‫مترجمین: Panda & Neet
‫پس مامان بزرگت اجازه ‫داده که مامانتو ببینی؟
‫خب خیلی خوبه که.
‫آره. امروز بعد ‫مدرسه می‌رم ببینمش.
‫ولی مامان بزرگ و مامانم هنوز...
‫نمی‌دونم... خیلی رابطه‌شون خوب نیست.
‫عه، جدا؟
‫مامان‌بزگرت احتمالا نگرانته.
‫مامانت یهو سروکله‌ش ‫پیدا شده که ببینتت.
‫مشکلی باهاش... نداری؟
‫منظور با دیدن مامانت؟
‫البته! خوش گذشتا.
‫راستی یچیزی یادم اومد.
‫شما هفته‌ی بعدی می‌رین اردوی کلاسی، درسته؟
‫آره، میریم.
‫سوغاتی یادتون نره ها.
‫ای زرنگ.
‫چی می‌خوای؟
‫یچیزی که انقدر باحال باشه که بمیرم.
‫این دیگه چجور درخواستی بود؟
‫بچه‌ها!
‫می‌گم، آم...
‫داشتم فکر می‌کردم که وقتی ‫از اردو برگشتیم،
‫منم سعی می‌کنم با مامانم صحبت کنم.
‫راجع به من واقعی.
‫من ‫کوی‫نو‫اوتوکو‫ سنپای
‫قسمت ۱۱: ‫دوست‌های قدیمی
‫قسمت ۱۱: دوست‌های قدیمی
‫لطفا!
‫باهام بیاین!
‫هانائوکا ماکوتو!
‫ها؟
‫اونجاست!
‫اون دختره‌س!
‫هایاسه-سان؟
‫چه اسم قشنگی.
‫می‌خواستم توی زمان آزاد ‫اردو باهاش بگردم.
‫بهم کمک کنید.
‫نمی‌دونم کار می‌شه یا نه.
‫قبلا ها باهاش دوست بودم، ‫ولی الان ممکنه ازم بدشم بیاد حتی.
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا!
‫چرا اینجارو داره نگاه می‌کنه؟!
‫آروم باش.
‫هـ- هـ- هایاسه-چا-
‫هانائوکا-سان!
‫هان؟
‫آ- آم!
‫لـ- لـ- لطفا زمان آزاد اردو ‫بیا باهم بگردیم!
‫عه؟ منم بازی!
‫می‌گم، مامان.
‫بله، ساکی-چان؟
‫با مامانبزرگ چه صحبتی کردین؟
‫آه، چیزه... راجع به پول ‫و چیزای روزمره‌ی دیگه...
‫و بعدش یکم دعوام کرد.
‫ببخشید که به عنوان ‫مامانت اینقدر بدردنخور بودم.
‫اینطور نیست!
‫آخه، واقعا دلم برات تنگ شده بود.
‫ولی الان، اومدی که منو ببینی.
‫ساکی-چان...
‫دوستام هفته‌ی بعد قراره ‫برن اردوی مدرسه‌ای.
‫عه، خوش به حالشون.
‫حالا که صحبتش شد، شاید من ‫و تو هم تونستیم آخر هفته‌ی بعد بریم.
‫به یه سفری.
‫ها؟
‫اگه دلت خواست البته.
‫نمی‌دونم می‌خوای یا نه.
‫آره! می‌خوام برم!
‫چرا... هایاسه-سان منو دعوت کرد.
‫ببخشید، هایاسه-سان.
‫آم...
‫هانائوکا-سان!
‫هانائوکا! بیا پاسور بازی کنیم!
‫آره، پاسور!
‫بیا اینجا!
‫اگه ببازی جریمه داره ها.
‫بـ- باشه...
‫مدرسه‌ی غیرانتفاعی سیشین ‫اتوبوس ۱
‫هـ- هانائوکا-سان!
‫هایاسه-سان.
‫بهت آبنبات می‌دم.
‫گله‌ی زنای اوساکاییه!
‫داری چی میگی اصن؟
‫هانائوکا-سان!
‫هایاسه-سان!
‫ارتش گوزنه!
‫کبوترا!
‫حمام
‫نشد اصلا با هایاسه-چان صحبت کنم.
‫خب، کلاساتون فرق دارن دیگه.
‫نوبت حموم کلاس ب ـه؟
‫آره. داریم با کلاس شما عوض می‌کنیم.
‫همینجوری می‌ری داخل؟
‫چی؟ آ‌ره دیگه.
‫مشکلی نداره؟
‫آهای! اوهوی!
‫مهم نیست... و راحت میری.
‫هی، ریوجی!
‫ولی یه دقیقه وایسا.
‫پس این یعنی، ‫اگه همکلاسی بودیم...
‫یالا، بیا بریم!
‫هـ- هایاسه-چان!
‫عه، همون دختره که قبلا ‫با ماکوتو دوست بودن.
‫قبلا... دوست بودن؟
‫نمی دونم چه خبره،
‫ولی برای ماکوتو دردسر نسازیا.
‫راست می‌گی.
‫فکر اینکه می‌تونستم ‫باهاش بازم دوست بشم خودخواهانه بود.
‫ببخشید.
‫می‌گم...
‫پس می‌خوای باز با هانائوکا ‫دوست بشین؟!
‫آ- آره.
‫بذارش به عهده‌ی من.
‫فردا تایم آزاد سفرمونه. ‫کمکت می‌کنم!
‫مـ- مطمئنی؟
‫البته! باهم انجامش می‌دیم!
‫ماموریت: دوستیتونو برگردوندن!
‫مگه نه، ریوجی؟
‫هـ- ها.
‫هانائوکا-سان!
‫هایاسه-سان.
‫مشتاقم زمان آزادمونو باهم بگذرونیم.
‫من هم همینطور.
‫هایاسه-چان، می‌شه ‫یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫درست فکر می‌کردم که ازم خوشش نمیاد؟
‫نمی‌تونم.
‫وقتی موقعیت حرف زدن پیش میاد، ‫خیلی استرس می‌گیرم.
‫نازی، نازی.
‫لعنتی.
‫استراتژی اول، ارتباط چشمی ‫برقرار کردن و معرفی کردن خودت، شکست خورد!
‫ببخشید.
‫مشکلی نداره. چیزی نیست.
‫این...
‫هانائوکا-سان.
‫صـ- صبح بخیر!
‫آره، صبح تو هم بخیر!
‫
‫خوشحالم که هوا آفتابه.
‫من هم همینطور!
‫خیلی بامزه‌س!
‫ماموریت چی.
‫بازم دوست شدن که.
‫من ‫کوی‫نو‫اوتوکو‫ سنپای
‫می‌گم، حالا که بازم دوست شدین،
‫یه جایی هست که دوست ‫دارم باهم بریم.
‫کیمونو اجاره‌ای ‫شیمازو
‫خوش اومدین.
‫هایاسه-چان...
‫و ماکوتو-کون...
‫از این سمت.
‫خوش بگذره.
‫دارم خواب می‌بینم؟
‫خیلی خوشگلن!
‫همیشه می‌خواستم این کارو ‫بکنم، کیوتو در کیمونو.
‫اصلا اجازه دارم این سمت باشم؟
‫آره که داری!
‫این‌جا که مدرسه نیست، اردوـه.
‫آره!
‫مرسی که منتظر موندین.
‫نظرتون چیه؟
‫ای جان! ایول! کیمونو!
‫آخ...
‫عه، صندل چوبیا پاتو اذیت می‌کنن؟
‫آه، نه ببخشید!
‫چیزیم نیست!
‫استراحت بکنیم؟
‫آره!
‫من می‌رم نوشیدنی بگیرم برامون. ‫برا تو هم یچیزی می‌گیرم، هایاسه-چان.
‫شما دوتا اینجا منتظر بمونین.
‫بشینیم؟
‫می‌گم، هانائوکا-سان.
‫بله؟
‫قدم زدن باهام حوصله سربر بود؟
‫برعکس، خیلیم خوشحال بودم.
‫فکر نمی‌کرم بتونیم ‫بازم اینجور باهم صحبت کنیم.
‫گفتم حتما سال اول که بودیم ‫ناراحتت کردم.
‫نه! هیچوقت همچین حسی بهم ندادی! هیچوقت!
‫عه؟
‫تمام این مدت می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫وقتی همکلاسی شدیم
‫ و برای اولین بار دیدمت...
‫خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم که همچین دختر ‫خوشکلی هم توی دنیا وجود داره.
‫بعد که باهم شروع به حرف زدن کردیم متوجه شدم ‫که کلی هم باهم نقطه مشترک داریم.
‫خیلی وقت گذروندن باهم بهم خوش می‌گذشت.
‫با این‌که همچین دوست خارق‌العاده‌ای ‫پیدا کرده بودم، ولی بعدش...
‫اگه فقط اون موقع قوی‌تر بودم...
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫همم؟ حتما.
‫با خودم به این نتیجه رسیدم که ‫بهتره از دهن خودم بشنوی.
‫چیو؟
‫هانائوکا-سان،
‫میشه باهم حرف بزنیم؟
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫امم...
‫پس ما بعدا صحبت می‌کنیم!
‫مطمئنم قراره بهش اعتراف کنه!
‫خیلی وقته دارم به یه موضوعی فکر می‌کنم.
‫می‌خوام باهام قرار بذاری.
‫ببخشید.
‫چرا؟
‫اگه بدون دلیل ردم کنی نمی‌تونم ازت بگذرم.
‫دلیلش اینه که من درواقع پسرم.
‫چی؟ شوخی می‌کنی دیگه؟
‫چرا اذیت می‌کنی؟ من دارم جدی میگم.
‫حقیقت داره، پس لطفا.
‫نه، من جواب درست حسابی می‌خوام!
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫صبر کن!
‫بهم دست نزن منحرف!
‫لطفا.
‫لطفا به کسی نگو!
‫پسر
‫هانائوکا ماکوتو درواقع پسره
‫معلم‌ها خبر دارن؟
‫دست خطت افتضاحه
‫ببخشید که مخفی کردمش
‫جدی؟! ‫ماکوتو-چان منحرف
‫چندش!!
‫دولوق گفتم
‫چی؟؟
‫مثل این‌که یکی رد شده!!
‫جدی
‫هنوزم بامزه‌اس!!
‫گی
‫باورم نمیشه!!
‫بس کنین، ماکوتو شاهکاره ‫من که حرفی ندارم
‫هانائوکا-سان...
‫این با هانائوکا ماکوتو دوسته؟
‫پس یعنی جفتشون منحرفن؟
‫باید ازش دور بمونی هایاسه-چان.
‫بیا پیش ما.
‫اون موقع...
‫اگه اون موقع می‌تونستم بدون اهمیت به حرف بقیه ‫کاری که دلم می‌خواد رو بکنم...
‫«هیشکدومشون مهم نیستن.»
‫«بیا مثل قبل باهم دوست بمونیم.»
‫ببخشید که نتونستم این حرفا رو بهت بزنم!
‫هایاسه-سان.
‫پـ-پس، اگه مشکلی نداری،
‫میشه دوباره باهام دوست بشی؟!
‫حتما! مشکلی ندارم!
‫هی!
‫هانائوکا!
‫چطور جرات کردی به گریه بندازیش؟!
‫همچین چیزی نشده!
‫اینا اشک‌های خوشحالین.
‫دوستت دارم.
‫ها؟!
‫ایول! ایول!
‫چرا یهو این وسط جوگیر شد؟
‫چرا یهو همچین حرفی زدم... ‫خیلی حقیرم.
‫یه پسر شلوغ پلوغی مثل من عمرا اگه بتونه ‫با همچین دختر معصومی باشه اصلا.
‫خوبه خودت می‌دونی.
‫دختری نیست که حق داشته باشم عاشقش بشم.
‫حالا این‌طورم که نیست!
‫ها؟
‫هیچی نیست که بتونه برات تعیین کنه ‫حق داری عاشق چه کسی بشی!
‫با افتخار عاشقش بمون!
‫ریوجی، تو خیلی...
‫خیلی پرشوری!
‫خدا رو شکر یه تخته‌اش کمه.
‫کنجکاوم بدونم تهش به هم میرسن یا نه.
‫پیس پیس!
‫شاید بهتره بهش زنگ بزنم.
‫می‌خواهید با آئوی-سان تماس صوتی برقرار کنید؟
‫لغو کردن
‫تماس گرفتن
‫آئوی-سان
‫ولی ریوجی خوشش نمیاد.
‫نیازی نیست به این چیزا فکر کنم.
‫سلام، ماکوتو-سنپای؟
‫اوه ببخشید! اشتباه شد.
‫اشتباهی بهم زنگ زدی؟
‫امیدوارم سفر خوبی داشته باشی!
‫آ-آئوی-سان!
‫بله؟
‫یاسوهاشی دارچینی دوست داری یا ماچی؟
‫جفتشونو دوست دارم.
‫کـ-که این‌طور!
‫پس من یه پکیج می‌گیرم که جفتشو داشته باشه.
‫ایول!
‫منم برات یه چیزی میارم.
‫اوه، تو هم داری میری جایی؟
‫قراره آخر هفته با مامانم برم مسافرت!
‫اوه واو. به‌نظر میاد قراره خوش بگذره.
‫آره!
‫پس دوشنبه می‌تونیم سوغاتی‌هامون رو ‫به هم بدیم.
‫آره.
‫پس دوشنبه می‌بینمت.
‫دوشنبه!
‫آئوی-سان
‫یاتسوهاشی
‫هانائوکا-سان، می‌خوای باهم چیزی بخوریم؟
‫
‫ازا ین‌جا باز کنید
‫چه بامزه و خوشمزه‌ان!
‫من از مزه توت‌فرنگیش خوشم میاد.
‫پس تو و سائوتومه-کون قراره باهم قرار بذارین؟
‫این چه حرفیه می‌زنی؟
‫قـ-قـ-قرار بذاریم؟ این حرف‌های مضحک چیه!
‫اون خیلی آدم برونگراییه،
‫احتمالا فقط می‌خواست اذیتم کنه.
‫بعید می‌دونم همچین قصدی داشته.
‫خیلی خب، وقت رفتنه!
‫همگی مواظب باشین و سالم برسین خونه.
‫چشم.
‫می‌بینمت!
‫آره، می‌بینمت!
‫هایاسه-چان!
‫سائوتومه-کون؟
‫می‌دونم یکی مثل من موردپسندت نیست...
‫ولی بازم...
‫دلم می‌خواد برای شروع! باهم دوست—
‫زبونش گرفت.
‫زبونم گرفت.
‫زبونش گرفت.
‫اگه باهام مشکلی نداری و مناسبم...
‫
‫کنجکاوم بودم بدونم چطور پیش میره،
‫ولی خب خوشحالم که خوب پیش رفت.
‫مگه نه ماکوتو؟
‫آ-آره.
‫حالت خوبه؟
‫مطمئنی با این همه استرس می‌تونی حرف بزنی؟
‫آخه تصمیمم رو گرفتم.
‫از اون روز تو شهربازی،
‫وقتی ما بالاخره باهم حرف بزنیم.
‫قصدشو دارم که با مامانم هم ‫درست و حسابی صحبت کنم.
‫مـ-من برگشتم.
‫خوش اومدی!
‫بهت خوش گذشت؟
‫آره! عالی بود.
‫حتما خیلی گشنه‌ای.
‫بابات همین زودیا میرسه خونه،
‫منم میرم شام آماده کن—
‫مامان.
‫یه چیزی هست که می‌خوام بهت بگم.
‫این.
‫اوه، این مال اون دختره‌اس...
‫این دستمال جیبی مال منه.
‫من از راهنمایی تغییر نکردم.
‫از اون موقع ازت قایم کردم، ولی الان...
‫مـ-مامان!
‫مامان!
‫ماکوتو؟
‫بابا.
‫مامان چطوره؟
‫خوبه. الان آروم شده.
‫باید ازش عذرخواهی کنم!
‫اگه بشینم باهاش منطقی صحبت کنم، ‫مطمئنم متوجه میشه.
‫راستش من فکرنمی‌کنم چیزی باشه که ‫بابتش نیاز باشه عذرخواهی کنی.
‫چرا یکم دیگه صبر نمی‌کنی؟
‫با خودم فکر کردم که این مدت،
‫بالاخره یه کاری رو خودم انجام میدم.
‫ماکوتو.
‫این آدرس بابای مامانته.
‫بابای مامان؟
‫تاحالا ندیدیش.
‫برو ببینش.
‫فکرکنم برای همه بهتر باشه.