آنچه در شاهزاده اژدها گذشت...
خب، مهمترين چيزي كه من نوشتم.
يك نامه ؟
به مرور زمان متوجّه ميشي.
ازت ميخوام وقتي مهرو بشكني كه
خب، خودت ميفهمي كِي.
من كاراي وحشتناكي انجام دادم.
فكرميكردم ضروري هستن.
حالا، نميدونم.
ژنرال آمايا گزارش ميده كه نيروي الف‌ها
در طرف رخنه‌دار زيديا گرد هم اومدن.
ما بايد آماده‌ي جنگ بشيم، و تنهايي قادر نيستيم كه مقابلشون ايستادگي كنم.
چهار قلمروي پادشاهي ديگه با مستغلات موافقت كردند.
من شاه‌ها و ملكه‌هارو پشت كاتيلوس به صف ميكنم
و درنهايت تهديدهاي زيديايي‌رو نابود ميكنم !
« زيرنـــويس از Erfan_Ugmid »
« كتاب دوم : آسمان » « بخش پنجم : شكستن مهر »
ايست ! پياده شيد، خلع سلاح شيد، و تنهايي در نقطه‌ي ملاقات پيش بريد.
- خوش اومديد. - چقدر مهربون.
شما چهارمين سواره‌ايد.
ميتونم بگم، از طرف همه‌ي پادشاهي ها،
ما عميقا ناراحت شديم كه شنيديم شاه هاروو درگذشته‌.
ممنونم شاه اهلينگ. يه عالمه معني داشت.
امّا وقتي طومار به اطلاعمون رسوند كاملا مطمئن شديم
كه شما تا وقتيكه اِزران به مقام پادشاهي برسه نايب‌السلطنه كاتوليس هستيد.
اين شكسته نفسي هستش كه به آموزش و پرورش پسرها مطمئن شد،
و همچنين به تصميمات دولت.
و حرف نايب‌السلطنه بودن شد،
بنظر ميرسه ما فقط منتظر
نايب‌السلطنه‌ي دورن هستيم ؟
بخاطر تأخيرم عذر ميخوام.
ملكه آنيا از دورِن. چقدر بزرگ شديد.
خوش آمديد.
همم، ما به اينجا اومديم كه درمورد بعضي موارد مهم بحث كنيم.
نايب‌السلطنه‌ي شما به زودي به ما ملحق ميشن ؟
الان من از طرف خودم حرف ميزنم، و براي مردمم.
بله، اين موقعيت خيلي جدي‌اي هستش.
قصد توهين ندارم، ولي اين مسائل نيازمند ديدگاه يك فرد بالغ هستش.
بنظر ميرسه من يه تاج بدون بزرگسالم، و شماهم يك بزرگسال بدون تاج هستيد.
بيايد شروع كنيم.
بسيارخب.
امروز خودمونو به اينجا فرا خوندم...
چون من ميترسم. وحشت‌زده‌ام.
بعداز قرن ها مبارزه در ميان خودمون
پنج قلمروي انسان‌ها بالاخره يه اعتدال پيدا كرد، يك دوره‌ي صلح.
ولي يك تهديد جديد برخاسته تا همه‌ي انسانيت‌رو به چالش بكشه...
يك تهديد از طرف زِيديا.
در شبِ كامل بودن ماه، ملكه اژدها قاتل‌هارو فرستاد...
الف‌هاي مون شادوو از مرز عبور كردن، و شاه هاروو رو به قتل رسوندن.
حال، الف‌هاي سان‌فاير نزديك مرز جمع شدن.
تهاجم قريب‌الوقوع هستش.
حتي بدتر،‌ گزارش‌هايي از سايه‌ها در ابرها وجود داره. اژدهايان.
بالاي برجهاي كاتوليس پرواز ميكنند.
وقتي كه چشمهامو ميبندم، ميبينم كه آتيش ميباره
و مرگ و خرابي همه‌جا هست.
اين در كاتوليس متوقف نخواهد شد.
اونها خشمشون رو به زودي به همه‌ي قلمروي انسان ها گسترش ميدن.
زمان متوقف كردن زيديا الان هستش.
ما بايد كنار يكديگر بمونيم تا از انسانيت مشتركمون محافظت كنيم.
من فراخوندمتون كه بهم ملحق شيد، به كاتوليس.
كنار همديگه بجنگيد تا اين تهديدهارو كنار بزنيم.
اوه.
آه، بله، بوي زمين ميآد.
- سرزمين خيلي خوبيه‌. - وو هو !
بزار تمومش كنه.
بوي ضعف، فاصله داشتن زمين، خودشه.
خودشه.
نزديك يك روز كامل كشتيراني مونده تا وقتيكه به ساحل برسيم.
خب، زيم، ميخواي دوباره ابرهارو بشماري ؟
يا ميتونيم چرت بزنيم.
لُرد وايرن، مردم نئولنديا
انسانيت مشتركي كه پشت سرمون هستش رو درك ميكنن.
اگه ديگر پادشاهي‌ها با انجام وحدت موافقت كنن،
ما با اين اتحاد همراه خواهيم شد.
بله، در وحدت، پشتيباني مارو همچنين خواهيد داشت.
شاه فلوريان ؟
اكه ما يكدل و يك‌زبان هستيم، پس پادشاهيِ دل بار ملحق خواهد شد.
ملكه آنيا، شما چي ميگيد ؟
من... تصميم نگرفتم.
تصميم نگرفتيد ؟
بله، به اين معنيه كه هنوز بايد ذهنمو كامل كنم.
به اين دليله كه به يك بزرگسال نياز داريم.
يك رهبر كه بتونه تصميم‌هاي قدرتمندي براي پادشاهيش بگيره.
بقيه‌ي كساني كه اينجا هستن توانايي گرفتن يك تصميم‌رو داشتند.
براساس يك سخنرانيِ دو دقيقه‌اي
من ارتشم‌رو نميفرستم كه با يك خطر ناشناس روبه‌رو شه.
شايد يك بچه باشم، ولي ظاهراً، كمترين محافظه‌كار در بينمون هستم.
اينا به‌كنار، من به سختي
"ما كاري‌رو انجام ميديم كه بقيه‌هم انجام ميدن" ‌رو يك تصميم صدا ميكنم.
خب، اون يك نقطه‌ي عطفي داشت.
احتمالاً، داخل حرف زدنم عجول بودم. معذرت ميخوام.
شما يك ملكه‌ي جوون هستيد، ولي از قرار معلوم نسبت به سنتون عاقل‌تر هستيد.
بعنوان يك حاكم كوچيك، بايد بزرگسالاني‌رو كه
درتلاش براي غصب برتاج و تختم هستن‌رو نجات بدم، كودتاها، توطئه ها و ترورها.
ولي بعضي‌اوقات، تهديدهاي سخت وجود ندارن، ولي تهديدهاي نرم هستن كه بدترن.
كلمات شيرين ميتونه از خنجر مخفي خطرناكتر باشه.
پسر نوزده سالم نصف حرفاييم كه زدي‌رو بلد نيست.
و هنوز درمورد خوردن سبزيجاتش لج بازي ميكنه.
ملكه آنيا، اين اجازه‌رو به من ميديد كه يك داستان رو باهاتون درميون بزارم ؟
يك داستان درمورد زماني كه پادشاهيِ ما باهمديگه كار كرد تا به چيزي...
معجزه‌آسا دست پيدا كنه.
نه سال پيش، قديمي‌ترين دوستم، شاهزاده هاروو، به شاه كاتوليس تبديل شد.
من تاجگذاري‌‌اي كه انگار ديروز بود رو به ياد ميارم.
واو !
ازت ميخوام كه يه تفاوت قائل شي، ساراي.‌
همينطور ميشه‌. تو به يك قهرمان عشق و عدالت تبديل ميشي.
و من كنارت خواهم جنگيد.
اون يك شاه جوان زيبا با يك خانواده‌ي زيبا بود،
و دوره‌اي از اميدواري در كاتوليس وجود داشته.
هنوز تموم نشده ؟ بنظر ميرسه خيلي به من ميخوره.
بله،‌اين زيباست. يك شباهت بي نقص هستش.
همگي ميتونيد تكون بخوريد الان.
نه، صبركن، تو هنوز مرخص نشدي.
ميترسم كه شاه براي يكي ديگه بايد ژست بگيره.
آه، نقاشيِ رسمي من.
براي كتاب‌هاي تاريخ و فلان چيز.
خيلي‌خب، حاظري ؟ بهترين صورت تاريخيتو نشون بده.
چرا بهم ملحق نميشي وايرن ؟
ولي اين تصويررسمي شما بعنوان شاه هستش.
بله، و تو بايد كنارم بايستي.
از اونجايي كه ميدونم تو دربرابر همه‌چيز كنارم بايميستي.
يه سوپرايز برات آوردم.
ژله ترش تو تخت ؟
ما الان شاه و ملكه هستيم، هركاري كه بخوايم ميتونيم انجام بديم.
آه، ينفر دندوناي شيرينتو به ارث برده.
اِزران يك پسر خوش شانس هستش. شاهزاده به دنيا اومده، همونطور كه من بدنيا اومدم.
ولي خيلي از افراد ديگه‌اي داخل پادشاهيمون هستن كه با چيزاي كمتر بدنيا اومدن.
هآرو، چي اذيتت ميكنه ؟
چرا من سزاوار اينم ؟
چه كاري انجام دارم، بجز بدنيا اومدن با همه‌چيز ؟
تو فروتن، سپاسگزار و مهربون هستي.
ساراي،‌ پدرم بهم گفت كه بالاتر از همه چيز، فقط بايد يك شاه باشم.
شبي كه اون مرد، عدالت خانوم تو يه رويا اومد سراغم.
عدالت خانوم، هاه ؟
اون لباس بلند پوشيده بود.
اوه، پس يه خواب خسته‌كننده‌ست.
- ميتونم ادامه بدم ؟ - بفرما.
اون بهم گفت كه عدالت بيشتر از تصميمات عادلانه و عواقب عادلانه‌ست.
عدالت واقعي يك سيستم عادلانه بود.
بعدش اون قبل از اينكه، مقياسش، شمشيرش، و چشم بسته بودنشو برام گذاشت...
بهم گفت كه تصميم بگيرم.
تو چشم بسته بودنو انتخاب كردي.
بله، اون بهم گفتش كه چشم بسته بودن بهمون يه راهي ميده كه سيستم‌رو باهاش امتحان كنيم.
كه من بايد ازش استفاده كنم كه تصور كنم هنوز بدنيا نيومدم،
و چيزي كه نميدوستم اين بود كه اگه دارا يا فقير بدنيا ميومدم
رنگ چشمام چطوري بود
چه فرهنگي يا شيوه‌هايي خانواده‌ام داشتن.
بدون توجه به حادثه‌ي تولد من اين روشيه كه يك سيستم عادلانه بايد عادلانه باشه.
اين حقوق‌ها، قوانين، و فرصت هاي همراه سيستم هستش
كه بايد سرپا بمونه تا به همگي اختيار و حفاظت بده.
- عدالت خانوم عاقل هستش. - بله.
و اون هيچ حركتي روت انجام نداد ؟
به اندازه‌ي كافي عاقل هستش كه بهتر بدونه.
تو مخصوصا وقتي الهام بخش ميشي كه اين چيزارو
با ژله‌ي روي دماغت ميگي.
چي ؟
شاه هاروو خستگي ناپذير كار كرد.
اون بهم گفت كه به خودش بعنوان خدمت‌گزار همه‌ي مردم كاتوليس فكر ميكنه.
يك شاه خدمت‌گزار.
ولي يروز، دوملاقات كننده از جاي خيلي دوري اومدن،
از پادشاهي ديگه، درواقع.
اونا به شدت به كمك شاه هاروو احتياج داشتن
ميدوني اين مهمونهاي غيرمنتظره كيا بودن ؟
خانواده‌ام بودن.
بله.
هِي، يك نفر نميتونه چند دقيقه زيرعرشه خلوت داشته باشه ؟
شوخي نميكنم، تنهام بزار.
هي، وايسا، وايسا، وايسا. چرا اينجا بهم ملحق نميشي ؟
ميتونم از يكم نور اضافه استفاده كنم.
خانواده‌ات، ملكه‌هاي دورن، با خودشون كرامت فوق‌العاده‌اي حمل ميكردن
ولي درد تو چشماشون وجود داشت.
نه، لطفا، مجبور نيستيد زانو بزنيد.
ما اينجاييم كه خودمونو پايين بياريم و ازتون طلب كمك كنيم.
پادشاهيِ دورن از يك قحطي وحشتناك نزديك هفت سال
درحال زجركشيدن بوده.
غذا و منابعمون همگي تموم شدن.
اين زمستون، ما بي‌غذا خواهيم بود و هزاران نفر خواهند مرد.
پس ما بهتون كمك خواهيم كرد.
پادشاهيِ كاتوليس همه‌ي چيزي كه داره‌رو با مردم دورن به اشتراك ميزاره.
شاه من، با كمال احترام، شما خيلي زود سخن گفتيد.
كاتوليس به ندرت غذاي كافي داره كه در طول زمستون مردم خودش رو سير كنه.
تعداد زيادي از غلات وجود نداره كه بخشيده شه.
من رومو به مردمي كه به كمك احتياج دارن برنميگردونم.
اگه غذامونو باهاشون به اشتراك بزاري، هزاران نفر هنوزم خواهند مرد،
ولي نصفشون از قلمروي پادشاهيِ خودمون خواهند بود.
پس بنظر ميرسه كه هيچ انتخابي نداريم.
دقيقاً، مطمئنم كه اونا درك ميكنن.
ما هرچيزي كه داريم رو باهاشون به اشتراك ميزاريم.
و در زجركشيدنشون مشترك خواهيم بود.
هاروو فراتر از چيزي كه وعده داد كمك كرد.
اون زمستون، گرسنگي و مرگ، يك فاجعه‌ي ويرانگر...
اجتناب پذير ميبود.
ولي يك فرصت جديد براي من به ارمغان آورد.
من تحقيق انجام دادم.
بله. ميتونم ببينم.
تفكّر بيش از حد در متون باستاني، نقشه ها و بايگاني ها.
و شايد يك راه‌حل خلاقانه پيدا كرده باشم.
چيزي كه ميتونه جون افرادو نجات بده.
- خب، بفرما ! - نظاره باشيد !
اين يه سنگه.
اين سنگ، درواقع، يك اثركمياب از زيدياست.
اين يك قسمت از يك هيولاي بي نظير هستش
يك هيولاي سنگي كه در ارتفاعات كوه‌ها زندگي ميكنه.
يك تايتان ماگمايي.
- گرمه. - بله.
حالا، تايتان خارج از مرز زيديا زندگي ميكنه.
اگه بتونيم اين هيولارو شكار كنيم و بكشيمش، ميتونم از قلب تايتان
در يك طلسم قدرتمند استفاده كنم كه زمين‌رو گرم نگه ميداره،
و بهمون اجازه ميده كه يك سخاوت بي نظير رو به صورت جادويي رشد بديم.
كافيه كه دوتا پادشاهي‌رو غذا بده ؟
- براي غذا دادن به ده تا پادشاهي كافيه. - همم.
البته، به وقتش، من نزديكترين مشاور شاه نبودم.
اين يه اشتباهه هاروو.
چرا چنين مشكلي با اين داري ؟
ما يك هيولارو ميكشيم تا جون هزاران نفرو نجات بديم.
- تو هيولا صداش ميكني. - بله.
اون يه هيولاي غول‌پيكرِ كه از سنگ و ماگما تشكيل شده. من اونو هيولا صدا ميزنم.
اين يه ذكاوته ؟
چي ؟ منظورت چيه ؟
فكر ميكنه ؟ احساس ميكنه ؟ يه خانواده داره ؟
من خالصانه شك دارم كه خانواده داشته باشه.‌
بعد اون آخرين نوع از نسلشه ؟
چرا همه‌ي اينا بايد اهميت داشته باشه ؟
ميدونم اين بنظر ميرسه كه همه‌چيزو حل ميكنه،
ولي يكم آسون نيست ؟
اين هميشه روشيه كه با جادوي سياه ميشه انجامش داد.
چه انتخاب‌هايي داريم ؟
تو گفتي ميخواي يه دنياي بهتر بسازي، تا واقعا چيزارو تغيير بدي،
ولي اين دهه‌ها سخت كاري هستش.
هيولايي وجود نداره كه بتوني بكشيش و همه‌ي مشكلاتتو حل كني.
ميانبري وجود نداره.
اين قراره يه شيب خيلي لغزنده باشه !
هاروو، بهم بگو نميخواي اينكارو بكني.
اين تنها فرصتمونه.
ما از طريق شكاف وارد زيديا ميشيم. اينطوري ميتونيم تداركات رو جمع كنيم و...
- من اينجام. - ملكه ساراي.
- فكركردم ردش ميكني. - مخالفم.
ولي بهرحال باهات ميمونم.
ممنونم.
فكر ميكنم او تو عهدهاي ازدواجمون بود، درسته ؟
چيزي درمورد زنده نگه داشتنت وقتي شبيه يه آدم شجاع احمق رفتار ميكني ؟
زودباش.
ما با سريعترين سرعتي كه تونستيم به طرف مرز حركت كرديم.
ماجراجويان شجاع از دوقلمروي پادشاهي از شكاف باهم ديگه گذر كردن،
اميدوار بودن يه راهي پيدا كنن تا باهاش به مردمشون كمك كنن.
ثاندر، شاه اژدهاها، آسمون هارو از سپيده دم تا غروب گشت ميزنه.
پس، ما در غروب خورشيد وارد زيديا ميشيم،
و بايد با قلب تايتان برگرديم.
قبل از اولين لحظات طلوع آفتاب.
اين باليتس‌ها ميتونن يه تايتان ماگمايي‌رو بكشن ؟
اگه هدف ما درسته باشه، نقطه‌ي مناسب رو پيدا ميكنيم
و كارو تموم ميكنيم.
چيه ؟
هيچي.
ما در داخل تاريكي ظهور كرديم و بسرعت دست به كار شديم.
بزنيد بريم. وقت تنگه.
با هرقدم كه به زيديا نزديك ميشديم
قلبم با هيجان و ترس بلندتري ميزد.
اين مكان هردو وعده‌ي رستگاري
و تهديد خرابيمون رو ايجاد ميكرد.
ما حاظر بوديم تا سر جونمون مبارزه كنيم.
ما تايتان‌رو پيدا كرديم، ولي چيزي كه انتظار داشتيم نبود.
مرده‌. الان چكار كنيم ؟
خيلي نا اميد كننده بنظر نميرسه.
اگه مرده، لازم نيست كه بكشيمش.
ما بازش ميكنيم و چيزي كه نياز داريمو برميداريم.
من نامه‌هاشو براي چند روزه كه دارم، ولي نميتونم به خودم بيام تا بازش كنم.
نميدونم. ميدونم اين احمقانه بنظر ميرسه
ولي اين شبيه اينه كه، درحال حاظر كلماتي وجود داره كه بهم نگفته‌،
و اونا همگي اونجان، فقط منتظر رسيدن به زندگي هستن.
ولي يبار بعد اينكه بخونمش‌‌...
يبار كه آخرين كلمه‌رو بخونم...
بعدش اون واقعا ميره‌.
براي هميشه.
خيلي خب‌. ممنونم بيت.
Sub By : Erfan_Ugmid