‫می‌شناسیش؟
‫یکی از دخترهایی بود که کشتمشون.
‫یکی داره دنبالش می‌گرده و
‫باید بفهمیم طرف کیه.
‫راستی اسم من ویکتوریاست.
‫اسم منم «رید تامسون»ـه
‫آماده‌ای تا ۲۵ کیلو دیگه بخری؟
‫مشکلی نیست
‫باهمدیگه در تماس خواهیم بود
‫از کِی تا حالا خواسته‌های گوستاو برامون مهم شده؟
‫من اونو شریک خودمون کردم
‫بابا باید یه چیزی رو بهت بگم
‫یارو اومده تو خونه‌ام، با بند بسته منو،
‫و با یه چوب بیسبال به جونم افتاده.
‫می‌بینی؟ اون تکه‌سنگ‌ها رو می‌بینی؟
‫- مخدر جدید مورد علاقه‌مه ‫- تا حالا همچین موادی ندیدم
‫- چی هست؟ ‫- آینده‌مون
‫دارین خیلی کوچولو قسمتش می‌کنین
‫حدود یه ساعته گرفتارشیم.
‫نمی‌شه یه سری جک و جنده رو بیاریم تا این کار رو کنن؟
‫الانم همین کار رو کردم دیگه.
‫بیا! اینم شوخیش گرفته!
‫ما الان باید اون بیرون دنبال مشتری باشیم
‫نه، نه،‌ نه
‫این پخت رو نمی‌فروشیم.
‫همینجوری می‌دیمش میره
‫چی؟ مجانی؟
‫کون‌تلمبه عقلت رو از دست دادی؟
‫پسر پس چطوری باید پول گیرمون بیاد؟
‫آوی گفت که این جنس آشغاله.
‫پرتش کرد تو صورتم. چرا؟
‫چون نمی‌دونه این چیه.
‫هیشکی تو لس‌آنجس نمی‌دونه این چیه. ‫هنوز نمی‌دونن.
‫هنوز این جنس بازار خودش رو اینجا پیدا نکرده
‫برای همین باید این بازار رو درست کنیم
‫طوری می‌گه باید بازارش رو درست کنیم انگار
‫انگار «داو جونز»ـه.
‫شماها اونجا نبودین. این مواد ‫یه چیز معمولی نیست
‫یه بار امتحانش کنی، بدجور طلبه‌اش می‌شی
‫و وقتی طلبه‌اش شدن، بهشون می‌گی که
‫فردا با پول بیان «میلک پارک»، خیلی خب؟
‫خب...
‫اجازه می‌دی امتحانش کنیم، نه؟
‫یعنی این که کوکائین نیست. باید یه ‫کمی از این مواد
‫اطلاعات داشته باشیم اگه می‌خوایم ‫فازش رو توضیح بدیم.
‫فقط بهشون بگو عجب جنسیه.
‫درسته ولی می‌خوام بدونم چقدر خوبه.
‫- باشه ‫- جدی؟
‫با خودتون
‫ولی اگه بازم ازش مصرف کنین،
‫برمی‌گردین به همون فیلم پورن ساختنتون ‫تا پول در بیارین.
‫پسر دیگه اون روزا برای من تموم شده. نگران نباش
‫نظرت چیه؟ ‫به نظرت جواب میده؟
‫نمی‌دونم
‫یک قدم کوچک برای انسان، نه؟
‫بذار ببینمش چیه.
‫وای چه فاز سنگینی!
‫لعنتی
‫یا خدا
‫وای پسر.
‫لعنتی
‫من که نمی‌خوام
‫بدجور قراره ازش پول بزنیم به جیب.
‫- سفارشتون آماده‌ست! ‫- ممنون!
‫آروم باش
‫همه تو لس‌آنجلس حداقل ده دقیقه برای همه چی دیر می‌کنن
‫- ممنون که با من اومدی ‫- جان من؟
‫پیدا کردن کریستین یعنی پیدا کردن جس.
‫درسته
‫راهی چیزی داری که بشه ‫باهاش تماس گرفت یا...
‫فقط اسمش رو می‌دونم
‫جیم استوارت
‫وایسا چی شد؟ اوه...
‫معذرت می‌خوام...فقط اسمش جیمز استوارت بود؟
‫وای خدای من
‫وایسا، فکر می‌کنی قضیه کلاه‌برداریه؟
‫نمی‌دونم. می‌تونه بر حسب اتفاق باشه
‫«پوله تو اون خونه‌ایه که
‫درست کنار خونه‌ی خودته.
‫و تو خونه‌ی کِنِدی، و همچنین تو خونه‌ی ‫خانم مکلین. ‫[بازیگر فقید و مشهور آمریکایی]
‫- و صد تا خونه‌ی دیگه»
‫ببخشید...
‫عاشق جیمی استوارت هستم. ‫تو هم از طرفدارشی؟
‫نه، راستش بیشتر طرفدار کری گرانت هستم.
‫همم
‫وای خدای من
‫منتظر بمونیم یا بریم؟
‫لعنتش بهش. بریم. باشه؟
‫وای خدایا
‫سلام؟
‫- می‌تونم شباهتتون رو تشخیص بدم ‫- شما جیم استوارت هستین؟
‫بله. بله. تو دماغ و چشم خیلی بهش شباهت دارین
‫قیافه‌ها ارزش یه یادسپرده‌شدن رو دارن.
‫صبر کن، یعنی واقعاً کریستین رو می‌شناسی؟
‫خب، مطمئن نیستم اگه تا شناختش پیش رفته باشم
‫یه شب باهمدیگه تو یه مهمونی بودیم
‫یه دختر آسیایی هم اونجا بود.
‫خیلی چیز خوبی بود. معرکه
‫- این مهمونی کجا بود؟ ‫- تو یه باشگاه شبانه بود
‫اسمش رو دقیقاً یادم نیست
‫شاید اگه ویزام تموم نمی‌شد،
‫بهتر به یاد می‌آوردم.
‫صبر کن، چی؟
‫پول برای استخدام یه وکیل.
‫این کار حتماً حافظه‌ام رو یه تکونی میده
‫فکر کنم یه چند هزار دلار یه ‫تکونی به حافظه‌ام میده.
‫یه گودی تو چونه‌اش داشت،
‫و به «بانی تایلر» هم علاقه داشت،
‫محض اطمینان اگه فکر می‌کنی دارم دروغ میگم.
‫صبر کن ولی...
‫من چند هزار دلار پول ندارم.
‫من دارم
‫بیشتر از اینم تو ماشین دارم. ‫برای کارهای اضطررای اونجا نگه‌ش می‌دارم.
‫یالا
‫داری لطف خیلی بزرگی در حقم می‌کنی، رفیق.
‫اگه مشکل ویزام رو حل کنم...
‫- حتماً. پول‌ها تو صندوق عقبه... ‫- بعدش می‌تونم دوباره به برنامه‌ی موسیقیم برسم
‫تو سبک «پانک راک»ـه
‫الان دیگه پیشگام این...
‫خیلی تو لاشی بودن دیگه نوبرشی، مگه نه؟
‫- لعنتی! ‫- همین الان اسم باشگاه شبانه رو بگو و گرنه
‫دستت رو می‌کشنم، جیمی.
‫باشه، باشه!
‫اسمش «گلیتر کلاب» بود
‫لعنتی
‫گوستاو. کفش‌های قشنگیه
‫می‌بینم که خیلی خوب بهت رسیدیم. مگه نه؟
‫من اونا براش خریدم
‫کفش‌های کهنه‌اش دیگه سوراخ شده بودند.
‫که اینطور. لوسیا، ‫مثل همیشه خوشگل.
‫پدرت تو اتاق کاره. ‫می‌خواست ببینت.
‫باشه
‫خیلی طولش نده. ‫به نیروش نیاز داره.
‫چند روزی می‌شه ندیدمت
‫درسته
‫سرم شلوغ بوده
‫زودی برمی‌گردم
‫سلام
‫باهات تماس گرفتم
‫چی شده؟
‫به اردوگاه حمله شده
‫کِی؟
‫- امروز صبح ‫- النا چی شد؟
‫- نمی‌دونم ‫- کوکائین‌ها؟
‫فکر می‌کنی اون کوکائین لعنتی برام مهمه الان؟
‫درسته. معذرت می‌خوام. من...
‫خودم پیگیری می‌کنم
‫ببینم چه اطلاعاتی می‌تونم به دست بیارم.
‫نه، نه. خودم میرم اونجا.
‫همین الان. هر دوتامون باید بریم
‫چی؟
‫باشگاه شبانه‌ی گلیتر یاد چیزی نمیندازتت؟
‫خیلی خب،‌نگران نباش
‫فقط برو. من اینجا می‌مونم
‫مطمئن می‌شم از این جلوتو نره
‫فکر می‌کردیم اینکه بهش نزدیک ‫بشیم، فکر بدیه ولی...
‫حق با تو بود.
‫ببین اگه می‌خوای بری اونجا، خیلی مواظب باش.
‫تمام اون منطقه ممکنه هنوز خطرناک باشه.
‫و همینو کم دارم که تو هم کشته بشی.
‫مواظب هستم.
‫ممنون تدی.
‫مثل «شاهزاده و گدا» می‌مونه
‫همون مادرجنده‌های قدیمی، می‌دونی که؟
‫فقط اینکه دیگه قیمتی نداره.
‫یه بچه‌ی سفید پوست از وال استریت، درسته؟
‫و اون آدم‌های ناکس بدخلق گولش زدند تا
‫جاش رو با اِدی عوض کنه. خب؟
‫و ادی تبدیل شد به ساقی وال‌استریت.
‫و ساقی وال‌استریت بودن، ‫فقیر رو غنی می‌کنه و
‫با اون سفیدپوست طوری رفتار ‫کردند که انگار یه سیاه‌پوسته.
‫عجیبه پسر.
‫بعدش اِدی یهو تو کف زمین پهن می‌شه و
‫وانمود می کنه که پا نداره و ‫پلیس ها میان اونجا.
‫و اونا میگن: «پسر داری چیکار می‌کنی؟»
‫- اون میگه... ‫- ببین، خودم پیشت بودم. باشه؟
‫باهمدیگه این قضیه رو یه چیزی ‫حدود دو هفته پیش با فرانکلین دیدیم.
‫جدی؟ مطمئنی؟
‫آره
‫شنیدم مواد مجانی میدین
‫برو اون بهت میده
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا
‫به همه بگو، باشه؟
‫هر کی رو دیدی بهش بگو
‫چند تا از این رو باید مجانی بدیم بره؟ سی تا؟
‫- نه، بیشتر از سی تا ‫- جدی؟
‫تا حالا سی تا رو رد نکردیم بره.
‫مطمئنی؟
‫جدی؟
‫چی مجانی میدین؟
‫یه چیز جدید و پیشرفته.
‫- یه دو تا تا بهم بده ‫- نه. فقط یه دونه گیرت میاد
‫دو تا بهم بده رفیق
‫گفتم که یکی گیرت میاد، باشه؟
‫فردا می‌تونی ده دلار بیاری و بیشتر ببری.
‫خیلی خب
‫هی، این رفیقمون رو دریاب.
‫خیلی خب، بیا اینجا
‫چه خبر؟
‫جنس جدیده رو داریم
‫وقتی کارش با اون طرف ‫تموم شد، بهتون رسیدگی می‌کنه.
‫هی! هی! لئون! لئون!
‫یالا! یالا! آروم باش مرتیکه!
‫- هی! هی! لئون! ‫- ولم کن!
‫رفیق منو ول کن!
‫دهنش رو سرویس کن!
‫اینا کفش‌های جدید آدیداسم هستن!
‫- پام رو ول کن! ‫- چه غلطی دارین می‌کنین؟
‫- ولم کن، لئون! ‫- پاش رو ول کن
‫این کفش‌های آدیداس جدیدم هستن! ‫ولم کن!
‫راجع به کارمون.
‫همیشه صبر نداشتی
‫از زمانی که کوچولو بودی همینطور بوده.
‫یادمه یه بار مامانت داشت کیک سمیتا درست می‌کرد.
‫تو یکی از این سمیتاها رو می‌خواستی ولی ‫مامانت اجازه نداد.
‫اون روز عصر می‌خواست ظرف‌ها رو بشوره.
‫و دید که داری از آشپزخونه میای بیرون و
‫یه روپوش کهنه‌ی کثیف پوشیدی.
‫هیچ وقت روپوش مامان رو نپوشیدم
‫درست تو راهرو لختت کرد و
‫دو تا سمیتا ازت افتاد.
‫دلیل اینکه این رو یادم مونده اینه که
‫گفتی که اون سمیتای اضافی برای خواهرته.
‫می‌دونم سخته که بذاری یکی
‫وارد زندگیت بشه اونم بعد ‫از اون اتفاقی که برای این خانواده افتاد.
‫میا
‫می‌دونم باهوش، بااستعداد و افسارگسیخته‌ای.
‫ولی نمی‌تونی این کار رو تنهایی انجام بدی.
‫یه کسی رو می‌خوای که بتونی روش حساب کنی.
‫این چیزیه که باعث می‌شه پیشرفت کنی
‫چیزیه که زندگی‌ات رو می‌سازه.
‫تو بار رو داشته من، من هم وسط رو دارم.
‫باشه
‫سلام
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه. تو چی؟
‫نه
‫لعنتی
‫می‌دونی واقعاً فکر می‌کردم یه چیزی ‫اینجا پیدا کنیم.
‫- متأسفم ‫- چیزی نیست
‫می‌خوای از اینجا بریم؟
‫نه
‫بیا نئشه کنیم و برقصیم.
‫- راستش رقص بلد نیستم ‫- یالا
‫یادم میاد استوارت تو
‫فیم «زندگی شگفت‌انگیز است»، ‫خوب می‌رقصید.
‫یا فقط به صداش علاقه داری؟
‫ساقی، یه دو تا پیک میاری برا ما؟
‫چی میل داری؟ ‫هر چیزی به جز تکیلا باشه.
‫یه پیک تکیلا خوبه.
‫الان میام
‫وای!
‫- یه پیک دیگه ‫- حله
‫Price point's right.
‫مجبور نیستیم به سفیدپوست‌ها یا ‫مکزیکی‌ها بفروشیمش.
‫همینجا می‌فروشیم. درست مثل ماری‌جوآنا
‫ولی با قیمت بیشتر.
‫این مشکلاتت با کوکائین رو ‫برطرف می‌کنه، مگه نه؟
‫چقدر می‌شه ازش پول درآورد؟
‫حالا می‌فهمی
‫از یه کیلو، طوری که ما تقسمیش می‌کنیم،
‫با فروش هر بسته‌ ۵ گرمی، پنجاه تا گیرمون میاد.
‫ولی وقتی که سر زبون‌ها افتاد و ‫بازار رو درست گرفتیم، ۲ گرمی‌اش می‌کنیم.
‫- یعنی صد هزار دلار از یه کیلو فقط؟ ‫- آره
‫و مشتری‌ها بازم می‌خرن.
‫اگه می‌خوای امتحانش کن
‫وای، لعنت بهش
‫نه، من همون کوکائین خالص بسمه. این ‫مواد تو خیلی ناجوره.
‫تمام چیزی که می‌دونم اینه که ‫این جنس سر زبون‌ها میفته،
‫و وقتی سر زبون‌ها افتاد،
‫می‌تونیم میلیون‌ها دلار تو ماه کار کنیم.
‫خیلی خب. این موادت رو فعلاً پخش می‌کنیم
‫تا ببینیم چطور پیش میره.
‫ممنون
‫- می‌بینمت خاله ‫- خداحافظ
‫اگه اونجوری که فکر می‌کنی، از آب دربیاد،
‫حسابی می‌ترکونه.
‫چی می‌خوای به مامانت بگی؟
‫بهش فکر می‌کنم
‫فکر کن
‫فرانکلین چه با ما و چه بدون ما این کار رو می‌کنه
‫بهتره براش که ما پیشش باشیم.
‫چیه؟ می‌خوای ازش مواظبت کنی؟
‫خیلی هم خوب اینجا داریم زندگی‌مون رو می‌کنیم. مگه نه؟
‫لعنتی
‫آره
‫ولی بازم کافی نیست، نه؟
‫وقتی یه دختر کوچولو تو شهر باتون روژ بودم،
‫تلویزیون نداشتیم ولی یه رادیوی بزرگ با
‫یه دستگاه ضبط داشتیم.
‫و اون وسیله از شیکاگو برنامه پخش می‌کرد.
‫شبکه‌ی رادیویی دبلیو‌ال‌اس
‫و یکشنبه‌شب‌ها اجرای زنده‌ی یه گروه ‫موسیقی بزرگ داشتند.
‫و زن‌هایی رو تو لباس‌های شبشون تصور می‌کنم و
‫و مردان رو داخل کت و شلوار رسمی‌شون.
‫و عزیزم بیشتر از هر چیزی ‫دلم می‌خواست که داخل اون اتاق باشم.
‫الان انگار دختر کوچیکا شدی.
‫شاید هستم.
‫ولی درآمد میلیون دلاری تو یه ماه، عزیزم،
‫این دنیا میشه دقیقاً همونیه که می‌خوایم.
‫آره!
‫نه، نه، نه، نه
‫آروم، آروم، آروم، آروم
‫این بیرون مثل دزدها چیکار می‌کنی؟
‫گفتم یه قدمی بزنم
‫میرا، پدرو. ببرش
‫بهت میرسم. باشه؟
‫اگه می‌دونستم این اطراف هستی، ‫دعوتت می‌کردم بیای اسب‌سواری.
‫تا حالا شب اسب‌سواری کردی؟
‫تا حالا اسب‌سواری نکردم.
‫- جدی؟ ‫- آره
‫تو دیگه چه جور مکزیکی هستی؟
‫پدرت هیچ وقت اسب‌سواری نبردت؟
‫نه قربان
‫عزیزم، عزیزم
‫هنوز زنده‌ست؟
‫نه قربان
‫و مادرت؟
‫پیش خداست
‫چی اتفاقی براش افتاد؟
‫کشته شد
‫وقتی بچه بودم
‫متأسفم
‫برادری، قومی خویشی؟
‫هیچ کسی رو ندارم
‫فقط خودمم
‫چقدر بد.
‫خب حداقلش ما رو داری
‫فکر کنم باید سوارکاری بهت یاد بدیم
‫مادر جنده
‫- می تونم بهت کمک کنم ‫- خوبه. ممنون
‫می‌تونم کمکت کنم
‫نه، من...
‫-
‫- دنبال کریستین می‌گردی؟ ‫- آره
‫- بریم باهمدیگه صحبت کنیم. بریم صحبت کنیم ‫- باشه
‫البته که اینجا بود. خودم دعوتش کردم
‫خب تازه باهمدیگه یه کلاس رو
‫ - شروع کرده بودیم و اون همکار من بود ‫- صبر کن. کلاس؟ چه کلاسی؟
‫می‌دونی یه رقص هوایی، هنر طناب‌بازی.
‫نه، گفتم شاید...
‫خب شماها اون شب بیرون بودین یا...
‫آره. خب من داشتم کار می‌کردم،
‫ولی اون تو مهمونی بود.
‫بخاطر «نیت» باید یه کمی خودش رو تخلیه می‌کرد.
‫اون عوضی. بهش گفتم که...
‫خب بعدش چی شد؟ ‫تنهایی از مهمونی رفت؟
‫نه با چند تا پسر آشنا شد و ‫باهاشون رفت.
‫چند تا پسر... کدوم پسرها؟
‫نمی‌دونم. یکی‌شون یه صورت
‫چاله‌جوله‌داری داشت.
‫اون یکی خوشتیپ بود.
‫یه جورایی شبیه فردی مرکوریِ چاق‌تر بود.
‫خب اونا کی بودن؟
‫اسمی چیزی ازشون می‌دونی؟
‫نه، فقط گفتن که می‌خوان مهمونی رو تو
‫خونه‌ی اون صورت‌ چال‌چالی ادامه بدن و ‫از منم خواستن که بیام
‫- و اولش هم می‌خواستم برم ولی بعدش منصرف شدم ‫- خب کجا رفتن؟
‫- آدرسش جا بود؟ ‫- می‌دونین چیه؟
‫فکر کنم آدرس رو نوشتم
‫احتمالش هست. وایسا ببینم
‫وایسا ببینم...
‫خیلی افتضاحه
‫وایسا ببینم این چی میگه؟
‫وای نه، نه، نه، نه
‫نه، نمی‌دونم.
‫وای خدای من. ایون یارو چقدر چندشه
‫معذرت می‌خوام. هیچ وقت چیزی رو...
‫وای خدای من. صبر کن،‌ نه، نه، نه
‫غلط نکنم خودشه.
‫- خودشه؟ ‫- آره...خودشه!
‫ممنون!
‫- وای خدای من! ‫- خیلی خب...
‫هیچ چیزهای الکی رو یادداشت نمی‌کنم
‫می‌شه اینو داشته باشم؟
‫تا حالا این اتفاق برام رخ نداده بود
‫- ممنون. آره ‫- امیدوارم کریستین رو پیدا کنین
‫بهترین حرکات پا رو تو کلاس داشت.
‫- ممنون ‫- تازه برام همیشه آب‌نبات میاورد
‫- ممنونم ‫- و فکر می‌کردم اونا خیلی شیرین هستن
‫- خیلی ممنون ‫- خداحافظ بچه‌ها!
‫می‌دونی چیه؟ ‫باید برم دستشویی
‫یه دو دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه. ‫در ورودی می‌بینمت
‫باشه
‫خیلی طولش نده
‫سلام. مک‌دونالد هستم. گوش کن ‫به کمک نیاز دارم...
‫نمی‌دونم. هر چقدر که طول بکشه.
‫خواهش می‌کنم فقط انجامش بده
‫ممنون
‫ببخشید
‫می‌تونم یکی از این نوشیدنی ها رو بخرم؟ ممنون
‫چه مرگته رفیق؟
‫ولش کن!
‫باشه، باشه!
‫حالت خوبه؟
‫تیو
‫اینجا قبلاً ایوان بود
‫قبلاً عاشق بازی کردن داخل اینجا بودی.
‫پدرت همه‌ی اثاثیه‌ی خونه رو جابه‌جا کرد...
‫و تبدیل به اینشون کرد....
‫اینطوری خوشحالش می‌کنه.
‫بهش آرامش می‌ده.
‫تو خوشحالش می‌کنی.
‫و خودت چی؟ خوشحالی؟
‫البته که خوشحالم
‫باید حرف بزنی، درباره‌ی...
‫اینکه اوضاع کار و بار چطوره.
‫فکر نکنم منظورتون رو متوجه شده باشم
‫خب می‌دونی، تو باهوش و بلندهمت هستی
‫مطمئمنم که یه ایده‌هایی داری
‫می‌دونی، تغییراتی که ‫ممکنه بخوای ایجاد کنی.
‫دیدت نسبت به آینده.
‫پدرو بهت گفته، مگه نه؟
‫البته که بهم گفته
‫چی شده؟
‫فکر کنم دیگه باید از اون مخفی‌گاه بیای بیرون.
‫الان دیگه یه کم پول تو دست و بالت داری
‫از اون خوک‌دونی بیا بیرون و ‫یه جای خوب برای خودت دست و پا کن.
‫- باشه ‫- باشه
‫الان بازش می‌کنم. الان بازش می‌کنم
‫- پس اینجاست... ‫- لعنتی
‫- سمت راسته ‫- وای لعنتی، وای لعنتی. لعنتی
‫اگه می‌شه اون جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو برام بیار.
‫باشه، الان میارمش
‫- زیر صندلی‌ته ‫- آها. باشه
‫خیلی خب
‫- بیا ‫- ممنون
‫وای خدای من. یه کم آب میام
‫پسر خواهرته؟
‫راستش نه
‫- تو ازدواج کردی؟ ‫- جدا شدیم
‫چند مدته؟
‫معذرت می‌خوام..می‌شه اگه راجع به این موضوع...
‫آره. حتماً، البته که نباید سوال می‌پرسیدم...
‫خیلی خب
‫حالت خوب می‌شه؟
‫آره، فکر کنم زنده می‌مونم
‫خیلی خب
‫برای همه‌چی خیلی ازت ممنونم
‫من...میرم بیرون
‫- صبر کن، کجا میری؟ ‫- منظورت چیه؟
‫هر دو تامون مست هستیم
‫فکر کنم بهتر باشه که امشب رو اینجا بمونی
‫- من رو کاناپه می‌خوابم ‫- نه، می‌خوام برم اون خونه که آدرسش رو گرفتیم، رید
‫ساعت یک نصف شبه.
‫تخمم هم نیست ساعت چنده، باشه؟
‫زنه گفت که تا دیرموقع مهمونی دارن
‫خیلی خب، خیلی خب...
‫خیلی زود لباسم رو عوض می‌کنم.
‫نه، راستش فکر می‌کنم به استراحت نیاز داری.
‫تو این موضوع باهمدیگه هستیم، مگه نه؟
‫خیلی خب
‫عجله کن
‫می‌دونی که اون دیوونه‌ست، نه؟
‫- چیکار کردی؟ ‫- اوضاع چطوره؟
‫بهتون گفتم رفقا
‫- اون لاشی چاقو گذاشت زیر گلوم ‫- لعنتی
‫خونش رو کفشام ریخت
‫لعنتی
‫- خودت که خوبی؟ ‫- آره،‌ نتونست کاری کنه
‫حتماً می‌خوای پول این کفش‌ها رو بهت بدم
‫آره، پس چی.
‫بهت ۵۰سنت میدم ، می‌تونی ‫باهاش بری «گادویل» کفش بخری.
‫رفیق لعنت بهت.
‫تا الان مامانت برات لباس خریده،
‫- ولی من خودم خرج خودم رو درآوردم ‫- صبر کن. جدی میگی؟
‫کاملاً جدی هستم رفیق
‫و بخاطر این ترسم یه کم پول بیشتری می‌خوام.
‫پول خطر کردن.
‫عادلانه‌ست، سنت. منظورم اینه که
‫ما داریم جونمون رو ‫برای این کار می‌ذاریم کف دستمون.
‫می‌خواین راجع به گذاشتن جونتون کف دستتون حرف بزنین؟
‫خودم دوبار تا پای مرگ رفتم تا این کار رو شروع کردم.
‫رفیق این دوستمون همه‌ش بهونه میاره ولی
‫تو یه آدم خسیس هستی.
‫حالا یه بار یه زخم کوچولویی برداشتی.
‫من رو چی میگی؟ ازم ‫دزدی کردن، کتکم زدن و بهم شلیک کردند.
‫می‌خوای راجع به پول خطرکردن، حرف بزنی؟
‫پس پول خطر کردن من کجاست، مادرجنده؟
‫می‌دونی چیه؟ باشه.
‫پول می‌خوای؟ بیا، اینم پول.
‫کی برات آدم کُشت، رفیق؟
‫- بس کن ‫- حالا دیگه برای من شدی پادشاه و اینا؟
‫حالا تو می‌خوای بهم یاد بدی ‫چطوری در کونم رو بشورم؟
‫- گفتم برو اونور! ‫- هی
‫- لعنتی... ‫- هی رقیق. هی. چه مرگت...
‫رفقا. چیکار دارین می‌کنین؟
‫بی‌خیال رفقا
‫پولی که بهم بدهکاری رو پس بده، کون‌تلمبه‌ی مامانی!
‫ولم کن ببینم، مادرجنده‌ی خلافکار!
‫کیرم دهنت، کون‌گشاد مادرجنده!
‫- لعنت بهت... ‫- آروم باشین!
‫آروم باشین!
‫مثل جک و جنده‌ها رفتار می‌کنین. اَه!
‫رو معدن طلا نشستیم اگه
‫- شماها خرابش نکنین! ‫- لعنت بهت! و کیرم تو این جریانات و هرچی که هست!
‫دیگه نمی‌خوام مثل پرستارها مواظبتون باشم.
‫لئون سیم، مردی با برنامه‌های خفن، مگه نه؟
‫لعنت بهت!
‫محله‌ی آرومیه.
‫فقط...
‫لعنتی.
‫سلام؟ ‫کسی خونه‌ هست؟
‫سلام؟
‫چیه؟
‫عالی شد
‫حالا دیگه داریم غیرقانونی میریم تو خونه‌ی یکی.
‫مشکلی نیست. ‫اگه می‌خوای نیا.
‫نه، نه، تیر خوردن دیگه روزم رو کامل می‌کنه.
‫امیدوارم سگ نداشته باشن
‫ببخشید؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫ببخشید، اینجا خونه‌ی شماست؟
‫بله و یک ملک خصوصیه.
‫ببخشید...خیلی خب من...
‫دارم دنبال یکی می‌گردم...خواهرم.
‫یه چند هفته پیش گم شده و یکی بهم گفت که
‫یه شب قبل از اینکه گم بشه،
‫تو این خونه به یه مهمونی دعوت شده بوده.
‫یه مهمونی تو اینجا؟
‫تنها مهمونی که اینجا گرفته می‌شه،
‫جشن تولده و بچه‌ها زیر ۹ سال سن دارن.
‫یه عکس ازش دارم
‫این شخص رو می‌شناسین؟
‫نه. با اینکه خیلی از اینکه ‫خواهرت گم شده،‌ ناراحتم ولی
‫ازتون می‌خوام که از اینجا برین یا ‫به پلیس خبر میدم.
‫باشه، خیلی خب...
‫حتماً.
‫معذرت می‌خوام که مزاحمتون شدیم.
‫ببینین اگه چیز دیگه‌ای یادتون اومد،
‫اسم من رید تامسون‌ـه.
‫- مشخصاتم تو دفتر ثبت هست. ‫- البته آقا ی تامسون
‫کارت خوب بود
‫ممنونم از کمکتون
‫خیلی دلم براش تنگ شده
‫کلاس بندبازی؟ ‫یعنی می‌خواست چیکار کنه؟
‫می‌خواست فرار کنه و به ‫سیرک «بارنام و بیلی» ملحق بشه؟
‫نمی‌دونم. شاید دیگه نمی‌شناختمش.
‫حالت خوبه؟
‫نه، رفیق
‫دیگه زندگی‌مون درست می‌شه، نه؟
‫احساس می‌کنم این حیوون کوچولو ‫داره قطعه‌قطعه مغزم رو می‌خوره
‫آره، بهتره که تبلیغ رو تموم کنیم
‫آره، حق با توئه
‫از لئون خبری نشنیدی؟
‫نه
‫نگران نباش. خودش راه میاد
‫رفیق، بی‌خیال. همیشه راه میاد خودش.
‫مثل همون دفعه‌ای که دقیقاً یه ‫پیرهنی مثل اون خریده بودی.
‫همیشه آخر میومد و به گوه‌خوری میفتاد،‌ مگه نه؟
‫گوه‌خوری؟
‫می‌دونی مثل به گو‌ه‌خوری افتادن. ‫معذرت‌خواهی کردن. اقرار به اشتباه کردن.
‫چیزی راجع به این نمی‌دونی
‫فکر می‌کنی بخاطر ما اینجان؟
‫آره، همینطوره
‫وقت صبحونه‌ست، خانم و آقایان.
‫کی اوله؟
‫مواظب باش نریزه!
‫توجه کنین خانم‌ها.
‫آشغال عوضی!
‫چطور بعد از اینکه پیش بابات چغلی کردی، ‫جرأت کردی بیای اینجا؟
‫اینجا رو ببین
‫واقعاً برای خودت کسب‌وکاری راه انداختی، مگه نه؟
‫مطمئن نیستم اگه خودم اینطوری پیش می‌بردمش ولی...
‫به نظر خوب می‌رسه.
‫کس دیگه‌ای هم اینجا هست؟
‫گوستاو؟
‫نمی‌دونم کجاست
‫چیزی در مورد مذاکره‌مون بهش گفتی؟
‫چون اگه بدونم یه بار دیگه ‫بهم دروغ گفتی...
‫چیزی نمی‌دونه.
‫خوبه
‫بریم اونجا و حرف بزنیم.
‫سنت، خونه‌ای؟
‫داداش خودم. دیروز تقصیر من بود، باشه؟
‫اگه خونه‌ای در رو باز کن. زود باش
‫یالا، سنت
‫بیا درستش کنیم
‫یالا رفیق
‫خوب بود...
‫به جز این کار، خیلی خب؟
‫اصلاً باحال نیست. ‫می‌دونی که اینکاره‌ام.
‫ده دلار بده یا هیچی گیرت نمیاد، عزیزم. ‫من که قوانین رو درست نمی‌کنم.
‫مادام‌العمر برای خودت «فراستی» بگیر ‫[نوعی حبوبات با شکر]
‫فراستی؟
‫فکر می‌کنی این بدن رو با خوردن میلک‌شیک بدست آوردم؟
‫کارت رو تموم کن،‌ رفیق
‫برمی‌گردم خونه تا جنس تازه بیارم.
‫- خیلی خب، دارمت ‫- تا ۲۰ دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردم
‫- حله ‫- عزیزم، گوش نمیدی چی میگم
‫نوبت من تموم شده، دو برابر بهت پول میدم
‫بزن به چاک، خانم
‫اینجا که بانک تعاونی نیست، جنده‌خانم
‫و گرنه به مامانت میگم. چه خبر رفیق؟
‫ممنونم، ممنونم
‫لئون
‫لئون!
‫مادرجنده‌ها غافلگیرم کردن.
‫به آمبولانس خبر میدم، باشه؟
‫صبر کن، صبر کن
‫الو؟ ‫آمبولانس میخوام. دوستم تیر خورده.
‫پلاک ۱۱۲۷ خیابون غربی ۵۶‌ام
‫بهشون زنگ زدم. دارن میان
‫همه چی درست می‌شه
‫موادها
‫- مواد ‫- چی؟
‫کراک. کراک. کراک. کراک
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫دارم میام!
‫لعنتی!
‫دارم میام رفیق!
‫دارم میام بیرون!
‫درامش!
‫طاقت بیار. طاقت بیار ‫دارن میان.
‫دارن میان، باشه؟
‫نمی‌میری. نمی‌میری..
‫باشه؟
‫- لعنتی ‫- نمی‌میری
‫«زیرنویس و ترجمه از: «حسیـن گنجــی ‫ImLoSeR
‫ارائه شده توسط وبسایت رسانه کوچک ‫LiLMeDiA.TV