‫- از مدرسـه چـه خبـر؟ ‫- هیـچی.
‫هیچـی! اوه، آه، یـکی از ‫مسئـولایِ بخش ناهار مُرده.
‫،تـوی ورزشـگاه جسدش رو پیدا کردن که ‫انـگار، دوتـا سوراخ تو گردنـش بوده
‫و تمام خونِ بدنـش رو خالی کرده بودن.
‫خدایـا! آخـه کـی همچین کاری می کنـه؟
‫بدیهی ـه که یـه خون‌آشام می کنـه. ‫فـ فـ فلفل کـو؟
‫صب کن ببینم، چـی؟! ‫خون‌آشام ها واقعیت دارن!
‫بله، سامـِر، خون‌ آشام ها واقعیت دارن. ‫کـی فکرش رو مـی کرد؟
‫،اوه، آها آره، تمام بشریـت ‫الآن دیـگه صدها سالـه که می دونن.
‫،آره دیـگه، سامـِر ‫دنیـای بزرگـی ـه.
‫باهاش کنـار بیـا. ‫د درست میگم، ریـک؟
‫خُب، چیـکار کنیم حالا؟!
‫زندگی‌مون رو می کنیم تا بیوفتیم بمیریم.
‫احتمالاً توسطِ یه خون‌آشام. ‫به احتمال زیاد تصادف می کنیم
‫یا با بیماری قلبـی، ولی خب احتمالـش هم هست ‫که توسط خون‌آشام بمیریم.
‫،بابابزرگ ریـک، نمیـشه ‫مثلاً، از دانشِ خارق العاده‌تون استفاده کنین
‫و خودتون رو به یـه نوجوون تبدیل کنین ‫و بیایـن مدرسـه ی ما
‫و کمک‌مون کنین خون‌آشامـه رو گیر بندازیم؟
‫آم...اووه.
‫آره، چـه سخنرانیِ پرجزئیاتی، سامـِر.
‫احتمالاً می تونم خودم رو نوجوون بکنم
‫و تو یه دنیای کونیِ پُر شده از ‫جوش و هورمون های بی هدف
‫،و بدون سود که دبیرستان همچین جایی ـه ‫وِل بچرخم.
‫ولی خب درجواب سوالـت سوالـم اینـه...
‫آخـه اصلاً به چه دلیلِ %^@)#‌‌ای باید همچین کاری بکنم؟
‫و تو اصن چجوری جرئـت می کنی ازم بخوای همچین کاری بکنم؟
‫و چرا یکم از خودت خجالت نمی کشی؟
‫بابا!
‫عزیزم، از خودت خجالت بکش.
‫جِـری! حالیت ـه الآن چی به ‫دخترمون گفتـی؟
‫میـبخشید! ‫حواسـم به ماجرا نبود.
‫حواسـت به بحث درمورد خون‌آشام ها نبود؟!
‫بدیهی ـه که، نمی دونستم درمورد ‫،خون‌آشام ها هست
‫،چون توجـه نمی کردم
‫،که تو باید می فهمیدی ‫اگـه به من
‫توجـه می کردی!
‫،اوه، بفرمـا ‫دوباره ادای بیگناه هارو درآورد.
‫،من بیگناهـم، بِـث
‫یـا با یـه هیولایِ بدجنسِ بی‌انصاف ازدواج کردم
‫که همیـشه اذیتـم می کنه؟!
‫یـا خـدا!
‫میشـه یه فکری واسه زندگی زناشویی‌تون بکنین ‫یا طلاق بگیرین تموم شـه بِره؟
‫خب، پیش مشاور ازدواج که رفتیم.
‫اینا مشاورهای کره‌ی زمین هستن.
‫مثـه اینه که از یه اسب بخوای ‫چرخ و فلک رو درست کنه.
‫،منظورم اینه که، نهایت سعی‌اش رو می کنه
‫ولی خب بیشتر، فقط وحشت می کنه.
‫من یه جایِ برون‌سیاره‌ای می شناسم ‫با صد درصد میزان موفقیـت.
‫،خب، ما که دوست داریم درستـش کنیم ‫اگه بتونیـم.
‫- فقط مشکل اینجاست که... ‫- پس دیـگه حل ـه.
‫نمی خواد بار و بندیل ببندین. ‫- اوه!
‫بریـم، بریـم، بریـم، بریـم!
‫،فک می کنی مامان و بابا ‫، می دونی
‫می خوان طلاق بگیرن؟
‫من فک می کنم، اشکال نداره آدم رویاپردازی کنه، مورتـی.
‫من میـرم چنـتا تیـرچوبی درست کنم. ‫[واسه کشتن خون‌آشام ها]
‫تـی وـی وُرلـد » با افـتـخـار تـقـدیـم مـی کـنـد » ‫[ TvWorld.info ]
‫:تـــــــرجـــــــمــــــــــــه از ‫ Milad eMJey میــلادو Miss Harley ســــارا
‫من اسم‌تون رو واسه یه دوره‌ی فشرده‌ی دو روزه ‫،توی "نوپتیای چهار" نوشتم
‫موفق‌آمیزترین موسسه‌ی مشاوره‌ی ازدواجِ کهکشان.
‫می تونن زندگیِ زناشویی یه سگ
‫و یه تیـکه شکلاتِ تلخ رو نجات بدن.
‫می تونن زندگی زناشوییِ دوتا بازیگر پورن رو نجات بدن.
‫خب، من که می دونم آماده‌ام ‫هر راهی که باشه رو امتحان کنم.
‫که حرفـت به صورت واضح ‫این مفهموم رو میرسونه که، من نیستم.
‫مسابقـه نیست که، بِـث.
‫،اوه، اینجوری می خوای برنده بشی ‫[دکمه‌ی پاک‌سازیِ مسافر]
‫با اشاره کردن به اینکه ‫من همش می خوام باهات رقابت کنم؟
‫اگـه واقعاً همچیـن آدمـی باشـی.
‫- همچین آدمـی بخوره تو سَـرت. ‫- آره از خداتـه!
‫خیلی خب، خوش باشین. ‫پنج شنبه می بینمتون!
‫اوه!
‫عنتـر.
‫به پدرم توهین نکن.
‫بخاطرِ اون ـه که بچه‌هامون فقط ‫از یه نیـمه منگل شدن.
‫هِرهِر! به خودت گفتـی...
‫اوه.
‫- بِـث و جِـری اسمیـت؟ ‫- بلـه.
‫من گَلِـکـسو اِسلیم‌اسلام هستم.
‫به نوپتیای چهار خوش اومدین.
‫خیال‌تون از بابت زندگیِ زناشویی‌تون ‫حال دیگه می تونه راحت باشه.
‫جِـری، برو اونجا بشین و این رو ‫بذار روی سَرت.
‫این دستگاه اون قسمتی از مغزِ شخص مورد نظر
‫که حاوی تمام درکی که از شریک عشقی‌اش داره، هست ‫رو جداسازی می کنـه.
‫و حالا مـا درکـی که جِـری از بِـث داره رو
‫به صورت یه موجود بیولوژیـکیِ مصنوعی ارائـه میـدیم.
‫جالبـه.
‫این دیـگه چه کوفتـی ـه؟! ‫پسـش بگیـر!
‫تـو عمراً همچیـن فکری درمورد من بـکنی!
‫من که کاری نکردم!
‫اونـا از مغز من اسکن‌ـش کردن.
‫می تونم پسـش بگیرم؟
‫جایـی واسه پشیمونـی نیست. ‫ما اینجا با افکارِ
‫ناخودآگاه و ناسالم سَروکار داریم.
‫بِـث.
‫حالا، ما مغز بِـث رو برای درکـی ‫که از جِـری داره، بررسی می کنیم.
‫خوب بررسی کنین. ‫دیـگه واسـه من مُرد ـه.
‫همه‌چی واسه تو مُرد‌ ـه.
‫- چـی گفتـی؟ ‫- هیچـی.
‫بفرمـا، داشتـه باش، عوضـی.
‫همه‌تون می‌بینین من چی میگم؟
‫فک می کنم همه‌مون می‌بینیم هردوتون چی میگین.
‫سرنخی از خون‌آشامـه پیدا نکردی؟
‫نه، سامِـر! ‫،منظورم اینه که، میدونی
‫بنظرم وقتـش ـه که ‫بـ بیخیالـش بشیم.
‫اوه، پس حالا دیـگه تو هم خودت رو دست بالا میگیری
‫فقط به این خاطر که بابابزرگ هم خودش رو دست بالا میگیره؟
‫به این خاطر نیست، بخاطرِ اینه که
‫دنیـا یه کمی خیلی بزرگ ـه ‫که بخوای به همچین چیز کوچیکـی اهمیت بدی.
‫چه خبـرا، هلسینگ های من؟ ‫[شکارچیِ خون‌آشامِ رمان دراکولا]
‫کی میخواد خون‌آشام شکار کنه؟ هار هار هار!
‫ریـک؟ ‫چـه... چه جوری...
‫،آره، حوصلم سَر رفت، بعد یادم اومد که
‫،امروز صبح چجوری حالِ سامِـر رو گرفتم ‫،و با خودم فک کردم
‫هِی، تو چرا دیـگه همچین عنترِ بداخلاقی شدی، ریـک؟"
‫،برو تو گاراژ ‫ذهنـت رو به یه کلونِ جوون‌تر از خودت
‫منتقل کن، و خودت رو غرقِ
‫،مسخره بازیِ جوونـا بکن ‫"حالا مگه چـی می خواد بشـه؟
‫پس من اینـجام در خدمت‌تون. ‫من ریـکِ ریزه‌میزه هستـم!
‫بـ بـ بـاشه.
‫خب، خیلی خوب شد که اینجایی، ریـک.
‫مطمئن شده بودم که توانایی‌اش رو نداریم
‫که خودمون تنها با یه خون‌آشام مقابله کنیم.
‫خودت‌تون رو دست کم نگیر، سامِـر.
‫شما توانایی‌اش رو دارین. ‫ولی هنوزم حال میـده
‫،که باهم تو یه تیمِ %$&#@ـی انجامش بدیم ‫*#%&^ریـکِ ریزه‌میزه‌ی مادر!
‫،آره! وای خدا ‫توبـی متیـوز!
‫سلام، توبـی، من ریکِ ریزه‌میزه ام. ‫جدید اومدم.
‫هِـی اوه... بهم سخت نگیرین. ‫هار هار. شوخی کردم.
‫از رک و بی‌پرده بودنـت خوشم میاد
‫و این روپوشِ آزمایشگاه‌ات هم خیلی باحالـه.
‫سامِـر.
‫اسمـم رو بلـده!
‫چرا ندونـه؟ ‫تو عالی هستی!
‫ولی گوش کنین، مراقب باشین.
‫،نمی‌تونیم کسی رو خون‌آشام حساب نکنیم
‫حتی اونایی که دلـبرن.
‫نکن اینکارو، ریـک ریزه‌میزه.
‫شکارِ خون‌آشام با نوه‌هام!
‫#@$^$%&! ‫ریـــکِ ریـــزه‌میـــزه!
‫قدم بعدی اینـه که اسطوره‌هاتون رو تماشا کنین
‫که باهم تعامل می کنن ‫و، آه... یـه سورپرایز گنده...
‫هیچ‌وقت چیز جالبـی نیست.
‫،اینـجا گـاار و زاربـدار گلومپـش رو داریم
‫،یـا، بهتـره که بگم ‫اینـجا حس و درکـی که
‫گـاار و زاربـدار از هم دارن، داریم.
‫،همونجوری که همه‌مون می بینیم
‫اصلاً نمیشه گفت اینـا ‫گـاار و زاربـدار واقعی هستن.
‫،که چیزِ خوبـی ـه ‫چون رابطـه‌ای که تو ذهن‌شون
‫،دارن نه تنها زشت نیست بلکه
‫نـاپایـدارـه.
‫شاید همین الآن هم نکته‌ی مهمی رو ‫یاد گرفته باشین...
‫،همه‌ی این روابـط متفاوت هستن
‫،هیچ کدومشون واقعی نیستن ‫و هیچ کدومشون سرانجامی ندارن.
‫ما هیولاهایی که گاهی اوقات همه دیگه ‫،رو به اون شکل فرض می کنیم، نیستیم
‫چون ما واقعیت داریم و ‫عمل می کنیم.
‫این چیزیـه که ما رو نسبت به اونا برتری میده.
‫ما می تونیم راه‌حل هارو پیدا کنیم.
‫می تونیم سازگاری کنیم.
‫می تونیم ارتباط برقرار کنیم.
‫،و مهم‌تر از همه
‫می تونیم باهم کار کنیم.
‫،خب، ماجراجوییِ سختی بود ‫ولی خب نتیجه‌اش رو هم دیدم...
‫مدرسه‌مون عاری از خون‌آشام ـه!
‫پسر، کی فکرش رو میکرد مربی فراتـو باشه؟
‫کارتون عالی بود، بچه ها. ‫بدون شما نمی شد.
‫می دونین، ما... مـ ما باید ‫به خودمون افتخار کنیم.
‫ما یه خون‌آشام و یه مربـیِ ورزش رو کُشتیم.
‫هار هار هار. یکی رو گرفتیم ‫اون یکی‌اش اشانتیون روش بود، نـه؟!
‫،خب پس، دقیقاً چجوری ‫بدنِ پیرتون توی اون
‫زنده می مونه، بابابزرگ ریـک؟
‫،اوه، می دونی ‫،یه نوع سیـالِ کوانتومیِ فشرده
‫همچین چیزایی.
‫از بافت زنده محافظت می کنه. ‫نه اینکه خیلی هم چیزی داشتم که
‫محافظت کنه. مومیایی رو داشته باش! هار! هار هار!
‫و فک کنم دیگه وقتشـه برگردم به همون بدن سالخورده.
‫وای خدایا. توبـی متیـوز ازم پرسیده ‫مامان بابام هنوز مسافرتن
‫و اینکه می تونیم مهمونی بگیریم یا نه!
‫خیلی هم خوب، آفرین، سامِـر! ‫بهت نگفتم؟
‫اووه! ‫پرسیده ریـکِ ریزه‌میزه هم هست یا نه.
‫خب، اصن می دونی چیه، سامِـر؟
‫بهش بگو ریـکِ ریزه‌میزه هستـش!
‫و بهش بگو یکم آبجو هم بیـاره!
‫جدی جدی؟ شـ شـ شـ شما ‫،ریـکِ ریزه‌میزه می مونین
‫فقط به این خاطر که ما بتونیم مهمونی بگیریم؟
‫آره معلوم ـه! ‫مگه یه شب دیگه چیزی میشه؟
‫و کی بهش خوش میگذره وقتی این یارو پیرپاتال هستش، ها؟
‫وابـی لابـی دووب دووب!
‫- هوووو! ‫- ریـکِ ریزه‌میزه!
‫،خب میگذریم. حالا ‫شاهدِ بِـث و جِـری اسمیـت هستیم
‫از سیاره ی زیـمین.
‫قلبـم داره میـزنـه.
‫عالی میشـه.
‫روابـطِ زیـمینی ساده‌تر هستن.
‫،زمین یک سیاره‌ی بدوی هستـش ‫به همین علت اختلالات‌شون، اوه...
‫صـ صب کن، چـی؟ ‫چـه خبـرـه؟
‫اسطوره های اسمیـت ها کجا هستن؟
‫وای یـا خـدا.
‫- وای خدا. ‫- سلول رو محفوظ کنین!
‫آه، هِـی! میدونین کجا خوش میگذره؟ ‫مغازه ی کادوفروشی‌مون.
‫چرا به صورت منظم باهم جلو نریم...
‫اوه، خدای بزرگ، نـه.
‫هم‌وابسته شدن!
‫فرار کنین!
‫اوه!
‫،اوه، آره آره ‫واقعاً بلدی
‫- چجوری رنگ آبـی بپوشـی. ‫- واقعاً؟
‫- خیلی خوشگل شدی. ‫- وای خدایـا.
‫- سلام، مورتـی. ‫- اوه، سلام... سلام، جسیـکا.
‫خب پس، ریـکِ ریزه‌میزه داداشت ـه یا پسردایی، یا...؟
‫نه، بابابزرگـم هوشیاری و آگاهیش رو
‫به یه کلون از خودش منتقل کرد
‫تا بتونـه توی مدرسه‌مون باشه.
‫چه باحال.
‫هِـی، ریکِ ریزه‌میزه داره گیتار میزنه.
‫خیلی خب، همگی.
‫این آهنگ بعدی مستقیماً حرف دل ـه.
‫متن آهنگـه درحین خوندن، خودجوش میاد بیرون.
‫بذارین بیام بیرون ؟؟
‫چیزی که شما می بینین من نیستم ؟؟
‫زندگیِ من یه دروغ ـه ؟؟
‫من کسی که بهش نگاه می کنین نیستم ؟؟
‫بذارین بیام بیرون، آزادم کنین ؟؟
‫،من خیلی پیـرم؟ ‫این من نیستم ؟
‫بدنِ واقعیم داره آروم آروم تو یه بشکه از بین میره ؟؟
‫کسی اصن گوش میده؟ ؟؟
‫کسی می فهمه؟ ؟؟
‫انقد اینجوری بهم نگاه نکنین؟ ‫و واقعاً بیاین بهم کمک کنین ؟
‫کمکم کنین ؟؟!
‫کمکم کنین، دارم می میرم ؟؟!
‫ریـکِ ریزه‌میزه! ‫ممنون از همگی!
‫این یارو عالیـه!
‫من عاشق ریـکِ ریزه‌میزه ام! ‫خـفـن.
‫آره!
‫هـا؟
‫چـه #%@^*&؟
‫آره، میدونم! این دیگه چه نوع بند و بساطیه راه انداختین؟
‫مـا؟! این دیگه چه نوع رابطه‌ایـه که شما دوتا دارین؟!
‫اوه، درستـه. بندازینـش گردنِ ما.
‫اوکی، آه، می تونـم و دارم میندازم!
‫اسطوره های اهریمنی‌ای که از همدیگه ساختین ‫دارن باهم همکاری می کنن.
‫خب مگه چیزِ خوبی نیست؟
‫نه. نـه! بَـد ـه!
‫شما بدترین زندگی زناشویی‌ای رو دارین ‫که تا به حال تو عمرم شاهدش بودم.
‫اصن نباید وجود داشتـه باشـه!
‫شما، هیچوقتِ هیچوقتِ هیچوقت ‫نباید باهم ازدواج می کردین
‫،و نمی فهمم اصن چجوری، یا چرا
‫باید بخواین باهم بمونین.
‫خب، اینجام مشاوره واسه زوج های بَد ـه دیگه.
‫دقیقـاً.
‫واسه ماهم صب کنین!
‫فقط جایِ یه نفر دیگه میشه.
‫من روان‌شناسـم. ‫باهاشون صحبت می کنم.
‫اونـا روان‌شناس نیستـن. ‫برین، برین، برین!
‫باید یه راهی باشه که با بابام تماس بگیریم.
‫بیا اتاق مرکزی‌ای، چیزی رو پیدا کنیم.
‫بِـث! ‫باید اینـو ببینی.
‫چیـه؟
‫،این یه قطعه‌ی لولادارِ کوچیک ـه
‫با یکم فضای خالی پشتـش.
‫،اگه تو هم بتونی یکی پیدا کنی
‫،احتمالاً تا ساعت‌ها جامون امن ـه ‫شایدم روزها!
‫تو همونجا بمون، جِـری.
‫من اگه نجات پیدا کردم واست کمک می فرستم.
‫نمی خوای واسه خودت یه دریچه‌ی کوچیک پیدا کنی؟
‫،جِـری، من معتقـدم ‫،اگه خودت تنهایی قایم شی
‫ممکنه نجات پیدا کنی ‫،و معتقـدم، من، خودم تنهایی
‫شاید شانسی واسه ‫،فرار کردن از اینجا داشته باشم
‫ولی دوتامون باهم؟
‫نمی دونم.
‫ببین، شاید حق با روان‌شناسـه بود.
‫موفق باشـی.
‫،خیلی خب، حالا ‫گوشـت با من باشه.
‫اوه! یا می خوای نباشـه.
‫هِی! نکن اینکارو! لطفاً!
‫یا خدا، یا خدا، یـا خـدا!
‫،خب حالا، می دونم قبلاً گفتم
‫که ریاضی چیزِ مهمی ـه... ‫و خب هستـش...!
‫،ولی بنظرم ‫یه روزی، همه‌تون برمیگردین به این دوران
‫،توی دبیرستان با ریـکِ ریزه‌میزه و مورتـی
‫که شنیدم دیـشب یه مهمونیِ خفن داشتن.
‫پس، کلاس تعطیل ـه.
‫امروز رو مرخصـین!
‫،خیلی هم خوب! کارتون عالی بود ‫آقای گولدن‌فولد!
‫آره، برین بیرون. ‫کتابی چیزی بخونین.
‫یکم کرم ضدآفتاب بزن، دَنیـل!
‫هِـی، چه خبـرا، سامِـر؟ ‫اووه، چه پیرهن خوشگلی.
‫،ممنون، ریکِ ریزه‌میزه ‫بنظرت امشب دیگه
‫برمیگردی به بدنِ قدیمی‌ات؟
‫نه بابا نمیشه. امشب مجلس رقص داریم
‫و مورتـی میخواد جسیـکا رو بیاره. ‫کمک حالِ ریزه‌میزه‌اش رو نیاز داره.
‫ریـکِ ریزه‌میزه!
‫اوکی، پس اگه امشب نه، پس کی؟
‫نمی دونم. ‫هروقت حس‌ش بود؟
‫لعنت به تو دختر! ‫یذره آروم بگیر!
‫،این قضیه از همون اول ایده خودت بود
‫حالا میخوای سریع همه چیزو تموم کنی؟
‫راست میگه، اصلاَ می دونی چیه؟ ‫من از دبیرستان خوشم اومده.
‫دوست دارم همینجا بمونم. ‫ریک ریزه میزه!
‫،ولی اگه اونی که از دبیرستان خوشش میاد ‫خود اصلیت نباشه چی؟
‫اوه!
‫اوه سامر!
‫این همون ریک خودمونه تو یه بدن جوان‌تر.
‫چه... چه... ‫چه... چه...
‫چه مشکلی داره مگه؟
‫این نقاشی رو ببین، مورتی.
‫من یه رگه‌های ایمویی دارم. ‫[نوجوانانی با شخصیت تقلبی ،emo]
‫بخاطر همینه که اینقدر باحال هستم.
‫پس چرا نوشته، "مورتی و سامر بهم کمک کنید"؟
‫بیخیال سامر، این فقط یه نقاشی ساده‌ـست.
‫چرا به "شوالیه سوار" می گفتن "شوالیه سوار"؟ ‫[با بازی دیوید هسلهاف Knight Rider اشاره به سریال]
‫اسم ماشینه که کیت بود، کسی سوار مایکل نایت نمی شد! ‫[اسم شخصیت هسلهاف، مایکل نایت بود]
‫داری فکرهای بیخود می کنی سامر. ‫من ریک ریزه میزه‌م!
‫بابزرگ، بنظر من وقتی ذهنت رو تویِ
‫،ذهن جوان این بدن قرار دادی
‫کاری که ذهن‌های جوان می کنن رو انجام داد...
‫یعنی افکار بد رو پس زد
‫و دورشون یه دیوار کشید.
‫اما ریک واقعی همون افکار بده.
‫این حقیقت که تو پیری و
‫،همه‌ـمون یه روزی می میریم
‫این حقیقت که دنیا خیلی بزرگه و ‫،هیچ چیزش مهم نیست
‫این حقایق خودِ تو هستن.
‫واسه همین داخل افکارت زندانی شدی و ‫فقط می تونی
‫به شکل غم و نگرانی‌های نوجوانیِ ریک ریزه میزه ‫ازش خارج بشی!
‫خوب سامر، بنظرم
‫توبی متیوس چندان علاقه ای به داف‌های روانی نداره.
‫کلاَ فکر نکنم کسی هم علاقه ای داشته باشه.
‫#$%^ تو مراسم رقص می‌بینمت مادر! ‫ریک ریزه میزه!
‫مورتی، باید بهم کمک کنی!
‫سامر، اون شاده! ‫منم شادم!
‫چون چشم دیدن شادی من و ریک رو نداری
‫داری این مسخره بازی‌ها رو درمیاری؟
‫نه.
‫خوب پس افکار تخمی تخیلی‌ـت رو جمع و جور کن!
‫جمع و جورشون کن و بندازشون تو یه کوله پشتی!
‫یعنی همه افکار تخمی تخیلیت رو!
‫،و اگه قرار شد جایی ببریشون
‫می دونی ببرشون کجا؟
‫،ببرشون مغازه تخمی تخیلی فروشی و بفروششون
‫یا بذارشون تو موزه تخمی تخیلی ها! ‫واسم مهم نیست!
‫فقط جمع و جورشون کن.
‫افکار تخمی تخیلیت رو جمع و جور کن!
‫برو عقب!
‫وایسا، واقعاَ؟!
‫بث منو شکل تو می بینه؟
‫اوه خدای من.
‫بچرخ!
‫گفتم بچرخ!
‫آخه بث چطوری می تونه همچینن ‫افکاری درباره من داشته باشه؟
‫هرزه هیولای قضاوت کننده!
‫همینطوری دست رو دست نمی ذارم.
‫می خوام بدون زنم کجاست.
‫تو هم باید بهم کمک کنی.
‫نه! ‫هیچکی همچین کاری نمی کنه!
‫همینجا وایسا.
‫چی می خوای؟
‫جری‌ها رو.
‫جری رو می خوای؟
‫ولی من اصلآَ جری رو نمی خوام.
‫من جری‌ها رو می خوام.
‫وهو!
‫یه لشکر.
‫یه لشکر جری.
‫ارزش نوکر صفتیِ جری به پای تو حروم شده.
‫اما من ازش واسه غلبه بر دنیا استفاده می کنم.
‫،اه مرد ‫حتماَ جری پیش خودش فکر می کنه
‫من چقدر احمقم که بدلم اینقدر احمق تره.
‫اینطوری بهتر نیست که شوهر ابله من رو
‫بنشونی رو این صندلی تا بتونی
‫یه لشکر از کله خرهایی مثه خودت درست کنی؟
‫هرگز نسخه‌ی دیگه‌ای از من ساخته نمی شه.
‫،من قوی ترین و باهوش ترین موجود زنده هستم
‫چون جری فکر می کنه تو هم به همین اندازه قوی
‫و باهوش هستی!
‫اوکی، اوپس.
‫هی!
‫مورتی، جسیکا، چه خبرا؟
‫رقص جدیدمو ببینید و حال کنید!
‫"!اسمش رو گذاشتم، "اوه، بذار بیام بیرون
‫بذار بیام بیرون
‫این یه رقص نیست
‫دارم التماس می کنم که کمک‌ـم کنید
‫دارم داد می زنم که کمک‌ـم کنید
‫لطفاَ بذار بیام بیرون
‫بذار بیام بیرون
‫این یه رقص نیست
‫دارم التماس می کنم که کمک‌ـم کنید
‫دارم داد می زنم که کمک‌ـم کنید
‫لطفاَ بذار بیام بیرون
‫دارم تو یه خُمره
‫که تو گاراژه می میرم
‫محشر بود!
‫اوکی، قسمت آخرش واقعاَ عجیب غریب بود.
‫شاید یجورایی حق با سامر بود.
‫نمی دونم. ‫ولی بامزه بود.
‫میای آروم برقصیم؟
‫ریک ریزه میزه، مثه همیشه رقصت عالی بود.
‫میشه یه لحظه وقتت رو بگیرم؟
‫ریک ریزه میزه، این گفتگویی که می خوام باهات داشته باشم
‫قلبم رو به درد میاره.
‫تو یه دانش آموز عالی هستی و اینکه
‫،یه پیرمرد هشتاد ساله تو یه بدن کلونی هستی
‫اصلآَ من رو اذیت نمی کنه.
‫اما یه موضوع دیگه ای رو باید بگم.
‫این واست آشناست؟
‫یکی بهمون گفت که این تو کمدِ توـئه.
‫،آره، انجمن مدرسه بخاطر اینکه معلم ورزش یه خون آشام بود
‫حسابی خجالت زده‌ست
‫،و قرار نیست صداش رو دربیاره ‫،اما با این حال
‫نمی تونن دانش آموزهایی رو قبول کنن ‫که معلم‌هاشون رو میکشن.
‫مجبورم واسه اینکار تو رو اخراج کنم.
‫متاسفم.
‫همین الان اخراج شدم، سامر!
‫اوه! پس دیگه لازم نیست جوون بمونی.
‫لباسم!
‫ریدم به لباست!
‫حالا زیر آب منو می زنی؟ ‫من ریک ریزه میزه‌م!
‫باشه! آره! ‫واسه این اینکارو کردم چون دوستت دارم و
‫و دارم سعی می کنم زندگیت رو نجات بدم!
‫زندگی من همین دبیرستانه!
‫سامر اسمیت یه اسکل روانیِ ^$%$ـه
‫که باعث شد من از مدرسه اخراج بشم!
‫بو!
‫سامر، فکر می کردم باحالتر از این حرفا باشی!
‫معذرت می خوام، خوبه؟
‫چطور می تونی اینقدر هرزه باشی؟
‫اوه خدای من، مورتی.
‫خواهرت زیرآب ریک ریزه میزه رو زد؟
‫ترسوی بزدل.
‫آره.
‫هی، عشقِ جری!
‫نظرت چیه مزه‌ی اصلِ جنس رو بچشی؟!
‫جری!
‫اه. اه. اه.
‫اه اه اه اه ااه
‫تا من هستم، از این خبرا نیست.
‫خودشه!
‫بث، منم، شوهرت!
‫اومدم نجاتت بدم.
‫یا بهتره بگم من دیگه جری اسمیت نیست!
‫- اه! ‫- آره!
‫جری اسمیت!
‫- آره، اینجا. ‫- اها!
‫اوکی، عادلانه بود.
‫شب بخیر بگو، پیرمرد.
‫- چه غلطی می کنید؟ ‫- بذارش زمین!
‫سامر، ای هرزه!
‫اینطوری باهاش حرف نزن! ‫ناسلامتی نوه‌ـته!
‫من نوه نمی خوام! ‫من ریک ریزه میزه‌م!
‫اون خواهرمه! ‫و اگه ریک ریزه میزه قراره
‫،با خواهر من بدرفتاری کنه
‫می دونی چی میشه، دوباره پیر میشی.
‫مورتی، فکر می کنی خیلی گردن کلفتی؟
‫می خوای چیکار کنی آخه؟ ‫من ریک ریزه میزه‌م.
‫باحالترین بچه‌ی مدرسه‌ـتونم.
‫چطوری می خوای مجبورم کنی که به حرفت ‫گوش کنم، هان؟
‫من کاری رو می کنم که اگه ریک واقعی ‫بود انجامش می داد...
‫می زنم جر واجرت می کنم!
‫اوه!
‫ریک، می دونم اون تویی!
‫می دونم داری زور می زنی که خارج بشی!
‫خودشه مورتی! ‫نگرش دار!
‫بنوش، عزیزم
‫تمام شب را بیدار بمان ‫[Between The Bars – Elliott Smith]
‫گوش کن، ریک ریزه میزه.
‫به صدای الیوت اسمیت گوش کن. ‫[خواننده آمریکایی که در ۳۴ سالگی جان سپرد]
‫اوه! نه!
‫حس‌ـش رو بگیر!
‫اوه! نــــه! خدا!
‫هرگز نخواهی دید
‫اوه خدا، این چه زندگی‌ایه؟
‫چطور میشه آدمی به این با استعدادی اینقدر ‫زود بمیره؟
‫جوان بودن یعنی چی؟
‫من جوان نیستم. ‫من پیرم.
‫من.. من یه‌روزی می میرم.
‫بدن من واقعی نیست.
‫مورتی! سامر!
‫منم! ریک!
‫ریک واقعی!
‫ریک! چطوری برت گردونیم به بدن اصلیت؟
‫،اوکی، با دقت گوش کنید چی می گم ‫یه دسته دیود رو پنل کنترل
‫ظرف هست که یکیش آبی و یکیش قرمزه.
‫اوه خدا، این چه دنیاییه؟
‫من نمی خواستم به دنیا بیام. ‫باید اون آبی‌ـه رو به
‫به شقیقه سمت چپ و قرمزه رو هم به...
‫چرا کسی از من خوشش نمیاد؟
‫- تمرکز کن، بابابزرگ! ‫- اون سیم های لعنتی رو
‫بذارید رو سرم! ‫از نوجوان بودن متنفرم!
‫اوه! اه!
‫اه! اوه!
‫جری، تو که نمی تونی آهن خم کنی.
‫پس یه نمونه ازم که می تونه اینکارو بکنه درست کن.
‫چطوری وقتی جلوی چشمم حتی نمی تونی ‫آهن رو تکون بدی
‫همچنین کاری بکنم؟
‫شدی همون بث قدیمی!
‫ذهن یه روبات و قلب یه حشره!
‫اینطوری باهاش صحبت نکن.
‫چی؟
‫اوه، درد میاد!
‫اوه خدا.
‫بس کنید.
‫این تصویر مرا خوش نمی آید!
‫اه!
‫،خداجون ‫چطوری...؟
‫،خوب، حس کردم که تو ذهن تو
‫نسخه‌ی ایده‌الِ من اونقدری باهوش هست
‫که تو رو بعنوان یه...
‫الهه ببینه.
‫حالا همچین هم گاگول نیستیا، نه؟
‫،عزیزم، وقتی بحث ضمیرِ تو میاد وسط
‫^$#@ من میشم استیفن هاوکینسونِ! ‫[!استیفن هاوکینگ]
‫اوه، اسمش... ‫بیخیال.
‫عاشقتم.
‫اوه.
‫- ریک! ‫- شلوار!
‫لعنتی!
‫ممنون بچه ها. ‫از پس‌ش براومدید.
‫البته کار سامر بود.
‫یه مقدار عجیبه که اینقدر طلبه بودی ‫واسه یه سری مسائل حاشیه ای
‫وجودِ من رو به حراج بذاری، مورتی.
‫- چی؟! ‫- شلوار!
‫ولی گوش کنید... هردوتون رو می بخشم. ‫می دونید چرا؟
‫امروز یه چیز خیلی مهم یاد گرفتم...
‫اینکه بدترین دشمن یه نوجوان، ذهن خودشه.
‫اینم یاد گرفتم که...
‫عملیات ققنوس اون پس اندازی نیست که ‫فکرش رو می کردم.
‫بنظرم باید از اول شروع کنم.
‫اوه خدای من!
‫اوه خداجون!
‫اوه خدای من. ‫شلوارت رو بپوش!
‫بردار شلوارت رو بپوش!
‫بابابزرگ برگشته، بچه ها.
‫بابابزرگ...
‫اوه مرد، باید برم دنبال پدر مادرتون.
‫گوشیم سوخت اونقدر زنگ زدن.
‫آخرین سفر در دل جاده!
‫اااااه!
‫محض رضای خدا یه چیزی تنت کن!
‫حالا نظرت چیه؟ ‫می خوای
‫یه مدت دیگه به زندگی متاهلی ادامه بدیم؟
‫حداقل تاوقتی مورتی دیپلم‌ش رو بگیره!
‫اوه. مم.
‫اها، حالا دیدید؟ ‫بهتون چی گفتم؟
‫جواب داد.
‫می دونی چیه ریک؟ ‫فکر می کنم...
‫حوصله‌م رو سر بردی. ‫سوار شید.
‫،کل روز رو تو بدن یه بچه بودم و الان
‫حس می کنم استخوان‌هام دارن همدیگه رو ‫تیکه پاره می کنن.
‫،اوه، محض آمادگی‌تون می گم
‫الان یه سری جسد تو گاراژه.
‫هاه! بنظر میاد موضوع داستان هامون ‫به هم ارتباط داشتن!
‫جدی می گم، جری.
‫احتمالاَ یه ارتباط سطحی بوده و ذهنت ‫داره یه اشتباه موضوعی انجام می ده.
‫اوه.
‫ریک قدیمی! ‫همه چیز رو نابود می کنه!
‫[...بعد از تیتراژ ادامـه داره]
‫قربان.
‫بگو.
‫انسان ها متوجه حضورِ
‫کوچ (مربی) فراتو شدن. ‫[شوخی با اسم نوسفراتو، اولین فیلم خون آشامی سینما بود]
‫کشته شد.
‫اشکالی نداره.
‫فناپذیرها به زودی...
‫ببخشید، گفتی اسمش چی بود؟
‫- کوچ فراتو. ‫- کوچ فراتو.
‫یعنی اسمِ خون آشامی‌ش همین بود؟
‫نه نه نه نه. ‫اسم خون آشامی‌ش بالیک آلستین بود.
‫خوب پس چرا اسم خودش رو
‫از رو یه فیلم معروف خون آشامی برداشته؟ ‫حالش خوش نبوده؟
‫بنده اطلاعی ندارم، اهریمن بزرگوار.
‫ای خدا!
‫از این به بعد، دیگه کسی محض باهوش بازی ‫از این اسم های مذخرف انتخاب نمی کنه.
‫وقتی یه خون آشام داره خودش را جای ‫،یه آدم جا می زنه
‫فقط می تونه اسم خودش رو
‫الن جفرسون یا همچین چیزی بذاره.
‫مسخره ست، نه؟
‫یعنی می گم، من دارم زیادی گیر می دم؟
‫اوکی، حس می کنم حاضرین تو اتاق دارن
‫جوری بهم نگاه می کنن که انگار ریدم به فضا.
‫درسته؟
‫خوبه. اوکی. عالیه.
‫© TvWorld.info