‫آنچه که در سریال ‫: گذشت "The Last Kingdom"
‫من "اوترِد"، پسر "اوترِد" هستم.
‫"گیزِلا"ـی من در زمان زایمان ‫به‌وسیله پسر تازه به‌دنیا آمده‌مان کشته شد
‫سلامتی شاه، رو به زوال است.
‫وقت کمی برای شاه آلفرد باقی مانده
‫و دشمنانش به هواخواهی قدرت، ‫به پا خواسته‌اند.
‫چیزی که من می‌خوام، ‫خیانت شما به آلفرد است.
‫و اما وارثش، "ادوارد"، ‫برای پادشاهی آماده نیست.
‫با تهدید پادشاه و طرد شدنم از "وِسِکس"،
‫به سوی خانواده واقعیم گریختم...
‫من برای همیشه یک دانمارکی‌ام.
‫و از مردانی که روزی وفادار به ‫"وِسِکس" بودند، افرادی خائن ساخته‌ام.
‫من نیومدم اینجا که ‫درباره جنگ با آلفرد صحبت کنم.
‫من پیشگویی به نام "اسکِید" را از جنگجویی ‫دانمارکی به نام اِرل "سیگورد" دزدیده‌ام.
‫اول او به‌عنوان غنیمت من بود، ولی ‫ناگهان مرا در سایه جادویش قرار داد
‫درحالی‌که دنیا در بحران قرار گرفته، ‫دختر آلفرد، بانوی "مرسیا"،
‫- به‌وسیله شوهرش مورد تهدید قرار گرفته. ‫- می‌خوام که کشته بشه.
‫خیالم راحت می‌شد اگر میدونستم که می‌تونم ‫دوباره روی کمکت حساب باز کنم.
‫همه چیز بستگی به سرنوشت دارد.
‫DragonHeart ‫: تقدیم می‌کند ‫heros.sword@gmail.com
‫تو نمی‌تونی از چیزی که هستی ‫فرار کنی، بچه خوشگل.
‫تو خون و استخوانت برای "بِبِنبِرگ"ـه.
‫قربان.
‫چی شده، "اُسفِرت"؟
‫قربان، مرا ببخشید که این موضوع رو نگفتم.
‫من عاشق بانو "گیزِلا" بودم.
‫منظورم اینه که، ‫نه اون عشقی که شما بهش داشتید، ولی...
‫ایشون همیشه با من ‫با مهربانی برخورد می‌کردن، قربان.
‫همیشه.
‫من برای شادی روحش دعا می‌کنم، ‫اگر شما می‌پذیرید.
‫می‌پذیرم، "اُسفِرت". ‫متشکرم.
‫تو از او یک خائن ساختی.
‫او انتخاب خودش را کرد...
‫و من هم انتخاب خودم را.
‫تو هیچ انتخابی نکردی.
‫اگر اون راهب رو نکشته بودی، ‫هنوزم "قسم‌خورده" آلفرد بودی.
‫پس خوشحالم که راهب رو کشتم.
‫من دانمارکی هستم،
‫" سالتویک "
‫" درویویچ " ‫" املاک «اَتِلفِلِد» در مرسیا "
‫- غذاتون رو تمام کردین، بانو؟ ‫- بله، ممنونم.
‫مطالعه زیر نور شمع به قیمت از بین رفتن ‫چشمانتان تموم میشه.
‫یک اشراف‌زاده‌ای درخواست کرده که ‫سه‌تا از درختای زمین من را قطع کنه
‫تا بتونه یک تالار بسازه.
‫بانو، ‫اگر شما این سه‌تا درخت رو بهش هدیه بدید،
‫اونم می‌خواد شما رو به صرف شام ‫با همسرش دعوت کنه،
‫بعد شروع می‌کنه به استفاده کردن از شما...
‫و به همه میگه که... ‫شما و او بهترین دوستان هم هستید.
‫مگر اینکه مثل بچه آدم، ‫پول سه‌تا درخت شمارو بده.
‫بانو، سروصدا نکنید. ‫قصد صدمه زدن ندارم.
‫"اَلدهِلم" هستم. ‫هیچکس نمیدونه که اینجام.
‫چیزایی که باید بگم را میگم و میروم. ‫قسم می‌خورم.
‫الان دارم دستم رو برمیدارم.
‫اونُ می‌خواید نگه دارید، مشکلی نیست. ‫ولی خواهش می‌کنم ازش استفاده نکنید.
‫پس حرف بزن. ‫خیلی مختصر و مفید. بگو دیگه.
‫بانو، شما باید اینجارو ترک کنید. بخاطر ‫جانتان هم که شده باید از "مرسیا" برید.
‫- بگو چرا باید اینجارو ترک کنم. ‫- شوهرتون می‌خواد شمارو به قتل برسونه.
‫می‌خواد شمارو بکشه و ‫مرگتون رو بندازه گردن یکی دیگه.
‫- او هرگز اینکارو... ‫- دارم راست میگم وگرنه چه دلیلی داشت این حرفا؟
‫- بخاطر اینکه داوطلبانه راهمو بکشم برم؟ ‫- نه.
‫که منو بکشی و بهم وصله بچسبونی.
‫نه، بانو.
‫پس دیگه چه دلیلی داره که اینارو گفتی؟ ‫تو هیچوقت دوست من نبودی.
‫تو آدم شوهرمی.
‫همه حرف‌‌های شما درمورد من کاملاً درسته، ‫به جز اینکه من دارم دروغ میگم.
‫الان وقت دروغ گفتن نیست.
‫من اینجام چون یک مرسیایی هستم.
‫و بخاطر اینکه باور دارم بدون بانوی "مرسیا" ‫ما بدبخت‌تر و فقیرتر خواهیم شد
‫تو زبان چرب و نرمی داری.
‫من نمی‌تونم حرفات رو باور کنم، ‫و باور هم نخواهم کرد.
‫شما دلیلی برای باور کردن حرفام ندارید،
‫اما به زندگیم و پروردگار قسم می‌خورم، ‫که دارم راست میگم.
‫و اگر فرار کنم ‫و به پدرم بگم و طرف او را بگیرم چه؟
‫دوباره، تقاضا می‌کنم که اینکارو نکنید.
‫"مرسیا" به "وِسِکس" نیاز داره. ‫متحدین نباید از هم جدا شوند.
‫و "وِسِکس" هم داره تغییر می‌کنه. ‫پدرتون بسیار ضعیف شده،
‫و اوترِد هم به‌عنوان یک خیانتکار ‫به شمال فرار کرده.
‫نه، این دیگه دروغ‌ـه. او هرگز اینکارو نمی‌کنه. ‫اوترِد هرگز سوگندشو نمی‌شکنه.
‫چه دلیل دیگه‌ای می‌تونه وجود داشته باشه ‫تا شوهرتون جرأت کنه که شمارو بکشه؟
‫تمام این اتفاقات به هم متصل هستند.
‫من بخاطر سرزمین "مرسیا" اینجا هستم.
‫باور کنید، دارم حقیقت را میگم.
‫پس به شوهرم خیانت کرده‌ای.
‫فقط من و شما از این موضوع خبر داریم.
‫من باید طرف شوهرتون بمونم.
‫او یک "مرسیا"ـی است ‫و در میدان نبرد هم آدم بُزدلی نیست،
‫اما شاهی نیست که من امیدش را داشتم.
‫و نه شوهری که لیاقت شمارو داشته باشه.
‫و حالا باید بی‌سروصدا اینجارو ترک کنم،
‫و شما هم باید همینکارو کنید،
‫بخاطر سرزمین‌‌هایی که عاشقشون هستیم.
‫عالیجناب "اَلدهِلم"... ‫ازتون متشکرم.
‫بانو.
‫"گودریچ"، بخاطر اینکه تو و مردانت را ‫از رختخواب بیرون کشیدم مرا ببخش.
‫ما به قصد دعا و نیایش، برای مدت کوتاهی به سوی ‫صومعه‌ای در "وینچِلکومب" میرویم، وقط همین.
‫می‌خواید برای پدرتون دعا بخونید؟
‫بله.
‫بنابراین به شما اطمینان میدم که ‫آبجو و غذای فراوان برایتان سِرو شود.
‫چیز دیگه‌ای نیست که بخواید به ما بگید، ‫بانو؟
‫چیز دیگه‌ای نیست.
‫متشکرم.
‫"سَبِل"، ‫خودت میدونی باید با نامه‌‌‌ها چیکار کنی.
‫میدانم، بانو.
‫خدا به همراهت.
‫پیش هیچکس نرو جز پدر "بیوکا".
‫بله، بانو.
‫شما قدرت و اراده یک ملکه رو دارید.
‫تمام زندگی من به‌عنوان پادشاه باید ‫در شرح وقایع تاریخی ثبت شود.
‫پدر بیوکا، لیستی از همسران مورد قبول ‫برای "ادوارد" روی میزم است.
‫می‌خوام که نظر شمارو هم بدونم.
‫بله، حتماً قربان، ‫البته من در این موارد تخصصی ندارم.
‫این‌‌ها اسامی بزرگان ‫و اشراف‌زادگان هستند، قربان.
‫همه این‌‌ها دختر دارند؟
‫نمیدونم. ‫تو باید اینارو بفهمی.
‫اشراف‌زاده‌‌‌ها همه از سرزمین‌‌های ‫"کِنت" و "ویلتانشیِر" هستند.
‫عروس باید از سرزمین‌‌های سطح پایین‌تر باشد.
‫ما باید تمام خرابکاری‌‌‌های و رفتار‌‌های ‫بچه‌گانه "ادوارد" را...
‫خنثی کنیم.
‫البته رفتار‌‌هایی که برای یک جوان
‫- انتظارش میرود، قربان. ‫- "وِسِکس"...
‫"وِسِکس" باید متحد باقی بماند.
‫حال سرورم خوب نیست؟
‫بخاطر صبحانه‌ای که خوردم، کمی دلم آشوب شده.
‫لطفاً مرا ببخشید
‫بانو، من برم به موضوع پیدا کردن ‫عروس مناسب رسیدگی کنم.
‫پدر بیوکا، خود دختر موضوع انتخاب ما نیست.
‫موضوع اصلی، پدر اون دختر ‫و موضعی هست که دارد.
‫شما "اَتِلهِلم" را انتخاب خواهید کرد. ‫عالیجناب "اَتِلهِلم".
‫او یکی از بزرگان "ویلتانشیِر" است.
‫جیبش پُرـه، ‫و ارتشی با هزار سرباز یا حتی بیشتر دارد.
‫و خوشبختانه، دخترش زیبا و سالم است.
‫- شاه با این انتخاب موافقت خواهد کرد. ‫- موافقت می‌کند؟
‫برو دنبال "اَتِلهِلم".
‫اگر نیاز شد می‌تونی ملاقاتش کنی، ‫ولی خیلی "لیلی به لالاش" نذار.
‫بیوکا. ‫پدر بیوکا.
‫ببخشید فضولی می‌کنم. ‫آم، ولی نیاز دارم که خیالم راحت بشه.
‫- موضوع مربوط میشه به "ادوارد"؟ ‫- چه موضوعی؟
‫آخه او ادعا می‌کنه که ازدواج کرده.
‫از طریق کی ازدواج کرده؟
‫چه کسی این مراسم رو برگزار کرده؟
‫یک کشیش.
‫قربان، من فکر می‌کنم ‫پسرتون بازی راه انداخته.
‫بازی در کار نیست.
‫قربان، من نمی‌تونم چیزی که ‫ایشون فاش می‌کند را نادیده بگیرم.
‫من با "اِجوین" ازدواج کرده‌ام.
‫من فقط می‌تونم پیشنهاد بدم که بریم ‫از خود دختره مستقیماً در این مورد بپرسیم.
‫نه، شما نمی‌تونید اینکارو کنید. ‫او حساس و شکننده است.
‫هیچکدوم اینا وقتی در اولین فرصت داشتی ‫می‌پریدی روش نتونستن جلوتو بگیرن.
‫همچنین اسم اون کشیش رو هم بهم میدی
‫یا اینکه می‌فرستم دنبال همون فاحشه دل‌نازکت. ‫کدوم رو می‌خوای؟
‫من دیگه چیزی ندارم بگم.
‫ادوارد، تو اون کاری رو می‌کنی که ‫شاه دستور میدن.
‫وگرنه مرا می‌کشید؟
‫جلوی دهنت را بگیر.
‫و یادت باشه که تو جانشین پادشاه هستی.
‫- و اگر نخوام که شاه بشم؟ ‫- این وظیفه توئه.
‫جناب اُسقف "اِرکِنوالد"، ‫پادشاه آینده "وِسِکس" را
‫تا نزدیک‌ترین صومعه همراهی کنید
‫تا ایشون هر ساعت از شب و روز
‫- دست به دعا برداشته... ‫- من می‌خوام در قصر بمانم.
‫تا خداوند کمکش کند تا بفهمد که...
‫که پادشاه شدن یک سرگرمی نیست، ‫یک انتخاب نیست، بلکه یک وظیفه است.
‫با مسئله زن گرفتن‌ـت کنار میای.
‫و هیچوقت دیگه به خودت اجازه نده اون چیزایی ‫که من بدست آوردم رو در معرض خطر قرار بدی.
‫خبر‌‌های جدید، قربان.
‫- قربان. ‫- خب؟
‫خانه خالی بود. ‫هیچکس آنجا نبود.
‫بانو "اَتِلفِلِد" از اونجا رفته.
‫هیچ خدمه یا... ‫یا نگهبانی اونجا نبود، قربان.
‫حتماً توسط تو...
‫خبردار شده.
‫قربان، شما نمی‌تونید هر وقت دلتون خواست، ‫به سادگی آدم‌‌هاتون رو بکشید.
‫الان دیگه قرن نوزدهم‌ـه.
‫حالا زنم کجا رفته؟
‫دیگه برای پرسیدن این موضوع ‫از یارو خیلی دیره.
‫داری مسخره‌ام می‌کنی "اَلدهِلم"؟
‫نخیر، قربان.
‫ولی ممکنه این یک شانس باشه ‫که "اَتِلفِلِد" زنده است.
‫شانس برای کی؟
‫زمانی که آلفرد بالاخره عازم دیار باقی بشه،
‫ما در "وینچستر" مورد استقبال قرار می‌گیریم.
‫- وگرنه... ‫- برو پیداش کن
‫و دخلشو بیار.
‫پیشنهاد من اینه که، ‫شما باید اون رو به حال خودش ر‌‌ها کنید، قربان.
‫برو پیداش کن و جا و مکانش رو به دانمارکی‌‌‌ها ‫لو بده، حالا هر دانمارکی که می‌خواد باشه.
‫بله قربان.
‫تو چرا هنوز نمُردی؟
‫خودت قالشو بِکَن.
‫تو دیگه کارت تمومه، دوست من.
‫همانطور که ممکنه بقیه‌مون هم ‫دیگه کارمون تموم شده باشه.
‫" دانهولم "
‫به‌نظرم به دو گروه تقسیم بشیم
‫" دور‌‌هام " ‫" قلمروی فرمانروایی نورف‌آمبریا "
‫ما دو گروه جداییم...
‫اینطور به‌نظر میاد.
‫اینطرف، ما یک سری آدمای زشت...
‫دست و صورت نشسته...
‫که بوی گوه میدن...
‫و ترتیب خوک‌‌هارو میدن...
‫- و بسیار کُس‌لیسن... ‫- کُس‌لیس؟! ‫(به معنی قورباغه‌لیس هم هست)
‫همنطور رومی پرست... ‫چون آن زمان بیشتر کلیسا‌‌های) ‫(کاتولیک در روم بوده
‫کُس‌لیس‌‌‌هایِ زشت ساکسونی!
‫دقیقاً ما همینیم که این گفت!
‫ولی ما قورباغه‌لیس نمیزنیم.
‫آن‌‌ها با نبردی عظیم، مواجه شده‌اند...
‫بسیار زیبا هستند...
‫بسیار خوشبو هستند...
‫- سبُک گام... ‫- لُپ گُلی!
‫بله، لُپ گُلی...
‫پسران مو طلایی دانمارکی و همونطرف‌ها!
‫رگنار، تو بیشتر بهت می‌خوره ‫نقال باشی تا جنگجو.
‫بله، من واقعاً این استعداد رو دارم.
‫حالا، طناب رو بگیرید.
‫یالا، طنابو بردارید! یالا دیگه.
‫نگاش کن، عاشق این کاراست.
‫- آماده‌اید؟ ‫- اگر می‌تونست، هر روز از این بازیا می‌کرد.
‫کف دست‌تون تُف کردین یا نه؟
‫زمین زیر پا‌‌هاتون که مشکلی نداره؟
‫یالا! شروعش کن دیگه، رگنار.
‫شروع کنیم دیگه!
‫بِکِشید!
‫" وینتاسیتر "
‫" وینچستر " ‫" قلمرو فرمانروایی وِسِکس "
‫ساکسونی‌‌‌ها! بِکِشید!
‫بِکِشید! بِکِشید!
‫- تو مگه دانمارکی نیستی؟ بکش دیگه! ‫- آره!
‫تو هیچوقت از این بازی خسته نمیشی.
‫ای‌کاش تمام جنگ‌‌ها هم اینجوری بودند!
‫بکشید، لعنتیا!
‫رگنار شیردل پیروز شد!
‫او کون بیست‌تا مرد رو به هم گره زد، ‫درحالی‌که داشت آبجو می‌خورد!
‫تو خودِ زندگی هستی.
‫رگنار!
‫نمی‌بینی داریم بازی می‌کنیم؟
‫رگنار، دیده‌بان اومده.
‫دروازه رو باز کنید.
‫رگنار!
‫دیده‌بان‌‌‌های من بی‌دلیل نمیان اینجا.
‫- چی شده؟ ‫- قربان، سربازان و اسب‌‌‌هایشان.
‫- جنگجو هستند. ‫- چندتان؟
‫چهل - پنجاه‌تا. ولی نشناختم‌شون.
‫تیر‌‌ها و نیزه‌‌‌ها روی دیوار تا ‫بفهمیم که اینا کی هستن و چی می‌خوان
‫- رو به هدف آماده باشید. ‫- فینان.
‫اهرم پشت دروازه رو بندازید.
‫اومدش.
‫او آمد و من طردش خواهم کرد.
‫دانمارکی هستن.
‫- همم. ‫- آره.
‫قطعاً همینطوره
‫یکی دوتاشون رو شناختم.
‫"هِستِن" و "بلادهِر" هستند.
‫اِرل "سیگورد"؟
‫هیچکدوم‌شون هم دل خوشی از من ندارند.
‫در تعجبم که آخه چرا.
‫اِرل رگنار، من هِستِن هستم
‫ میدونیم شما کی هستید. ‫سوال اینجاست که، از ما چی می‌خواید؟
‫یک سقف بالای سر، غذا، آبجو، ‫یک آتش برای گرم شدن و احتمالاً مذاکره.
‫مذاکره؟ ‫مگه داریم باهم می‌جنگیم؟
‫این که کارمون‌ـه، قربان.
‫"گفتگو" کلمه مناسب‌تری بود.
‫ خیلی از "بیِمفلیوت" دور شدی، ‫هِستِن.
‫اوترِد؟
‫باور کن، ‫از اینکه اینجا می‌بینمت خیلی خوشحالم.
‫پس حرف‌‌هایی که میزنن، حقیقت‌ـه.
‫تو دیگه "سوگندخورده" آلفرد نیستی.
‫درسته.
‫تو چی؟ ‫تو هنوز "سوگندخورده" آلفرد هستی؟
‫اون اینطور فکر می‌کنه.
‫و اِرل سیگورد، بلادهِر، ‫تو چی برای گفتن داری؟
‫من میگم که ما خسته و گرسنه‌ایم ‫و دیگه کونم درد گرفته.
‫تو نمی‌تونی ردشون کنی، رگنار.
‫چیزی نداری به من بگی، بلادهِر؟
‫آخرین باری که من دیدمت، داشتی ‫واسه نجات جونت فرار می‌کردی.
‫آره. تو یه چیزی که برای من هست رو ‫ازم گرفتی. این رو باید حل کنیم.
‫ اون مسئله دیگه حل شده.
‫بعداً درموردش بحث می‌کنیم. ‫این موضوع می‌تونه با آرامش حل بشه.
‫"بریدا" راست میگه، ‫نمی‌تونیم ردشون کنیم.
‫شمشیراتون رو دم دروازه تحویل بدید. ‫قدمتون روی چشم.
‫قسم می‌خورم، هیچ بحث و جدلی نخواهد بود.
‫ دروازه رو باز کنید.
‫دروازه رو باز کنید!
‫اونا اومدن فقط درباره یک موضوع صحبت کنند، ‫اونم درمورد آلفرد و جنگ‌ـه.
‫قربان. اَتِلوُلد.
‫اوترِد. داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫اصلاً میدونی داری چیکار می‌کنی؟
‫- خودت میدونی دارم چیکار می‌کنم. ‫- ممم؟
‫دارم از شانسم برای گرفتن اون چیزی که ‫برای منه استفاده می‌کنم.
‫"اَتِلوُلد"، تو فقط برای تفریح ‫اومدی اینجا، نه چیز دیگه
‫جای تو در مِی‌خانه تو "وینچستر"ـه.
‫اصلاً فکرشم نکن که بتونی ‫بالاتر از این حرفا باشی.
‫همونقدر که تو ارباب "بِبِنبِرگ" هستی، ‫منم شاه وِسِکسم.
‫جایگاه جفتمون از طریق عمو‌‌هامون غصب شده.
‫من این شانس رو از دست نمیدم...
‫پس شرافت‌ـت کجا رفته؟
‫ناسلامتی تو پسر یکی از پادشا‌‌هان وِسِکسی.
‫تو که نباید اینجا باشی.
‫تاج پادشاهی من دزدیده شده، و به لطف تو ‫این فرصت پیش اومده که اونو برگردونم.
‫اشتباه نکن، ‫من و تو مثل همیم.
‫به ظاهر خائنین "وِسِکس"، ‫اما به دلایل درست.
‫ما مثل هم نیستیم و هیچوقت هم نخواهیم بود.
‫دیگه راه برگشتی برای هیچکدوم ما نیست، ‫دوست من.
‫آب ریخته رو دیگه نمیشه جمع کرد.
‫پادشا‌‌هان بر سر کار میان ‫و بعدشم نابود میشن.
‫اونم بخاطر تو.
‫قربان...
‫من دارم به خانه میروم.
‫کاری با من ندارین؟
‫- خوب بخوابید، قربان. ‫- بچه‌‌‌های اوترِد.
‫بچه‌‌‌هاشو تنها گذاشته؟
‫نه، قربان، نه کاملاً.
‫"مادر هیلد" از بچه‌‌‌ها نگهداری می‌کنه.
‫دیگه "کوکهام" جای اونا نیست.
‫دیگه جزء املاک اوترِد به حساب نمیاد. ‫و دیگه متعلق به تخم و ترکه اون نمیشه.
‫بیارشون به "وینچستر"...
‫و براشون آسایش و تحصیلات فراهم کن.
‫و به خدا معرفی‌شون کن.
‫خوب بخوابید، پدر بیوکا.
‫بله، قربان. شما هم خوب بخوابید.
‫برید کنار بینم.
‫باور نمی‌کنی که آلفرد چی خواست انجام بدم.
‫بیوکا، این "سَبِل"ـه.
‫از طرف "اَتِلفِلِد" خبر آورده.
‫- پس داری میگی جاش امنه؟ ‫- بله.
‫الان رفته به صومعه‌ای در "وینچِلکومب".
‫و داره به‌وسیله گردن‌کلفت‌ترین راهبه‌‌‌های ‫"مرسیا" محافظت میشه.
‫شاه نباید از این ماجرا خبردار بشه.
‫ولی اگر به شاه هیچی نگیم ‫و این حقیقت را پیش خودمون نگه داریم،
‫که جان "اَتِلفِلِد" در خطر است، ‫می‌شود خیانت
‫این چیزیه که بانوی من می‌خواد.
‫خب این چیزیه که اون می‌خواد، نه من.
‫پدر، او به دلایلی نمی‌خواد که تو این شرایط ‫موجب پریشان خاطری شاه بشه.
‫و همینطور نمی‌خواد باعث ‫مشکل روابط بین این دو سرزمین باشه.
‫من می‌فهمم که او می‌خواد دو سرزمین ‫"وِسِکس" و "مرسیا" باهم متحد بمانند.
‫ولی نمی‌تونم تحمل کنم که ‫صحبت کردن درباره بیماری شاه،
‫باعث دُم درآوردن دشمنان "وِسِکس" بشه.
‫پدر، کمکمون می‌کنید یا نه؟
‫کمکتون می‌کنیم.
‫چجوری؟ از چه راهی؟
‫با اینکه تنهایی پاشم برم صومعه؟
‫ نامه دیگری هم دارم.
‫این نامه رو فقط زمانی می‌تونم بهتون بدم ‫که قبول کنید که چیزی به پادشاه نگید.
‫این یک راه‌حل‌ـه.
‫به‌نظر میاد که همیشه، ‫راه‌حل‌‌ها به او ختم میشه.
‫چیه؟
‫"اَتِلفِلِد" برای ما یک کشتی مهیا کرده. ‫آن کشتی در "تِمز" منتظر ماست.
‫او عقیده داره که این ‫امن‌ترین و سریع‌ترین راه ممکنه.
‫اون کشتی مارو کجا می‌بره؟
‫مارو می‌بره به شمال، عزیزم. به سوی "راه‌حل".
‫مهمونات چطورن؟ ‫همون دانمارکی‌‌‌های لُپ گُلی.
‫دارن غذا‌‌هامو می‌خورن و آبجو‌‌هامو می‌نوشن.
‫هنوز درخواست همکاری در جنگ ازت نکردن؟
‫اونا هم دارن میگن که آلفرد در آستانه مرگ‌ـه،
‫و بخاطر همینه که داره ‫پسرشو آماده تاج‌گذاری می‌کنه.
‫درسته.
‫پسرش یک بچه است
‫و آلفرد هم بدون فرمانده مونده.
‫باز هم، درسته.
‫پدربزرگمون بیشتر اوقات ‫درمورد "وِسِکس" صحبت می‌کرد،
‫درمورد ثروتمندی و حاصلخیزی زمین‌‌هاش، ‫از "تِمز" بگیر تا دریا.
‫- بهشتِ رو زمینه. ‫- آره.
‫آره، میگفت "بهشت رو زمین‌ـه".
‫چقدر به خودش افتخار می‌کرد
‫اگر ما باهم با لشکری عظیم به اونجا میرفتیم ‫و اون سرزمین رو می‌گرفتیم؟
‫بدون شک به خودش می‌بالید.
‫تو...
‫تو این رو امکان‌پذیر کردی.
‫با تنها گذاشتن آلفرد...
‫با ترک کردن "وِسِکس" ‫این موضوع رو امکان‌پذیر کردی.
‫بدون شک، این تقدیرـه.
‫تو حاضری من رو بکُشی، بچه خوشگل؟
‫و آدم‌‌هایی مثل من رو؟
‫- تنهامون بذار. ‫- قربان، نمی‌تونم.
‫"بریدا" از تخم آویزونم می‌کنه.
‫حالتون خوب شده، قربان. خوشحالم.
‫تو چی از جونم می‌خوای؟ ‫زندگیمو؟
‫بله، می‌خوام بخشی از زندگیت باشم.
‫می‌خوام با تو و در کنارت زندگی کنم.
‫تو هیچوقت از دست من خلاص نمیشی.
‫قبولش کن.
‫بپذیرم.
‫چه بر سر "وِسِکس" و "آلفرد" میاد؟
‫سلطنت آلفرد با خودش می‌میره،
‫خدا و مردمش هم با خودش می‌میرند.
‫"وِسِکس" هم تنها تبدیل به یک سرود میشه.
‫دانمارکی‌‌‌ها حکومت خواهند کرد.
‫اما تو، اوترِد رگنارسون...
‫تو الان اون چیزی هستی که باید باشی.
‫اون تویی که باید حکومت کنی...
‫بخاطر "ساکسون"‌‌ها هم که شده، ‫تو باید جای آلفرد رو بگیری.
‫فقط تویی که می‌تونی قبایل رو باهم متحد کنی.
‫هر چه که آلفرد آرزوش رو داشته ‫می‌تونه برای تو بشه.
‫برای ما، سرورم...
‫پادشاه من.
‫چیزی که من می‌خوام اینه که ملکه تو بشم.
‫و اگر بخوای، این دل می‌تونه برای تو بشه.
‫اون برای منه. ‫باید برش‌گردونی.
‫- تو ولش کردی که جون خودتو نجات بدی. ‫- اون مال منه.
‫اگر بخاطرش قرار باشه بکشمت، ‫پس اینکارو خواهم کرد.
‫همینجا.
‫تو مهمان برادرمی، ‫پس اندفعه رو بیخیالت میشم.
‫ولی یکدفعه دیگه منو تهدید کن، ‫تا دل و روده‌تو بدم خوک‌‌ها بخورن.
‫قربان حرکت نکن، ‫وگرنه گلوتو پاره می‌کنم.
‫دروغ نمیگم.
‫"اسکِید" مال منه.
‫هیچ‌کاری نکنید. ‫خواهش می‌کنم.
‫تو متوجه نیستی.
‫اون زنی نیست که بخوای مال خودت کنیش.
‫اون کسی‌ـه که بخشی از وجودت رو ‫مال خودش می‌کنه.
‫خونش میشه خون تو.
‫ما دوباره باهم صحبت می‌کنیم، مطمئنم.
‫ممنونم، سرورم.
‫تو برای منی تا "بکشمت".
‫رگنار، من بهت قول میدم که ‫صلح و آرامش رو نگه میدارم،
‫ولی می‌خوام با اوترِد نبرد کنم.
‫اون پیشگوی من رو غصب کرده.
‫آبروی منو برده. ‫می‌خوام دل و روده‌شو بریزم بیرون...
‫الان وقتش نیست.
‫من نبرد امتیازی با چوب‌دستی رو هم ‫قبول می‌کنم. جایزش هم "اسکِید" باشه.
‫بلادهِر...
‫الان وقتش نیست.
‫جوابم "نه" هست.
‫من از لحظه لحظه رو آب بودن بیزارم.
‫اگر خدا می‌خواست که من از طریق دریا ‫مسافرت کنم، پس من رو ماهی می‌آفرید.
‫یا یک دانمارکی می‌آفرید.
‫فقط دعا می‌کنم که الکی جونمون رو ‫توی این طوفان به خطر ننداخته باشیم.
‫اینکه طوفان نیست.
‫من و مادرم وقتی با کشتی به اینجا اومدیم
‫بخاطر توفان، ‫نصف خدمه کشتی تو دریا ناپدید شده بودن.
‫موج‌‌هایی به اندازه یک انبار غله بود که همه‌شونو ‫جارو می‌کرد و به کام مرگ می‌کشوند.
‫من دوست ندارم از این داستان‌‌ها بشنوم.
‫طوفان واقعی که با‌‌هاش مواجه میشی ‫در "دانهولم" خواهد بود.
‫و من برمیگردم به جنوب
‫و سربازان و کشتی‌‌‌های "بلادهِر" رو ‫به رود "اوزه" می‌فرستم.
‫و شما هم میایید ‫و باهم به "مرسیا" حمله می‌کنیم،
‫به "وِسِکس" حمله می‌کنیم...
‫و آلفرد را می‌کشیم...
‫من "اَتِلفِلِد" خوشگله رو پیدا می‌کنم...
‫و نوبتی می‌کُنیمش.
‫نقره‌‌‌هامونو می‌شمریم. ‫از شمال به جنوب میریم،
‫از شرق به غرب میریم، ‫و هر چه که سر راهمون باشه رو چپاول می‌کنیم.
‫و وسطش یهو میفتیم به جون هم ‫و شروع می‌کنیم به جنگیدن
‫و تمام نقشه‌‌‌ها، نقش بر آب میشه.
‫بجنگیم؟ ‫چه دلیلی داره که بجنگیم؟
‫این اتفاق خواهد افتاد.
‫حتماً این اتفاق میوفته.
‫چرا؟ چون تو میگی؟
‫به دلیل اینکه همه شما‌‌ها به اشتباه فکر می‌کنید
‫که بر دیگری برتری دارید ‫و دانمارکی‌تر هستید
‫فقط یک رهبر می‌تونه وجود داشته باشه.
‫من رهبری می‌کنم. ‫من هم کشتی دارم و هم سرباز.
‫بعدشم با استراحت کردن تو قلعه ‫تنبل بار نیومدم...
‫داری به من میگی تنبل بلادهِر؟
‫دارم ازت می‌خوام که بهم ملحق بشی، رگنار، ‫همانطور که "هِستِن" بهم ملحق شده.
‫من کِی به تو ملحق شدم؟
‫من بهت سوگند وفاداری نخوردم. ‫فقط بهت غذا دادم.
‫- فکر می‌کنی تو باید رهبری کنی؟ ‫- آره.
‫- چرا که نه؟ ‫- پس فتوحات‌ـت رو نام ببر.
‫این حرف رو کسی داره میگه که نصف سپاهش رو ‫در مقابل یک شاه مریض‌احوال از دست داده.
‫خب دیگه، این چرت و پرتارو تموم کنید.
‫حتماً بعدشم می‌خواید راجبه ‫اندازه کیرِتون باهم کل‌کل کنید.
‫- فقط یک رهبر می‌تونه وجود داشته باشه. ‫- و اون هم باید تو باشی، رگنار.
‫چرا؟ چون برادرت‌ـه؟
‫چون رگنار تنها کسی‌ـه که ‫همه‌مون بهش اعتماد داریم.
‫تنها مرد مورد اعتماد.
‫تو به من اعتماد نداری، دانمارکی‌کُش؟
‫نه می‌شناسمت و نه ازت خوشم میاد.
‫ولی، بالاخره تو پسردایی رگناری دیگه.
‫مهم نیست که چه کسی رهبرـه، مهم اینه که ‫چگونه ثروت‌‌های بدست آمده، تقسیم میشن.
‫ما تا وقتی که اون ثروت‌‌هارو بدست نیاوردیم، ‫درموردشون صحبت نمی‌کنیم.
‫حرف اوترِد اینه که ‫ما همه باید تبدیل به یک لشکر بشیم.
‫من اینجا آدم به این حد احمق نمی‌بینم ‫که بخواد با این حرف مخالف باشه.
‫شما همه‌تون من رو می‌شناسید.
‫شما، پدر و پدربزرگم را می‌شناسید.
‫و این را بهتون میگم که باعث افتخارم‌ـه که ‫سپاه بزرگ بعدی را فرماندهی کنم،
‫ولی فقط زمانی اینکارو می‌کنم که ‫همه‌تون موافق باشید.
‫در مقابل اعتماد شما، ‫من هم بهتون قول میدم.
‫که اگر آلفرد شکست بخوره، ‫که حتماً می‌خوره...
‫نقره‌‌‌های زیادی بدست خواهد آمد...
‫ولی بیشتر از آن...
‫در این دنیا و در زندگی بعدی، ‫عزت و شرفی بزرگ بدست میارید.
‫بنابراین، کی با منه؟
‫بلادهِر؟
‫بله. من با تو هستم.
‫قسم می‌خورم. ‫که برات می‌جنگم.
‫هِستِن؟
‫من بحثی ندارم. ‫من هم ازت پیروی می‌کنم.
‫و من، پسردایی، ‫خودت میدونی که همیشه پشت‌ـتم.
‫من هم همینطور.
‫من کسی هستم که تمام ساکسونی‌‌‌هایی که ‫از آلفرد کینه و عُقده دارند را می‌شناسم.
‫و تعدادشون هم خیلی زیاده.
‫شما به من احتیاج دارید.
‫پس فقط اوترِد می‌مونه.
‫بدون شک، شمشیر من متعلق به برادرم است.
‫پس دیگه همه چیز ردیف‌ـه.
‫پادشاهی "وِسِکس" یا تسلیم می‌شود.
‫یا سوزانده خواهد شد!
‫ما نمی‌تونیم بریم ‫و مقابل سربازان "وِسِکس" بایستیم.
‫- ساکت باش. ‫- آن‌‌ها مردم ما هستن.
‫- فینان، اونا دوستامونن. ‫- "اُسفِرت" ساکت شو.
‫حالا شمشیرم رو بیار.
‫- اگر اجازه بدید... ‫- تنهامون بذار.
‫بانوی من. ‫سرورم.
‫سرورم، چرا دارید اینکارو با خودتون می‌کنید؟ ‫الان که دوره صلح و آرامش‌ـه.
‫الان دوره شک و تردیده، عزیز من.
‫شک و تردید، تمام انگلستان رو آلوده کرده.
‫من باید این را حمل کنم تا شاید بتوان ‫صفحه ترازو را به نفع خودمون سنگین‌تر کنیم.
‫و با کمک پروردگار، این کارم می‌کنم.
‫من باید بدونم که تواناییشو دارم. ‫و حتماً دارم.
‫تواناییشو دارم.
‫دعا می‌کنم که این حرفا اشتباه باشه...
‫ولی من تنها میدونم که شما
‫ضربه محکمی تو دهن ‫افراد سُست‌ایمان و کافران خواهید زد.
‫آلفرد...
‫تو هیچوقت مرا ترک نخواهی کرد.
‫بیوکا، از صبح تا حالا ‫یک کلمه هم حرف نزدی.
‫چرا، زدم.
‫راستش ذهنم خیلی مشغول‌ـه.
‫راجبه "دانهولم"...
‫من نباید تو رو دوباره ‫به همچین جایی برمیگرداندم.
‫من نگرانم که خاطرات بد اونجا اذیت‌ـت کنه.
‫اون زندگی دیگری بود، بیوکا.
‫من الان دیگه فرق کردم.
‫من همیشه با توئم.
‫ سواران.
‫ما باید خودمونو پنهان کنیم.
‫اون "هِستِن"ـه.
‫او این همه راه از "بیِمفلیوت" ‫اومده شمال که چیکار کنه؟
‫- چی شده؟ ‫- فکر کنم، چندتا بازرگان دارن میان.
‫- یک زن و یک مرد. ‫- قفل دروازه را دربیارین.
‫بذار یه نگاهی بهشون بندازیم.
‫بخشی از وجودم امیدوار بود که ‫او اینجا نباشه.
‫تیرا.
‫تیرا، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫از دیدنم خوشحال نشدی؟
‫نگاش کن، چه زیبا.
‫- و داری لبخند میزنی. ‫- از زندگیم خوشحالم.
‫چی پیش خودت فکر کردی که ‫این همه راه تا اینجا اومدی.
‫- که تو رو ببینم. ‫- این کشیشِ واسه چی اومده اینجا؟
‫بریدا، می‌بینم که مثل همیشه اوقات‌ـت تلخ‌ـه.
‫بیوکا اصرار داشت که مرا ‫در این سفر همراهی کنه.
‫بخشی از حرفاش درسته.
‫همچنین من اینجام که ‫دستور شاه رو به انجام برسونم.
‫و به طور رسمی اوترِد رو ‫از "وِسِکس" تبعید کنم
‫چنین دستوری نیازمند یک سری ضابطه است.
‫وقتی که "تیرا" برادرش را یک دل سیر ببینه،
‫ما از اینجا میریم.
‫یعنی این همه راه اومدی اینجا ‫تا به اوترِد چیزی بگی که خودش میدونسته؟
‫تا اینکه این پسرو یک بار دیگه ببینم. ‫و شایدم یه اُردنگی بهش بزنم.
‫- راست میگه؟ ‫- کاملاً.
‫تیرا.
‫خوشحالم که می‌بینمت.
‫بچه‌‌‌هام حالشون خوبه؟ ‫ازشون خبر داری؟
‫همه‌شون حالشون خوبه ‫و به خوبی داره ازشون مراقبت میشه.
‫به‌زودی میرم دنبالشون.
‫دیگه برو استراحت کن.
‫با کشیش هم بعداً صحبت می‌کنم.
‫این کشیشِ، باعث خوشبختی‌ـت شده؟
‫بله، شده.
‫من بدون او نمی‌تونم زندگی کنم.
‫همینطور من.
‫ما تو راه، ‫اِرل "هِستِنِ" دِلربا رو دیدیم
‫من اونو بخاطر ملاقات‌‌هایی که در "وینچستر" ‫با شاه داشت، می‌شناسم.
‫یعنی الان همانطور که متحد آلفردـه، ‫متحد شما هم هست؟
‫"هِستِن" یک دانمارکی‌ـه.
‫درسته.
‫همینطور اوترِد.
‫پدر بیوکا...
‫به "دانهولم" خوش آمدی.
‫نمیدونم چرا از دیدنت در اینجا متعجب نشدم.
‫در کنار دوستانم.
‫- فینان. ‫- پدر بیوکا.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- اُسفِرت.
‫- تو همون پسر دانمارکیِ هستی که شبیه موش‌ـه. ‫- من "سیتریک"ـَم.
‫"سیتریک" همسرت "کوکهام" را ترک کرده ‫و برگشته به همان مهمانخانه در "وینچستر".
‫جدّی؟ ‫حالش خوبه؟
‫اوه، حالشم خوبه.
‫و خیلی هم پر سروصداست.
‫- مزاحم که نیستم؟ ‫- پدر، راحت باش.
‫ما میریم بشاشیم.
‫این کار‌‌ها چیه؟
‫به‌نظر میاد که داری برای جنگ آماده میشی.
‫ربطی به شما نداره.
‫می‌ترسم که به‌زودی به من ربط پیدا کنه.
‫حرفت رو بزن و راهتو بگیر و برو.
‫خواهش می‌کنم، بگو.
‫من نیومدم اینجا که سرزنشت کنم ‫یا از کارایی که کردی نجات‌ـت بدم،
‫و برای آلفرد هم اینجا نیومدم.
‫من برای "اَتِلفِلِد" اینجام. ‫او در صومعه‌ای پنهان شده.
‫- از دست کی پنهان شده؟ ‫- شوهرش.
‫نقشه ریخته که زنشو بکشه.
‫این دیگه جزء نگرانی‌‌‌های من نیست.
‫او کلی نگهبان داره، پادشاه داره،
‫- او "استیاپا" رو داره. ‫- ولی از اوترِد تقاضا داره.
‫آیا "اَتِلوُلد" به اینجا تنها سفر کرده؟
‫با "هِستِن" و "بلادهِر" اومد.
‫قبلش هم رفته بوده دیدن "اَتِلرِد".
‫بله. اینکارو کرده.
‫حالا برنامه اینه که "اَتِلوُلد" ‫پادشاه بعدی "وِسِکس" باشه؟
‫اگر "هِستِن" داره برمیگرده به جنوب،
‫پس به‌زودی متوجه میشه که ‫"اَتِلفِلِد" کجا مخفی شده.
‫بیوکا، من نصف زندگیمو صرف "وِسِکس" کردم.
‫- بیشتر از این دیگه زندگیمو نمیدم. ‫- "اَتِلفِلِد" میگه به پاش سوگند یاد کردی.
‫یعنی تو برای محافظتش سوگند یاد کردی ‫تا شوهرش بیاد تهدیدش کنه؟
‫این یک حُقه است. ‫کار آلفردـه.
‫بدین‌وسیله "اَتِلفِلِد" تو رو از ‫سوگندی که یاد کردی آزاد می‌کنه.
‫بله.
‫او ازت درخواست کمک کرده، ‫ولی نه بخاطر سوگندی که یاد کردی، اوترِد
‫بلکه بخاطر اینه که تو مردی هستی که ‫از همه بیشتر بهش اعتماد داره.
‫من دیگه بیشتر از این چیزی نمیگم.
‫اگر من در "وِسِکس" می‌موندم و از ‫سوگند یاد کردن به "ادوارد" پرهیز می‌کردم،
‫- آلفرد من رو تا حالا کشته بود. ‫- من بخاطر "اَتِلفِلِد" اومدم اینجا.
‫تو آزادی که راه خودتو انتخاب کنی.
‫همانا خداوند به راه راست هدایت‌ـت کند.
‫هیچی نگو.
‫قربان، من دیگه از این بیشتر ‫نمیرینم به راهی که انتخاب کردی.
‫من خیلی ساده به "سیتریک" میگم که ‫این ارتش بزرگ
‫که ما فکر می‌کنیم اینجا جمع کردیم، ‫هیچوقت نمی‌تونه متحد بمونه.
‫قبول دارم.
‫و همینطور به "اُسفِرت" متذکر میشم ‫که من نیومدم شمال
‫تا برگردم و به جنوب لشکرکشی کنم.
‫منم همینطور، فینان.
‫قربان، من با شما هر جا که برید میام، ‫ولی من همسری در "وِسِکس" دارم.
‫و آدمایی مثل "هِستِن" و "بلادهِر" ‫بهتر از فردی مثل "کیارتان" نیستند.
‫اگر که شمال خانه شما به شمار میاد، ‫یا حق شما هست،
‫پس چرا ما نریم دنبال "بِبِنبِرگ"؟
‫این دقیقاً نبردی‌ـه که ما بهش باور داریم.
‫اوترِد... به‌عنوان دوست‌ـت ‫ازت تقاضا می‌کنم که اینکارو نکن.
‫ما باید اینجارو ترک کنیم.
‫و برادرم را تنها بذاریم؟
‫چجوری می‌تونم اینکارو کنم؟
‫باید بتونی.
‫وقتی آلفرد جوان بود، ‫هر چی جلو راهش بود رو می‌کرد،
‫به خدا.
‫اصلاً نمی‌تونست جلوی خودشو بگیره. ‫یا ترجیحاً، همینکارو می‌کرد
‫اوترِد.
‫رفتی به "اَتِلرِد" چی گفتی؟
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫تو رفتی پیش "اَتِلرِد". ‫اونجا درباره چی صحبت کردی؟
‫من درمورد فرصت‌‌ها صحبت کردم.
‫که چیکار کنی؟
‫تا خودش رو پادشاه "مرسیا" اعلام کنه،
‫تا آلفرد عصبانی بشه ‫و باعث جدا شدن دو سرزمین بشه.
‫- تا به اهداف ما هم کمک کنه. ‫- تا زنش رو بکشه؟
‫سعی کن امشب خوابت نبره.
‫چون ممکنه دیگه از خواب بلند نشی.
‫دیگه هیچ شبی نخواب.
‫بله، ممکنه که همچین موردی رو ‫به "اَتِلرِد" پیشنهاد داده باشم
‫که همسرش رو بکشه، ولی چرا که نه؟
‫او دختر آلفردـه، ‫و باعث هرج و مرج بیشتری میشه.
‫- اصلاً چرا باید مهم باشه؟ ‫- مهم‌ـه.
‫چرا؟ اون که دشمنه.
‫یا اینکه پدر بیوکا این همه راه رو ‫اومده اینجا که ازت بخواد ‫بری و دختر رو نجات بدی؟
‫بعد از همه این اتفاقات، بهترین حرکت‌ـت اینه. ‫که بری شاهزاده خانوم رو نجات بدی.
‫رگنار، ازت می‌خوام که ‫میدون نبرد راه بندازی.
‫من دیگه بسمه.
‫- پس دیگه بهش توجه نکن. ‫- نمی‌تونم.
‫من همین الان با‌‌هاش نبرد می‌کنم و می‌کشمش.
‫چرا؟ چون "سنده" داره حقیقت رو میگه؟
‫اوترِد، ما داریم تلاش می‌کنیم که ‫تبدیل به یک سپاه متحد بشیم، دوست من.
‫من پیش‌بینی می‌کنم که عالیجناب اوترِد ‫می‌خواد این سپاه رو ترک کنه.
‫"اَتِلفِلِد" سگ شکاریشو صدا کرده ‫و اونم باید چهارنعل بدوئه...
‫ اوترِد، ارزشش را نداره.
‫و یک دلیلی برای اثباتش هست...
‫- اثبات چی؟ ‫- تو بین ساکسون و دانمارکی داری پاره میشی!
‫رگنار، رفتار برادرت به‌نظر متناقض میاد. ‫او با ماست یا نه؟
‫اوترِد، خودت چی میگی؟ ‫جوابت چیه؟
‫تو چی می‌خوای بگی؟
‫من می‌خوام بگم ‫که این سپاه هرگز دوام نمیاره
‫رگنار، دور و اطرافت رو نگاه کن. ما همه ‫دشمنانی هستیم که بخاطر طمع دورهم جمع شدیم.
‫- هیچ پیوستگی و احترامی بینمون وجود نداره... ‫- میگی هیچ پیوستگی وجود نداره؟
‫پس من کی هستم؟
‫تو برادرمی.
‫این به اندازه کافی، پیوستگی نیست؟ ‫یا اینکه قابل مقایسه با شاهزاده خانوم نیست؟
‫به‌نظر میاد که نیست.
‫و تو، برای چی اومدی اینجا؟ ‫پیامت چیه؟
‫رگنار. رگنار! ‫تو دعوات فقط با منه.
‫اوترِد یک انسان آزاده، رگنار. ‫خودش تصمیم می‌گیره.
‫پس تصمیم بگیر.
‫آیا در کنار ما می‌ایستی، با ما هستی یا نه؟
‫جوابت رو بده، دانمارکی‌کُش. ‫بذار همه‌مون بشنویم.
‫من اینجارو ترک می‌کنم.
‫من اینجارو ترک می‌کنم، ‫ولی قرار نیست که به "وِسِکس" برگردم.
‫مرا نیاز دارند.
‫یک شاهزاده نیازت داره.
‫تو به اندازه این کشیش دیگه دانمارکی نیستی.
‫تو فاحشه تاج و تخت آلفردی.
‫واقعاً داری با من اینکارو می‌کنی؟
‫دوباره؟
‫- مجبورم. ‫- آره، البته که مجبوری.
‫تو براش سوگند وفاداری یاد کردی.
‫تو قول دادی.
‫و اینکارت بخاطر شرف و آبروئه.
‫هر چه که پدرم بهت داد، ‫من حالا پس می‌گیرم.
‫تو دیگه "اوترِد رگنارسون" نیستی.
‫- رگنار، تو نمی‌تونی اینکارو کنی، خواهش می‌کنم ‫- تو دیگه برادر من نیستی!
‫من بازیچه دست تو بودم.
‫هرگز اینطور نبوده.
‫برو...قبل از اینکه بکُشمت.
‫او نمی‌تونه اینجارو با "اسکِید" ترک کنه. ‫رگنار، اون زن برای منه.
‫باشه، بلادهِر. ‫باید میدون نبرد راه بندازیم.
‫و تا پای مرگ برای جادوگره می‌جنگید...
‫- موافقم. ‫- قربان، قبول نکنید.
‫قبول‌ـه.
‫نبرد می‌کنیم.
‫DragonHeart :مترجم ‫heros.sword@gmail.com