‫یه استادیوم روی زمین و یه دانجنم زیرش.
‫می‌خوام قبل از جشنواره تمومشون کنم.
‫این‌یکی قراره سخت باشه، ریمورو-ساما.
‫آماده‌‌سازی همچین چیزی منطق صدق می‌کنه ‫ حداقل چند سال طول بکشه.
‫آره خب منطقیه.
‫معلومه تو یه ماه تموم نمی‌شه...
‫الکی مثلاً!
‫آره واقعاً.
‫آخراشه که.
‫بله.
‫بذارید برای ساخت اون استادیوم کمک کنیم!
‫انگار کاریون-ساما هم قراره تو این جشنواره‌تون شرکت کنن.
‫لطفاً بذارید کمک کنیم.
‫یه‌جا برای خواب و حتی غذا هم بهمون دادید.
‫اگه کمک می‌خواید، بگیدا.
‫به لطف کمکای همه،
‫تقریباً یه‌ماهه تموم شد.
‫با این سرعت، برای جشنواره به‌موقع تموم می‌شه.
‫جدی؟
‫بقیه‌ش رو بسپارید به ما.
‫فکر می‌کردم بیخیال چیزی به اسم منطق شدم،
‫ولی وقتی همچین چیزیو می‌بینم،
‫باز بهم یادآوری می‌شه که تو یه دنیای دیگه‌م.
‫HADAD
‫&
{\fad(2500,0)\fs30\bord0\c&H824D09&\alpha&HFF&\t(0,150,1,\alpha&H00&)\pos(577.15,122.5)\clip(565,136,589,138)}‫&
‫&
‫Tenshi Hunter
‫قسمت ۶۲
‫هزارتو و اژدهای طوفان
‫خب، برای امروز کافیه.
‫باز فردا می‌بینم‌تون!
‫باشه! خسته نباشین!
‫عــا رامیریس، اون مهارت «دنیای کوچکت» عالیه ها.
‫توانایی جابه‌جا کردن یه فضای گنده ‫و بردنش تو هزارتو، اونم همونطوری که هست...
‫کل منطقه‌ی پناهنده‌ها توی هزارتو جا شدا.
‫و همه هم حسابی بابتش خوشحالن.
‫بارون نمی‌باره، دماشم ثابته، حسابی راحته.
‫ما اینیم دیگه!
‫تا دلت بخواد می‌تونم طبقه اضاف کنم!
‫هر یه ساعت یه طبقه می‌شد ساخت، نه؟
‫آره!
‫پس تا حدش ببر، صد طبقه.
‫عه؟ اون‌همه نیازه؟
‫حالا که داریم زحمت می‌کشیم، بیا یکمم زیاده‌روی کنیم.
‫می‌خوام کلی چیزمیزم داخلش مخفی کنم.
‫و می‌خوام هر طبقه هیولاهاش قوی‌تر باشن.
‫ها...
‫ولی چطوری می‌خوای هیولاها رو بیشتر کنی؟
‫می‌خوای بری از یه‌جا بیاری‌شون؟
‫بین خودمون بمونه ها.
‫زمزمه زمزمه.
‫عا، صحیح!
‫پس پس... زمزمه زمزمه.
‫و اگه اونکارو کنم، رامیریس-چان... زمزمه...
‫عالیه عالیه! خوشمان آمد!
‫انجامش می‌دم! آره!
‫آروم آروم انجامش بده، استراحتم یادت نره، خب؟
‫هه!
‫بعدِ شنیدن همچین ایده‌ای نمی‌تونم یه‌جا بشینم استراحت کنم که!
‫و خب، بعدی...
‫آخ!
‫کوروبه-چان، اومدم.
‫اوه، ریمورو-ساما.
‫منتظرتون بودم.
‫همه‌ی چیزایی که اینجان خیلی دمدمی‌ان.
‫هرکسی نمی‌تونه حملشون کنه.
‫مشکلی ندارید؟
‫البته که نه.
‫ولی خیلی درست کردیا.
‫عا؟ این چیه؟
‫تحلیل
‫تحلیل.
‫زره نفرین‌شده.
‫زره‌ای که جادوی کاربر‌ش را جذب کرده ‫و حفاظ جادویی تشکیل می‌دهد.
‫به‌دلیل جذب جادوی بی‌پایان،
‫احتمال کشتن کاربر زیاد می‌باشد.
‫یا خدا...
‫و این چیه؟
‫تحلیل.
‫تحلیل
‫شمشیر نفرین‌شده.
‫شمشیری که ذرات جادوی اطرافش را جذب کرده
‫و تبدیل به قدرت انفجاری می‌کند.
‫قدرت تضمین‌شده‌ای دارد،
‫اما امنیت حامل تضمین نشده‌ است.
‫همم... خصوصیات عجیبه،
‫ولی همه‌شون حسابی قدرت‌های قوی‌ای‌ دارن.
‫شنیدن این چیزا از شما باعث افتخاره.
‫درست یادم باشه...
‫وقتی ارباب شیاطین شدم،
‫به‌عنوان هدیه مهارت ویژه‌ی استادکار رو گرفتی، نه؟
‫برای همین تمام تجهیزاتی که می‌سازی سطح کمیاب یا بالاترن.
‫بله.
‫حیف همه‌ی این تجهیزات باکیفیت؛
‫صرفاً چون نمونه‌ی اولیه‌ن قراره خاک بخورن.
‫مطمئنم اینا هم خوشحال می‌شن حاملی پیدا کنن ‫که می‌تونه ازشون استفاده کنه.
‫جدی؟
‫پس هرچی می‌خواید ببرید.
‫خب خب.
‫الان کلی چیزمیز دارم تو صندوقچه‌های هزارتو بذارم.
‫مطمئنم کلی ماجراجو قراره بیان ‫هزارتوی زیرزمینی‌مونو چک کنن.
‫می‌خوان بیشتر برن تو عمق، هیولاهای قوی‌ترو بکشن،
‫و بهترین تجهیزات ممکنو پیدا کنن.
‫نیازه براشون مسافرخونه و مغازه هم بزنیم،
‫همچنین یه‌جا که بتونن چیزایی که گیرشون ‫اومده رو داخلش ارزیابی کنن.
‫ماجراجوها خودشون شایعات مربوط به هزارتو رو پخش می‌کنن.
‫و تمپستم در نهایت حسابی معروف می‌شه!
‫چقدرم عالی.
‫تا یادم نرفته اینو بهتون بدم.
‫شمشیری که خواستیدو تموم کردم.
‫نه می‌شکنه نه خَم می‌شه.
‫چون با اولویت قرار دادن قدرت ساخته شده، ‫با ظرفیت جادویی‌تون وفق پیدا می‌کنه.
‫بهترین کارمه.
‫پس اینه...
‫به به!
‫نه زیادی درازه نه کوتاه!
‫عالیه! شاهکاره، کوروبه-چان!
‫ولی شمشیرم کامل آماده نشده.
‫همونطور که پیشنهاد دادید،
‫جوری ساخته شده که بتونید حفره‌های تیغه رو باز کنید.
‫ولی حفره‌ای نمی‌بینما.
‫این شمشیر سفارشیه.
‫طبق ظرفیت جادویی‌تون وفق پیدا می‌کنه و پیشرفته‌تر می‌شه.
‫تا وقتی که مثل یه سلاح افسانه‌ای عمل کنه.
‫اون‌موقع حفره‌هاش پیدا می‌شن.
‫صحیح!
‫پس مشتاق دیدن حالت کامل شده‌شم!
‫به به رامیریس!
‫حال و احوالت چطوره؟
‫استاد! مشتاق دیدار!
‫بسیار عالی‌ام!
‫امروزو روت حساب می‌کنم.
‫پس بذارید راهنمایی‌تون کنم.
‫اگه استادم اومدن، یعنی راجع به همونه...؟
‫آره دقیقاً.
‫ولدورا جان!
‫ازت یه درخواستی دارم.
‫چیه؟ سرم شلوغه ها.
‫پس نمی‌شه کاریش کرد.
‫منو بگو برات یه‌جا پیدا کردم توش زندگی کنی.
‫چی؟! یه‌جا که توش زندگی کنم؟!
‫خنده.
‫بگو ببینیم حرفت چیه.
‫مسئله اینه که رامیریس داره ‫به این شهر نقل‌مکان می‌کنه.
‫می‌خواد یه هزارتو زیر شهر بسازه.
‫اوه؟ رامیریس همچین می‌کنه؟
‫و از اونجایی که داریم یه هزارتو می‌سازیم،
‫دلم می‌خواد چیزی باشه که ‫ باعث خاص جلوه‌دادن این کشور بشه.
‫یه هزارتوی معمولی که حالی نمی‌ده، مگه نه؟
‫خب؟
‫فکر کنم لازمه که...
‫یه پادشاه برای حکومت به دانجن داشته باشیم!
‫یه... پادشاه؟!
‫دری به اقامتگاه اصلیِ رامیریس،
‫هزارتوی روح، توی طبقه صدم قرار می‌گیره.
‫به‌نظرمون اون درب ‫به قوی‌ترین نگهبان ممکن نیاز داره.
‫تو هم موافق نیستی، ولدورا-کون؟!
‫عجب!
‫و می‌خوای من اون نگهبان باشم؟
‫آره.
‫و اگه این وظیفه رو قبول کنی، ‫یه مزیت دیگه هم برات داره.
‫چی هست؟
‫تمام این مدت دلت می‌خواست هاله‌تو آزاد کنی، نه؟
‫مگه نگفتی کم‌کم داری به حد خودت می‌رسی؟
‫چی؟! نگو که...
‫درسته!
‫توی هزارتو، لازم نیست هاله خودتو سرکوب کنی!
‫حتی اگه دلت بخواد می‌تونی ‫ شکل اژدهای خودتو داشته باشی!
‫پس بالأخره رسیدید! بهتون خوش‌آمد می‌گم، حشرات عزیز!
‫هیچ‌کس نمی‌تونه از اژدهای طوفان فرار کنه!
‫کار خوبی کردی که اینو ازم خواستی، ریمورو!
‫این واقعاً شغل معرکه‌ایه که ‫کسی جز خودم از پسش برنمیاد!
‫...اینطوری گفت.
‫ساده بود، نه؟
‫خیلی ساده.
‫حالا بدون هیچ ملاحظه‌ای ‫ هاله‌شو توی هزارتو آزاد می‌کنه.
‫ذرات جادویی که از خودش منتشر می‌کنه،
‫خیلی سریع هیولاها رو داخل دانجن می‌کشه!
‫آره.
‫و هرچی به ولدورا نزدیک‌تر باشن، قوی‌تر می‌شن.
‫عجب پسر شیطونی هستی، ریمورو، ‫که اینطوری از استاد استفاده می‌کنی.
‫منم می‌تونم همینو بهت بگم، رامیریس-چان.
‫خب، رامیریس؟!
‫روند ساخت دانجن چطور پیش می‌ره؟!
‫ها؟
‫اوه... الان تا پونزده طبقه پیش رفتم.
‫با این سرعت، تا چند روز دیگه ‫ به هدف‌مون که صد طبقه‌ست می‌رسیم.
‫طبقه‌ها خودبه‌خود ساخته می‌شن،
‫پس چطوره روی طراحی داخلیِ ‫چندتایی که درست شدن کار کنیم؟
‫باشه. بیا اول یه اتاق برای ولدورا درست کنیم.
‫پس این... اتاق منه؟
‫منو خیلی یاد مکانی میندازه که ‫ توش مهروموم شده بودم...
‫نگران نباش، استاد!
‫خیلی راحت می‌تونم دیوار و راه‌پله و این‌چیزا رو ‫ تو یه چشم‌به‌هم زدن اضافه کنم.
‫اوه! واقعاً؟!
‫پس بیاید با مکالمه ذهنی تصمیم بگیریم ‫ می‌خوایم اتاق چه شکلی باشه.
‫این برای فضای داخلی چطوره؟
‫پـ ـ پشمام! خودشه، ریمورو!
‫واقعاً نابغه‌ای!
‫انگار ازش خوشش اومد.
‫می‌تونی به این تغییرش بدی، رامیریس؟
‫بسپرش به خودم! همچین تغییری مثل آب خوردنه!
‫حرف نداری! عالی شد!
‫خب، آره! معلومه که حرف ندارم!
‫ایول!
‫از این کاملاً راضی‌ام!
‫اون در دیگه چیه؟
‫اگه می‌خوای مانگا و این‌چیزا بخونی، ‫ یه اتاق سبک انسان‌ها می‌خوای، نه؟
‫پس...
‫یه فرش ساخته‌شده توسط گروه گوبلینا،
‫یه تخت ساخته‌شده توسط یه صنعتگر،
‫یه مبل اگه بخوای لم بدی...
‫و همینطور مانگا!
‫محشره!
‫بهتر از این نمی‌شه!
‫فوق‌العاده‌ست! عالیه!
‫خوش به حالش!
‫ریمورو، منم همچین وسایلی می‌خوام!
‫خیلی برام سخت کار کردی.
‫دفعه بعدی که بیام می‌گم یه‌چیزی برات بسازن.
‫هورا!
‫زندگی تو تمپست بی‌نظیره!
‫هورا! هورا! هورا! ایول! ایول! ایول!
‫تـ ـ تموم شد.
‫دانجن صد طبقه‌مون تموم شد!
‫باورم نمی‌شه توی یه هفته تموم شده.
‫واقعاً حرف نداری، رامیریس.
‫آره، خودم می‌دونم!
‫فضای داخلی رو به‌صورت بلوکی طراحی کردم، ‫پس هرطور دوست داری تغییرش بده.
‫فضای داخلی می‌تونه به دلخواه عوض بشه...
‫از اون طراحی‌هاست که ماجراجوها رو به گریه میندازه.
‫ولی نسبت به اینکه چطوری بهش فکر کنی،
‫معنیش اینه که هیچ‌وقت ازش خسته نمی‌شن.
‫پس درحالی که سطح سختی یکسانه، ‫ هربار تجربه جدید و متفاوتی نشون‌شون می‌دیم.
‫و برای اینکه خیالشونو راحت کنم، ‫ هر ده طبقه سیو پوینت گذاشتم.
‫عالیه، ممنون.
‫و اگه درست یادم باشه، مردم می‌تونن ‫ بین منطقه‌ها تلپورت کنن، درسته؟
‫درسته!
‫ذرات جادو روش تأثیر ندارن، ‫ و حتی می‌تونه مردم رو جابه‌جا کنه.
‫پس اگه یکبار به این مکان موقعیت برسن،
‫می‌تونن دفعه بعد دوباره از همونجا شروع کنن.
‫ولی این راه رو برای متقلب‌ها باز نمی‌کنه؟
‫اینطوری می‌تونن از دوست‌شون ‫ کمک بگیرن تا به اونجا برسن.
‫آره، احتمالا. که برای همین...
‫جلوی هر سیو پوینت، هیولاهای خیلی قوی‌تری گذاشتیم.
‫پس برای اینکه از سیو پوینت استفاده کنن،
‫باید یه هیولای قدرتمند رو کشت بدن.
‫که اینطور.
‫دوست‌های کسی که برای رسیدن ‫ به اون نقطه مهارت کافی رو داشته
‫بعیده که بخوان کار احمقانه‌ای کنن.
‫ولی چی می‌شه اگه یه‌نفر بدون ‫شکست‌دادن هیچ هیولایی به اونجا برسه؟
‫آره! مسئله همینه!
‫این یکی از نقات قوت این دانجن به‌حساب میاد.
‫بخش دیگه‌ی مهارت دنیای کوچکِ رامیریس:
‫قدرت احیا!
‫قدرت احیا؟
‫ارباب یا زیردست‌های رامیریس
‫هیچ‌وقت نمی‌تونن توی دانجنی که ایجاد کرده بمیرن.
‫حتی اگه کشته بشن، ‫می‌تونن از سیو پوینت دوباره شروع کنن.
‫رامیریس، آیتمی که ازت خواستم رو داری؟
‫یدونه درست کردم.
‫دستبند تولد دوباره!
‫عالیه.
‫سؤال اینه که از کجا بفهمیم کار می‌کنه؟
‫اوه، از قبل مطمئن شدم.
‫دیشب روی برتا-چان امتحانش کردم.
‫چی؟!
‫متأسفم!
‫برتا-چان، حالت خوبه؟
‫بله! من... منم.
‫هورا! کار کرد!
‫اولین تلاشم بود، اما موفق بودم!
‫چی؟ تلاش اول؟
‫جدی؟
‫چرا باید روی برتا امتحانش کنی؟
‫خب چون یه شیطانم،
‫حتی در بدترین حالت هم احتمال مرگم نبود.
‫برای همین تونستم از کار کردنش مطمئن شم.
‫امان از دستت...
‫ولی خب باید از برتا تشکر کنم.
‫واقعاً خوشحالم جواب داد.
‫اولین‌باره چیزی می‌سازم که ‫یکبار مصرف باشه.
‫یکبار مصرفه؟
‫برای کسب‌کردن جاودانگی توی دنیای کوچک، ‫ رضایت کامل شخص رامیریس لازمه.
‫ولی انتظار می‌ره افراد زیادی به این دانجن سر بزنن.
‫سخت می‌شه اگه بخوایم تک‌تک‌شون باهاش پیمان ببندن.
‫سر همین این دستبند تولد دوباره‌ی ‫ یکبارمصرف رو ساختیم،
‫که فقط کاربرشو توی محدوده این دانجن احیا می‌کنه.
‫انگار تمام‌وکمال آماده‌ای ها.
‫حالا بعداً تصمیم می‌گیریم ‫ چه قیمتی روش چی بذاریم.
‫به هرصورت، ساختار کلیِ دانجن دیگه تکمیل شده!
‫کارت عالی بود، رامیریس!
‫حالا می‌تونیم بریم سراغ مرحله بعدیِ نقشه.
‫انتظار دیگه‌ای هم داشتی؟ ‫وقتی فرصتش بیاد، معجزه می‌کنم!
‫شرمنده منتظرت گذاشتم، ولدورا-کون.
‫به‌نظر میاد بالأخره وقتش رسیده تا هاله‌مو آزاد کنم!
‫حالا... شروع می‌کنم!
‫من...
‫اینجام!
‫من...
‫حس محشری دارم!
‫نـ ـ نزدیک بودا...
‫استاد واقعاً محشره.
‫فکرشو نمی‌کردم هزارتوم انقدر تغییر کنه.
‫ولدورا واقعاً داشته جلوی خودشو می‌گرفته، ها؟
‫اونجا! اوناهاش! داره میاد!
‫ذرات جادوییِ استاد ‫داره توی سراسر دانجن حرکت می‌کنه!
‫نقشه جواب داد، ریمورو!
‫ریمورو؟
‫ها؟ آه، چیزه...
‫دوباره فکرای شیطانی به سرت زد، مگه نه؟
‫خب، اگه ذرات جادوییش انقدر قوی‌ان،
‫اگه سنگ معدن و چیزایی که ‫از اینجا برمی‌داریم رو ذخیره کنیم...
‫زودی می‌تونن تبدیل به فلزجادو بشن؟
‫دقیقاً.
‫برنامه داریم به‌صورت عمده آهن سفارش بدیم.
‫هیچ‌وقت فرصتیو از دست نمی‌دیا، نه؟
‫هنوز داره میاد!
‫هاله‌ای کهه مهروموم کرده بودم ‫ هنوزم داره می‌ریزه بیرون!
‫از حالا به بعد، می‌تونی هرچقدر دست داری آزادش کنی.
‫ولی تحت هیچ شرایطی ‫حق نداری بیرون انجامش بدی،‌ گرفتی؟
‫البته!
‫خب حالا که ترتیب ولدورا داده شد...
‫گمونم باید ترتیب اینو بدیم.
‫برتا، به گی گفتی که می‌خوای ‫به رامیریس خدمت کنی دیگه؟
‫هنوز که نظرت عوض نشده؟
‫با وجود اینکه از گستاخی خودم مطلعم،
‫طبق حرفی که زدم، امیدوارم بتونم ‫ به شما و رامیریس-ساما خدمت کنم.
‫ولی این برخلاف قولی که به گی دادی نیست؟
‫بله.
‫اگه زمانش فرا برسه، خود بنده...
‫نه، نه! لازم نیست اونقدرا هم نگرانش باشی!
‫رامیریس به‌هرحال به این شهر نقل‌مکان کرد،
‫و می‌گه توی گردوندن دانجن هم مشغول می‌شه.
‫خودتم توش کمک می‌کنی دیگه، درسته؟
‫قطعاً.
‫پس دیگه مشکلی نیست.
‫درست مثل خدمت به خودم می‌مونه.
‫یه‌مدته داشتم فکر می‌کردم.
‫اگه این چیزیه که می‌خوای،
‫می‌تونم حقوق توافق‌مونو به رامیریس بدم.
‫مشکلی باهاش ندارید؟
‫در این صورت، خواسته‌م اینه ‫تا به رامیریس-ساما خدمت کنم.
‫بسیار خب.
‫خب، برتا، از حالا می‌تونی به رامیریس خدمت کنی.
‫خدمتگذارِ رامیریس-ساما خواهم بود.
‫اما دینی که به شما بدهکارم رو ‫یادم نرفته، ریمورو-ساما.
‫اگه چیزی هست که ازم درخواست دارید، ‫در خدمت‌تون هستم.
‫باشه. اگه موردی پیش اومد بهت خبر می‌دم.
‫قفل ارباب رو باز کن.
‫عنوان «ارباب» رو به رامیریس انتقال بده.
‫مجوزم رو تأیید کردم.
‫از حالا به بعد لطفاً ‫ به محافظت از رامیریس ادامه بده، برتا.
‫به زندگیم قسم می‌خورم که ناامیدتون نکنم.
‫برتا-چان واقعاً در خدمت منه!
‫دیگه می‌تونم از تنها سپری کردن عمرم خلاص بشم!
‫اوه، ولی، رامیریس-ساما، شما منم دارید.
‫اوه، آره راستی.
‫تو هم پیشمی! ‫الان چه خانواده گنده‌ای دارم!
‫خیلی‌خب، حالا که ترتیب اونو دادیم،
‫بریم سراغ کار توی دانجن.
‫آره!
‫طراحی هزارتو برای صد طبقه خیلی کار می‌بره.
‫شاید بهتره اول تله‌ها رو ردیف کنیم.
‫موافقم!
‫تیرهای سمی که از همه‌طرف باریدن می‌گیرن!
‫باتلاق سمی که با افتادن توش ‫ آسیب می‌بینی و سم بهت وارد می‌شه!
‫شاید یه طبقه چرخان ‫ که حس مسیریابی‌تو به‌هم می‌ریزه؟
‫نخ‌های فلزی چطوره؟
‫اگه بی‌دقت توشون قدم بذاری، کله‌ت به باد می‌ره!
‫به‌نظرم تله‌های ساده مثل گودال ‫ باید همونقدر جوابگو باشه.
‫همم...
‫آره، همه‌شونو می‌تونیم انجام بدیم.
‫جدی؟ حرف نداری، رامیریس!
‫تقریباً می‌شه گفت هرکاریو ‫می‌تونم توی هزارتوم به واقعیت تبدیل کنم.
‫ولی...
‫این «اتاق دربسته» دیگه چیه؟
‫این یه تله‌ست؟
‫البته.
‫یه‌چیزی توی هوا هست بهش می‌گن اکسیژن.
‫تقریباً تمام موجودات وقتی نفس می‌کشن ‫ توی بدنشون می‌برن.
‫اگه میزان اکسیژن توی هوا کم باشه،
‫فقط نفس کشیدن به کمبود اکسیژن توی بدن منجر می‌شه...
‫یا حتی مرگ درجا.
‫اینطوری!
‫می‌دونی، همیشه فکرشو می‌کردم، ‫ولی تو واقعاً‌ ترسناکی...
‫ترسناکم؟
‫ولی خب خوبه می‌تونم روت حساب کنم.
‫هیچ‌وقت همچین تله‌ای به ذهنم نمی‌رسید.
‫باید بگما، این کم‌کم داره هزارتوی بی‌رحمی می‌شه!
‫شاید سطح سختی زیادی بالا باشه...
‫نه بابا، اینکه چیزی نیست!
‫پس بیشتر بهم ایده بدید! خیلی بیشتر!
‫جدی؟
‫باشه...
‫چطوره توی بعضی طبقات شرایط محیطی رو عوض کنیم؟
‫مثلاً طبقه زمین مذاب...
‫طبقه یخی...
‫طبقه گردباد...
‫اوه، نمی‌تونم اینکارو کنم.
‫ها؟
‫نمی‌تونم.
‫شرایط محیطی...
‫امکان نداره. نوچ، نمی‌تونم!
‫مقدار عظیم انرژی که ‫براش لازمه رو نمی‌تونم ثابت نگه دارم!
‫اوه...
‫آره، گمونم نمی‌شه، ها؟
‫داشتم حس می‌کردم هرچیزی رو ‫ با جادو می‌تونیم پیاده کنیم،
‫ولی آره، یه آتشفشان چیز غیرممکنیه، ها؟
‫شرمنده که چیز زیادی ازت خواستم، رامیریس.
‫ریمورو...
‫فقط چندتا اژدهای آتش ‫و اژدهای یخ بگیر و بیارشون اینجا!
‫در واقع اصلاً می‌خوای خودم برم بیارمشون؟
‫اینجا چیکار می‌کنی، میلیم؟!
‫دفعه: «تماشاگر.»
‫تماشاگر