‫اسم من آساکورا هانا ـه.
‫پسر آساکورا یوه و کیویاما آنا هستم.
‫یک دهه بعد از مبارزه‌ی شامان، والدینم ناپدید شدن.
‫و منم اجازه‌ی استفاده از قدرت‌هام رو ندارم.
‫نمی‌تونم با آمیدامارو که روح نگهبان پدرم بود، از اُورسول استفاده کنم.
‫تا اینکه، یه دشمن در برابرم ظاهر شد.
‫تا به حال، یه رقیب واقعی نداشتم.
‫ولی اون...
‫تبدیل به جنگی مرگ‌بار شد.
‫یک زندگیِ ساختگی رو قبول نکن
‫می‌خوام با خودم روراست باشم
‫نمی‌تونم چرخ سرنوشت رو متوقف کنم
‫Woah Woah
‫یک زندگیِ ساختگی رو قبول نکن
Nero_Sun \ Anime-List.net
‫می‌خوام با خودم روراست باشم
‫نمی‌تونم چرخ سرنوشت رو متوقف کنم
‫آه! زمان مثل برق می‌گذره
‫من فقط دور خودم می‌چرخم
‫یه زندگیِ کسل‌کننده داشتم
‫خیلی زود، پیر و پژمرده می‌شم
‫نمی‌تونم با واقعیت مواجه بشم
‫از قدم برداشتن هراس نداشته باش
‫ما حلش می‌کنیم!
‫بدون انجام هیچ‌کاری
‫قبل از اینکه تسلیم بشی
‫هیچ‌کس در تنهایی زندگی نمی‌کنه
‫دنبال اون نور بگرد
‫حتی اگر بقیه دارن می‌درخشن
‫میون خارها و دردها
‫از اون قدرت استفاده کن
‫تا به سمت فردا هدایت بشیم
‫راه دیده نشده رو پیدا کن
‫از قلب و روحت پیروی کن
‫مهم نیست
‫چقدر در ناامیدی غرق بشم
‫اهمیت نمی‌دم
‫به سمت آینده
‫بهش برس، باور داشته باش
‫تپه‌ی فون‌باری، تو غرب توکیو قرار داره.
‫اونجا جایی‌ـه که می‌تونید حمام آب‌گرم پیدا کنید.
‫همچنین یه مسافرخونه هم هست،
‫که بهش می‌گن فون‌باری اونسِن!
‫بااینکه داخل شهر واقع شده، وقتی درش قدم می‌ذارید،
‫انگار وارد آب‌گرمِ کوهی مخفی شدین.
‫چشمه‌های جوشان، منتظر حضور گرم شما هستن.
‫می‌دونستید؟
‫فون‌باری اونسِن درواقع تو سایتاما واقع شده.
‫در تقاطع بین شهر و حومه‌ی شهر،
‫احساس می‌کنید هم‌زمان هم دور هستید و هم نزدیک، که باعث می‌شه سفر لذت‌بخشی داشته باشید.
‫فکر می‌کنید اینجا یه خرابه‌ست؟
‫نه، نه، جاذبه‌های زیبایی وجود دارن،
‫که شما رو از شلوغیِ شهر دور نگه می‌دارن.
‫و در نهایت، مالک فعلیِ فون‌باری اونسِن اینجاست...
‫اون در خدمت شماست، تامامورا تامائوی بیست و پنج ساله.
‫هانا-چان؟
‫تامائو-کاچان!
‫تو دردسر افتادیم! همین الان...!
‫همین الان...؟
‫استفاده از روح ممنوع ـه.
‫هیچی. فقط دفتر مشقم رو تو خونه جا گذاشتم.
‫این دیگه چه بهونه‌ی مسخره‌ای بود؟
‫چطور ممکنه؟
‫مطمئنم که حس کردم دوتا فوریوکوی قدرت‌مند به‌هم برخورد کردن.
‫شاید فقط خیال کردی.
‫به‌علاوه، اون‌یکی آساکورا خیلی ضعیف‌ـه.
‫هانا از چیزی که تصور می‌کنیم قوی‌ترـه.
‫باید یه‌چیزی رو چک کنم!
‫پس بقیه‌ش رو به تو می‌سپارم!
‫پس مسافرخونه چی می‌شه؟
‫امروزم مثل اکثر روزها تعطیل‌ـه!
‫می‌خوای بری دنبالش؟ انگار اوضاع خانواده‌ی آساکورا خیلی وخیم‌ ـه.
‫نیازی نیست...
‫نمی‌دونم که اونا چقدر قوی‌ان،
‫ولی تامائو به خوبی می‌تونه از خودش مراقبت کنه.
‫اون قدرتش رو به‌تنهایی به دست آورده.
‫وقتی نوجوون بود،
‫بهش یه بچه و مسافرخونه رو سپردن.
‫کارِ ساده‌ای نبود.
‫درسته. اون یه هدیه از طرف رئیسِ پیر بود.
‫خب، این نشون می‌ده که اون چقدر قابل اعتماد ـه.
‫آره، درسته.
‫ولی...
‫تامائو می‌خواست چیو چک کنه؟
‫نزدیک بودا!
‫نزدیک بود اون احمق رو لو بدم!
‫ولی طولی نمی‌کشه که متوجه بشه.
‫خفه شو! چرا اینقدر ضدحال می‌زنی؟
‫خب، جعبه‌ی کمک‌های اولیه...
‫دزدکی دنبال چی می‌گردی؟
‫مهمان‌دارهای هانا-گومی!
‫حالا هرچی... فقط از سر راه برو کنار.
‫فکر می‌کنید دارید چیکار می‌کنید؟!
‫داریم اوموچی کباب می‌کنیم، معلوم نیست؟
‫هنوز که فصلش نشده!
‫برامون اهمیتی نداره.
‫تازه‌شم، کار دیگه‌ای برای انجام دادن نداریم.
‫خودت مگه مدرسه رو نپیچوندی؟
‫خب، ما تا الان زندگیِ سختی رو گذروندیم.
‫بعد از مبارزه‌ی شامان، جایی برای رفتن نداشتیم...
‫برای همین کارمون به اینجا رسید.
‫بهمون دست‌مزدهای ناچیزی داده می‌شه،
‫و ظالم‌ترین رئیس‌ها بهمون دستور می‌دن.
‫ولی بازم، جایی برای رفتن نداریم...
‫اشکال نداره هرازگاهی یه حالی به خودمون بدیم.
‫افسرده‌ان...
‫مهمان‌دارهای هانا-گومی.
‫گروهی از شامان‌ها، که از نسل جادوگرها هستن،
‫و مادر واقعیم اون‌هارو استخدام کرد.
‫جالبی‌ش اینه که با برادر دوقولوی بابام و بزرگ‌ترین رقیب تو یه تیم بودن...
‫منظورم عمو هائو بود...
‫لعنتی، کلاً یادم رفت. باید جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو بردارم.
‫آره... باید انتظارشو می‌داشتم...
‫شاید اونقدرا هم ضعیف نبود.
‫ولی هنوزم حمله به من کار احمقانه‌ای بود.
‫انگار همه‌ش یه رویا بود.
‫ولی مطمئنم که همینجا بود.
‫آساکورا یوهان.
‫از کجا اومده؟
‫خوب گوش بده، لوکا.
‫هائو، جد برجسته‌ی خاندان ما،
‫الان پادشاه شامان‌هاست.
‫نابودیِ بزرگ و تولدِ دوباره...
‫... و دنیایی جدید ساخته خواهد شد.
‫زمانش فرا رسیده...
‫... تا دنیای آرمانیِ خدا رو بسازیم.
‫باید از یوهان حمایت کنی،
‫و تمرین‌های سخت رو تحمل کنی.
‫باید برای نابود کردنِ اون آساکوراها آماده بشی.
‫چشم، پدر.
‫یوهان ضعیف‌ـه.
‫ولی در بدنِ نحیفش، قدرتی وجود داره تا بتونیم از خونِ جدمون محافظت کنیم.
‫ما هزارسال درد و رنج رو تحمل کردیم،
‫تا بتونیم فوریوکو‌ی شکست‌ناپذیر رو به‌دست بیاریم.
‫آه، اون خانواده‌ی اصلیِ آساکورا...
‫زمانی که شکست بخورن، خدا بر می‌گرده...
‫خدامون بالاخره بر می‌گرده پیش‌مون،
‫... تا پادشاهیِ خودش رو در این دنیا برپا کنه.
‫اون منو واسطه‌ی خودش می‌کنه.
‫آساکورا هائوی بزرگ.
‫بسپاریدش به من، پدر.
‫تا پای مرگ از یوهان محافظت خواهم کرد.
‫تامائو-کاچان هنوز برنگشته؟
‫چقدر طول می‌کشه تا یه چیزی رو چک کنه؟
‫اوه؟ نکنه نگرانش شدی؟
‫محاله! فقط نگرانم که نکنه شام خوردنم دیر بشه!
‫خب، فکر کنم بتونم بهت بگم...
‫امروز با یه یاروی عجیب مواجه شدم.
‫یاروی عجیب؟
‫چی؟!
‫جدی می‌گی؟!
‫به‌نظرت فکرِ خوبی بود که بهش بگیم، هانا-دونو؟
‫خودت گفتی اگر به کسی بگم منو می‌کُشی...
‫بهت که گفتم.
‫همینطوری نیا وسط حموم!
‫اوی اوی... الان یعنی تامائو تو خطره؟
‫اون الان رفته کیوتو.
‫زنگ زد و گفت تو یه مسافرخونه می‌مونه.
‫مثل اینکه، اونجا یه کارایی داره.
‫احتمالاً الان داره یه غذای باکلاس می‌خوره.
‫چرا دارید ما رو دید می‌زنید؟!
‫نگران نباش، ما به اون چیزِ کوچولوتون علاقه‌ای نداریم.
‫اصلاً هم کوچولو نیست!
‫خب، فکر کنم زندگی خیلی رو رواله.
‫حتی اگر مامان و بابا نیان خونه.
‫اینقدر سرم شلوغه،
‫که فرصت فکر کردن به این چیزها رو پیدا نمی‌کنم.
‫حداقل من نسبت به اون خوشحال‌ترم...
‫همون پسر صبحی‌ـه رو می‌گی؟
‫آره...
‫تاحالا ندیده بودم یه‌نفر اینقدر تنها به نظر بیاد.
‫منم دوستی ندارم، ولی یه‌چیزی شبیه بهش رو دارم.
‫ولی اون...
‫می‌دونم که اومد منو بکُشه.
‫ولی نمی‌تونم فراموشش کنم.
‫خب...
‫نکنه دفعه‌ی بعد هم که پیدا می‌شه اون چشم‌بند رو ببنده؟
‫خیلی ضایع نیست؟
‫هانا-دونو...
‫تازه‌شم، خیلی دست و پا چلفتی بود.
‫مطمئنم می‌خواد یه‌جوری انتقام بگیره.
‫یه دختر خوشگل بهم زل زده...
‫یعنی ممکنه...؟
‫اعتراف عشقی؟!
‫اون نگاهِ تیز...
‫امکان نداره اشتباه کنم...
‫می‌گم، آمیدامارو...
‫چی شده؟
‫همینجا بمون.
‫دنبالم نیا.
‫همیشه برای دنبال کردنِ هانا-دونو مشکل دارم...
‫کاملاً با یوه-دونو فرق داره.
‫در حالِ حاضر دلیلی برای استفاده از قدرتش نداره...
‫ولی هنوز نگران امنیتِ هانا-دونوـم...
‫می‌تونم از پسش بر بیام؟
‫یعنی داره با کی حرف می‌زنه؟
‫شیندن! رایدن!
‫هانا-دونو!
‫این سگ‌ها چه مرگ‌شونه؟!
‫فکر کردم می‌خوای باهات قرار بذارم، ولی عوضش سگ‌هات رو انداختی به جونم؟!
‫اشتباه برداشت نکن.
‫اسم من آساکورا لوکا ـه.
‫من خواهر بزرگ‌ترِ یوهان‌ـم، و اومدم تا جونت رو بگیرم.
‫اینا هم سگ نیستن.
‫این‌ها شیرهای نگهبانِ من،
‫شیندن و رایدن هستن!
‫هانا-دونو!
‫باید انتقامِ...
‫برادرم رو بگیرم!
‫اُورسول! آماتراسو!
‫انگار مثل برادرت خیال‌ برت داشته!
‫اگر دلت مبارزه می‌خواد، منم حرفی ندارم. آمیدامارو!
‫به شمشیرِ فوتسونو میتاما تبدیل شو!
‫اُورسوالً! کلاه‌خودِ شیطان!
‫عجب منظره‌ی دیدنی‌ای.
‫فوریوکوی تو به پای یوهان نمی‌رسه!
‫موفق شدم!
‫نمی‌تونی شکلِ اُورسول‌ت رو حفظ کنی!
‫اشتباه می‌کنی.
‫ضربه‌گیر...
‫خیلی از ماشین‌ها دارنش، درسته؟
‫اُورسولِ من از همون اول شکل خاصی داشت.
‫«انعطاف بر قدرت غلبه می‌کنه.» این پندی باستانی از جنگ‌ـه.
‫همونطور که بید به سمت باد خم می‌شه،
‫کلاه‌خودِ شیطان هم تغییر شکل می‌ده تا خسارت‌های وارده رو کاهش بده.
‫از حالت دفاعی به حالت حجومی تبدیل می‌شه...
‫این اُورسولِ هانا-دونوـه...
‫کلاه‌خودِ شیطان قدرت‌مند!
‫خب که چی؟! فوریوکوی تو هنوزم هیچی نیست!
‫کافیه.
‫مقدار فوریوکو اهمیتی نداره.
‫چون تو نمی‌تونی منو شکست بدی. به‌علاوه...
چرا اُورسول‌ت یه رژه‌ی شناوره؟
‫اون چطور می‌تونه یه شمشیر رو شکست بده؟
‫عه؟
‫«عه» دیگه یعنی چی؟!
‫کسی به گذشته‌ت اهمیتی نمی‌ده!
‫فقط از تلاش، برای کشتنِ من دست بردار.
‫می‌دونی اگه یه‌نفرو بکشی چی می‌شه؟
‫میفتی تو زندان! آره زندان!
‫وقتی بچه بودم یه‌بار زندان رفتم.
‫واقعاً مزخرف بود.
‫اگر واقعاً می‌خوای منو بکشی، راه‌های دیگه‌ای هم هست.
‫نه، من...
‫این درسته که وقتی از اُورسول‌ت استفاده می‌کردی، هیچ شاهدی وجود نداشت،
‫ولی بازم یه‌چیزی آزارم می‌ده.
‫واقعاً...
‫عضوی از خاندانِ آساکورای اصلی شدن، اینقدر مهمه؟
‫اینطور که پیداس،
‫انگار فقط دارن از شما دوتا سوءاستفاده می‌کنن.
‫تازه دلم برای یوهان هم می‌سوزه.
‫دلت برای یوهان می‌سوزه؟
‫تنها زندگی‌ای که می‌شناختم،
‫اون خونه‌ی کوهستانی بود.
‫تنها کسی که می‌تونستم باهاش حرف بزنم،
‫برادر کوچیک‌ترم، یوهان بود.
‫مادرمون رو نمی‌شناختیم.
‫پدرمون به‌تنهایی مارو بزرگ کرد.
‫پس چرا...
‫چرا این آدم...؟!
‫کی به دلیلش اهمیت می‌ده؟!
‫فقط نتیجه‌ست که مهمه!
‫آساکورا هانا!
‫پرسیدی رژه‌ی شناور چیکار می‌تونه بکنه؟!
‫پس تماشا کن!
‫شکل واقعیِ اُورسولِ من!
‫معبد متحرک! آماتراسوی راه‌نورد!
‫چه مسخره!
‫هنوز مسخره‌مون می‌کنی؟
‫پس، لهت می‌کنم!
‫پایکوبیِ بهشتی!
‫یکم بهم استراحت بده.
‫حتی اگر روی پاهاش بایسته، بازم شناورـه.
‫و بازم به پای شمشیر من نمی‌رسه!
‫بیا پاش رو قطع کنیم، آمیدامارو!
‫سبکِ من! موج تکان‌دهنده‌ی بودا-گیری!
‫گیر افتادی.
‫حالا اون اُورسولِ مزاحم روی من تمرکز کرده.
‫حالا تو باید تمومش کنی، یوهان!
‫نه-سان، تو همیشه ازم مراقبت می‌کنی.
‫اُورسول! نیزه‌ی ماه!
‫شهاب‌سنگِ مهتابی!
‫برنده شدم.
‫حالا تو می‌میری، و ما بقیه‌ی وارثانِ آساکورا رو دفن می‌کنیم.
‫البته، هدف نهایی، بزرگ‌ترین دشمن ماست...
‫آساکورا یوه.
‫مرگ تو تازه شروع ماجراست، هانا-کون.
‫اسکل... واقعاً منو زدی!
‫قبلاً هم که گفتم من شکستش می‌دم!
‫عقب نکش، یوهان!
‫پرتوی نور شگفت‌انگیز!
‫اُورسولم!
‫تمام این مدت داشت قدرتش رو مخفی می‌کرد؟
‫حواستو جمع کن یوهان! نباید دست کمش بگیریم!
‫بیا کارشو تموم کنیم!
‫باشه، نه-سان!
‫حرکت‌های آماتراسو...
‫... قدرت حجومیِ نیزه‌ی ماه رو افزایش می‌ده!
‫ادغام گیون! اُورسول: نیزه‌ی ستاره‌ی درخشان!
‫بگیر که اومد!
‫قدرت ادغام ویژه‌ی ما!
‫عصای خدا! تیر الهی!
‫سپرِ نقره‌ای!
‫هوی! دوباره اون اراذل و اوباش‌های بی‌مصرف دارن دعوا می‌کنن؟ خفه شین دیگه!
‫چرا تو حیاط یه معبد سبز شده؟!
‫خودتو جمع کن! اون یه اُورسول‌ـه!
‫نکنه اینا، اون‌یکی آساکوراها هستن؟
‫خودتو ننداز وسط.
‫بچه!
‫اونا با من کار دارن. اگر دخالت کنی می‌کُشمت...
‫داری می‌میری، بچه!
‫الان زنگ می‌زنم اورژانس!
‫ببند، این فقط یه زخم سطحی‌ـه.
‫با اینکه به کمکم نیاز داشتی، بازم داری لاف می‌زنی؟
‫اگر از جات بلند شی، دل و روده‌ت می‌ریزه بیرون.
‫خیلی نزدیک بود.
‫اگر پیدام نمی‌شد، تا الان مُرده بودی.
‫اون کیه...؟
‫از کجا پیدات شد، زنیکه؟!
‫چطور جرئت کردی خودتو بندازی وسط.
‫اینقدر دلت می‌خواد بمیری؟
‫فعلاً که انگاری حالم خوبه.
‫خیلی‌خب، دختر مرموز!
‫اشعه‌ی من اُورسول‌ت رو نابود می‌کنه،
‫و تو رو محو می‌کنه!
‫دُم نقره‌ای.
‫تو اول باید منو بزنی.
‫چی؟!
‫صدامو شنیدی!
‫دُم نقره‌ای نوعی گرگ‌ـه،
‫درحالی که بال نقره‌ای، روح یه فرشته‌ست.
‫اون...
‫میله‌ی نقره‌ای!
‫نه-سان! اشعه‌ی نور رو روشن کن!
‫باشه!
‫هرکار می‌خوای بکن. اهمیتی نداره.
‫سپر نقره‌ای!
‫شاخ نقره‌ای!
‫اینا سلاح‌های نقره‌ایِ ارزش‌مندِ من هستن.
‫تیکه‌ تیکه‌تون می‌کنم، هر چی نباشه تقصیر شماست.
‫چون...
‫آساکورا هانا نامزد من‌ـه!
‫نامزد؟
‫همه‌چیزو قاتی نکن، احمق.
‫یعنی اگر باهام ازدواج نکنی، کلکت کنده‌ست.
‫من دختر سالیوا هستم، یکی از ده‌تا صاحب منصب‌های پَچ.
‫و شاگرد ایتاکونو آنای اصلی هستم.
‫من سومین ایتاکونو آنا هستم!
‫خوش‌وقتم!
امیدی سرگردان، رشته‌ای درهم پیچیده
فقط به تو تقدیمش می‌کنم
مثل ستاره‌هایی که در آخرین لحظات عمرشون برای آسمون التماس می‌کنن
ما دوتا
مسیری که طی کردی، حتی اگر ندونی چی انتظارتو می‌کشه
زمان محکم همه‌چیز رو نگه می‌داره
چه قوانین علت و معلولی برای رسیدن به اونجا نیازه؟
نمی‌دونم. ولی اینجا در آن سوی آغاز قرار داره
ستاره‌ی سرنوشت داره چشمک می‌زنه
روح و احساسات، مسیر رو تغییر می‌دن
آه، این گل شکوفا می‌شه
حالا، صدای قلبت طنین‌انداز می‌شه
امیدی سرگردان، رشته‌ای درهم پیچیده
فقط به تو تقدیمش می‌کنم
تا آخر عمر جریان داره
یعنی چی می‌دونه؟
برگرد، دوباره متولد شو
دنیایی که نمی‌تونه باقی بمونه، همونطور که ازش می‌گذره
عشقی در سکوت می‌درخشه
اون چراغ راهنمای آینده‌ رو به نفر بعدی می‌ده
‫قسمت بعد: شامان ولگرد بر می‌گرده.
می‌خوام با خودم روراست باشم
Woah Woah