‫خبر داغی به دستمون رسیده: ‫رئیس‌جمهور...
‫به زودی در راستای افزایش آمار...
‫ضرب و شتم و قتل ‫و کاهش روز افزون...
‫بنزین در سراسر آمریکا ‫بیانیه‌ای رسمی منتشر می‌کنه.
‫ولی فعلا آروم باشین و از این آهنگ کلاسیک ‫دهه شصت میلادی لذت ببرین.
‫[پرفروش‌ترین کارمندان سال 2010 ‫در «بیمه اعتماد»]
‫نمی‌خوام روانی جلوه کنم. ‫اصلا نمی‌خوام؛
‫ولی از نظر آماری به نفعمونه.
‫هوم.
‫ملت که بترسن، وحشت می‌کنن.
‫وحشت هم سوانح رو افزایش می‌ده...
‫ما هم کلی پول به جیب می‌زنیم.
‫می‌خواستم بگم فرصت ‫ارزشمندی در راستای...
‫انجام کارمون به دست میاریم.
‫- درسته. ‫- واسه همین رئیسمونه دیگه.
‫ولی انصافا سایمون هم اشتباه نمی‌گه.
‫هیئت مدیره‌مون که دیوانه شدن.
‫اگه جینا هم از پس ‫این حجم تماس‌هامون بربیاد...
‫[اختلالات شخصیتی بلر: خودشیفتگی، ضداجتماعی، ‫دوقطبی نوع اول، دوم و سوم، اسکیزوفرنی]
‫[انواع اختلالات]
‫جز، ممکنه بالاخره شکستش بدی.
‫شاید بتونه خوابش رو ببینه.
‫شکست می‌خوری.
‫اِم، من شنیدم ملت دارن ‫به همدیگه حمله می‌کنن.
‫یعنی یهویی حمله می‌کنن. ‫روانی می‌شن.
‫چنگ می‌گیرن، گاز می‌گیرن...
‫- یعنی... ‫- جول، نمی‌دونم چه خبره، ولی از مهمونی...
‫کریسمس پارسال خودت و همسرت ‫که بدتر نیست.
‫دماغت سوخت جول.
‫حالا که حرف مهمونی شد،
‫برایان می‌خواد دکوراسیون ‫مراسم ازدواجمون صنعتی باشه.
‫خود عمارت ویمبیش قشنگه‌ها، ولی...
‫[اختلالات شخصیتی بلر: خودشیفتگی، ضداجتماعی، ‫دوقطبی نوع اول، دوم و سوم، اسکیزوفرنی]
‫[انواع اختلالات]
‫جینا، راجع به محل برگزاری مراسم ازدواجم...
‫حرفی تو دلت مونده؟
‫«بیمه اعتماد»، همیشه در خدمتیم، بفرمایین.
‫لطفا گوشی دستتون باشه.
‫دو ماشین سر تقاطع گلن‌وود و هاس ‫شاخ به شاخ شدن.
‫اگه شرایط همین‌طور بمونه، ‫تا امشب این عکس‌ها عوض می‌شن.
‫پرفروش‌ترین کارمندان اضافه حقوق می‌گیرن.
‫نظرتون چیه به مشتریان ‫نگرانمون انگیزه بدیم؟
‫آره، به مشتریان نگرانمون انگیزه می‌دیم ‫طرح‌های گرون‌تری بخرن.
‫«بیمه اعتماد»، همیشه در خدمتیم، بفرمایین.
‫لطفا گوشی دستتون باشه.
‫«بیمه اعتماد»، بفرمایین. ‫لطفا گوشی دستتون باشه.
‫ممنون که پشت خط می‌مونین.
‫«بیمه اعتماد»، همیشه در خدمـ...
‫لطفا گوشی دستتون باشه. ‫یه لحظه پشت خط باشین.
‫دارم وصلتون می‌کنم... ‫«بیمه اعتماد»، بفرمایین.
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و آیـــدا» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و AydaNaderiSubT@
‫تأثیر رسانه‌هاست.
‫شلوغش کردن.
‫ملت باید آروم بگیرن.
‫«مرکز کنترل و پیشگیری بیماری» ‫که همین بغله.
‫اگه واقعا تو بیمارستان‌ها ‫مشکلی پیش اومده بود،
‫همه‌جانبه بررسی می‌کردن.
‫کسی چیزیش نیست.
‫به جز جینا. ‫دیگه کار از کارش گذشته.
‫وای، اون‌جوری نگاهم کرد.
‫الان گازم می‌گیره!
‫وای. ‫خیلی‌خب.
‫بریم سر کارمون بچه‌ها.
‫جینا...
‫- لطفا گوشی دستتون باشه. ‫- دارم می‌رم بیرون.
‫لطفا تماس‌هام رو به گوشیم وصل کن ‫و تا همه نرفتن،
‫از پشت میزت بلند نشو.
‫دوشنبه در پشتی قفل نبود.
‫ضمنا، باز هم لیوان دسته‌دار سفارش بده.
‫همه‌اش نیست و نابود می‌شن.
‫تماس‌هات رو وصل کنم، ‫در رو قفل کنم، لیوان دسته‌دار سفارش بدم.
‫ردیفه.
‫خداحافظ همگی!
‫طرح‌های گرون‌تر بفروشین.
‫موارد بیشتری رو پوشش بدین.
‫آخرهفته خوبی داشته باشین!
‫«وقتی آدم بین مرگ و زندگیه،»
‫«موج تاریکی تو مغزش گسترش پیدا می‌کنه.»
‫نه‌خیر.
‫الان اومدیم تعطیلات بلر.
‫خیلی‌خب، درسته.
‫خودمون دوتایی می‌ریم جزیره جکیل ‫و با کوسه‌ها شنا می‌کنیم.
‫کمبود بنزین در آتلانتا فاجعه‌بار شده...
‫و صف‌های متعدد و درازی ‫سراسر شهر تشکیل شده.
‫شهردار از همه خواسته ‫در این شرایط دشوار...
‫- خونسردیشون رو حفظ کنن... ‫- بالاخره اومد.
‫گمون کنم منشیمون ‫لیوان‌های قهوه‌ام رو می‌قاپه.
‫طی شش ماه اخیر ‫بدتر هم شده.
‫انگار لال بی‌کفایتیه...
‫که همین‌طوری صبح تا شب ‫بهم زل می‌زنه.
‫انگار داره من رو می‌پاد.
‫[بنزین نداریم]
‫دیوانه شدی؟!
‫اینجا پمپ بنزینه‌ها.
‫این دیگه چه کاریه؟! ‫می‌بینی؟!
‫منظورم دقیقا همین بود.
‫کدوم منظورت رو می‌گی؟
‫بلر.
‫گمون نکنم اینجا دفترمون باشه.
‫اِم... نه... ‫نمی‌خواستم برم.
‫صرفا اومده بودم ‫تنقلات بخرم، آخه...
‫دستگاه فروش خودکار خودمون خرابه و... اِم...
‫سه سوته برمی‌گردم.
‫نمی‌دونم چی بگم جینا.
‫درخواست انجام کارت ‫اصلا انتظار زیادی نیست.
‫همه دارن انتظاراتم رو برآورده می‌کنن.
‫گمون کنم باید در راستای کارت ‫تجدید نظر کنیم.
‫ببخشید. ‫داری اخراجم می‌کنی؟
‫وای جینا.
‫حتی از پس یه دستور ساده هم برنمیای.
‫اون همه وسیله واسه دو شب خیلی زیاده‌ها.
‫قراره با برایان آخرهفته ‫پرماجرایی داشته باشیم.
‫آره.
‫واقعا که نمی‌خوایم بریم.
‫صرفا آخرهفته رو می‌ریم.
‫ولی من باید تا شش بمونم ‫که حواسم باشه در پشتیمون قفله.
‫یکی باید بمونه دیگه!
‫به من پشت نکن جینا!
‫کارت همینه دیگه!
‫شوخی ندارم.
‫جینا، خیلی وقته می‌خوام چنین کاری بکنم، ‫خیلی هم شرمنده‌ام،
‫ولی آره، سرکار خانم اخراجی.
‫الان با جزمین تماس می‌گیرم.
‫خدایا.
‫راننده‌اش کو؟
‫کسی راننده این ماشین رو ندیده؟!
‫خدایا. ‫باید از اینجا برم.
‫این دیگه چه کاریه؟!
‫شرمنده‌ام. ‫شرمنده‌ام.
‫جینا، واسه چی تو صندوق عقبت شاتگان داری؟
‫شرمنده‌ام.
‫باید کامیونت رو ببرم.
‫شلنگش رو باز کن.
‫نه، کار خطرناکیه.
‫خب، پس لطفا درستش کن.
‫شلنگش رو باز کن.
‫نه‌خیر.
‫جینا، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫جول راست می‌گفت عوضی بی‌شعور.
‫خانم، من از مأمورین ‫وزارت امنیت میهن...
‫در آتلانتا هستم.
‫لزومی نداره وحشت کنین.
‫سلاحتون رو بذارین پایین.
‫بهتون میاد دختر خوبی باشین.
‫دختر خوب که نباید کامیون بنزین رو ‫با شاتگان هدف بگیره.
‫با کمال احترام، ‫شما که من رو نمی‌شناسین.
‫سوییچش رو بده.
‫- زود باش! ‫- چی؟!
‫جینا، به حرف جناب مأمور گوش بده.
‫بذارین کمکتون کنم خانم.
‫نه، ببینین، تقصیر منه که عصبانی شده.
‫جینا، اخراجت نمی‌کنم، خب؟
‫قول می‌دم.
‫سلاحت رو بذار پایین.
‫آخه بهتره زندگی عادی ‫و کار عادیت رو...
‫ادامه بدی.
‫بلر، تو هم من رو نمی‌شناسی.
‫تفنگ رو بده من. ‫وندل جون، سوار کامیون شو!
‫جناب، من کامیونتون رو ‫طبق بخش دوازدهم...
‫قانون 82اِی امنیت میهن ضبط می‌کنم.
‫بابا، پشت سرت رو بپا!
‫عمرا اگه بذارم!
‫پشم‌هام!
‫[قصه‌های مردگان متحرک]
‫نمی‌خوام روانی جلوه کـ...
‫حالت خوبه؟
‫آره، صرفا...
‫قهوه‌ام اذیتم کرده.
‫شاید بهتر باشه یکی دیگه ‫صبح‌ها قهوه‌مون رو دم کنه.
‫من امروز صبح قهوه‌مون رو دم کردم.
‫داشتی می‌گفتی؟
‫داشتم می‌گفتم...
‫درسته، داشتم می‌گفتم ‫روانی‌کننده است...
‫نه. ‫یعنی وحشت کردن.
‫وحشت کردن.
‫وحشت خوبه.
‫از نظر آماری خوبه.
‫یعنی واسه کسب و کارمون خوبه.
‫آره، افراد نگران شلوغش می‌کنن...
‫و سطح کورتیزول...
‫و هورمون‌های استرس ‫بدنشون افزایش...
‫- «بیمه اعتماد»، بفرمایین. ‫- اِم...
‫سوانح زیادی رخ می‌ده ‫و بیمه لازمشون می‌شه.
‫- دو ماشین شاخ به شاخ شدن... ‫- خواهش می‌کنم.
‫یه لحظه تماس‌ها رو جواب نده.
‫لطفا گوشی دستتون باشه.
‫یعنی نگران نیستی؟
‫نه.
‫اِم...
‫فقط بابت جینا نگرانم.
‫اصلا ما چقدر جینا رو می‌شناسیم؟
‫شاید قاتل زنجیره‌ای باشه.
‫شاید سارق بانک باشه.
‫چی؟
‫شاید زیر میزش شاتگان قایم کرده باشه.
‫وای!
‫برین عقب.
‫الان روانی می‌شه!
‫«بیمه اعتماد»، لطفا گوشی دستتون باشه.
‫چیه؟
‫تماسش رو به کجا وصل کنم؟
‫جزمین، جول، سایمون... ‫خودتون که کارتون رو بلدین.
‫کارتون حرف نداره. ‫برین تو کارش.
‫ببینین می‌تونین طرح گرون‌تری ‫به ملت بفروشین یا نه.
‫ترس و وحشتشون رو به کار بگیرین.
‫خیلی‌خب.
‫من می‌رم بیرون.
‫با برایان آخرهفته پرماجرایی داریم.
‫لطفا این دفعه پشت میزت بمون ‫و تماس‌هام رو وصل کن.
‫این دفعه؟
‫آره.
‫هیچ‌وقت وقتی لازمت داریم ‫پشت میزت نیستی.
‫امروز کلی کار داریم.
‫ضمنا، حواست باشه ‫همه که رفتن، در رو قفل کنی.
‫دوشنبه در پشتیمون قفل نبود.
‫نباید باز هم باز بمونه.
‫لیوان‌هامون رو می‌بری خونه؟
‫چی؟
‫لیوان دسته‌دار جدید سفارش بده.
‫کم آوردیم.
‫عه، بوق زدن که کار خودته.
‫چت شده؟
‫اِم...
‫هیچی. خوبم.
‫ساکتی.
‫که چی؟
‫هیچ‌وقت ساکت نیستی.
‫اِم...
‫می‌شه گفت وحشت کردم.
‫اِم...
‫وحشت نکن.
‫قراره بریم جزیره.
‫تا برگردیم، اوضاع آروم می‌شه.
‫نه. اِم...
‫دارم...
‫تا حالا تجربه آشناپنداری داشتی؟
‫تجربه آشناپنداری خیلی بدی داشتی؟
‫کار ذهنه دیگه.
‫سرعت نورون‌ها که زیاد بشه، ‫آشناپنداری رخ می‌ده.
‫آره، درسته.
‫به خاطر نورون‌هاست.
‫[بنزین نداریم]
‫نفس بکش.
‫[بنزین نداریم]
‫وای!
‫عه، چیکار می‌کنی؟ ‫کجا می‌ری؟
‫آهای!
‫شلنگش رو باز کن.
‫- جینا! ‫- بازش کن.
‫نمی‌دونم جریان از چه قراره،
‫ولی قراره باز هم عین دفعه قبل ‫به کشتنمون بدی‌ها!
‫سوییچش رو بده... زود باش!
‫جینا، به خدا قسم.
‫سوییچ رو بده.
‫تکون نخور جناب مأمور.
‫خواهش می‌کنم.
‫رانندگی این کامیون ‫در توانت نیست.
‫در توانم نیست؟
‫همین که یه تفنگ ‫نزدیک کامیونه هست، خیلی خطرناکه.
‫- اون خانم رو می‌شناسین؟ ‫- خوب نمی‌شناسمش.
‫منشیمه، ولی معلومه که روانی شده.
‫باید آرومش کنین.
‫فرصت مسخره‌بازی نداریم.
‫خدایا، واقعیه.
‫وایستین ببینم. فرصت؟ ‫فرصت دیگه یعنی چی؟
‫خدا جون! ‫خیلی شرمنده‌ام!
‫حتما دردت گرفت.
‫خیلی شرمنده‌ام!
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫- همون‌جا بمون! ‫- چی؟
‫کاری نداشته باش دیگه!
‫وایستا! از امنیت میهن ‫دستور می‌دم وایستی!
‫- شلیک می‌کنم‌ها! ‫- نمی‌تونی.
‫اون‌جوری همگی منفجر می‌شیم.
‫ای زنیکه عوضی.
‫بلر!
‫جینا، وایستا!
‫شرمنده‌ام.
‫جینا؟
‫چش شده؟
‫چیزیش نیست.
‫خیلی داغونه.
‫تو هم داری تجربه‌اش می‌کنی، مگه نه؟
‫جریان از چه قراره؟
‫اون آقائه...
‫واقعا داشت خانمه رو می‌خورد.
‫داشت می‌خوردش.
‫می‌دونم.
‫اون مأمور آژانس امنیت ملی...
‫- امنیت میهن بود. ‫- چی؟
‫مأمور وزارت امنیت میهن بود.
‫گفته بود اتفاق بدی رخ می‌ده، ‫اِم...
‫گفته بود فرصت نداریم.
‫اِم، الان چی شده؟
‫داره تکرار می‌شه.
‫تو هم دو بار تجربه‌اش کردی، مگه نه؟
‫الان مرده‌ایم؟
‫شاید داریم خواب می‌بینیم.
‫اِم، تا حالا اسم تشدید ریختی به گوشت خورده؟
‫یعنی... چیکار می‌کنی؟
‫نه‌خیر. باید راجع بهش صحبت کنیم.
‫باید بفهمیم چه خبره.
‫فقط می‌خواستم تنقلات بخرم.
‫آخه این چه جوابیه؟
‫هیچ آدم عاقلی در جواب چنین شرایطی...
‫نمی‌گه «می‌خواستم تنقلات بخرم».
‫دستگاه فروش خودکارمون خرابه.
‫چند باری بهت گفته بودم، ولی...
‫همیشه سرت شلوغه.
‫همیشه خرابه.
‫من هم می‌خواستم تنقلات بخرم.
‫گرسنه بودم، آخه ناهارم رو جا گذاشته بودم.
‫واسه همین رفتم پمپ بنزین.
‫می‌خوای راجع به همین صحبت کنیم؟
‫می‌خوای راجع به دستگاه ‫فروش خودکار صحبت کنیم؟!
‫جینا؟!
‫جینا!
‫نه!
‫اصلا نمی‌خوام...
‫اصلا نمی‌خوام باهات صحبت کنم!
‫نمی‌خوام باهات...
‫می‌خوای برو پمپ بنزین، ‫می‌خوای نرو پمپ بنزین.
‫من که نمی‌رم پمپ بنزین.
‫فقط...
‫فقط کاریم نداشته باش!
‫کاریم نداشته باش بلر!
‫[بنزین نداریم]
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫آره، خیلی وقته منتظرم.
‫تو هم می‌بینیش؟
‫- بلند شو! ‫- خدایا.
‫- عین فیلم‌ها می‌مونه. ‫- شلنگش رو باز کن.
‫یعنی الکیه؟
‫تفنگش پره؟
‫امکان نداره واقعی باشه.
‫این روزها اصلا معلوم نیست.
‫خیلی بی‌شعوره.
‫پیاده نشو بلر.
‫ممکنه تیر بخوری.
‫- مهم نیست. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫سعی می‌کنم جونمون رو نجات بدم!
‫سوییچت رو بده!
‫قبلا هم این کارها رو کردیم!
‫چیه؟
‫مگه نگفته بودی قرار نیست برگردی؟!
‫خب، بعدش لاستیک ماشینم پنچر شد ‫و مجبور شدم برگردم.
‫مجبور شدم...
‫سوییچت رو بده.
‫زود باش!
‫جای گازت خیلی وخیمه.
‫نپرس از کجا می‌دونم.
‫می‌دونم دیگه.
‫باید بهم بگی جریان از چه قراره.
‫چرا به هر دری می‌زنی ‫که از آتلانتا خارج بشی؟
‫اوضاع وخیمه.
‫خیلی وخیمه.
‫ملت دارن روانی می‌شن، ‫همدیگه رو چنگ و گاز می‌گیرن.
‫ارتش شهر رو به دست گرفته...
‫و همین الان دارن جاده‌ها رو مسدود می‌کنن.
‫فقط دو جاده فرعی رو باز نگه داشتن:
‫جاده 122 و جاده فرعی آرموچی.
‫خواهش می‌کنم سوییچت رو بده.
‫خانم، من مأمور وزارت امنیت مـ...
‫خودم می‌دونم.
‫خودم می‌شناسمت.
‫عه، واسه چی اومدی اینجا؟!
‫- بابا! ‫- وندل!
‫خدایا. ‫سوار کامیون شده.
‫وندل!
‫پسرم تو کامیونه!
‫بلر!
‫بیا سوار شو!
‫سلام! سلام رفیق. ‫همه‌چی مرتبه.
‫می‌خوای فرمون رو بگیری؟
‫از پس رانندگی کامیون برمیای!
‫- بلر! ‫- جینا!
‫خودت رو جمع و جور کن!
‫همین الانش دو بار منفجرمون کردی!
‫نمی‌تونم پشت فرمون بشینم.
‫وندل! ‫کمربندش رو باز کن!
‫وندل، می‌شه... ‫می‌شه کمربندش رو باز کنی...
‫این‌قدر سرش داد نزن بلر!
‫یالا دختر، خودت رو جمع و جور کن!
‫کمر... کمربندش رو باز کن!
‫وندل! ‫وندل، کمکمون کن!
‫کمکمون کن!
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست عزیز دلم.
‫بلر، الان فرمون رو ول می‌کنم!
‫- نه! ‫- در رو باز می‌کنم!
‫- نه! ‫- نه، نه، نه، نه!
‫- الان باز می‌کنم! ‫- نه!
‫[پرفروش‌ترین کارمندان سال 2010 ‫در «بیمه اعتماد»]
‫نمی‌خوای روانی جلوه کنی، ولی...؟
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫شهرداری اطلاعات کافی ‫در اختیارمون نذاشته.
‫مگه تا حالا گذاشته؟
‫اون...
‫مُرد.
‫خودم دیدم!
‫و بعدش بلند شد!
‫مُرده بود، اما از جاش بلند شد.
‫حرفایی که مردم می‌زنن راسته.
‫یه‌جوری گوشت بقیه رو می‌خورد که ‫انگار داشت از گشنگی می‌مُرد.
‫یعنی...دقیقاً همینطوری گاز گرفت و خورد.
‫چشم‌هاش یه‌جورایی...
‫سفید و بی‌رنگ بود.
‫بی‌روح!
‫چرا همچین اتفاقی داره میوفته؟
‫ای‌جان مشکل‌مون حل شد.
‫خفه‌شو!
‫واسه این داره همچین اتفاقی میوفته ‫چون تو دهن گشادت رو نمی‌بندی!
‫همه‌ش ور و ور حرف می‌زنی...
‫و بعدش
‫وقتی اون مسئله تموم شده،
‫بازم دهنتُ نمی‌بندی!
‫یه‌جورایی همیشه همه‌چی ‫تقصیر توئه!
‫دیگه خسته شدم!
‫دیگه تحمل شنیدن حرف‌های خودخواهانه‌ات رو ندارم!
‫فکر می‌کنی این دور و وری ‫هات واقعاً دوستت دارن؟
‫اینطوری فکر می‌کنی؟
‫خوب نقش بازی می‌کنن، خوب پایِ حرف‌هات
‫درمورد زندگی‌ات می‌شینن.
‫تا بتونن یه‌کاری کنن اسم‌شون بره ‫جزو فروشنده های برتر.
‫باید کسشعرهایی که پشتت می‌گن ‫رو بشنوی!
‫جزمین بگو دیگه.
‫بگو حالت از موهاش بهم می‌خوره!
‫و لباس‌هاش.
‫چطوری آخه؟
‫چطوری می‌تونی اینقدر خرت و پرت ‫به خودت آویزون کنی؟
‫اصلاً می‌دونید چرا همیشه دوشنبه‌ها ‫در پشتی دفتر بازه؟
‫چون جوئل... ‫اشکال نداره.
‫دوشنبه‌ها زودتر میاد سرکار تا بتونه ‫زودتر هم بره...
‫واسه اینکه به مسابقه فوتبال دخترش برسه ‫و پیشش باشه.
‫اسمش امبی بود، نه؟
‫امیلی. ‫امیلی.
‫حالا هرچی.
‫اما تو می‌تونستی همه اینا رو زودتر بدونی، ‫اگه...
‫اینقدر از خودت تعریف نمی‌کردی و ‫مثل آدم می‌اومدی باهامون حرف میزدی.
‫عروسی‌ت و تجملاتش ‫برای هیچکس مهم نیست!
‫ما داریم تو یه شرکت بیمه کار می‌کنیم.
‫زندگی همه‌مون کیری‌ـه.
‫زندگی تو...
‫کیری‌ـه!
‫پس توروخدا یه لطفی بکن
‫و فقط...
‫کارت رو ول کن و دست دوست پسرت رو بگیر
‫و از این شهر برین، ‫و دست‌ از سر من بردار.
‫و دیگه هم لیوان‌های کثیفت رو نذار روی میز من!
‫من خودخواهم؟
‫یا تو؟
‫تو خودخواهی!
‫اگه حواست رو جمع می‌کردی
‫و کارت رو تموم می‌کردی،
‫از همون اول همچین اتفاقی نمی‌افتاد.
‫خودخواه بودن تو
‫اولین حرفی بود که زدم!
‫یعنی خدایی به بقیه حرف‌هام گوش ندادی؟
‫اگه جون‌تون واسش ذره ای مهم بود،
‫بهتون می‌گفتید که از اینجا برید.
‫به‌خاطر وندل اینکارو کردم!
‫و همه‌مون.
‫دمت‌گرم قهرمان.
‫اگه خواستی می‌تونی الان ازم تشکر کنی ‫یا از زندان‌ هم نامه بدی اشکال نداره.
‫خانم، این تفنگ به‌نام شما نیست.
‫می‌شه توضیح بدین چطوری ‫به دست شما رسیده؟
‫مال برادرمه.
‫توی یه محله زندگی می‌کنیم.
‫وقتی اون می‌ره سرکار، ‫من از دخترهاش مراقبت می‌کنم
‫حواسمم هست که بهش دست نمی‌زنن.
‫همیشه توی صندوقه.
‫هردومون خوب می‌دونیم ‫چرا همچین غلطی کردی!
‫تا تانکر منفجر نشه دیگه.
‫تا هرکسی بره رد کارش!
‫خانم‌ها، لطفاً از هم فاصله بگیرید.
‫حتما به عمرت شعر نخوندی...
‫که کسشعرهای خودت رو قبول داری.
‫گورتُ از این پمپ‌بنزین گم کن!
‫ای کاش می‌تونستم.
‫برو به جهنم.
‫این دنیا دیگه با ‫جهنم فرقی نمی‌کنه
‫نگه‌داری اسحله غیرمجاز جرم محسوب می‌شه.
‫دیگه کافیه!
‫این رو می‌دم به جزمین!
‫چون ازت متنفره!
‫نه، نه، نه، نه
‫بــلر!
‫بمـیر!
‫جینا، نمی‌خوای جوابِ...
‫نه، برید رد کارتون.
‫می‌دونم هی به چی فکر می‌کنم؟
‫به چشم‌هاش.
‫خاکستری‌ان.
‫مُرده یا زنده، ‫در هر دو حالت خاکستریه.
‫روی ماشین اسباب‌بازی وندال ‫کلی چسب زخم بود.
‫شاید می‌خواسته وقتی بزرگ شد دکتر بشه!
‫زنه همیشه یه‌طور جیغ می‌کشه...
‫هرباری که شوهرش می‌پره صورتش رو متلاشی کنه!
‫دیگه نمی‌تونم...
‫باید برم، باید برم.
‫حالت خوبه؟
‫بیا، این رو بخور.
‫ممنون.
‫خدای من.
‫می‌دونستی هیچوقت تا ‫ ساعت 5 دووم نمی‌یاریم؟
‫از ساعت 5 متنفرم.
‫به‌نظرت چند ساعت آینده بهتره یا نه؟
‫احتمالاً نه.
‫اما حداقل دیگه تکراری و حوصله‌سربر نیست.
‫دلت می‌خواد بری...
‫اما شهر داره قرنطینه می‌شه.
‫ارتش اومده.
‫اگه سعی کنی هم و نمی‌تونی از شهر ‫خارج بشی...
‫مگه اینکه چندتا راه امن بلد باشی.
‫به من نیاز داری.
‫بذار برم...
‫لطفاً.
‫نمی‌دونم وقتی این اوضاع تخمی شروع ‫شد، داشتم چیکار می‌کردم...
‫اما الان فقط...
‫می‌خوام برم پیش برادرم و بچه‌هاش
‫و از اینجا بزنیم به چاک.
‫واسه جایی که می‌خوایم بریم به ‫اون تانکر بنزنین نیاز دارم.
‫برادرزاده‌هات کجان؟
‫مرکزشهر، واشنگتن پارک.
‫خودت رو به کشتن می‌دی!
‫دارن شهر رو قرنطینه می‌کنن.
‫بحث خانواده‌ام درمیونه!
‫خیلی درمورد این موضوع بحث کردیم،
‫و می‌خوام چیزی رو بگم که هردومون ‫خوب می‌دونیم...
‫ما هیچوقت قرار نیست دوست باشیم!
‫تو از من خوشت نمیاد، ‫من از تو خوشم نمیاد.
‫اما...اشکالی نداره.
‫من...
‫بلر، تو برایان رو داری.
‫منم باید برم پیش خانواده‌ام.
‫ولی ازت می‌خوام ‫چرخه رو از بین ببری!
‫لطفاً
‫کاری نداشته باش و بذار برم.
‫بلر.
‫وایسا!
‫وگرنه شلیک می‌کنم
‫حالت خوبه؟
‫نه.
‫مرسی که پرسیدی!
‫حتی با اینکه حالت از موهام بهم می‌خوره.
‫چی؟
‫رنگ‌ش رو خیلی دوست دارم.
‫حله.
‫امروز زود می‌بندیم.
‫- واقعاً؟ ‫- اره.
‫جول، حق با توئه.
‫اوضاع خیلی بدتر از ایناست.
‫همه‌تون باید برید.
‫بلر، قرصت رو خوردی یا...
‫جدی گفتم.
‫برید.
‫- اما اگه مشتری‌ها زنگ زدن... ‫- مهم نیست
‫برید! گم و گور شید، جمع و جور کنید برید ‫نمی‌دونم....
‫فقط برید، سریع.
‫باشه، حالا که می‌گی...
‫- اره برید ‫- دوشنبه می‌بینمت
‫عزیزم من توی راهم.
‫چیکار می‌کنی؟ نیم ساعته الاف منتظرم!
‫نمی‌دونی چه ترافیکی شده.
‫وقتی بابام مُرد...
‫همه‌اش پیشم بودی.
‫واقعاً ازت ممنونم.
‫خیلی‌خب...
‫خواهش می‌کنم.
‫بریم؟
‫توی پمپ‌بنزین حتی به خودت زحمت ندادی
‫از ماشینت پیاده بشی و کمکم کنی...
‫چـرا؟
‫کمکت کنم؟ چی؟
‫بارها و بارها مُردنم رو تماشا کردی.
‫چـرا؟
‫چی؟
‫بلر، الان وقتش نیست.
‫درست نیست...
‫ما مال هم نیستیم.
‫داری ازم جدا می‌شی؟
‫ما نامزد کردیم، بلر.
‫هردومون خوب می‌دونیم برایان.
‫ما برای هم ساخته نشدیم.
‫و زمان...
‫اونقدری زیاد نیست که صرف کارهای ‫اشتباهی بکنیمش.
‫فقط برو!
‫برو یه‌ جزیره‌ای جایی. ‫مراقب باش.
‫چقدر آروم حرکت می‌کنین...
‫زود تمومش کن بره!
‫تلفن‌ها رو جواب ندید.
‫امروز زود تعطیل می‌کنیم.
‫برید.
‫جینا، یه لحظه بیا.
‫شما هم می‌تونید تلفن‌ها رو جواب بدیدها...
‫خب، حق با تو بود.
‫نتونستم خودم رو به مرکز شهر برسونم.
‫تو چیکار کردی؟
‫همینجا موندم و گازم گرفتن.
‫بدترین راه بیرون اومدن ‫از دژاوو بود.
‫متاسفم.
‫خب...
‫ببخشید که این دوسال خیلی ‫ آدم عوضی و رومُخی بودم.
‫- واقعاً؟ ‫- دیوانه‌وار عصبانی می‌شدم
‫و احتمالاً از همون ‫روز اول ازم متنفر شدین...
‫و همه تقصیرها رو می‌انداختم ‫گردن تو.
‫بهونه‌ نمیارم...
‫اما ببخشید.
‫خب، مرسی
‫یعنی...
‫راستش رو بخوای من ازت ‫متنفر نبودم.
‫چرا بودی، اشکال نداره.
‫اره، خب ازت بدم می‌اومد.
‫اما واقعاً، روی مُخ بودی.
‫و رئیس‌بازی در می‌آوردی.
‫و به شدت خودخواه! اونجایی که ‫عصبانی شدم گفتم
‫" چه اتفاقی داره میوفته؟ "
‫عذرخواهی‌ام رو پس می‌گیرم.
‫به‌هرحال، تو یه جندهِ‌ بی‌رحمی
‫و یه بزدل قضاوت‌گر... ‫که درک می‌کنم البته.
‫البته یه‌جورایی باعث شدی دیگه اجازه ندم ‫هرکسی هرطور می‌خواد باهام رفتار کنه
‫و وقتی داشتم می‌مُردم خیلی کمتر از ‫خودم عصبانی بودم.
‫این قشنگ‌ترین و البته ‫عجیب‌ترین حرفی بود
‫که تا حالا یکی بهم زده!
‫گفتنش هم عجیب بود.
‫نمی‌دونم چندبار دیگه می‌تونم ‫این کار رو انجام بدم...
‫تو ایده جدیدی توی ذهنت نداری؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫اون یارو رو دیدین؟
‫این یدونه از اون موجوداته!
‫همه رو می‌کشه!
‫تکون نخور وگرنه مغزت رو می‌پاشونم کف زمین.
‫جینا قاتل خیلی بی‌رحمیه!
‫تقریباً 5 بار من رو ‫به کشتن داد.
‫ممنون.
‫بس‌کن! گفتم بس‌کن!
‫وندل، نزدیک نشو!
‫وندل! برو عقب! وندل.
‫وندل!
‫این آقاهه چش شده؟
‫وندل، برگرد عقب!
‫نــه.
‫قرار بود جلوش رو بگیری!
‫بخواب رو زمین!
‫کجا دارم میرم؟
‫واشنگتن پارک دیگه؟
‫برادرزاده‌هات.
‫مسیر 85 میره به سمت شهر.
‫مسیر 129 هم میره به خارج شهر.
‫چرا حالا این تانکر؟
‫چرا یه پورشه نه؟
‫دیدی که چقدر راحت می‌ترکه.
‫کی سَر به سَر همچین ماشینی می‌ذاره؟
‫بلر کرفورد، از آشناییت خوشوقتم.
‫تو خیلی کُسخلی!
‫همچنین.
‫به‌علاوه، اگه این واقعاً ‫پایان دنیا باشه...
‫بنزین خیلی بیشتر از ‫پول به کار میاد.
‫ماشاالله به این هوش.
‫جدی گفتم‌ها، تیکه نبود.
‫چطوری رفتی توی پذیرش؟
‫خب...اول قرار بود موقت باشه.
‫به مدرسه‌ها برای بازاریابی سر می‌زدم،
‫اما مثل هاروارد نبود و هیچکس رو نمی‌شناختم!
‫با پارتی‌بازی کردن بزرگ شدم آخه!
خیلی از خودراضی بودم.
‫و یه بزدل.
‫اره، تقصیر رفتار منم بود.
‫اره!
‫اما می‌تونستم بهتر از اینا باشم.
‫اره خب تو کسی بودی که ‫با شات‌گان شلیک می‌کرد.
‫اره، یادم رفت به تو شلیک کنم.
‫خدای من، چهره‌ات اون موقع...
‫اذیت‌کردن های این دوسالت رو جبران کرد.
‫فکرکنم فقط...
‫از اینکه هی عصبانی می‌شدم
‫و هیچ کاری نمی‌کردم خسته شده بودم.
‫هـنوزم باورم نمیشه.
‫اما منم خیلی بُزدلم...
‫واسه اینکه بابام رو به موت بود، ‫ با برایان موندم.
‫بابام مُرد.
‫سال پیش. سرطان ریه داشت.
‫فقط از...
‫اینکه تنها بشم می‌ترسیدم.
‫متاسفم...
‫خبر نداشتم.
‫خب، تو هم من رو نمی‌شناسی جینا.
‫خدای من! فکر می‌کردم این راه بازه!
‫اگه بخوای از شهر خارج بشی مشکلی نداره.
‫اما ما می‌خوایم بریم داخل شهر.
‫ببینم راست می‌گی ‫دیگه بزدل نیستم یا نه.
‫ایست!
‫پشمام.
‫می‌دونه چی مسخره‌ست؟
‫ هنوزم دوتا بزدلیم.
‫با تو بحث‌مون شد و بعدشم ‫برایان رو ول کردم
‫با این حال تانکر رو دزدیدیم...
‫چون هردومون مثل سگ ترسیده بودیم.
‫بعد همه این اتفاق‌ها، هنوزم می‌ترسم.
‫منم.
‫بلر، اونجا رو ببین.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خدای من.
‫- از کجا دارن میان؟ ‫- فرار کنید
‫ما بزدل نیستیم!
‫فندکت رو بیار.
‫از ماشین‌هاتون پیاده شید!
‫فرار کنید.
‫فرار کنید!
‫می‌ریزه روشون؟
‫اره، اره، اره.
‫وقتشه!
‫- ناموساً؟ ‫- نــه
‫حالا که می‌خوایم بترکه، نمی‌ترکه...
‫قبلش هی می‌ترکیدها.
‫- اره ‫- باید یه چیز دیگه رو آتیش بزنیم بندازیم
‫- این واسم خوش‌شانسی میاره! ‫- بلر!
‫- بده! ‫- واقعاً؟ باشه.
‫یالا.
‫تا ساعت 5 زنده موندیم.
‫بلاخره تونستیم.
‫تونستیم! ساعت از 5 گذشته.
‫یعنی می‌گی نَمردیم؟
‫چون خیلی دلم می‌خواد بابام رو ببینم.
‫نه.
‫نه، نمردیم.
‫گمون کنم...
‫تو اختلال چند شخصیتی داری
و به منم منتقلش کردی!
‫چی؟
‫اره.
‫خب مردم بیشتر وقت‌شون رو پیش همکارهاشون هستن،
‫تا خانواده‌شون.
‫منطقیه که بعضی رفتارهامون...
‫شبیه هم باشه.
‫آخ مُچم...
‫یعنی فکر می‌کنی من روی تو ‫تاثیر گذاشتم؟
واقعیت داره!
‫خیلی درموردش مطالعه کردم.
‫اختلال هذیانی مشترک.
‫اینها همه‌ش خواب و خیاله.
‫دوتامون توی یه پمپ‌بنزین بودیم،
‫با هم، دردناک‌ترین
‫و خطرناک‌ترین اتفاقات رو تجربه کردیم.
‫و الانم، دوتامون توی یه توهم مشترک هستیم.
ترجیح می‌دی واسه خودت کسشعر سرهم کنی تا با من موافق باشی!
‫از خودم سرهم نکردم، واقعاً می‌گم.
‫هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست اما...
‫- درسته ‫- واقعاً همچین اختلالی هست
‫باشه دیگه.
‫بیا بریم برادرزاده‌هات رو پیدا کنیم.
‫بریم؟
‫این اکسسوری‌های که می‌اندازم جزو برترین ‫های مجله ووگ بودن.
‫عجیبه که وقتی شنیدم تو رو گاز گرفتم
‫خوشحال شدم؟
‫می‌خواستم ازت بپرسم راستی.
‫چطوری بود؟
‫اصلاً اتفاق نیوفتاد.
‫نمی‌دونی چی شد؟
‫هیچ‌کدوم از اینا ‫واقعیت ندارن.
‫جینا!
‫یه‌لحظه وایسا...
‫می‌فرستم واسه جزمین.
‫چقدر خوشحال بشه!
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و آیـــدا» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و AydaNaderiSubT@
‫[آنچه در قسمت بعد خواهید دید]
‫مگه چه چیزی اینقدر این دختر بچه...
‫رو ترسونده که حتی از مادر خودش هم فراریه؟
‫بدون من زنده نمی‌مونی!
‫بروک پیش منه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫بزن وسط سرشون باشه؟
‫- نمی‌تونم ‫- باید بتونی!
‫نگران نباش داریم می‌ریم
‫یه جای امن، باشه؟
‫تو اینکارو کردی! زنیکه مریض...
‫لیدیا...
‫مامان!
‫کی اونجاست؟