‫مترجم: ‫Negar FD
‫«بازی مرکب»
‫[قسمت دوم: جهنم]
‫سانگ‌وو
‫بهم کمک کردی، ممنونم
‫و تو هم همینطور
‫زندگیم رو اونجا نجات دادی.
‫تو زنده‌ای، همین مهمه.
‫همتون از مرحله‌ی اول رد شدین.
‫تبریک.
‫ادامه می‌دین.
‫حالا نتایج مرحله‌ی اول رو اعلام می‌کنم.
‫از بین 456 بازیکن، 225 نفر حذف شدن
‫و 201 نفر موفق شدن ‫مرحله‌ی اول رو تموم کنن.
‫آقا، لطفا!
‫گوش کنین، من واقعا متاسفم!
‫قول می‌دم مقداری که بدهکارم رو پرداخت کنم!
‫انجامش می‌دم، همه‌ش ‫رو پرداخت می‌کنم!
‫لطفا آقا!
‫من یه بچه دارم!
‫خیلی سنش کمه!
‫باید براش شناسنامه بگیرم ‫و اسم بزارم روی بچه آقا!
‫-لطفا آقا، بزارین برم! ‫-لطفا! خیلی متاسفم!
‫آقا التماستون می‌کنم! ‫بزارین برم و قسم می‌خورم
‫یه راهی پیدا می‌کنم تا بدهیم رو بدم!
‫-بزارین برم خونه! ‫-منم همینطور!
‫نمی‌تونم ادامه بدم! آقا ‫لطفا! نمی‌تونم جلو برم.
‫لطفا بزارین برم خونه.
‫مثل اینکه سوتفاهمی پیش اومده.
‫ما سعی نداریم بهتون آسیب ‫بزنیم یا ازتون بدهی بگیریم.
‫بزارین بهتون یادآوری کنم که ما ‫اینجاییم تا بهتون یه فرصت بدیم.
‫فرصت؟
‫ما یه سری بازی بچگونه می‌کنیم
‫و شما بهمون شلیک می‌کنین. ‫می‌خواین چنین چیزی رو انتخاب کنم
‫به این می‌گن فرصت؟
‫شاید بدهی داشته باشیم، آقا...
‫ولی این دلیل نمیشه که کشته بشیم.
‫این فقط یه بازیه.
‫کشتن اون همه آدم اون بیرون....
‫فقط براتون یه بازی بود، ها؟
‫اونا به سادگی فقط به خاطر ‫شکستن قوانین بازی حذف شدن.
‫اگر فقط از قوانین پیروی کنین
‫می‌تونین صحیح و سالم با پول جایزه‌ای ‫که قولش رو دادیم از اینجا خارج بشین.
‫پول کوفتیتون رو نگه دارین! برام مهم نیست!
‫فقط بزارین برم خونه! فقط همین رو می‌خوام!
‫بزارین بریم! بزارین بریم!
‫فرم رضایت، بند اول:
‫یک بازیکن اجازه‌ی ترک بازی را ندارد.
‫بیخیال! فکر کردین می‌تونین قسر در برین؟
‫پلیس میاد.
‫چند دقیقه‌ی دیگه همشون می‌ریزن ‫این تو! میان اینجا چون همه‌ غیبمون زده.
‫آره
‫شرط می‌بندم همین الانم رد ‫تلفن همه رو به اینجا زدن.
‫به گروگان‌هاتون نگاه کنین، ‫کلکتون کندست اگه نزارین بریم!
‫همه مردیم!
‫فرم رضایت، بند دوم:
‫بازیکنی که از بازی کردن ‫امتناع کند، حذف خواهد شد.
‫فرم رضایت، بند سوم:
‫اگر تمام بازیکنان موافق ‫به پایان دادن به بازی باشن
‫اجازه‌ی پایان بازی‌ها وجود داره.
‫یا اشتباه می‌کنم؟
‫درست میگی.
‫پس بیاین برای پایانش رای گیری کنیم!
‫اگر اکثریت خواستن از اینجا برن
‫پس همه می‌تونن برن خونه، درسته؟
‫خیلی‌خب، هرجور میلته.
‫برای خاتمه دادن به بازی رای گیری می‌کنیم
‫قبل از رای گیری
‫بزارین پول جایزه رو، همونطور ‫که قبلا قول دادیم، اعلام کنم.
‫225 بازیکن در مرحله‌ی اول حذف شدن.
‫به هر بازیکن صد میلیون وون میرسه
‫بنابراین، تا الان 25 میلیارد و نیم ‫وون از پول جایزه جمع آوری شده.
‫اگر تمایل به پایان بازی دارین، 25.5 میلیارد وون
‫به خانواده‌های داغدیده‌ی ‫بازیکنانی که فوت کردن می‌رسه.
‫به هر خانواده، 100 میلیون وون.
‫به هر حال، اگر تمایل دارین ‫دست خالی به خونه برگردین...
‫آقا...
‫پس اگر، بتونیم هر 6 بازی رو تموم کنیم
‫چه قدر گیرمون میاد؟
‫از اونجایی که 456 بازیکن بودن،
‫مجموع پول جایزه، 45.6 میلیارد وونه.
‫و حالا که اینا گفته شد، ‫رای گیری رو شروع می‌کنیم.
‫همونطور که می‌بینین، دو تا دکمه جلوتون هست.
‫اگر تمایل به ادامه‌ی بازی دارین، دکمه ‫سبز رنگ با علامت O رو فشار بدین.
‫اگر تمایل به پایان بازی دارین،
‫پس لطفا دکمه قرمز رنگ ‫با علامت X رو فشار بدین.
‫بعد از رای دادن
‫به اون طرف خط سفید برین و منتظر بمونین.
‫رای گیری به ترتیب معکوس عددهای ‫نوشته شده روی سینه‌تون انجام میشه.
‫بازیکن 456، لطفا رایت رو ثبت کن.
‫بازیکن 453، لطفا رایت رو ثبت کن.
‫زودباش...
‫بازیکن 218
‫همتون دیوونه شدین؟
‫باید بریم!
‫نمی‌تونیم با این دیوونگی کنار بیایم!
‫بریم که چی بشه؟
‫بهم بگو! چی عوض میشه؟
‫اون بیرونم به بدی اینجاست!
‫درست میگه!
‫اگر الان تمومش کنیم، فقط ‫به اونایی که مردن کمک کردیم.
‫اونا به جای ما 100 میلیون وون گیرشون میاد.
‫ما موفق شدیم! اونا حذف ‫شدن! پول مال ماست!
‫لطفا! به اتفاقی که اون بیرون افتاد فکر کنین!
‫زودباشین! بیاین بریم!
‫کجا می‌تونم برم، ها؟
‫اون بیرون، هیچ شانسی ندارم. اینجا دارم.
‫نه، اون بیرون هیچی ندارم.
‫زودباشین! بیاین اینو تمومش کنیم.
‫ترجیح میدم بمونم و اینجا به تلاش کردن ادامه بدم ‫تا اینکه با چرت و پرتای بیرون سر و کله بزنم.
‫عوضی! آرزوی مرگ داری؟ برو تنهایی بمیر!
‫بقیه رو قاطی این ماجرا نکن عوضی!
‫-چه غلطی می‌کنی؟ ‫-تو کی هستی...
‫ما از هیچ اقدامی که مانع روند دموکراتیک بشه
‫چشم پوشی نمی‌کنیم.
‫حالا، بزارین به رای گیری ادامه بدیم.
‫مثل اینکه به رای آخر رسیدیم.
‫بازیکن شماره 1
‫دکتر گفت یه...
‫توده این توئه که هرروز در حال رشده
‫تومور مغزی.
‫اگر تمایل به ادامه‌ی بازی ‫دارین، علامت O رو فشار بدین.
‫و اگر تمایل به پایان بازی ‫دارین، علامت X رو فشار بدین.
‫اکثریت بازیکن‌ها رای به پایان دادن به بازی دادن.
‫به همین دلیل، بازی الان خاتمه پیدا می‌کنه.
‫هی باشه خب هرکسی ‫که می‌خواد می‌تونه بره!
‫ولی بزارین اونایی که می‌خوان تا آخرش بمونن.
‫همین الانشم نصفمون مردیم.
‫نمی‌تونیم اینجا تمومش کنیم.
‫درست میگه، لطفا بزارین بمونیم.
‫-به بازی ادامه می‌دیم! ‫-آره! بزارین ادامه بدیم!
‫واقعا باعث تاسفه که مجبوریم ‫اینطوری باهاتون خداحافظی کنیم.
‫با این حال، قرار نیست به ‫طور کامل در فرصت رو به روی
‫همتون ببندیم.
‫اگر اکثریت شما دوباره تمایل ‫به ادامه دادن بازی داشته باشن
‫در اون صورت بازی رو ادامه می‌دیم.
‫پس، فعلا خدانگهدار.
‫اوه کمک! کمک! کمک!
‫کمک کنین اینجا! نمی‌تونم چیزی ببینم!
‫-خفه میشی؟ ‫-ها؟
‫تو کی هستی؟
‫-همون جیب‌بره؟ تو یه دزدی. ‫-اوه خفه شو!
‫-خودتی، ها؟ ‫-می‌خوای تمام شب اینجا دراز بکشی؟
‫-زودباش بازم کن دیوونه! ‫-ها؟
‫صبر کن
‫اوه لعنتی، کجاییم؟
‫هی! بازم کن همین الان! هی!
‫چی کار داری... اوه باشه.
‫اول لباس بپوش. سرده.
‫منم دارم یخ می‌زنم.
‫اوه آره
‫عجله کن دیگه
‫اوه درد داره. هی!
‫هی صبر کن! زودباش! نوبت منه دیگه! ها؟ هی!
‫صبر کن! صبر کن! چی کار ‫داری می‌کنی؟ باید بازم کنی!
‫آره؟ چرا باید این کارو بکنم؟
‫همین الان کمکت کردم. چه غلطا ؟
‫تو یه کم زیادی برای اینقدر ‫نادون بودن پیر نیستی؟
‫کمکت کنم پاشی
‫بعد دوباره برای پولت اذیتم می‌کنی.
‫البته که اذیتت می‌کنم!
‫اوکی باشه
‫پول رو فراموش کن. باشه؟ ‫بازم کن، التماست می‌کنم.
‫واقعا؟
‫قسم می‌خورم کلش رو فراموش کنم.
‫چطور می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫به جون... مادرم قسم می‌خورم. باشه؟
‫لطفا
‫دارم یخ می‌زنم لعنت بهش
‫درد داره... لعنتی.
‫هی عوضی... برگرد اینحا! بیا اینجا!
‫پولم! پسش بده! همین الان پسش بده!
‫پسش بده!
‫پولم رو بده! پسش بده!
‫اوه لعنت، پولم رو پس بده...
‫مادرت همینقدر برات ارزش داره
‫عوضی... صبر کن! همونجا بمون! هی!
‫هی! نرو!
‫لعنتی، خدا!
‫ببخشید قربان، کجاییم؟
‫یوئیدو
‫یوئیدو دقیقا... کجاست؟
‫مرکز سئول
‫قربان... قربان... تلفن دارین؟
‫میشه لطفا قرضش بگیرم؟
‫سریع تمومش می‌کنم.
‫میشه 2 هزار وون
‫احضاریه فرستاده شده .
‫سانگ‌وو، همین الان بهمون ‫زنگ بزن و ازت شکایت نمی‌کنیم.
‫آقای چو سانگ‌وو، وام‌هاتون...
‫باید فورا حاضر بشین.
‫ممنونم قربان
‫الو؟
‫سلام!
‫آره، یه سری کار داشتم
‫متاسفم
‫بفرمایین، بازم ممنونم قربان
‫شب خوبی داشته باشین.
‫صبر کن بمون
‫برای اتوبوس پول داری؟
‫ببخشید؟
‫گفتی تو "آنسان" زندگی می‌کنی؟
‫اونجا پول نداشتی رامن ‫بخری، پول برای برگشتن داری؟
‫-پول. ‫-نه، پول ندارم.
‫راه می‌رم.
‫راه میری... تا "آنسان"؟
‫بیا، اینو بگیر برای کرایه اتوبوس تا خونه.
‫نمی‌تونم، نه.
‫پولی ندارم که بهتون پس بدم.
‫نمی‌خوام پس بدی. بگیرش، باشه؟
‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم قربان
‫گوش کن، من رئیست نیستم. ‫پس اینقدر اینو بهم نگو.
‫ببخشید
‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم.
‫گوش کنین افسر!
‫باید بفهمین چه قدر کل ماجرا بزرگ بود!
‫می‌دونم احمقانه به نظر میاد!
‫باشه آقا
‫پس دارین می‌گین گروگانگیرهاتون
‫صدها نفر رو جمع کردن تا ‫مجبورشون کنن بازی کنن؟
‫بعد رفتن اون بیرون و به ‫اونایی که باختن شلیک کردن.
‫-درسته؟ ‫-بله.
‫و فقط به یکی دو نفر شلیک نکردن
‫اون آدما رحمی نداشتن! ‫بیشتر از 200 از نفر رو کشتن!
‫چه بازی‌ای بود حالا؟
‫بازی "چراغ قرمز، چراغ سبز" رو بلدی؟
‫صبر کن، اون برای بچه‌هاست.
‫-مجبورتون کردن اونو بازی کنین؟ ‫-بله.
‫-و بزرگسال‌ها رو مجبور کردن اونو بازی کنن؟ ‫-می‌دونم چطور به نظر میاد.
‫و بعد به تمام کسایی که باختن شلیک کردن؟
‫می‌خواین چند بار تکرارش کنم؟
‫آقا
‫خب کجا انجامش دادن؟ کجا کشته شدن؟
‫زدن بیهوشم کردن. از کجا باید بدونم؟
‫گفتم که هیچ نظری ندارم!
‫پس مشخصات قاتل رو بهمون بده.
‫همشون تمام مدت ماسک رو صورتشون بود.
‫صبر کن پس، چطوری تونستی خارج شی؟
‫هی ببینین، بازیکن‌ها ‫جمع شدن و رای دادن
‫-و چون اکثریت می‌خواستن برن... ‫-صبر کن، باشه؟
‫گفتین نمی‌خواین دیگه بازی کنین
‫و قاتلا هم بهتون گفتن: "باشه ‫حتما، می‌تونین برین." همینطوری؟
‫آره.
‫و چی باعث شد بخوای اونجا بری؟
‫خب اونا...
‫-بهمون قول دادن که پول میدن... ‫-پول؟
‫آره.
‫داریم راجع به ده‌ها میلیارد وون صحبت می‌کنیم!
‫باشه خب بزار تمام چیزایی که تا ‫الان بهمون گفتی رو جمع بندی کنم
‫فقط برای اینکه بفهمم...
‫تو به یه بازی بچگونه رفتی
‫چون یکی بهت گفت که قراره کلی پول بگیری
‫پس بعد مجبورت کردن بازی "چراغ ‫قرمز، چراغ سبز" رو انجام بدی
‫و بعد به تمام کسایی که باختن شلیک کردن.
‫ولی بعد گفتین که می‌خواین برین و ‫اونا هم گفتن: "باشه، می‌تونین برین."
‫و نمی‌دونی اونا چه شکلین ‫یا کجا این اتفاقا افتاده.
‫همش همینه آقا؟
‫آره.
‫اسمتون چیه آقا؟
‫تو سانگ‌مون دونگ زندگی می‌کنم. ‫اسمم سونگ گی‌هونه.
‫سونگ گی‌هون، کسی رو ‫داری که ازت مراقبت کنه؟
‫اگر نیاز به کمک داری، می‌تونیم همه چندجا زنگ ‫بزنیم و یه مرکز درمان محلی برات پیدا کنیم.
‫فکر کردین من چیم؟
‫ببینین، من یه شهروند مالیات دهنده‌ی ‫ساکن سانگ‌مون دونگم. فهمیدین؟
‫این شمارشونه، رو ‫کارت کاریشون زده بود.
‫زنگ بزنین ببینین چی میگن! خدایا!
‫الو؟
‫سلام. بله، شرمنده بابت مزاحمت.
‫اشکالی نداره ازتون یه سوالی بپرسم؟
‫شما؟
‫-خب، من... ‫-پلیس نیستی! باشه؟
‫شرمنده که سر صبح زنگ زدم
‫میشه بیام اونجا بازی کنم؟
‫بازی?
‫بله بازی دوست دارم، می‌دونین؟
‫اون بازی‌هایی که بهم ‫می‌گین رو انجام می‌دم.
‫-تمام سعیم رو می‌کنم.... ‫-باشه، صبر کنین.
‫دارین راجع به چی صحبت می‌کنین؟
‫و چرا سر صبحی زنگ زدین ‫این چرت و پرتا رو می‌گین؟
‫اگر می‌خوای بازی کنی برو گیم نت!
‫چه مرگته منحرف عوضی؟
‫شماره‌ی اشتباهی رو گرفتی! برو گمشو!
‫-افسر لطفا این کارو نکنین! ‫-متاسفیم آقا. بهتره برین.
‫مطمئنی شماره‌ی درست رو ‫گرفتی؟ بهتره مطمئن باشی!
‫می‌بینین. الان زنگ می‌زنم بشنوین.
‫شماره‌ی درست تو گوشیمه ‫از موقعی که قبلا زنگ زدم.
‫لعنت به این یارو
‫متاسفانه شماره‌ای که با آن تماس ‫گرفته‌اید، در شبکه موجود نمی‌باشد
‫یا در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفا پس از بررسی، ‫دوباره تماس بگیرید.
‫لطفا بعد از بررسی...
‫اون کی بود؟ مست بود؟
‫یه دیوونه‌ی بی خانمان
‫امروز اینجا دیوونه خونست.
‫هی تو! خودتو جمع کن! ‫می‌خوای برگردی اون تو؟
‫خب، من میرم. روز خوبی داشته باشین.
‫بیا، خدانگهدار.
‫سلام مامان
‫پسرته.
‫مامان؟
‫کجایی؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‎باشد.
‫کجا رفتی؟ در رو باز گذاشتی.
‫سانگ‌وو
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫به خاطر بدهیته؟
‫هی بیخیال. تو هنوزم مایه‌ی ‫غرور و شادی سانگ‌مون دونگی.
‫تو هنوزم همون نابغه‌ای هستی که مدرسه‌ی ‫بازرگانی اس‌ان‌یو قبول شد. پس نگران نباش!
‫دوباره پول در میاری!
‫برو به مامانت همه چیز رو ‫بگو و یه شروع جدید داشته باش.
‫فقط...
‫6 میلیارد وون در بیارم؟
‫6 میلیارد؟
‫فکرم می‌کردم 600 میلیون وون بود!
‫اونا کل ماجرا رو نمی‌دونن.
‫اون سهام‌هایی که اون مرده گفت ‫از دست دادی، واقعا کار تو بودی؟
‫فقط سهام نبود
‫آینده هم بود.
‫ببخشید؟
‫رو آینده شرط‌بندی کردی؟
‫چه جور شرطی بود که ‫اینقدر پول خرجش کردی؟
‫-دوست‌دختر گرفتی؟ ‫-منظورم چنین آینده‌ای نبود.
‫فقط فراموشش کن.
‫خب برای ورشکستگی پرونده‌سازی کن
‫یا هرچی که بهش میگن
‫شنیدم اگر این کار رو بکنی مجبور ‫نیستی بدهیت رو پرداخت کنی.
‫از خونه‌ی مادرم به عنوان ‫وثیقه‌ی مالی استفاده کردم
‫و مغازش.
‫همش رو گذاشتم روی خط.
‫شما؟
‫بله، خودمم.
‫چی؟
‫مرکز درمان اورژانس شبانه روزی
‫-اوه ‫-دیابت داره
‫درمانش نکرد، و بدتر شد.
‫حتما این چندوقت خیلی ‫درد داشته، خبر نداشتی؟
‫می‌تونین درمانش کنین؟
‫در بدترین حالت، ممکنه ‫مجبور شن پاش رو قطع کنن.
‫فعلا اینجا نگهش دارین تا ‫ببینیم درمانش چطور پیش میره.
‫مامان
‫مامان، جا داری میری؟
‫گفت باید اینجا بمونی!
‫حالم خوبه!
‫ولی حالت خوب نیست!
‫هی مامان نمی‌تونی همینجوری ‫راه بیوفتی اینور اونور.
‫ببین، تمومش کن.
‫چندین روزه که خونه نیومدی
‫بیرون داشتی هرکاری که این چند ‫وقته سرگرمش بودی رو می‌کردی
‫ولی الان پسر خوبی شدی، ها؟
‫مامان، اینطوری نباش، باشه؟
‫می‌دونی اوضاعت ممکنه چه قدر بد بشه؟
‫بهم بگو، فکر کن من اینجا بمونم و درمانم کنن
‫کی می‌‌خواد پول اجاره رو بده در اون صورت؟
‫در ضمن، می‌دونی موندن تو ‫بیمارستان چه قدر خرج داره؟
‫تازه به قیمت داروها اشاره نکنم دیگه.
‫بیمه کمک می‌کنه پولشون رو بدیم.
‫بیمه؟ به ما کمک کنه؟
‫همش رو باطل کردی.
‫یادته، لغوش کردی و تمام ‫پولی که داشتیم رو خرج کردی
‫میشه به خودت بیای لطفا؟
‫خدای من
‫گی‌هون
‫بیا تمومش کنیم، زیادی خستم.
‫خسته‌تر از اونم که ادامه بدم. با من بحث نکن.
‫بیا تمومش کنیم.
‫لعنت بهش. چیزی که نیاز داری رو می‌گیرم.
‫پولی که نیاز داری رو گیر میارم.
‫سلام، مامان
‫همین الان تو راه آپارتمانشم.
‫مطمئنم حالش خوبه، باشه؟
‫هیچوقت جواب تلفنامونو ‫نمیده. می‌دونی که چطوریه.
‫می‌تونم به تمام کسایی که ممکنه خبر ‫داشته باشن کجاها می‌مونه زنگ بزنم.
‫اگر نتونستم پیداش کنم
‫فردا میرم یه گزارش فرد گمشده پر می‌کنم.
‫من یه افسر پلیسم. یادت رفته اینو؟
‫پیداش می‌کنم.
‫بله مامان، خیلی نگران نباش.
‫از آخرین باری که اینجا ‫اومده چند وقت گذشته؟
‫خب، من هرروز مزاحم مستاجرا نمی‌شم.
‫بازم، منظورم اینه که پول ‫اجاره رو باید هفته‌ی پیش میداد
‫از اون موقع تا الان هرروز سر زدم
‫ولی اصلا اینجا نبود. جواب تلفنشم نمیده.
‫بیا
‫درسته... فکر می‌کنین ‫بتونین پول اجاره‌ش رو بدین؟
‫در غیر این صورت باید بیاین ‫وسایلش رو ببرین از اینجا.
‫الان نگاه می‌کنم بعدا پول اجاره‌ش رو میدم.
‫خب من پایین راهرو می‌مونم.
‫تئوری آرزو، ژاک لکان ‫رنه مارگریت
‫مست بود؟
‫یه دیوونه‌ی بی‌خانمان بود
‫امروز اینجا دیوونه خونست
‫هی بچه‌ها! بستنی دارم!
‫چیه؟ بستنی نمی‌خوای مرد کوچک؟
‫چطوری صورتت اون شکلی شد؟
‫دعوا کردی؟
‫اگه قرار نیست باهام حرف بزنی
‫پس فکر کنم برم.
‫صبر کن. نمی‌خوام اینجا بمونم. باشه؟
‫مامان کجاست؟ گفتی زود میاد.
‫بهم گفتی با هم می‌مونیم.
‫گفتی فقط باید یه ماه منتظر بمونم.
‫چئول
‫-گوش کن... ‫-همه‌ی بچه‌ها گفتن دروغ گفتی.
‫بهم گفتن هیچوقت از اینجا نمیرم
‫بهم گفتن اینجا ولم کردن.
‫اونا اشتباه می‌کنن.
‫و مامان و بابا به زودی میان اینجا.
‫قسم می‌خورم. باشه؟ ‫مطمئن میشم که بیان.
‫نگران نباش. گوش کن، همه‌مون ‫سال دیگه زیر یه آسمون زنده‌ایم. باشه؟
‫من آبجی بزرگتم.
‫همیشه سر قولم می‌مونم. مگه نه؟
‫منظورت اون یارو با بازی احمقانشه؟
‫اسم اونو برای چی می‌خوای کاراگاه هانگ؟
‫دیدم قیافش برام آشناست.
‫فکر می‌کنم یارو رو می‌شناسم. ‫دوست خانوادگی‌ای چیزیه.
‫واقعا؟
‫بزار فکر کنم
‫-یه چیزی تو مایه‌های سانگ یا سئونگ... ‫-سونگ گی‌هون
‫-تو سانگ‌مون دونگ زندگی می‌کرد، درسته؟ ‫-درست میگی. سونگ گی‌هون.
‫دوستته؟
‫آره، مطمئنم.
‫امکانش هست آدرسش رو داشته باشم؟
‫سلام علی! خیلی وقت بود ندیدمت!
‫-سلام علی ‫-چرا جواب تلفنت رو نمیدی؟
‫زنگ زدی؟
‫و الانم که اینجایی.
‫چه خبر شده؟ مشکلی پیش اومده؟
‫قربان، تمومش کنین. پولی ‫که بهم بدهکارین رو بدین.
‫آره، یادت نیست؟
‫بهت گفتم، پولی ندارم. ‫کسب و کار خوب نیست الان.
‫ببین کار کردن اینجا چه ‫بلایی سر بدنم آورده قربان!
‫پول بیمارستانم نداشتم!
‫حالا ببین منو! باید برم.
‫-دستمزدی که بدهکاری رو بده. ‫-لعنت بهش.
‫برو از بقیه‌ی کارمندا بپرس ‫اونا چک حقوقیشون رو گرفتن یا نه
‫تا زمانی که پول دستم نیاد ‫نمی‌تونم پول کسی رو بدم
‫هی، همه‌جام درد می‌کنه علی!
‫خیلی فقیرم. دکتر نیاز دارم!
‫تو گفتی پولمون رو میدی! همش کجا رفت؟
‫-6 ماه تمام... ‫-بیخیال...
‫و هیچی برای اون کار سختی که کردم ندادی!
‫هی، عوضی...
‫فعلا سرم شلوغه. بعدا صحبت می‌کنیم.
‫قربان، حقوقم رو بده.
‫قربان، لطفا پولم رو پس بده.
‫هی آشغال به من دست نزن!
‫به من فحش نده!
‫دیدم که پول داری!
‫-حفه شو! ‫-پولم!
‫بدش به من!
‫ولم کن حرومزاده!
‫پولم رو بده!
‫چی کار کردی علی؟
‫نگهش دار! هی!
‫لعنت!
‫هی! نمی‌تونی همینطوری بری!
‫مردان جنوبی، زنان شمالی
‫کاملا متوجهم شرایطتون چطوره
‫ولی می‌دونی، این...
‫نمی‌تونی رد یه دلالو وقتی ‫با تمام پول فرار کرده بزنی.
‫تو تنها قربانی نیستی
‫یکی بود تا داندونگ رفته ‫بود تا یه یارویی رو بگیره
‫پلیس چین گرفته بودش
‫نزدیک بود برش گردونن شمال.
‫انتخاب‌هام، چیا هستن؟ چی کار باید بکنم؟
‫یه دلال دیگه استخدام کن و دوباره سعی کن.
‫و مطئنم همین الانم می‌دونی
‫ولی مجبوری دوباره از اول پروسه رو شروع کنی.
‫چه قدر هزینه داره؟
‫باید دوباره از پیدا کردن موقعیت ‫مکانی مادر و پدرت شروع کنی
‫و حفاظت اطراف مرز ‫الان سفت و سخت‌تره
‫پس هزینه‌ی کمک بهشون برای ‫رد شدن از رودخونه بالا رفته.
‫پس چه قدر میشه؟
‫پس نیاز داری...
‫به حداقل 40 میلیون.
‫40 میلیون.
‫ولی این فقط هزینه‌ی بردنشون تا چینه.
‫اگر می‌خوای بیان جنوب پس...
‫می‌سوزه! اوه لعنتی داغه!
‫لعنت بهش!
‫من بهت اعتماد کردم و پولم رو ‫اینجا آوردم همونطوری که بهم گفتی
‫اون پول چیزیه که کل زندگیم ‫رو سرش به خطر انداختم
‫هی...
‫من نمی‌دونستم.
‫من نمی‌دونستم اون آدما قراره با پولت فرار کنن.
‫لطفا، قسم می‌خورم.
‫البته.
‫پولت رو می‌گیرم.
‫اگه دورم بزنی...
‫گلوت رو جر میدم، و این قطعیه.
‫فهمیدی؟
‫ماهی فروشی سانگ‌وو
‫خب، اونجا خوب غذا می‌خوری؟
‫آره، خوب غذا خوردم، پس نگران نباش.
‫شک دارم غذای چرب آمریکایی برات خوب باشه
‫-بگو چی می‌خوری ‫-مشکلی نیست مامان
‫کلی رستوران کره‌ای هست.
‫اوه واقعا؟ عالیه.
‫خب کی برمی‌گردی؟
‫بیشتر از چیزی که انتظارش رو ‫داشتم داره طول می‌کشه، مطمئن نیستم.
‫-ممکنه چند وقتی بشه. ‫-اوه، واقعا؟
‫واقعا به نظر میاد خیلی سخت گذشته
‫هی مامان
‫بله؟ چیه؟
‫ببخشید، سلام! ببخشید!
‫سه تا ماهی مرکب ‫می‌خواستم. آماده شده و تمیز!
‫بله، یه لحظه صبر کنین.
‫سانگ‌وو، مشتری اومده
‫برام چیزی از سفرت نیار
‫اونجا چیزی نمی‌خوام، باشه؟
‫-باشه ‫-خدای من
‫فقط نگرانم که برام
‫می‌دونی، یه چیز خیلی گرون بخری.
‫خیلی‌خب عزیزم باید بری. ‫دوستت دارم، سانگ‌وو.
‫ماهی مرکب می‌خواستین...
‫اوه، همیشه یه چیز کوچیکی برام می‌گیره
‫هربار که به یکی از سفرهای کاریش میره.
‫جنتلمنم هست. عالیه.
‫به اس‌ان‌یو رفته
‫برای کسب و کار.
‫بیخیال، بازرگانی تو اس‌ان‌یو؟
‫و فقط باهوش نیست، خوش‌قیافه هم هست!
‫ازدواج نکرده؟
‫هنوز نه، مجرده.
‫چند سالشه؟
‫یکی رو می‌شناسم ممکنه ازش خوشش بیاد.
‫خب، این مرد استاندارداش خیلی بالاست.
‫سلام، ببخشید
‫شما مادر آقای چو سانگ‌وو هستین؟
‫بله، چو سانگ‌وو، پسرمه.
‫خبر دارین الان پسرتون کجاست؟
‫سفرکاری تو آمریکا...
‫-چرا می‌پرسین آقا؟ ‫-خب، ما پلیسیم.
‫متاسفانه حکم دستگیری ‫آقای چو سانگ‌وو رو داریم.
‫ایشون متهم به جعل، ‫اختلاس، جنایاتی که همه....
‫نوعی کلاهبرداری مالی هستن.
‫ها؟
‫نه، نمی‌تونه اینطور باشه.
‫نه بازرس، می‌دونین چیه؟ یه اشتباهی شده.
‫می‌دونم پسرم کار غیر ‫قانونی نمی‌کنه . پس...
‫گوش کنین، مطمئنم خیلی دوستش دارین
‫اگر باهاتون تماس گرفت، ‫بهش بگین که بیاد پیش ما.
‫اگر همینطوری از ما فرار کنه
‫وقتی دادگاهیش کنن، ظاهر بدی داره.
‫کیه؟
‫نیمه شب ، 23 ژوئن ‫مکان: همون قبلی
‫این پول رو از کجا آوردی؟
‫علی، این پول رو از کجا آوردی؟
‫با دقت گوش کن
‫بلیت اولین پرواز رو برای خودت ‫و بچه‌مون بگیر که اول برین خونه.
‫-تو چی؟ ‫-شما باید اول برین.
‫به محض اینکه کارم اینجا تموم شه میام اونجا.
‫یه چیزیت شده، نه؟
‫فعلا چیزی نپرس.
‫باید بری وسایل رو جمع کنی همین الان
‫امیدوارم بتونی مشکلم رو بفهمی.
‫دوستت دارم، هم تو و هم بچه‌مون.
‫پولی ندارم.
‫میخانه‌ی شفا
‫لطفا فقط سه میلیون وون بهم قرض بده
‫پسش میدم
‫دوستا نباید اینطوری با هم صحبت کنن.
‫می‌دونی که جفتمون چه قدر لنگ پولیم.
‫می‌دونم، البته.
‫فکر کردی خوشحالم از ‫تو درخواست پول می‌کنم؟
‫ببین، میام برات جنسارو تحویل میدم، باشه؟
‫فعلا پول مامور تحویل ‫نمیدم. به بارم نگاه کن!
‫اجاره‌شم حتی زیاده.
‫یه ماهه پولت رو پس میدم. باشه؟
‫به رانندگی کردن ادامه می‌دم ‫و اینجا هم میام کمک می‌کنم
‫گوش کن
‫بهم گفتن نیاز داره فورا عمل شه
‫هی عزیزم
‫باید برگردی داخل، باشه؟
‫زود میام.
‫همین الان بیا تو! باشه؟ اونم خاموش کن.
‫سلام.
‫-گی‌هون ‫-بله؟
‫اینکه به می‌خونه‌ی خوب یه نفر ‫بری و بیرون در سیگار بکشی زشته
‫اوه آره
‫صبر کن
‫تو همون....
‫اوه، دنیای کوچیکیه.
‫تویی.
‫-تو بازیکن شماره‌ی 456 هستی، درسته؟ ‫-آره.
‫من...
‫-خودمم، آره. ‫-چه تصادفی!
‫خب پس، این اطراف چی کار می‌کنی؟
‫راستش من پایین همین جاده زندگی می‌کنم.
‫اوه
‫متوجهم.
‫و تو؟
‫تو هم مال همین اطرافی؟
‫نه
‫یه دوستی دارم که نزدیک ‫اینجا زندگی می‌کنه. پس...
‫جایی نیست که این پیرمرد بتونه بره.
‫فقط یه مدت اونجا می‌مونم.
‫اوه خدا
‫-دوست داری بشینی؟ ‫-البته.
‫چه تصادفیه که تو ‫همینجایی هستی که من هستم.
‫آره واقعا احتمالش چه قدره؟
‫می‌دونی فکر می‌کنم...
‫که سرنوشت این بوده که همدیگه رو اینجا ببینیم.
‫یه کم دوست داری؟
‫البته.
‫سرت خوبه؟ می‌تونی نوشیدنی بخوری؟
‫مشکلی نیست.
‫متاسفم. کاش یه کم غذا برای جفتمون داشتم.
‫اشکالی نداره.
‫هی صبر کن
‫کاملا مطمئنی که می‌تونی اینقدر بخوری؟
‫منظورم اینه که، همین الانشم زیاد خوردی.
‫من...
‫تصمیم گرفتم دوباره برم.
‫کجا بری؟
‫داری میری اونجا؟
‫از اونجایی که...
‫همینجوریشم وقتم تقریبا تمومه.
‫نمی‌خوام...
‫منتظر مرگم بشینم.
‫کار حقیرانه‌ای به نظر میاد.
‫و کی می‌دونه
‫هنوزم می‌تونم برم و برنده بشم کلش رو.
‫وقتی "چراغ قرمز، چراغ سبز" بازی می‌کردیم
‫قبل از تو رسیدم به خط.
‫چطور ممکنه بخوای بری اونجا؟
‫ولی به محض اینکه برگشتم اینجا
‫یه سری یادآور ناراحت کننده ‫داشتم. آره، چیزی که می‌گن درسته.
‫اون بیرون، شکنجه‌ش بدتره.
‫سلام رئیس
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫این مستای احمق دعواشون شد
‫و داشتم بار رو می‌بستم که بیام اینجا.
‫می‌دونی که چطور پیش میره.
‫یه چیزی راجع به جمعه شب وجود ‫داره که دیوونه‌ها رو می‌کشه بیرون.
‫-پول؟ ‫-اوه.
‫نتونستم تو این وقت کم بیشتر گیر بیارم.
‫مطمئن می‌شم بقیش زود ‫به دستتون برسه، باشه؟
‫و به هر حال، رئیس بزرگ همه‌ی ‫پسرا رو فرستاده تا پیداتون کنن
‫ایچئون و ایلسان، تو کل اون ‫مکان کوفتی چشم و گوش داشت.
‫کجا قایم شدی؟
‫بهتره این بیرون راجع بهش ‫حرف نزنیم. با ماشین اومدی؟
‫آره، از این طرف.
‫پس این دعوتنامه‌ی اون ماجرای ‫"چراغ قرمز، چراغ سبز" هست، درسته؟
‫آره.
‫این یکی دیروز اومد
‫دوباره دارن شروع می‌کنن
‫خب پس، سه‌شنبه می‌ریم. همه‌ی ‫پسرا رو جمع کن و اونجا همو می‌بینیم.
‫چندتا اسلحه هم برامون گیر بیار.
‫-اسلحه؟ ‫-اسلحه دارن،آره.
‫بازم،مسئول سواری فقط یه نفره
‫اون عوضیای ماسک به ‫صورت رو سرویس می‌کنیم
‫و بعد وارد می‌شیم و ‫همه‌ی پول رو برمی‌داریم.
‫نمی‌دونم. از کجا باید بدونم ‫چقدر این قضیه درسته؟
‫حرومزاده زودباش. بهم بگو ‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫شرمنده رئیس
‫پس ده‌ها میلیارد وون تو ‫یه قلک اون بالا جمع کردن
‫تا زمانی که با تمام قوا ‫دهنشون رو صاف کنیم
‫دیگه مجبور نیستیم با اون مستای احمق تو بار سر ‫و کله بزنیم و تقریبا هیچی در نیاریم، عوضیا!
‫رئیس، صبر کن
‫همه‌ی افراد... تو قایم شدی ‫چون رئیس بزرگ رو دور زدی
‫تا الان تمام اینچئون خبردار شدن
‫شک دارم بتونم کسی رو راضی کنم.
‫هی، اینجا رو ببین عوضی
‫قراره این کارو بکنیم تا بتونم ‫پولی که بهش بدهکارم رو گیر بیارم
‫پس...
‫توی فیلیپین چطوری اون همه ‫پول توی کازینو از دست دادی؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫رئیس، باید می‌دونستی که بیش از ‫حد روی شانست تکیه نکنی، می‌دونی...
‫عوضی آشغال
‫دوک‌سو
‫دوک‌سو؟
‫آدمای کازینو اومدن دنبالت می‌گشتن
‫کبدت رو برمی‌دارن، کلیه‌هات و ‫چشمات برای پولی که بدهکاری.
‫و الان قراره بمیری، عوضی آشغال!
‫سلام! به کره خوش اومدی!
‫خوش اومدی!
‫من دوک‌سو رو کشتم! باشه؟
‫زودباشین! بیاین جلو حرومزاده‌ها!
‫-هی! ‫-برو! دوک‌سو رو بکش!
‫بگیرینش!
‫پول؟
‫آره.
‫چه‌قدر؟
‫تقریبا...
‫2 میلیون وون.
‫آره.
‫فکر کردی می‌تونی بیای ‫اینجا و اینو درخواست کنی؟
‫نه پولی دادی نه نفقه‌ای نه ‫تو چیزی کمکی بهمون کردی.
‫و الان از من می‌خوای بهت پول بدم؟
‫متاسفم، برای... مادرمه.
‫تو بیمارستان بود.
‫چه قدر بده؟
‫دیابت داره
‫نیاز داره عمل شه.
‫خب، من فقیرم.
‫اوضاع سخت بوده.
‫لطفا، التماست می‌کنم.
‫مامان همیشه خیلی خوب بود باهات
‫ببین دیگه چه قدر ناامیدم که ‫اومدم از درخواست می‌کنم.
‫و بهت پسش می‌دم.
‫واقعا فقیرم.
‫فقط از شوهرم پول می‌گیرم.
‫خب پس، می‌تونی، می‌تونی ازش بپرسی؟
‫دیوونه شدی؟
‫هی
‫و چی باید بهش بگم اگر بپرسه برای چیه؟ ها؟
‫برو بیرون! همین الان!
‫-هی ‫-بابای بچه به زودی میاد خونه
‫-برو ‫-هی
‫فکر کردی داری چه غلطی ‫می‌کنی به اون میگی باباش؟
‫-من پدر واقعیشم، باشه؟ ‫-عه جدی؟ بیشتر بگو.
‫ادامه بده. چرا نمیگی چرا ‫لیاقت اینو داری که پدرش باشی
‫اونجا بودی وقتی به دنیا ‫اومد؟ منم فکر نمی‌کردم...
‫می‌دونی که...
‫همه‌ی اینارو بهت گفتم، باشه
‫ و می‌دونی که چرا نمی‌تونستم بیام.
‫یکی سر کار بیهوش شده بود!
‫آره خب منم بیهوش شدم!
‫تنها بودم و مجبورم شدم به زور ‫خودم رو به بیمارستان برسونم!
‫-و اگر یه کم دیرتر می‌رسیدم،کایونگ مرده بود! ‫-نه، من دیدم که اون آدم واقعا مرد!
‫با چشمای خودم!
‫ولی بیمارستانی نبود، نمی‌تونست بره!
‫عزیزم! ما خونه‌ایم!
‫زود اومدی خونه
‫سلام بابا
‫سلام مامان
‫بیاین تو، اومد اینجا تا گایونگ رو ببینه.
‫و حالا که دیدمش، میرم.
‫داری میری؟
‫آره، یه قرار ملاقات مهم دارم که برم.
‫گایونگ، فعلا خداحافظ.
‫زود می‌بینمت
‫-چطور بازش می‌کنی... ‫-بیا
‫ممنون
‫چرا این موقع اومده بود؟
‫-چرا گذاشتی بیاد تو خونه؟ ‫-متاسفم.
‫داشتم از بازار برمی‌گشتم ‫و جلوی در مونده بود.
‫صبر کن
‫این چیه؟
‫پول نیاز داشتی
‫خیلی ممنونم.
‫قسم می‌خورم بهت پسش بدم.
‫مجبور نیستی.
‫در عوض، می‌تونی دیگه سعی ‫نکنی با خانوادمون کاری داشته باشی.
‫برای گایونگ سخته، ولی...
‫به زودی داریم می‌ریم آمریکا.
‫اگر بازم بیای اینجا...
‫عوضی!
‫فکر کردی پول همه‌چیز رو حل می‌کنه؟
‫بابا، چرا؟
‫سونگ گی‌هون؟
‫بله؟
‫هانگ جون‌هو، پلیس...
‫اخیرا تو ایستگاه پلیس یه ‫گزارشی دادین، درسته؟
‫گفتین یه گروه مردم رو گروگان ‫گرفتن و مجبورشون کردن بازی کنن
‫و همینطور گفتین...
‫بعضی از بازیکنا هم کشته شدن.
‫اوه اون ماجرا؟ آره، از خودم در آوردم.
‫آره، یه داستانی که ساختم وقتی مست بودم...
‫یه کارت برای برادرم فرستادن
‫درست مثل همونی که شما داشتین، آقا.
‫اون چندروز پیش گم شد.
‫فقط پیداش کردم، نمی‌دونم.
‫تو خیابون دیدمش و گذاشتمش تو جیبم.
‫آقای سونگ
‫می‌تونین کمکم کنین.
‫نیاز دارم پیداش کنم!
‫چرا فکر می‌کنی...
‫که من برای تو یا کس ‫دیگه‌ای می‌تونم مفید باشم؟
‫دانشگاه هالیم ‫ بیمارستان قلب مقدس هانگانگ
‫مترجم: ‫Negar FD