BEHNOOSH
‫اون داستان اون‌روزی رو بازم می‌خوام بشنوم.
‫شنل قرمزی کوچولو؟
‫اوهوم.
‫معلومه خیلی ازش خوشت اومده.
‫اون‌جاییش که دختر داستان برای ‫مادربزرگش شراب و نون میاره رو دوست دارم...
‫و جایی که میون راه توی مزرعه‌ی گل پرسه می‌زد.
‫گرگه نمی‌ترسونتت؟
‫نه اصلاً.
‫آخه، دختر داستان و مادربزرگش با گرگ ‫مبارزه می‌کنن و با همدیگه شکستش می‌دن.
‫اصلاً برام ترسناک نبود.
‫خواهر کوچولوی شجاعی داریم.
‫اما...
‫فقط یه گرگ نبود، نه؟
‫حتماً گرگ‌های بیشتری هستن.
‫فقط یه گرگ بزرگ و بد هست که سعی ‫می‌کنه دختر کوچولوها رو بگیره و بخورتشون.
‫واقعاً؟ پس خوبه.
CWThierry
SayaKa,
Dawn
CWThierry
SayaKa,
Dawn
‫خوش اومدین.
‫می‌شه بلیطتون رو ببینم؟
‫این کفایت می‌‌کنه؟
‫از این طرف بفرمایید.
‫ایول.
‫منوی نوشیدنی‌ها.
‫من... شامپاین می‌خورم.
‫می‌شه براتون یه نوشیدنی بخرم؟
‫بـ ـ بله.
‫اون پیراهن قرمز... خیلی بهتون میاد.
‫خیلی ممنونم.
‫شما هم خیلی شیک‌این.
‫بازم میل دارین؟
‫می‌گن نوشیدنی‌های اینجا با وجود واقعیت مجازی بودن زیاد بد نیستن.
‫اوهوم.
‫خوشمزه‌ست.
‫معطره و اصلاً تلخ نیست.
‫شنیدم کنترل عطر بیشتر از هرچیزی سخته.
‫صدای تو... صدای خیلی خوبیه. واقعیه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم... شاید واقعی؟
‫اگه کنجکاوی بفهمی همرام بیا.
همراهت؟
‫درسته. هنوز که نمی‌خوای بری؟
‫تازه قراره خوش بگذره.
‫باشه. بریم.
اینجاها هم کلابه؟
‫البته.
‫خنده‌داره.
‫خیلی وقت بود انقدر نخندیده بودم.
‫منم همینطور.
‫درش بیار.
‫رنگ خیلی خوبیه.
‫حسش هم همینطور.
‫واقعاً؟
‫آره. پیراهنت رو هم؟
‫البته.
‫قلقلکم میاد.
‫قلقلکت میاد؟
‫لبات خیلی نرمه.
‫واقعاً؟
‫خودم هیچوقت دقت نکرده بودم.
‫تو واقعاً نازی...
‫حتی با اینکه واقعیت مجازیه؟
‫اینی که الان هستی بدون شک زیباست.
‫خب... گمونم همینم خوبه.
‫مطمئنم... حتماً باهات بهم خوش می‌گذره.
‫انقدر تند نرو... تمومش کن.
‫می‌خوای تمومش کنم؟
‫می‌خوای بری خونه؟
‫می‌خوای از این شهر بری و به خونه‌ی کوچیکِ تاریک و رقت‌آورت برگردی؟
‫من خودمو توی چشم‌های تو می‌بینم.
‫و مطمئنم تو هم خودتو توی چشم‌های من می‌بینی.
‫یه شنل قرمزی کوچولوی ترسیده و طفلکی.
‫ها؟
‫تمومش کن. داری می‌ترسونیم.
‫وایسا ببینم چه خبره؟ من برای این نیومدم.
چی شد؟
‫ما توی دنیایی زندگی می‌کنیم که تشخیص واقعی از تقلبی سخته.
‫دقیق‌تر بخوام بگم، دنیاییه که تشخیص واقعی از تقلبی...
‫تقریباً بی‌فایده‌ست.
‫ما به مرگ غلبه کردیم و از زمان و مکان فراتر رفتیم.
‫توی این دنیا... چی واقعیه؟ واقعی اصلاً چه معنی می‌ده؟
‫ولم کن مرتیکه‌ی حقه‌باز!
‫بهم کلک زدی تا منو بیاری اینجا.
‫اینطور نیست.
‫می‌تونستی رد کنی، ولی خودت دعوتم رو قبول کردی.
‫حرومزاده!
‫چه حرف‌های بامزه‌ای می‌زنی.
‫آه، خیلی قرمزه.
‫این تنها چیز واقعی در مورد توـه.
‫کمک!
‫اگه کسی بیاد که خوبه.
‫به‌نظرت کسی صدای شیرینت رو می‌شنوه؟
‫وای... گوش‌هات خیلی نازن.
‫طاقت بیار، رز.
‫تازه می‌خوایم خوش بگذرونیم.
‫یکم دیگه حالمو خوب کن.
‫چه بازوهای ظریفی.
‫چه پاهای باریکی.
‫چه قلب پاک و واقعی‌ای.
‫می‌شنوی؟ چطوری با شجاعت تالاپ تالاپ می‌کنه؟
‫چشم‌های زیبای تو فقط باید چیزهای زیبا ببینه.
‫حیف که تموم شد.
‫سلام به همگی.
‫نمی‌دونم منو به‌خاطر دارید یا نه؟
‫من در حال حاضر، ذهنم رو توی بتی، رایانه‌ی شرکت اینپراگرس بارگزاری کردم.
‫جایی که می‌تونم تا ابد بدون مرگ و بیماری زندگی کنم.
‫و این واقعیت مجازی اکومِنه، توسعه و ساخته شده توسط شرکت اینپراگرس هست.
‫در این انجمن،
‫موجودات از یک فناوری نانوماشین به اسم «قطره‌ی چشم» استفاده می‌کنن...
‫تا با افراد با هر سن و موقعیتی وارد تعامل بشن،
‫لطفاً در صورت تمایل به خرید سرویس‌های جاودانگی...
‫و اقامتگاهی توی رایانه ما، باهامون تماس بگیرید.
‫عطر بی‌نظیر خون داره شسته می‌شه.
‫بوی خون واقعی.
‫مهمان دارین.
مهمان؟
‫شخصی به اسم براون.
‫آه، یکی از دوست‌هامه. راهنماییش کن.
مشکلی هست؟
‫این روزا کم پیش میاد منشی دختر ببینم.
این باب میلتون هست؟
‫پیشرفت چندانی نداشت.
‫این هم یه گزینه‌ی دیگه‌ست.
‫پس با فرم واقعیم ادامه می‌دم.
‫لطفاً اگر چیز دیگه‌ای رو ترجیح می‌دید، بنده رو در جریان بگذارید،
‫من هم قطره‌ی چشمتون رو تنظیم می‌کنم.
‫هی گری.
‫عجیبه... این‌همه راه تا اینجا بیای.
‫یه چیز خوب گیرم اومده.
‫شرب جنس خوب. واقعیه.
‫خب... مبارکت باشه.
‫الحق که مثل همیشه علاقه‌ای نداری.
‫اینطور نیست.
‫خب، بگو ببینم.
‫شب گرگ خوب پیش رفت؟
‫داشتی نگاه می‌کردی؟
‫طبیعتاً.
‫خب دوست داشتی؟
‫به لطف شما.
‫اعضای دیگه رو غافلگیر کردی.
‫کم پیش میاد کسی بتونه توی اولین تجربه‌ش کارو عملی کنه.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫بعضی‌هاشون میون راه عقلشون رو از دست ‫می‌دن و بعضی هم برای کمک عجز و ناله می‌کنن،
‫به‌خصوص کسایی که بار اوله به کلاب میان.
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫بخش پایانی جالب‌ترین قسمتشه.
‫الحق که فرق داری.
‫اصل کلاب گرگ‌ها اینه که واقعی باشه.
‫عضویت به محض اینکه کسی...
‫بدن و شخصیتش رو به‌طور مصنوعی تغییر بده، لغو می‌شه.
‫ولی این فقط ظاهر قضیه‌ست.
‫یک عطر مازودار با رایحه‌ای از خزه‌ی جنگلی.
‫بوی غبارآلود سنگ‌فرش بعد از بارون.
‫منو یاد بوی گردن یک زنِ توپُر میندازه.
‫ما فقط از زندگی توی دنیای واقعی لذت می‌بریم.
‫دقیقاً.
‫توی واقعیت مجازی نمی‌تونی از بافت گوشت خام،
‫یا تیغه‌ای که گوشت رو می‌بره لذت ببری،
‫و همچنین از مزه‌ی گرم و فلزی خون.
‫تو مصداق آدمیزاد گرگ بد بزرگی.
‫نانوماشین‌ها با دنیای واقعی قابل مقایسه نیستن،
‫مهم نیست واقعیت مجازی چقدر سعی می‌کنه ‫خودش رو سازگار کنه و و عصب‌های ما رو تحریک کنه.
‫صدای نازت،
‫نفس‌های شیرینت،
‫صورت زیبات...
‫خود واقعیت لحظه‌ای که توی دست‌های منی ناپدید می‌شه.
‫چقدر بی‌جان و گذرا.
‫وایت کاملاً مضحکه‌ی خنده شده.
‫ولی اشتباهای زیادی ازش سر زده.
‫خیلی عذاب کشیدیم تا کثافت‌کاری‌هاش رو لاپوشونی کنیم،
‫برای همین کسی دلش به حالش نمی‌سوزه.
‫پایان سال که برسه برای لکه دار کردن اسم ‫کلاب ازش بازجویی می‌شه.
واقعاً همون برات کافیه؟
‫اینجا از گوشت تقلبی استفاده می‌کنن، ولی بوش خوبه.
‫نه، ممنون.
‫پس یا باید واقعی باشه یا کلاً نباشه؟
‫چقدر آدم سختگیری هستی.
‫براون.
‫طعنه نمی‌زنم.
‫به عنوان بزرگترت، طبیعیه که نگرانت باشم.
‫تشکر.
‫زیاده‌روی کردی.
‫کاری که ما می‌کنیم یه شکار بی‌آلایش و نجیبه،
‫نه یه سلاخی کریه.
‫یکم محتاط‌تر باش.
‫محتاط‌تر؟
‫درسته.
‫محدودیت‌هایی صرف‌نظر از ثروت و امتیاز‌های اعضامون وجود داره.
‫محافظت ما هم بی‌حد و حصر نیست.
‫من... دوست ندارم یه دوست جوان دانا رو از دست بدم.
‫تعصبت در مورد دنیای واقعی رو درک می‌کنم.
‫اما اگه زیاده‌روی کنی نابودت می‌کنه.
‫بهتره یه سری به اینجا بزنی.
‫بو می‌ده.
‫از اینجا خوشـ ـ
‫بکش کنار.
‫چته؟
‫تو اهل این اطراف نیستی، نه؟
‫فقط یه احمق نادونی که محض فضولی اومدی اینجا.
‫پرسه‌ی لذتبخشت تمومه. ‫چیزای قیمتیتو رد کن بیاد.
‫کافیه.
‫ماما!
‫اگه بخوای بیشتر از این واسه‌م دردسر باشی دیگه بهت «قطره‌ی چشم» نمی‌فروشم.
‫فقط داشتم یه هشدار دوستانه می‌دادم.
‫ارواح عمه‌ت.
‫تا وقتی خبرت نکردم دیگه ریختت رو نبینم.
‫تو چی می‌خوای دیگه؟
‫«مادام» شما هستید؟
‫گیریم باشم، که چی؟
‫ازتون یه درخواست دارم.
‫بیا تو.
‫اینا...
‫...واقعی‌ان؟
‫آره درسته. تک تک‌شون.
‫باورم نمی‌شه.
‫می‌تونی با «قطره‌ی چشم» این‌ها رو ببینی، ‫ولی هیچ‌کس نمی‌تونه واقعیش رو به‌دست بیاره.
‫که چی؟
‫یقین دارم دلیل خوبی داری که حضوری اومدی به دیدنم.
‫من یه «شب گرگ‌ها» رو می‌خوام. می‌خوام شکار کنم.
‫برام یه «شنل قرمزی» پیدا کن.
‫مرد خوش‌اشتهایی هم هستی، نه؟
‫اعضای دیگه‌ی کلاب هم خبر دارن که اینجایی؟
‫بی‌خبرن پس، نه؟
‫مهم نیست.
‫گرگ‌ها جونورهای سیری‌ناپذیری‌ان.
‫ولی خرج می‌ذاره رو دستت.
‫نگران نباش. پولش مسئله‌ای نیست.
‫اگه رفقات خبردار بشن نمی‌ذارن قسر در بری.
‫مهم نیست.
‫یه چیز واقعی می‌خوام.
‫به‌شدت واقعی.
‫طفلکی.
‫طفلکی؟
‫بیخیال. با خودم حرف می‌زدم.
‫برات یه شنل قرمزی پیدا می‌کنم.
‫هر اتفاقی افتاد، تمیزکردن گندکاریات پای خودته.
‫خودم می‌دونم.
‫بذار ببینم؛
‫آماده‌سازیش هفت تا ده روز طول می‌کشه.
‫کنسل کردن هم نداریم.
‫فهمیدم.
‫خبر دارم، چه مدلی دوست داره.
‫خون سرمست‌شون می‌کنه.
‫آخرشم، هیچی بیشتر از اون سرمستی نمیاره.
‫ولی می‌بینیم؛
‫اینکه چطور تموم شه به عهده‌ی گرگه‌ست.
‫نه، به شنل قرمزی بستگی داره.
‫همین‌طور در مورد گسترش سرور، ما درخواست‌های اقامت زیادی دریافت کردیم.
‫لطفاً اندازه ی گسترش رو در نظر بگیرید.
‫نظر شما چیه، جناب گری؟
‫بله، به‌نظر جالب میاد. می‌سپرمش به خودتون.
‫یه بسته دارید.
‫اسم دختره اسکارلت ـه.
‫توی منطقه‌ی A38ـه.
‫می‌گه منطقه‌ی پولدارا نمی‌ره.
‫باید خودت بری سراغش.
‫می‌دونم تا وقتی که بتونی شکار کنی شکایتی نداری.
‫اسکارلت، به این زودی می‌ری؟
‫اوهوم.
‫بذار برسونمت.
‫لازم نکرده.
‫چرا؟
‫گرگی که توی لباس بره‌ست؟ نه ممنون.
‫واضح و رسا گفتم «لازم نکرده».
‫اینطوری نباش دیگه.
‫دردم اومد!
‫من از تو بدم میاد.
‫هم رومخی هم احمقی.
‫یکم «قطره‌ی چشم» نمی‌خوای؟
‫خوب چیزیه ها.
‫به یه جاهایی وصلم
‫تقلبی نیست، اصل جنسه.
‫می‌تونه ازت یه بانو یا حتی یه شاهزاده خانوم بسازه.
‫بلوف می‌زنی.
‫آخه من به تو دروغ می‌گم؟ ‫فقط چون تویی دارم اینکارو می‌کنم.
‫توی چشمام نگاه کن.
‫خب اسکارلت؟
‫تو که آخه حریف من نمی‌شی...
‫خودتم اینو می‌دونی.
‫پس بچه‌ی خوبی باش و حرف گوش کن.
‫مثل اینکه باید از راه سختش حالیت کنم.
‫تو یه آشغالی.
‫و اینکه هرکاری بخوای با من بکنی هم عوضت نمی‌کنه.
‫گاییدمت!
‫کی هستی؟
‫حرومی!
‫قبل از اینکه تیکه‌تیکه‌ت کنم بزن به‌چاک
‫دفعه‌ی دیگه خطاـ
‫خون میاد.
‫چرا می‌خندی؟
‫آخه... فکر کردی اینجا کجاست؟
‫پسرای این اطراف دستمال پیششون ندارن.
‫اگه محض تفریح اومدی اینجا برگرد همونجایی که بودی.
چیه؟
‫هنوز ازم تشکر نکردی.
‫من ازت کمک نخواستم.
‫پس یعنی ربطی به من نداشت؟
‫بله درسته.
‫خودم تنهایی هم از پسش برمیومدم.
‫که اینطور.
‫ولی خب... لیاقت تعریفو داری.
‫ممنونم.
‫تو عجیبی.
‫واقعاً؟
‫خیلی... خب... جذابی.
‫زیاد بهم می‌گن.
‫می‌خوام بیشتر در موردت بدونم.
‫حله. بریم خونه‌ی من؟
‫چی شده؟ بیا تو.
‫آخ... پسره‌ی ابله با همه زورش زد.
‫چیه؟ نمی‌خوری؟
‫خب...
‫تا حالا همچین چیزی نخوردم. گیج شدم.
تو... نمی‌دونی چی واقعیه؟
‫همه‌چیز اینجا واقعیه.
‫شهر، اتاق، شراب، من.
‫ما خارج از واقعیت مجازی‌ای که «قطره‌‌‌ی چشم» می‌سازه هستیم.
‫همینو می‌خواستی که اومدی اینجا، درسته؟
‫در مورد خودت بهم بگو.
‫مثلاً؟
‫رویاهات و امید‌هات.
‫چیزای موردعلاقه‌ت.
‫رویاهام؟
‫چی بگم؟ تا حالا بهش فکر نکردم.
‫خودت چی؟
‫دوست دارم در مورد چیزایی که برام ناآشنان، بفهمم.
‫خدایی؟ فکر نمی‌کردم از اون جدی‌هاش باشی.
‫از «بفهمم» منظورم اینه می‌خوام بیشتر از دنیا سر در بیارم.
از دنیا سر در بیاری؟
‫درسته.
‫شادی و خشم، لذت و درد.
‫نه یه چیز تصنعی،
‫بلکه احساسات، نپخته و واقعی.
‫چطور چیز واقعی رو از مصنوعیش تشخیص می‌دی؟
‫حتی معلومم نیست من واقعی باشم.
‫تو واقعی هستی.
‫جدی؟
‫تو به اندازه‌ی کافی واقعی هستی.
‫جدی؟ من واقعیم.
‫خدا رو شکر. برام سوال شده بود اگه اشتباه کرده باشم باید چیکار کنم.
‫تو کی هستی؟
‫من اسکارلت‌ـم.
‫چرا می‌پرسی؟
‫حس می‌کنم شبیهیم.
‫شاید.
‫قلبت تالاپ تالاپ می‌زنه.
‫واقعاً که خیلی نازه.
‫دهنت... خیلی بزرگ و قدرتمنده.
‫شرط می‌بندم هر چیزی رو می‌تونه گاز بگیره.
‫چرا انقدر قوی به‌نظر میاد؟
‫هی... دستات، خیلی بزرگن.
‫چه انگشت‌های زمختی.
‫چرا انقدر بزرگ و قوی‌ان؟
‫نکن.
‫چشم‌هات... بزرگ و نافذن.
‫شرط می‌بندم کوچکترین چیزا رو می‌تونی از دور ببینی.
‫ولی با چه هدفی؟
‫خواهش می‌کنم نکن!
‫چیکار نکنم؟
‫صبر کن، اگه پول می‌خوای...
‫این که دیگه اسمش شکار نمی‌شه؟
‫گوش کن.
‫این بدن بی‌نظیرت برای چیه؟
‫برای سر در آوردن از دنیا.
‫یه نفر از یه نفر خواسته تا با یه نفر دیگه آشناش کنه.
‫یک گرگ خاکستری جوان از راه می‌رسه،
‫در حالی که خبر نداره توی قلمروی شخص دیگه‌ایه.
‫گرگ خاکستری شکار بلقوه‌ای رو می‌بینه که یه خوک وحشی‌ رو پس می‌زنه و فرار می‌کنه.
‫گرگ می‌بینه شکارش تنهاست و دنبالش می‌کنه.
‫اما گرگه خبر نداره... که شکارش تظاهر به ضعف می‌کنه.
‫از قصد زخمی و خونی شده تا اونو به قلمروی خودش بکشونه.
‫شکارش اونطوری که به‌نظر می‌رسه، نیست.
تو همه‌ی اینا رو برنامه‌ریزی کردی؟
‫نه، برنامه‌ریزی نشده بود.
‫همه‌ش غریزه بود، هنر شکار کردن.
‫بدون اینکه از چیزای ابتدایی سر در بیاری رفتی شکار؟
‫بزرگترت یادت نداده باید شکارت رو شناسایی کنی...
به صدای نفس‌های شکارت گوش کنی؟
خیال کردی شکار فقط کار گرگاست؟
‫گرگ بزرگ و بد.
‫یادته داستان چطوری تموم شد؟
‫چه بلایی سر گرگی اومد که توی جنگل منتظر شکار بود؟
‫شکمش رو پر از سنگ کردن،
‫و انداختنش توی چاه تا بمیره.
‫در حالی که خوشحال بود که شکمش پره.
وای وای جدی؟
‫نگرانش نباش.
‫خیلی طبیعیه. اونا سرمست از خون می‌شن طوری که از حد می‌گذره.
‫بله؟
‫اوه، تویی.
‫عذر می‌خوام براون.
‫درخواست از طرف کلاب نبود، برای همین قصد نداشتم بهت بگم.
‫یه عضو جدید پیدا کن.
‫واقعاً؟ پس تو هم آخرش تحت خدمات جاودانگی قرار می‌گیری؟
‫شاید همین عالی باشه.
‫دنیای واقعی وسوسه‌های زیادی داره.
‫پس تا بعد. باهات خداحافظی نمی‌کنم.
‫ناراحت نیستم.
‫تا الان شاهد رفتن خیلی‌ها بودم.
‫چه شنل‌ قرمزی‌ها، چه گرگ‌ها و موجودات دیگه...
‫بیا داخل.
‫اوه اسکارلت.
‫فرار کرد.
‫مشکلی نیست. لازم نیست دنبالش بری.
‫تو هم یه چیز واقعی می‌خوای؟
‫هم اون و خون قرمز.
‫خون خودم یا خون یه‌نفر دیگه فرقی نداره.
‫که اینطور.
‫تو باهوشی.
‫همه‌ی خون‌ها وقتی ریخته بشن، یک شکلن.