‫زود باش، تا الان سه‌تا از گاوهام رو دزدیدن.
‫پروژه‌ی نشانه.
‫این پروژه‌ی شی‌های ناشناس پرنده‌ست.
‫یعنی فرود اومدن.
‫فرود اومدن؟
‫تو فرود اومدنشون رو دیدی؟
‫تو جنگل قایم می‌شن، کوتاه و سبز رنگ هستن.
‫ساکت بهت خیره می‌شن.
‫من دیگه جلوتر نمیرم.
‫خیلی‌خب، من یه نگاهی می‌ندازم.
‫ها؟
‫اوه.
‫هی!
‫نوم؟
‫- تو زنده‌ای؟ ‫- آره.
‫گفتن اگه براشون شیر و کلوچه بذاری،
‫دیگه کاری به گاوهات ندارن.
‫سلام.
‫درچه حالی؟
‫من یه مأمور پروژه‌ی نشانه‌ام،
‫پس همه‌چی یه خرده...
‫- عجیبه. ‫- آره، عجیبه.
‫پروژه‌ی نشانه.
‫هنوز بشقاب پرنده‌ای ندیدی؟
‫نوم‌های باغچه‌ای دیدم.
‫منو یاد هالووینی انداخت...
‫که تصمیم گرفتیم لباس...
‫ببخشید.
‫بن، می‌خوای راجع‌به اتفاقی که افتاد حرف بزنی؟
‫تو با کس دیگه‌ای هستی، درسته؟
‫آره.
‫چند وقته؟
‫حدوداً هشت ماه.
‫هشت ماه؟
‫عجب. ‫واسه من هیچ زمانی نگذشته.
‫می‌دونم.
‫ولی برای بقیه‌ی ما سه سال گذشته.
‫من هرچی که بخوای بدونی رو بهت میگم.
‫فقط بهم بگو که چی برات راحت‌تره.
‫شاید بهتره روی جهش تمرکز کنیم،
‫حداقل فعلا.
‫آره.
‫خیلی‌خب، همونطور که می‌دونی،
‫تو مأمور رابرت کوک از پروژه‌ی نشانه‌ هستی.
‫انگار تو یکی از بهترین مأمورهاشون هستی.
‫یعنی من بیشترین بیگانه‌ها رو پیدا کردم؟
‫یعنی تو بیشترین پرونده‌ها رو بستی.
‫حداقل بعضی چیزها عوض نمی‌شن.
‫زیگی هنوزم نمی‌دونه چرا اینجایی.
‫خب، اینو پیدا کردم.
‫"به استارلایت در نیومکزیکو برو.
‫یه تماس گیرنده‌ی ناشناس ‫یه شی‌ء ناشناس پرنده رو گزارش کرده...
‫که باعث شده دوتا دختر از جاده منحرف بشن.
‫الان هر دو دختر تو بیمارستان هستن، ‫یکی‌شون تو کماست".
‫خیلی‌خب، استارلایت 480 کیلومتر فاصله داره.
‫به گمونم تو رانندگی می‌کنی.
‫پروژه‌ی نشانه؟
‫اون مثل پروژه کتاب آبی بود...
‫- قبل از اینکه پروژه کتاب آبی بوجود بیاد. ‫- می‌دونم.
‫بن یه مأمور دولته که داره درمورد بشقاب پرنده‌ها تحقیق می‌کنه.
‫یعنی، این یکی از آرزوهامه.
‫فرضیه‌های ایان درمورد ای.تی دوباره شروع شد.
‫در جریان هستی که از لحاظ آماری قطعا...
‫موجودات زنده‌ی دیگه‌ای در این کائنات وجود دارن؟
‫منم همچین باوری دارم.
‫ولی تو خیلی آدم منطقی‎‌ای هستی.
‫وقتی آدم جهش کردن رو با چشم ببینه ‫دیدگاهش نسبت به...
‫امکان‌های زندگی عوض میشه.
‫- هوم. ‫- بن و ادیسون...
‫در چه حالن؟
‫دارن سر می‌کنن.
‫خیلی‌خب، منو در جریان بذار.
‫خیلی‌خب، اینو پیدا کردم.
‫کری بیکر، 17 ساله،
‫راننده‌ی یک تصادف. که یک ماشین درگیرش بوده
‫دوستش ملانی هانت رو صندلی شاگرد نشسته بوده ،
‫و انگار ملانی تو کما میره...
‫و در نهایت می‌‌میره.
‫و کری به جرم قتل غیر عمد افتاده زندان.
‫از وقتی که جهش کردن رو شروع کردم ‫این اولین سفر جاده‌ایم هستش.
‫- ماشین باحالیه. ‫- آره خدایی، مگه نه؟
‫تیم چطوره؟
‫خوبن، عالی‌ان.
‫دوباره دور هم جمع شدن.
‫الان همه‌ رو یادم میاد.
‫واقعا؟
‫آره، آره، تقریبا همه‌چی یادم اومده.
‫[بیمارستان سنت سباستین]
‫کری، مطمئنی که بهتر نیست...
‫منتظر والدینت بمونیم؟
‫اوه، فقط من و پدربزرگم هستیم.
‫و مطمئن هیچ علاقه‌ای نداره...
‫که دوباره اینو بشنوه.
‫باشه. خب...
‫میشه اتفاقی که افتاد رو برام تعریف کنی؟
‫تازه از نیمه‌شب گذشته بود ‫و ما تو جاده‌ی ایالتی 120 بودیم.
‫تو و دوستت ملانی هانت؟
‫دوست صمیمی‌ام، آره.
‫بگذریم، داشتیم برمی‌گشتیم شهر.
‫اولین اتفاقی که افتاد رادیو بود...
‫یه صدایی از خودش در آورد.
‫خنده‌مون انداخت، ولی وقتی ملانتی ‫کانال رو عوض کرد،
‫رو همه‌ی کانال‌ها همین صدا بود.
‫وای، خدای من.
‫اوه، آه!
‫ممکنه یه جور اختلال باشه.
‫و بعدش...
‫آسمون روشن شد.
‫- اون چیه؟ ‫- چیه؟
‫یادمه فکر می‌کردم که یه جورایی قشنگ بود.
‫وای خدای من، وای خدای من! ‫وای، خدای من.
‫رفت؟
‫کجاست؟
‫و بعد یهو صدایی مثل گردباد اومد.
‫- برو، برو! ‫- منم گاز ماشین رو گرفتم.
‫داری عالی توضیح میدی.
‫خب، وقتی که فهمیدم احتمالا یه گردباده،
‫سعی کردم سرعت برم که بهمون نرسه.
‫ولی بعد می‌دونستم که این یه توفان نیست.
‫بعد از اینکه خوردیم به درخت،
‫سفینه، یا حالا هرچی که بود ‫تو هوا شناور بود،
‫ما هم از ماشین پیاده شدیم تا فرار کنیم،
‫ولی من به خاطر دستم کُند بودم،
‫منم به ملانی گفتم که فرار کنه.
‫من حدوداً 45 متری جلو رفتم ‫و بعد...
‫تو تنگ‌دره‌ای افتادم که تا صبح اونجا قایم شدم.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی واسه ملانی افتاد...
‫یا چرا تو کما رفته.
‫اصلا با عقل جور در نمیاد.
‫منم چیزهایی دیدم...
‫که توضیح‌شون سخته ‫و باور کردن‌شون سخت‌تره.
‫- تو کی هستی؟ ‫- کلانتر، سلام.
‫من مأمور رابرت کوک از پروژه‌ی نشانه‌ هستم.
‫شکارچی‌های بیگانه‌ها.
‫بازرس‌های شی‌ءهای ناشناس پرنده. ‫و عذرخواهی می‌کنم.
‫من از کری پرسیدم که می‌خواد ‫منتظر پدربزرگش بمونه یا نه.
‫اون ترجیح داد که بدون اون حرف بزنه.
‫- واقعا؟ ‫- ملانی چطوره؟
‫- می‌خوام ببینمش. ‫- کری، ما در این مورد حرف زدیم.
‫به هوش اومده؟
‫لطفا، اگه بتونه صدام رو بشنوه.
‫چه خوشت بیاد چه نیاد، ‫این یه پرونده‌ی جنایی هستش.
‫اونوقت من جنایتکارم؟
‫فهمیدم.
‫مأمور کوک، میشه بیاین؟
‫به محل تصادف رفتین؟
‫رفتم.
‫چیزی دیدین که با توصیفات کری ‫مطابقت داشته باشه؟
‫ندیدم.
‫- مطمئنین؟ ‫- نه.
‫چون کارم رو بلد نیستم ‫مطمئن نیستم.
‫می‌خوای بدونی که موجود مریخی‌ای پیدا کردم یا نه، مأمور کوک؟
‫نه، من ملانی هانت رو...
‫بی‌هوش تو یه ماشین پیدا کردم،
‫نه توی جنگل که کری ادعا می‌کنه.
‫یه بطری ویسکی رو صندلی عقب ماشین بود...
‫و یه لیست رفتار بد از اون ‫که به اندازه‌ی دستت بلنده.
‫دانش‌آموز افتخاری، ‫شاگرد اول کلاسش،
‫کری دیگه همچین آدمی نیست.
‫نوه‌ی من یک سال تمامه که اینطوریه...
‫منم پشت سرش دارم گندهاش رو جمع می‌کنم.
‫کری نوه‌ی توئه؟
‫تنها نوه‌ام هستش.
‫اون یک سال پیش مادرش رو ‫به خاطر سرطان از دست داد،
‫از اون موقع دیگه مثل قبل نبوده.
‫متوجه شدی که نگفت "ما از دستش دادیم".
‫مردهای نسل اون اصلا...
‫احساساتشون رو بیان نمی‌کردن، ‫و آمادگی...
‫رویارویی با یه دختر نوجوون سوگوار رو نداشتن.
‫خیلی متاسفم، کلانتر.
‫هیچ والدینی نباید بچه‌اش رو دفن کنه.
‫چرا کری بازداشت نشده؟
‫اون راسل هانته.
‫اون پدر دختریه که تو کما رفته.
‫- اون مالک نصف شهره. ‫- اون هنوز از بیمارستان...
‫مرخص نشده.
‫ببین، اون متهم شده،
‫و من مطمئن می‌شم که تو دادگاه هم حاضر بشه.
‫نیازی نیست تو یه سلول بازداشت بشه.
‫اوه، جای اون تو سلول بازداشتگاهه.
‫می‌خوام تا آخر امروز بازداشت بشه.
‫- چه مرد خوبی. ‫- آره.
‫هرچی می‌خوای بگو، ولی قانون طرف اونه.
‫امیدوارم که یه چیزی پیدا کنی، مأمور کوک،
‫وگرنه، قراره آخرین عضو خانواده‌ای که برام مونده ‫رو هم از دست بدم.
‫پس من فقط باید ثابت کنم که ‫آدم فضایی‌ها واقعی‌ان.
‫چی می‌تونم برات بیارم؟
‫- قهوه لطفا. ‫- غذایی نمی‌خوای؟
‫فقط قهوه.
‫داری با کلانتر میری؟
‫به علاوه‌ی کار کردن در اینجا،
‫تو هتل هم کمک میدم.
‫دیدمت که اتاق گرفتی. ‫حتما شغل باحالی داری،
‫که سراسر کشور سفر می‌کنی ‫و چیزهای ناشناخته رو پیگیری می‌کنی.
‫این دفعه استرس‌زاست.
‫اوه، شنیدم.
‫کریِ بیچاره.
‫واقعا ممکنه بی‌افته زندان؟
‫تو حرفش رو باور می‌کنی، ‫کری رو میگم؟
‫خب، من...
‫داستانش رو نشنیدم.
‫ولی آره، باور می‌کنم.
‫ولی خب، دوست‌هام فکر می‌کنن ‫من دیوونه‌ام...
‫چون من به همه‌جور چیزهای غیرممکن باور دارم.
‫ولی این واقعا عقل سلیم هستش.
‫یعنی تصورش رو بکن که یکی ‫از دهه‌ی 1850 بیاد اینجا...
‫و تو سعی کنی درمورد هواپیماها،
‫یا بمب اتمی، یا یویو بهش توضیح بدی...
‫- یویو؟ ‫- تو سعی کن یویو رو...
‫به یکی که نمی‌دونه چیه ‫توضیح بدی.
‫نیروی گریز از مرکز، ‫تکانه زاویه‌ای.
‫یعنی، این صد سال پیش...
‫جادوگری تلقی می‌شد.
‫- سلام، هانا. ‫- سلام، کلانتر.
‫آماده‌ای بریم سر محل تصادف، آقای کوک؟
‫- بله، آماده‌ام. ‫- اوه نه، مهمون مایی.
‫- اوه، خب ممنونم. ‫- اوهوم.
‫چند وقته که کلانتری؟
‫از وقتی که پدرم فوت شد.
‫اون قبل از من کلانتر بود.
‫تو خانواده‌تون چندتا کلانتر داشتین؟
‫من علاقه‌ای به رفیق شدن با کسی ندارم، مأمور کوک.
‫من یه زن داشتم که عشق زندگیم بود،
‫یه دختر داشتم که قلب و روحم بود.
‫حالا نوه‌ای دارم که نیاز به کمک داره.
‫تنها چیزی که باید بدونم اینه که ‫چیزی می‌بینی یا نه.
‫چقدر وقت واسه تحقیق کردن دارم؟
‫امروز سه‌شنبه‌ست.
‫قاضی روز جمعه میاد، ‫و محاکمه توسط خود قاضی انجام می‌گیره.
‫پس کمتر از 72 ساعت وقت داریم تا...
‫اون کار داره ما رو تعقیب می‌کنه؟
‫- حدوداً 20 دقیقه‌ست که داره تعقیب‌مون می‌کنه. ‫- می‌دونی کی هستن؟
‫حدس می‌زنم واسه هانت کار می‌کنن.
‫اون فکر می‌کنه تو می‌خوای ‫یه حرفی از خودت در بیاری،
‫راه گریزی پیدا کنی...
‫که من و کری بتونیم ازش قسر در بریم،
‫که توهینی به تک تک ماست.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫تا حالا بازی شجاعت نکردی؟
‫از دبیرستان به بعد بازی نکردم،
‫و اون موقع با چرخ دستی بازی می‌کردیم.
‫فقط یه جور میشه با یه قلدر روبه‌رو شد ‫اونم اینه که مستقیم بری تو صورتش.
‫حالا می‌تونی بدون مزاحم تحقیقت رو بکنی.
‫یا تو دیوونه‌ای ‫یا حاضری هرکاری بکنی...
‫تا بفهمی که واقعا چه اتفاقی افتاده.
‫تو عادت داری مسائل مشخص رو بگی، مگه نه؟
‫تو همون تماس گیرنده‌ی ناشناسی.
‫تو بودی که به پروژه‌ی نشانه زنگ زدی.
‫انگار واقعا بازرسی تو وجودت هست.
‫همه‌ی اینا به نظرن با داستان کری مطابقت دارن.
‫این جاده مستقیمه،
‫پس به نظر جایی نمیاد که کنترلش رو از دست بده.
‫همینطوره.
‫ولی مشکل اینجاست،
‫اون جای پاهای من واسه موقعی هستش ‫که رسیدم سر صحنه.
‫و اونا جای پاهای کری هستن، ‫پس ملانی اصلا از ماشین پیاده نشده.
‫خب ما یه مقدار تحقیق کردیم، ‫کاشف به عمل اومد...
‫اون مردهایی که کلانتر از جاده منحرف کرد ‫آدم‌های هانت بودن.
‫تا الان که اوضاع به نفع کری ‫به نظر نمیرسه.
‫خیلی‌خب، تو اینجا رو بگرد.
‫من ردش رو دنبال می‌کنم.
‫شاید کری گیج و شوکه شده؟
‫- یا مست بوده. ‫- اون بطری ویسکی کجاست؟
‫تو ماشینم زیر صندلی قایمش کردم.
‫نگران نباش. ‫به عنوان مدرک ثبتش می‌کنم،
‫ولی برای این کار 24 ساعت وقت دارم ‫و...
‫وقتی خبر بطری نوشیدنی پخش بشه،
‫هر امیدی به اینکه مردم ممکنه حرف کری رو باور کنن ‫از بین میره.
‫اصلا سر در نمیارم.
‫اون از بچگی حتی درمورد مسواک زدن هم دروغ نگفته.
‫- بن! ‫- بذار بازم اطراف رو بررسی کنم.
‫خیلی‌خب.
‫یه رد پای ناقص پیدا کردم.
‫- ممکنه... ‫- کلانتر، اینو ببین.
‫این هم داره به سمت ماشین میاد.
‫و رد پای بزرگیه که بخواد ‫رد پای یکی از دخترها باشه.
‫خب، ما اینجا شکارچی نداریم.
‫و نمی‌فهمم چرا باید کسی بخواد ‫به خودش زحمت بده...
‫که تمام رد پاهاش رو پاک کنه.
‫اون درست میگه. ‫رد پای دیگه‌ای نیست.
‫اینجا یه اتفاقی افتاده، کلانتر.
‫انگار قضیه بیشتر از ایناست.
‫ببین، بن. ‫واقعا باید باهات حرف بزنم.
‫ادیسون، چیه؟
‫خیلی‌خب، خوشت نمیاد اینو بشنوی،
‫ولی ممکنه که کری داره دروغ میگه.
‫- نه. ‫- از قصد که نه.
‫- رد پا چی؟ ‫- ولی...
‫ما چیزِ دیگه‌ای پیدا نکردیم.
‫ببین، کل حرفم اینه که اون سختی زیادی کشیده،
‫و همچین غمی به شیوه‌های مختلفی ‫روی آدم‌ها تاثیر می‌ذاره.
‫نمیگم که متوجه حرفت نمیشم.
‫و نمیگم که حرفت نکته‌ی خوبی نیست.
‫- ممنون. ‫- فقط دارم میگم که اشتباه می‌کنی.
‫"همانطور که او شنا می‌کرد تا راه خود را پیدا کند.
‫گمان می‌کنم که با غرق شدن از اشک‌های خودم...
‫اکنون باید به خاطرش مجازات شوم.
‫مطمئناً این یک چیز عجیب و غریب خواهد بود".
‫این کتاب موردعلاقه‌ی اونه.
‫فکر کردم شاید اگه صدام رو بشنوه...
‫کری، تو نباید اینجا باشی.
‫اگه پدر ملانی ببینتت...
‫این همش تقصیر منه.
‫مهم نیست که چه اتفاقی افتاد.
‫مهم نیست که کسی حرفم رو باور نمی‌کنه.
‫تنها مسئله‌ی مهم اینه که ‫من حالم خوبه و اون خوب نیست.
‫شاید اگه فرمون رو کج نمی‌کردم ‫که به اون چیزه برخورد نکنم یا...
‫یا اگه من و ملانی پیش همدیگه می‌موندیم...
‫کری، این تقصیر تو نیست.
‫یعنی، خودت گفتی که بعد از چپ کردنتون ‫ملانی هوشیار بود.
‫هر دوتون داشتین تو جنگل فرار می‌کردین، درسته؟
‫به جون مادرم قسم.
‫پس بیا بفهمیم که واقعا چه کسی مسئوله.
‫این کاریه که می‌تونیم برای ملانی انجام بدیم.
‫حالا، من به محل تصادف رفتم...
‫و مدرکی پیدا کردم که یه نفر دیگه ‫هم اونجا بوده.
‫بن؟
‫کری، کس دیگه‌ای هم اونجا بود؟
‫تو درسر نمی‌افتی.
‫ولی به نظر خیلی دیوونگی میاد.
‫همش فکر می‌کنم که موقع چپ کردن ‫سرم ضربه خورده،
‫شاید واقعا ندیدمشون.
‫- چه کسی رو دیدی؟ ‫- نه چه کسی، چه چیزی.
‫آه!
‫خیلی‌خب، چشم‌های سبزِ گرد و درخشان.
‫چیزی که اون توصیف کرد ‫به نظر حیوون یا انسان نمیاد.
‫بن، اونا آدم‌های هانت هستن.
‫کجا داری میری؟ ‫اونا خطرناکن.
‫بهت نشونشون دادم تا بتونی ازشون دوری کنی.
‫می‌تونم کمکتون کنم، آقایون؟
‫- مأمور کوک. ‫- ها؟
‫بن.
‫آقای هانت خوشش نمیاد که غریبه‌ها...
‫با خانواده‌اش در بیفتن.
‫اون پیغام‌تون رو گرفت.
‫شما پیغام منو گرفتین؟
‫هانت همیشه اینطوری کارش رو انجام میده؟
‫تقریبا.
‫نصف زمین‌های اینجا تا مرز مال اونه.
‫باید بهت بگم...
‫که اگه تونستی به کری کمک کنی،
‫ممکنه هانت سعی کنه به خاطرش بکشتت.
‫عالی شد.
‫هانت بزرگ‌ترین صاحب زمین در نیومکزیکو بود،
‫و تصادف کری تو زمین اون رخ داد.
‫ولی اینجاست که قضیه جالب میشه.
‫تمام پول‌های هانت از نفت بوده...
‫ولی چاهش در سال 1946 خشک شد.
‫اون هیچ کسب و کار دیگه...
‫و اجاره‌ای از زمینش نداشته.
‫پس پولش از کجا میومده؟
‫مواد، ممکنه کار مواد می‌کرده.
‫مگه سال 1949 یه خرده واسه کار مواد زود نبود؟
‫درواقع نه، وقتی ما...
‫در جنگ جهانی دوم ‫صادرات اروپا رو ممنوع کردیم...
‫تولید علف و هروئین مکزیک...
‫در دهه‌ی 1940 افزایش پیدا کرد.
‫یه هلی‌کوپتر.
‫یه هلی‌کوپتر با داستان کری مطابقت داره...
‫و در سال 1949 به نظر یه سفینه میومده.
‫تازه اگه هانت کار مواد می‌کرده...
‫منطقیه که هلی‌کوپتر داشته باشه.
‫هلی‌کوپتر بل ۴۷ برای اولین بار ‫در سال 1946 فروخته شد.
‫شرمنده ایان، به نظر نمیاد که...
‫امروز قراره ای‌.تی رو ببینی. ک‍اری ‌ا‌ز س‍ ا ی‍ ت ب‍ا م‍ا ب‍ ی‍ ن
‫امیدوارم در این زمان ‫بتونین به حریم خصوصیم احترام بذارین.
‫- هی. ‫- خیلی‌خب، در نتیجه...
‫میرم به بن بگم...
‫که داریم می‌ریم هلی‌کوپتر شکار کنیم.
‫- ادیسون، صبر کن. ‫- آره؟
‫ببین، من دیدم که بن چیکار کرد، ‫که رفت تو روی اونا در اومد.
‫- اون داره نسنجیده عمل می‌کنه. ‫- من یه هولوگرامم، مجیک.
‫تا یه حدی می‌تونم کمکش کنم.
‫به نظرت بهتر نیست...
‫که یکی دیگه رو بفرستیم پیشش؟
‫اون همین الانشم فکر می‌کنه که ‫من یه بار ترکش کردم.
‫اگه دوباره این کارو کنم، ‫حالش رو بدتر می‌کنه.
‫ببین، اون داره رنج می‌کشه، ‫ولی اون هنوزم بن‌ـه.
‫من می‌تونم کمکش کنم که از این وضعیت بگذره.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
ا‍رائ‍ه‌‌‌ای از ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫هی کلانتر، ببخشید که سرزده اومدم.
‫ولی به نظرم کری ممکنه یه هلی‌کوپتر دیده باشه.
‫تو می‌‌دونی که هانت هلی‌کوپتر داره یا نه؟
‫خب، اگه هم داشته باشه ‫تو استارلایت نیست.
‫ولی یه مزرعه شرق اینجا داره که ‫یه ساعت مسافتشه.
‫- پایه‌ای با ماشین بریم؟ ‫- بن، تقریبا داره هوا تاریک میشه.
‫چطوره تا صبح صبر کنی،
‫که می‌دونی، بتونی ببینی؟
‫فکر کنم کم کم داره ازت خوشم میاد، مأمور کوک.
‫دارم سعی می‌کنم امیدوار نشم.
‫من این یک سال اخیر کری رو سرافکنده کردم،
‫یعنی یک سال دخترم رو سرافکنده کردم...
‫و نتونستم به قولی که موقع مُردنش در آغوشم بهش دادم، ‫عمل کنم.
‫ماتم چیزِ عجیبیه.
‫منم خیلی وقت نیست که نامزدم رو از دست دادم.
‫- متاسفم. ‫- نه.
‫مسئله هم همینه، تقصیر هیچکس نیست.
‫کسی نیست که سرزنشش کنم، ‫البته شاید به جزء خودم.
‫- بن. ‫- وقتی کسی نیست که سرزنشش کنی،
‫کسی نیست که باهاش دعوا کنی،
‫اون موقع‌ست که خشم ‫مثل اسیدی توی خونت می‌مونه.
‫دقیقا.
‫من واقعا دلم می‌خواد که الان یه مقصر پیدا کنم.
‫- هی، یه چیزی می‌بینم. ‫- اون چی بود؟
‫- بن، جاده خاکی. ‫- از اون طرف برو.
‫حواست به آسمون باشه، مأمور کوک. ‫بیا یه هلی‌کوپتر پیدا کنیم.
‫ما این پرونده رو می‌بندیم.
‫نوه‌ات رو نجات می‌دیم.
‫بن، نمی‌تونم صدای رادیو رو بشنوم.
‫هی، صدامو می‎شنوی؟
‫بن!
‫ببخشید. ‫من الان افتادم بیرون؟
‫خیلی‌خب، لطفا بگو که دوباره کار جنیس نیست.
‫جنیس واسه آژانس امنیت ملی در هاوایی کار می‌کنه.
‫و تازشم، اختلال...
‫از طرف ما نیست.
‫از طرف بن هستش.
‫رادیو خاموش نمیشه.
‫یعنی این یه پروتکل مسدود کننده‌ی سیگناله.
‫اوه‌اوه.
‫- ما اینجا راحت در معرض خطریم! ‫- چطوری؟
‫من پوششت میدم. ‫خودت رو به درخت برسون!
‫باشه.
‫اوه!
‫آه!
‫بن، صدامو می‌شنوی؟
‫بن؟
‫من چطور از اینجا سر در آوردم؟
‫نمی‌دونم.
‫من از جهش افتادم بیرون.
‫چی یادت میاد؟
‫و کلانتر داشت منو به مزرعه‌ی هانت می‌برد.
‫- کلانتر... اون حالش خوبه؟ ‫- اوه، اوه، هی، هی.
‫فقط...
‫آروم باش، خب؟ ‫ما نمی‌دونیم...
‫چه اتفاقی برات افتاد.
‫ممکن بود بمیری.
‫متوجه این هستی؟
‫درسته، حق با توئه.
‫ببین، کل هدف من اینه که ‫توی این جهش‌ها...
‫ازت حمایت کنم، ‫و دارم سعی می‌کنم این کارو انجام بدم،
‫ولی تو مدام داری همچین تصمیماتی می‌گیری،
‫تصمیمات نسنجیده،
‫که سه سال پیش نمی‌گرفتی.
‫منظورت سه روز پیشه؟
‫ادیسون، می‌دونم که الان تو حال خودم نیست،
‫و اگه بخوام باهات روراست باشم، ‫مطمئن نیستم...
‫که اصلا دوباره اون آدم سابق بشم.
‫ولی کری و کلانتر،
‫اگه ته‌توی اینو در بیاریم ‫می‌تونیم زندگی اونا رو نجات بدیم.
‫و این تنها امیدی هستش...
‫که برام مونده.
‫به این نیاز دارم.
‫سلام، صبح بخیر.
‫- هانا بودی، آره؟ ‫- آره.
‫تو چقدر زود...
‫تو امروز صبح منو دیدی؟
‫من ساعت 6 کارم رو شروع کردم ‫و آره.
‫دیدم کلانتر با ماشین نگه داشت ‫و تو رو برد داخل.
‫حقیقتش یه خرده نگران بودم.
‫حداقل می‌دونیم که حال کلانتر خوبه.
‫- گردنت درد داره؟ ‫- آره.
‫حتما ناجور خوابیدم.
‫راستش، انگار یه عنکبوت نیشت زده.
‫یه عنکبوت ناجور.
‫بن، اون راست میگه ‫ولی فکر نکنم نیش عنکبوت بوده باشه.
‫هانا، به کلانتر زنگ بزن.
‫بگو بیاد تو بیمارستان پیشم.
‫باشه.
‫در همون نقطه، همون اندازه.
‫بهمون مواد تزریق کردن...
‫مگه اینکه یه عنکبوت هر دومون رو نیش زده باشه.
‫ملانتی در شب تصادف، ‫منم دیشب.
‫واسه همینم وقتی منو پیدا کردی، ‫بی‌هوش شده بودم.
‫ملانی اونقدر جثه‌ی کوچیکی داره...
‫که حدس می‌زنم مقدار زیادی از هرچی که این هست ‫بهش تزریق کردن.
‫- واسه همینم تو کما رفته. ‫- خب، فرض کنیم حق با تو باشه،
‫چطور ثابتش کنیم؟
‫خب، به پرستار گفتم که یه مقدار ازم خون بگیره.
‫گفتم زود جواب آزمایش بیاد.
‫پیگیرش می‌شم.
‫موادی که باهاش بی‌هوش شدم...
‫باید بهمون بفهمونه که چه کسی ‫پشت این جریانه.
‫اگه مواد مخدر معمولیه، یعنی کار هانت هستش.
‫اگه عجیب غریب باشه،
‫باید به ارتش مشکوک بشیم.
‫می‌دونم تو معتقدی چیزی که دختره دیده...
‫یه هلی‌کوپتر بوده.
‫ولی چیزی که دیشب ما رو دنبال می‌کرد،
‫هلی‌کوپتر یا هواپیما نبود.
‫جواب آزمایش خون ‫ما رو به سمت درستی هدایت می‌کنه.
‫آره، ولی مدرک نیست.
‫ما نیاز به مدرک داریم ‫و وقتمون داره تموم میشه.
‫هی، تو مرخص شدی.
‫اوه.
‫خب، کت آقا رو چروک می‌کنی.
‫ببخشید، فقط...
‫ممنونم که حرفم رو باور کردی.
‫از پدربزرگت تشکر کن. ‫اون منو خبر کرد.
‫واقعا؟
‫تو که گفتی به بشقاب پرنده‌ها باور نداری.
‫ندارم،
‫ولی به نوه‌ام باور دارم.
‫بیا تا هانت ما رو ندیده...
‫و نخواسته که تو بازداشتگاه بندازمت ‫از اینجا بریم.
‫می‌دونین، اینکه شما سه‌تا اینجا وایسادین...
‫باعث میشه که جواب آزمایش زودتر برسه.
‫- واقعا؟ ‫- نه.
‫دیگه تا الان باید بدونی...
‫که اگه به مجیک حاضرجوابی کنی، ‫کائنات ضایع‌ات می‌کنه.
‫چی نوشته؟
‫خب، یه مواد مصنوعی...
‫خیلی پیچیده‌ست که از گاما هیدروکسی‌بوتیریک...
‫و چندین بازدارنده‌‌ی آلفا 2 ساخته شده ‫پس حق با بن بود.
‫اگه بیشتر از این بهش تزریق می‌شد،
‫اونوقت اونم مثل اون دختر بیچاره به کما می‌رفت.
‫گاما آبی 5، ارتش در دهه‌ی 1940 و 1950 ‫ازش استفاده می‌کرد.
‫خبر خوب اینه که سِرمی...
‫برای رفع اثرش وجود داره.
‫پس می‌دونیم آدم بدهامون چه کسایی هستن.
‫آره، ولی بررسی کردم.
‫تا 800 کیلومتری اونجا هیچ پایگاه نظامی‌ای نیست.
‫ولی یه برنامه‌ی جعبه سیاه...
‫که داره تو زمین خصوصی فعالیت می‌کنه چی؟
‫هانت اینطوری داره پول در میاره.
‫مواد نمی‌فروشه.
‫مخفیانه زمینش رو به ارتش اجاره داده.
‫باشه، باشه، بر فرض که حق با تو باشه.
‫اون پایگاه کجای زمین هانته؟
‫خب، اگه من محل...
‫تصادف کری و گشت زدن بن و کلانتر ‫رو بصورت مثلث در بیارم...
‫و بعد از تمام این مناطق شلوغ دوری کنم،
‫اونوقت یه جایی بین...
‫این 2.848 کیلومتر مربع برامون می‌مونه.
‫اون اندازه‌ی پارک ملی یوسیمیتی‌ـه.
‫من یه تماس می‌گیرم،
‫ببینم چی می‌تونم درمورد یه پایگاه خصوصی پیدا کنم.
‫ایان، جن، سوابق تاریخی رو زیر و رو کنین.
‫دنبال هر سرنخی که ممکنه از قلم انداخته باشیم بگردین.
‫ادیسون، جواب آزمایشات رو به دست بن برسون.
‫ایول. ‫بن، مجیک یه اسم پیدا کرده.
‫ژنرال آستین موری در دهه‌ی 1940...
‫در لاس‌آلموس مسئول بوده، ‫پس اگه...
‫برنامه‌ی جعبه سیاهی بوده باشه، ‫اون اداره‌اش می‌کرده.
‫پس اونا به ملانی مواد تزریق کردن، ‫بعد دوباره گذاشتنش توی ماشین...
‫تا چیزی که دیده رو لاپوشونی کنن.
‫ولی نمی‌تونن کری رو پیدا کنن ‫چون افتاده بود تو تنگ‌دره.
‫بن.
‫- اون می‌خواد فرار کنه. ‫- متاسفانه، چاره‌ای ندارم.
‫هانت با یکی تماس گرفته.
‫قاضی جمعه نمیاد.
‫صبح اول وقت میرسه.
‫هانت همچنین منو به خاطر مانع شدن از انجام تحقیقات ‫به حالت تعلیق در آورده.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫معاونم زودتر بهم خبر داد.
‫الان دارن میان اینجا...
‫تا کری رو بازداشت کنن.
‫و قصد توهین ندارم، مأمور کوک، ‫از تمام کارهایی که انجام دادی ممنونم.
‫ولی امکان نداره که اجازه بدم ‫نوه‌ام رو زندانی کنن.
‫اوه، نه، نه، نه، ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫کلانتر، نمی‌تونم بذارم این کارو کنی.
‫به خاطر اینکه رفاقت تازه‌مون از بین نره،
‫باید ازت بخوام که از سر راهم بری کنار.
‫بن، زیگی میگه اگه الان فرار کنن، ‫دیده می‌شن،
‫می‌افتن دنبالشون،
‫کری همچنان به قتل غیرعمد محکوم میشه،
‫ولی الان کلانتر مورگان هم می‌افته زندان.
‫پسرم، تو دیدی که برای محافظت از نوه‌ام ‫حاضرم چیکار کنم.
‫ازم نخواه که دوباره نشونت بدم.
‫- 6 ساعت. ‫- چی؟
‫چطور؟
‫من فقط 6 ساعت وقت نیاز دارم...
‫تا ثابت کنم که یه پایگاه نظامی...
‫بصورت مخفی تو زمین هانت وجود داره.
‫چند سال پیش، تو معدن قدیمی کاتلر...
‫داشت ساخت و ساز می‌شد.
‫تو زمین اونه.
‫و اون معدن تو دهه‌ی 1890 درش تخته شد.
‫هانت گفت که داره دوباره امتحانش می‌کنه،
‫ولی اصلا با عقل جور در نمیومد.
‫این عالیه. ‫می‌تونی به پروژه‌ی نشانه زنگ بزنی.
‫مطمئنم که با یکم تحقیق، ‫می‌تونی ازش مدرک گیر بیاری.
‫وقتی به اون پایگاه رسیدیم ‫می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫مدرکی که واسه نجات کری نیاز داری ‫رو پیدا می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، نمی‌تونی همینطوری ‫به یه پایگاه نظامی سِری بری.
‫- 6 ساعت؟ ‫- 6 ساعت.
‫بن، لطفا بگو که واقعا به انجام این کار...
‫فکر نمی‌کنی.
‫باشه.
‫ولی می‌خوام قبل از اینکه بریم اونجا...
‫- کری رو یه جای امن بذارم. ‫- البته.
‫خیلی‌خب، ملانی هانت هنوز تو کماست.
‫هنوزم همون مواد توی بدن توئه.
‫اگه به اون پایگاه بری...
‫و دوباره بهت تزریق کنن، ممکنه بمیری.
‫- اینم واسه همینه. ‫- آدرنالین؟
‫آها، وقتی تو بیمارستان بودم ‫اینو کِش رفتم.
‫از کِی تا حالا تو چیز میز کِش میری؟
‫وقتی تو کما باشی خیلی فایده‌ نداره،
‫ولی می‌تونه ضربان قلبت رو بالا نگه داره ‫تا وارد کما نشی.
‫- کری، حالت خوبه؟ ‫- آره، فقط یه خرده استرس دارم.
‫اینجا پیش هانا جات امنه.
‫- ممنون. ‫- همین که تونستم کمک کنم، خوشحالم.
‫اگه بر اثر آدرنالین اوردوز کنی چی میشه؟
‫اگه زیاد تزریق کنه، ممکنه بمیره.
‫اگه کم تزریق کنه، برای خنثی کردن...
‫اثرات مواد کافی نخواهد بود.
‫یعنی وارد کما میشه.
‫ادیسون، باید جلوی بن رو بگیری...
‫که این نقشه‌ی دیوونه‌وار رو انجام نده.
‫هانت اصل کاریه.
‫اون داره زمین رو بهشون اجاره میده.
‫می‌ریم پیش اون، می‌گیم قضیه از چه قراره ‫و...
‫هانت دنبال خون‌ـه. ‫آدم‌هاش دارن دنبال کری می‌گردن.
‫می‌دونم که این نقشه خطرناکه، ‫ولی فقط اینطوری می‌تونم...
‫این کارو انجام بدم.
‫پایگاه باید پشت اون تیغه‌ی کوه باشه.
‫چقدر احتمال داره...
‫- که ادیسون دوباره پرت بشه بیرون؟ ‫- اگه دفعه‌ی قبل...
‫یه مسدود کننده‌ی سیگنال روی یه ناو هواپیمابر بوده، ‫دیگه نباید براش مشکلی پیش بیاد.
‫اوه، هنوزم ممکنه یه پایگاه نظامی‌ای باشه ‫که دارن درمورد یه بشقاب‌ پرنده تحقیق می‌کنن،
‫و از این لحاظ که عاشق علم و این چیزهام نمیگم.
‫از این لحاظ میگی که حاضرن هرکاری کنن...
‫تا بن رو ساکت نگه دارن.
‫بن، این نقشه ممکنه به کشتنت بده.
‫من همین الانشم یه بار دفنت کردم!
‫لطفا مجبورم نکن دوباره دفنت کنم.
‫هیچکس مجبورت نکرد این کارو کنی.
‫هیچکس مجبورت نکرد که بعد از دو سال دفنم کنی، ‫ولی این کارو کردی!
‫و حالا باید با هر معنی‌ای که این داره...
‫تو این زندگی‌ای که معلوم نیست چی به چیه ‫باقی عمرم رو بگذرونم.
‫حالا من دارم این کارو می‌کنم، ‫و اگه تو به عنوان هولوگرامم...
‫همراهیم نکنی، این جواب نمیده!
‫پس لطفا، دوباره ازم ناامید نشو.
‫ممنون.
‫خواهش.
‫بن.
‫آه!
‫بن!
‫بن، یالا، بیدار شو. ‫هی.
‫هی، هی، کلانتر اومد. ‫هی.
‫جواب داد؟
‫خب، فکر کنم تو باید اینو بهم بگی.
‫جواب داد. ‫من همه‌چیز رو دیدم.
‫انگار خودشه.
‫خودشه، ژنرال موری.
‫یونیفرمت کجاست، ژنرال؟
‫گفتی اسمت مأمور کوک‌ـه؟
‫نمی‌خواد شوخی کنی. ‫تو منو نمی‌شناسی.
‫می‌دونم که تو یه پایگاه سِری‌ای...
‫در زمینی که از راسل هانت اجاره کردی ‫رو اداره می‌کنی.
‫و می‌دونم که دو بار بهم مواد تزریق کردی.
‫انگار زیادی دنبال بشقاب پرنده‌ها بودی، پسرم.
‫می‌دونستیم که اینو میگی.
‫واسه همینم دیشب تا معدن دنبالش کردم.
‫چندتا عکس قشنگ موقع گرفتنش گرفتم...
‫و حتی امروز صبح که افرادت انداختنش...
‫عکس‌های بهتری هم گرفتم.
‫تا الان که دارم داستان ورود غیر مجاز می‌شنوم.
‫من دیشب همه‌چی رو دیدم.
‫نگهبانان استتار شده...
‫با نمونه‌ اولیه‌ی عینک دید در شبِ سه لوله‌ای‌شون رو دیدم.
‫جت زیرو پوینتی که دارن تست می‌کنن رو دیدم،
‫همون جتی که کری رو از جاده منحرف کرد.
‫حتی موقعی که دکترها داشتن ‫بهم گاما آبی 5 تزریق می‌کردن...
‫شنیدم که داشتن درمورد بازی گلف‌شون می‌خندیدن،
‫همون موادی که ملانی هانت رو وارد کما برد.
‫ادامه بدیم؟ ‫چون من چیزهای خیلی بیشتری دیدم...
‫که احتمالا کنگره خبر نداره.
‫اینجاست که باید ازمون بپرسی...
‫چی می‌خوایم تا دهن‌مون رو بسته نگه داریم.
‫تو در پایگاهت سرمی داری که...
‫می‌تونه اثرات گاما آبی 5 رو برطرف کنه.
‫ما یه دُز برای ملانتی هانت می‌خوام.
‫ازت می‌خوایم بیانیه‌ای به آقای هانت بفرستی،
‫تا توضیح بده که...
‫بیا بگیم هلی‌کوپتر بوده ‫که خیلی پایین پرواز کرده...
‫و باعث شده که کری چپ کنه.
‫کری برای دانشگاهی که خودش می‌خواد...
‫بورسیه‌ تحصیلی کامل می‌گیره،
‫و یه ماشین مثل خودت هم بده، ‫یه ماشین جدید.
‫چیزِ دیگه‌ای نمی‌خواین؟
‫فرض می‌کنم ما اولین آدم‌های...
‫اهل استارلایت نیستیم که دزدیدی‌شون، ‫ولی آخرین‌شون هستیم.
‫پایگاهت رو منتقل کن.
‫دست از سر مردم خوب شهرستان من بردار.
‫یه فرودگاه متروکه در گروم لِیک ایالت نوادا هست.
‫بهتره یه نگاهی بهش بندازی.
‫فکر کنم بهش منطقه 51 می‌گن.
‫پس میری سراغ پرونده‌ی بعدیت؟
‫یه همچین چیزی.
‫نمی‌دونم چطور ازت تشکر کنم.
‫شاید بهتره درمورد احساسی که داری ‫با کری حرف بزنی،
‫درمورد سختی‌ای که هر دوتون کشیدین،
‫چیزی که از دست دادین.
‫فقط باهاش حرف بزن.
‫به این راحتیه، ها؟
‫سخت‌ترین کار تو دنیاست،
‫ولی فقط اینطوری میشه تو زندگی جلو رفت.
‫می‌بینم که اینجا رو تمیز کردی.
‫چطوری؟
‫خب، به قول معروف، ‫چو فردا شود فکر فردا کنیم.
‫- آره. ‫- تو چی؟
‫حقیقتش، احساس می‌کنم...
‫چیزی نمونده بود که امروز دوباره از دستش بدیم.
‫تمام درد و فقدانی که تجربه کردیم...
‫فقط به خاطر اینکه بن زنده‌ست ‫از بین نمیره.
‫هنوزم سه سال از اون دردها رو ‫با خودمون حمل می‌کنیم.
‫دیگه نمی‌دونم چطور بهش کمک کنم.
‫خیلی عجیبه که به بن نگاه ‌کنم،
‫بنِ خودم، و ندونم چیکار کنم.
‫ببین مجیک، شاید حق با تو بود.
‫شاید بهتره یکی دیگه کمکش کنه.
‫بذار یکم بگذره.
‫نه فقط به خاطر بن، بلکه به خاطر خودت هم دیگه.
‫آره. درسته.
‫مثل همیشه ازت ممنونم، مجیک.
‫- تام از واشینگتن برنگشته؟ ‫- دو ساعت دیگه میرسه، چطور؟
‫چون فکر نکنم که کسی از ماها باید...
‫بدون کمک این وضعیت رو بگذرونه.
‫این توصیه‌ خوبیه.
‫سلام، منم.
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫این خیلی سخت‌تر از چیزیه که فکرش رو می‌کردم.
‫ممنون. ممنون.
‫نه، ولی به خاطر همه‌ی کمکت ممنونم.
‫درواقع یه خرده واسه آدم‌های هانت نگران بودم.
‫خب، تو کار فوق‌العاده‌ای کردی.
‫چیزی خوش است که پایانش خوش باشد.
‫- داری میری؟ ‫- آره، همینطوره.
‫آنچه ما به عنوان نیروی گرانش درک می‌کنیم...
‫- از انحنای فضا ناشی می‌شود... ‫- و زمان.
‫- آها. ‫- فضا و زمان.
‫خیلی‌خب، آخه چه جور پیشخدمتی...
‫فرضیه‌ی نسبیت عام رو می‌دونه؟
‫من از بچگی می‌خواستم دانشمند بشم.
‫من ریاضیات و فیزیک خوندم،
‫حتی در دوران جنگ، شغلی به عنوان یه برنامه‌نویس...
‫روی اولین کامپیوتر الکترومکانیکی گیر آوردم.
‫عجب. چی شد پس؟
‫وقتی جنگ تموم شد ‫شغلم رو هم از دست دادم،
‫شغل بیشتر زن‌ها از دست رفت.
‫هنوزم تو فکر قدم بعدیم هستم...
‫و به گمونم شغل بعدیم.
‫میشه من...
‫- اوه، حتما. ‫- آره، ممنون.
‫الان سال 1949 هستش، پس تو باید...
‫خب، در دانشگاه پرینستون...
‫یه پروفسور به اسم یتس هست.
‫قراره به زودی برنامه‌ی فیزیک جدیدش رو...
‫برای کاندیدهای خانوم راه‌اندازی کنه، ‫و یه حسی بهم میگه...
‫اون دقیقا دنبال اشخاصی مثل تو می‌گرده.
‫پس شماره‌اش رو اپراتور بگیر،
‫بهش زنگ بزن، ‫برو زندگی‌ای که دلت می‌خواد رو بکن.
‫وای. ‫نمی‌دونم چی بگم.
‫خب، فقط بهم قول بده که ولش کنی.
‫کار راحتی نیست، ولی ارزشش رو داره.
‫- خداحافظ، هانا. ‫- اوه نه، نگو خداحافظ.
‫اینجوری خیلی نهایی هستش.
‫فقط بگو، "بعداً می‌بینمت".
‫اینطوری احتمالی باقی می‌مونه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫امشب بهشون حمله می‌کنیم.
‫یادت باشه، دوتا نگهبان عقبش هستن،
‫یکی تو سرش، یکی هم تو سینه‌اش.
‫وقتی رفتیم داخل، تو مجسمه رو بردار،
‫و من اونجا رو تیربارون می‌کنم...
‫تا مطمئن بشم که هیچ بازمانده‌ای نمونه.
‫فهمیدی؟