‫آنچه گذشت...
‫- از مامان بودن خوشت میاد؟ ‫-کشته‌مرده‌شم.
‫فقط مهم اینه که جفری در امان باشه.
‫- من می‌ترسم. ‫- من همیشه چی می‌گم؟
‫شجاع بودن، انتخاب خود آدمه
‫جاش 18 ماه دیگه می‌میره.
‫به دلیل پارگی آنوریسم آئورت.
‫ "هانای عزیز، به جاش بگو
‫ سریعاً بره قلبش رو چکاپ کنه.
‫ دوستدارت، بن".
‫کارمند تو ایان رایت، ‫تراشه‌ی‌ کوانتومی منو دزدید.
‫بهت اعتماد دارم که اینو درستش کنی.
‫اگه منو اخراج کنن،
‫اگه اونا اخراجم کنن، اونوقت کُد برگردوندن بن ‫رو به دست نمیارن.
‫کاری از دست من برنمیاد.
‫یکی باید تقصیر اتفاقی که افتاد ‫رو گردن بگیره.
‫گیدئون ریج می‌خواد یه نفر قربانی بشه،
‫پس منم دارم خودم رو تقدیمش می‌کنم.
‫پنتاگون نمی‌تونه این کارو باهات کنه.
‫نمی‌تونن تو رو مجبور کنن که استعفا بدی.
‫کسی مجبورم نکرده.
‫من کاری که مجبور بودم رو کردم، ‫کاری که به صلاح پروژه‌ست.
‫چیزی که به صلاح جهش کوانتومیـه اینه که ‫تو بخشی ازش باشی
‫باید جلوی این قضیه وایستیم.
‫خب، چیزیه که شده.
‫من که قبول نمی‌کنم.
‫خب، باید قبول کنی.
‫گوش کن، این پروژه قراره تحت محاصره دربیاد.
‫ایان، ادیسون و بن بهت نیاز پیدا می‌کنن
‫تا روی چیزهایی که می‌تونی کنترل کنی ‫تمرکز کنی.
‫رفتن منم جزو اون چیزها نیست.
‫نه.
‫نمی‌تونم اینجا رو بدون تو تصور کنم.
‫لطفاً بمون.
‫هر لحظه ممکنه موقعیت بن رو پیدا کنیم.
‫واسه آخرین جهش می‌مونی؟
‫این دفعه نه.
‫من یه آتش نشانم ‫ایول.
‫همین‌طوری اونجا واینستا! ‫خاموشش کن!
‫آه! آه!
‫درسته.
‫اون چی؟ ‫اون...
‫آره.
‫اون...
‫حالش خوبه.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫داشتیم بُرد مدار جدیدم رو امتحان می‌کردیم
‫که یهو،
‫جرقه زد ‫و منفجر شد.
‫و بعد برق گرفتش و از حال رفت.
‫تو اینو درست کردی؟
‫خیلی پیشرفته‌ست.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫وضعیت بالا چطوره، بورتون؟
‫تحت نظره.
‫ما نیاز به کمک پزشکی در...
‫- واحد 28. ‫- واحد 28 داریم.
‫ دریافت شد. منتظر باش.
‫نگران نباش، حال بابات خوب میشه.
‫اون بابام نیست. ‫همسایه‌مونه.
‫اوه.
‫بابام دو سال پیش فوت شد.
‫وقتی تو نیوجرسی زندگی می‌کردیم.
از شنیدن خیلی ناراحت شدم
‫مادرت چی؟ ‫اون کجاست؟
‫اوه، خدا رو شکر.
‫جفری، چند بار بهت گفتم
‫بدون اینکه سه بار دژنگتور رو بررسی کنی
‫چیزی رو به دیوار به برق نزنی؟
‫- به خدا که بررسی کردم. ‫- جفری؟
‫هانا.
‫ممنون که جون پسرم رو نجات دادی.
‫فقط دارم وظیفه‌ام رو انجام میدم، خانم.
‫پروفسور پریستلی تو دانشگاه
‫علوم رایانه درس می‌ده.
‫وقتی فهمید که جفری داره کامپیوتر خودش رو می‌سازه،
‫پیشنهاد داد که کمکش کنه ‫و هر موقع
‫تو واشینگتن گیر کردم ‫ازش مراقبت کنه.
‫الان تو واشینگتن کار می‌کنی؟
‫آره، هنوزم در زمینه‌ی فیزیک کار می‌کنم، ‫ولی...
‫اوضاع یکمی سخت بوده.
‫می‌دونی، اگه دست و بالت تنگه، ‫الان سرمایه‌گذاری تو یه چیزهای تضمینی
‫مثل شرکت بریستول-مایرز اسکوئیب خوبه ‫یا هم در آینده،
‫وقتی اسم اپل یا فیسبوک رو شنیدی.
‫نه بن، من این کارو نمی‌کنم.
‫این باید برخلاف قوانین باشه.
‫خبر جاش رو شنیدم.
‫خیلی متاسفم.
‫تقصیر تو نیست.
‫تو سعیت رو کردی، ‫و بخاطرش دوستت دارم.
‫من باید برم ببینم حال جفری چطوره.
‫بن.
‫ادیسون؟ حالت خوبه؟ ‫چی شده؟
‫مجیک الان به عنوان رئیس جهش کوانتومی استعفاء داد.
‫- چی؟ چرا؟ حالش خوبه؟ ‫- اون خوبه.
‫وقتی تو گم شده بودی و برنامه تعطیل شد،
‫ایان مخفیانه معامله‌ای کرده بود
‫- تا جستجو رو ادامه بده. ‫- با کی؟
‫یه میلیاردر سیلیکون‌ولی به اسم گیدئون ریج.
‫حالا پنتاگون فهمیده،
‫و چیزی نمونده کل تیم رو اخراج کنن.
‫پس مجیک این وسط قربانی شد.
‫اومد ثواب کنه، کباب شد.
‫هانا اینجاست؟
‫آره، پس اگه تو یا زیگی یا کائنات
‫خبر بد دیگه‌ای دارین، ‫نمی‌خوام بشنوم.
‫خیلی‌خب، زیگی میگه که این جهش ‫ربطی به هانا نداره.
‫- هیچوقت ربط ندارن، نه به طور مستقیم. ‫- منطقیه.
‫خیلی‌خب، تو کاپیتان اوتیس بورتون هستی، ‫یه شوهر، پدر،
‫و یه کهنه‌سرباز 20 ساله در اداره آتش نشانی بالتیمور،
‫که حدوداً یه ماه دیگه قراره از اونجا بازنشست بشی.
‫به اندازه کافی فیلم نگاه کردم که بدونم ‫این هیچوقت پایان خوبی نداره.
‫و اینجا نوشته که تو واسه نجات یکی دیگه اینجایی.
‫همین؟ ‫زیگی فقط همینو داره بگه؟
‫نوشته که 74 درصد احتمال داره که آتش‌سوزی
‫یه حادثه‌ی مجزا بوده ‫و تو کلا
‫بخاطر یه دلیل دیگه اینجایی.
‫و من میرم بفهمم دلیلش چیه.
‫- لطفاً. ‫- آره.
‫همین که از ساختمون خارج بشه،
‫بهم دستور داده شده که کلیدهای کارتی مجیک ‫رو غیرفعال کنم
‫و کدهای دسترسیش رو پاک کنم.
‫انگار هیچوقت اینجا نبوده.
‫اون آدم‌های تو واشینگتن اصلا نمی‌دونن که
‫این تیم طی سه سال گذشته ‫چه سختی‌هایی کشیده.
‫یعنی، فداکاری‌هایی که ما کردیم.
‫اونوقت اینطوری جوابمون رو میدن؟
‫خب...
‫به گمونم وقت خداحافظیه.
‫این درست نیست.
‫یعنی، من پای گیدئون ریج رو به پروژه باز کردم.
‫تقصیر منه.
‫باید می‌ذاشتی منو اخراج کنن.
‫نه. این پروژه بهت نیاز داره.
‫بن بهت نیاز داره.
‫حالا، از وقتی که برات خریدم استفاده کن ‫تا معادله‌ی دارپا رو تموم کنی.
‫منظورت همونی که ثابت شده
‫شکستنش غیرممکنه.
‫تو یه راهی پیدا می‌کنی.
‫بن رو بیار خونه.
‫چشم، قربان.
‫ادیسون.
‫مجیک، من...
‫تا وقتی که پنتاگون جایگذین منو انتخاب می‌کنه،
‫یه رئیس موقت رو توصیه کردم
‫تا کارهای روزانه رو انجام بده.
‫باشه، کیه؟ ‫در جریان کارها قرارش میدم.
‫تو، جن.
‫چی گفتی؟
‫تو رئیس تیم امنیتی هستی.
‫تو زیر و بم اینجا رو می‌شناسی.
‫کی از تو بهتر که اینجا حواست به همه‌چی باشه؟
‫واقعا فکر کردی که اونا عملیات‌های
‫یه پروژه‌ عملی نظامی فوق سِری
‫چند میلیارد دلاری رو به دست ‫به یه مجرم سابقه‌دار می‌سپارن؟
‫فعلا آره.
‫به خودت اعتماد کن جن، ‫مثل من.
‫و بدون که از ته دل بهت افتخار می‌کنم.
‫هی، یالا دیگه، باشه؟
‫به همه‌تون افتخار می‌کنم.
‫الان آینده‌ی جهش کوانتومی در دست‌های شماست.
‫- خیلی از دیدنت خوشحالم. ‫- باورم نمی‌شه که اینجایی.
‫تو اول بگو.
‫سه جهش گذشته.
‫دیگه کم کم داشتم فکر می‌کردم که ‫ممکنه دیگه هیچوقت نبینمت.
‫خب، وقتی گفتی تو جهش بعدی
‫شاید بهتره دوتایی کنار یه آتیش بشینیم،
‫این دقیقا شومینه‌ای که در نظر داشتم نبود.
‫خبر خوب اینه که، فکر می‌کنیم که آتش‌سوزی ‫یه حادثه‌ی مجزاست،
‫پس اینجا جات پیش من امنه.
‫من همیشه جام پیش تو امنه.
‫من پیر شدم؟
‫هانا، من هر دفعه که می‌بینمت ‫قیافه‌ات یه جوره.
‫زیبایی.
‫ولی به نظر میاد رفتار سرد شده.
‫خب، از وقتی جان فوت شد ‫اوضاع چالش‌برانگیز بوده.
‫دلیلش اینه؟
‫از دستم عصبانی‌ای؟
‫بن، نه.
‫هانا.
‫بخاطر تو، من دیگه وارد
‫فیزیک نظری شدم.
‫ملاقات‌های ما نقاط ثابتی ‫در فضازمان هستن،
‫که می‌تونه به عنوان پایه و اساس
‫همه‌جور برون‌یابی‌هایی استفاده بشه.
‫به نظر چیزِ خوبی میاد.
‫احتمالا آره.
‫ولی تا الان،
‫هر چقدر که متفاوت
‫به مسیرت نگاه می‌کنم، فقط یه عامل ثابت هست.
‫این آخرین باریه که باهم مواجه می‌شیم، بن.
‫و دیگه هرگز همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫واقعا هم حادثه‌ مجزایی بود.
‫- اون یه انفجار بود؟ ‫- مطمئناً همچین حسی داشت.
‫کجا؟
‫طبقه‌ی 20ام. ‫یه ترانس برق منفجر شده.
‫هشت طبقه زیر ما.
‫همینجا بمونین. ‫من برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب، اکسلزیور قرار بود
‫گل سر سبد آسمان‌خراش‌های رونق‌آور
‫بالتیمور در دهه 70 باشه.
‫ولی درواقعیت، یه فاجعه بود.
‫توسعه دهنده‌ها ماست‌مالیش کردن
‫تا تو خرج هزینه صرفه‌جویی کنن ‫و سود رو افزایش بدن.
‫بذار حدس بزن، به جای استفاده از سیم‌کشی مسی
‫از سیم‌کشی ارزون آلومینیومی استفاده کردن؟
‫در سراسر نیمه بالایی ساختمان،
‫و همه‌جور مقررات ساختمانی رو نقض کردن،
‫که با رشوه دادن به بازرس‌های شهرداری ‫اینو دور زدن.
‫همچین سهل‌انگاری‌ بزرگی باعث میشه ‫که احتمال
‫- آتش‌سوزی بر اثر برق در ساختمون بالا بره. ‫- آره.
‫آتش‌نشان‌ها به این "سطح پ" میگن،
‫که در تاریخ اصلی، همین باعث کشته شدن ‫کاپیتان بورتون
‫و چهار کارگر ساختمانی در طبقه‌ی 21ام شد.
‫دلیل اینجا بودنت اینجایی.
‫تو باید خودت و اونا رو سریعاً خارج کنی.
‫- فهمیدم. ‫- با کی داری حرف می‌زنی؟
‫فقط دارم با رئیسم حرف می‌زنم.
‫ تمام واحدهای پاسخگو، رئیس گارسیا صحبت می‌کنه.
‫خیلی‌خب، یه خطر مرگبار احتمالی در طبقه‌ی 20ام داریم.
‫رادیوهاتون رو تا محدوده‌ی آتش‌سوزی تنظیم کنید.
‫حواستون رو هم جمع کنید.
‫ تا قبل از اینکه آتش گسترش پیدا کنه
‫ مستاجرهای طبقه‌های بالاتر رو تخلیه می‌کنیم.
‫خیلی‌خب همگی، ما باید تا حد امکان ‫با آرامش
‫و با سرعت حرکت کنیم. ‫از این طرف.
‫ترانس برق ترکیده باعث چندین انفجار
‫در ده طبقه‌ی بالایی
‫سمت شرق ساختمان میشه.
‫پس به آتش‌نشان‌ها بگو که برای عملیات‌هاشون
‫از راه‌پله‌ی غربی استفاده کنن.
‫رئیس، ما یه آتش‌سوزی سطح ۳ در طبقه‌ی بیستم داریم
‫وقتی آتش‌سوزی گسترش پیدا کرد
‫از سمت شرق ساختمون نمی‌شه وارد شد.
‫- مگه تو هنوزم تو طبقه‌ی 28ام نیستی؟ ‫- آره.
‫پس از کجا می‌دونی که تو طبقه‌ی 20ام چه خبره؟
‫20 سال تجربه؟
‫دیگه بحثی نمی‌مونه.
‫تا آتش‌سوزی از کنترل خارج نشده
‫فوراً یه تیم رو واسه خاموش‌سازی مستقیم ‫می‌فرستم بالا.
‫امیدوارم برات اشکالی نداشته باشه ‫که تک نفره مردم رو تخلیه کنی.
‫همین الانش هم پیگیرشم.
‫- شما دوتا باید فوراً برین. ‫- تو چی؟
‫باید یه تعداد آدم دیگه رو تخلیه کنم،
‫ولی تا ندونم شما در امانین ‫نمی‌تونم این کارو انجام بدم.
‫بهتره کاری که کاپیتان میگه رو انجام بدیم.
‫بیا بریم.
‫صبر کن.
‫ما هنوز نمی‌تونیم بریم.
‫وسایل بابا چی می‌شن؟
‫بن، امن نیست.
‫هانا، امن نیست.
‫عزیزم، طوری نمی‌شه.
‫نه، بدون وسایلش نمی‌رم.
‫- جفری، ما باید بریم. ‫- چرا؟
‫تا بتونی بذاری آتیش بگیره ‫و بابا رو فراموش کنی؟
‫همین که بتونم، وسایل بابات رو میارم، خوبه؟
‫خوبه.
‫دنبالم بیاین.
‫اسم مامانم رو از کجا می‌دونی؟
‫اسمش رو گفتی. ‫درواقع دو بار گفتی.
‫من...
‫خب، این اولین باری نیست که
‫مأمورهای آتش نشانی رو می‌بینیم.
‫یادته که خانوم سالومون اجاقش رو روشن ول کرده بود؟
‫گزارشش کردم، کاپیتان.
‫قطعا یه آتش‌سوزی سطح ۳ هستش.
‫گارسیا نصف ایستگاه رو فرستاده ‫تا بقیه طبقه‌ها رو بررسی کنن
‫تا مطمئن بشن که گسترش پیدا نکرده.
‫چرا آب‌پاش‌های ساختمون روشن نشدن؟
‫اونا به پنل برق وصلن.
‫هرچی که باعث انفجار شده
‫حتما زیادی به دژنگتورها فشار آورده.
‫احتمالا کار کارگرهای ساختمانی تو طبقه‌ی 21ام هستش.
‫تو درمورد اونا می‌دونی؟
‫خب، کل ساختمون درموردشون می‌دونن.
‫مدام باعث قطعی برق می‌شن.
‫شرط می‌بندم همین بُرد منو سوزوند.
‫هرکسی این ساختمون رو ساخته ‫کارش افتضاح بوده.
‫بن، باید قبل از انفجار بعدی
‫خودت رو به کارگرها برسونی.
‫من باید سریعاً طبقه‌ی بالا رو چک کنم.
‫- میشه اونا رو ببری؟ ‫- بله، قربان.
‫ شما کنار من بمونید.
‫ می‌دونید، ما نیروی پشتیبانی خبر کردیم،
‫ ولی امشب خیلی پخش هستیم.
‫ ولی درست میشه.
‫بن. بن، صبر کن.
‫من می‌دونم کارگرها کجان.
‫می‌تونم ببرمت پیش‌شون.
‫نه، نه، تو باید از خطر فرار کنی، ‫نه اینکه به سمتش بری.
‫تازشم، تو آتش نشان نیستی.
‫تو هم نیستی.
‫بن، هر بار که ما در مسیر هم قرار می‌گیریم،
‫بخاطر اینه که به کمکم احتیاج داشتی.
‫این جهش کجاش فرق می‌کنه؟
‫راست میگه، بن.
‫ادیسون با من موافقه، مگه نه؟
‫ببین، جفری در امانه، و همه‌ی غریزه‌هام
‫دارن بهم می‌گن که من باید اینجا باشن.
‫لطفاً بهم اعتماد کن.
‫از کنارم تکون نمی‌خوری.
‫همچین قصدی هم ندارم.
‫وقتی کارگرها رو جمع کردی
‫- من امن‌ترین راه به پایین رو پیدا می‌کنم. ‫- باشه.
‫هی، وقتی یکی در می‌زنه، ‫باید جواب بدین.
‫- چیکار می‌کنین؟ ‫- به نظرت داریم چیکار می‌کنیم؟
‫به نظر میاد که به مدارهای ساختمون فشار وارد کردین
‫و کل ساختمون رو به آتش کشیدین.
‫ما باید از اینجا خارج بشیم.
‫دیگه دیره.
‫- داره بدتر میشه. ‫- چه گزینه‌هایی داریم؟
‫تا وقتی راه‌پله‌ شرقی رو خاموش می‌کنن،
‫راه‌پله غربی بهترین شانس‌تونه.
‫نگو که اون راه‌پله اون‌طرف
‫این راهروی آتیش گرفته نیست.
‫باشه، نمی‌گم.
‫- هنوزم باید ازش رد بشین. ‫- عالی شد.
‫چی گفت؟
‫مجبوریم از وسط آتیش رد بشیم.
‫عمراً.
‫سعی داری ما رو به کشتن بدی؟
‫من 6 نفر اینجا دارم...
‫تخته گچی. ‫ضد حریقـه.
‫می‌تونیم باهاشون از خودمون محافظت کنیم.
‫فقط باید یه جوری بتونیم حملش کنیم.
‫این دستگیره‌ها.
‫خیلی‌خب، شما تخته‌ها رو نصف کنین.
‫و ما هم دستگیره‌ها رو بهشون وصل می‌کنیم.
‫بیاین دست به کار بشیم.
‫و چقدر احتمال داره که این واقعا جواب بده؟
‫هوم؟ ادیسون؟
‫ادیسون؟
‫چی شده؟
‫غیبش زد.
‫- این چه کاریه؟ ‫- ببخشید. می‌دونم.
‫جن، ما به معنای واقعی وسط یه آتش‌سوزی هستیم.
‫مجبور شدم برق رو از اتاق تصویربرداری منحرف کنم.
‫ایان واسه اینکه سعی کنه کُد دارپا رو بشکونه ‫نیاز به نیروی بیشتری داشت،
‫و من باید اونجا رو جدا
‫و تحت نظارت پنتاگون نگه دارم.
‫فقط یه لحظه بهم وقت بده ‫تا همه‌چی رو به کار بندازم.
‫امیدوارم ادیسون خوب باشه.
‫من الان یکم بیشتر نگران خودمون دوتا هستم.
‫نه، اینکه حتما.
‫آخه در مرکز مشکلات زیادی هست.
‫تو یه ساختمون آتیش‌ گرفته گیر افتادی،
‫ولی هنوزم نگران هولوگرامت هستی.
‫اون همکار منه.
‫اون بیشتر از ایناست.
‫من خیلی داشتم به چیزی که تو قاهره بهم گفتی ‫فکر می‌کردم.
‫اینکه چطور باهم نامزد بودین.
‫اینکه واسه نجات اون رفتی.
‫منظورت تنها کاریه که کردم ‫و جواب داد؟
‫حرفم اینه که...
‫من می‌دونم از دست دادن یکی که دوستش داری ‫چه حسی داره.
‫ولی تو هنوز از دستش ندادی.
‫می‌دونم که الان همچین حسی داره، ‫ولی یکم تامل کن.
‫از یه دیدگاه کیهانی بهش نگاه کن.
‫تو هنوزم به ادیسون متصلی.
‫هنوزم به تمام کسایی که توی عمرت ‫دوستشون داشتی متصلی،
‫چون عشق ابدیه.
‫- اووه! ‫- اوه.
‫ببخشید، ندیدمت...
‫آره.
‫باشه.
‫- همه حاضرن؟ ‫- آره.
‫قراره داغ باشه.
‫ولی همش باید 15 متر رو طی کنیم.
‫حالا فقط یه خرده از اونور خیابون ‫برق می‌دزدیم.
‫دستتون درد نکنه.
‫برق ما کافیه و برق ایان هم کافیه.
‫و...
‫برگشتیم روی کار.
‫حلش کردم.
‫ها. کارت حرف نداشت.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم ‫همه‌چی بهم نریزه.
‫شاید اونوقت بالایی‌ها ‫اینجا رو
‫به دست یه آدم ناشناسی که مثل ما
‫با اینجا ارتباط نداره، نسپارن.
‫چون اینجا خونه‌ی ماست.
‫آره، همینطوره.
‫همه باهم بمونین.
‫به راهتون ادامه بدین.
‫15 متر.
‫8 متر.
‫سه متر. چیزی نمونده برسیم.
‫ادامه بدین.
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫ادامه بدین. ‫دیگه چیزی نمونده.
‫برین طبقه‌ی پایین!
‫زود باشین! برین!
‫زنده میرن بیرون.
‫اوه.
‫کارت عالی بود، بن.
‫آره.
‫هانا.
‫فکر کنم زیادی دود استنشاق کردم.
‫بیا.
‫فقط آروم نفس بکش.
‫از اون چیزی که فکر می‌کردم نزدیک‌تر بود.
‫میشه ببینی حال جفری خوبه؟
‫رئیس، پسره رو می‌بینی؟ ‫11 سالشه.
‫آره، صحیح و سالم همینجاست.
‫همراهی کردن تو مثل قبل راحت نیست.
‫یعنی واسه تو، از اولین دیدارمون
‫نُه جهش می‌گذره.
‫واسه من...
‫تقریباً 9 هزار و 131 و یه ربع روز گذشته.
‫ولی کیه که بشماره؟
‫بن، فکر می‌کنم دلیلی داره که
‫شتاب دهنده ما رو پیش هم آورد.
‫تو نیومکزیکو، قاهره، پرینستون، خونه‌ام،
‫هدفی بزرگتر صرفا ما دوتاست.
‫و فکر کنم بالاخره می‌دونم هدفش چیه.
‫- یه مشکل داریم. ‫- کارگرها؟
‫مشکل جفریـه. گم شده.
‫منظورت چیه که اون گم شده؟
‫- دارم روش کار می‌کنم. ‫- اون؟
‫اون کیه؟
‫کی گم شده، بن؟
‫میشه لطفاً اون بیرون یکی بهم بگه ‫پسرم کجاست؟
‫این یه کانال ممنوعه‌ست.
‫و به کاپتیان هم گفتم.
‫پسرت... صبر کن.
‫همین یه دقیقه پیش همینجا بود.
‫هی، کسی اون بچه رو ندیده؟
‫آپارتمان.
‫برگشته دنبال وسایل جاش.
‫"او به من مسئولیت می‌دهد.
‫به من مسئولیت می‌دهد، ‫و من انجامش می‌دهم.
‫در سراسر ماه‌های نیبیا،
‫و آنتارس میلستروم دنبالش می‌کنم ‫و..."
‫تو الان نقلی از موبی‌دیک به معادله گفتی؟
‫نه، نقل "پیشتازان فضا ۲: خشم خان".
‫- بیش از حد کافئین مصرف کردم. ‫- داره جواب می‌ده؟
‫خب، یه ساعته به این صفحه نمایش زل زدم
‫و دارم دیالوگ‌های فیلم‌ها رو نقل می‌کنم، ‫پس خودت ببین جواب می‌ده یا نه.
‫ریاضیش راه نمیاد، ها؟
‫خب، بیشتر معادله‌ها مثل جمله می‌مونن.
‫یه مجموعه نماد کنار هم چسبیدن
‫تا یه تفکر ریاضی منسجم رو شکل بدن.
‫ولی این یه شاهکاره
‫که ظریفانه توسط کسی
‫که درک عمیق و روشنگرانه‌ای از قوانین فیزیک داره
‫ساخته شده.
‫یعنی، حکمی که تندیس داوود
‫اثر میکل‌آنجلو برای هنر داشت ‫رو این برای سفر در زمان داره.
‫و اگه مقامات فایل دارپا قدیمی
‫رو سانسور نکرده بودن، ‫اونوقت شاید می‌تونستم
‫بفهمم که کدوم دانشمندها نوشتنش
‫و روش‌ کارشون چی بوده.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫صبر کن، از اونجایی که تو مجیک جدیدی،
‫پس تو هم باید همون اختیاری که اون داشت
‫- رو داشته باشی، درسته؟ ‫- آره، خب که چی؟
‫باشه، خب نمی‌تونی غیرسانسورش کنی؟
‫فکر کردی سعی نکردم این کارو کنم؟
‫من تمام کانال‌های رسمی‌ای که به فکرم می‌رسید
‫رو امتحان کردم، تا خودم هکش نکنم.
‫که حالا که گفتی...
‫نمی‌شه.
‫همه حواس‌شون روی این برنامه‌ست، ایان.
‫اگه موقع گشتن تو فایل‌های پنتاگون گیر بی‌افتم،
‫همه‌مون بدبخت می‌شیم، ‫مخصوصا بن.
‫همین که مجیک رو از دست دادیم ‫خودش به اندازه کافی بد هست.
‫جهش کوانتومی رو از دست نمی‌دیم، ‫نه تحت نظارت من.
‫بلند و واضح شنیدم، رئیس چو.
‫به زور زدنم ادمه میدم.
‫"از دل جهنم به تو خنجر می‌زنم".
‫آپارتمان.
‫برگشته دنبال وسایل جاش.
‫نه، نه، نه، نه، ‫اگه رفته بالا تو آپارتمان‌تون،
‫یعنی از همینجا رد میشه.
‫می‌تونیم جلوش در بیایم.
‫نه اگه از سمت شرقی رفته باشه.
‫میرم دنبالش بگردم.
‫30 ثانیه.
‫ادیسون همینقدر وقت می‌خواد ‫تا پیداش کنه.
‫باشه.
‫وای خدا، تمام اینا تقصیر منه.
‫بعد از تصادف جاش، من فقط...
‫یه شروع تازه می‌خواستم، می‌دونی؟
‫ولی این جفری رو عصبانی‌تر و دلخورتر کرد.
‫اون منو بخاطر مرگ پدرش مقصر می‌دونه.
‫نه، نه، هیچ کدوم از اینا تقصیر تو نیست.
‫اتفاقی که واسه جاش افتاد
‫از کنترل هرکسی خارج بود.
‫ولی این وضعیت از کنترل‌مون خارج نیست.
‫ما از اینجا می‌ریم بیرون، باشه؟
‫همگی با هم.
‫بن.
‫حق با توئه، اون بالاست.
‫- بریم دبنالش. ‫- باشه.
‫مواظب باشین!
‫هانا!
‫بن!
‫نمی‌تونم تکون بخورم!
‫صبر کن. ‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫رئیس، من تو طبقه‌ی 25‌ام کمک نیاز دارم.
‫ متاسفانه شانس باهات یار نیست، کاپیتان.
‫ الان این شدیدترین نوع آتش‌سوزیـه.
‫ تا رسیدن یه گروه دیگه، ‫ نمی‌تونم کسی رو بفرستم کمکت.
‫خودم انجامش میدم.
‫بن، بس کن.
‫باید بری دنبال جفری.
‫نه.
‫من اینجا ولت نمی‌کنم.
‫بله، ول می‌کنی.
‫تو جون پسرم رو نجات میدی.
‫ادیسون اگه اینجایی، پشت منو رو بگیر.
‫راست میگه.
‫یا هانا زنده می‌مونه یا جفری.
‫آه!
‫فکر می‌کردم وقت بیشتری داریم.
‫بن، باید بری وگرنه هر دوشون می‌میرن.
‫پیشش بمون.
‫البته.
‫تا وقتی نیستم ادیسون حواسش بهت هست.
‫پس می‌دونم که خوب کسی مراقبمه.
‫هی، خداحافظی نکن.
‫بگو بعداً می‌بینمت.
‫حتما بعداً می‌بینمت.
‫قول میدم.
‫ادیسون.
‫یه چیزی هست که می‌خوام تیم‌تون ببینن.
‫جفری.
‫جفری، اینجایی.
‫یالا، باید از اینجا بریم.
‫مامانم کجاست؟
‫منو فرستاد بیام دنبالت.
‫زود باش.
‫چرا باهات نیومد؟
‫می‌دونی، حالا که یهو واسه خودش آتش‌نشان شده.
‫اوه جفری، اون بیشتر از هرچیزی دوستت داره، خب؟
‫طوری اینو میگی انگار می‌شناسیش، ‫ولی نمی‌شناسیش.
‫من می‌دونم از دست دادن بابا ‫چه حسی داره،
‫سوراخی که تو دلت به جا می‌ذاره
‫که مدام با رنج و خشم پر میشه.
‫و نمی‌تونی هم جلوش رو بگیری، درسته؟
‫بنابراین دو دستی به هرچیزی که ‫ازش برات مونده می‌چسبی.
‫فقط با التیام پیدا کردن می‌تونی جلوش رو بگیری.
‫و تنها راه انجام این کار هم ‫با رو به جلو حرکت کردنه، جفری.
‫تو کی هستی؟
‫من فقط یه دوستم که سعی داره ‫نذاره یه چیزِ درست
‫به طرز افتضاحی اشتباه پیش بره.
‫خواهش می‌کنم، فقط...
‫لطفاً بگو تو هم چیزی که من ‫دارم می‌بینم رو می‌بینی.
‫آره. ‫و دقیقا مثل اینه.
‫تا آخرین متغیرش.
‫خیلی‌خب، پس همون معادله‌ایه که می‌تونه ‫بن رو بیاره خونه،
‫همونی که این همه مدت سعی می‌کردی ‫حلش کنی؟
‫معادله‌ی هاناست.
‫یعنی، مشخصه که داره از نظریه‌ی تومیتا تاکساکی استفاده می‌کنه،
‫ولی خط آخرش توی فایل نبود.
‫جن، معادله.
‫اون کاملش کرد. ‫می‌تونیم بن رو بیاریم خونه.
‫من مدام فکر می‌کردم زمان مثل یه رودخونه می‌مونه
‫که همه‌چیز درش جریان پیدا می‌کنه.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫بعضی چیزها تکون نمی‌خورن.
‫چون ابدی هستن.
‫می‌دونم که نمی‌تونی صدامو بشنوی، ‫ولی بله، همینطورن.
‫امیدوارم تیم‌تون بتونه
‫با هر فناوری‌ای که در آینده دارین ‫اینو به کار بگیرن.
‫چیه؟
‫وسیله‌ای برای به کار انداختن ‫یه همسویی مجدد زمانیـه.
‫یه راهی که بالاخره بشه ‫بن رو آورد خونه.
‫اون معادله. ‫هانا، اون کار تو بود!
‫فقط خوشحالم قبل از اینکه دیگه دیر بشه
‫تونستم تمومش کنم.
‫نه، نه.
‫هی، نه، نه، نه، نه، هانا؟
‫هانا؟ هی.
‫تو و بن از اینجا می‌رین بیرون.
‫ادیسون...
‫همه‌جور پیوندهایی کائنات رو یکپارچه نگه داشته.
‫و با اینکه هیچی دائمی نیست،
‫پیوندهایی هست که شکسته نمی‌شن...
‫و هرچقدر هم که از هم دور بشن،
‫همیشه برمی‌گردن پیش هم
‫طوری که انگار دست سرنوشت بوده.
‫مثلا قانون درهم‌تنیدگی.
‫وقتی که دو ذره یه حالت مشترک ‫رو تجربه می‌کنن،
‫دیگه نهادهای جداگانه نیستن.
‫به عنوان یه چیز وجود دارن،
‫حتی اگه فاصله‌ زیادی اونا رو جدا کرده باشه.
‫یا درهم‌تنیدگی کوانتومی.
‫عجله کن.
‫یالا، از این طرف.
‫این طرفی نه!
‫- چیکار کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫لبه. ‫می‌تونیم باهاش از آتیش رد بشیم.
‫می‌خوای رو لبه‌ی ساختمون راه بریم؟
‫نه، نه، بیشتر تو فکر این بودم ‫که با خزیدن بریم.
‫پس وقتی که کُد در شتاب دهنده‌ کوانتومی
‫برنامه‌ریزی بشه...
‫اونوقت ارتباط بن از نقطه ثابتش در گذشته
‫قطع میشه و دوباره به یه نقطه ثابت ‫در زمان حال
‫وصل میشه... ‫روی کاغذ که اینطوریه.
‫منظورت چیه که روی کاغذ اینطوریه؟
‫اون معادله رو تکمیل کرد.
‫اون ممکنه کُد رو تکمیل کرده باشه،
‫ولی من هنوزم باید کاری کنم که جواب بده.
‫کد رو تایپ کن و تایید رو بزن.
‫چطور اینو توضیح بدم.
‫خب، شنیدی که هانا گفت ‫زمان مثل رودخونه‌ایه
‫که به جریانش ادامه می‌ده؟
‫آره، آره، ایده‌ی رودخونه رو فهمیدم.
‫هرگونه تلاش برای جا به جا کردن بن
‫ممکنه نتیجه‌اش این بشه که
‫جریان رودخونه تا ابد ‫اونو با خودش ببره.
‫اصلانم حرفت دراماتیکی نبود.
‫فقط باید یه عامل ثابت براش پیدا کنیم
‫که محکم نگهش داره.
‫و فکر کنم بدونم اون عامل باید چی باشه.
‫حالا یادم میاد که چرا هیچوقت آتش‌نشان نشدم.
‫نمی‌شه به سمت چپ رفت.
‫نمی‌شه به سمت راست رفت.
‫بالا هم نمی‌شه رفت.
‫پس تنها راهش...
‫پایینـه.
‫جفری!
‫- باید بریم پایین. ‫- چی؟
‫من اول میرم.
‫بعد خودم می‌گیرمت.
‫کی می‌خواد تو رو بگیره؟
‫دارم سعی می‌کنم این سوال رو از خودم نپرسم.
‫خیلی‌خب، عجله کن!
‫- زود باش! ‫- نمی‌تونم این کارو کنم!
‫- بله که می‌تونی. ‫- خیلی ارتفاعش زیاده!
‫- می‌افتم! ‫- نه، نمی‌افتی! من می‌گیرمت!
‫خیلی ترسیدم.
‫می‌دونم که ترسیدی.
‫منم ترسیدم.
‫ولی این تنها راهشه.
‫تنها راه نجات از اینجاست.
‫پس درحال حاضر، هر دومون باید شجاع باشیم.
‫- می‌تونی این کارو کنی؟ ‫- نمی‌دونم!
‫جفری، شجاعت یه انتخابه.
‫پس ترس رو فراموش کن.
‫شجاعت رو انتخاب کن، جفری.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫شجاعت رو انتخاب کن.
‫اوه... ‫اوه، پسر.
‫بجنب!
‫بپر!
‫آه! آه!
‫گرفتمت.
‫- حالا بریم مامانت رو نجات بدیم. ‫- باشه.
‫اوه.
‫اون انفجارها آوار رو جا به جا کردن.
‫می‌تونم درت بیارم.
‫جفری کجاست؟ ‫در امانه؟
‫حال اون خوبه.
‫داره میره پایین سمت خیابون.
‫زود باش، ما از اینجا می‌ریم بیرون.
‫دستت رو بنداز دور گردنم. ‫طوری نیست.
‫مامان!
‫مامان، حالت خوبه؟
‫اوه، عزیزم.
‫الان که دارم بهت نگاه می‌کنم ‫حالم خوبه.
‫من سعی کردم وسایل بابا رو نجات بدم، ‫ولی همش از بین رفت.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫اوه عزیزم، اشکال نداره.
‫تو هرکاری که می‌تونستی کردی.
‫هر دوتون کردین.
‫بهیار، یه بهیار نیاز دارم.
‫یه زخمی دارم.
‫لعنت، بورتون.
‫یه دقیقه فکر کردم از دستت دادیم.
‫آره، آره، معلوم نبود چی میشه، ‫ولی موفق شدیم.
‫مگه نه؟
‫تو تا حالا بابام رو ندیده بودی.
‫از کجا می‌دونستی که باید چی بهم بگی؟
‫"شجاعت یه انتخابه".
‫اون...
‫تو قطعا امشب بازنشستگی رو به دست آوردی،
‫پیرمرد، اینو مطمئن باش.
‫برو لباس عوض کن، باشه؟
‫از اینجا به بعدش رو بسپار به ما.
‫خیلی‌خب همگی، بیاین به خاموش کردن
‫بقیه‌ی آتیش ادامه بدیم. ‫بجنبین.
‫بن.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫ فقط می‌خوام علائم حیاتی‌تون رو چک کنم.
‫واقعا امیدوارم کس دیگه‌ای ‫نیاز به نجات پیدا کردن نداشته باشه.
‫دیگه نه.
‫یه ماه دیگه، کاپیتان بورتون
‫بعد از اینکه گزارش توسعه دهنده‌ها
‫رو به کمیسیون ساختمان‌سازی می‌ده، ‫خوش و خرم همراه با خانواده‌اش
‫- در یه ساحل استوایی بازنشست میشه. ‫- اون یه قهرمان واقعیه.
‫اون تنها قهرمان واقعی نیست.
‫من نمی‌تونستم بدون تو هیچ کدوم از این کارها
‫رو انجام بدم، ادیسون.
‫ممنونم که مراقب هانا هم بودی.
‫فکر کنم به نحوی، همه‌مون مراقب همدیگه هستیم.
‫لطفاً بهش بگو که خداحافظی کردم ‫و گفتم ممنون.
‫بابت چی؟
‫خودش می‌دونه.
‫کارمون با معادله‌ی هانا به کجا رسید؟
‫ایان معادله رو حل کرد.
‫ظاهراً یه جور کُد تعویضـه.
‫آره، فقط باید یه متغیر آخر
‫- رو بفهمم. ‫- که اون چیه؟
‫چطور با خیال راحت ‫ارتباط بن رو از گذشته قطع کنیم
‫و دوباره به زمان حال وصلش کنیم.
‫حالا، هانا فکر می‌کرد که عوض کردن نقاط در زمان
‫جواب درسته.
‫ولی ظاهراً زمان یه رودخونه‌ست،
‫پس نمی‌شه اینو انجام داد.
‫یعنی فقط در صورتی این جواب می‌ده
‫که بن جاش رو با یکی دیگه عوض کنه.
‫حالا، همین که بفهمیم اون شخص کیه...
‫از پایانه‌های کامپیوتر فاصله بگیرید
‫و هیچ‌گونه فعالیتی انجام ندید.
‫همین الان.
‫به اختیار کی؟
‫میشه گفت به اختیار پنتاگون ‫یا...
‫رئیس نظارت کنگره.
‫ولی اگه قرار باشه روراست باشیم،
‫اونا یه جورایی هرکاری که بهشون بگم ‫رو انجام میدن.
‫پس بیاین بگیم که به اختیار منه.
‫چون از الان به بعد،
‫من مسئول جهش کوانتومی‌ام.
‫هی، همین‌طوری محض اطلاعت می‌گم، ‫امسال یه فیلم
‫درمورد یه ساختمان آتیش‌ گرفته ‫اکران میشه
‫که ممکنه یادآورِ این اتفاقات بشه.
‫من که در کل فیلم‌های کمدی رمانتیک رو ترجیح میدم.
‫ولی باید اعتراف کنم که عجب آخرین تلاشی بود.
‫واقعا با شعله‌ای از شکوه تموم شد، ها؟
‫زود سر شوخیش رو باز کردی.
‫آره.
‫می‌دونم اتفاقاتی که شما دوتا امروز گذروندین
‫حتما وحشتناک بوده.
‫ولی شاید شروعی از یه روند التیامی باشه.
‫امیدوارم.
‫می‌دونی بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫از نو شروع کنم.
‫یه پیشنهاد شغلی تو کالیفرنیا دارم.
‫فکر کنم قبولش کنم.
‫اون موقعی گفتی که می‌فهمی
‫چرا شتاب دهنده اینجا و الان ‫ما رو کنار هم آورده.
‫تو مدت زمان مختصری که در کنار هم بودیم،
‫تو کل دنیای منو تغییر دادی.
‫درهایی که باز کردی،
‫ماجراجویی‌هایی که باهم داشتیم،
‫تجربه‌های غیرممکنی که اگه سال‌ها پیش
‫وارد اون رستوران نمی‌شدی
‫هرگز برام اتفاق نمی‌افتادن.
‫بهترین هدیه بود.
‫منم می‌خواستم در عوض یه چیزی بهت بدم.
‫امروز فهمیدم که چطور اونو به واقعیت تبدیل کنم.
‫چی رو به واقعیت تبدیل کنی؟
‫من داشتم روی یه کد کوانتومی ‫برای دارپا کار می‌کردم،
‫کدی که تو رو به خونه می‌بره، بن.
‫به جایی که بهش تعلق داری.
‫بن؟
‫بن کیه؟
‫من چطور سر از اینجا در آوردم؟
‫آروم باش کاپیتان، سرت ضربه خورده
‫و بیهوش شدی.
‫بیا ببریمت تا کمکت کنن.
‫همونطور که احتمالا همه‌تون شنیدین، ‫جهش کوانتومی درحال
‫سازماندهی مجدد قابل توجهی هست.
‫گیدئون ریج الان رئیس جدید پروژه‌ی شماست.
‫می‌تونین به پنتاگون زنگ بزنین،
‫و اونا در جریان تمام جزئیات قرارتون میدن،
‫ولی اول ازتون می‌خوام ‫نشان‌های دسترسی‌تون رو تحویل بدین
‫و اینجا رو ترک کنین.
‫موقعیت‌های شغلی شما خاتمه پیدا کرده.
‫تو نمی‌تونی این کارو کنی.
‫اگه هر باری که این جمله رو می‌شنیدم ‫یه پنج سنتی بهم می‌دادن،
‫- میلیاردر می‌شدم... دوباره. ‫- گیدئون، خواهش می‌کنم.
‫ببین، می‌دونم که عصبانی‌ای، ‫ولی ما بالاخره
‫یه کد تعویض داریم که می‌تونه ‫بن رو برگردونه،
‫پس اگه یه لحظه بهم وقت بدی ‫تا فعالش کنم...
‫تو اخراجی، ایان.
‫باید زودتر همکاری می‌کردی.
‫ادیسون.
‫بن هنوز اون بیرون سرگردانه،
‫منم ولش نمی‌کنم و نمی‌رم.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم، ‫ولی من تیم خودم رو دارم،
‫و خوب از دکتر سانگ مراقبت می‌کنیم.
‫ولی واسه امنیت خودتون، ‫باید نشان‌هاتون رو تحویل بدین
‫و برین.
‫وگرنه چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای بهمون شلیک کنی؟
‫ادیسون، بیخیال.
‫بهترین‌ها رو واسه همه‌تون آرزومندم.