‫ظهر بخیر.
‫ببخشید، منتظر بودم شما بپرسید ‫به چیزی نیاز دارم یا نه.
‫خب، اینجا رستوران مورد علاقه ‫مامان و بابای منه،
‫و این جمعه 35ـمین سالگردشونه، «جید».
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫نمی‌دونم، منظورم اسم 35ـمین سالگرد بود،
‫"جید".
‫چه عجیب، چه زمانیه؟
‫هفت و نیم، سه نفر هستن و مطمئن بشیذ ‫که میز کنار پنجره رو حاضر کنید.
‫باید با «دریک» حرف بزنم.
‫...بین المللی سابق انگلستان...
‫«کریس کامارلا».
‫اجرای باور نکردنی‌ای بود.
‫می‌شه زیادش کنید؟ ممنونم.
‫باورم نمی‌شد.
‫حالا به دنبال قهرمانی،
‫«روی»، هم‌تیمی های سابقت ‫توی ریچموند دارن دست و پا می‌زنن.
‫چند تا نظریه برای علت این وجود داره.
‫یکی از اونها از کمبود ‫روحیه رهبری توسط...
‫...«آیزاک مک‌آدو»، کاپیتانی که ‫خودت انتخاب کردی میاد.
‫«آیزاک» بچه خوبیه. راهشو پیدا می‌کنه.
‫می‌دونی، ریچموند زیر نظر «تد لسو»، خب...
‫مثل زنیه که پشت ماشین نشسته، ‫دستپاچه شده!
‫«جورج»! گواهینامه خودتو بخاطر ‫رانندگی توی مستی باطل نکردی؟
‫یه واکنش حساسیت دارویی بود.
‫همون داروییه که باعث شد ‫بشاشی تو شلوارت؟
‫با همه اینها...
‫خب، چی...
‫هی، سلام.
‫خبر خوب.
‫می‌تونیم میز اون گوشه ‫رو واستون آماده کنیم.
‫عالیه، من فقط...
‫...خوشحال می‌شم اون میز رو کنار بذارید. ‫واسه متأثر کردن بابام.
‫شرمنده، نمی‌تونم برای یه میز ‫کنار پنجره بهتون تضمینی بدم.
‫من «روی کنت» رو می‌شناسم، ‫اگه این...
‫باباته؟
‫نه.
‫خب، هرموقع آقای «کنت» میز ‫کنار پنجره رو خواست بهمون بگو.
‫باشه، ممنونم.
‫ترجمه | حامی مغیثی ‫T.me/timelordsubs
‫«یان ماس»، ریدی با این دفاعت.
‫آره، اون گل تقصیر من بود.
‫نمی‌خوام چیزی بشنوم. ‫باید خودمونو جمع کنیم!
‫می‌شه نگهش داری؟ ‫هی بچه ها.
‫نه، می‌ذارم سوت داخل سالن رو بزنی.
‫گوش کنید، واسم مهم نیست ‫که سابقه ما چطوریه،
‫ولی می‌شنوم مردم چی میگن، ‫و مردم درمورد ما اشتباه می‌کنن.
‫بنظر من اینطوری نیست، باشه؟
‫به این دلیل که...
‫من به کمونیسم معتقد هستم.
‫منظورم کمونیسم احساسیه.
‫کمونیسم احساسی چیه؟
‫خب «بامبرکچ»، یک جهان‌بینیه ‫که بهمون یادآوری می‌کنه...
‫...که کمدی رمانتیک با آدمایی ‫مثل «تام هنکس»، «مگ رایان»،
‫یا «جولیا رابرتز» و «هیو گرنت» و... ‫مربی، کسی رو از قلم ننداختم؟
‫«دری بری‌مور»؟
‫- البته «متیو مک‌کانهی». ‫- ایول، ایول، آره.
‫- سه تا «کیت» ها. ‫- «بکینسیل»، «هادسون»، «وینزلت».
‫- «بلانشت» رو یادت رفت. ‫- تلفظش اینطوری نیست.
‫من از «رنه زلوگر» خوشم میاد ‫با تمام فیلم های «بریجت جونز».
‫یعنی اون لهجه‌اش واقعا محشره.
‫و کمدی بدنی که انجام میده ‫واقعا دست کم گرفته شده.
‫- همینه! ‫- درسته!
‫- دقیقا! ‫- من «جودی» رو...
‫یخلی‌خب، به افتخار «زلوگر».
‫رفقا، مسئله اینه که... ‫اگه همه اون آدمای جالب،
‫با آپارتمان های شیک ‫و شغل های جذابشون،
‫که توی حوزه خلاقیتی هم هستن،
‫می‌تونن وارد همچین کشمکش هایی بشن، ‫و ازش خوشحال بیرون بیان،
‫پس ما هم می‌تونیم.
‫«جنیفر لوپز»!
‫واقعا قشنگ گفتی، «دنی». ‫اصلا هم دیر نبود.
‫آقایون، به کمونیسم احساسی معتقد بودن...
‫...این است که باور کنی همه چیز ‫در نهایت قراره خوب پیش بره.
‫این چند ماه ممکنه سخت باشه،
‫ولی بخاطر اینه که داریم ‫نیروی تاریکی رو پشت سر می‌ذاریم.
‫داستان های تخیلی نه با نیروی تاریکی ‫شروع می‌شن، نه تموم می‌شن.
‫اون پدرسوخته وسط داستان فقط میاد.
‫ولی همیشه جواب میده.
‫حالا ممکنه اونطوری که...
‫...فکرش رو می‌کردی پیش نره. ‫یا اونطور که امیدوار بودی،
‫ولی باور کنید، ‫قراره نتیجه بده.
‫همونطوری که باید بده.
‫کار ما اینه که انتظاری نداشته باشیم ‫و خودمونو رها کنیم.
‫شنیدین چی شد!
‫مثل یه کپه عن بازی نکنید!
‫آره، دقیقا حرف من نبود، ‫ولی درست گفتی «آیزاک».
‫خیلی‌خب، بریم نیمه دوم. ‫بیا، مربی.
‫کسی می‌دونه «آیزاک» چه‌اش شده؟
‫من که نمی‌دونم. نه.
‫شاید بواسیر زده.
‫من "سنبل" و "ماچ" رو قبول کردم. ‫ولی این کلمه دیگه امکان نداره.
‫صبر کن ببینم، ما با ‫شفیلد چهارشنبه بازی داریم؟
‫- شنبه. ‫- پس شنبه با شفیلد بازی داریم؟
‫شفیلد چهارشنبه، شنبه.
‫دو بار توی یک هفته بازی داریم؟
‫اسم باشگاه "شفیلد چهارشنبه"ـست. ‫ما شنبه باهاشون بازی داریم.
‫اسمشون شفیلد چهارشنبه‌ست، ‫چون فقط چهارشنبه ها بازی می‌کردن.
‫ولی حالا هر روزی که بخوان بازی می‌کنن،
‫هیچ محدودیتی ندارن، ‫و می‌تونن شنبه بازی کنن،
‫که لازمه دوباره تکرار کنم، ‫با ما توی اون روز بازی دارن.
‫همین شنبه؟ من کلی نقشه دارم.
‫- من که رفتم. ‫- بی‌خیال.
‫- سلام، دکی. ‫- ظهر بخیر.
‫مربی «لسو»، حال «آیزاک» خوبه؟
‫نه، خانم. ‫اصلا نیست.
‫درحال حاضر مثل دستمال توی توالته.
‫که یعنی چی؟
‫- خیلی حساسه. ‫- بوم!
‫غمی که گلوش رو گرفته ‫از کش‌موی مادربزرگ منم تنگ تره.
‫البته باید مادربزرگم رو ببینید،
‫ولی یه جوری کش‌موـش رو محکم می‌بنده ‫انگار موهاش می‌خوان فرار کنن.
‫من اسکل نیستم.
‫- می‌خوای با «آیزاک» حرف بزنم؟ ‫- نه، خودمون داریمش.
‫دقیقا می‌دونم چی نیاز داره. ‫ولی بازم ممنون.
‫باشه.
‫- «آیزاک» چی لازم داره؟ ‫- روحمم خبر نداره.
‫نه، معمولا توی این شرایط...
‫قبل اینکه مداخله کنم یک نفر از تیم ‫باید بره با کاپیتان حرف بزنه.
‫- ولی «آیزاک» که خودش کاپیتانه. ‫- دقیقا.
‫و منم نمی‌تونم از «آیزاک» ‫بخوام خودشو بکشه کنار.
‫ولی اینطوری انگار داریم با ‫یه سری مسائل شوخی می‌کنیم، چی بود اسمش؟
‫- جادوی تاریکی؟ ‫- نه، نه.
‫پیوستار فضا-زمان؟
‫همینه، آره.
‫واقعیتش «آیزاک» یه هاپوی بزرگه. ‫می‌دونید؟
‫و فقط به یه هاپوی بزرگ ‫مثل خودش جواب میده.
‫پس من میرم پیشش.
‫آها جدی بودی؟
‫تو نخندیدی.
‫- تو می‌دونستی جدیه؟ ‫- آره.
‫لعنتی، زشت شد.
‫متأسفم «نیت»، ولی ممنون که بهم گفتی.
‫ولی فکر کنم باید واسش ‫یه هاپوی خیلی بزرگ بیاریم.
‫آره، نه. منم همینو میگم.
‫- آره، آره، ممنون. ‫- آره.
‫خب، بذار ببینم.
‫من "فنی" دوست دارم.
‫یک، دو، سه...
‫قهقهه می‌زنی؟
‫نمی‌دونم، زدم؟
‫شاید.
‫و الآنم داری ادای ‫«ربکای خجالتی» رو درمیاری،
‫که یه شخصیت خیالیه،
‫و وجود خارجی نداره، ‫پس یه خبرایی هست.
‫هی، پسرا!
‫اینم از ماشین اسپرسو ساز رایگان شما...
‫چون من کارم حرف نداره!
‫آدمایی که توی کارشون خوبن، ‫لزومی نمی‌بینن بهش اشاره کنن.
‫واقعیتش دیگه اینطوریا نیست. ‫باید برندم رو تبلیغ کنم.
‫لطفا یادتون نره که آمریکانو رو ‫توی فضای مجازی پست کنید.
‫مستقیم می‌ذارمش اینستاگرام.
‫ممنون، «کالین» ‫صبر کن!
‫می‌شه همین یه بار طوری بنویسی ‫که درمورد استقلال ولز نباشه؟
‫آره.
‫ممنونم.
‫می‌شه من اینو... پس بدم ‫به جاش پول نقد بگیرم؟
‫- همچین چیزی هست؟ ‫- نه.
‫آها، باشه پس.
‫خب حالا، این کارا چیه؟
‫ببخشید، یه مرد عجیبی داره باهام ‫توی بانتر حرف می‌زنه...
‫...و از شعر های «ریلکه» بهم داده.
‫"ترس‌هایمان مانند اژدهایانی هستند ‫که از گنجینه‌هایمان حفاظت می‌کنند."
‫چه سکسی گفت.
‫شاید داری با یه شاعر ‫دل و قلوه میدی.
‫یه جوک از فیلم "سکس اند د سیتی" بود؟
‫نه، ولی ممنون!
‫خوشحالم که هیجان زده‌ای.
‫مخصوصا بانتر، جاییه که ‫آدما روح همدیگه رو لخت می‌کنن.
‫خیلی قشنگ گفتم، ‫بهتره بنویسمش.
‫یعنی بد برداشت نکن.
‫من هنوز با این آقایون توی اونیکی ‫برنامه دوست‌یابی حرف می‌زنم، "تومسنت".
‫جدی؟ اون چطوریه؟
‫کمتر آشکار، ولی بیشتر آشکار.
‫یا حضرت... ‫بقیه‌اش کجاست؟
‫...مسیح.
‫یعنی عشق بازی نباید یکم ‫مرموزانه باشه؟
‫چرا، ولی بستگی داره چی بخوای.
‫می‌بینی؟ همش برمی‌گرده به تبلیغات. ‫حتی توی عشق.
‫آره.
‫اوه «دنی»! از قهوه‌ات لذت ببر.
‫من که قهوه نمی‌خورم. ‫مادرم گفته من توی ژنم قهوه دارم.
‫مشکلی داره بدمش به همسایه‌ام؟
‫اونم قهوه نمی‌خوره ها، ‫ولی پسرش می‌خوره.
‫و می‌خواد یه کاری کنه که ‫پسرش بیشتر بهش زنگ بزنه.
‫حتما!
‫- خیلی هم عالی! ‫- آره!
‫- اینجارو باش! ‫- شرمنده، «نیت».
‫فقط واسه بازیکن ها هستن.
‫آها، خوبه.
‫منم از قهوه متنفرم، ‫خیلی طعم...
‫آره، باشه.
‫«بنظرم خوبی ناشناس بودن اینه که به جای ‫کم حرف زدن، می‌خوای بیشتر حرف بزنی، نه؟»
‫«آره»
‫«خب، اینجا دنبال چی می‌گردی؟»
‫سلام «ربکا».
‫سلام «هیگنز».
‫کمکی می‌تونم بکنم؟
‫دستمزد.
‫ما یه استعلام از ‫ای.اف.سی رکسام داریم.
‫از رئیس جدیدشون ‫بهمون پیام دادن،
‫بزرگان نمایش تجاری، «راب مک‌الینی» ‫و «رایان رینولدز».
‫من متوجه نشدم اینکه می‌خوان ‫باشگاه رو بخرن شوخیه یا نه،
‫واسه همین جوابشون رو ندادن.
‫آره، ولی توی گوشی منو نخوندی؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫من پنج تا پسر دارم.
‫هیچ‌وقت از روی شونه‌هاشون ‫نمی‌بینم که چی کار می‌کنن.
‫قبلا می‌کردم.
‫شرمنده!
‫همسرمه.
‫بعدا بهش زنگ می‌زنم. ‫زیاد نمی‌گذره.
‫ولی یه پیام کوتاه بهش بدم، ‫همینو بهش بگم.
‫زنگ تماس همسرت آهنگ "دختر رنگین‌کمانی" ‫از گروه رولینگ استونزـه؟
‫- آره. ‫- خیلی عاشقانه‌ست.
‫آره، این آهنگ ما بود.
‫موقع آشناییمون داشت پخش می‌شد.
‫و بدون اغراق، ‫اون واقعا رنگین کمون منه.
‫خیلی عجیبه که تورو ‫جوون تصور کنم.
‫آره، زیاد اینو می‌شنوم.
‫من تنها بچه‌ای بودم که ‫توی ابتدایی سیاتک داشتم.
‫اعصاب نخاعیم افتضاح بود.
‫«لزلی»، اگه اشکالی نداره بپرسم،
‫وقتی اولین بار زنت رو دیدی،
‫چطوری جلوش رفتار کردی؟
‫می‌دونی... برندت چی بود؟
‫برند؟
‫خب، می‌دونی شبی که ‫باهاش آشنا شدم،
‫من سعی کردم یه بچه ولگرد بنظر برسم، ‫که موهاش تا اینجا بلنده.
‫بعد "دختر رنگین‌کمانی" پخش شد، ‫منم ادای گیتار زدن درآوردم.
‫ولی تو دستم لیوان بود و سر همین ‫آبجویی که داشتم ریخت رو صورتم.
‫همه اونجا بهم بخندن،
‫به جز یک نفر که بهم ‫یه حوله کثیف و زشت داد.
‫و منم 29 ساله باهاش ازدواج کردم.
‫گمونم... بهترین برند اینه که خودت باشی.
‫«دنبال عشق، گمونم»
‫خوبه.
‫- «نیت»؟ ‫- بله.
‫چیزی می‌خواستی؟
‫نه، من؟ نه، من؟ ‫نه، ممنون. نه، ولی...
‫واقعیتش یه چیزی هست که ‫ممکنه بتونی بهم کمک کنی.
‫آره، بیا بشین.
‫واقعا ممنونم.
‫می‌شه منو مشهور کنی؟
‫نه! «نیت»، نمی‌خوای معروف بشی.
‫جدی؟
‫نه! خبرنگار میفته دنبالت.
‫حالم بهم خورد.
‫آره، روزنامه ها ‫درمورد چرت می‌نویسن.
‫اینو نمی‌خوام.
‫- همه جا آدم میفته دنبالت. ‫- وحشتناکه.
‫«نیت».
‫بی‌خیال، تو آدمی که هستی هستی، ‫چون باید همین باشی.
‫تو باهوشی و استعداد داری.
‫دلت نمی‌خواد با شهرت بازی کنی.
‫نمی‌دونم، مثل اینکه مشهور بودن ‫یه سری مزایایی داره.
‫آدمای مشهور کلی چیز مفتی می‌گیرن.
‫بیشتر اوقات نمی‌دونن ‫واقعا دلشون چی می‌خواد.
‫من می‌دونم چی می‌خوام. ‫یه میز توی رستوران می‌خوام.
‫همین؟
‫خب، شاید به همراه چند تا آدم.
‫که خودت اشاره کردی، ولی...
‫نه، مسلما که تحقیر آمیزه.
‫نمی‌خواستم که... شرمنده.
‫باهام بیا.
‫بجنب!
‫«نیتن» یه میز توی رستوران می‌خواد.
‫عالیه.
‫«آلن دوکاس» توی «دورچستر»؟
‫«لاتلیر روبوشون».
‫«چیلترن فایرهاوس».
‫نه... توی «طعم آتن توتین».
‫الآن به من گفتی «توتین»؟
‫«توتین»، رستوران مورد علاقه خانواده‌اش.
‫خب، اونجا جاییه که پدرم ‫خیلی کم ازش شاکیه.
‫صبر کن ببینم، تو نتونستی توی یه ‫رستورانی به اسم «طعم آتن»...
‫اونم توی «توتین» میز بگیرِی؟
‫نه، غیرممکنه.
‫خب، این که جوابش واضحه.
‫رستوران رو بخر.
‫خب، یه ضرب المثلی هم هست...
‫"برای یکی یه میز بگیر، ‫یه بار غذا می‌خوره.
‫ولی بهش یاد بده چطوری میز بگیره،
‫انقدر میره اونجا که تبدیل به ‫یه مکان محبوبش بشه."
‫این که مسخره‌ست. ‫«نیتن»، فقط مدعی باش!
‫آره، آره، آره.
‫هوشمندانه‌ست، ‫تأثیر گذار،
‫دوست داشتنی، ‫محشر، محشره.
‫بی‌نقصه.
‫شرمنده من فقط... نه.
‫خاک به سرم.
‫باید روش کار کنیم.
‫بهت که گفتم، یا عکسمو بیار پایین، ‫یا بهم کباب مجانی بده.
‫داداش، می‌شه 7.5.
‫منطقیه.
‫ای وای!
‫چه اتفاق جالبی،
‫اونم بعد اینکه از «کیلی» پرسیدم کجایی ‫و با کله یهویی اومدم.
‫گفته بود که انتظار...
‫ورود سیبیلویی رو داشته باشم ‫که قراره عصبیم کنه.
‫فکر کردم قراره «واریو» بیاد. ‫یا خاله بزرگم «ناتالی».
‫نمی‌دونم چرا خاله‌ات انقدر ‫بنظرم جالب میاد،
‫اما از این توصیف ظاهری که ‫ازش کردی لذت بردم.
‫منم سفارش ایشون رو می‌خوام.
‫چرا توی کباب فروشی مورد علاقم ‫میای مزاحمم می‌شی؟
‫اینجا مثل کلیسای منه.
‫آدم چه می‌دونه پای تلفن ‫چقدر ممکنه حرف ها اشتباه برداشت بشه.
‫نظرت چیه بیای جزو مربی ها بشی؟
‫گمشو بابا.
‫چه تاکتیک بحث قشنگی داری.
‫نمی‌خوام مربی‌گری کنم.
‫از کاری که می‌کنم راضیم. ‫کارم هم خوبه.
‫مردم درمورد من توئیت می‌زنن. ‫با کلی جیف.
‫البته بعضی ها بهش میگن گیف. ‫ولی هرچی تو بگی.
‫ببین، اگه از کاری که داری ‫انجام میدی لذت می‌بری،
‫پس تا آخر عمرت همین کارو بکن.
‫چرا نمی‌ذاری از زندگیم لذت ببرم؟
‫- بفرما، رفیق. ‫- ممنونم.
‫- شما پدر و پسر هستین، نه؟ ‫- چی؟ نه.
‫من مربی سابقشم.
‫این که شد همون.
‫شما من و یاد خودم با بابام می‌ندازید،
‫که می‌خواستم یه هفته قبل فارغ شدن ‫از دانشکده پزشکی بیام بیرون.
‫مطمئنم داستان جالبی داره.
‫ممکن بود یه دکتر بشم.
‫کارم هم خیلی خوب بود.
‫مهربون بودن با مریض، ‫خوندن نمودار، بریدن چند تا مزخرف.
‫ولی کاری نبود که من می‌خواستم بکنم.
‫چیه؟ من دوست دارم کباب درست کنم.
‫بگذریم، کباب چطوره دوست من؟
‫خب، به قول «دریزی»، ‫بهترین چیز جهانه.
‫خوبه، نه؟ ‫ایول.
‫ولی «روی»، این لوس بازی ها به کنار...
‫من فقط می‌خواستم ازت برای ‫یه دوست قدیمی کمک بخوام.
‫آقای «آیزاک مک‌آدو».
‫خیلی بد زمین خورده، مگه نه؟
‫دقیقا همینه، و می‌خوام تا شنبه ‫برگرده سر جاش.
‫نظری نداری؟
‫بذار کبابمو تموم کنم ‫و بعدش دعا بخونم.
‫اینم از این.
‫اینم برای صدقات.
‫می‌بینمت رفیق.
‫دیگه گند زد به مکان مورد علاقم.
‫سلام قربان، کمکی از دستم برمیاد؟
‫بله، «نیتن شلی» هستم. ‫رزرو برای سه نفر.
‫بذارید ببینم، آقای «شلبی».
‫آره، «شلبی». ‫ببخشید باید می‌گفتم «شلبی».
‫نه، اسمت این نیست.
‫- شبیهش که بود. ‫- نه، نه!
‫دوباره از اول.
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- بله، «شلی»، رزرو برای سه نفر.
‫بله! آقای «شلفی».
‫درستش «شلی»ـه خودتم می‌دونی! ‫کثافت آب زیر کاه!
‫- خدایا. ‫- نه.
‫خیلی زیادی رفتی.
‫لازم نیست داد بزنی، «نیتن». ‫فقط باید دستوری باشی.
‫با کمال احترام، برای من یکم فرق داره ‫خانم «ولتون».
‫برای شما دستور دادن راحته.
‫اونقدرم نه!
‫تا حالا وارد اتاقی شدی که ‫پر از رئیس باشگاه های فوتبال باشه؟
‫نه.
‫هربار که من پامو می‌ذارم ‫توی یکی از اون جلسات،
‫همه یه طوری نگاه می‌کنن انگار ‫یه دختر بچه با موی دم‌اسبی دیدن.
‫- با اون مدل مو هم خوشگل می‌شی ها. ‫- خیلی.
‫ولی من یه رازی دارم:
‫خودمو بزرگ نشون میدم.
‫قبل اینکه وارد اتاق بشم،
‫یه جای خلوت پیدا می‌کنم، ‫روی نوک پاهام می‌ایستم،
‫دستامو می‌برم بالا. ‫خودمو بزرگ تصور می‌کنم.
‫تا قدرت خودمو حس کنم.
‫اینطوری.
‫پدرسگ، چقدر تو خفنی. ‫بیا حمله کنیم فرانسه.
‫یکم احمقانه‌ست، ولی کار می‌کنه. ‫تو هم مال خودتو پیدا کن.
‫ولی عقب نکش، «نیتن».
‫تو لایق تمام چیزایی ‫که می‌خوای هستی.
‫آره.
‫حالا با «روی» می‌خواییم چی کار کنیم؟
‫همون کاری که وقتی با یه ‫فیل و کرگدن می‌کنی،
‫که منم نمی‌دونم چیه.
‫ببین، «روی» بهم گفت تورو بیارم اینجا. ‫آماده بازی باشی.
‫من دیگه جزئیات نخواستم، ‫خودت که می‌دونی چطوریه.
‫- خیلی رو مخ میره، نه؟ ‫- آره بابا.
‫هیچ چشم‌غره‌ای مثل ‫چشم‌غره «روی کنت» نیست.
‫انگار هر روز خدا عصبانیه.
‫هر 365 روز.
‫سال های کبیسه هم 366 روز.
‫حالا جدی می‌دونی داریم کجا میریم؟
‫نه، ولی اینجاست
‫الآن بهش پیام میدم ‫میگم که اینجاییم.
‫- آره، «روی»؟ ‫- «مک‌آدو»؟
‫اینجا چی کار می‌کنیم؟ ‫چی؟
‫اون ساختمون رو می‌بینی؟
‫- اون خونه تخمیه؟ ‫- خونه بچگیای من بوده.
‫این...
‫جاییه که توش زندگی کردم.
‫توش فوتبال یاد گرفتم.
‫هر روز تخمیِ خدا.
‫توی دوران حرفه‌ایم هرموقع ‫روز بدی داشتم...
‫..برمی‌گشتم اینجا بازی می‌کردم.
‫این «آیزاک»ـه.
‫اینم بقیه کسخلا. ‫تو با اونایی.
‫چی؟ با اینا بازی کنم؟
‫من حرفه‌ایم حاجی. ‫خام خام می‌خورمشون.
‫تا ببینیم.
‫- من چی؟ من چی کار کنم؟ ‫- هیچی.
‫بی‌خیال، من گل حساب کنم؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب، با دستام حساب می‌کنم.
‫این صفر صفره!
‫- بگو گلی زده نشده. ‫- گلی زده نشده.
‫سلام، «شلی» برای سه نفر.
‫بذارید ببینم، «شلی».
‫نه! اسم من...
‫ببخشید، درست گفتین.
‫واقعیتش اسم هممون همینه. ‫اینم مامان و اینم بابام.
‫آره، هممون «شلی» هستیم.
‫- یه مشت «شلی». ‫- انقدر وقت خانم رو نگیر.
‫- مادرت گرسنته. ‫- تمومش کن، «لوید».
‫از طرف بابات عذر می‌خوام، عزیزدلم.
‫کل هفته بود هوس اسناگاکی کرده بود.
‫اگه یادتون باشه که سالگرد 35ـمین سال بود. ‫همون «جید».
‫البته.
‫از این طرف.
‫ببخشید، یادتونه من ‫میز کنار پنجره رو خواستم؟
‫ببخشید، ما برای میز کنار پنجره ‫رزرو قبول نمی‌کنیم.
‫یه لحظه منو ببخشید.
‫نو «نیتن شلبی» پدرسگی!
‫زود برمی‌گردم.
‫زیاد به اینجا عادت نکنید.
‫«جید»، امشب برای خانوادم ‫شب خیلی خاصیه.
‫و میز کنار پنجره خالیه.
‫پس من دوست دارم اینطوری پیش بره...
‫قراره بهمون اون میزو بدی.
‫ما هم قراره پیش‌غذا سفارش بدیم،
‫غذای اصلی، یکم دسر، ‫یه بطری شراب.
‫و قراره متعجب بشی که خانواده «شلی» ‫چقدر سریع می‌تونه...
‫سه وعده غذا بخوره و بره بیرون.
‫خب نظرت چیه؟
‫باشه.
‫مامان، بابا.
‫شاید دلت بخواد شماره‌ام هم به بهت بدم؟
‫نه، این دیگه نه.
‫ببخشید، من دمدمی‌ام.
‫منم همینطور، من...
‫من که سگ نیستم.
‫ممنون.
‫هی «روی»، مطمئنی نیستی؟
‫یه پای تو بهتر از ‫جفت پای این اسکله.
‫حرفتو پس بگیر، بچه ننه.
‫آروم رفیق. فکر کنم روحیات لطیفش خراب شد.
‫یعنی چی «روی»؟ منو آوردی اینجا ‫پام بشکنه؟
‫نه.
‫آوردمت اینجا که یادت بندازم ‫فوتبال فقط یه بازیه.
‫که تو هم توی بچگی تخمیت بازی کردی.
‫چون خوش می‌گذشت.
‫حتی وقتی نزدیک بود ‫پای تخمیت بشکنه.
‫یا احساسات تخمیت ضربه بخوره.
‫پس کون لق احساساتت.
‫کون لق افکارت، ‫کون لق همه این حرفا،
‫برو گمشو اونجا و خوش بگذرون.
‫خیلی‌خب، تمومه.
‫درست گفتم؟
‫عالی گفتی.
‫زیادی گفتم تخم؟
‫نمی‌دونم.
‫مثل دیدن نوک‌سینه خانما ‫توی فیلم «شوگرلز»ـه.
‫انقدر نشون دادن که ‫دیگه بنظرت زیاد نبود.
‫دیگه کشیده شده بودی توی داستان.
‫من یه بار با «جینا گرشون» رفتم بیرون.
‫باعث شد خوشحال بشم.
‫ولم کن!
‫بجنب!
‫همینه، بجنب!
‫ولمون کن بابا.
‫بجنب!
‫«مک‌آدولودو»!
‫بجنب!
‫کارت امشب خوب بود، مربی.
‫واقعا فکر کردی ‫خریدار کسشعر هات هستم؟
‫خریدار چی؟
‫که سعی می‌کنی من برگردم ‫توی باشگاه و مربی‌گری کنم.
‫راه نداره.
‫«روی»، اشتیاق من صفره...
‫ببخشید، اشتیاقی «ندارم» که مجبورت کنم ‫کاری کنی که دوستش نداری.
‫پس قرار نیست گولم بزنی؟
‫شاید یکم.
‫متأسفم، «روی».
‫ولی امشب اومدم اینجا، ‫چون وقتی آدم می‌فهمه...
‫...که می‌خواد تا باقی عمرش ‫مربی یه نفر باشه،
‫دلش می‌خواد باقی عمرش ‫خیلی زود شروع بشه.
‫لطفا تمومش کن.
‫تو تیم مارو تکمیل می‌کنی.
‫خیلی آشغالی.
‫من یه مربی هم هستم، ‫که جلوی یه پسر بچه ایستادم،
‫- ازش می‌خوام... ‫- گوش کن،
‫من قرار نیست برگردم ریچموند.
‫نه الآن، نه هیچ‌وقت.
‫حالا هم گمشو.
‫هرطور مایلی.
‫هی، شرمنده اینطوری شد، مربی.
‫- ساعتتو اشتباهی واسه عصر تنظیم کردی؟ ‫- بله آقای «استیو کر». ممنون.
‫- بازم زود آماده شدی ها. ‫- آره خب...
‫بنظرم لباس پوشیدن آدم توی صبح ‫باید زمانش اندازه...
‫آهنگ «عاشق‌پیشه» از «فیلیپ بیلی» ‫و «فیلیپ کالینز» باشه.
‫- منطقیه. ‫- آره.
‫عجب شنبه قشنگیه. و ما قراره ‫با شفیلد چهارشنبه بازی کنیم.
‫- ملقب به "جغد ها". ‫- آره دیگه، همون.
‫راستی اون جوکت رو تموم نکردی.
‫کدوم جوک؟
‫جغد بریتانیایی چی میگه؟ ‫(اشاره به فصل اول)
‫آها اون...
‫ارزشش رو داشت.
‫ما بلیط های فصل ریچموند رو داشتیم.
‫خانواده من ثروتمند بود.
‫من یه ولگرد جوون بودم ‫که یواشکی می‌اومدم داخل.
‫پدرم برای ما بهترین ‫صندلی هارو می‌گرفت.
‫من اونجا می‌نشستم، ‫چون اونم اونجا بود.
‫مادرم و دوست پسرم عصبانی شده بودن.
‫می‌خواستن زنگ بزنن حراست ‫تا پرتش کنن بیرون.
‫ولی اون اصرار کرد که من بمونم.
‫- و بعد عاشق شدیم. ‫- بعد عاشق شدیم.
‫چند سال بعد، ‫یکی از دوستان نزدیک خانوادگی،
‫از داستان ما برای فیلم ‫«تایتانیک» استفاده کرد.
‫از همون سال درگیر ‫دعاوی قضایی شدیم.
‫- با همدیگه. ‫- با همدیگه.
‫بجنب، ریچموند! ‫- ریچموند!
‫«امروز چی‌کاره‌ای؟» ‫«بازی فوتبال می‌بینم»
‫«فوتبالی هستی! تیمت کدومه؟»
‫«شخصیه»
‫سکس‌چت بازی رو تموم کنید دیگه.
‫بهش بگو مدیر ریچموندی ‫بعد دیگه تو مشتته.
‫- مربی. ‫- دکتر!
‫زمین! ‫سقف!
‫سطل آشغال!
‫نوبت توـه.
‫فقط اومدم حالتو بپرسم.
‫اوه، خیلی لطف دارین.
‫حالم چطوره؟
‫نمی‌دونم، می‌دونی؟
‫من... من فقط این ترس همگانی رو دارم ‫که این جهان برای چیه،
‫می‌گیری؟
‫چند تا دوست خوبمو می‌بینم ‫که این حسو ازم بگیره.
‫پس تحت فشار هستی؟
‫خب در مطب من همیشه بازه.
‫پس چرا در داری؟
‫مربی «برد» می‌تونه واست نصفش کنه. ‫مثل فیلم «شاینینگ».
‫فقط با هشت تا ضربه.
‫پنج تا ضربه.
‫توسط چوب‌بران قهرمان جهانی ‫تأیید شدم، جیگر!
‫این مرد بار ها زندگی کرده، ‫و استادان زیادی داشته.
‫ای لعنتی، دستم سوخت! ‫آتیش پاره رو ببین.
‫لباس روز بازی؟ ‫عاشقش شدم.
‫زیاده روی نیست؟
‫چی؟ زیادی باکلاس؟ ‫اصلا هم نیست.
‫اگه می‌خوای واقعیت رو برملا کنی، ‫بسپارش به دست خیاط.
‫بازم ممنون حالمو پرسیدی، دکی. ‫«گری‌هاوندز» به پیش!
‫و برگشتیم.
‫بیایید لیگ برتر را تمام کنیم...
‫با «آرسنال» که مسیر به سمت ‫«نیوکاسل» واسش همواره،
‫که «متیو کر» هفده ساله ‫اولین کار خودش رو انجام میده.
‫بهش میگن «رونالدو» ایرلندی. ‫امروز چه انتظاری داشته باشیم؟
‫خب، می‌تونیم انتظار یه بازی ‫مسلط رو از این مرد داشته باشیم.
‫«روی»، بنظرت امروز چی کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، هیفده سالشه.
‫احتمالا واسه شام سیب زمینی می‌خوره ‫و قبل خواب جلق می‌زنه.
‫بابت این الفاظ شرمنده‌ایم.
‫«روی»، من دنبال بصیرت بودم...
‫درمورد بازیش.
‫گفتم که نمی‌دونم.
‫تمام کار ما اینه که بشینیم اینجا...
‫...حدس بزنیم اون آشغالا دقیقا ‫چه گُهی قراره بخورن،
‫بعد وقت اضافه باز برمی‌گردیم،
‫و غُر می‌زنیم که چرا اونطور که ‫ما انتظار داشتیم عمل نکردن.
‫ما نمی‌دونیم.
‫البته که ما نمی‌دونیم.
‫ما که توی رختکن پیششون نیستیم.
‫ما توی زمین پیششون نیستیم.
‫ما نمی‌تونیم توی چشم‌هاشون نگاه کنیم، ‫و بهشون شجاعت بدیم...
‫که بهتر از همیشه توی زمین باشن.
‫ما فقط...
‫...فقط از بیرون گود نگاه می‌کنیم.
‫قضاوت می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، «روی».
‫اینم یه نگاهی به تیم قدیمی خودت، ‫که برای یه مسیر جدید حاضر می‌شه.
‫هی!
‫بنظر خیلی آروم نمیاد؟
‫مخصوصا برای یه تیم...
‫که در معرض سقوط قرار داره.
‫ولی خوبه که ببینیم ‫«مک‌آدو» لبخند می‌زنه.
‫کل این فصل خیلی توی خودش بود.
‫واسم سواله امروز چی شدش.
‫آره، خب دیگه بیا.
‫بفرمایید، آفرین. ‫متشخص باشید.
‫هوای امروز خیلی خنکه، ‫مطمئنم دلت تنگ نشده، «روی».
‫چی؟
‫گفتم دلت برای سرما خنک نشده، «روی».
‫دلم برای همه‌اش تنگ شده.
‫ببخشید.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- شرمنده رفقا.
‫با این کارم قصدی ندارم.
‫«روی»!
‫«جف»، باید برم.
‫ممنونم، ‫ممنون «بن».
‫- تو «روی کنت»ای؟ ‫- نه، نیستم.
‫خیلی‌خب، منم. ‫منو ببرن نلسون رود.
‫نه، میرم خونه.
‫سالگرد ازدواجمه، داشی. ‫هنوز هدیه نخریدم.
‫جهنم.
‫عالیه، زنم عاشق پول نقده.
‫دمت گرم.
‫شرمنده رفیق، تا همینجا می‌تونم بیارمت.
‫من همون چیزی رو بهت میگم که «نیکی سیکس» ‫توی برنامه "پشت موسیقی" گفت؛
‫- "با زنت حال کن." ‫- ممنون، «روی».
‫تخم سگ!
‫سگ! سگ!
‫این ساعت رو می‌بینی؟
‫تا ده دقیقه دیگه منو ببر ‫«خیابون نلسون»، بعد مال خودت.
‫بپر بالا.
‫دمت.
‫نه!
‫- باید برم اون داخل. ‫- بلیط داری؟
‫- نمی‌تونیم بدون بلیط راه بدیم. ‫- من «روی کنت»ام.
‫- شبیهش که هست. ‫- یکم.
‫دور دهنش.
‫تو روح پدرتون.
‫یه بلیط رزرو شده برای ‫«ریبا مک‌اینتایر» داری؟
‫خوشحالم برگشتی، «ریبا».
‫بابا! بابا!
‫- لذت ببر. ‫- گوه نخور.
‫پس خودشه!
‫سگ! سگ! سگ!
‫اونجارو!
‫یا خدا!
‫اینجاست! اونجاست! ‫هر جا چشم بندازی هست!
‫«روی کنت»! ‫«روی کنت»!
‫اینجاست! اونجاست! ‫هرجا چشم بندازی هست!
‫«روی کنت»! ‫«روی کنت»!
‫سلام، مربی.
‫- خوشحالم تصمیم گرفتی... ‫- خفه شو.
‫فقط خفه شو.
‫تو منو مربی کردی.
‫ترجمه | حامی مغیثی ‫T.me/timelordsubs