M.R
‫متنش رو نوشتم، برادر یاکوب.
‫تویی، شارلوت؟
‫بیا داخل.
‫برادر یاکوب.
‫برادر ویلهم.
‫امروز در مورد کدوم قصه‌ی پریان صحبت می‌کردید؟
‫داستان یه کودک نگون‌بخت که والدینش رو از دست داد.
‫«سیندرلا».
‫وقتی که تنها می‌شه، نامادری و خواهرهای ناتنیش اذیتش می‌کنن.
‫بیچاره.
‫غم به دلت راه نده.
‫یه دختر صادق و سخت‌کوش در نهایت مطمئناً خوشبخت می‌شه.
CWThierry
SayaKa,
Dawn
CWThierry
SayaKa,
Dawn
‫نظرتون چیه، تسوروکو-سان؟
‫اوتاوارا-ساما، از پیشنهادتون ممنونم، ولی...
‫دلیلی برای نگرانی وجود داره؟
‫در مورد اینکه دخترتون چه فکری می‌کنه نگرانم.
‫نیازی نیست در اون مورد نگران باشید.
‫عـه؟
‫راستش، کسی که من رو به ازدواج دوباره تشویق کرد کیوکو بود.
‫اون یه مادر جدید می‌خواد.
‫بانو گفتن؟
‫درسته. نیازی نیست که نگران چیزی باشی.
‫با دخترهات بیا و اینجا زندگی کن.
‫اوتــــاوارا
‫خب، اینجا خونه‌ی جدیدمونه.
‫مراقب راه رفتن‌تون باشید.
‫مامان، خواب که نمی‌بینیم؟
‫به عمرم چنین ساختمون شگفت‌انگیزی ندیده بودم.
‫واقعاً قراره اینجا زندگی کنیم؟
‫صحبت اضافی موقوف. دخترهای یه اشراف‌زاده نباید این‌طوری حرف بزنن.
‫الان بهتر شد.
‫بانو تسوروکو.
‫مقدم شما و دخترهاتون رو خوشآمد می‌گیم.
‫«اوتاوارا ساواکو».
‫چه اسم بامسمایی می‌شه.
‫«اوتاوارا ماکیکو» به مراتب زنانه‌تر به‌نظر میاد.
‫کی نظر تو رو خواست؟
‫اسم من جذاب و باوقاره!
‫بفرمایید.
‫شما کی هستید؟
‫من کیوکوام!
‫مادرجان! خواهرهای عزیز!
‫من دختر جدیدتون و خواهر کوچیک‌تر اون‌ها هستم!
‫رؤیای چنین روزی رو می‌دیدم.
‫خیلی وقت بود به این فکر می‌کردم که خانواده‌ی جدیدم چه شکلی می‌شه.
‫حالا رؤیام به واقعیت تبدیل شده.
‫نه، این از رؤیایی که داشتم هم بهتره.
‫فکر نکنم کسی بتونه به اندازه‌ای که من الان هستم، خوشحال باشه.
‫لطفاً من رو عضوی از خانواده بدونید ‫و بهم بگید چه کاری می‌تونم براتون انجام بدم.
‫قول می‌دم که برای هردوتون خواهر کوچیک‌تر خوبی باشم.
‫آها آها. این کوچولو هم دوست منه.
‫امیدوارم که بتونید با اون هم دوست بشید.
‫توقع داشتم یه بچه‌ی خودخواه باشه، ولی اون فقط یه طفل معصومه.
‫حتی ما رو «خواهرهای عزیز» صدا زد.
‫احتمالاً هرکاری ازش بخوایم انجام می‌ده.
‫آه، سنجاق سرش رو دیدی؟
‫همه‌ی فکرت درگیر اینه؟
‫خب، اون یاغوت‌های ارغوانی قطعاً زیبا بودن.
‫مگه نه؟
‫شاید اگه ازش بخوایم بهمون بدش.
‫حالا کی خودخواهه؟
‫چه رفتار زشتی. مراقب ادب و نزاکت‌تون باشید.
‫کیوکو-ساما؟
‫خواهرهای عزیزم، منم مثل شما می‌خورم.
‫این‌طوری غذا خوردن باحال‌تر و خوشمزه‌تره.
‫بیاید از الان همه‌مون این‌طوری بخوریم.
‫مادرم وقتی که کوچیک بود این‌ها رو می‌پوشید.
‫ببخشید که لباس‌های کهنه‌ان.
‫چقدر خوشگلن!
‫عه‌وا، این چه خوشگله.
‫اون‌یکی، به من بیشتر میاد.
‫چطور جرأت می‌کنی برش داری!
‫نمی‌خوام، بهش دست نزن!
‫آه، ببین زدی چیکار کردی.
‫تقصیر خودته، دختره‌ی خوک!
‫چی گفتی؟
‫اگه یه چیزیم می‌شد چی؟
‫نباید این‌قدر محکم می‌کشیدیش!
‫اون‌ها خیلی بی‌ادبن.
‫یوشی.
‫اون‌ها خوشگلن، همون‌طورم که از دخترهای یه گیشای سابق‌ انتظار می‌ره،
‫ولی مایه‌ی آبروریزی خانواده‌ی اوتاوارا هستن.
‫هیچ شبیه کیوکو-ساما نیستن.
‫حتی تمام کیمونوهای بانوی مرحوم رو هم برداشتن.
‫تمام کیمونوها رو حیف‌و‌میل کردن. چرا یکی گیر من نیومد؟
‫کافیه دیگه.
‫این پیشنهاد کیوکو-ساما بود. اون به فکر خانواده‌شه.
‫چـــشـــم.
‫خوش نمی‌گذره؟
‫همه‌شون خیلی مهربونن.
‫مادر جدیدم باهوش به‌نظر می‌رسه و خواهرهای جدیدم هم خیلی مهربونن.
‫مشتاقم ببینم چی می‌شه.
‫جدی می‌گم.
‫کی دیروز اتاق بچه‌ها رو تمیز کرده؟
‫فکر کنم، تومی یا یوشی بودن.
‫می‌تونیم بفهمیم کی بوده، ولی چرا می‌پرسید؟
‫سنجاق سر ماکیکو-ساما ناپدید شده.
‫عـــه؟
‫کیوکو-ساما بهتون دادش؟
‫آره. یعنی... همین‌طوره.
‫وقتی که فهمید چقدر این سنجاق سر رو دوست دارم،
‫بهم گفت به تو بیشتر میاد اونه-سان.
‫بدجنسیه. چرا گیر تو اومد؟
‫ساکت باشید!
‫چرا چیزی بهمون نگفتی؟
‫کیوکو گفت که بین خودمون بمونه.
‫دلش سوخت که کیمونو پاره شد.
‫آخ!
‫آخ دردم گرفت! بذار برم!
‫اون داشت مثل کلاغی که یه چیز ‫براق جدید پیدا کرده اینور و اونور می‌چرخید.
‫موقع دزدی مچش رو گرفتم.
‫چطور جرأت می‌کنی!
‫بفرمایید. این مال شماست.
‫سنجاق سرم!
‫تو... ای دزد کثیف!
‫تو این هنرِ دست زیبا رو لکه‌دار کردی!
‫نمی‌دونستم! نمی‌دونستم که مال شماست!
‫توی باغچه پیداش کردم!
‫بازم دروغ گفتی!
‫ماکیکو!
‫داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫اجازه نمی‌دم که اسم شوهرم رو لکه‌دار کنی.
‫ازت می‌خوام از این خونه بری.
‫هرچیزی که توی این خونه‌ست به شوهرم تعلق داره.
‫نمی‌تونم اجازه بدم که دزدی مثل تو اینجا زندگی کنه.
‫حسودیم شد.
‫اونه-چان، بچه زرنگ.
‫از دستت رفت که.
‫ازت بدم میاد.
‫کاری که یوشی کرد اشتباه بود، ولی اون خواهرها هم خیلی طماعن.
‫از اولش هم مال اون نبود، پس اون هم وضعش بهتر از یوشی نیست.
‫حتماً این‌طوری تربیت شدن.
‫عذر می‌خوام! واقعاً عذر می‌خوام!
‫یه کاسه دیگه بیار.
‫همین الان.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫خیلی عجیب رفتار می‌کنید.
‫اتفاقی نیفتاده.
‫اگه حرفی برای گفتن داری بگو.
‫این نمایش عمدی عصبی‌بودن و ترسیدن کافیه دیگه!
‫ماکیکو!
‫راست می‌گه.
مگه تربیت ما چه مشکلی داره؟
‫می‌دونم که ما رو با حقارت نگاه می‌کنید!
‫آروم باشید.
‫چیزی که می‌گه حقیقت داره؟
‫معلومه که نداره!
‫واقعاً معذرت می‌خوام، ماکیکو اونه-ساما.
‫شماها چطور می‌خواید بدون خدمتکارها زندگی کنید؟
‫دیگه نباید باهاشون بدرفتاری کنید.
‫جوابتون؟
‫ماکیکو اونه-ساما.
‫بیا، از این برای پاک کردن سوپ استفاده کن.
‫نمی‌شه به‌خاطر منم که شده اون رو ببخشی؟
‫نمی‌شه؟
‫ازش خسته شدی؟
‫زیادی سنگینه.
‫همه‌شون از ما متنفرن، مگه نه؟
‫همین‌طوره.
‫خدمتکارها صرفاً ما رو فرزندخوانده‌هایی با رگ‌و‌ریشه‌ی پست می‌بینن.
‫عجیبم نیست که بخوان یکی دوتا سنجاق سر بدزدن.
‫ولی چه کار احمقانه‌ای کرد.
‫از بین اون همه سنجاق سر، اونی رو دزدید که کیوکو...
‫اونه-چان؟
‫می‌گم، به‌نظرت این قضیه عجیب نیست؟
‫همم؟
‫مشخصاً این یه سنجاق سر گرون‌قیمته. هرکسی می‌تونه تشخیص بده.
‫پس چرا باید این‌طوری باهاش پز بده؟
‫انگار که می‌خواد به همه بگه دزدیدتش.
‫نکنه یکی داره سعی می‌کنه ما رو خراب کنه؟
‫ولی، کی همچین کاری می‌کنه؟
‫حتی منم نمی‌دونستم که کیوکو اون سنجاق سر رو بهت داده.
‫کیوکو؟
‫چیزه... من...
‫فال‌گوش وایساده بودی.
‫نکنه همه‌ی این قضایا کار تو بوده.
‫امکان نداره. نمی‌دونم در مورد چیـ ـ
‫راست می‌گه.
‫تو بودی که اون سنجاق سر رو بهم دادی.
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫دست از سرم بردارید!
‫اوجو-ساما!
‫لطفاً طاقت بیارید! اوجو-ساما! اوجو-ساما!
‫اوجو-ساما!
‫پس خودش افتاد؟
‫طبق حرف‌های کیوکو اوجو-ساما؛
‫ایشون رفته بودن به اتاق‌شون که دلداریشون بدن ‫و متوجه شدن که دارن عجیب رفتار می‌کنن.
‫ایشون فرار کردن، ولی یکی از اون‌ها روشون دست بلند کردن،
‫که باعث شده تعادلشون رو از دست بدن و از پله‌ها بیفتن پایین.
‫این‌طور نیست!
‫یعنی می‌گید که دروغ گفته؟
‫ما یه‌کم دعوا کردیم، ولی همه‌ش همین. اصلاً‌ بهش دست نزدیم!
‫پس می‌گید که دختر من داره دروغ می‌گه.
‫ما باهم نسبت خونی نداریم،
‫ولی من تمام تلاشم رو کردم تا اینجا یه زندگی راحت در اختیارتون بذارم.
‫این قضیه امروز فیصله پیدا می‌کنه.
‫صبر کنید!
‫کیوکو.
‫کیوکو!
‫من مطمئنم که خواهرهام فقط می‌خواستن نجاتم بدن.
‫ولی چون فکرم درست کار نمی‌کرد باعث شد وحشت کنم.
‫اینکه اون‌موقع یه دست بهم خورد چیزی جز بدشانسی نبود.
‫پس، اینکه من از پله‌ها افتادم پایین تقصیر خواهرهام نیست.
‫تقصیر خودمه!
‫پای اوجو-ساما هنوز درد می‌کنه،
‫ولی به‌زور خودش رو از تخت بلند کرد تا از خواهرهاش دفاع کنه.
‫کیوکو.
‫یعنی می‌گی که می‌بخشیشون؟
‫معلومه که می‌بخشمشون، بابا.
‫هرچی نباشه، اون‌ها خانواده‌ی منن.
‫من... هرکاری می‌کنم تا بتونم با خواهرهام باشم.
‫پس، لطفاً بهم بگید که اون‌ها رو بخشیدید.
‫ماکیکو اونه-ساما.
‫یه هدیه براتون آوردم.
‫ای وای.
‫مطمئنم که همه‌شون بهتون میان.
‫این‌یکی برای ساواکو اونه-ساما زیادی ساده‌ست.
‫کیوکو... چرا این‌طوری لباس پوشیدی؟
‫آه. معلومه که چرا. من هیچ‌وقت نباید ‫بیشتر از خواهرهای عزیزم توی چشم باشم.
‫من رو به چشم یه ندیمه در نظر بگیرید و صدام بزنید.
‫اونه-ساما.
‫اون‌ها خیلی بهتون میان. من ندیمه‌ی شما می‌شم...
‫ماکیکو اونه-ساما!
‫ساواکو اونه-ساما!
‫اون‌ها خانواده‌ی منن.
‫من هرکاری می‌کنم تا بتونم با خواهرهام باشم.
‫خواهرهای عزیزم.
‫اون‌ها خیلی بهتون میان.
‫خواهرهای عزیزم! ما خانواده‌ایم.
‫من هرکاری می‌کنم تا بتونم با خواهرهام باشم.
‫اخیراً اون خواهرهای ناتنی باهامون بدتر هم شدن.
‫کیوکو اوجو-ساما خیلی تلاش می‌کنه ‫که اون ها رو راضی کنه، اما هیچ‌وقت کافی نیست.
‫پس چرا نمی‌رید به کیوکو بگید؟
‫بهش بگید که خانواده‌ی ما اینجا جایی نداره.
‫بگید که می‌خواید ما رو بیرون کنید.
‫امکان نداره.
‫عمیقاً عذرخواهی می‌کنم.
‫کی ازت خواست معذرت‌خواهی کنی؟!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫بازم اشتباهی ازم سر زده؟
‫تقصیر منه. لطفاً ببخشیدشون.
‫کیوکو؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫برگرد اینجا!
‫کیوکو، اون باهات کاری کرد؟
‫من حالم خوبه، پدر جان.
‫دیگه تحمل این رفتارهای زشت‌شون رو ندارم.
‫شاید اشتباه کردم که پاشون رو به خونه‌مون باز کردم.
‫گذرنامه ژاپنی - ماکیوکو اوتاوارا
‫تله‌ای که کیوکو گذاشته؟
‫همین‌طوره.
‫اون تمام این نقشه‌ها رو کشیده.
‫چه حرف‌های پوچی. عجب قوه‌ی تخیل قوی‌ای دارید.
‫اشتباه می‌کنید، مامان!
‫یه چیزی در مورد اون دختر هست منو می‌ترسونه.
‫دیگه این خزعبلات رو نشنوم.
‫اگه این حرف‌ها به گوش پدرش برسه چی؟
‫اگه برسه چی؟
‫اون نمی‌تونه بیرون‌مون کنه. متوجه نیستی؟
‫اون گریه می‌کنه و می‌گه تقصیر خودشه.
‫و ما همین‌طور بیشتر و بیشتر بدجنس به‌نظر میایم.
‫پس بذارید یه چیزی ازتون بپرسم.
‫کیوکو از این کارها چه چیزی عایدش می‌شه؟
‫بیاید فرض کنیم این کارها رو می‌کنه که خودش رو خوب جلوه بده.
‫این کاملاً قابل درکه.
‫ولی آخه بالا بردن خواهرهای ناتنیش با رفتار کردن شبیه به ندیمه‌شون؟
‫کدوم انسان عاقلی چنین کاری می‌کنه؟
‫اون کیوکو همچین کاری می‌کنه!
‫می‌دونم که شما دوتا از کیوکو نفرت دارید.
‫این‌طور نیست!
‫مامان، به حرفمون گوش کن!
‫دیگه کافیه.
‫سرم داره درد می‌گیره.
‫دیگه چیه؟
‫بانو، ناخوش به‌نظر می‌رسید.
‫چیزی نیست. فقط کلی فکر ذهنم رو درگیر کرده.
‫این خیلی وحشتناکه.
‫یه چیزی داره عذابتون می‌ده.
‫اگه کاری هست که می‌تونم براتون انجام بدم فقط لب تر کنید، بانو.
‫«بانو»؟
‫پدرت مرد؟
‫درسته. اون مرده.
‫چه غم‌انگیز. چه دردناک.
‫چرا؟
‫وقتی کسی می‌میره غم‌انگیزه.
‫واقعاً؟
‫ولی من حال خوبه.
‫خوبی؟
‫کیوکو.
‫این چه لباسیه؟
‫این یه جشنه.
‫الان دیگه به‌هم نزدیک‌تر می‌شیم، مگه نه؟
‫اوتــــاوارا
‫۵ سـال بعد
‫مادر اخیراً حالش چطور بوده؟
‫داری از شخص اشتباهی می‌پرسی.
‫خب؟ حالش چطوره؟
‫امروز صبح دوباره تب خفیفی داشت.
‫نگران‌کننده‌ست.
‫بانو همیشه خیلی نگرانن که ‫شاید هر مریضی‌ای که دارن به شما هم سرایت کنه.
‫که این‌طور.
‫من می‌رم بیرون.
‫بهشون بگو ماشین رو آماده کنن.
‫چشم.
‫هیچ‌وقت آروم نمی‌گیره.
‫ماکیکو اوجو-ساما.
‫چیه؟
‫اگه چیزی باب میل‌تون نبود، ‫لطفاً دریغ نکنید و فوراً بهم اطلاع بدید.
‫«باب میلم نبود»؟
‫تعجب می‌کنم که مجبور شدی بپرسی.
‫کاملاً می‌دونی چی باب میلم نیست.
‫اون دوتا ریاست این خونه رو به‌دست گرفتن.
‫نمی‌فهمم چرا اوجو-ساما اون‌ها رو بیرون نمی‌کنه.
‫نکنه اون‌ها چیزی بر علیه‌ش دارن؟
‫امکان نداره.
‫هیچ‌کس مهربون‌تر یا دل‌پاک‌تر از کیوکو اوجو-ساما نیست.
‫عذر می‌خوام.
‫زمان خوردن داروتون رسیده، بانو.
‫حالتون چطوره؟
‫مثل همیشه‌م.
‫دخترهام کجان؟
‫هردوشون رفتن بیرون.
‫که این‌طور.
‫بفرمایید.
‫همیشه‌ی خدا بوی افتضاحی داره.
‫عمیقاً عذرخواهی می‌کنم.
‫ولی داروهای بدطعم اثر بهتری دارن.
‫یعنی خوشبختی این شکلیه؟
‫پدر توی یه حادثه‌ی رانندگی فوت شد،
‫ولی الان هرروز لذت‌بخشه.
‫امیدوارم که تا ابد ادامه داشته باشه.
‫دارید مادر رو تنها می‌ذارید؟
‫نرید!
‫هرکاری بگید می‌کنم!
‫اون‌ها همه‌شون اینجا پیش منن ‫و اجازه می‌دن هرکاری دلم می‌خواد بکنم.
‫هرکاری.
‫ولی حق با توـه. ترسناکه.
‫کی می‌دونه که این خوشبختی چه‌موقع ممکنه از بین بره؟
‫حقیقتاً، خوشبتختی یه چیز شکننده‌ست.
‫سرکار خانم تسوروکو اوتاوارا و دختران محترم
‫کُنت ایچیجو؟
‫بله. ایشون ما رو به جشنی که ماه آینده برگزار می‌کنن دعوت کردن.
‫اگه اون یه کُنت‌ـه، پس باید فرد والامقامی باشه.
‫بله. کُنت ایچیجو واقعاً مرد بزرگی هستن.
‫همین‌طور وارث ایشون، ماساتاکا-ساما.
‫یه افسر نیروی دریایی که دانشجوی برتر ‫کلاس خودش توی دانشکده‌ی سلطنتی بوده.
‫همه می‌گن که ایشون یه نجیب‌زاده‌ی واقعی هستن.
‫کیوکو، تو نمی‌خوای بری؟
‫اصلاً امکان نداره.
‫شخصی مثل من هرگز نمی‌تونه به چنین جایی بره.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫بانو.
‫می‌ذارم دخترهام خودشون جواب بدن، ولی مراقب رفتارشون باش.
‫چشم.
‫پس یه کُنت‌ـه، ها؟
‫باید براتون لباس‌های جدید سفارش بدیم.
‫چیزی که دوست‌داشتنی‌تر و مجلل‌تر از بقیه باشه!
‫نباید وقت رو تلف کرد. فوراً لباس‌هاتون رو سفارش می‌دم.
‫چه برنامه‌ای تو سرش داره؟
‫من از کجا بدونم؟
‫گمونم حق با توـه.
‫عـــه. مثل اینکه وارث کُنت قراره توی مراسم دنبال یه عروس بگرده.
‫حقا که اشراف‌زاده‌ان.
‫این چه کاریه!
‫وایسا ببینم.
‫شاید بخت بهمون رو کرده باشه.
‫بخت؟ برای چی؟
‫حالا اوضاع داره جالب می‌شه.
‫آه، بسه دیگه!
‫هیچ‌کدوم از این‌ها بهم نمیان! همه‌ش همین‌ها رو داریم؟!
‫اون مروارید‌ها قشنگن که.
‫اون‌ها مورد علاقه‌ی بانو بودن.
‫«بانو»؟ هنوزم این‌طوری صداش می‌کنی؟
‫و اون‌وقت مادر ما چیه؟ یه شیاد؟
‫خیلی عذر میـ ـ
‫فکر می‌کنی اون یه شیاده؟
‫نه، اصلاً.
‫اون‌ها چیزی جز زیورآلات ارزون نبودن.
‫برای شما باید فقط دوست‌داشتنی‌ترین ‫و شیک‌ترین جواهرات رو تدارک ببینیم.
‫عـ ـ عـه. آره، همین‌طوره.
‫این‌یکی کاملاً بهم میاد.
‫نه-سان.
‫نگران نباش.
‫عجله نکن. شاید بخت بهمون رو کرده باشه.
‫بخت؟ برای چی؟
‫منظورت اینه، اگه ایچیجو-ساما ما رو انتخاب کنه...
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اعتراض کنه. اون پسر یه کُنت‌ـه.
‫این فرصت‌مون برای فراره، تا از دست کیوکو آزاد بشیم.
‫می‌تونیم مامان رو هم با خودمون ببریم!
‫اگه بتونیم دل وارث رو ببریم،
‫بالأخره از این زندگی آزاد می‌شیم.
‫ببین، دخترهای مرحوم اوتاوارا.
‫منظورت دخترخوانده‌هاشه.
‫انگار که یه خوک رو آرایش کردی.
‫بفرمایید.
‫وای، خیلی ازتون ممنونم.
‫من ایچیجو ماساتاکا هستم.
‫و شما...
‫اوتاوارا ساواکو هستم.
‫ایشون هم خواهر بزرگ‌ترم، ماکیکو هستن.
‫ممنون که تشریف آوردید.
‫خب، اگه اجازه بفرمایید.
‫اون دوتا از اینکه داشتم به مراسم می‌رفتن خیلی هیجان‌زده بودن.
‫دیگه تحمل ندارم.
‫اون‌ها خیلی سرکش، شهوت‌ران، بی‌شعور و نفهمن.
‫چطور دوتا بانویی که این‌قدر برای این خانواده‌ی اشرافی نامناسبن،
‫از این فرصتی که مشتاقانه منتظرش بودن استفاده می‌کنن؟
‫تو...
‫چه نقشه‌ای توی سرته؟
‫چقدر باذوق می‌نوشید.
‫از خانم‌هایی که زیاد می‌نوشن خوشتون نمیاد؟
‫پس برابری جنسیتی چی می‌شه؟
‫من کاملاً‌ طرفدار برابری‌ام.
‫ماساتاکا-ساما.
‫عذر می‌خوام.
‫یکی دیگه بدید!
‫آروم بگیر دختر.
‫مگه چه مشکلی داره؟
‫یعنی توی مهمانی هستیم ها.
‫نه-سان؟
‫چقدر زیباست.
‫کیوکو.
‫ماکیکو اونه-ساما!
‫لطفاً من رو ببخشید!
‫بعد از اینکه دیدم رفتید، ‫نتونستم جلوی خودم رو بگیرم که بهتون ملحق نشم.
‫تمام چیزی که داشتم این لباس کهنه از بیست‌سال پیش بود،
‫میراثی که از مادر مرحومم به‌جا مونده بود.
‫می‌خواستم این رو بپوشم که فقط یه بار ‫با یاد اون توی یه مراسم جشن شرکت کنم.
‫لطفاً کیوکو رو ببخشید!
‫تو...
‫شنیدن چنین حرفی از تو خیلی خنده‌داره.
‫ساواکو.
‫این‌قدر مظلوم‌نمایی می‌کنی.
‫واقعاً که آدم افتضاحی هستی.
‫حالم ازت بهم می‌خوره!
‫مثل اینکه بیش‌از حد نوشیدید.
‫ایچیجو-ساما.
‫خودتون رو نگران نکنید.
‫خودم از بانو کیوکو مراقبت می‌کنم.
‫هوی، ولم کنید!
‫مطمئنم داری حسابی لذت می‌بری!
‫خوب رویی داری، که این‌طوری خوارهای ناتنیت رو تحقیر می‌کنی!
‫کیوکو! آفرین به تو با این نقشه‌ای که کشیدی!
‫دختره‌ی شیطان‌صفت!
‫چه خزعبلاتی.
‫من... منم باید فوراً برم خونه.
‫خواهرهام از دستم ناراحت می‌شن!
‫از چی این‌قدر می‌ترسی؟
‫آروم باش.
‫بیاید، اجازه بدید یه‌کم برقصیم.
‫رقصیدن با موسیقی باعث می‌شه اعصابت آروم بشه.
‫چشم.
‫چقدر به‌هم میان.
‫تاحالا زوجی دوست‌داشتنی‌تر از این ندیدم.
‫بعداز فوت ارباب اوتاوا هرگز شما رو ندیدم،
‫ولی می‌خوام که این امر تغییر کنه.
‫قصد بی‌ادبی کردن ندارم،
‫اما خواهرهاتون رفتار عجیبی ندارن؟
‫لطفاً این‌طوری نگید.
‫خواهرهای من قصد بدی ندارن.
‫کیوکو-سان.
‫خواهرهای عزیزم رو برای تحصیل بفرستن خارج؟
‫یه نقشه‌ی نسنجیده.
‫دقیقاً.
‫چطور پدر متوجه چنین چیزی نشد؟
‫اگه پدر دخالت نمی‌کرد،
‫می‌تونست تا ابد عروسکم باشه که باهاش بازی کنم.
‫ولی دیگه بهش نیازی ندارم.
‫فکر می‌کردم که ما خانواده بودیم.
‫ما خانواده هستیم.
‫هرکدوم از شماها یه جایگاه خاص توی قلبم دارید؛
‫شماها عروسک‌های عزیز من هستید.
‫کیوکو.
‫چقدر قوی هستی که تونستی این‌قدر دووم بیاری.
‫ولی...
‫نیازی به یه عروسک معیوب ندارم.
‫انگار بهتون خوش می‌گذره.
‫عـــه؟
‫خوشحال به‌نظر می‌رسید.
‫بله، کاملاً داره بهم خوش می‌گذره.
‫لطفاً صبر کنید!
‫به این زودی باید برید؟
‫نکنه ناراحت‌تون کردم؟
‫اصلاً.
‫امکانش هست دوباره ببینمتون؟
‫نه، این آخرین بار بود.
‫مامان!
‫باورم نمی‌شه! چشم‌هات رو باز کن!
‫کیوکو! دختره‌ی...
‫چه بلایی سر مادرمون آوردی؟!
‫ماکیکو-ساما.
‫تو کشتیش، مگه نه؟!
‫دختره‌ی قاتل!
‫ماکیکو-ساما!
‫تو ما رو از مادرمون دور کردی! همه‌ش یه بخشی از تله‌ت بود!
‫مامان، معذرت می‌خوام.
‫می‌ترسیدیم اگه از کیوکو سرپیچی کنیم بهت صدمه بزنه.
‫ساواکو-ساما، این چه حرفیه می‌زنید.
‫شماها هیچ‌وقت براتون سؤال نشد که داره چه اتفاقی میفته!
‫بانو برای مدت زیادی بیمار بودن.
‫حالا دیگه در آرامش خوابیدن.
‫فکر می‌کنی این بیماری بود؟!
‫نمی‌بخشمت! قسر در نمی‌ری!
‫فکر می‌کنم این یه لغزش آنی مغز بوده.
‫ولی اینکه شما رو شرور جلوه بدن؟
‫واقعاً ترسناکه.
‫من نتونستم بفهمم که اون‌ها چه حسی دارن.
‫داروهای بانو رو برای اون‌ها هم دم می‌کنم.
‫یه اثر آرام‌بخش به‌همراه داره.
‫باید از‌این‌به‌بعد خودم رو وقف خدمت به اون‌ها بکنم.
‫با تمام وجودم بهشون خدمت می‌کنم.
‫اوجو-ساما.
‫حالا که ارباب اوتاوارا و همسرشون؛ تسوروکو فوت شدن،
‫من، بزرگ‌ترین دخترشون؛ ماکیکو، مسئول این خانواده هستم.
‫بااین‌حال، شما یه‌دفعه پیداتون شده و سراغ کیوکو رو می‌گیرید؟
‫شاید پسر یه کُنت باشید، ولی آیا این درخواست زیادی گستاخانه نیست؟
‫با کمال احترام، اما کیوکو-سان وارث برحق ارباب هستن.
‫همون کیوکو من رو مسئول کرد.
‫همه می‌دونن که شما با اون بدرفتاری می‌کنید...
‫و مثل یه کلفت تا مغز استخوان ازش کار می‌کشید.
‫اون‌هم به خواست خود کیوکو بوده.
‫من کاری نکردم که بابتش شرمسار باشم.
‫این‌ها بی‌معنیه.
‫چی؟
‫دختره‌ی مارمولک!
‫تو اون رو ازم دزدیدی!
‫لطفاً من رو ببخشید، ساواکو-ساما.
‫کیوکو-سان!
‫ماساتاکا-ساما!
‫کیوکو-سان!
‫ایچیجو-ساما.
‫وحشتناکه.
‫من کیوکو-سان رو با خودم می‌برم.
‫هرکاری می‌خواید بکنید، ولی این خونه مال ماست.
‫شما هیچ حق قانونی‌ای در قبالش ندارید.
‫کیوکو-سان همه‌چیز رو به ارث بردن.
‫باز کنید!
‫صدامو می‌شنوید؟! هرگز برای این کار نمی‌بخشمتون!
‫باز کنید، گفتم باز کنید!
‫دیگه نقش بازی کردن کافیه.
‫بالأخره آزاد شدیم.
‫اون‌ها مؤفق شدن فرار کنن.
‫من فریب خوردم.
‫رفتار شرم‌آورشون توی مراسم جشن، ‫نحوه‌ی برخوردشون با خدمتکارها...
‫همه‌ش صرفاً یه نمایش بود تا من رو با خانواده‌ی ایچیجو وصلت بدن.
‫حقا که دخترهای یه گیشا هستن.
‫پسر کُنت رو مثل موم توی دست‌شون داشتن.
‫واقعاً حیف شد.
‫اون‌ها بیشتر از هرکس دیگه‌ای سرگرم‌مون کردن.
‫که گفتی، «ما»؟
‫کم پیش میاد.
‫این چه حرفیه. مگه ما این بازی رو از اول باهم شروع نکردیم؟
‫واقعاً این‌طوره؟
‫البته.
‫خب، حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫برنامه‌ی بعدیت چیه؟
‫برنامه‌ی بعدی؟ نمی‌دونم.
‫خوابت نمی‌بره؟
‫نه. فقط داشتم فکر می‌کردم.
‫در مورد چی؟
‫در مورد تمام سرگرمی‌هایی که توی راهه.
‫درسته. قراره تا ابد سرگرم‌کننده باشه.