BEHNOOSH
‫سگ افتاده دنبال گربه.
‫بگیرش!
‫گربه‌ها و سگا با هم کنار نمیاین.
‫خب... بیا اینجا!
‫چه داستان غم‌انگیزی.
‫ای کاش همه می‌تونستن با هم دوست باشن.
‫توی قصه‌های پریون، سگا، گربه‌ها، خر‌ها و خروس‌ها همه با هم کنار میان.
‫واقعاً؟
‫دقیقاً.
‫حتی به همدیگه ملحق می‌شن و آدم‌بدا رو شکست می‌دن.
‫و بعدش؟
‫طبیعتاً، تا همیشه با خوشحالی زندگی می‌کنن.
‫اگر این حقیقت داشت چقدر عالی می‌شد.
CWThierry
SayaKa,
Dawn
CWThierry
SayaKa,
Dawn
‫مثل اینکه برادران وید دارن شهرو نابود می‌کنن.
‫توی بِرِمن؟
‫آره.
‫اون اوباش هرکاری میلشون می‌کشه می‌کنن.
‫مهم نیست. باعث می‌شه پول در جریان باشه.
‫همینطوری زیر سیبیلی ردشون کردی؟
‫آنسلی‌ها توی غرب، قصاب‌ها ‫خاندان گارلند توی جنوب،
‫و کثافت‌کاری گروه‌های دیگه...
‫رشوه‌های سنگنین باعث شده پاک بشن.
‫ولی من از خلافکاری که دستگیرش کردم ‫در مورد رشوه‌ی سنگین مدرک دارم.
از بین اینهمه آدم... چرا تو؟
‫سگ عزیزم.
‫دنیا همیشه به اون سیاهی و سفیدی که تو فکر می‌کنی نیست.
‫تو با بی‌احتیاطی آرامشی که به سختی برقرار بود رو به‌هم زدی.
حالا راضی شدی؟
‫حس عدالت‌طلبی به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫نشان و تفنگت رو بذار و بزن به‌چاک.
‫من معاون کلانتری بودم که خلافکارها ازش بیزار بودن.
‫بهم می‌گفتن سگ دیوونه.
‫ولی گویا حتی همکارهام هم از حس عدالت‌طلبیِ شدید من به ستوه اومده بودن.
ســــگ
‫هی گنده‌بک.
‫بگیر که اومد!
خر
‫چه رویی داری.
‫خیلی متأسفم.
‫من مشتری‌ام، قدر پولم می‌خوام.
‫اگه نمی‌خوای کار کنی گورتو گم کن بیرون.
گربه
‫چیز زیادی در مورد گذشته‌شون نمی‌دونم.
‫فقط... ماهایی که متعلق به هیچ‌جایی نبودیم،
‫یه دفعه دیدیم که همراه هم توی این سرزمین سرگردونیم.
‫اگه بتونی توی این دنیای وحشی جایی رو پیدا کنی که بهش تعلق داری،
‫خودش خوش‌اقبالی توی زندگی محسوب می‌شه.
‫هوی.
‫ما می‌خوایم بریم یه چیزی برای خوردن پیدا کنیم. تنبلی نکن.
‫آره تنبلی نباشه.
‫چشم.
‫گشنمه.
‫جایی نیست که بتونیم استراحت کنیم، سگ؟
‫یالا سگ! خر؟
‫خسته شدم!
‫بیاید یکم دیگه بریم.
اصلاً به‌جایی می‌رسه؟
‫از اولش هم به ناکجاآباد بود.
‫گربه‌ها نمی‌تونن زیاد راه برن.
‫بیاید حداقل یه‌جایی برای استراحت پیدا کنیم.
‫من گشنمه.
بعدم گربه،... تو اصلاً چرا دنبال ما راه افتادی؟
‫می‌خوام بیشتر در مورد خر جونم بدونم.
‫«خر جون»؟
‫هی، تو واقعاً زورت زیاده خر جون؟
‫می‌تونه یه مردو تا سر حد مرگ بزنه.
‫خیلی زوره که! من از آدمای پرزور خیلی خوشم میاد.
‫چه عضله‌هایی.
‫یه‌طوریم شد.
‫ما اصلاً می‌دونیم داریم کجا می‌ریم؟
‫شاید توی شهر بِرِمِن یه چیزی گیرمون بیاد.
‫بزرگترین شهر این اطرافه.
‫دیگه خسته شدم.
‫خفه بمیر.
‫یعنی بعد از تپه چیزی هست؟
‫بیاید توی شهر بعدی در مورد بِرِمِن بپرسیم.
‫گوش کنید گوساله‌ها، این دختر نحیف حالش خوب نیست.
‫گوساله؟ من خرم.
‫حرفتو پس بگیر.
‫کافیه دیگه! دیگه نمی‌خوام راه برم.
‫می‌خوای کولت کنم؟
‫خر جونم خیلی درکش بالاست.
‫عاشقتم.
‫خیلی رو مخی.
‫تو فقط حسودیت شده.
‫قلقلکم میاد.
‫وای شهر.
‫نفسم سر جا اومد.
بذارمت پایین؟
‫نه.
‫خیلی رومخی.
‫اول، یه دوش می‌خوام، بعد لباس جدید.
‫همینا بهت میاد.
‫سفر تفریحی که نیومدیم.
‫اوی.
چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫یه بچه این بیرون چیکار می‌کنه؟
نه، چیزی لازم دارین؟
‫آره.
‫جایی رو می‌شناسی که ما بتونیم استراحت کنیم؟
‫یکی هست، اما...
‫اما چی؟
عه کی بود؟
‫تو بودی؟
‫نه.
‫ببخشید.
‫می‌خواین به بِرِمِن برین؟
‫بله.
‫که اینطور.
‫پایین تپه و بعد از پل‌ـه.
‫جدی؟
‫رستوران هم داره؟
‫داره، اما... اگه من جای شما بودم نمی‌رفتم.
‫چرا؟
اوی؟
‫برادرای وید.
‫رستوران... شده پاتوق برادرای وید.
‫اونا تو کار دزدی، توقیف، قتل و قاچاق انسانن.
‫اونجا مقرشونه.
‫بهتره دم‌پرشون نشین.
‫امااگه اصرار دارین برین.
‫چاره‌ای جز اینکه گزارشتون رو بدم ندارم.
‫که اینطور.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫اون چهره‌ی غمگین بهت نمیاد.
‫حرومزاده‌ها از یه بچه اینطوری سوء استفاده می‌کنن.
‫آره دقیقاً.
‫ای وای، کلانتره.
‫همون بچه‌هه هست.
‫چی شد؟
کاواباتا-تی
‫روجر! کلانتر داره میاد!
‫ها؟
‫چه اومده گزارش بده.
‫بله.
‫شما برادران ویدین، درسته؟
باشیم چی می‌شه؟
‫دیگه توی شهر من خلاف نمی‌کنین.
‫دارین برای مردم شهر دردسر درست می‌کنین.
‫زود باشین بزنین بچا‌ک، وگرـ
‫حرومزاده!
‫تفنگ رو بنداز.
حالتون خوبه؟
‫چی نالیدی چاقالو؟
‫آخ!
‫دردم گرفت.
برادرای وید کی تا حالا از بقیه دستور گرفتن؟
‫رستوران کجاست؟
‫کاواباتا-تی چه شانس گندی داره.
‫به محض اینکه اون برادرای وید نظرشون جلب چیزی بشه...
‫یه طورایی دردسرو حس می‌کنم.
‫یالا واسه‌م یه دکتر بیارین.
‫حالتون خوبه؟
‫خونریزی دارم!
‫ها؟
‫شماها خر کی هستین؟
‫اونا...
‫آروم و ساکته.
‫آها...
‫من از اون می‌خورم.
‫گشنمه.
‫جناب، چی پیشنهاد می‌دی؟
‫یو یو، جیگر.
‫با برادرای وید چه کاری داشتی؟
‫کاری ندارم.
‫ها؟
‫فقط اومدم غذا بخورم.
‫جناب، ما غذا می‌خوایم. چی پیشنهاد می‌دی؟
‫شرمنده، چیز قابل خوردنی نیست.
‫همونم خوبه.
‫اون آخریش بود.
‫شرمنده! مثکه ما ترتیب همه‌ی چیزای خوردنی رو دادیم.
‫دان، یه‌ذره از غذامون به این عزیزا بده.
‫هوم.
‫نوش جان.
‫خیلی خوب نبود.
‫شما سه تا به‌نفعتونه قبل از اینکه اوضاع بدتر بشه از اینجا برین.
‫تمیزکاری بعدش همیشه خیلی دردسر داره.
‫گفتم یکم استراحت می‌کنما.
‫ببخشید دورهمی کوچیک ما برنامه‌هاتون رو به‌هم ریخت.
‫ولی ما مشکلی نداریم یه جیگر همراهیمون کنه.
‫آره.
‫می‌گم...
‫باهام یه نوشیدنی بزن.
‫ای وای.
‫بیا یکم خوش بگذرونیم.
‫یعنی می‌تونی کاری کنی بهم خوش بگذره؟
‫اوه، خوشم اومد.
‫دستتو بکش.
‫گفتم دستتو بکش.
‫گنده زنه چه اخلاق گندی داره.
‫زن.
‫روت زیاد نشه، وگرنه اوخ می‌شی.
‫نگو که نمی‌دونی ما کی هستیم.
‫نه.
‫برادرای وید.
‫یادت بمونه.
‫هـــا... یادم می‌مونه.
‫اگه از خرجونم قوی‌تر بودی همراهیت می‌کردم، شرمنده.
‫ولی من آدمای زوردار دوست دارم.
‫مزاحم شدیم.
‫تیم.
‫مثل اینکه جای اشتباه اومدیم، ‫فقط داره براتون دردسر می‌شه.
‫بلــــه.
‫بریم.
‫همونجا وایسین، شماها خر کی هستین؟
‫سگ دیوونه.
‫آشغالایی مثل تو اینطوری صدام می‌کنن... گویا.
‫آها پس بگو.
‫تو همون معاون کلانتری هستی که از ناکجاآباد سروکله‌ت پیدا می‌شه،
‫همه‌ی گنگا رو توی همون محل خودشون قلع‌وقمع می‌کنی ‫و اعضاشونو چه مرده چه زنده میندازی زندان.
‫همون سگ دیوونه.
‫شایعاتو شنیده بودم که یه زنی، اما...
‫شایعه‌ها فقط یه شایعه‌‌ان.
‫من فقط جایی که بفرستنم می‌رم.
‫به هر حال که خوب دل و جیگر داری،
‫با این تعداد کم اومدی تو پاتوق برادرای وید؟
‫نه بابا دست‌بالامون می‌گیری.
‫ما رو فقط جلو جلو فرستادن مکانو بررسی کنیم.
‫همین الاناست که، تیم پشیبانی حرفه‌ای از راه برسه.
‫چهل تا مرد قانون، که هر کدومشون از من ترسناک‌ترن.
‫شنیدی که می‌گن «اعمال شر رستگار نمی‌شن»؟
‫خیال کردین تا ابد میدون میدون شماست؟
‫اما اگه الان برین،
‫و قسم بخورین که دیگه اینجا پیداتون نشه،
‫ممکنه بی‌خیالتون بشم.
‫اونی که می‌ره اون دنیا...
‫فقط خودتی.
‫روجر.
‫دیدی چی شد؟
‫نه.
‫اگه مایل باشین خودم تنهایی هم می‌تونم حسابتون رو برسم.
‫تیم، بریم.
‫حالیت نمی‌شه؟
‫اگه با این هرزه در بیفتیم به ثانیه ‫نکشیده ازشون کمتر می‌شیم.
‫بعدم، روجر مرده.
‫باشه. گرفتم.
‫از این‌جا می‌ریم پسرا.
‫ببخشید بابت آشوب.
‫متأسفم، ولی فقط همین ازم بر میاد.
‫بذارش واسه تعمیر میز.
‫تشکر که ردشون کردی برن.
‫ولی ما بیشتر از این دردسر نمی‌خوایم.
‫شرمنده، ولی ازتون می‌خوایم که از اینجا برین.
‫بیا، اون خونو پاک کن.
‫ممنون.
‫خانواده‌ت باج نمی‌دن.
‫مثل اینکه نمی‌خوان برگردی.
‫بهت یه کار می‌دیم.
‫من می‌خوام برم خونه.
‫ننه‌بابای هرزه‌ت ولت کردن.
‫حتنمی با خودشون گفتن چسم نمی‌ارزی.
‫مردم اگه نیازاشونو برطرف نکنی میندازنت دور.
‫ولی ما می‌تونیم بهت کار بدیم و سیرت کنیم.
‫رئیسمونم قبول کرد.
‫نرینی تو وجهه‌مون.
‫یه جغله بچه که جایی برای رفتن نداره.
‫گذاشتی اون خلافکارا ازت سوء استفاده کنن.
‫اگه برای برادرای وید کار نمی‌کردی تا حد مرگ زده بودمت.
‫یالا بلند شو!
‫ببخشید.
‫عموماً دست راسته.
‫نه چپه.
‫خیلی آشغالی.
‫ولمون کن بابا.
‫هی دیده‌بان.
‫داری بهش عادت می‌کنی؟
‫بهت میاد.
‫داری کجا می‌ری؟
‫کجا؟
‫رئیس.
‫حرومی. بهت گفتم اول در بزن.
‫به نفعته مهم باشه.
‫خب؟
‫اگه واسه هیچ و پوچ مزاحمم شده باشی.
‫روجر
‫روجرو کشتن.
‫چرا دیگه بزرگ نمی‌شی؟
‫درسته جای داغونی بود، ولی تنها جایی بود که داشتم.
‫یه بچه توی این دنیا تنهایی دووم نمیاره.
‫تو منو یاد خودم میندازی.
‫گوش کن.
‫می‌خوای روی من شرط ببندی؟
‫روی تو شرط ببندم؟
‫در مورد چی؟
‫ساختن یه جایی که بهش تعلق داشته باشی.
‫یه جا برای همه‌مون.
‫سگ دیوونه؟
‫می‌فهمم که باورمون نمی‌کنی،ولی خود خودش بود.
‫تو چاقوکشی حرف نداشت.
‫نه دان؟
‫منو قاطی این گوه‌بازیا نکن حرومی.
‫ولی بازم، به‌نظرم که بد کوفتی بود.
‫اون جریان پشتیبانی بلوف بوده.
‫بعد شما احمقا باور کردین؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫جزئیاتش به هیچ‌جام نیست.
‫همه‌ی کسایی که از برادرای وید سرپیچی می‌کنن سلاخی می‌شن.
درسته؟
‫ما تلاش کردیم یه زندگی درست داشته باشیم، ‫ولی الان اینجا داغون شده.
‫به خاطره اینه که بزدل و ترسویی.
‫جلوی هرکسی که از خودت قوی‌تره موش می‌شی.
‫تف توش.
‫بازم شماها. دیگه چی می‌خواین؟
‫ازتون ممنونیم که اونا رو رد کردین رفتن.
‫ولی ما بیشتر از این دردسر نمی‌خوایم.
‫خب... واسه شماها هم سخت بوده.
‫ولی یه دردسر بزرگتر تو راهه.
‫ها؟
‫اونا برمیگردن.
‫و همه رو می‌کشن.
ها؟ چی گفتی؟
‫پس اون چهل‌تا مرد قانون چی شدن؟
‫شرمنده، ولی نشان منو ازم گرفتن. من دیگه معاون کلانتر نیستم.
‫کل اون نیروی پشتیبانی هم یه چاخان بود تا وقت بخرم.
‫شرمنده این همه‌ی پولیه که الان دارم.
‫پیش پرداخته.
‫کاواباته‌-تی
‫گوش کنین... من از هیچی خبر ندارم.
‫پیری!
‫اون سه‌تا روانی کجا رفتن؟
‫نمی‌دونم. بعد از اون فوراً راهشونو کشیدن و رفتن.
‫روغن؟
‫اون بالا!
‫هرزه!
‫بالای پله‌ها! برید دنبالش.
‫بگردین اینجا!
‫هنوز بسه‌تون نیست؟
‫اگه همین الان راتونو بکشین و برین، از جونتون می‌گذرم.
‫پس سه به سه‌ شدیم؟
‫بیا ببینم!
‫نه... ما در اصل چهارتاییم.
‫درست نمی‌گم،
دیده‌بان؟
‫شرمنده، ولی کار منم توی چاقوکشی خوبه.
‫چطوری، دیده‌بان.
‫تو...
‫با اون، اون زنه رو بکش.
‫اونموقع، این دفعه رو بی‌خیال می‌شم.
‫در هر حال ما اون زنه رو اینجا می‌کشیم.
‫دفاع از اونا بهت جایی رو نمی‌ده که بهش تعلق داشته باشی.
‫چند نفری رو از دست دادم.
‫کارشو تموم کن، اونوقت دیگه بهت کارای مزخرف مثل دیده‌بانی نمی‌دم.
‫می‌شی عضو خانواده‌م.
‫اینو بکن تو کله‌ت.
‫برای مرتدای مثل ما، این تنها راه زنده موندنه.
‫جوابت اینه؟
‫من جدیم!
‫ایندفعه خودم جایی رو می‌سازم که بهش تعلق داشته باشم.
‫نکن!
‫تو شلیک نکن!
‫شلیک کن.
‫با کمال میل.
‫تو روی من شرط بستی، یادته؟
‫پس اونی که کارشو تموم می‌کنه، منم.
‫بعدم، نباید بذاری نفرت بهت غلبه کنه.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫وای اوضاع بده.
‫گربه! حواست بهش باشه.
‫باشه باشه.
‫الاغ
‫حله.
‫بلند شین.
‫تو هم دنبالم بیا.
‫سگ تو هم زود باش.
‫زودی میام.
‫بیا تمومش کنیم.
‫بذار ببینیم معاون کلانتر سابق سروکارش با تفنگ چطوریه.
‫یالا سگ دیوونه.
‫باید همون موقع که فرصت داشتی کارمو تموم می‌کردی.
‫شرمنده.
‫من طرفدار تفنگ نیستم.
‫کلک برادرای وید کنده شد؟
‫آره، شنیدم کار یه زن بود.
‫کاواباته‌-تی
‫فلفل دلمه‌ای مخصوصمون.
‫چه خوشمزه.
‫پس تخصصت اینه؟
‫چیزی تو ظرفت نمونه ها.
‫اگه بمونه دوبرابر باهات حساب می‌کنم.
‫خوش اومدین! چی‌ میل می‌کنین؟
‫هیچوقت نرفتن، نه؟
‫اینجا مثلاً بار منه.
‫سگ، سفارشای این میزم بگیر
‫رو چشم.
‫با تو، گربه.
‫چیز زیادی در مورد گذشته‌شون نمی‌دونم.
‫ما متعلق به جایی نبودیم.
‫یه جایی دیدم همراه همدیگه توی این سرزمین سرگردونیم.
‫همه‌شو می‌خورم.
‫نه. من هنوزم باید یاد بگیرم.
‫اوی خانومی.
‫الان میام.
‫خروس، به اون میز برس.
‫چشم.
‫اگه بتونی توی این دنیای وحشی جایی رو پیدا کنی که بهش تعلق داری،
‫خودش خوش‌اقبالی توی زندگی محسوب می‌شه.