‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام، عزیزم.
‫صبح بخیر.
‫سلام.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫هوی! نمیری توی دفترت؟
‫نه، اول می‌خواستم برم کافه ‫یه چایی برای خودم بگیرم.
‫ایول.
‫منم بیام؟
‫آره، حتما.
‫عالیه.
‫« نیت ریچموند رو نجات داد! » ‫« نیت، توی مشتته! »
‫آفرین.
‫یه سیاست بیهوده دیگه بسازید که باز ‫هفته بعدش پشیمون بشید، اسکلا.
‫دوباره با روزنامه حرف می‌زنی، عزیزم؟
‫بهم بگو چی جوابت رو دادن.
‫سلام. سلام. سلام، مامان.
‫- سلام، عزیزم. ‫- اینارو گرفتم. بفرمایید.
‫ممنونم، به چه مناسبت؟
‫هیچی. همینطوری، روز عادی.
‫هی.
‫اینجارو باش.
‫واقعا جالبه.
‫سلام بابا.
‫«نیتن».
‫اونجارو دیدی؟
‫جدیدا همرو می‌برن توی اخبار، مگه نه؟
‫میگن تواضع به این معنی نیست ‫که خودت رو کوچیک کنی،
‫اینه که کمتر به خودت فکر کنی.
‫پسر نابغه من.
‫آره، ببخشید مامان. ‫ولی «پسر نابغه»ست.
‫ولی اصلش نابغه بچه‌ست.
‫ولی من... نمی...
‫ترجمه | حامی مغیثی ‫T.me/timelordsubs
‫- سلام، دکی. ‫- سلام «تد»، بیا تو.
‫آره، باشه. راستی باز هم ممنون
‫بابت اون کمکی که اون شب کردین.
‫واقعیتش حالم خیلی بهتره، واسه همین ‫فکر نکنم نیاز باشه بیام اینجا.
‫راحت بشین.
‫باشه.
‫بذار بشینم. ‫اینجا هم می‌شه.
‫چقدر صدا داره.
‫آره، می‌دونی چیه؟ ‫من رو مبل می‌شینم.
‫حالا شد، خوبه؟
‫هی، این ادای کیه؟
‫«دان دریپر»، گرفتی؟
‫آره. یکم زیادی رسمی نیست؟ ‫نمی‌خوام پامو بذارم اونجا.
‫می‌دونی چیه؟ اصلا دراز می‌کشم. ‫اینم از این.
‫پا هامو اینطوری می‌ذارم.
‫مثل چند تا بچه که رفتن اردو...
‫نمی‌دونم دستم اینجا باشه یا نه. ‫یکم انگار...
‫بیا، اینم از این. ‫این دیگه خودشه.
‫مدل قدیمی که توی کارتون های آمریکایی هست.
‫گرفتی؟ می‌دونی چیه؟
‫اینم می‌ذارم اینجا که به ‫ستون فقراتم کمک کنم.
‫بعدش... آره، واقعا حس خوبی داره. خیلی‌خب.
‫حالا چی کار کنم؟ اینطوری... ‫نه، اینطوری...
‫انگار دارم از سرسره آبی پایین میرم. ‫مثل یه لوژ.
‫اینطوری هم که انگار گذاشتنم تو تابوت.
‫اینطوری چی، اینطوری.
‫خیلی‌خب، حالا چی؟ اینطوری خوبه؟
‫احتمالا بهتر باشه بشینی.
‫حتما، اینطوری خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫آره، اینم از این.
‫اینطوری صمیمی تریم، می‌دونی؟ ‫به هم نزدیک تر هستیم.
‫شبیه اون اپیزود سوپرانوز شدیم،
‫بدون اون حجم از خشونت، ‫که البته چیز خوبیه.
‫اما با صدف و اسپاگتی کمتر، ‫که این چیز بدیه.
‫خب...
‫هی، این کیه؟ داستانش چیه؟
‫تو خوبی رفیق؟ آره؟ خب، خوبه.
‫خیلی رفیق موافقیه، می‌دونی؟ ‫فقط سر تکون می‌ده.
‫- رو میز دستمال داری، ها؟ ‫- آره، دستماله.
‫آره، واسه چی هستن؟
‫گاهی اوقات اینجا یکم احساسی می‌شه.
‫- همیشه نه، ولی گاهی اوقات. ‫- آره، آره، آره.
‫گاهی اوقات هم مردم عطسه می‌کنن.
‫آره، آره، عطسه می‌کنن. ‫جفتمون باهات موافقیم.
‫آره، آره، تب یونجه منم بهتر شده،
‫لابد گرده های انگلیس کمتره، خب...
‫خیلی‌خب، کِی شروع کنیم؟
‫الآنشم شروع کردیم.
‫- از وقتی اومدی داخل شروع کردیم. ‫- چی؟ لعنتی!
‫خب، من شرمنده‌ام، حس می‌کنم ‫کلی از وقتمون رو هدر دادم.
‫با اینکه چطوری رو نیمکت بشینم، ‫یا به وسایلت دقت کنم.
‫- این... ‫- «تد».
‫بله؟
‫نگران نباش.
‫آره، نه، البته. ‫اصلا نگران نیستم.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫چی... یعنی، درمورد چی صحبت کنیم؟
‫چرا بهم نمیگی اون شب چی شده بود؟
‫آها. من نمی‌خوام بگم.
‫خیلی‌خب، بیایید! ‫اینجا، اینجا، اینجا.
‫خیلی‌خب، بچه ها.
‫دو تا چیز هست که هیچ‌وقت نباید ‫بذارید تیم مقابل بفهمه، باشه؟
‫اولیش آدرس خونه شماست. ‫باور کنید.
‫الکی واستون غذا سفارش میدن، ‫یا دائم پلیس می‌فرستن سراغتون.
‫اصلا دیوونه می‌شید، ‫چون زمان ما،
‫تمام نگرانی صرفا سر ‫مزاحم تلفنی بود.
‫بعدش که تلفن ها شروع کردن به ‫نشون دادن شماره، دوران این شوخی سر اومد.
‫که واقعا حیف شد، چون "پسرای عوضی" ‫گنجینه های ملی بودن.
‫برید تو گوگل سرچ کنید.
‫ولی حواسم پرت شد.
‫دومین چیزی که نمی‌خوای حریفت بدونه، ‫اینه که تو خسته‌ای.
‫ببین، می‌دونم همتون خسته‌ شدین. ‫درک می‌کنم.
‫ولی نمی‌خوام نشون بدید.
‫نمی‌خوام با این قیافه‌های خسته ‫هی اینطوری...
‫به له‌له کردن بیفتید. ‫نه خیر، ممنون.
‫تنها چیزی که می‌خوام نشون بدن چیه مربی؟
‫- صورت بازی، خوشگله! ‫- درست زدی وسط خال. همینه.
‫- گرفتین چی شد؟ ‫- بله، مربی!
‫خیلی‌خب، حالا ادامه بدید.
‫خب، تیم حمله اینجا بمونه ‫پیش مربی «نیت» و «بیرد».
‫تیم دفاعی با من «روی» بیاد.
‫بجنبید!
‫خیلی‌خب. درسته.
‫مربی «نیت»، امیدوارم مربی‌گری برای ما ‫واستون کسر شأن نباشه.
‫ممنونم «دنی»، ممنونم.
‫امیدوارم همونقدر که تعریف می‌کنن خوب باشی. ‫اسمت بدجور پیچیده.
‫آره، خیلی بامزه بود. ‫ممنونم، «جیمی».
‫شانس آوردیم، قراره توسط پسر نابغه ‫بهمون آموزش داده بشه.
‫مرد بزرگ.
‫خیلی بامزه بود، «کالین». ‫استند آپ کمدین شدی؟
‫یکی از اجرا هات رو توی بازی‌ دیدم.
‫خب، بهترین گل‌زن هامون ‫برن توی زمین. برید.
‫«کالین»، «کالین». ‫منظورم تو نبودی، خب؟
‫من یک مرد قوی و توانا هستم.
‫این شعار منه.
‫خفن.
‫« امروز سرکار خیلی عجیب بود، ‫ولی نمی‌تونستم بهت فکر نکنم... »
‫داش، دو روز شده. ‫هنوز چیزی نفرستاده؟
‫- نه. ‫- ای بابا.
‫سه تا نقطه اینجا میاد، ‫ولی هی پاک می‌شه.
‫تموم شده، داداش. ‫گند زدم.
‫انقدر منفی نباش، رفیق. شاید دلیل خوبی داره ‫که چرا جوابت رو نداده.
‫آره، شاید با اتوبوس تصادف کرده.
‫یا قطار؟
‫این بیشتر بهش می‌خوره تا ‫اینکه نخواد با تو حرف بزنه.
‫شاید اونم فهمیده چقدر ‫پیامات ضایع هستن.
‫« فیلم مورد علاقه من موش‌سرآشپزه »
‫هی، گوش کنید. خب؟
‫مهم نیست. واسم مهم نیست اگه...
‫سه تا نقطه. ‫سه تا نقطه.
‫خورد تو برجکمون.
‫دفعه بعد، رفیق.
‫خدای من، فقط جوابشو بده. ‫دو روز شده.
‫نمی‌دونم چی باید بگم.
‫نظرت با واقعیت چیه؟
‫"دوست دارم ببینمت،
‫ولی می‌ترسم به اون خوبی که ‫من تصورت کردم نباشی،
‫پس می‌ذارم کمبود اعتمادم
‫منو از پیدا کردن عشق واقعی منع کنه."
‫فیلم مورد علاقه‌اش موش‌سر‌آشپزـه. ‫این نگران کننده‌ست، نه؟
‫باهاش آشنا شو.
‫کی اهمیت میده فیلم مورد علاقه‌اش چیه؟
‫بعدم موش‌سرآشپز یه شاهکار لعنتیه.
‫از قضا، درمورد خود ستاییه که چطوری ‫هنر خوب می‌تونه از هرجایی بیاد.
‫پس مسخره بازی رو تموم کن ‫برو به موشه بده.
‫خیلی‌خب، اگه آشنا بشیم ‫و همه چیز اشتباه پیش بره چی؟
‫یعنی همیشه یه چیزی اشتباه می‌شه. ‫همه رابطه ها کابوس هستن.
‫رابطه من اکسیژنیه که ‫بهم زندگی میده.
‫به جز زندگی زناشویی «لزلی» که ‫یه جورایی شانسی در اومده.
‫تو و «روی» هم که خیلی ‫بهمدیگه میایید.
‫ممنون.
‫نمی‌دونم.
‫وقتی با هم کار نمی‌کردیم ‫خیلی ساده تر بود.
‫اینطوری حس می‌کنم ‫زیادی پیش هم هستیم.
‫هرجا من میرم، مثل سایه منه. ‫و یه سایه دوست داشتنیه، ولی...
‫چه خبر شده؟ ‫چرا دارید جز می‌زنید؟
‫درمورد من حرف می‌زدین؟
‫- آره، درمورد تو حرف می‌زدیم. ‫- نه.
‫- چه عجیب. حاضری بریم؟ ‫- آره.
‫جوابشو بده.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫دو، سه، چهار.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- تموم کردی؟ ‫- خدایا، نه.
‫لیست کار هام خیلی طولانیه.
‫چقدر؟ انقدر؟
‫شاید.
‫هوی، اینطوری کمکم نمی‌کنی ها.
‫خیلی‌خب، دستت رو پس میدم.
‫ممنونم.
‫ولی گردنت رو می‌گیرم.
‫جدی میگم، کلی کار دارم بکنم.
‫اگه قراره اینجا باشی، خیلی آروم ‫روی مبل می‌شینی
‫کتابت رو می‌خونی، آره؟
‫ممنون.
‫اینم کمکی نمی‌کنه.
‫چرا؟ من که دارم همین کارو می‌کنم. ‫ساکت نشستم کتاب می‌خونم.
‫دقیقا همون کاری رو کردی که بهت گفتم. ‫خیلی جذاب شدی.
‫- سلام، «تد». ‫- چه خبر، دکی؟
‫تعجب کردم برگشتی.
‫خب، من توی ول کردن خوب نیستم.
‫- حالت چطوره، «تد»؟ ‫- عالیم. حالم خیلی خوبه.
‫- تو چطوری، دکی؟ ‫- منم خوبم.
‫خوشحالم می‌شنوم.
‫خب، این اولین جلسه تراپی توـه؟
‫نه، خانم. من و همسرم ‫یک دوره می‌رفتیم تراپی.
‫چطور پیش رفت؟
‫خب، بذار ببینم...
‫من الآن اینجام و ‫زنم توی کانزاسه،
‫که چیز خوبیه، چون اگه می‌شنید ‫که هنوز بهش میگم "همسرم"
‫مثل چی عصبانی می‌شد.
‫حرف های شما چقدر طول می‌کشه؟
‫جلسات معمولا 50 دقیقه‌ای هستن.
‫خیلی‌خب، ولی شما پول ‫یک ساعت رو می‌گیرین، نه؟
‫درسته.
‫مثل اینکه از این کار زیاد خوشت نمیاد.
‫نه، خانم.
‫واسه چی اینطوریه؟
‫واقعیت رو بگم؟
‫من فقط واقعیت رو می‌خوام، «تد».
‫چون بنظرم چرت و پرته.
‫تو که منو نمی‌شناسی. ‫با من حرف نزدی.
‫بعد انتظار داری حرف بزنم و...
‫کل جزئیات سخت زندگیم رو بگم.
‫دعوا ها، اشتباهات، ‫راز های عمیق و زشتم.
‫ولی علت گوش دادنت ‫این نیست که من واست مهمم.
‫نه. نه، فقط داری گوش میدی ‫چون بابتش پول گرفتی.
‫پول گرفتی که توی دفترچه‌ات بنویسی، ‫دستمال بدی دماغمو پاک کنم.
‫بعدش چی؟ احتمالا بندازیش ‫گردن اطرافیان من، نه؟
‫آخه میگی فقط می‌خوای واقعیت رو بشنوی.
‫بعد خودت برای پنجاه دقیقه کار، ‫داری ساعتی دستمزد می‌گیری.
‫گفتم که، چرت و پرته.
‫« آیا نیتن شلی حاضر است ‫تیم خودش را بسازد؟ »
‫- سلام. ‫- «نیتن».
‫خدای من.
‫- شرمنده. ‫- شرمنده، «سم».
‫خانم «ولتون»، سلام.
‫- بگو «ربکا». ‫- «ربکا»، شرمنده.
‫از دست این گوشی ها.
‫هیچ‌وقت انقدر نزدیک، ‫و انقدر دور نبودیم.
‫تو هم می‌خواستی همینو بگی؟
‫آره، آره، درسته.
‫- خیلی‌خب، روز خوبی داشته باشی. ‫- آره، بعدا می‌بینمتون.
‫- همچنین، خداحافظ. ‫- می‌بینمت، «سم».
‫آره.
‫سلام، خودکار های جدید رسیده.
‫می‌ذارمشون همینجا.
‫آره، بذار.
‫باشه.
‫ببخشید. ندیدمت «کالین».
‫استتار کرده بودم.
‫«نیت»، می‌شه یه دقیقه حرف بزنیم؟
‫آره، شروع کن.
‫فقط واسم سوال بود... کاری کردم ‫که اذیت شده باشی؟
‫چون انگار ازم عصبانی شدی که ‫دیروز باهات یکم شوخی کردم.
‫ولی «دنی» و «جیمی» هم اینکارو کردن، ‫ولی از اونا عصبانی نشدی.
‫آره، می‌تونم... ‫نه، می‌تونم توضیح بدم.
‫می‌دونی، «جیمی» و «دنی»... ‫مثل «پیکاسو» و «گوگن» هستن.
‫بچه‌بازن؟
‫هنرمند. ‫هنرمندن.
‫و «کالین»، تو هم نقاشی می‌کشی. ‫ولی نقاشی‌هات قرار نیست بره توی موزه.
‫قراره توی...
‫خب، تو مثل یه نقاشی معمولی ‫توی کلبه‌های تفریحی هستی.
‫الهام بخش نیستی. ‫باعث تغییر کسی نمی‌شی.
‫فقط اونجایی. ‫هرکسی می‌تونست جات باشه.
‫باید کارت رو بکنی، ‫پس... فقط کارت رو بکن.
‫باشه؟
‫« نیتن شلی »
‫تویی که.
‫سلام.
‫هی، فکر می‌کردم سیگار نمی‌کشی.
‫چی؟ ترک کردم. این فقط ‫واسه اینه بوی پا بره.
‫چه هوشمندانه.
‫ولی چرا اینجایی؟
‫یکم فضا می‌خواستم.
‫می‌دونستم ممکنه اینجا باشی.
‫بنظر من و «کیلی» این کار ‫سیگار کشیدن محسوب نیست.
‫لو رفتیم.
‫- البته یکم فضا هم می‌خواستم. ‫- از چی دور بشی؟
‫«روی»، توی دفتر من نشسته ‫داره "کد داوینچی" می‌خونه.
‫دائم درمورد شوالیه های معبد حرف می‌زنه.
‫ببخشید، اومدم توی اتاق کفش که ‫چند تا... کفش بردارم.
‫خجالت نکش.
‫ممنونم.
‫ببین، بنظر من «روی» پیژامه گربه‌ست. ‫جدی میگم. تو که می‌دونی.
‫ولی گاهی اوقات نیاز دارم ‫تنها باشم، می‌دونی؟
‫«کیلی»، انقدر شکایت نکن.
‫آره، ممنون.
‫به یکی بگو که بتونه کمکی بهت بکنه.
‫فکر نکنم. گمونم خوبه که در ‫بطری مشکلات رو باز کنی.
‫گاهی اوقات ممکنه به خیارشور برسی.
‫- یا ودکا. ‫- روغن زیتون اضافی.
‫- و پیغام. ‫- چی؟
‫- توی بطری. ‫- آره دیگه.
‫هوی، «ویل»، بنظرت می‌تونی ‫اسم من که پشت لباسه رو
‫یکم بزرگتر کنی بزنی روش؟
‫چه خبره؟
‫- بحث سر «روی»ـه. ‫- چی؟
‫- شرمنده. ‫- پیرمرد اخموی اسکل.
‫من با بخش "اخمو" موافقم،
‫ولی با دو تا کلمه دیگه موافق نیستم.
‫«روی» هیچکدومش هم نیست. ‫خیلی هم بی‌نقصه.
‫من باید بدونم که هر دقیقه، ‫هر ثانیه،
‫هر ساعت هر روزم رو پیششم، مگه نه؟
‫آره، ولی بهش بگو که...
‫سلام، عزیزم.
‫درمورد من حرف می‌زدین؟
‫- آره. ‫- مسلما.
‫- حاضری بریم؟ ‫- آره.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ دوستان.
‫- حالت چطوره؟ ‫- هی.
‫این شوالیه های معبد ‫بدجوری رفتن رو مخم.
‫چون وسایلت همه جا افتاده.
‫تو که خودت از منم شلخته تری.
‫چی؟ اینجارو یه نگاه بنداز! ‫پر وسایل توـه.
‫فقط بیا توی دستشویی رو ببین. ‫همه چیز مال توـه...
‫چه خبر؟
‫- چه خبر؟ ‫- چی شده؟
‫داشتم "سکس اند د سیتی" می‌دیدم.
‫بو های متفاوتی دارن.
‫خب لذت ببر. ‫منم کتابمو میخونم.
‫خوبه.
‫صبر کن ببینم، کرم مو می‌زنی؟ ‫نمی‌دونستم تو...
‫واسه جلوگیریه.
‫- موهات داره می‌ریزه؟ ‫- نمی‌خوام درموردش حرف بزنم!
‫مثل اینکه فقط زنا نیستن ‫که کلی مسائل شخصی و خصوصی دارن.
‫اینا وسایل منه. ‫سراغ وسایل من نرو.
‫تو که خوب رفتی سراغ وسایل من.
‫ای وای.
‫من همیشه اینکارو نکردم. ‫و خودم الآن بهت گفتم.
‫نمی‌شه دیگه ولش کنی، ‫چون این فصل خیلی کوتاهه.
‫خفه شو.
‫- خفه شم؟ ‫- آره، خفه شو.
‫داری به من میگی خفه شم؟
‫وای خدای من.
‫لطفا، خفه شو!
‫دور ران هاشون یه چیز هایی می‌بستن...
‫لعنت بهت، «روی»!
‫چیه؟ می‌خوای واست بخونمش؟
‫نه، من... من فقط می‌خوام ‫تلویزیون کوفتی ببینم
‫و تو داری خرابش می‌کنی!
‫فقط یکم زمان می‌خوام که ‫کنارم کتاب نخونی، یا حشریم نکنی،
‫یا دائم اونجا نباشی!
‫الآن می‌خوای حشریت کنم؟
‫نه، آره! گاهی اوقات. ‫ولی نه همیشه.
‫ولی گاهی می‌خوام تنها باشم.
‫صبر کن، به همه درمورد این می‌گفتی؟
‫آره، ولی تو که واست مهم نیست.
‫مهم نبود چون فکر می‌کردم مسئله عادیه،
‫مثل شایعات یا اینکه چقدر ‫مو توی لوله جمع می‌شه.
‫واقعا هم زیاد جمع می‌شه.
‫داری طوری جلوه میدی انگار من ‫همه جا دنبالت افتادم
‫مثل یه آهن‌ربای یخچال لعنتی.
‫من یه احمقم.
‫لعنت بهش!
‫لعنتی.
‫و غافلگیری هفته ما ‫مربی‌گری «نیتن شلی» بود
‫با یک استراتژی پر جربرزه لحظه آخری
‫که ریچموند رو به نیمه‌نهایی برد.
‫گمونم همه ما موافقیم،
‫که پسر نابغه باید تیم خودشو داشته باشه.
‫با غرایز وجودیش و قابلیت های...
‫خدایا.
‫تویی که. شرمنده.
‫به «کالین» بی ادبی کردی.
‫بی‌ادبی هم نکردی. ‫خیلی شخصی و زشت حرف زدی.
‫نه، درست میگین..
‫به «تد» گفتی؟
‫نه، فقط بین من و توـه.
‫باشه.
‫کارتو بهتر کن.
‫در هم پشت سرته.
‫آره.
‫صبر کن، اینجا که...
‫سلام.
‫صبحونه فرنی خوردم. ‫ممنون که پرسیدی.
‫"خوش مزه بود؟" ‫خیلی سوال به‌جایی کردی، عزیزم.
‫واقعیتش، خیلی داغ ‫و خیلی ضخیم بود،
‫و زبونم رو سوزوندم و نزدیک بود ‫که بپره تو گلوم.
‫تا اینجا که خبری از صبح‌بخیر نیست.
‫سلام، «تد».
‫فکر می‌کردم برگردی.
‫جدی؟ چرا؟
‫خودت گفتی ول نمی‌کنی.
‫می‌شه درمورد یه چیز ‫باهات صادق باشم؟
‫چی؟ سیبیلام ماستی شده؟
‫نه، شوخی کردم. ادامه بده.
‫من خیلی از حرفی که درمورد ‫حرفه‌ام زدی ناراحت شدم...
‫که صرفا چون یه تراپیست ‫داره پول می‌گیره،
‫واقعا اهمیت نمیده.
‫بذار یه سوالی ازت بپرسم. ‫تو مجانی مربی‌گری می‌کنی؟
‫آره، می‌کنم.
‫ولی می‌کنی؟
‫نه، خانم.
‫ولی به بازیکن ها اهمیت میدی، درسته؟
‫بله، خانم.
‫پس چرا فکر نمی‌کنی مال منم همینه؟
‫من که فکر نمی‌کنم همه مربی‌ها ‫یه مشت آدم عوضی باشن.
‫نکته خوبی بود.
‫پوزمو به خاک مالیدی.
‫و ببین، منم خیلی بابتش متأسفم.
‫اومدم اینجا، اون حرفارو زدم و بعد ‫با عصبانیت رفتم بیرون.
‫پیش میاد.
‫مراقبت از خود می‌تونه ترسناک باشه.
‫جنگ یا گریز یه واکنش طبیعیه. ‫که تو جفتش رو انجام دادی.
‫واقعا هم چشمگیر بود.
‫آره دیگه، حواست باشه «گلن کلوز».
‫فکر می‌کنی ترسیدم، ها؟
‫آره، همینطوره.
‫آره.
‫شاید نمی‌خوام واقعیت رو بفهمم.
‫«تد»، واقعیت آزادت می‌کنه.
‫ولی اول یکم عصبانیت می‌کنه.
‫پس شاید اسم جدیدت باید "حقیقت" باشه.
‫خب اگه من عذاب دهنده نباشم ‫نمی‌تونم جواب دهنده باشم.
‫از این خوشم اومد.
‫می‌دونستم خوشت میاد.
‫می‌شه شروع کنیم؟
‫بله، خانم.
‫همینه، آقایون. ‫نفس عمیق هم بکشید.
‫بهتره تا پروستات اکسیژن رو بدید پایین.
‫بهتره روی الآن و لحظه تمرکز کنید.
‫زندگی در لحظه یک موهبته ‫برای همین بهش میگن هدیه (پرزنت)
‫آره.
‫خیلی‌خب، قبل اینکه شروع کنیم، ‫مربی «نیت» گفتی چیزی می‌خوای بگی؟
‫- آره، ممنون «تد». ‫- مال خودته، رفیق.
‫آره... ممنونم...
‫قبل اینکه شروع کنیم، ‫می‌خواستم که...
‫خب، می‌خواستم یه عذرخواهی بکنم.
‫«کالین»،
‫دیروز من یه آدم...
‫- عوضی؟ ‫- آشغال؟
‫تخمی؟
‫پروانه زخمی.
‫آره یه آدم عوضی آشغال ‫پروانه زخمی تخمی بودم...
‫ولی من... واقعا متأسفم، ‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫- مشکلی نیست، پسر. ‫- خیلی‌خب پس.
‫خوبه.
‫- خیلی‌خب. ‫- بیا اینجا.
‫- باشه. ‫- چیزی رو از دست دادم؟
‫باشه دیگه. خیلی‌خب.
‫لازمه خبردار بشم؟
‫خب، همونطور که همیشه گفتم ‫بهترین خورشت...
‫اونیه که زیرش رو خاموش نکردی،
‫چون حین خوردن آبجو و دیدن ‫"همشهری کین" خوابت برده.
‫می‌دونم، «کالین»، می‌دونم.
‫خیلی‌خب بچه ها! هی! ‫برنامه امروز اینه.
‫نخودفرنگی و هویج ها ‫برن پیش مربی «روی».
‫تکه های گوشت هم با من بیان. ‫بریم سراغ کار.
‫چی؟
‫تیم اول با «روی» ‫تیم ذخیره با مربی.
‫آها.
‫چرا مثل آدم نمیگه؟
‫اینجا «ریچارد»، «ریچارد»! «ریچارد»!
‫سوت!
‫هوی، گفتم "سوت"!
‫«روی»، چرا سوت واقعی نمی‌زنی؟
‫گفتم لبای من به فلزات ناخالص حساسه،
‫و سوت بهم کهیر دهانی میده.
‫«جیمی»، چه غلطی داری می‌کنی؟
‫«ریچارد» طرفو رد می‌کنه، میره سمت دروازه. ‫تو هم ازش فرار می‌کنی؟
‫داشتم مدافعم رو از سر راهش می‌بردم.
‫اون هم تیمی توـه.
‫ازت می‌خواد که همراهش بری ‫و حمایتش کنی.
‫همتون گرفتین؟
‫با احترام، مربی، ‫اینو ازم نمی‌خواد.
‫نیاز داره که من بهش فضا بدم.
‫چی گفتی؟
‫بهترین کاری که می‌تونم بکنم ‫اینه که بهش فضا بدم.
‫واقعیتش راست میگه.
‫- آره، می‌دونم. از «پپ» یاد گرفتم. ‫- اونم از «کرایوف».
‫- درستش «کرویف»ـه. ‫- باشه، انگلیسی.
‫ببین، مسئله اینه که «ریچارد» ‫نمی‌خواد دورشو شلوغ کنم.
‫و از اونجا که هم‌تیمی منه،
‫باید بهش اعتماد کنم ‫که بهترین کارو می‌کنه، نه؟
‫لعنتی!
‫من که این بار حرف زشتی هم نزدم.
‫ایناهاش، ایناهاش!
‫مربی «نیت»، واست یه هدیه داریم.
‫آره، خوب شد عذرخواهی کردی ‫وگرنه این کارمون عجیب می‌شد.
‫"پسر نابغه"
‫چون اینو گفتی به جای اینکه ‫بگی "پسر نوبغه"
‫که تلفظ اصلیشه.
‫ایده «ویل» بود.
‫هی.
‫جدی؟
‫خب، واقعا اسم مستعار جالبیه. ‫پس به سلامتی.
‫به سلامتی.
‫نه، ممنونم ازتون. ‫البته منم درستش رو گفتما، ولی...
‫ولی «ویل» این خیلی خوبه. ‫خیلی بامزه‌ست.
‫- خیلی خوبه، رفیق ‫.- ممنون.
‫ممنون.
‫"اگه موسیقی غذای عشقه، ‫پس بنواز
‫مازادش را به من بده."
‫اگه این یه روش باکلاس برای اینه ‫که بپرسی بازم می‌خورم یا نه، درسته.
‫می‌دونستم.
‫یکم منتظر باش، دو ثانیه دیگه میام. ‫دمت گرم.
‫از همه مفاصل میخانه.
‫«ترنت کریم» از ایندپندنت. ‫چی شده این افتخارو دارم؟
‫فقط اومده بودم نوشیدنی بخورم، می‌دونی؟
‫ولی حالا که اینجاییم، خیلی دوست دارم ‫یه بیانیه ازت بگیرم،
‫درمورد اون خروج زود هنگام از بازی.
‫یه بیانیه رسمی؟
‫خب، فکر می‌کردم همه می‌دونستن ‫من مسموم شده بودم.
‫ولی نه از اینجا.
‫چرا، میگن، ولی دوست دارم ‫اگه ممکنه یکی شخصا بهم بگی.
‫باشه، خب. ‫مسمومیت غذایی گرفتم.
‫و از اونجا که مخاطب های ‫شما محتمرمن،
‫من دیگه جزئیات زشتش رو نمی‌گم.
‫- آره. ‫- ولی الآن حالم توپ توپه.
‫پس مسمومیت غذایی داشتید ‫و الآن حالتون توپ توپه.
‫یک کلام، ختم کلام.
‫مثل همیشه عالی.
‫ممنون، «می».
‫قابلی نداشت، عزیزم.
‫لعنتی.
‫«روی»؟
‫سلام.
‫داری میری؟
‫چی؟
‫نه.
‫هی، «سیری».
‫لیست آهنگ های "روی متأسفه ‫که کیلی رو درک نمی‌کرد" رو پخش کن.
‫اون رُز هارو از باغ همسایه دزدیدم.
‫تیکه تیکشون کردم.
‫و اون...
‫چراغ «فیبی»ـه. پس باید پسش بگیرم،
‫وگرنه سر خودم به باد میره.
‫اینم یه سنگ پاـه.
‫زنه می‌گفت برای پا های چرک به کار میاد.
‫چی؟ فکر می‌کنی پای من چرک داره؟
‫عزیزم، بنظر من که خیلی خوشگلی، ‫ولی پاهاـت خیلی بزرگه.
‫ولی من کی‌ام که قضاوت کنم؟
‫من انقدر مو هام توی ظرفشوییه،
‫که شبیه یه موشیه که گیر افتاده ‫و بعد غرق شده.
‫خدایا.
‫حالا، قرار نیست تا حداقل سه ساعت ‫منو ببینی، یا چیزی بشنوی.
‫ممنونم.
‫« مربی نیت مرد اون بازی بود ... بنظر من »
‫« نیت ممکنه یه بُرد خریده باشه، ‫ولی بنظر من قیافه‌اش شبیه بدبختاست »
‫اگه یه بار دیگه کاری کنی ‫که باعث تحقیر من بشه،
‫کاری می‌کنم زندگیت جهنم بشه.