‫رابطه ی کاربریش خیلی ساده است.
‫مختصات افقیت رو اینجا مینویسی
‫و مختصات عمودیت رو اینجا.
‫وقتی که راضی بودی ازشون ‫این دکمه رو فشار میدی.
‫فهمیدم.
‫لئونارد"، عمرا حدس بزنی که" ‫چی الان تو نت پیدا کر...هی!
‫باریکلا.
‫اه، کله ی بزرگش بیشتر کارها ‫رو انجام داد.
‫بزرگ شو.
‫شانس آوری که کش هام رو نیوردم.
‫"همونجور داشتم میگفتم، "لئونارد
‫عمرا حدس بزنی چی تو نت پیدا کردم ‫"پروفسور "پروتون.
‫شوخی میکنی.
‫هنوز زنده است؟
‫بله!
‫پروفسور "پروتون" کیه؟
‫مجری این برنامه ی...هی!
‫آره!
‫ببخشید، درباره ی پروفسور "پروتون" بهم بگو.
‫"وقتی که بچه بودم پروفسور "پروتون ‫برنامه ی مورد علاقه ام رو
‫مجری گری میکرد.
‫یه قسمتش رو هم از دست ندادم.
‫قوانین فیزیک رو با استفاده از
‫اشیاء روزمره توضیح میداد.
‫خیلی باحال بود.
‫اه، وقتی که کلمه ی "باحال" رو ‫اشتباه استفاده میکنی خیلی بامزه میشی.
‫"مثل وقتی که یه بچه میگه "پسگتی. ‫(اسپاگتی)
‫اه، خدای من!
‫لئونارد نگاه کن!
‫هنوز برای پارتی ها و مراسم ‫برنامه اجرا میکنه.
‫ما باید استخدامش کنیم.
‫استخدامش کنیم چی کار کنه؟
‫خب، هر کاری که خواستیم.
‫باهامون وقت بگذرونه ‫آزمایش انجام بده
‫بهش بگیم با ما ۱۲تا عکس بندازه
‫تا بتونیم یه تقویم درست کنیم.
‫خیلی خفن میشه اگه باهاش ‫وقت بگذرونیم.
‫الان کلمه ی "خفن" رو اشتباه ‫استفاده کردم، مگه نه؟
‫خب، همین الان دارم بهش ایمیل میدم.
‫آهنگ تیتراژش رو یادته؟
‫البته که یادمه.
‫» دوربین چشمیت رو بردار « ‫» لباس آزمایشگاه ـت رو بپوش «
‫» پروفسور پروتون داره میاد «
‫♪ کل جهان ما در یه حالت داغ و متراکم بود ♪
‫♪ بعد حدود ۱۴ میلیارد سال پیش ♪ ‫♪ انبساط آغاز شد. صبر کن ♪
‫♪ زمین شروع به سرد شدن کرد ♪
‫♪ تک سلولی ها شروع به رشد کردند ♪ ‫♪ و انسان نخستین ابزار رو تولید کرد ♪
‫♪ ما دیوارها رو ساختیم ♪ ‫♪ ما اهرام رو ساختیم ♪
‫♪ ریاضیات، علم، تاریخ و کشف معماها ♪
‫♪ همه اینها با یک انفجار بزرگ آغاز شد ♪
‫"The Big Bang Theory" ‫فصل ۶ ‫قسمت ۲۲ : فعالیت دوباره ی پورتون
‫مترجم : اشــکــان ‫.:Chandler Bing:.
‫:هماهنگی و ویرایش زیرنویس ‫SepehrRed۹۰
‫هی، الان فهمیدم که باید
‫کل آخر هفته رو تو رصدخونه باشم.
‫"فرصتش رو دارید که با "برنادت ‫از سگ من مراقبت کنید؟
‫چرا نمیذاریش تو "خانه سگان"؟ ‫جایی که مردم برای مدتی سگ هاشون میذارند) ‫(تا به مسافرت برند
‫تو چرا مامانت رو نمیذاری خونه سالمندان؟
‫راستش رو بگم ‫تو خانه سگان جاش بهترـه.
‫با "برنی" صحبت میکنم.
‫مطمئنم که مسئله ای نیست.
‫ممنون.
‫داره میاد! ‫داره میاد!
‫پروفسور "پروتون" داره میاد خونه مون.
‫شوخی میکنی.
‫منظورت همون یارویی که اون برنامه ی ‫خزِ مخصوص بچه ها رو مجری گری میکرد؟
‫و همین الان خودت رو دعوت نشده کردی.
‫دیدی؟ گفتم که یه راهی پیدا میکنم ‫تا با نزاکت دعوتش نکنم.
‫چطوری راضیش کردی بیاد به خونه ات؟
‫همونجور که پروفسور "پروتون" همیشه میگه
‫مشکلی وجود نداره که نشه با استفاده"
‫".از عقل تون حل نشه
‫- و براش یه چک کشید. ‫- آره، یه چک خیلی گنده.
‫عمو هاوارد!
‫دارچین" اینجاست تا شب" ‫خونه ی عموش بخوابه.
‫میدونی که اگه سکته کنی ‫میخورتت، مگه نه؟
‫و باعث خوشحالیه منه که ننه اش باشم.
‫خیلی خب، برای مراقبت ازش ‫باید چه چیزهایی بدونم؟
‫خیلی ساده است.
‫برای صبحانه، املت مخصوص میخوره.
‫راحت باش اگه خواستی بهش
‫غذای سرخ کرده بدی، یا کلوچه ی انگلیسی ‫اما هر دو نه.
‫به فکر وزن مون هستیم.
‫اه، برای شام، یه چیز ساده
‫گوشت گوساله، لابستر نروژی ‫هر چی که دوست داشتی.
‫- سگ با کلاسیه. ‫- آره.
‫و یادت نره که دل توالت رو ببندی
‫چون که میره میخوره ازش.
‫درکت میکنم.
‫منم یه مامان روانی دارم.
‫لئونارد"، خوابیدی؟"
‫بله.
‫منم همینطور.
‫عالی شد.
‫نمیتونم بخوابم.
‫خب، من میتونم، پس خفه شو.
‫درک میکنی که تو کمتر از ۹ ساعت
‫آرتور جفریز، یا همون پروفسور پروتون
‫میاد به خونه مون؟
‫شلدون"، میدونی که اگه تمام" ‫شب رو بیدار بمونی
‫فردا خوابالو میشی.
‫و یه "شلدون" خوابالو یه "شلدون"ـه ‫بدخلقه.
‫و یه شلدون بدخلق...
‫"در واقع هیچ فرقی با یه "شلدون ‫معمولی نمیکنه.
‫شب بخیر!
‫دارم به این فکر میکنم که ‫کت شلوار بپوشم.
‫مسخره نیست.
‫شب بخیر.
‫دکمه سردست داری؟
‫نه.
‫اه، درست مثل قبلی. ‫مگه ساعت سه صبح کجا
‫میتونی یه کت شلوار کرایه کنی؟
‫خیلی خب، شب بخیر.
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم ‫"پروفسور "پروتون.
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم، پرفس...
‫اه!
‫لئونارد؟
‫چیه؟
‫هنوز نمیتونم بخوابم.
‫واقعا خودش رو تو پارک خسته کرد، هاه؟
‫آره، دوتایی واقعا بامزه شده بودید.
‫یه جوری خوب بود که توپ ‫رو پرت کنم
‫و کسی نباشه که بهم بخنده.
‫و خیلی خوب کردی که توپ رو زیاد ‫دور نمی انداختی
‫تا اون پاهای کوچولوش رو خسته نکنه.
‫آره، داشتم همین کار رو میکردم.
‫میدونی، امروز لحظه هایی وجود داشت که
‫تقریبا این احساس بهم دست ‫داد که یه خانواده ی کوچیکیم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫هیچ وقت به خودم به عنوان ‫یه مادر فکر نکردم
‫اما وقتی امروز سه تایی مون ‫اون بیرون خوش میگذروندیم
‫احساس کردم شاید یه روزی ‫بتونیم انجامش بدیم.
‫البته که میتونیم.
‫مخصوصا وقتی که بچه مون ‫به آرومی و ساکتیِ
‫این دارچینِ...
‫حرومزاده، رفته!
‫کجا رفته؟
‫نمیدونم ! والا یادداشتی نذاشته
‫تو اونی بودی که باید
‫برش میگردوندی به کالسکه.
‫نه، من نبودم، تو بودی!
‫- نه، من نبودم! ‫- آره، تو بودی!
‫آره، خب، تو هم مثل ‫دخترها توپ پرت میکردی.
‫دارم نگران میشم.
‫آروم باش "شلدون"، فقط ‫چند دقیقه دیر کرده.
‫پروفسور "پروتون" وقتی تو تلویزیون بود ‫هیچ وقت دیر نمیکرد.
‫میدونی، هر روز ساعت چهار ‫اونجا بود.
‫مگه اینکه گردباد تگزاس شرقی ‫رو زیر و رو میکرد
‫که در این صورت ما میرفتیم ‫به برنامه اش.
‫خودشه.
‫سلام.
‫که اینطور.
‫بله.
‫خیلی خب، میتونیم بیایم دنبالتون.
‫آره، پس به زودی میبینیمتون.
‫- خدافظ. ‫- کجاست؟
‫پاگرد طبقه ی سوم.
‫پیرمرد بیچاره نیم ساعته که داره پله ها ‫رو میاد بالا.
‫واقعا خودتی.
‫آقای "جفریز"، من واقعا متاسفم.
‫باید درباره ی آسانسور خراب ‫بهتون میگفتیم.
‫موافقم.
‫"پروفسور "پروتون ‫باعث افتخارم که با شما ملآقات میکنم.
‫فقط "آرتور" صدام کن.
‫لئونارد...
‫شنیدی؟
‫پروفسور "پروتون" گفت
‫باید "آرتور" صداش کنم.
‫یعنی اینکه ما دوستیم.
‫نه.
‫یه دوست بهم میگفت که ‫آسانسور خرابه.
‫منو ببین.
‫میتونیم بدون اینکه مامانم ‫بهم بگه چشم هام رو دارم ضعیف میکنم
‫هر چقدر میخوام بهت نزدیک بشم.
‫اه، این خطرناکه؟
‫راستش یه نابغه است.
‫هستم.
‫جواب سوالم این نبود.
‫آقای "جفریز" من "لئونارد" هستم.
‫"اینم دوست دخترم، "پنی.
‫سلام.
‫سلـــــام.
‫خب، امیدوارم که بچه ها رو زیاد
‫برای برنامه معطل نکرده باشم.
‫اه، نه، بچه ای وجود نداره.
‫نه، برنامه برای منه.
‫یالا. باهات مسابقه میدم...
‫آرتور.
‫این، این دختر بلوندـه واقعا دوست دخترته؟
‫بله آقا.
‫تو نابغه شون هستی.
‫خب، نمایش های زیادی مثل این ‫انجام میدید؟
‫گفتنش سخته.
‫هنوز دارم سعی میکنم بفهمم که...
‫این چیه.
‫فقط میخوایم باهاتون صحبت کنیم
‫و شاید یه ذره از زندگی تون ‫مطلع بشیم.
‫خب، راستش چیز زیادی برای ‫گفتن نیست.
‫بعد از اینکه برنامه ی تلویزیونی کنسل شد
‫هیچ کس تو دنیای علم
‫منو جدی نمیگرفت.
‫پس مجبور شدم که
‫این مهمونی های بچه ها رو انجام بدم
‫تا بتونم زندگی کنم.
‫اینکه خیلی بده.
‫اما با این حال، کار کردن با بچه ها... ‫ثواب زیادی داره.
‫خیلی کتک میخوری.
‫بذار ببینم اینو درست فهمیدم یا نه.
‫شما دوتا فیزیکدان هستید
‫و از من میخواید که
‫برنامه ی علمی کودکان رو انجام بدم؟
‫بله.
‫و اگه وقت شد
‫۱۲تا عکس با لباس های فصلی ‫باهامون بندازید.
‫میدونی
‫من یه دانشمند واقعی ام.
‫از دانشگاه "کرنل" دکترا گرفتم.
‫آره، عالیه.
‫عروسکت هم آوردی؟
‫نه، نه.
‫از اون عروسک متنفرم.
‫اه، نه.
‫چطور کسی میتونه از
‫جینو" باهوشه بدش بیاد؟"
‫قشنگه نه؟
‫۲۰دلار از "ای.بِی" خریدمش.
‫که شامل هزینه ی حمل و نقل هم میشد.
‫من...من بیدارم دیگه؟
‫واقعا داره اتفاق می افته؟
‫دارچین!
‫"میدونی،شاید به خاطر لهجه ی "راج
‫اسمش رو تشخیص نمیده.
‫فکر خوبی بود.
‫دارچین، بیا پیش بابایی!
‫دارچین!
‫بره ی کوچیکم، کجایی؟
‫ایول.
‫ممنون.
‫وقتی همه ی اینا تموم شد ‫این صدا رو یادت باشه.
‫یه جورایی تحریک کننده ست.
‫وقتی شبیه "راج" صحبت میکنم ‫به نظرت تحریک کننده ست؟
‫دارچین!
‫خیلی خب، وقتی که تخم مرغ ‫رو میذارم روی شیشه
‫و شعله خاموش میشه
‫و فشار هوا توی فلاسک
‫میاد پایین
‫فکر میکنید که چه اتفاقی میافته؟
‫فکر میکنم بدونم.
‫مکیده میشه به داخل.
‫خیلی خب، من نمیدونستم.
‫بله!
‫دیدی، من مثل اونا دانشمند نیستم.
‫خودم اینو فهمیدم.
‫اه، ساعت سیب زمینی. ‫ساعت سیب زمینی رو انجام بده.
‫اون چیه؟
‫یه ساعت رو با سیب زمینی ‫روشن میکنم.
‫خفه شو!
‫میتونی همچین کاری کنی؟
‫منظورم اینکه...
‫اینجوری بحران انرژی دنیا حل نمیشد؟
‫نه.
‫ببین، بچه ها
‫پولتون رو نگه دارید. ‫من فکر میکنم، اه...
‫فکر میکنم دیگه برم.
‫چی شده؟
‫ناراحت تون میکنه؟
‫چون که میتونم ردش کنم بره.
‫نه، تنها دلیلی که اینقدر موندم هم خودشه
‫پس مشکل چیه؟
‫نمیدونم.
‫فکر میکنم فقط...
‫فقط...فقط دیگه نمیخوام
‫پروفسور "پروتون" باشم.
‫خب، چطور میتونی همچین حرفی بزنی؟
‫پروفسور "پروتون" بهترینه.
‫تا به حال برام چه منفعتی داشته؟
‫منظورم اینکه، من الان یه پیرمرد ۸۳ ساله هستم ‫که تو چمدونش
‫سیب زمینی داره.
‫بقیه دانشمندها فکر میکنند من یه شوخی هستم.
‫و...
‫و عروسک سازی که "جینو" رو ساخت...
‫خب، ترتیب...
‫ترتیب زنم هم داد.
‫"آقای "جفریز
‫میخوام یه چیزی بهتون نشون بدم.
‫متاسفم که درباره ی مشکلات تون شنیدم
‫اه، ممنون.
‫اما اگه ناراحت نمیشید بپرسم
‫ساعت سیب زمینی...
‫چطور کار میکنه؟
‫یه ساعت الکیه یا یه ‫سیب زمینی الکی؟
‫درباره ی چی باهم صحبت میکنید؟
‫وقتی که یه بچه بودم تو تگزاس ‫براتون به عنوان یه طرفدار نامه نوشتم
‫و شما این عکس امضا شده رو برام فرستادید.
‫یادتون میاد؟
‫: بهت این راهنمایی رو میکنم
‫الان یه دستبند دارم که آدرسم رو روش نوشته. ‫(آلزایمر دارم)
‫خب، در هر صورت، ام...
‫ممکنه باورش براتون سخت باشه
‫اما من موقع بزرگ شدن هیچ دوستی نداشتم.
‫نه، باورم میشه.
‫اما، ام...من شما رو داشتم.
‫و هر روز ساعت چهار
‫شما تو شبکه ی ۶۸ میومدید به خونه مون
‫و باهم علوم کار میکردیم.
‫اگه به خاطر شما نبود
‫خب، خدا میدونه که چه بلای سر من میومد؟
‫میدونید؟ به جای دانشمند بین المللی
‫میتونستم یه فروشنده ی دوره گرد بشم.
‫یا یه جراح.
‫مطمئنم که هر روزه اکتشاف های
‫زیاد و مهمی انجام میشه
‫چون که شما الهام بخش میلیون بچه بودید ‫تا به دنبال علم برند.
‫یه جورایی، اکتشاف های اونا اکتشاف های شماست
‫بله، حقیقت داره.
‫یک نسل
‫از دانشمندهای جوان
‫به شما تیکه دادند.
‫خب، ممنون بچه ها.
‫این واقعا برام ارزش داشت.
‫خب، مهمه که شما بدونید شما ‫چقدر برای ما مهم هستید.
‫اه، اه.
‫آرتور" خوبی؟"
‫من یه مشکل...
‫دستگاه تظیم ضربان قلبم دارم.
‫زنگ میزنم به اورژانس.
‫امکانش هست که وصلش کنید به ‫سیب زمینی؟
‫نه.
‫الو؟
‫منظورت چیه که سگ منو پیدا کردی؟
‫پیش دوستامه.
‫حالش خوبه؟
‫اه، ممنون.
‫اه، فقط آدرس رو بفرستید ‫من دارم میام.
‫اه و اگه گرسنه اشه ‫بهش غذا بدید.
‫اما بهش چیز نشاسته دار نده.
‫برای شام "ریزوتو" داره. ‫(برنج ایتالیایی)
‫اعضای حیاتی تون پایدار هستن
‫اما برای یه سری آزمایش میبریمتون ‫بیمارستان تا مطمئن بشیم.
‫میخواید یکی از ما همراه تون تو آمبولانس بیاد؟
‫من میرم.
‫نسبتی با من نداره ‫پس نمیتونه بیاد، درسته؟
‫نه، قانونی وجود نداره. میتونه بیاد.
‫اه، آره!
‫امروز نمیتونم یه نفسی تازه کنم.
‫وسایل تون رو جمع میکنیم و تو ‫بیمارستان میبینمتون.
‫متاسفم که اینجوری شد.
‫خب، الان، من فقط...
‫خوشحالم که یکی منو تا پایین میبره.
‫قهرمان کودکیم رو دوباره دیدم
‫حالا هم میتونم باهاش سوار آمبولانس بشم.
‫پسر، اگه بتونم تقویم هم جور کنم
‫میشه بهترین روز عمرم.
‫باورم نمیشه گمش کردیم.
‫چه فکری میکردم؟
‫مادر افتضاحی میشم.
‫خب، شاید برای اولی.
‫اما بچه ها مثل "پن کیک" میمونند.
‫اولیش همیشه دور انداختنیه.
‫- چطوره؟ ‫- خوبه.
‫عکسش رو از کجا پیدا کردی؟
‫اون نیست.
‫فقط سگ های کوچولو رو جستجو کردم تو گوگل.
‫راج"ـه. ساکت".
‫سلام!
‫بد وقتی زنگ زدی.
‫برنادت" همین الان دارچین رو برد قدم بزنه".
‫همم. جالبه.
‫رفت کوچه ی "دروغگوها" قدم بزنند؟
‫چی؟
‫یه کوچه که فقط دروغگوها ازش استفاده میکنند.
‫مثل تو، دروغگوی بزرگ!
‫پیش توـه؟
‫اه ،‌ خدا رو شکر که حالش خوبه.
‫خب، من بهت اعتماد کردم ‫و تو ناامیدم کردی.
‫طفلکی ساعت هاست داره میلرزه.
‫واقعا متاسفم.
‫صبر کن، ساعت هاست دستته؟
‫آره، رفتم دنبالش
‫و بعد جفتمون رفتیم ماساژ تا سعی کنم ‫آروم بشه.
‫"و بعد رفتیم "پینک بری. ‫(رستوران زنجیره ای)
‫پس میدونستی حالش خوبه
‫و نتونستی تلفن رو برداری و یه ‫خبر به ما بدی؟
‫خب، من فکر کردم...
‫به من "خب" تحویل نده آقا.
‫داشتیم از نگرانی میمردیم.
‫فکر میکردیم مرده دیگه.
‫باید از خودت خجالت بکشی!
‫ببخشید، من فقط...
‫ببخشید کافی نیست!
‫شاید باید یه ذره بشینی و
‫درباره ی کاری که کردی فکر کنی.
‫خوب تقصیر رو انداختی گردنش.
‫مادر بی نظیری میشی.
‫» پیشی کوچولو، پیشی گوگولی «
‫» یه توپِ مو «
‫» پیشی خوشحاله، پیشی خوابش میاد «
‫» مو، مو، مو «
‫"ممنون "شلدون.
‫خیلی قشنگ بود.
‫میخوای دوباره بخونم؟
‫نه.
‫چهارمین بار کار خودش رو کرد.
‫کاری هست که از دستم بربیاد؟
‫آب سیب؟
‫اه، ژله؟
‫نه، نه، ممنون.
‫اما من...
‫یه خواهشی دارم ازت.
‫فقط اشاره کن.
‫خب، من فردا تو یه مهمونی بچه ها
‫باید برنامه اجرا کنم
‫و، ام، راستش، میدونی ‫حس انجام دادنش رو ندارم.
‫اه، اصلا نداری.
‫قیافه ات داغونه.
‫ممنون.
‫به هر حال...
‫تو برنامه ی منو بهتر از هر کسی میشناسی.
‫امیدوار بودم که
‫که شاید، میدونی...
‫شاید بتونی به جای من اجرا کنی.
‫داری میگی که میخوای
‫من پروفسور "پروتون" باشم؟
‫آره.
‫اه، خدا.
‫باعث افتخارمه.
‫اه، این مثل این میمونه که ‫از کوه "المپیوس" بالا بری
‫و با خدایان شام بخوری.
‫"یا با یه...خانواده ی کره ای تو "الهامبرا.
‫اما اونا میدونند من تو نیستم.
‫بهتر نیست اسمم رو بذارم...
‫پروفسور "پروتونِ" پسر؟
‫عالی به نظر میاد.
‫پس، یه جورایی...
‫انگار که پسرتم.
‫هر چی حالا.
‫پدر.
‫باشه، به درک.
‫مترجم : اشــکــان ‫.:Chandler Bing:.
‫:هماهنگی و ویرایش زیرنویس ‫SepehrRed۹۰