‫رفیق، حتی نمی‌تونیم ‫توی بازی نمایشی گل بزنیم
‫دوستانه
‫اتفاق‌های تو بازی ‫اصلا دوستانه نیست
‫به مسابقات نمایشی می‌گن بازی دوستانه
‫رفیق، این ورزش منو دیوونه می‌کنه
‫ربکا. عذر می‌خوام
‫این همه راه تا تا آمستردام اومدین، ‫و ما توی آژاکس میزبان‌های بی ادبی بودیم.
‫مایولان، شما سنگ تموم گذاشتید. ‫به‌خصوص با توجه به شرایط فعلی.
‫« زاوا رو ندارید؟ ‫چرا به خودتون زحمت می‌دین بازی کنید؟ »
‫تموم شد
‫تا دفعه بعد
‫ممنون
‫واقعا باعث افتخاره که تونستیم ‫توی ورزشگاه یوهان کرویف بازی کنیم
‫نه. افتخار برای ماست. ‫ولی تلفظ می‌شه یوهان کرایف
‫بازم
‫خدای من، ‫این آهنگ آدمو افسرده می‌کنه
‫موافق هستی که
‫نتیجهٔ بازی به‌شدت دلسرد کننده بود؟
‫ولی خوشبختانه روحیه‌مون ‫از قبل خرد و نابود شده بود
‫بله. و روی کنت، فکر نمی‌کنیم ‫بازی به‌شدت ضعیف ریچموند
‫به این دلیل باشه ‫که شما بدون زاوا هیچی نیستید؟
‫کی اهمیت می‌ده؟ بازی دوستانه‌ست. ‫بازی دوستانه یه بازی ظاهریه
‫اینم یه مصاحبه ظاهریه
‫تو هم یه آدم ظاهری هستی با شغل ظاهری
‫و خیلی تلاش می‌کنم حفظ ظاهر کنم ‫که نشون بدم به تخممه
‫وای
‫صحیح
‫یان...
‫- سلام. ممنون ‫- سلام. صورتی بهت میاد
‫خیلی‌خب، یه شب توی آمستردام داریم
‫بیاید نهایت استفاده رو ببریم. ‫برنامه چیه؟
‫متاسفانه من جایی‌ام
‫اولین باره اومده آمستردام،
‫و با یه آدم خاص ‫توی منطقه قرمز قرار دارم
‫نه
‫- فقط من و تویـیم، بچه‌جون ‫- دوست دارم..
‫- چقدر زود کنسل کردی ‫- از کجا فهمیدی می‌خوام کنسل کنم؟
‫چون یه نُت خاص ‫توی رنج صدات وجود داره
‫که فقط وقتی می‌خوای ‫عذرخواهی و احساس شرمندگی کنی بوجود میاد.
‫- زود باش. بگو ببینم ‫- باشه
‫ظاهرا، امشب بهترین شفق شمالی شکل می‌گیره
‫قشنگ‌ترین شفق قطبی تو نروژ
‫و جک و جتـش توی فرودگاه منتظر من هستن
‫ایول
‫و عالیه
‫برو
‫- قول می‌دم جبران کنم ‫- حتما
‫عالی بودی، یان
‫و روی، بازم ممنون که مصاحبه کردی
‫آره. هر وقت که بگی
‫- دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم
‫- کجا میره؟ ‫- یه‌جایی که فکر می‌کنن لیاقتشو دارن
‫« زاوا / ۲۰۱۳ - ۲۰۱۳ »
‫اینجایی
‫- یه‌نفر اعصاب نداره ‫- آره
‫- صبر کن ‫- راستش...
‫چه فکری می‌کنی؟
‫فکر می‌کنم فقط تو می‌تونی ‫کشتی‌های غرق شده‌شون رو نجات بدی
‫افسرده شدن. ‫درست میگی
‫آره، می‌خوام یه چیزی بگم
‫سلام، دوستان
‫می‌خوام سه تا کلمه بگم که هیچ مربی به زبون نمیاره ‫مگه این‌که بدجوری جدی باشه
‫- ریدین. ‫- نه.
‫- دانش یعنی قدرت؟ ‫- درسته، اما نه.
‫- زندگی کنید، بخندین، عشق بورزید ‫- نه
‫جواب صحیح می‌شه: ‫«امشب ساعت خاموشی نداریم»
‫- چی؟ ‫- درسته
‫نمی‌خوام صورت‌های خوشگل‌تون رو ببینم
‫تا وقتی که ساعت چند برگردیم ‫سوار اتوبوس بشیم، مربی؟
‫ده صبح، جیگر!
‫شنیدین مربی چی گفت. ‫ده صبح
‫خیلی‌خب، مراقب باشید. ‫کاری نکنید پلیس بازداشت‌تون کنه
‫تصمیم خوبی گرفتی، مربی
‫آره. خب، می‌دونی، نیاز دارن
‫نه به اندازهٔ تو
‫تو آمستردام ساعت خاموشی نداریم، پسرا!
‫باید یه چرت بزنیم ‫که بتونیم تا دیروقت بیدار بمونیم؟
‫نه. خواب قدغن،
‫و سر ساعت پنج ‫توی لابی جمع می‌شیم
‫آره!
‫امشب قراره معرکه باشه، می‌دونی!
‫نه برای تو، تارت!
‫بریم
‫جدی می‌گی؟
‫تمرین تعطیل نیست
‫وسایلم چی می‌شه؟
‫باشه
‫لطفا بندازشون دور
‫بجنب!
‫عالیه. ایول. ‫شما خوش بگذرونید
‫قراره جاذبه‌های دیدنی رو ببینم. تمرین کنم. ‫اونم توی آمستردام
‫- جدا نندازی‌شون بیرون، باشه؟ ‫- باشه
‫هی. صبر کن، مربی!
‫دارم پیاده می‌شم، مربی
‫بدو!
‫قراره خیلی خوش بگذره
‫می‌گم. ‫نظرت چیه امشب با من بیای؟
‫عالی می‌شه. ممنون
‫آره. عالیه. ‫اولین ایستگاه: منطقه چراغ قرمز
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫ترجمه از مـحـمـدعـلـی ‫mml_moh@
‫می‌دونستی اصالت و منشا آمستردام ‫به قرن سیزدهم برمی‌گرده؟
‫خفنه، نیست؟
‫مربی، از این‌طرف
‫این پل اسکینی معروفه!
‫آره؟
‫که توی فیلم بزرگ، ‫جیمز باند: الماس‌های همیشگی‌اند، نشون دادن
‫ریدم توی جاذبه‌های دیدنی، دیوث
‫باشه. توقف بعدی: ‫باریک‌ترین خونهٔ آمستردام
‫ببینی هوش از سرت می‌پره، رفیق. ‫زود باش. راه بیفت، رفیق
‫سلام
‫بوگندو، چی شده؟
‫- هیچی. چرا؟ ‫- چرت نگو!
‫شکمم گرمشده، حتما یه چیزی شده. ‫تعریف کن ببینم
‫سَس، می‌دونی، ‫راستش این‌بار رو اشتباه می‌کنی
‫من هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنم
‫خدای من
‫جریان این همه زنگ زدن چیه؟
‫رفتی کازینو؟
‫نه. راستش تک و تنها اومدم ‫وسط آمستردام و قدم می‌زنم
‫کاملا دست خالی. ‫حتی کیفمم با خودم نیوردم
‫اوه درسته. آمستردام. ‫یادم رفته بود. حسودیم شد
‫خب، جای من کیک فضایی بخور ‫و وقتی پشمات ریخت بهم زنگ بزن
‫- دوستت دارم ‫- بای‌بای
‫- آره ‫- بله؟
‫دیدم داری راه می‌ری، ‫و پیش خودم فکر کردم،
‫«باید یه چیزی ‫به این زن زیبا بگم»
‫صحیح. ‫دقیقا می‌خواستی...
‫خدای من. خدای من!
‫لعنتی
‫خدای من!
‫چیزیت شد؟
‫نه. حالم خوبه
‫- فقط خیلی سرده ‫- بیا
‫ببخشید، ‫دیدی موبایلم کجا پرت شد؟
‫کی اهمیت می‌ده؟ ‫مهم اینه زنده‌ای. بدو بیا
‫آره. آره. باشه. ‫موبایلمه، پس...
‫منصفانه‌ست
‫بیا. ‫باید گرم بشی
‫می‌خواستی بهم چی بگی؟
‫این‌که توی مسیر دوچرخه هستی
‫از کجا باید می‌فهمیدم؟
‫عجب جای مسخره‌ای
‫بیا
‫یادت میاد جردن ‫توی المپیک ۹۲ ریبوک نمی‌پوشید؟
‫یادمه
‫جام‌جهانی ۱۹۷۴، ‫کرایف زیر بار نرفت آدیداس بپوشه،
‫ناچار شدن واسش یه لباس دو خط ویژه بدوزن. ‫آدم خیلی خفنی بود
‫ولی در عین حال تو دههٔ ۶۰ الگوی جامعه بود
‫در واقع از جردن بزرگ‌تر بود
‫ترکیب جردن و جان لنون بود
‫چه باحال
‫- انتخاب کردی چه رستورانی بریم؟ ‫- ای‌وای. نه، یادم رفت
‫الان می‌گردم
‫ببینم
‫هی! اینجا ممکنه خوب باشه. ‫یانکی دودل برگر بارن
‫«یک تجربه اصیل غذاخوری آمریکایی ‫با حجم آمریکایی»
‫می‌دونی، بدون شک می‌تونم ‫واسه طعم و مزه کشورمون بریم اینجا
‫- چطوره، مربی؟ ‫- امتیازش چنده؟
‫۲.۷
‫از پنج
‫فکر کنم بی‌خیال بشیم
‫باشه
‫نمی‌دونم چه‌م شده، مربی
‫انگار حس می‌کنم گیر افتادم ‫یا همچین چیزی، می‌دونی؟
‫باید یه کاری کنم تا باعث بشه ‫انقدر فکر نکنم
‫مثلا یکی با مشت بزنه تو صورتم یا...
‫دو تا بطری شراب قرمز بخورم ‫و سر مامانم داد بزنم
‫می‌دونی، فقط... ‫می‌خوام یه چیز جدید امتحان کنم
‫کمکم کن الهام بگیرم
‫خیلی وقته منتظر بودم ‫این حرف از دهنت بیرون بیاد
‫باید خیلی وقت پیش ‫با قطار می‌رفتیم پاریس
‫شما آقایون نوشیدنی میل دارید؟
‫لفه بلاند. ‫« آبجو »
‫- من یه آبجو می‌خورم و یه شات... ‫- نه!
‫می‌خوایم بریم بیرون، ولی ممنون.
‫راحت باشید
‫خیلی‌خب. آره. ‫همه جمع شدیم
‫خب، برنامه امشب چیه، کاپیتان؟
‫به توصیه‌هاتون گوش می‌دم
‫از نظر من، بهترین گزینه برای یه شب توی آمستردام ‫اینه‌که با قطار بریم پاریس
‫بهت گفتم... دوباره می‌گم. ‫شوخی نمی‌کنم
‫می‌دونید، بابام گفت با قایق بریم ‫و از کانال دیدن کنیم
‫- آره. روش خیلی خوبی برای دیدن شهره ‫- نزدیک [شهر] هیگ هستیم
‫می‌تونیم بریم ‫دیوان بین‌المللی دادگستری
‫سرک بکشیم. ‫چند تا سوال بپرسیم
‫من دوست دارم ‫برم گل لاله ببینم
‫- منظورت مزارع لاله‌ست؟ ‫- نه. یه‌دونه گل لاله
‫یه مزرعه پر گل لاله ببینم قلبم می‌گیره
‫وایسید ببینم. شوخی می‌کنید دیگه؟ ‫باید بریم شوی سکس زنده
‫خیلی فرهنگیه، تری
‫ترنت! ‫باید کجا بریم؟
‫خب، این شهر ‫فرهنگ موزه غنی‌ای داره
‫در حقیقت، امشب شب موزه‌ست،
‫و موزه‌ها تا دیر وقت باز هستن
‫من نیومدم آمستردام ‫تا چیزمیز یادم بگیرم
‫آره
‫- شرمنده، ترنت ‫- ولی تلاش خوبی بود
‫نمی‌دونم. ‫شهر قشنگی به‌نظر میاد،
‫ولی شاید راحت‌تر باشه ‫اگه همه توی هتل بمونیم
‫و از شب فیلم تیمی قشنگ لذت ببریم
‫سم، بی‌خیال
‫پسرا. ‫امشب خوش بگذره
‫هیگینز. ‫کجا میری؟
‫امشب شبیـه که ویلیام جوان مرد می‌شه
‫فعلا
‫نه
‫یان مس، اینجا کشور توئه. ‫واسمون چی تدارک دیدی؟
‫- آره ‫- آره. خوب گفتی. بگو
‫خیلی‌خب، توریست‌ها، ممنون ‫که این فکرهای وحشتناک‌تون رو حذف کردین
‫گوش کنید، پسر دایی‌ـم، مارتین گریکس، ‫امشب دی‌جیِ...
‫- یه مهمونی خصوصی تا صبحه ‫- فکر کنم پسر داییش باشه
‫داریم از مشروب‌خوری و رقص ‫و خانم‌ها تا خود صبح حرف می‌زنیم،
‫که آخرش یه صبحونه ‫مقوی و خوشمزه بهمون میدن
‫دوستان. ببخشید. ببخشید. ‫فکر کنم من باید کنار بکشم
‫آره. امروز ترشی ماهی خوردم، ‫و حالا معده‌درد شدم
‫- شوی سکس زنده رو از دست می‌دی، داداش ‫- منظورت مهمونیـه
‫خیلی دوست دارم هر چی زودتر ‫جزییات کثیف رو بشنوم
‫موفق باشید، آقایون
‫- بعدا می‌بینمت ‫- خیلی‌خب
‫خیل‌خب، داداش
‫حتما آب بخور!
‫خیلی‌خب. به‌نظر میاد ‫این مهمونی خصوصی جواب تابلو باشه؟
‫- آره ‫- خیلی‌خب، عالیه
‫فقط باید با اتوبوس بریم خرونیخن، ‫که دو ساعت بیشتر نیست
‫دو ساعت؟
‫- اصلا متوجه نمی‌شید ‫- دو ساعت
‫عاشقش می‌شید
‫دوستان. ‫نظرتون چیه گروه گروه بشیم؟
‫اون‌هایی ‫که می‌خوان گل لاله ببینن با من بیان!
‫نخیر! ‫پیشنهادت رد می‌شه
‫یه جا رو انتخاب می‌کنیم، ‫و همه با هم مثل یه تیم می‌ریم
‫ببخشید. الان فکر می‌کنم ‫می‌خوایم مشروب سفارش بدیم
‫و می‌شه بزرگ‌ترین دسته ‫دستمال کاغذی‌تون رو بیارید؟ ممنون.
‫وقت رای‌گیریـه
‫- رفیق، شوی سکس کیف می‌ده‌ها ‫- قرار نیست بریم شوی سکس
‫خیلی دلم می‌خوام گل لاله ببینم ‫که همه ازش تعریف می‌کنن
‫راستش فشار آب حموم ‫برای یه قایق خیلی خوب بود
‫سلام؟
‫لعنتی
‫سلام؟
‫« برای تو »
‫« توش دارو نریختم (قول می‌دم) »
‫ای وای من
‫اینجا نیمکت «خطای ستارگان بخت ماست!»
‫فیلمشو می‌گم!
‫توریست!
‫خب، منطقه چراغ قرمز
‫- درسته ‫- باحاله. باشه. عالیه
‫- همه‌چیز توی خونه مرتبه یا... ‫- رسیدیم
‫اسمش چت بیکر بود
‫ترومپت نواز با استعداد و اهل آمریکا، ‫خواننده بی‌نظیر و معتاد هرویین
‫شیطان‌ها اون رو شکنجه دادن،
‫اما نتونستن مانع ‫ساخت آهنگ‌های زیبا بشن
‫اون بود که منو ‫به جاز علاقه‌مند کرد، می‌دونی
‫داستانش رو می‌شنوی ‫و پیش خودت می‌گی:
‫«عجیب‌تر از این وجود نداره.»
‫بعد، سیزدهم می ۱۹۸۸،
‫همین‌جا فوت کرد
‫وای. چطوری فوت کرد؟
‫از اون پنجره افتاد پایین.
‫اما اتفاقی بود؟ ‫خودش پریده یا کسی هلش داده بود؟
‫و قراره امشب ‫این معما رو حل کنیم
‫نه. اومدیم به یه اسطوره ‫ادای احترام کنیم
‫چی سبب مرگش شد؟ ‫نمی‌دونیم، ویل
‫- فقط اینو می‌دونیم: مواد ضرر داره ‫- آره
‫- آره، ضرر داره ‫- آره
‫رفیقم، کنث راننده اتوبوس، ‫دو هفته پیش تامینم کرد
‫وایسا ببینم، ‫با قرص و دارو سفر می‌کنی؟
‫فکر می‌کردم اینجا ‫یه عالمه داشته باشن
‫خب، دوست ندارم ‫واسه دارو مالیات بدم
‫نمی‌دونم، مربی
‫می‌دونی، من همیشه ‫اهل آبجو بودم یا پاستیل
‫پاستیل مسیرهای جدیدی ‫رو توی ذهنت تشکیل نمی‌ده
‫یه ملافهٔ تر تمیز و سفید ‫رو تصور کن که تمام قدم‌های
‫مسیرهایی که تابه‌حال رفتی رو پوشش داده،
‫تو رو مجبور می‌کنه... ‫نه، ترغیبـت می‌کنه... تا از نو شروع کنی
‫و مزه‌اش چطوره؟
‫حال‌بهم‌زن، برای همین اکثر مردم ‫توی کره بادوم‌زمینی یا ژله یا ماست قاطی می‌کنن
‫اوهوم. ‫و ما با کدوم می‌زنیم؟
‫هیچ‌کدوم. با چایی
‫دست بردار، رفیق. ‫شوخی می‌کنی؟
‫مثل این می‌مونه که وسط یه مشت استفراغ ‫بیای و عن قایم کنی
‫زیاد این حرف رو نمی‌زنم
‫چون به‌طور کل حس می‌کنم تابلوئه، ‫ولی بهم اعتماد کن
‫با این روش می‌تونی ‫ذهنت رو تغییر بدی
‫نمی‌تونم، مربی. ‫ببخشید
‫ای‌وای
‫خوردی؟
‫- به کجا رسیدیم؟ ‫- نه تا رای برای شوی سکس داریم
‫نه رای برای مهمونی خصوصی
‫و یه رای برای گل لاله
‫دو تا گزینه می‌مونه ‫شوی سکس در مقابل مهمونی خصوصی
‫و فکر می‌کنم یه‌نفر گل لاله ‫رو انتخاب کرده، آره؟ ولی کی بوده؟
‫دنی، به اسپانیایی نوشتی
‫یه‌نفر به اسپانیایی نوشته، آره
‫ببین، مهم نیست چی انتخاب کنیم. ‫باید متفق القول باشیم. صحبت کنید
‫خیلی‌خب، این‌که بریم شوی سکس
‫بیشتر منو معذب می‌کنه ‫تا هیجان‌زده بشم
‫درسته؟ خیلی‌خب
‫که برای همین هنوز موافق، می‌دونید، ‫یه شب فیلم ساده و قشنگ هستم
‫ولی قبلا گفتم،
‫برنامهٔ دور و سختِ یان ‫گزینهٔ دوم خیلی خوبیـه
‫آره؟ باشه؟ خیلی‌خب. ‫عالیه. خیلی‌خب. بریم
‫چـ... نه. دوستان. ‫گوش کنید چی می‌گم
‫ما دو ساعت تا مهمونی فاصله داریم
‫ولی فقط ده دقیقه فاصله داریم ‫تا بریم سکس نگاه کنیم. زود باشید
‫چیزمیزها پرواز می‌کنه...
‫می‌شه لطفا به دوستم بگی ‫توریست خسته‌کننده‌ایـه؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- صدام می‌زنن ون‌دام
‫خیلی‌خب، ون‌دام، ترجیح می‌دی پول بدی ‫تا سکس دو تا آدم خسته رو نگاه کنی
‫یا بری مهمونی و شاید واسه خودت ‫یکی رو جور کنی؟
‫خسته‌ان؟
‫نا ندارن
‫بالاخره می‌تونیم شب‌مون ‫رو توی آمستردام شروع کنیم!
‫توی خرونیخن، آره!
‫نه، صبر کنید. ‫اول باید غذا بخوریم، درسته؟
‫آره. درسته. ‫خیلی‎خب. چی بخوریم؟
‫- رامن ‫- شاورما!
‫اصلا. ‫چیزی نخوردیم...
‫براونی با گل. ‫یا شاید غذای مکزیکی بزنیم؟
‫- بله؟ ‫- منم. می‌تونم بیام تو؟
‫آره، البته. ‫خونهٔ خودته... قایق خودته
‫سلام
‫واقعا نیاز نبود بری
‫نه، ولی دوش گرفتن توی قایق یه غریبه ‫به‌قدر کافی آدمو معذب می‌کنه
‫و نباید دل‌نگرون این مسئله باشی ‫که یه‌وقت از یه لوله نگاهت کنه
‫- لوله؟ ‫- آره
‫یه‌نفر سنش مشخص شد
‫بیشتر می‌خورد اهل وبکم باشی، ‫بی‌خیال، با این‌حال ممنونم
‫داره ازت خون میره
‫- چی؟ ‫- خونریزی داری
‫چی؟
‫- خدای من ‫- آره، نگران نباش. بگیر بشین
‫اصلا نمی‌دونم چی شده
‫عضو ارتش بودم
‫آموزش دیدم
‫و دلم نمی‌خواد کف قایقم خونی بشه
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫مچ قوی‌ای داری
‫آره. سر کار ‫همیشه کفش پاشنه‌بلند می‌پوشم
‫خیلی‌خب. ‫تموم شد
‫ببخشید. ‫از روی عادت بود
‫به‌خاطر آموزش ارتشه دیگه
‫و چایی خیلی خوشمزه بود. ‫ممنون
‫شاید خوشمزه‌تر بشه ‫اگه یه‌کمی برندی اضافه کنیم؟
‫نه. صبر می‌کنم ‫تا لباس‌هام خشک بشه
‫و بعدش میرم
‫تا دو ساعت و چهل دقیقهٔ دیگه
‫باشه
‫اگه نمی‌خوای صبر کن، می‌تونم واسه تو ‫و پلاستیک لباس‌های خیسـت تاکسی خبر کنم،
‫یا می‌تونم واست شام بپزم
‫خب، آره، ‫راستش خیلی گرسنه‌ام
‫و لباس خیس ‫توی پلاستیک خیلی سنگینه، پس... آره
‫ضررش چیه. ‫خوب می‌شه
‫- خوبه! خژله؟ ‫- آره.
‫صبر کن
‫هر کدوم دوست داشتی رو بپوش
‫باید نگران باشم که یه کارتن گنده لباس زنونه
‫توی خونهٔ شناورت داری؟
‫غنیمت نیستن، نه؟
‫نه. واسه دوست‌دختر سابقمه. ‫مثل تو قد بلند بود
‫ببخشید. فوت کرده؟
‫متاسفانه نه
‫لطفا راحت باش
‫من... ببین، واقعا فکر نمی‌کنم ‫بتونم لباس... خدای من، چقدر قشنگه
‫لطفا لباستو عوض کن. ‫غذا می‌خوریم و بعد می‌تونی بری، باشه؟
‫باشه. حتما
‫و بعد شام ‫می‌تونم پاتو ماساژ بدم
‫اصلا و ابدا
‫مطمئنی؟ ‫شیوهٔ من حرف نداره
‫مطمئنم همینطوره، ‫ولی رد می‌کنم
‫باشه. خیلی‌خب. پس با پای خسته، ‫و کلهٔ خالی همون‌جا وایسا
‫اصلا روی من تاثیری نداره
‫باشه. بریز. ‫یه‌کمی می‌خورم
‫خژله.
‫یه سد توی رودخونه آمستل گذاشتن. ‫آمستل‌دام
‫آمستردام. ‫خوبه، نه؟
‫- زود باش! ‫- یه لحظه صبر کن ببینم!
‫تو رو خدا
‫خدای من
‫چرا انقدر در مورد اینجا اطلاعات داری؟
‫آمستردامه‌ها. ‫مگه تو نمی‌دونی؟
‫تو عمرم نیومدم
‫- چی؟ هیچ‌وقت نیومدی؟ ‫- نه
‫- حتی واسه مهمونی مجردی؟ ‫- نه
‫- واسه مسابقه بین المللی؟ ‫- نه
‫حتی واسه یه تغییر مسیر فوری هواپیما
‫چون یکی از مسافرها ‫بیشعور بازی درآورده بود؟
‫- پیش نیومده ‫- میاد
‫پیش میاد، اگه بیشعور بازی در بیاری. ‫که من درآوردم
‫مثل یه شهر قدیمی ‫توی فیلم‌های دیزنیـه
‫همه‌چی خیلی الکیـه
‫الکی نیست
‫بی‌خیال. آسیاب بادی؟ الکیه
‫من اصلا اهل اینجا نیستم، ‫و با این‌حال بهم برخورد
‫آسیاب ‌بادی واقعیه، رفیق. ‫واسه خودت چی میگی؟
‫آره، وقتی ببینم باور می‌کنم
‫دوچرخه نیاز داریم
‫چی؟ نه
‫- می‌دونی مربی، اگه می‌خوای بری... ‫- صبح می‌بینمت
‫سلام.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ودکای وانیلی دارید؟
‫خدای بزرگ، نه
‫یه آبجو لطفا. ‫ممنون
‫- بفرما، عزیزم ‫- ممنون
‫یه سوال، ‫منو می‌شناسی؟
‫می‌تونم یه رازی بهت بگم؟
‫امشب، ‫هر کی دلت می‌خواد باش
‫باشه
‫باید واسه مهمونی بمونی. ‫مهمونی تاندردانگ [توفان پر از آلت]
‫جو خوبی داره، ‫جای خوبیـه چند تا دوست پیدا کنی
‫به‌نظر خوش بگذره، ‫منم هستم
‫ترنت! سلام
‫می‌شه لطفا برای همکارم ‫یه نوشیدنی بیاری؟
‫ببخشید، گفتی تاندردانگ؟
‫فکر کنم جای اشتباه اومدم. ‫اشتباه کردم. خداحافظ
‫همیشه پیش میاد
‫آره
‫- کالین! ‫- خوشحال شدم دیدمت، ترنت
‫کالین. من می‌دونم
‫چند ماهه می‌دونم. ‫به هیچ‌کس چیزی نگفتم
‫حتما دلیل خوبی دارم، درسته؟
‫درسته
‫« خواستم حالتو بپرسم. ‫امیدوارم شب خوبی داشته باشی. »
‫یا به ون‌گوک درون خودتون ‫با رویداد ویژه آمستردام «شب موزه» پذیرایی کنید
‫هنر در روز زیباست، و حتی در شب بهتره. ‫چه چیزی برای از دست دادن دارید؟
‫دوست‌دختر سابقت ‫سلیقهٔ فوق العاده‌ای داره
‫خب راستش، ‫از این یکی بدش میومد
‫آره، البته که بدش میومد. ‫چون من واسش خریده بودم
‫هی. خژله، درسته؟
‫بوی خیلی خوبی میاد
‫تقریبا حاضره
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫- بدم نمیاد ‫- لطفا از خودت پذیرایی کن
‫خب، باید نگران یه زن هلندی گنده باشم ‫که سرگردون می‌چرخه
‫و به‌خاطر پوشیدن لباسش ‫منو خفه کنه؟
‫نه
‫رابطهٔ ما تموم شده، و چند وقتی می‌گذره. ‫پس نگران نباش
‫باشه. ‫قصد نداشتم تا...
‫نیاز نیست جزییات رو بگی
‫بی‌وفا بود
‫خیلی دوستش داشتم، ‫برای همین منو داغون کرد،
‫و تقریبا سر همین قضیه ‫خانواده‌مون رو نابود کردم
‫ولی بعدش، ‫با گذشت زمان،
‫فهمیدم این اتفاق سر من نیومده، ‫بلکه برای من رخ داده. متوجه‌ای؟
‫نوش
‫پرُست ‫« نوش »
‫- پروست. پراست ‫- پرُست
‫پرُست
‫صبر کن، این یارو هلندیـه ‫آهنگ «اون به من باور داره» از کنی راجرز رو می‌خونه؟
‫هی، هی، هی. ‫این یارو هلندیـه آندره هازس بزرگه،
‫و آهنگ «زیخ خلوفت این مایخ» رو می‌خونه، خب؟
‫باشه
‫و آره، اول اون مرد قمار باز ‫این آهنگ رو خونده. ولی...
‫و کی می‌دونه ‫شاید در یک شب خاص
‫اگه آهنگ من درست باشه
‫راهی پیدا کنم
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- دندون رو جیگر بذار
‫دوچرخه؟
‫ممنون. ‫دو تا لطفا
‫عاشق چالشـم. ‫اینو بگیر
‫رفیق. ‫امشب رو به‌یاد موندنی کردیم
‫نمی‌خوام با یه دوچرخه تخمی ‫دور شهر رو بچرخم
‫اوه دست بردار. ‫خوش می‌گذره
‫- بفرما. شصت یورو ‫- اینم صد تا
‫ممنون
‫- بگیر ‫- از من دورش کن
‫- اوه، ناز نکن ‫- نه، نمی‌خوام
‫رفیق، با دوچرخه می‌تونیم بریم ‫آسیاب بادی پیدا کنیم
‫- نه. گفتم نه ‫- چرا نه؟
‫بلد نیستم دوچرخه برونم!
‫جنس فروخته شده ‫پس گرفته نمی‌شه
‫تو روحت، روی. ‫بلدی بند کفشتو ببندی؟
‫دیگه کونده‌بازی در نیار
‫وقتی رفتم ساندرلند،
‫بابابزرگم گفت وقتی کریسمس برگشتم ‫بهم یاد میده چطوری دوچرخه سواری کنم،
‫و بعد افتاد مرد، ‫و از اون زمان سوار دوچرخه نشدم
‫و حالا دارم با صدای بلند میگم،
‫می‌فهمم که یاد نگرفتـنم در واقع ‫بی‌احترامی بزرگی به یاد و خاطرهٔ اون بود
‫و حالا خجالت کشیدم. ‫پس می‌شه در موردش حرف نزنیم
‫تا من بتونم احساسات منفیـم ‫رو سر تو خالی کنم،
‫حالا چه حقت باشه یا نه؟
‫زود باش، روی. ‫به‌خاطر بابابزرگ
‫ریدم توش
‫خیلی‌خب، اول بشین، ‫جلو رو نگاه کن و پدال بزن
‫بلند شو. ‫زود بلند شو
‫پاتو بذار روی پدال. ‫پاتو بذار روی پدال.
‫همینه، خوبه. ‫حالا پا بزن
‫پاتو بذار روی پد...
‫خیلی‌خب. باشه. خیلی‌خب
‫سوار شو. خیلی‌خب. آفرین
‫بلندش کن ولی با عصبانیت، رفیق
‫آفرین. پا بزن، پا بزن، پا بزن، پا بزن. ‫همینه. هی!
‫آفرین، پا بزن. راستش... ‫همینه، همینه!
‫خوبه! خوبه
‫دو ثانیه شد، رفیق. ‫پیشرفت کردی
‫آروم باش، رفیق. ‫آروم باش
‫هی! چی... داشتی خوب پیش می‌رفتی، رفیق. ‫آروم باش
‫آخه این‌کارت به کی کمک می‌کنه؟
‫همینه. آفرین. خوبه
‫- نمی‌تونم سمتِ دیگه برم ‫- آره. خیلی‌خب. این‌طرف
‫- نمی‌تونم تغییر مسیر بدم ‫- عیبی نداره. دنبال من بیا
‫- بیا بزن بهم! ‫- نمی‌تونم بچرخم
‫دوچرخه‌سواری توی تعادل خلاصه می‌شه، رفیق. ‫درست مثل دریبل زدن
‫اگه بتونی دریبل بزنی، ‫می‌تونی تعادلتو حفظ کنی. همینه
‫آره، خوبه. داری...
‫- خیلی‌خب، رفیق. خوبه... ‫- پاره‌ات می‌کنم
‫- داری میای ‫- دارم میام
‫بریم سمت آسیاب بادی کیری!
‫به‌ یاد بابابزرگ! ‫حالا وایسا منم بیام
‫اینجا بشینیم؟
‫خب، آره. ‫خودت گفتی یه میز خوب انتخاب کن، پس...
‫درسته، ولی خیلی وسطه ‫و همه دید دارن
‫نه. مثل وقتی که ردیف اول ‫نمایش کمدی بداهه نشسته بودم
‫قراره درباره‌ام آهنگ درست کنن ‫که چقدر شبیه خادم‌های کلیسا هستم؟
‫چیزی نیست. ‫کار خیلی خوبی کردی
‫- نوشیدنیـت ‫- ممنون
‫ممنون که اومدی، ویل
‫یه مسافر تنها ‫چیزی جز یه طرفدار متعصب نیست،
‫ولی دو تا مسافر با همدیگه، ‫می‌شه اسمشو گذاشت مسافرت
‫نوش
‫اومدن
‫به کافه جاز آلتو خوش آمدید. ‫من دانته چارلز هستم و ما گروه کارتل هستیم
‫- مایلز دیوید یه‌بار گفت که... ‫- آره
‫♪ شب رو به یاد بیار ♪
‫و دفعهٔ دوم بود ‫که رفتم سمتش
‫این دفعه، هر چند، ‫حرفم رو باور کرد
‫و حالا... از همیشه نزدیک‌تر هستیم
‫و دخترت؟
‫آره. ‫از همیشه خوشحال‌تره
‫حرفم اینه،
‫واقعا حفظ همچین رازی ‫خیلی سخت بود
‫اما من ورزشکار حرفه‌ای نیستم
‫چطور می‌تونی؟
‫خب... تمام زندگی من ‫در واقع دو زندگی مجزاست
‫زندگی کاریم رو ببین...
‫هیچ‌کس توی باشگاه نمی‌دونه
‫دوست دارم فکر کنم که اهمیت نمی‌دن، ‫ولی اینطوری راحت‌تره
‫بعد زندگی عاشقانه‌ام
‫بعضی مردها فکر می‌کنن جذابه
‫یه عده‌شون میگن اهمیت نداره، ‫ولی در نهایت خسته می‌شن و میرن پی زندگی‌شون
‫بعدش باشگاه ‫دکتر شارون رو استخدام کرد...
‫و بهم کمک کرد ‫که متوجه بشم من...
‫یه درد دارم
‫دردی برای هر دو زندگیـم ‫تا تنها زندگی من باشن
‫نمی‌خوام سخنگو باشم
‫نمی‌خوام یه مشت عذرخواهی تحویلم بدن
‫فقط دلم می‌خواد ‫وقتی بازی رو برنده می‌شیم،
‫بتونم دوست‌پسرم رو ببوسم مثل بقیه ‫که دوست‌دخترشون رو می‌بوسن.
‫و می‌دونیم که نمی‌تونیم ‫تمامی دردهای بدن‌مون رو خوب کنیم
‫ولی نباید هم تظاهر کنیم ‫که هیچ دردی وجود نداره
‫از کجا فهمیدی؟ ‫دربارهٔ من؟
‫خب، از قدرت شرلوک هولمزی ‫نتیجه‌گیری روزنامه‌نگاریم استفاده کردم
‫دیدم که بیرون رستوران سم ‫یه مرد دیگه رو می‌بوسی
‫آره
‫صدای ناقوس کلیسای وسترکرکه
‫ان‌فرانک هر شب ‫صدای ناقوس رو می‌شنید
‫اونجا زندگی می‌کرد
‫بغل اون مثلث بزرگ و صورتی؟
‫فکر کنم اونو یه‌کم بعد ساختن
‫آره
‫«انسان نمی‌توان انتظار داشته باشد ‫زندگی چیزی به او عطا کند
‫که پی برده است ‫به آن نمی‌رسد،
‫چه‌بسا، انسان به‌تدریج می‌بیند ‫که زندگی همانند کِشت است...
‫و فصل برداشت ‫هنوز فرا نرسیده است.»
‫اون پسر متواضع کشیش بود
‫و بله، شیاطین خودش رو داشت، ‫اما هیچ‌وقت مانع اون از جستجوی زیبایی نشدن
‫چون وقتی زیبایی رو پیدا کنی، ‫الهام‌بخشی رو پیدا می‌کنی
‫اگه، این، ‫به اندازهٔ وینسنت مصمم باشی
‫هیچ‌وقت دست نکش، ‫مهم نیست چندین بار شکست بخوری
‫وقتی بدونی داری در مسیر تقدیر پیش میری، ‫باید تلاش کنی
‫از جایی که من میام...
‫کانزاس، زادگاهم... ‫این، این ایالت گل ماست
‫می‌خوام این رو داشته باشی
‫سه دقیقه دیگه تعطیل می‌کنیم
‫خیلی ممنون
‫باشه
‫اومدیم هلند! ‫باید غذای هلندی امتحان کنیم!
‫- به‌عنوان یه فرانسوی، ترجیح میدم بمیرم! ‫- نه!
‫کافیه!
‫به‌خاطر این دو راهی‌ها فرو پاشیدیم!
‫همینه؟
‫باید دور لپ‌تاپ جمع بشیم ‫و بشینیم فیلم نگاه کنیم؟
‫دیگه چطور ادامه بدیم؟
‫چطور به این فقدان سازش و توافق جهت بدیم؟
‫این اختلاف؟ ‫این خشم؟
‫کاپیتان
‫مربی. می‌دونم که ته دلت ‫خیر و صلاح منو می‌خوای،
‫یا باشگاه رو.
‫با این‌که مشخصه ‫از یه موضوع دیگه ناراحت هستی
‫و داری سر من خالی می‌کنی
‫می‌خوام بگم که، ‫ببخشید بیشعور بازی در آوردم
‫من دو بار اومدم آمستردام
‫وقتی چهارده ساله‌ام بود، ‫وقتی بابام می‌خواست با مامانم آشتی کنه،
‫و مثل باباهای خوب و مهربون رفتار می‌کرد،
‫و منو آورد اینجا ‫که پدر و پسری وقت بگذرونیم
‫بگذریم، گفت بریم فوتبال ببینیم
‫بعد از بازی، منو برد منطقه چراغ قرمز ‫تا هدیه اصلیم رو بهم بده
‫منو برد پیش اون زن‌های پشت پنجره ‫و بکارتم رو ازم گرفت
‫خدای من. ‫حتما آسیب روحی دیدی
‫نه. زنه دوست داشت
‫من... ببخشید، ‫منظورم اینه من دوست داشتم
‫نه
‫نمی‌دونم
‫یادم نمیاد
‫بگذریم، دو سال بعد، ‫مامانم آوردم اینجا
‫و همه موزه‌ها رو گشتیم ‫و تورهای گردشگری رو رفتیم،
‫و اولین بار بود که اشتروپ وافل رو امتحان کردم. ‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره
‫با این‌که بابام اینجا نبود، ‫هنوز یه‌جورایی کنارمون بود. متوجه‌ای؟
‫منم امروز بیشعور بازی درآوردم. ‫ببخشید.
‫فکر می‌کنم ‫کیلی دوست‌دختر پیدا کرده
‫بریم آسیاب بادی پیدا کنیم، باشه؟
‫باشه
‫بنگ
‫سلام رفیق
‫سلام
‫به یانکی دودل برگر بارن خوش اومدی. ‫میز برای یه نفر؟
‫چـ... آره ممنون می‌شم. آره. ‫تو اهل کدوم ایالت هستی؟
‫ملبورن
‫امشب میز خالی زیاد داریم. ‫دوست داری کجا بشینی؟
‫شهر بادی، سیب بزرگ یا هالیوود؟
‫خب، به مامان بگو که راکسی هارت ‫داره میاد خونه. لیپ‌شیتز
‫شیکاگو
‫شهر بادی
‫عالیه رفیق. ‫زود باش
‫بفرمایید. ‫هات‌داگ باکلاس‌تون
‫سلام
‫- سس رنچ میارید؟ ‫- حتما، خانم
‫رفیق. حالت خوبه؟
‫آره
‫- لذت ببر ‫- ممنون
‫- نه، بگو که نه ‫- آره
‫خب، راستش اتفاق افتاد
‫آب می‌خوری؟
‫فکر خوبیه
‫خیلی راحته
‫غذا و آهنگ، قایق و...
‫واقعا...
‫خژله؟
‫همه‌اش این کلمه رو می‌گی. ‫یا نکنه داری خفه می‌شی؟
‫- خژله. اینو می‌گی؟ ‫- همین
‫- زود باش. معنیش چیه؟ ‫- چی...
‫نمی‌دونم. ‫خژله
‫فکر می‌کنم ترجمه مستقیمی ‫از این کلمه وجود نداره
‫می‌تونه به معنی راحت باشه. ‫مثل آتیش گرم
‫خژله
‫ولی می‌تونی ذهنت خژله باشه
‫می‌دونی، قلبت، روحت. ‫آدم‌هایی که باهاشون هستی. جاهایی که میری
‫می‌دونی؟
‫حتی این، همین‌جا، این...
‫خژله‌ست
‫دقیقا
‫خشک شدن
‫خیلی‌خب. کجا بودیم؟
‫- شراب ‫- شراب
‫اینم هرم پیاز حلقه‌ای ‫و سیب‌زمینی آزادی
‫ممنون
‫از بازی لذت می‌بری؟
‫آره. ‫می‌دونی چیه؟
‫سر هزار دلار شرط شرط می‌بندم ‫شیکاگو بولز ۱۰۷ بر ۸۶ بازی رو می‌بره
‫شوخی می‌کنم
‫یادم میاد بچه بودم ‫این بازی رو بابام دیدم
‫آره. قبلا خیلی دوست داشتم ‫با اون بشینم و بسکتبال نگاه کنم
‫ممنون که گفتی
‫و لطفا راحت باش از منوی پنجاه‌منجاه ‫سس‌های آمریکایی‌مون انتخاب کن
‫و کِسوی خیلی خوشمزه‌ای ‫از پورتوریکو داریم
‫می‌دونی چیه؟ ‫نظرت چیه غافلگیرم کنی؟
‫- حتما ‫- ممنون
‫و تیم شیکاگو بولز ‫شکل هجومی مثلثی به خودش می‌گیره،
‫بین فضای خالی بازیکن‌ها ‫جای حرکت مداوم تشکیل می‌ده
‫عامل اصلی موفقیت‌شون ‫در این فصل بوده
‫توپ به جردن می‌رسه. ‫پرتاب می‌کنه. بله!
‫هرم همون مثلث خودمونه
‫راستش، سه تا مثلثه ‫که به همدیگه تکیه دادن
‫سلام تد
‫هی. ‫این چطوره؟
‫« سس باربیکیو »
‫چرا اینو آوردی؟
‫چون بهترین سس‌مونه
‫خب، خیلی عجیبه
‫سلام؟
‫سلام، تد
‫هی، منم. ‫تو کی هستی؟
‫من روح حقیقی ماجراجویی هستم
‫خوشم اومد. ‫خب، چه‌خبر، روح عزیز؟
‫می‌دونی مثلث از کجا میاد، تد؟
‫نمی‌دونم. ‫خدا یه مربع پرت کرد رو زمین
‫و از وسط دو نصف شد؟
‫- ای‌وای ‫- نه، تد
‫مورد بحثـه که مثلث ‫رو اولین بار فیثاغورس توصیف کرده
‫به هر شکلی به سه زاویه و سه گوشه
‫برهانِ درستیه
‫ولی در تاریخ، افراد زیادی اعتقاد دارن ‫که مثلث قدرت‌های ویژه‌ای داره
‫آره
‫از تثلیث مقدس مسیحیت گرفته ‫تا سه‌کالبد بودا
‫در عین حال یه چشم مثلث‌مانند ترسناک ‫پشت یه دلاری وجود داره
‫آره
‫در بعضی فرهنگ‌های آمریکایی بومی ، ‫مثلث نشانهٔ خونه‌ست
‫عذر می‌خوام که اروپایی‌ها ‫همه رو از مثلث بیرون کردن
‫ولی مفهوم مثلث ‫در سال ۱۹۸۹ به اوج خودش می‌رسه
‫وقتی مردی به اسم تکس وینتر، ‫کمک مربی شیکاگو بولز،
‫سیستم هجومی مثلثی رو معرفی کرد
‫مولفهٔ اصلی سیستم این بود
‫تا همیشه یه بازیکن دو هم‌تیمی دیگه ‫کنارش داشته باشه که بتونه پاس بده
‫این سه بازیکن به شکل...
‫مثلث هستن
‫آفرین
‫اما تنها مثلث توی زمین نبود
‫وقتی بازیکن‌ها حرکت می‌کردن، ‫مثلث‌ها بیشتر و بیشتری تشکیل می‌دادن
‫هی، راست می‌گی
‫راستش تد، تو راست می‌گی
‫آره!
‫سلام رفیق
‫هی. ‫می‌تونم خودکارتو قرض بگیرم؟
‫- زود باش پسر! ‫- ممنون
‫یانکی دودل برگر بارن ‫تولدت مبارک
‫یانکی دودل برگر بارن ‫تولدت مبارک، مل
‫آمریکا برنده جنگ جهانی دوم شد
‫ولی به لطف کانادا ‫غرب آزاد شد
‫هی!
‫می‌زنی؟
‫آره، اون... آره، اون می‌زنه
‫باس میزنه چون چت بیکر... ‫چت بیـ... چت بیکر رو می‌شناسی؟
‫خیلی‌خب. باشه
‫بازیکن‌ها وارد بشن
‫بالشت‌ها آماده
‫شروع!
‫بیاید گم بشیم
‫♪ Let's Get Lost by Chat Baker ♪
‫ودکای وانیلی
‫- خدای من. هنوز نشسته ‫- آره. خیلی فوق العاده‌ست
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی خودکار منو گرفت
‫درک مجبورت می‌کنه ‫یه خودکار جدید بخری
‫از درک متنفرم
‫آره
‫ریدم توش!
‫بیا گم بشیم
‫صبح بخیر
‫خب...
‫دیشب...
‫ما...
‫ما آره؟
‫ما...
‫نه
‫صبحونه می‌خوری؟
‫نه. باید برم
‫باشه
‫ولی... ممنون...
‫خواهش می‌کنم...
‫فراموشت نمی‌کنم
‫چرا، ممکنه فراموش کنی
‫آدم‌ها آلزایمر می‌گیرن
‫ما؟
‫آره، درسته
‫بهت می‌گم، آمستردام معرکه‌ست. ‫درسته که بازی رو باختیم،
‫ولی رئیسم توی گروه جاز ‫آهنگ زد و بعدش...
‫خربرنت، خیشه، خیلش، ‫بریخه و پاول...
‫خیلی‌خب، خداحافظ
‫خداحافظ!
‫- سلام ویل ‫- هلندی حرف می‌زنی؟
‫به یان نگو. ‫تد کجاست؟
‫- عقب اتوبوس ‫- ممنون
‫مامان؟ ببخشید. ‫آره، نه... چی می‌گفتم؟
‫و بعد با یه زوج خیلی مهربون آشنا شدم، ‫و واسه سکس سه‌نفره دعوتم کردن
‫سلام
‫مربی
‫سلام، مربی
‫خب، بذار حدس بزنم، ‫پیگی استارداست
‫- ورقه به ورقه. اوینک به اوینک ‫- دوستش دارم
‫بابت دیشب معذرت می‌خوام
‫نه، عیبی نداره. ‫من باید بگم ببخشید
‫می‌دونی، نباید بهت اجازه می‌دادم
‫با کله پر چایی بری بیرون، می‌دونی
‫خدا رو شکر جنس خراب بود
‫چی؟
‫هیچی حس نکردم. ‫برای همین به کنث زنگ زدم، اومد امتحان کرد،
‫چند ساعت بعد، ‫زنگ زد و پشیمون بود
‫تایید کرد، ‫جنس ناب نبود
‫پیش میاد
‫بذار یه سوال بپرسم
‫این به‌درد می‌خوره؟
‫از دید من، خیلی خشک ‫و بدون انعطاف بازی می‌کردیم، می‌دونی؟
‫بازیکن‌ها به آزادی نیاز دارن
‫هر جا می‌خوان برن. ‫از غریزه و دل‌شون پیروی کنن
‫تا وقتی که یادشون باشه ‫فضایی که بازیکن دیگه خالی کرده رو پر کنن
‫بدونن باید هوای همدیگه رو داشته باشن
‫ولی می‌دونی، ‫حرکت مداوم و بی‌وقفه‌ست
‫از یه موقعیت به موقعیت دیگه میرن ‫تا جایی‌که موقعیت‌ها دیگه
‫وجود خارجی ندارن
‫سریع و انعطاف‌پذیر و آزادانه‌ست
‫با حمایت کامل
‫فکر خودت بود؟
‫آره؟
‫تبریک می‌گم. ‫اسمشو بذار توتال فوتبال
‫خوشم اومد
‫که همین‌جا توی هلند ‫توی دههٔ هفتاد ابداع شده
‫به‌نظرت باید امتحان کنیم؟
‫آره، حتما
‫خیلی‌خب، خوبه. ‫توتال فوتبال
‫برای یه نفر دیگه جا دارید؟
‫سلام رئیس
‫خب، دوازده پیغام بی‌جواب، ‫سه تا جیف بدون خنده.
‫مشکلی هست؟
‫ببخشید، تد. ‫موبایلم ته کانال آبه
‫شعر جان کیتس‌ـه؟
‫نوچ
‫خیلی‌خب، باشه
‫ویل، اوضاع چطوره؟
‫دو نفر نیستن. ‫کی گم شده؟
‫آدم‌های دوست‌داشتنی!
‫دل تنگم شده بودین؟
‫اصلا نپرسید
‫بریم
‫آسیاب بادی دیدیم!
‫خیلی‌خب
‫ایول
‫زود باش!
‫ولی شرط می‌بندم ‫شوی سکس معرکه بود
‫- چی؟ ‫- بی‌خیال شو، رفیق
‫همه‌چی مرتبه، رئیس؟
‫نگران هیچی نباش
‫چون همه‌چیزهای کوچیک درست می‌شه
‫خب، ممنون
‫بخونید ‫نگران هیچی نباش
‫چون همه‌چیزهای کوچیک درست می‌شه
‫همه با هم!
‫نگرانِ...
‫هیچی نباش
‫چون همه‌چیزهای کوچیک درست می‌شه
‫یه بار دیگه
‫بخونید ‫نگران هیچی نباش
‫چون همه‌چیزهای کوچیک درست می‌شه
‫تک‌تکشون!
‫- بخونید نگرانِ... ‫- نه!
‫هیچی نباش
‫چون همه‌چیزهای کوچیک درست می‌شه
‫ترجمه از مـحـمـدعـلـی ‫mml_moh@
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@