه کاری بهش ندارم. ‫- ولی...
‫این اولین باری نیست که یه منبع
‫به‌خاطر من مُرده.
‫من جوگیر شدم، و یکی رو مجبور کردم که
‫قبل از اینکه آماده باشه، ‫حرف بزنه.
‫به هرحال، اون خودکشی کرد.
‫- این اتفاقیه که افتاد... ‫- تو نیویورک.
‫متاسفم.
‫تصور می‌کنم خیلی برات سخت بوده
‫که احساس کنی تو مسئول مرگ یه نفر هستی.
‫آره. خب، اینجا بود که قانون سوم رو یاد گرفتم.
‫قانون سوم چیه؟
‫بدونی که کِی باید دست بکشی.
‫نمی‌خوام برات درس عبرت بشه،
‫بنابراین تو اخراجی.
‫مراقب خودت باش، بچه.
‫این اظهارات رسمی منه.
‫تمام کارهایی که واسه برگردوندن بن انجام دادم.
‫- حقیقت. ‫- تمامش؟
‫اوهوم.
‫من واقعا متاسفم.
‫آخه متوجه نمیشم.
‫وقتی به‌خاطر افزایش یهویی انرژی اومدم پیشت،
‫چرا همون موقع بهم نگفتی؟
‫چون قبلش یه بار برنامه
‫رو بسته بودن، ‫و می‌ترسیدم که دوباره بن رو از دست بدم.
‫ببین، درک می‌کنم تو کاری رو کردی
‫که حس می‌کردی ‫باید به‌خاطر دوستت انجام می‌دادی.
‫ولی کاری که من الان باید انجام بدم ‫رو تغییر نمیده.
‫داری اخراجم می‌کنی؟
‫من همچین اختیاری رو ندارم.
‫ولی گیدئون دنبال تلافیه،
‫و من باید توصیه کنم که تلافیش سر کی در بیاد.
‫ببین، می‌دونم که الان شرایط
‫بین تو و ادیسون پیچیده‌ست...
‫اون هیچ ربطی به این قضیه نداره.
‫اگه اونا اخراجم کنن، اونوقت...
‫اونوقت کُد برگردوندن بن رو به دست نمیارن.
‫متاسفم.
‫کاری از دست من برنمیاد.
‫می‌دونی چیه؟ ‫یه چیزی رو از قلم انداختم.
‫اونجاش که از انجام هیچ کدوم از کارهام پشیمون نیستم.
‫- فکر نکنم این حرفت عاقلانه باشه. ‫- برام مهم نیست، باشه؟
‫برام مهم نیست که گیدئون ریج چی فکر می‌کنه.
‫من دیگه خیلی خیلی خسته شدم ‫از بس به‌خاطر
‫انجام کار درست، احساس شرمندگی کردم.
‫وقتی این برنامه رو بستن،
‫همه از بن قطع امید کردن.
‫همه به جزء من.
‫چون من مدام داشتم به این فکر می‌کردم که
‫"اگه من به جاش سرگردان بودم چی"؟
‫- ایان... ‫- اگه تو جاش بودی چی؟
‫اگه تمام کسایی که دوستشون داشتی
‫ازت قطع امید می‌کردن ‫چه حسی پیدا می‌کردی؟
‫حتما تمام این حرفام رو به اظهاراتم اضافه کن.
‫می‌بینم که قهوه رو کنار گذاشتی.
‫آره.
‫واقعا کاش الان یه هولوگرام نبودم.
‫یه نوشیدنی به کارم میاد.
‫من این حالت چهره‌ات رو می‌شناسم.
‫الان شرایط مرکز عملیاتی خیلی بده.
‫و راستی، من و تام نامزد کردیم.
‫- اوه. ‫- و بعدش من نامزدی رو بهم زدم.
‫اوه.
‫به‌خاطر تو و این چیزها نبود.
‫من که فکر نکردم...
‫خوبه. خیلی‌خب.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫من مدت زیادی تو حالت واکنشی بودم.
‫اول تو جهش کردی،
‫و من مجبور شدم هولوگرامت بشم.
‫و بعد تو مُردی،
‫و مجبور بودم باهاش کنار بیام.
‫و بعد معلوم شد که تو هنوز زنده‌ای،
‫و من دیگه هیچ انگیزه و هدفی نداشتم.
‫انگار دیگه نمی‌دونستم کی‌ بودم.
‫و بعد برام واضح شد.
‫من واسه کمک به آدم‌ها ‫به برنامه‌ی جهش کوانتومی اومده بودم.
‫من همچین شخصی‌ام.
‫این هدف منه.
‫آره، فکر می‌کردم هدف منم همین بود.
‫ولی آخر سر، نتونستم به جاش کمک کنم،
‫و رابی رو به کشتن دادم، پس...
‫محض اطلاعت بگم که ‫تو رابی رو به کشتن ندادی.
‫تو خط زمانی اصلی مُرد.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫طبق گفته‌ی زیگی،
‫مرد نقاب‌دار میزبان جهش تو رو ترسوند ‫تا بیخیال داستان هربیکور بشه،
‫ولی رابی بازم تو یه انفجار ماشین مُرد.
‫چیه؟
‫منو یاد یکی از حرف‌های رابی انداخت.
‫اون گفت که ناپدید شدن آدما رو دیده.
‫بعد از انفجار،
‫کانی گفت که تو ماشینش چی باقی مونده بود؟
‫یه ساعت، یه کیف پول. ‫بقیه چیزها سوخته بودن.
‫- چرا؟ ‫- انگار رابی...
‫ناپدید شده.
‫بن، این یعنی...
‫منبع‌مون زنده‌ست.
‫ متاسفم. ‫ نمی‌تونم دوباره این کار رو کنم.
‫- هی. ‫- فکر کردم اخراجت کرده بودم.
‫اون واسه موقعی بود که فکر می‌کردی ‫رابی مُرده بود.
‫اون مرگش رو جعل کرد ‫تا از دست چت فرار کنه.
‫ما هنوزم داستانی داریم.
‫بازم چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫حتی اگه رابی زنده باشه،
‫ما نمی‌دونیم کجاست.
‫هیچی نداریم.
‫در آینده تمام این اطلاعات رو داریم.
‫ما تو رو داریم.
‫کانی، اتفاقی که تو نیویورک افتاد ‫خیلی ناگوار بود.
‫نه، تو درک نمی‌کنی.
‫درک می‌کنم.
‫می‌دونم که می‌خوای از خودت قطع امید کنی،
‫ولی من نمی‌تونم بهت اجازه بدم ‫این کار رو کنی.
‫چون این هدف توئه.
‫بعضی وقت‌ها اوضاع طوری که ما می‌خوایم پیش نمیره.
‫آدم‌ها ترک‌مون می‌کنن.
‫آدم‌ها می‌میرن.
‫ولی دلیل نمیشه که دیگه تلاش نکنی ‫کار درست رو انجام بدی.
‫این داستان ارزشش رو داره، کانی.
‫تو ارزشش رو داری.
‫کی بهت یاد داده که اینطوری با یه منبع حرف بزنی؟
‫کانی دیویس.
‫- تا حالا اسمش رو شنیدی؟ ‫- هوم.
‫خیلی تو نیویورک شناخته شده بود.
‫به نظرت بتونه دوباره برگرده؟
‫شنیدم که نیاز به یه تهیه کننده داره.
‫پس این پایان کار جهش کوانتومیـه؟
‫نه.
‫ریج رو قانع کردم که برنامه ‫ارزش نجات دادن رو داره.
‫- ولی... ‫- هنوزم یکی باید اخراج بشه.
‫- آه. ‫- انتخاب واضح ایانـه.
‫اونا چندین قانون فدرال رو زیر پا گذاشتن،
‫به همه از جمله من و تو دروغ گفتن.
‫ولی...
‫ایان نباید اخراج بشه.
‫اینجا بهش نیاز داریم تا واسه برگردوندن بن
‫روی کد دارپا کار کنه.
‫ولی اگه ایان نباشه، پس...
‫داری ازم می‌خوای جن رو اخراج کنم؟
‫دارم ازت می‌خوام کاری که به نظرت درسته ‫رو انجام بدی.
‫- من سردرگم موندم. ‫- ایان و جن،
‫اونا تو بدترین شرایطم پشتم بودن.
‫اونا مثل خانواده‌ام می‌مونن، تام.
‫بدون اونا هیچ جهش کوانتومی‌ای وجود نداره.
‫کاش راه دیگه‌ای وجود داشت.
‫از کجا می‌دونی که رابی اینجاست؟
‫یکی به اسم بی‌آر لو تو اتاق سوم اقامت داره،
‫و فردا یه پرواز از فرودگاه پوبلو مموریال داره.
‫با خودم گفتم لابد یه اسم مستعاره.
‫یه حسی بهم میگه.
‫آه، لعنتی.
‫خیلی‌خب، کارتون درسته.
‫کارتون خیلی خوبه، ‫و اگه دوست پلیس‌تون ثابت کنه
‫که آزمایش نمونه‌ی خاک، ‫ترکیب‌هایی
‫که تو آزمایشگاه موش‌هامون ‫باعث بوجود اومدن تومورها شده بودن رو نشون میده،
‫ممکنه یه چیزی گیر آورده باشین.
‫ولی خطرناکه.
‫راست میگه.
‫هنوزم نیاز به مدرک غیر قابل انکار داریم
‫که چت می‌دونه هربیکراپ خطرناکه
‫و قصد داره در هر صورت بفروشتش.
‫- ما نیاز به مدرک غیر قابل انکار داریم. ‫- چی؟
‫درِ کافه گفتی که ما نیاز به یه مدرک غیر قابل انکار داریم.
‫تو هم داریش، مگه نه؟
‫نمی‌تونم بهتون بدمش.
‫یادداشت.
‫یادداشتی که توش نوشته بود ‫غرامت دادن
‫با قربانی‌ها هزینه‌اش کمتر از لغو محصوله.
‫نمی‌تونم بهتون بدمش.
‫کپی‌ای ازش ندارم.
‫- ولی چت داره، مگه نه؟ ‫- شما متوجه نیستین.
‫فقط امضای چت روش نیست.
‫امضای منم روشه.
‫اونم با چت محکوم میشه.
‫رابی.
‫ببین، من بهت فشار نمیارم ‫کاری رو کردی
‫که نمی‌خوای انجام بدی.
‫ولی یه حسی بهم میگه ‫هرچقدر هم که فرار کنی،
‫نمی‌تونی از خودت فرار کنی.
‫تو گاوصندوق توی دفترشه.
‫دیویدسون‌، من یه داستان داریم.
‫چقدر می‌تونی اونو درگیر حرف زدن کنی؟
‫چت خیلی دوست داره تو مرکز توجه باشه. ‫15 تا 20 دقیقه.
‫وقت کافی‌ای هست؟
‫تو کارت رو انجام بده، ‫منم کار خودم رو انجام می‌دم.
‫این لحظه آخری توصیه‌ای نداری؟
‫قانون شماره چهار:
‫زنده از اونجا بیا بیرون.
‫- کانی دیویس؟ ‫- چت.
‫سلام، تو نیویورک خیلی طرفدار کارت بودم.
‫از اینکه شنیدم عذرت رو خواسته بودن ‫ناراحت شدم.
‫خب، الان که اینجام.
‫مرگ برادرت رو تسلیت می‌گم.
‫حتما خیلی دل شکسته‌ای.
‫آره، یه تراژی بود.
‫کاملا غیرمنتظره بود.
‫خب، زندگی می‌تونه اینطوری باشه.
‫همین دیروز،
‫تهیه‌ کننده‌ام برایان یهو استعفا داد.
‫واقعا؟
‫گفت که شهامت این کار رو نداره.
‫حتما یه چیزی ترسوندتش.
‫- هوم. ‫- خب، جای نگرانی‌ای نیست.
‫دیویدسون کارش رو خوب بلده.
‫- لطفا. ‫- اوه، آره.
‫اوه، همینجاست.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- جن، پیداش کردیم. ‫- گاوصندوق رو نشونم بده.
‫ایول.
‫فقط یه شماره سریال لازم دارم.
‫- 37 آلفا، زولو، 2، 3، 4. ‫- فهمی‌دم.
‫یه مدل گاردلاک 300 هستش.
‫در سال 1983 مدلش جایگذین شد.
‫نقص طراحی، فنجر معیوب!
‫فقط باید به درش فشار بیارین.
‫باشه. ‫منظورت چیه که به درش فشار بیاریم؟
‫دستی کار کنین.
‫فقط به بالای عقربه‌ی گاوصندوق محکم ضربه بزنین.
‫جن میگه که باید به بالای عقربه‌ی گاوصندوق ‫محکم ضربه بزنیم.
‫چیه؟
‫هی. ‫جن، مطمئنی که...
‫اوه جن، بدون تو چیکار می‌کردیم؟
‫چه انتظاری داشتی؟
‫خودشه، دوتا امضا، ‫همونطور که رابی گفت.
‫ایول. خیلی‌خب.
‫- بیا از اینجا بریم. ‫- فکر می‌کردم رابی مُرده بود.
‫وقتی کلید کارتیش تو دستگاهم بالا اومد،
‫فکر کردم حتما نقص فنی پیدا کرده.
‫چیزی نمونده بود که بدون نقابت نشناسمت.
‫ولی صدات و اسلحه‌ات رو به جا میارم.
‫این دفعه...
‫اسلحه پُره.
‫یالا. ردش کن بیاد.
‫نمی‌تونم این کار رو کنم.
‫واقعا می‌خوای جونت رو
‫به‌خاطر یه تیکه کاغذ به خطر بندازی؟
‫به گمونم قراره درگیر بشیم.
‫اگه یکی‌مون اسلحه داشته باشه ‫که اسمش درگیری نمیشه.
‫خب، من یه چیزِ خطرناک‌تر از اسلحه دارم.
‫- داری؟ ‫- یه دوربین.
‫و درحال حاضر، رو به روی رئیست قرار گرفته.
‫ولی چند روز پیش، تو گاراژ
‫ایستگاه خبری‌ای دوربین کار گذاشته بودم ‫که وقتی داشتی
‫نقاب می‌زدی تا یه تهیه کننده‌ی کی‌ایکس‌وای‌سی رو تهدید کنی ‫ازت فیلم گرفت.
‫تو ازش فیلم گرفتی؟
‫قطعا ازش فیلم نگرفتی.
‫امتحانم کنی.
‫اگه من از اینجا خارج نشم،
‫به کانی دیویس گفتم تا داستان رو منتشر کنه،
‫و سرتیترش هم اسم توئه...
‫اسم کامل، وایات لی اسمیت.
‫وایات لی اسمیت.
‫تو اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫من یه خبرنگارم، وایات. ‫همه‌چی رو درموردت می‌دونم.
‫خیلی‌خب، چیزِ زیادی درمورد خودش ‫توی اینترنت نیست،
‫ولی مادرش یه عضو ثبت شده‌ی
‫لیگ تخته نردِ دنور هستش.
‫پس اگه نمی‌خوای مامانت امشب بعد از ‫بازی تخته‌ نردش
‫چهره‌ات رو توی اخبار ببینه
‫بهت پیشنهاد می‌کنم اسلحه‌ات رو بیاری پایین.
‫خیلی‌خب.
‫وودوارد که همچین کاری نمی‌کرد، ‫ولی من مشکلی ندارم.
‫و ما اینطوری شروع به کار کردیم.
‫می‌دونی، راحت نبود، ‫ولی خب،
‫هیچ کار ارزشمندی راحت نیست، مگه نه؟
‫نه نیست، چت.
‫آم.
‫خب، فکر کنم وقتمون تموم شد.
‫اوه. خیلی زود گذشت.
‫خب، دوربین دوستت داره.
‫تو موفق شدی.
‫یادداشت و نمونه‌ی خاک ‫به سازمان حفاظت از محیط زیست میرسه،
‫و هربیکراپ هرگز وارد بازار نمیشه.
‫که یعنی روت‌اَوت هرگز بوجود نمیاد،
‫که یعنی هیچ کدوم از اون آدم‌ها مریض نمیشن.
‫و اینو داشته باش...
‫رابی میره واسه سازمان حفاظت از محیط زیست کار کنه.
‫کانی چی؟
‫کانی...
‫چیه؟
‫خودت ببین.
‫راستش چت، یه سوال دیگه ازت دارم.
‫- اوه، خوشحال میشم. ‫- داره چیکار می‌کنه؟
‫- این بخشی از نقشه نیست. ‫- داره کارش رو انجام میده.
‫می‌خوام درمورد هربیکراپ ازت بپرسم.
‫اوه، هربیکراپ.
‫یه آفت کُش جدید با استفاده‌ عمومیه،
‫که منتظر تاییدیه‌ی سازمان حفاظت از محیط زیست هستیم.
‫واسه هر محصول کشاورزی ‫در تمام فصول بی‌خطره.
‫کلاغه بهم گفت که هربیکراپ
‫رازه پشت بزرگترین کدو تنبل دنور هستش.
‫همینطوره.
‫چه نحوه بیان کنایه‌آمیزی.
‫تا حالا کشاورز رو دیدی؟
‫هنوز فرصتش رو نداشتم،
‫ولی همونطور که ما دوست داریم ‫اینجا بگیم،
‫وقتی مسئله کشاورزها باشه، ‫ما از گیاهان مراقبت می‌کنیم.
‫مراقب اینم بودین که
‫احتمالا محصول شما به همسرش سرطان داده؟
‫- ببخشید؟ ‫- اوه، تو نمی‌دونستی؟
‫حاضرم قسم بخورم که امضای خودت ‫پای یادداشتی خورده بود
‫که گفته بود هربیکراپ خطرناکه،
‫ولی به هرحال قصد دارین به بازار عرضه‌اش کنین.
‫- تویی. ‫- همیشه منم.
‫ممنون.
‫می‌خوام این یادداشت رو بلند بخونم.
‫نه، نه، نه. ‫نمی‌تونی این کار رو کنی.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫"بیانیه‌ی شرکت چت بارلو، دوم ماه مِی سال 1981.
‫در خصوص تومورهای توده‌ی جامدِ بوجود آمده ‫توسط هربیکراپ"...
‫یعنی، با اینکه خود عنوان یادداشت ‫به اندازه کافی متهم کننده‌ست،
‫بهتر هم میشه.
‫"ما تصدیق می‌کنیم که غلظت ذرات سمی‌ای
‫که در هربیکراپ پیدا شده ‫به اندازه‌ای هستند
‫که به طور بالقوه باعث آسیب جدی‌ای ‫به بافت انسان شوند"...
‫من کانی دیویس هستم، از اخبار کی‌ایکس‌وای‌سی.
‫انگار پایان خوشی داشتین.
‫داری میری.
‫چطور پیش رفت؟
‫مجیک باید تصمیمی بگیره.
‫تو هم همینطور.
‫متاسفم، تام.
‫منم.
‫می‌دونی چی جالبه؟
‫کار کردن با سفر در زمان ‫باعث شده به سرنوشت باور داشته باشم.
‫منظورت چیه؟
‫خب، بهش فکر کن.
‫به‌خاطر اینکه تو بن رو از دست داده بودی ‫باهم آشنا شدیم.
‫بعد ایان بن رو پیدا کرد ‫و من سر از اینجا در آوردم.
‫فکر می‌کنم دست تقدیر بود که ما باهم باشیم،
‫و فکر می‌کنم دست تقدیر هم بود ‫که از هم جدا بشیم.
‫تام.
‫مراقب خودت باش.
‫تو هم همینطور.
‫و بن رو بیار خونه.
‫می‌خواستی حرف بزنیم؟
‫گیدئون ریج قبول کرده که تمام اتهامات رو پس بگیره.
‫داره اجازه میده که جهش کوانتومی موقتا ‫از تراشه‌اش استفاده کنه.
‫واقعا؟
‫- مجیک، این عالیه. ‫- کار تام بود.
‫اون هرکاری که می‌تونست ‫رو برامون انجام داد.
‫متاسفانه، یکی باید تقصیر اتفاقی که افتاد
‫رو گردن بگیره.
‫هیچ کاری هم از دست من برنمیاد.
‫صبر کن. ‫اگه می‌خوای ایان رو اخراج کنی...
‫نمی‌تونم ایان رو اخراج کنم.
‫واسه برگردوندن بن بهش نیاز داریم.
‫پس...
‫منم.
‫می‌دونم که نیت خیری داشتی.
‫متاسفم که باید این کار رو انجام بدم،
‫ولی گیدئون ریج می‌خواد یه نفر قربانی بشه.
‫پس منم دارم خودم رو تقدیمش می‌کنم.
‫چی؟
‫از همین الان،
‫من دارم از جهش کوانتومی استعفاء می‌دم.