‫آنچه گذشت...
‫مصر. ‫این معرکه‌ست.
‫بن، خودتی؟
‫اون هولوگرام توئه؟
‫سلام، من هانا کارسون‌ام.
‫می‌دونم که چرا شتاب دهنده ‫مدام داره اونا رو پیش هم می‌بره.
‫اونا عاشق همدیگه‌ان.
‫بهم قول بده که دفعه‌ی دیگه پیدام کنی.
‫قول میدم. ‫از حالا به بعد، رو به جلو پیش میرم.
دوستت دارم
‫اوه.
‫بهم گفتن برم واشینگتن...
‫چون یه چیزی در قطعه‌ای از یه هارد دیسک...
‫توی پروژه‌ متوقف شده‌ی دارپا ‫پیدا کرده بودن.
‫- این چیه؟ ‫- راهی واسه برگردوندن بن به خونه.
‫آه، مواظب باش! ‫استخوون‌هام لطیفن!
‫این بازداشت غیرقانونیه.
‫بهت گفتم که من بیگناهم. ‫اشتباه گرفتی.
‫گم شدی یا همچین چیزی؟
‫اصلا می‌دونی کجایی؟
‫اوه، لطفا دوباره سیگار روشن نکن.
‫ماشین بوی گند گرفته.
‫کیت ریچاردز تو زیرسیگاری حموم کرده.
‫فکر کنم مچ دستم رو شکوندی.
‫نه، مچ دستت رو نشکوندم.
‫بالاخره، حرف هم می‌زنه!
‫بعد از دو ساعت سکوت کردن.
‫و تو از کجا می‌دونی که مچ دستم رو شکوندی یا نه؟
‫مگه دکتری؟
‫اون نوع دکتری که تو فکر می‌کنی نیستم.
‫تازه تیکه هم می‌ندازه؟
‫وثیقه‌گذارت بخاطرش بیشتر بهت پول میده؟
‫من یه جایزه‌بگیرم.
‫آخ، آه، آه، آه!
‫مراعات کن، مرد حسابی.
‫نیک پیترسون، دفتر ضمانت‌گذاری کار.
‫خیلی‌خب، پس قطعا گم شدی.
‫آره، شاید یه خرده گم شده باشم.
‫- دفتر وثیقه‌گذاری کار. ‫- سلام، نیک‌ام.
‫نیک، همه‌چی مرتبه؟
‫کوین فرار کرده؟
‫بهت گفته بودم که نمی‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫نه، مسئله این نیست.
‫خوبه.
‫ولی هنوزم تا نیمه شب میاریش اینجا، درسته؟
‫درسته. ‫میشه یه بار دیگه آدرس رو بهم بگی.
‫چی؟
‫نمی‌تونی پاسگاه قدیمیت رو پیدا کنی؟
‫تو خیلی بامزه‌ای، نیک.
‫آره، خیلی بامزه‌ام.
‫[جمعه، دهم آوریل سال 1970]
‫هی، میشه یه لطفی در حقم کنی؟
‫میشه شماره‌ی یه دانشجوی فوق لیسانس سابق ‫دانشگاه پرینستون...
‫به اسم هانا کارسون رو برام گیر بیاری؟
‫نیکی، تو امشب کوین رو بیار تحویل بده،
‫منم شماره‌ی جانی کارسون رو برات ردیف می‌کنم.
‫می‌دونین، اگه چهار نفری زل بزنین...
‫باعث نمی‌شه که سریع‌تر اینو بخونم.
‫برداشت اولیه‌ات چی؟
‫به نظرت این معادله می‌تونه بن رو به خونه برگردونه؟
‫هنوز واسه گفتن این زوده.
‫- اصلا کی اینو نوشته؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫بخشی از پروژه‌ی بسته شده‌ی دارپاست.
‫اسم هیچ کدوم از مهندس‌ها برده نشده.
‫ولی اگه توی این چیزی هست،
‫واشینگتن می‌خواد تمام منابع‌مون رو ‫روش به کار بگیریم.
‫نه، نه، قطعا یه چیزی داره.
‫فقط زیر یه عالمه چیزهای الکی دفن شده.
‫پس تلق تولوق کن...
‫و ردیفش کن.
‫لطفا بهم بگو که واقعا فکر نمی‌کنی...
‫اینطوری کار انجام میشه.
‫بله، من تلق تولوق می‌کنم.
‫ولی ببینین، اینجا وایسادن شما ‫هیچ فایده‌ای نداره، خب؟
‫مرتب کردن این کد ممکنه چندین ماه ‫یا چندین سال طول بکشه.
‫ببینین، اشتباه برداشت نکنین.
‫این با اختلاف زیاد بهترین سرنخیـه که تا الان داشتم.
‫ولی آخه... نمی‌دونم.
‫هنوز مونده که بخواد واقعی باشه.
‫پس به بن بگیم؟
‫اون کسیه که داره جهش می‌کنه.
‫- حقشه که بدونه. ‫- نمی‌دونم والا.
‫ما چندین بار بهش امید دادیم.
‫ادیسون، تو بهتر از همه می‌شناسیش.
‫ادیسون؟
‫معذرت می‌خوام.
‫حق با مجیکـه.
‫نباید همش بهش امید بدیم...
‫و بعد یهو ناامیدش کنیم.
‫باشه، پس بررسی انجام می‌دیم،
‫ببینیم که چی داریم ‫بعدش به بن می‌گیم.
‫به نظرت حالش خوبه؟
‫ببین، اگه تو فکر می‌کردی که...
‫عشقت قراره ازت خواستگاری کنه،
‫ولی به جاش، بهت بگه که...
‫نامزد سابق گم شده‌ات ممکنه برگرده،
‫تازه نامزد سابقی که امکان داره ‫خارج از محدوده زمان و مکان...
‫داره عاشق یه زن دیگه میشه،
‫به نظرت چه حسی بهت دست می‌داد؟
‫نمی‌تونم بگم که دقیقا تو این وضعیت بودم،
‫ولی یه بار بود که...
‫یه لحظه صبر کن. ‫فکر کنم بن رو پیدا کردم. ‫[حوالی شهر ترنتون ایالت نیوجرسی]
‫دستشویی برم؟
‫من مثانه‌ی خیلی فعالی دارم.
‫اوه بیخیال، لطفا. ‫تو که... ببین.
‫حتی فراری‌های تحت تعقیب ‫هم جلوی بقیه معذب می‌شن.
‫بهم امون بده. ‫من فرار نمی‌کنم.
‫گوش کن، به جون بچه‌هام قسم می‌خورم.
‫- تو بچه داری؟ ‫- یه برادرزاده دارم.
‫باشه.
‫ولی خیلی ازش خوشم میاد.
‫دیدی؟ ‫می‌دونستم که منطق سرت میشه.
‫یعنی، تو هم دلت نمی‌خواد اینجا باشی، درسته؟
‫آره، می‌دونم.
‫اوه، بیخیال!
‫بالاخره یه آشنا دیدم. ‫خیلی‌خب، پس من نیک پیترسون‌ام.
‫تو افسر سابق پلیس نیویورکی، پاسگاه اول.
‫انگار پارسال از نیروی پلیس بازنشسته شدی.
‫حالا یه جایزه‌بگیر هستی.
‫حداقل تجربه داری، درسته؟
‫- دوست وراجم کیه؟ ‫- کوین زت، وکالت می‌کنه.
‫وکیله.
‫لیست موکلین کوین شامل...
‫مهم‌ترین افراد دنیای تبهکاران، ‫گانگسترها، قاچاقچی‌های مواد میشه.
‫بزرگترین موکل اون جانی فاکسه، ‫که از قضا...
‫یکی از خطرناک‌ترین دلال اسلحه در دنیاست.
‫خیلی‌خب. ‫پس چرا کوین دستگیر شده بود؟
‫پول‌شویی.
‫ولی کاشف به عمل اومده که ‫از موکل‌هاش هم دزدی می‌کرده.
‫خیلی‌خب، در خط زمانی اصلی،
‫وثیقه نذاشته، از دست تو فرار کرده،
‫و...
‫چی؟
‫آدم‌های فاکس پیداش کردن، ‫اونو شکنجه و کشتن.
‫- و تازه دارم سانسور شده برات تعریف می‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫ولی امکان نداره دلیل اینجا بودنم واسه این باشه ‫که مطمئن بشم کوین میره زندان.
‫طبق گفته‌ی زیگی، دلیل اینجا بودنت ‫دقیقا همینه،
‫تا از رو مُخ‌ترین تبهکار...
‫در برابر خطرناک‌ترین تبهکار محافظت کنی.
‫باید این یارو یه چیزِ اصلاح پذیری داشته باشه.
‫من معمولا به آدم‌های خوب ‫در بحران‌های زندگی‌شون کمک می‌کنم.
‫ببین، ما به تحقیق کردن ادامه می‌دیم، ‫ولی حواست رو جمع کن.
‫یه ثانیه از این یارو چشم برداری، ‫می‌زنه به چاک.
‫اوه!
ا‌را‌ئه‌‌‌ا‌ی ا‌ز‌‌ و‌بگاه‌ ب‍ا‌‌م‍ا‌‌ب‍ی‍ن
‫دستشویی گیر کرده بود.
‫هرچقدر که وثیقه‌گذارت داره بهت پول میده،
‫من دو برابرش رو بهت میدم ‫تا ولم کنی برم.
‫می‌دونم که ممکنه اینطور به نظر نیاد،
‫ولی الان امن‌ترین جایی که می‌تونی باشی...
‫دستبند خوردنت به دست منه.
‫از اسلحه‌ فروش‌ها دزدی می‌کنی؟
‫باید می‌دونستی که با این کار ‫داری حکم مرگت رو صادر می‌کنی.
‫- اون وقت چرا این کار رو کردی؟ ‫- این کار رو نکردم.
‫همونطور که گفتم، تمام اینا یه سوءتفاهمه.
‫پس چرا واسه فرار کردن ‫بهم رشوه دادی؟
‫اگه بیگناه باشی، تبرئه میشی.
‫فکر کردی یه وکیل منصفانه دادگاهی میشه؟
‫بیخیال بابا. ‫همه از وکیل‌ها بدشون میاد.
‫خودمم از وکیل‌ها بدم میاد.
‫من یه روز هم توی زندان دووم نمیارم.
‫من باید رو مبلمان سفارشی بشینم.
‫باید روی بشقاب چینی غذا بخورم.
‫باید روی پنبه مصری بخوابم.
‫اصلا می‌دونی...
‫که نمره‌ی نخ ملافه‌های زندان چنده؟
‫- بالا نیست! ‫- زنده می‌مونی.
‫گوش کن.
‫بذار پیشنهادی بدم که برات ارزش داشته باشه.
‫من پول نقد، اوراق قرضه، ‫الماس‌های بُرش نخورده دارم،
‫همه‌شون قاچاقی از مشتری‌هام گیرم اومده.
‫تو همین الان گفتی که بیگناهی!
‫من یه خلافکارم. ‫دروغ میگم.
‫دارم متوجه میشم.
‫درواقع یه فلسفه‌ی زندگی دارم.
‫اسمش خودخواهی افراطیـه.
‫6 فصل زندگی‌نامه‌ام رو نوشتم.
‫فکر کنم داریم تعقیب می‌شیم.
‫اون ماشین قراضه رو میگی؟ ‫بیخیال بابا.
‫اونایی که دنبال منن ‫ماشین‌های...
‫خیلی خفن‌تری دارن تا...
‫حالا حرفم رو باور می‌کنی؟
‫دستبندم رو باز کن! ‫دستبندم رو باز کن!
‫ما می‌میریم! ‫وای خدا، وای خدا، وای خدا!
‫تو هم بهش شلیک کن! ‫بهش شلیک کن!
‫من اهل اسلحه نیستم!
‫شاید الان وقت خوبی واسه شروع کردن باشه!
‫آخه با این همه گرد و خاک ‫چطور داری می‌بینی؟
‫نمی‌تونم ببینم، ولی اونا هم نمی‌بینن!
‫محکم بشین!
‫اوه، آره! ‫حقت بود!
‫ماشین رو نگه دار.
‫ماشین رو نگه دار! ‫ماشین رو نگه دار!
‫نمی‌تونم! ‫ترمز گیر کرده.
‫هی، کوین. ‫ما باید از اینجا بریم.
‫بوی بنزین میاد. ‫ماشین قراره منفجر بشه.
‫نمی‌تونم...
‫دستم گیر کرده.
‫دستبندت رو باز کن. ‫بعد منو بکش بیرون.
‫واقعا؟ الان بهم اعتماد داری؟
‫نه والا!
‫ولی یه جورایی چاره‌ دیگه‌ای ندارم، ‫پس...
‫برو!
‫کوین؟
‫کوین!
‫اوضاع خرابه. ‫اوضاع ماشین خرابه.
‫زود باش، زود باش، زود باش، ‫زود باش، زود باش!
‫درخت! برو پشت درخت!
‫شوخی می‌کنی؟
‫من الان جونت رو نجات دادم!
‫و به شدت ازت ممنونم.
‫بذار با نجات دادن جونت ‫لطفت رو جبران کنم.
‫زود باش. ‫باید راه بیفتیم.
‫باشه، چهار برابر جایزه‌ات بهت میدم ‫تا ولم کنی برم.
‫من رشوه نمی‌گیرم.
‫خیلی‌خب، انگار سه کیلومتر بالاتر این جاده...
‫یه پمپ بنزین هست.
‫بهتره بری شونه‌ات رو معاینه کنن.
‫- ممکنه از جا در اومده باشه. ‫- از جا در نیومده.
‫راست میگه. ‫بهتری بری پیش دکتر.
‫حالم خوبه.
‫باشه. فهمیدم.
‫بخاطر مالیاته؟
‫چون می‌تونم یه حساب سوئیس برات ردیف کنم.
‫من نیازی به پولت ندارم.
‫دشمن چی؟ ‫مطمئنم که دشمن داری.
‫من می‌تونم با دوتا تماس تلفنی ‫زندگی یکی رو نابود کنم.
‫شاید زن سابقت؟
‫چرا فکر می‌کنی که زن سابق دارم؟
‫جای حلقه‌ی روی انگشتت.
‫به عنوان یه جایزه‌بگیر، اصلا بلد نیستی ‫چطور متوجه سرنخ‌ها بشی.
‫چیه، موقع بی‌وفایی مچت رو گرفت؟
‫نه.
‫با یکی دیگه مچش رو گرفتی؟
‫- نه. ‫- با دو نفر بوده؟
‫اینطوری نبود.
‫فقط عادت دارم ‫بین خودم و کسایی که دوستشون دارم...
‫فاصله بندازم.
‫تازه زیاد هم توی جاده‌ام.
‫فهمیدم.
‫پس پای یه مرد دیگه وسطه.
‫اون آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫حقشه یکی رو داشته باشه که کنارش باشه.
‫واقعا کنارش باشه.
‫گوش کن، من بهترین وکیل طلاق رو می‌شناسم.
‫اون کمکت می‌کنه که بدجور اونو بدبخت کنی.
‫نمی‌خوام اونو بدجور بدبخت کنم.
‫تو باید هوای خودت رو داشته باشی.
‫من یه بخش کاملا درموردش...
‫تو "خودخواهی افراطی" نوشتم.
‫پس به نظرت اون هنوزم...
‫قلب رئوفی داره یا...
‫خیلی‌خب.
‫حقیقتش، کوین...
‫به نظرم کل این جریان خودخواهی ‫یه پوششه.
‫تو جونت رو به خطر انداختی ‫تا منو از توی ماشین نجات بدی.
‫چون نمی‌خواستم کابوس ببینم...
‫که داری عین سوسیس جزغاله شده می‌سوزی.
‫تو کَتم نمیره.
‫نگو که تو هم یکی از اونایی که فکر می‌کنن...
‫همه یکم ذات خوبی دارن.
‫تو عین برادرم می‌مونی.
‫همه‌چی براتون گل و بلبل می‌مونه.
‫یا به قول من، همش توهمه.
‫چی اینقدر بدخواهت کرده؟
‫تجربه.
‫یکی رو برات تعریف می‌کنم.
‫سال آخر دبیرستان بودم،
‫یه خَیر ناشناس به دانش آموز برتر...
‫بورسیه تحصیلی می‌داد.
‫من به شدت دلم می‌خواست از اونجا برم، ‫واسه همینم کلی جون کندم.
‫طبق انتظار، همش نمره کامل گرفتم.
‫و وقتی که زمان فارغ التحصیل شدن می‌رسید،
‫من دانش آموز ممتاز دبیرستان می‌شدم.
‫ولی مدیر مدرسه یهو بهم رتبه‌ی پایین‌تری داد...
‫چون یه چاپلوس پاچه‌خوار ‫پشت سرم حرف زده بود...
‫و بورسیه رو ازم گرفت.
‫واقعا متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫کائنات هیچوقت کاری واسه من نکرد.
‫چرا من باید چیزی بهش بدم؟
‫خودخواهی افراطی.
‫خدایا، از جاده منحرف‌تون کردن؟
‫- همین زنده بودن‌تون معجزه‌ست. ‫- آره.
‫فکر کنم گمشون کردیم.
‫دارم نگاه می‌کنم بابا.
‫تونستی هانا کارسون رو پیدا کنی؟
‫نه، با مشخصاتی که دادی...
‫کسی در منطقه سه ایالتی نیست.
‫ایالت‌های میانه‌ی ساحل اقیانوس اطلس ‫رو گشتی؟
‫چیزی پیدا نکردم. ‫این واسه چیه؟
‫بهتره که بدون اطلاعم کار دوم نداشته باشی.
‫نه، نه. ‫همچین چیزی نیست.
‫انگار اتوبوس‌مون داره مسافرها رو سوار می‌کنه. ‫من باید برم.
‫چند ساعت دیگه می‌بینمت.
‫زود باش. باید بریم.
‫میشه تو یه حالت بشینی؟
‫نمی‌تونستی یه خرده بیشتر خرج بلیط کنی ‫و اتوبوس وی‌آی‌پی بگیری؟
‫به این صندلی نمیگن. ‫یه دستگاه شکنجه‌ست.
‫باید برم دستشویی.
‫عمراً دوباره گول اینو بخورم.
‫چیه، فکر کردی از یه اتوبوس در حال حرکت می‌پرم؟
‫آره، دقیقا فکر می‌کنم که همین کارو می‌کنی.
‫فکر کردم اعتقاد داشتی که من خودخواه نبودم.
‫من آدم خوشبینی هستم، احمق که نیستم.
‫توی جیبت چیه؟
‫هیچی.
‫- اون چیه توی... ‫- نه، هیچی نیست...
‫جیبت قلمبه شده.
‫چیزی توی جیبم نیست.
‫- تو جیبت چیه؟ ‫- یه بسته آدامسه.
‫اینو از ایستگاه اتوبوس دزدیدی؟
‫آره، دزدیدم.
‫بهت که گفتم من خلافکارم. ‫کارمون همینه.
‫آخه چرا تو اینطوری‌ای؟
‫تو بچگی.
‫اگه من و برادرم می‌خواستیم شکم‌مون رو سیر کنیم، ‫باید خوراکی می‌دزدیدیم.
‫به یه خواربار فروشی یا بقالی دستبرد می‌زدیم.
‫اونی که گیر افتاد من بودم.
‫چند بار، دفعات زیادی.
‫جاش، اون فرار کرد.
‫همیشه فرار می‌کرد.
‫تو و برادرت هنوزم باهم صمیمی‌ هستین؟
‫نه.
‫باشه.
‫پنج برابر جایزه‌ای که قراره بهت بدن، ‫آخرین پیشنهادمه.
‫و می‌دونی چیه؟
‫یه الماس هم واسه عشق جدیدت بهت میدم.
‫چرا فکر می‌کنی که عشق جدیدی دارم؟
‫من خیلی آدم گیرایی هستم.
‫تازشم ماشینت بوی سیگار می‌داد.
‫الان چند ساعته که سیگار روشن نکردی.
‫داری سعی می‌کنی بخاطر یکی ترک کنی.
‫و بعدشم بخاطر اون لبخند مسخره‌ات میگم ‫که گفتی،
‫"چرا فکر می‌کنی که دوست‌دختر جدیدی دارم"؟
‫تابلو بود.
‫قضیه‌اش پیچیده‌ست.
‫هی، می‌تونی با عمو کَو حرف بزنی.
‫ما سه قرار باهم داشتیم.
‫و از راه دوره، پس...
‫- چقدر دور؟ ‫- قرار قبلی‌مون تو قاهره بود.
‫تو ازش خوشت میاد.
‫عاشقشی؟
‫فکر کنم.
‫پس چقدر می‌تونه پیچیده باشه؟
‫ببین، تو این زندگی فرصت‌های زیادی...
‫برای خوشبختی وجود نداره.
‫باید هوای خودت رو داشته باشی.
‫- خودخواهی افراطی. ‫- آره!
‫حالا داره می‌فهمه.
‫پس به مدت سه سال،
‫فکر می‌کردم بن مُرده بود.
‫و خیلی زور زدم که بتونم...
‫دوباره سرپا بشم.
‫و همین که دوباره سرپا شدم،
‫همین که تام رو پیدا کردم،
‫زیرپام زلزله اومد.
‫هر روز بن رو می‌دیدم.
‫تماشاش می‌کردم که داره عاشق یکی دیگه میشه.
‫بعد همین که با این قضیه کنار اومدم،
‫حالا ممکنه که اون بیاد خونه.
‫آره، تو اونقدر غافلگیر شدی...
‫که هیچکس نباید توی عمرش ‫اینقدر به سرش بیاد.
‫چه برسه طی چند ماه.
‫هیچ پَندی واسه این نداری؟
‫می‌دونی، نباید تنهایی با این مسائل دست و پنجه نرم کنی.
‫اگه داره بهت سخت می‌گذره، ‫با تام حرف بزن.
‫بهش بگو که چی تو ذهنت می‌گذره.
‫کمک یه کلمه‌ی سه حرفی نیست.
‫راستش سه حرفیه.
‫تو حقته که خوشحال باشی.
‫ادیسون، ادیسون!
‫ازت می‌خوایم برگردی به اتاق تصویربرداری.
‫بن تو دردسر افتاده.
‫گوش کن، اگه من بخاطر نارسایی مزمن کلیه مُردم،
‫تا ابد بخاطرش عذاب وجدان می‌گیری.
‫هی، یکی از آدم‌های فاکس ‫تو ایستگاه قبلی سوار اتوبوس شده.
‫چهار ردیف جلوتر، اونی که کلاه گاوچرونی پوشیده.
‫برنامه عوض شد. ‫میری دستشویی.
‫الان؟
‫و قراره باهم بریم. ‫باشه، ببین...
‫- ما از اتوبوس پیاده می‌شیم. ‫- قراره چیکار کنیم؟
‫آدم‌های فاکس اینجان،
‫و فکر نکنم اومده باشن که پیشنهاد کتابت رو بشنون.
‫هی... آه!
‫- تو فکر بهتری داری؟ ‫- نه، درحال حاضر که نه!
‫ولی شاید بتونیم یکم به گزینه‌های دیگه‌ای فکر کنیم؟
‫دستشویی پره!
‫از این بخش بعدیش خوشت نمیاد!
‫بن، باید سریع‌تر راه رو طی کنیم.
‫افراد سانی مدام میان دنبالتون.
‫زود باش.
‫عجب.
‫چقدر احتمال داشت که دقیقا ‫روی شونه‌ی صدمه دیده‌ات بخوری زمین؟
‫احتمالا بهتره بری پیش دکتر.
‫راستش، حق با اونه.
‫زیگی میگه که اگه مداوا نشی،
‫نیک بخاطر عفونت دست چپش رو از دست میده.
‫من همین نزدیکی‌ها یه دکتر می‌شناسم.
‫ما وسط ناکجاآبادیم.
‫آشنای منم وسط ناکجاآباد زندگی می‌کنه، ‫که مزیتش اینه که...
‫می‌تونیم تا آب‌ها از آسیاب می‌افتن ‫اونجا مخفی بشیم.
‫خیلی‌خب، آقای خودخواهی افراطی، ‫چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه داری؟
‫کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه نیست، قسم می‌خورم.
‫اوه، اینم از کاسه‌ی زیر نیم‌کاسه‌اش.
‫دکتری که میگه؟ ‫برادرشه.
‫اون برادرته؟
‫آره، فقط تو نیستی که آدم گیرایی هستی.
‫آره، اون برادرمه،
‫ولی ما از هم متنفریم... ‫اونم...
‫چه می‌دونم، بخاطر هزار دلیل مختلف؟
‫باور کن، اگه می‌خواستم فرار کنم،
‫جاش آخرین نفریه که می‌رفتم پیشش.
‫بن، شاید جهش هم بخاطر همینه. ‫راهی برای اصلاح کوین.
‫شاید اون باید با برادرش آشتی کنه.
‫راه رو نشون بده.
‫میشه دستبندم رو باز کنی؟
‫من از برادرم متنفرم.
‫ولی ممکنه دیگه خیلی طول بکشه...
‫تا بتونم برادرزاده‌ام رو ببینم.
‫بدم میاد که این جلوه ازم تو یادش باقی بمونه.
‫خواهش می‌کنم.
‫کاری نکن پشیمون بشم.
‫ممنون.
‫- دست‌ها بالا! ‫- یا خدا!
‫عمو کوین!
‫سلام، سلام، سلام، رفیق.
‫وای خدای من، نگاهش کن! ‫چقدر بزرگ شدی!
‫و حالا دیگه اسلحه هم دستت می‌گیری، ها؟
‫این یه تفنگ بادی رد رایدره.
‫دو سال برچسب‌های جعبه‌های غلات صبحونه جمع کردم.
‫مطمئنم که این کار رو کردی.
‫این بچه یه روزی دنیا رو اداره می‌کنه.
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫به نظرت دوست داره بره پیش دوست‌هاش؟
‫عمو کوین هر سال واسه تولدم...
‫برام عروسک خرسی می‌فرسته.
‫الان یه خانواده‌ی کامل دارم.
‫وای، چقدر از خود گذشته.
‫جفری، تا چشمت رو از کاسه در نیاوردی ‫تفنگه رو بذار سر جاش.
‫کوین. ‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داشتیم از تو شهر رد می‌شدیم...
‫که بریم سر یه جلسه.
‫تامین مالی ساختاریافته، خیلی پیچیده‌ست.
‫به بهترین وکیل نیاز داشتن، به من زنگ زدن.
‫و به یه مشکل کوچیک برخورد کردیم ‫توی...
‫اوه، درسته. ‫این نیکـه.
‫ببخشید. ‫اون راننده‌ی منه.
‫بدجور تصادف کردیم...
‫چون اون رانندگیش افتضاحه.
‫من راننده‌ی بدی‌ام.
‫شونه‌اش ضربه خورده.
‫میشه یه نگاهی بهش بندازی؟
‫بیاین داخل.
‫یه مقدار آنتی‌بیوتیک برات آوردم.
‫نباید عفونت کنه.
‫پس شما دوتا باهم برادریم؟
‫چیه، به نظرت عین یه سیب دو نیم شده نمیایم؟
‫نه، تو یتیم‌خونه باهم آشنا شدیم.
‫همیشه باهم بودیم. ‫عین ادی هاسکل و بیو.
‫تو کدوم یکی بودی؟
‫معلومه که من بیو بودم، آره.
‫با همدیگه تو چندتا یتیم‌خونه جا به جا شدیم.
‫وقتی که 12 ساله‌مون شد، ‫دیگه تنها شدیم.
‫پس حتما خیلی باهم صمیمی بودین.
‫همین طورم بود.
‫تا اینکه دیگه نبودیم.
‫وقتی بچه باشی، خیلی هیجان‌ داره...
‫که بچه‌ی سرکش چرب‌زبون رو دنبال کنی.
‫ولی ادی هاسکل موندگار نمی‌شه.
‫خیلی‌خب، تکون نخور.
‫خب، تو چی هستی؟
‫پلیس نیویورک؟ اف‌بی‌آی؟ ‫داری کوین رو می‌بری پاسگاه؟
‫جایزه بگیر.
‫کردارت همیشه گریبان‌گیرت میشه.
‫به نظرت اون فرصتی برای رستگاری داره؟
‫خب، بیشتر از ده بار فرصتش رو داشته.
‫همه‌شون رو خراب کرد.
‫کوین هیچوقت فرصتی رو از دست نمیده...
‫که فرصتی رو از دست بده.
‫ما تو دانشکده‌ پزشکی خودشیفتگی پاتولوژیک خوندیم.
‫بیا فقط بگیم که من تو اون واحد عالی نمره گرفتم.
‫انگار اون بد بیاری آورده.
‫خب، منم آوردم.
‫ولی نمی‌بینی که سر از زندان در بیارم.
‫راست میگی.
‫می‌دونی بدترین بخشش چیه؟ ‫اون باهوشه بود.
‫اون قرار بود بهترین دانش آموز...
‫کلاس دبیرستان‌مون بشه، ‫ولی یه هفته...
‫قبل از فارغ‌التحصیلی مچش رو گرفتن...
‫که داشت از صندوق پول‌های جمع شده‌ی مدرسه دزدی می‌کرد ‫و چیزی نمونده بود اخراجش کنن.
‫بنابراین تو رو دانش آموز ممتاز کردن.
‫خیلی‌خب. ‫کارمون تموم شد.
‫مثل روز اولت شدی، البته تقریبا.
‫- میشه یه زنگ بزنم؟ ‫- تلفن اونجاست.
‫ممنون.
‫خبر خوب اینه، اون قلچماق توی اتوبوس رو که یادته؟
‫پلیس‌ها تو ایستگاه بعدی گرفتنش.
‫حکم‌های سنگینی علیه‌اش صادر شده بوده.
‫خبر خوب اینه که، فاکس یکی دیگه رو می‌فرسته.
‫خب کجایی؟ ‫خودم میام دنبالت.
‫استوکتون، پلاک 101 خیابان هیووت.
‫وسط ناکجاآباد؟ ‫چرا اونجایی؟
‫ببخشید دیر کردم.
‫دینام ماشین دوباره خراب شد، ‫واسه همین مجبور شدم پیاده بیام.
‫تا دو ساعت دیگه می‌تونم بیام دنبالت.
‫می‌تونی تا اون موقع همونجا بمونی؟
‫آره، فکر کنم بتونم یه مدت بمونم.
‫وای، خدای من. ‫وای، خدای من!
‫می‌فهمیم. ‫از سیب‌زمینی‌ها خوشت میاد.
‫هی، نیک.
‫تا حالا توی عمرت ‫همچین سیب‌زمینی‌ای خورده بودی؟
‫آره، آره. ‫همه‌چی خوشمزه‌ست.
‫- ممنون. ‫- خیلی تُردن!
‫انگار...
‫دارم تو یه روز سرد پاییزی ‫یه برگ افتاده رو گاز می‌زنم.
‫می‌خوای بدونی رازش چیه؟
‫بله.
‫تو سس ووسترشایر پختمشون.
‫آمینو اسید با شکر توی سیب‌زمینی واکنش نشون میده،
‫که قهوه‌ای شدنش رو افزایش میده.
‫واکنش مایارد. ‫درسته، مامان؟
‫اوهوم.
‫خب، فکر کنم بدونیم که اون هوشش...
‫به کدوم عضو خانواده رفته.
‫تو یه دانشمندی، هانا؟
‫اون اولین خانومیه...
‫که رئیس بخش فیزیک در پرینستون شده.
‫تو رئیس هستی.
‫وای، این خیلی تاثیر برانگیزه.
‫خب، جاش هم کم آدمی نیست.
‫اون رئیس دانشکده‌ پزشکی راتگرزه.
‫آره، زوج قدرتمند واقعی.
‫دلبر و کودن.
‫بسه دیگه، کوین.
‫خب نیک، بهمون بگو که خانوم خاصی توی زندگیت داری؟
‫تازه با یه آدم جدید آشنا شده.
‫و نذار این آدم قیافه‌گیر بدرو ‫گولت بزنه.
‫بدجور عاشق شده.
‫اونا نیازی ندارن درمورد زندگی عاشقانه‌ام چیزی بشنون.
‫جاش، راتگرز چطوریه؟
‫بگو دیگه، کازانووا!
‫این تنها مسئله‌ی جالب راجع‌به توئه.
‫درمورد قرارت تو قاهره براشون بگو.
‫ببخشید. ‫میشه یه لحظه منو ببخشید؟
‫می‌خواستی بهم نگی؟
‫می‌خواستی اونجا بشینی و هیچی نگی...
‫- اونم بعد از اینکه قول داده بودی... ‫- نمی‌دونم! باشه؟
‫نمی‌دونم که می‌خواستم چیکار کنم...
‫یا نمی‌دونم که باید چیکار می‌کردم.
ارا‌‌‌ئه‌ی‌‌ اخت‍صا‌صی‌ از ب‍ا‌م‍اب‍ین
‫جفری!
‫این زیادیه.
‫من به معنای واقعی همین دیروز دیدمت ‫و حالا خیلی چیزها تغییر کرده.
‫در نُه سال.
‫ببین، شاید بهتره بذاریم قضیه هضم بشه.
‫چون اگه تو اینجایی،
‫یعنی یکی توی دردسر افتاده.
‫نگو که بازم تو نیوجرسی نازی هست.
‫راستش، فکر کنم بخاطر کوین اومدم اینجا.
‫خب، آدمی وجود نداره که بیشتر از اون ‫نیاز به نجات دادن داشته باشه.
‫تو هم همچین فکری می‌کنی؟
‫باشه. ‫خب، خوشحالم اینو می‌شنوم...
‫چون به نظر نمیاد که جاش موافق باشه.
‫خب، کوین و شوهرم گذشته‌ی پیچیده‌ای دارن.
‫خب، در مقابل گذشته‌ی پیچیده‌ی ما کم میارن.
‫نه. ‫نه، واقعا کم میارن.
‫ما گذشته‌ی زیادی داریم.
‫جفری، عمو کوین تو مرد جدی‌ای نیست.
‫به حرفش گوش نده.
‫احتمالا بهتره تا همدیگه رو نکشتن...
‫- بریم داخل. ‫- آره.
‫تو یه تیرانداز سطح جهانی نیستی!
‫رسماً نیستم،
‫ولی تو یه مسابقه‌ی نمایشی ‫امتیاز فوق‌العاده بالایی گرفتم!
‫تو که راست میگی.
‫مسئول میدون‌تیر گفت که من باید مربی اونجا باشم!
‫ما الان وارد چه بحثی شدیم؟
‫انگار خودت نمی‌فهمی که داری دروغ میگی.
‫بیمارگونه‌ست!
‫بذار ثابت کنم.
‫هی، جفری.
‫به نظرت یه تفنگ بادی می‌تونه ‫یه عروسک خرسی رو از وسط نصف شده؟
‫چطوره بریم برش داریم و امتحان کنیم؟
‫جدی که نمیگی.
‫پس جدی‌ای. ‫باشه، نه صبر کن. وایسا.
‫صبر کن! صبر کن! صبر کن!
‫بن، ببین.
‫می‌دونی که تو واسه کمک به کوین اومدی،
‫ولی شاید دیگه فرصت حرف زدن پیدا نکنیم.
‫من حس بدی دارم که با اسلحه تنهاشون بذارم.
‫کشنده نیست. ‫بیا.
‫این یه توربین برق آبیـه؟
‫من با جفری ساختمش.
‫تو یه ژنراتور خونگی انرژی تجدید پذیر رو...
‫با بچه‌ی هفت ساله‌ات ساختی؟
‫خب، اون بچه‌ی خیلی خاصیه.
‫آره. ‫خب، مامانش هم خاصه.
‫از مامان بودن خوشت میاد؟
‫عاشقشم.
‫اون منو هر روز می‌خندونه،
‫و هر روز منو به فکر می‌ندازه.
وای بدن! دلم برات تنگ شده بود
هانا، تو ازدواج کردی
‫به نظرت ممکنه که هم‌زمان...
‫عاشق دو نفر باشی؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، من می‌دونم.
‫ممکنه.
‫به ما یاد دادن که عشق محدوده.
‫ولی نیست. ‫هر مادر و پدری اینو می‌دونن.
‫بچه که داشته باشی، دلت بزرگتر میشه.
‫- هانا. ‫- دور و برت رو نگاه کن، بن.
‫همونطوری که به زمان نگاه می‌کنی ‫به دنیا هم نگاه کن.
‫عشق هیچ محدودیتی نداره.
مامان! می‌شه تلویزیون ببینم؟
‫عزیزم، فکر می‌کردم طبقه‌ی بالا...
‫پیش بابات و عمو کوین هستی.
‫بودیم.
‫ولی از بس بابا رو عصبانی کرد که ‫گذاشت رفت.
‫جفری، الان عمو کوین کجاست؟
‫گفت که می‌خواد با خرس‌هام بازی کنه.
‫اوه.
‫اینا...
‫پاره شدن، و من فقط دارم سعی می‌کنم ‫دوباره بدوزمشون.
‫شما نخ...
‫یا سوزنی اینجا ندارین؟
‫باورم نمی‌شه.
‫آخه چه جور هیولایی...
‫خون‌بهای دزدی رو تو هدیه‌هایی قایم می‌کنه ‫که...
‫به برادرزاده‌ی هفت‌ ساله‌اش میده؟
‫- از اون باهوش‌ها. ‫- حق با برادرت بود.
‫تو فقط یه آدم خودشیفته هستی.
‫تو چطور تونستی پای جفری رو ‫به این وضعیت باز کنی؟
‫هانا.
‫صادقانه بگم، من از همون اول ‫کاملا واضح گفتم که...
‫اوه باشه بابا، دیگه بسه از بس گفتی ‫که یه خودخواه افراطی هستی!
‫از بهونه‌هات خسته شدم.
‫چرا الماس بُرش نخورده دزدیده؟
‫می‌خواسته باهاشون چیکار کنه؟
‫مطمئنم که یه آشنا داره.
‫یه خریدار اجناس دزدی.
‫هر تبهکار با عزت نفس یه همچین آشنایی داره.
‫تو هم داشتی؟
‫به تو که نمیگم.
‫چیه؟
‫خب، یه بررسی جامع...
‫درمورد قاتل توی اتوبوس کردم.
‫درسته. ‫به لطف بن، اون دستگیر شد.
‫و همین چند ساعت پیش براش وثیقه گذاشتن.
‫ببین کی پول وثیقه رو داده.
‫الینا کار. ‫رئیس بن داره واسه فاکس کار می‌کنه.
‫حتما اونو جیره‌خورش کرده.
‫تعجبی هم نداره که به بن گفته ‫سر جاش بمونه.
‫داره میره سروقتش.
‫من میرم ادیسون رو خبر کنم.
‫می‌خواستم پول رو به خیریه اهدا کنم،
‫یا حداقل نمی‌تونی ثابت کنی که ‫نمی‌خواستم این کار رو کنم.
‫بن، وثیقه‌گذارت بهت نارو زده.
‫- الاناست که برسه اینجا. ‫- اون ادیسونه؟
‫- ادیسون کیه؟ ‫- چی داره میگه؟
‫- کی داره چی میگه؟ ‫- که ما در امان نیستیم.
‫که اونایی که می‌خوان به کوین صدمه بزنن...
‫هر دقیقه‌ست که برسن اینجا.
‫- چی؟ ‫- متاسفم.
‫من خیلی گیج شدم. ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫باید جفری و جاش رو خبر کنم.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- اونا ماشین ندارن.
‫هانا، نمی‌تونیم بریم!
‫اگه از اینجا برن، الینا تو جاده می‌گیرتشون.
‫باید وقتی رسیدن اینجا ‫دخلشون رو بیاریم.
‫باشه.
‫چطوری؟
‫هنوز دارم روش کار می‌کنم.
‫ببخشید، الان گفتی که باید دخلشون رو بیارین؟
‫تا حالا اسم تله‎ی ضربتی رو شنیدی؟
‫ما این طرفا خیلی حیوون جونده داریم.
‫اونا رو با استفاده از کنجکاوی‌شون ‫می‌کشونی داخل.
‫- بعد... ‫- آره.
‫آره، این هوشمندانه‌ست.
‫ولی چطوری ما...
‫خیلی‌خب.
‫تو تینر رنگ داری. ‫وایتکس هم داری؟
‫چطور جلوی کُلرزنی رو مهار کنیم...
‫وقتی تسریع کننده نباشه؟ ‫نکته‌ی خوبیه.
‫اوه، یه تخلیه‌ی الکترواستاتیک چطوره؟
‫- اینجا یه 220 دارین؟ ‫- فقط یه 110 داریم.
‫ببخشید. ‫اینجا چه خبره؟
‫شما دوتا از قبل همدیگه رو می‌شناسین؟
‫توربینت!
‫اگه برقش رو تغییر مسیر بدیم...
‫فقط باید واکنش رو یُدی کنیم.
‫- سنگ نمک. ‫- سنگ نمک.
‫طبقه‌ی بالا یه مقدار دارم.
‫بریم.
‫سنگ نمک؟
‫دارن میان؟ ای بخشکی شانس
‫اصلا از کجا می‌دونن که اون اینجاست؟
‫درحال حاضر، تنها مسئله‌ی مهم ‫محافظت کردن از جفریه.
‫ازت می‌خوام بری طبقه‌ی بالا ‫و در رو قفل کنی.
‫من و نیک یه نقشه داریم.
‫تو و نیک؟ ‫ما تازه با این آدم آشنا شدیم.
‫اون قبلا پلیسه.
‫من باید اینجا بمونم.
‫تو باید همراه جفری بری بالا.
‫عزیزم، وقت توضیح دادن ندارم، باشه؟
‫فقط ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫من ترسیدم.
‫خب، من همیشه چی میگم؟
‫شجاعت یه انتخابه.
‫بریم.
‫یه بار دیگه. ‫می‌دونم که گفتم،
‫"طوری اینو بهم توضح بدین که ‫انگار یه بچه‌ی ده ساله‌ام"،
‫ولی چرا درجه‌اش رو تا پنج کم نمی‌کنیم؟
‫ما داریم مسیر این سیم‌های برق رو...
‫وارد آب نمک می‌کنیم.
‫آب نمک رساناست،
‫بنابراین جریان برق توش پخش میشه.
‫آدم بدها پاشون رو توی آب بذارن، ‫آدم بدها برقشون می‌گیره،
‫و آدم بدها لالا می‌کنن.
‫عالیه.
‫چی باعث میشه که ما لالا نکنیم؟
‫اگه چکمه‌های پلاستیکی نپوشیدیم،
‫فقط باید پامون رو توی آب نذاریم.
‫هنوز برق نداره.
‫ولی وقتی روشن شد،
‫فقط چند ثانیه برق موندگاره،
‫پس باید درست زمانبندیش کنیم.
‫- رسیدن. ‫- تله آماده نیست.
‫یه سه سانت دیگه آب نیاز داریم.
‫باشه. ‫کوین، معطل‌شون کن.
‫من؟ ‫اونا اومدن منو بکشن.
‫تا الماس‌ها رو نگیرن نمی‌کشنت.
‫اوه، عالیه.
‫خیلی بهم اطمینان دادی. ‫ممنون.
‫می‌دونم که تو خودخواهی. ‫به طرز افراطی‌ای خودخواهی.
‫ولی به این معنی نیست که برادرت رو دوست نداری
‫اِه...
‫باشه.
‫پس بخاطر جفری.
‫و من.
‫بعضی وقت‌ها اگه می‌خوای کائنات...
‫چیزی بهت بده،
‫باید اول خودت یه چیزی بهش بدی.
‫باشه، باشه.
‫ولی...
‫اینو به کتاب اضافه نمی‌کنم!
‫شما دارین "دانشنامه بریتانیکا" می‌فروشین؟
‫چون حس می‌کنم خیلی وقته که...
‫الهام روحی ندارم.
‫کوین.
‫همیشه سریع زر می‌زنی.
‫با سریع زر زدن به کجا رسیدی؟
‫یا باید بصورت "دانشنامه‌های بریتانیکا" جمع‌بندی بشه؟
‫نه می‌دونی، اینم اصلا به نظر...
‫درست نمیاد، مگه نه؟
‫- الماس‌ها کجان؟ ‫- الماس‌ها احتمالا...
‫تو جلد چهارم باشن.
‫همین الان میرم برات میارمشون.
‫سریعا.
‫با عجله.
‫الساعه.
‫ولی قبلش...
‫تضمین می‌خوام که هیچکس صدمه نمی‌بینه.
‫اوه، به گمونم به این بستگی داره که ‫شروع به همکاری کردن کنی یا نه.
‫همکاری؟ ‫همکاری می‌کنم.
‫خیلی هم همکاری می‌کنم.
‫خوبه.
‫ولی قبلش ازت می‌خوام داستان رو ‫از زبون خودم بشنوی.
‫بنابراین نیازه که همگی...
‫متوجه قانون بدعتی پیرامون قصدم باشیم.
‫من اصلا اینطوری قرار چهارم‌مون رو تصور نمی‌کردم.
‫هوم، من قرارهای بدتر از اینم داشتم.
‫من بالاخره با یکی ارتباط برقرار کردم،
‫و تو جهش بعدی، با شوهرش آشنا شدم.
‫تازه مهاجم‌های مرگبار خونه‌ هم به کنار.
‫حداقل دستگاه شتاب دهنده حس شوخ طبعی داره.
‫شاید یه آزمونه.
‫- آزمون چی؟ ‫- قوّت. ایمان؟
‫شاید.
‫یعنی میشه جهش بعدی‌مون اینطوری باشه که ‫بی سر و صدا کنار آتیش نشسته باشیم؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫بس کن. گوش کن.
‫اینقدر طفره نرو.
‫ولی اینجاشه که جالبه.
‫بهم بگو الماس‌ها کجان...
‫وگرنه گوش‌هات رو با تیر می‌زنم.
‫- الماس‌ها. وای، خدای من. درسته. ‫- اوهوم، اوهوم.
‫یه جورایی یادم رفته بود. ‫اونا داخلن. بیاین داخل.
‫تو هدیه‌هایی که واسه برادرزاده‌ام فرستاده بودم ‫قایمشون کرده بودم.
‫به این کارم افتخار نمی‌کنم.
‫ولی فاکس به دیکتاتورها نارنجک‌انداز می‌فروشه،
‫پس می‌دونی، اونایی که اینقدر وضع‌شون خرابه ‫نباید بقیه رو قضاوت کنن.
‫چرا اینجا اینقدر خیسه؟
‫الان!
‫کفی کفش‌هاش پلاستیکی‌ان!
‫مطمئنین که شما دوتا از قبل همدیگه رو نمی‌شناختین؟
‫هی، هی، هی، هی، ‫هی، هی، هی!
‫اوه، ما موفق شدیم.
‫آره. یعنی، من آخرش موفق شدم...
‫که به چشمش شلیک کردم.
‫- بدش به من. ‫- مراقب باش.
‫واقعا باهاش میشه چشم آدم رو از کاسه در آورد.
‫خب، به نظرت زندان آتیکا اجازه میده که ‫واسه خودم ملافه ببرم؟
‫وظیفه‌ی من این بود که تو رو ‫ببرم پیش وثیقه‌گذارت.
‫منم همین کارو کردم.
‫تقصیر من نیست که اون قراره زندانی بشه.
‫این ممکنه تنها باری باشه که تا حالا دیدم ‫زبونش بند اومده.
‫من...
‫می‌تونم در عوض یه چیزی بهت بدم؟
‫رشوه نه، مثلا یه پاداش؟
‫هی، اون الماسی که گفتم واسه عشق جدیدت ببری چی؟
‫نمی‌خوام.
‫ولی باید اعتراف کنم، ‫اینکه میگی باید...
‫هوای خودت رو داشته باشی ‫ممکنه کمی درست باشه.
‫منم احتمالا بهتره یکم هوای خودم رو داشته باشم.
‫می‌دونی، واسه پشت کتاب نیاز به توضیح کوتاهی دارم.
‫می‌خوای حرفت رو یادداشت کنی؟
‫لطفا تا نظرم عوض نشده ‫از اینجا برو.
‫عالیه. مشکلی نیست.
‫آه.
‫بیا...
‫- اوه. ‫- قراره همدیگه رو بغل کنیم؟
‫- یعنی، دست بدیم... ‫- بیا... حتما.
‫آره؟ آره.
‫نامه می‌فرستم.
‫خوشحال میشم.
‫ولی لطفا، عروسک خرسی نفرست.
‫نه، نه، نه، نه.
‫اصلا واسه یه بسته حشیش زیادی کوچیکه.
‫هی، آقا رو به خنده انداختم! ‫اینجا رو ببین.
‫کسی قراره ماشین الینا رو برداره؟
‫یا می‌دونی... ‫آره.
‫این ممکنه دوستانه‌ترین گفتگویی باشه...
‫که طی ده سال اخیر داشتیم.
‫هوم.
‫بابت همه‌چیز ازت ممنونم.
‫مراقب خودت باش.
‫همچنین.
‫صبر کن!
‫نیک.
‫کاپشنت. ‫من...
‫هوا سرده.
‫ممنون، هانا.
‫خونه‌ی قشنگی داری.
‫هروقت خواستی برگرد.
‫اون خداحافظی‌ها هیچوقت آسون‌تر نمی‌شن.
‫زیگی چی گفت؟
‫الان یه پایان خوش به کارم میاد.
‫الینا زندانی میشه،
‫ولی قبلش رئیس دلال اسلحه‌اش رو لو میده.
‫و کوین؟
‫زندگی جدیدی در آمریکای جنوبی شروع می‌کنه.
‫با اون همه پول الماسی که داره.
‫راستش، بیشترش رو به خیریه‌ها اهدا می‌کنه.
‫اون و جاش تو مدرسه‌شون یه بورسیه ترتیب میدن.
‫چیه؟
‫جاش 18 ماه دیگه می‌میره.
‫به دلیل پارگی آنوریسم آئورت.
‫نباید بذارم این اتفاق واسه هانا بیفته
‫اگه زود بفهمی جراحی راحتی داره.
‫باید به هانا بگم.
‫بن.
‫هی، الان می‌خواستم بیام پیدات کنم.
‫من دارم میرم سر جلسه. ‫وقتی اومدم خونه نوشیدنی بخوریم؟
‫آره، میشه یه ثانیه حرف بزنیم؟
‫همین الانشم خیلی دیرم شده.
‫آره، حلقه رو پیدا کردم.
‫به خدا که داشتم دنبال زیره می‌گشتم.
‫می‌دونستم که نباید شاک شوکا کوفتی رو درست می‌کردم.
‫ببین، کل روز تو فکر این بودم...
‫که بهتره چیزی بگم یا نه.
‫و بعد پی بردم که هروقت من گیر می‌کنم...
‫تو منو آزاد می‌کنی.
‫می‌خواستی ازم خواستگاری کنی؟
‫شاید برنامه‌ای داشتم.
‫زانو بزنم، شمع روشن کنم، ‫یه سخنرانی عاشقانه‌ی بزرگ.
‫هر بار که خواستم ازت خواستگاری کنم،
‫یه مورد اضطراری دیگه برامون پیش اومد.
‫آره. ‫خب، اینجا روزهای کم‌خبری درکار نیست.
‫آره، درسته.
‫خیلی‌خب. من که نگفتم...
‫- آره، می‌دونم. ‫- منظورم اینه که تو باید...
‫ولی...
‫خودم می‌خوام، بیشتر از هر چیزی.
‫ادیسون، من...
‫بله.
‫ببخشید.
‫می‌دونم که یه سخنرانی کامل رو برنامه‌ریزی کرده بودی.
‫ولی...
‫بله.