‫مترجم: ‫Negar FD
‫«بازی مرکب»
[قسمت هشتم: فرمانده]
چرا اینکارو کردی؟
چه انتظاری داشتی؟
چرا رفتی بالا یارو رو هل دادی پایین؟
تو شانس آوردی ته صف منتظر بودی!
حتما یادت رفته اوضاع اینجا چطوره.
اگر طرف مثل همون مجرمه وقتمون رو تلف می‌کرد چی؟
کاری نمی‌کردی؟
ولی اون رو کاشی آخر بود!
داشت می‌رفت روی کاشی بعدی
از کجا می‌دونی؟
نفر آخر تمام مدت می‌تونست شیشه‌ی حرارت‌دیده رو ببینه
ولی فقط موند و مردن اون همه آدم بیچاره رو اون بیرون تماشا کرد.
تنها دلیلی که من و تو زنده موندیم اینه که اون می‌تونست کاشی‌ها رو از هم تشخیص بده.
بیخیال! تموم کن این چرت و پرتا رو!
اون آدم دلیل اینکه من هنوز اینجام نیست!
من دلیلش رو بهت می‌گم!
دلیلش اینه که من تقریبا حاضرم هر کاری برای برنده شدن بکنم!
اینقدر بهونه نیار! باور نمی‌کنم!
هنوزم یکی رو کشتی!!!
خودت رو جمع کن!
اگه اون پول رو می‌خوایم باید بتونیم همه رو بکشیم!
فقط یه لحظه بهش فکر کن!
باید خوشحال باشی که یکی هست نمی‌ترسه دستاشو کثیف کنه!
و اگر من روی اون کاشی بودم چی؟
بیخیال!
گی‌هون!
زندگیت خیلی حقیرانه‌ست، و دلیلش اینه:
به خاطر اینه که همیشه باید دهنت رو باز کنی و یه سوال احمقانه بپرسی!
چون یه فضول احمقی که کندذهن‌تر از اونه که دهنش رو بسته نگه داره!
یکی که همیشه تو دردسر میوفته ولی هیچوقت نمی‌تونه تشخیصش بده!
باشه
درسته، همینطوری درگیر این داستانا شدم...
چون یه دیوونه‌ی کندذهن بی‌کفایت بودم!
یه خنگول که با مادرش زندگی می‌کنه اما تو هم با من اینجایی!
این جالب نیست؟
چرا
پسر طلایی سانگ‌مون دونگ، چو سانگ‌ووی نابغه،
که به اس‌ان‌یو رفته، اینجاست؟
تو این گوه‌دونی می‌گرده
با ما ساده‌لوحا می‌چرخه
تقصیر منه که تو اینجایی؟
بازیکنان، بهتون تبریک می‌گیم بابت گذر
موفقیت‌آمیزتون از پنج بازی اول.
حالا شما سه نفر فینالیست هستین
و به همین دلیل یه هدیه‌ی ویژه براتون تدارک دیدیم.
قبل از اینکه هدیه رو نشونتون بدیم
لطفا لباس‌هایی که آوردیم رو تنتون کنین.
زنده بیاریدش برام.
29 ژوئن دوشنبه
رئیس
-جون‌هو! -رئیس، خودمم!
-کدوم گوری هستی؟ -می‌تونین صدام رو خوب بشنوین؟
-چندین روزه که نه دیدمت نه خبری ازت دارم! -فقط صبر کنین، بعدا توضیح می‌دم!
-فکر کردی کدوم خری هستی؟ -ببینین، من یه جایی تو جنوب غربی
-سرزمین اصلی چین هستم. -چی؟
می‌تونین رد سیگنال تلفنم رو بزنین؟
-یه تیم کامل برای این جمع کنین. -چی؟
-یه تیم کامل؟ -به پشتیبانی نیاز دارم!
باید یه جوخه‌ی کامل تشکیل بدین، پلیس، گارد ساحلی... همه!
چی گفتی؟ صدات رو نمی‌شنوم!
بزار یه سری چیز بفرستم برات، باشه؟
-آروم حرف بزن... -دوباره بهت زنگ می‌زنم!
چی کار کردی...
شام امشب به نشونه‌ی قدردانی تدارک دیده شده
برای فداکاری و تلاشی که شما فینالیست‌ها نشون دادین
و برای اینکه تشویقتون کنه تا در بازی نهایی حتی باشکوه‌تر عمل کنین.
حالا لطفا با آرامش از غذاتون لذت ببرین.
ارسال مجدد
اونجاست!
پلیس! اسلحه‌تون رو بزارین زمین! فهمیدین؟
همین الانشم همه‌چیز رو راجع به شما می‌دونیم
گارد ساحلی به زودی می‌رسه
نمی‌دونم...
تا حالا شده پلیس کره سریع عمل کنه؟
در ضمن، این اطراف تقریبا هیچ سیگنالی نداری...
نمی‌دونم سعی داشتی چی بفرستی
ولی شک دارم رسیده باشه.
بیا و خودت رو تسلیم کن. اونطوری می‌تونی تو دادگاه درخواست معامله کنی
اگر همین الان اسلحه‌ت رو بندازی و گوشی رو بدی
ممکنه بزارم زنده بمونی.
همونجا بمون
اون اسلحه پنج تا گلوله می‌خوره
ولی طبق قوانین پلیس
یکی رو باید خالی نگه داری و یکی دیگه هم باید پوک باشه
اینطوری 3 تا شلیک برات می‌مونه
همین الانشم یکی رو استفاده کردی تا یه مرد رو بکشی
و یکی دیگه برای شکستن قفل
که یعنی فقط یه گلوله تو اسلحه‌ت داری.
یه گلوله برای کشتنت کافیه.
تسلیم شو
بهت هشدار دادم
یه قدم دیگه بردار و...
این تمومه.
حالا با من بیا
کاری که می‌گم رو بکن
وگرنه می‌میری.
تو کدوم...
خری هستی؟
این‌هو!
بیا بریم...
آسونش کن.
برادر...
این‌هو، چرا؟
سبیوک
چیزی نیست.
نیومدم تا بکشمت
داری از حال میری
اگر می‌خواستم تا الان کشته بودمت.
این به خاطر سانگ‌وو تو دستمه
حفاظت، می‌دونی؟
خیلی حالت رو به راه نیست، نه؟
نه خوبم، حالم خوبه.
چی شد اصلا به غذات دست نزدی؟
خیلی خوب نپخته بودنش، همین.
دروغ نگو، لطفا.
حالا گیریم آسیب دیده باشم
می‌خوای سعی کنی درمانش کنی؟
باید به خودت فکر کنی.
فقط تنهام بزار، خوب میشم.
هی، کانگ سبیوک
باید با هم بمونیم
می‌تونیم شکستش بدیم
بازی هرچی که باشه
به عنوان هم‌گروهی با هم ازش رد می‌شیم.
به اون روانی نشون می‌دیم چه کاری از دستمون بر میاد!
اون همه پول جایزه رو تقسیم می‌کنیم و در می‌ریم!
و می‌دونی قراره با اون همه پول چی کار کنی وقتی بریم بیرون؟
اول بدهی‌هامو صاف می‌کنم
و یه مغازه‌ی خوب و تمیز تو شهر برای مادرم می‌خرم.
همیشه آرزوش بود یه مغازه‌ی واقعی داشته باشه، نه فقط یه غرفه‌ی کوچیک...
و منم...
بلاخره شروع می‌کنم پدری کردن برای دخترم...
برای اولین بار تو زندگیم.
دخترت چند سالشه؟
10 سالشه.
برادر کوچیک منم همینطور.
و الان برادرت کجاست؟
یتیم خونه.
بهش قول دادم زود از اونجا میاد بیرون
مادرمون الان تو شمال گیر کرده
بهش گفتم به محض اینکه پول کافی داشته باشم میارمش بیرون
و برای همه‌مون یه خونه می‌گیرم.
خیلی پول هست اونجا! فکر کنم حتی با نصفش، کلی پول داری!
هی، گی‌هون!
فکر می‌کنم من و تو باید یه قراری بزاریم.
چه قراری؟
فقط محض احتیاط اگر...
واقعا یکیمون تونست یه جوری از این جهنم بره بیرون
از خانواده‌ی اون یکی مراقبت می‌کنه، باشه؟
اینو نگو! بیخیال!
سانگ‌وو رو شکست می‌دیم و بعد با هم از اینجا بیرون می‌ریم!
ولی هنوزم می‌خوام قسم بخوری.
نیاز دارم قسم بخوری که ازش مراقبت می‌کنی!
اینکارو نکن
این تو نیستی!
ته دلت واقعا آدم خوبی هستی.
هی
هی چی شده؟
هی، تو... تو...
تو...
چه اتفاقی افتاد؟ کی...
آسیب دیدی؟
لعنتی!
-آقا... -ها؟
فکر کنم می‌خوام... می‌خوام برم خونه دیگه.
هی صبر کن سبیوک! بمون اینجا!
خودت رو ول نکن، فقط همینجوری بمون...
می‌رم یکی رو بیارم، باشه؟
هی، هی! نیاز به کمک داریم!
کلی خون از دست داده!
یکی بیاد اینجا!
یه دختر خیلی بد صدمه دیده!
کسی اون بیرونه؟
بیاین تو عوضیا!
یکی داره می‌میره!
کمک بفرستین!
اگر می‌خواین دور بعد بازی کنه زنده نیازش دارین!
یکی اون بیرون هست؟ لطفا جواب بدین!
اوه هی!
میشه لطفا یه دکتر خبر کنین؟ کلی خون از دست داده!
عجله کنین! لطفا!
اون...
سبیوک...
سه...سبیوک!
سبیوک!
نه!
اوه نه! سبیوک...
اوه نه، سبیوک نه!
جون‌هو...
این‌هو، چرا؟
‫مترجم: ‫Negar FD