‫آنچه که در سریال ‫: گذشت "The Last Kingdom"
‫من اوترِد، پسر اوترِد هستم.
‫من برای تمام زندگیم یک دانمارکیم.
‫من زنی اسرارآمیز را به نام "اسکِید" ‫از جنگجویی دانمارکی ‫به نام اِرل "سیگورد" دزدیده‌ام.
‫او برای منه. ‫اگر مجبور بشم بکشمت، حتماً اینکارو می‌کنم.
‫ شاه آلفرد، در پی محافظت از ‫میراثی است که بر جای گذاشته،
‫ولی پسرش، ادوارد از ازدواجی که ‫برایش تدارک دیده شده، سر باز میزند.
‫من با "اِجوین" ازدواج کردم.
‫با همسرت برخورد خواهد شد.
‫ و دختر آلفرد، ‫بانوی سرزمین "مرسیا"،
‫برای نجات جانش به صومعه‌ای گریخته است.
‫من فراموش نکردم که اون زنیکه چیکار کرده.
‫هیچوقت فراموش نمی‌کنم!
‫ من در گذشته او را نجات دادم.
‫و حالا دوباره به من نیاز پیدا کرده.
‫دانمارکی‌‌‌ها، به فرماندهی برادرم "رگنار" ‫تبدیل به سپاهی متحد شده‌اند.
‫آن‌‌ها نقشه‌ای برای حمله به "وِسِکس" طرح کرده ‫و مرا با انتخابی غیرممکن مواجه کردند.
‫آیا تو در کنار ما می‌ایستی؟
‫کسی مرا نیاز داره.
‫تو فاحشه‌ی تاج و تخت آلفردی.
‫او اینجارو با "اسکِید" ترک نمی‌کنه. ‫اون زن متعلق به منه.
‫باشه، بلادهِر. می‌تونی نبرد کنی. ‫برای جادوگر...نبرد تا مرگ.
‫قبول‌ـه. ‫نبرد می‌کنیم.
‫ همه چیز وابسته به تقدیر است!
‫DragonHeart ‫تقدیم می‌کند ‫heros.sword@gmail.com
‫" آخرین پادشاهی "
‫آره سرورم، همینه!
‫بُکشش "بلادهِر"!
‫بگیرش!
‫ زودباش! بُکشش!
‫بزن!
‫- بُکشش! ‫- کارشو تموم کن.
‫آره، آره! همینه سرورم!
‫- بلند شو، دانمارکی‌کُش! ‫- پاشو!
‫ای عوضی‌‌‌های کثیف!
‫ زود باشید، قربان! سپرشو بگیرید!
‫آره!
‫پس می‌خواین از این بازیا دربیارین! ‫تو از این موضوع خوشحالی، رگنار؟
‫تو این نبرد رو جوانمردانه می‌بینی؟
‫نبرده دیگه.
‫حقش‌ـه. بزن بُکشش! تخماشو بِکَن!
‫ بُکشش!
‫ بُکشش، بلادهِر!
‫زودباش.
‫- بزن زیر پاش! ‫- بُکشش!
‫اوترِد! قربان! بگیر.
‫بزن به شونه‌ش!
‫آره! دخلشو بیار!
‫همینه قربان!
‫لعنت!
‫تموم شد.
‫نه! تا وقتی که این نمُرده، تموم نشده.
‫من میگم تموم شد.
‫من زنم رو درخواست دارم.
‫قبل از اینکه نبرد واقعی شروع بشه، ‫من دیگه یک مرد هم از دست نخواهم داد.
‫این نبرد تا سر حد مرگ بود!
‫اگر با‌‌هام مخالفی، می‌تونی با‌‌هام بجنگی.
‫رگنار، بکشش و خیالمون رو راحت کن.
‫دیگه تموم شد! ‫تموم شد و رفت.
‫هرچه متعلق بهت هست رو بردار.
‫جادوگرت رو بگیر.
‫او متعلق به منه!
‫در میدان جنگ می‌بینمت. ‫بدون شک...
‫اونجا می‌کشمت.
‫ تا هنوز زنده‌ای بزن به چاک.
‫باید بری کون آلفرد رو پاک کنی.
‫از جایزه‌ات لذت ببر.
‫تو کنار من حرکت می‌کنی.
‫ اسکِید!
‫او باید نفرین‌شده باقی بمونه. این وظیفه‌ات‌ـه!
‫او تا حالا دوبار شکست‌ـت داده.
‫من دیگه متعلق به اوترِد هستم.
‫هرگز.
‫من خونت را چشیدم. ‫چیزی که داری می‌بینی مربوط به منه!
‫رگنار، نباید اجازه بدی اینجارو ترک کنه.
‫هدفم خطا نرفت! ‫دفعه بعد، اینجوری نخواهد بود.
‫دروازه رو باز کنید! حالا.
‫بذار از دستش راحت بشیم.
‫اِرل رگنار، عالیجناب "کنوت".
‫میشه یکیتون بگه چرا اجازه دادین ‫اوترِد اینجارو ترک کنه؟
‫ما بهترین جنگجوی آلفرد رو بهش هدیه کردیم.
‫تو پیشنهاد میدی چیکار کنیم؟
‫من پیشنهاد میدم که بکشینش.
‫ما هنوزم می‌تونیم بریم همه‌شونو بکشیم. ‫البته، به جز خواهرت.
‫ولی نمی‌تونیم اجازه بدیم که ‫اوترِد دانمارکی‌کُش به "وِسِکس" برگرده
‫و دانمارکی‌‌‌های بیشتری رو سلاخی کنه.
‫تو اصلاً خودت چه ارزشی داری؟
‫تو بودی که به این ماجرا‌‌ها دامن زدی.
‫بهم بگو چرا نباید تو رو بکشیم؟
‫من دلیل اینم که الان اینجا دورهم جمع شدیم.
‫ارزشش اینه که می‌تونه ‫افکار ساکسونی‌‌‌ها رو مسموم کنه.
‫دقیقاً
‫رگنار!
‫ رگنار!
‫رگنار!
‫تو گوش همه رو از سم پُر می‌کنی!
‫تو تمام اطرافتو آغشته به عن می‌کنی!
‫تو از دست اوترِد انقدر عصبانی هستی. ‫اونه که باعث این تفرقه شده.
‫به این عنِ سگ توجه نکن...
‫و یادت باشه که ما ‫مأموریتی رو در پیشِ‌رو داریم...
‫پسرعمه، تو رهبر ما هستی.
‫من تشنه خون و نبردم!
‫هیچی عوض نشده.
‫ما فقط یک مشت آدم رو از دست دادیم، ‫همین و بس.
‫هیچی عوض نشده.
‫ما به محض آماده شدن
‫لشکرکشی می‌کنیم.
‫پاشو.
‫غافلگیرم کرد.
‫- وگرنه خدمتش میرسیدم. ‫- تو حق اعتراض داشتی.
‫هیچوقت نباید اجازه میدادن که ‫ اینجارو ترک کنه.
‫این...کوتاهی پسردایی من بود.
‫ اوترِد. اوترِد.
‫اینجا، جایی‌ـه که باید ازت جدا بشیم.
‫کشتی در "اِفِرویچ" منتظر ماست. ‫به‌زودی آلفرد شک می‌کنه که چرا ما نیستیم.
‫آلفرد می‌فهمه که دقیقاً شما کجا بودید.
‫بله، به احتمال خیلی زیاد.
‫تا وقتی که امنیت "اَتِلفِلِد" رو فراهم نکردی، ‫خودت رو به کشتن نده.
‫این دیگه میشه بدشانسی.
‫دقیقاً. ‫و من هم سفر بیهوده‌ای رو آمده‌ام.
‫"اَتِلفِلِد" برای شاه ‫و تمام ساکسونی‌‌‌ها مهم‌ـه.
‫وقتی امنیتش رو فراهم کردی، ‫بعدش چیکار می‌کنی؟
‫سرنوشت تصمیم خواهد گرفت.
‫اوترِد...تو برادر منی.
‫و باید برای همیشه برادرم بمونی.
‫" وینتاسیتر "
‫" وینچستر " ‫" قلمرو فرمانروایی وِسِکس "
‫ هِستِن...
‫فقط تو می‌تونی وارد قصر بشی.
‫باید سلاحتون رو پس بدین.
‫- اِرل "هِستِن". ‫- عالیجناب.
‫امیدوارم سفر پُرباری بوده باشه.
‫یک سفر لازم.
‫همسرتون هم با شما هستند؟ ‫دوست دارم از ایمانشون بشنوم.
‫با تأسف، خیر بانو.
‫چه بد.
‫آبجو، قربان؟
‫من تو رو می‌شناسم.
‫- تو اون کشیش جنگجویی. ‫- من فقط یک کشیشم.
‫پدر "پیِرلیگ".
‫ تو در شمال بودی، هِستِن.
‫ بله قربان، در "دانهولم" بودم.
‫من با "بلادهِر" به آنجا سفر کردم ‫و او هم آنجا پیش رگنار ماند.
‫همراه با "اوترِد"...
‫و "اِتِلوُلد".
‫"اِتِلوُلد" اونجاست؟
‫اونجاست.
‫حتماً داره شایعه‌پراکنی می‌کنه.
‫- فکر می‌کنم که دارند سپاهی درست می‌کنن. ‫- بله.
‫برنامه اینه که قبل از سرمای شدید زمستان، ‫به اینجا لشکرکشی کنند.
‫آن‌‌ها از شمال به جنوب در قالب ‫یک لشکر واحد لشکرکشی می‌کنند
‫هر چقدر هم که به سمت جنوب بیان، ‫لشکرشون بزرگتر خواهد شد.
‫آن‌‌ها جنگجویان را ‫به سمت خود جذب خواهند کرد
‫ همم، درسته.
‫اگر من در جایگاهی بودم که ‫می‌تونستم شمارو راهنمایی کنم
‫قربان، پیشنهاد میدادم که شما هم ‫لشکرکشی کنید و در مقابلشون قرار بگیرید.
‫متشکرم، هِستِن.
‫وفاداریت به ما بدون پاداش نخواهد ماند.
‫متشکرم، قربان. ‫بانو.
‫علی‌رغم تمام گستاخی‌‌‌های ‫عقده‌وار "اِتِلوُلد"،
‫دیگه اصلاً فکر نمی‌کردم که بتونه ‫به کلی بر پدر و سرزمینش پشت کنه.
‫و بر پادشاهش.
‫مجازاتش فقط میشه مرگ.
‫بله.
‫آلفرد در هفته‌‌‌های آینده ‫همش در فکر جنگ خواهد بود.
‫من می‌خوام که بانوی "مرسیا" به سرعت پیدا بشه.
‫ پدر "پیِرلیگ"؟
‫عالیجناب؟
‫نامه‌ای می‌نویسی ‫و ارسال می‌کنی به دامادم، اَتِلرِد.
‫در آن نامه هشدار میدی که ‫سپاهی از شمال در حال آمدن است،
‫و بهش اطلاع میدی که ‫باید باهم در مقابل این سپاه بایستیم...
‫در جایی منتخب از سرزمین "مرسیا".
‫- کِی باید آماده شوند؟ ‫- فوراً.
‫ما نمی‌تونیم صبر کنیم.
‫باید در مقابلشون قرار بگیریم ‫و شکستشون بدیم.
‫به نام پروردگار و بقای سرزمین انگلستان.
‫بله، قربان.
‫پادشاه مانند همیشه از روی قدرت ‫و اعتبار، صحبت و عمل می‌کنند.
‫شاه می‌ترسد که به‌زودی قدرتش به اتمام برسد.
‫هرگز.
‫خداوند بزرگ است...
‫همانطور هم آلفرد.
‫این چیزیه که در خاطره‌‌‌ها خواهد ماند.
‫وقتش‌ـه.
‫من هیچ بیانیه‌ای ندارم
‫جز اینکه، هر چیزی ممکنه.
‫من هیچی ندارم که بگم، جز اینکه زمانش ‫رسیده که این سرزمین‌‌ها تغییر کنند.
‫وقتش‌ـه که قصه‌ای جدید آغاز بشه
‫و در میان زندگان و آن‌‌هایی که ‫در "والهالا" هستند، گفته شود.
‫این نبرد سرود ما خواهد شد
‫و قصه ما خواهد بود.
‫بهتره شروع کنیم.
‫بریم بیرون.
‫" وینسلکومب "
‫" وینچکومب " ‫" قلمرو فرمانروایی مرسیا "
‫بانو می‌پرسند که ‫غذای کافی خورده‌اید یا خیر.
‫من هم بهشون گفتم بله، چون راهبه‌‌‌های ‫بیچاره تمام روز در آشپزخانه بودند.
‫میشه برای شب آبجوی بیشتری به ما بدید؟
‫"گودریچ"، تو وظیفه‌ای به‌عهده داری، ‫و لازمه که برای انجامش بیدار بمونی.
‫مادر روحانی، می‌تونم بپرسم که ‫یک زن چقدر باید قوی باشه
‫- که تمام زندگیش رو اینجوری بگذرونه؟ ‫- قوی؟
‫بله. که از تمام زندگی که بیرون از ‫این دیوار‌‌ها هست، چشم‌پوشی کنه.
‫بانو، ما آرزومون‌ـه که اینجوری زندگی کنیم ‫و به خداوند خدمت کنیم
‫من حتی از یک روز زندگیم در اینجا ‫پشیمون نیستم.
‫ مادر روحانی! مادر روحانی،
‫مردانی در آشپزخانه هستند ‫که همه دانمارکی‌اند.
‫در‌‌ها رو ببندید! ‫میز رو در مقابلشون قرار بدید. سریع باشید.
‫- چرا نگهبان‌‌‌ها با‌‌هاشون مقابله نکردند؟ ‫- می‌کنن.
‫به محض اینکه از خطر باخبر بشن، ‫اقدام می‌کنن.
‫- باید خبرشون کنیم. ‫- نه!
‫اگر دزد باشن، ممکنه خودشون برن.
‫این خانه متعلق به خداست.
‫شما باید همین حالا اینجارو ترک کنید.
‫اگر اینجارو ترک نکنید و مسیحی باشید، ‫خدا هم شمارو به قعر جهنم خواهد فرستاد!
‫مادر روحانی، اینا دانمارکی‌اند.
‫خب، پس، اگر که کافرید، ‫خدا خودش نابودتون می‌کنه!
‫ اون‌وقت اگر من مسیحی به‌دنیا اومده ‫باشم و قلباً دانمارکی باشم چی؟
‫اون‌وقت تکلیف چیه؟
‫اوترِد.
‫شما این مرد رو می‌شناسی؟
‫ بله.
‫بله، می‌شناسمش.
‫بانو، نگهبانانتون.
‫نگهبانانم چی؟
‫آن‌‌ها نگهبان نیستند. ‫شمشیر‌‌هاشون هم قلابی‌ـه.
‫- راست میگه. ‫- آن‌‌ها مردان خوبی هستند.
‫من هم مطمئنم که آدم‌‌های قابل اطمینانی هستن، ‫ولی نگهبان نیستن.
‫اینا هنوز مرد نشدن.
‫من ازت خوشم نمیاد، مرد جوان.
‫خیلی به خودت می‌بالی.
‫من کافرم، بی‌خدا هستم و دشمن آلفرد...
‫ولی تو رو زنده نگه داشته‌ام.
‫- حالا کی می‌خواد که من بمیرم؟ ‫- فکر کنم آدمای زیادی باشن.
‫اوترِد داره میگه اوضاع در حال تغییره.
‫مردم از حرص و طمع دارند بیمار میشن ‫و باید از ما دفاع بشه.
‫خب، شاید.
‫ولی من می‌تونم ‫حرف‌‌های پر از ایهام رو متوجه بشم.
‫من ازش خوشم نمیاد.
‫از این یکی که بدتر.
‫منم همینطور، عفریته.
‫من رو یاد مادرم میندازه، و مادرم ‫هرگز تو نظراتش اشتباه نمی‌کرد.
‫کنوت!
‫بله، رگنار؟
‫فردا، می‌خوام یک سری از ‫سربازان رو بفرستم جلو.
‫آن‌‌ها باید لشکر آلفرد رو تحت‌نظر بگیرن.
‫به این زودی؟
‫او احمق نیست. ‫منتظر نمیشه که بریم در خونه‌ش رو بزنیم.
‫او می‌خواد که منطقه نبرد رو مشخص کنه ‫و ما هم نمی‌تونیم چنین مزیتی رو بهش بدیم.
‫من، تو و بلادهِر، هر کدام ‫مردی رو برای این کار برمیگزینیم.
‫بله، قربان.
‫تو با بلادهِر صحبت می‌کنی ‫یا من باید بهش بگم؟
‫تو.
‫رگنار داره کوچیکت می‌کنه.
‫او داره زمین جدیدی رو خشت میزنه ‫به امید اینکه بتونه تخم پسری را بکاره.
‫اگر می‌خوای کنارم بشینی، ‫باید بهم احترام بذاری.
‫من خیلی بهت احترام میذارم.
‫بنابراین دوست هم ندارم که ‫کنارت بشینم، بریدا،
‫دوست دارم کنارت بخوابم.
‫بهتره تا زبونت تو دهنت‌ـه دیگه بری.
‫از اینکه انقدر باوقار و قدرتمند ‫و باوفایی خوشم میاد...
‫و دیگه من میرم.
‫بلادهِر.
‫می‌تونیم دقایقی باهم تنها باشیم، ‫عالیجناب "سیگورد"؟
‫رگنار درخواست کرده که هر کدام‌مون ‫یک جاسوس برای مراقبت از آلفرد بفرستیم.
‫- منصفانه است. ‫- درسته.
‫ولی چیزی که منصفانه نیست، تصمیم رگنار بود
‫که اجازه داد نبرد بین تو و اوترِد ‫اجرا بشه. اون کار یک توهین بود.
‫"اسکِید" برای توست.
‫- رگنار پسرداییت‌ـه. ‫- ولی این یک جنگ‌ـه.
‫درسته که من به خواهرم اعتماد کنم که ‫سربازانم رو در جنگ هدایت کنه، چون خواهرم‌ـه؟
‫جاسوسان ما باید به‌عنوان ‫پیغام‌رسان‌‌‌ها رفتار کنند.
‫آن‌‌ها باید دستورات مارا انتقال دهند.
‫مردان جنگجو به ما ملحق میشن، ‫به من و تو که آدمای درستی هستیم.
‫ما باید سپاهیان‌مان را باهم رشد بدیم.
‫موافقی؟
‫مخالف نیستم.
‫پس...
‫همین کافیه.
‫ امید داشتم که بیای.
‫من تو رو از سوگندت آزاد کردم، میدونستی؟
‫بیوکا بهم گفت.
‫ولی تو اومدی.
‫وقتی خبر مرگ "گیزِلا"رو شنیدم، ‫قلبم شکست.
‫پدرت اجازه داد که بهش بگن فاحشه.
‫واقعاً متأسفم
‫تو که اینکارو نکردی.
‫می‌بینم که اون زنه هنوز با‌‌هات‌ـه.
‫- "اسکِید"رو میگم. ‫- او نفرینه منه.
‫مشکل خودم‌ـه که حلش کنم.
‫- او دیگه زندانیت نیست؟ ‫- اون دیگه آواره نخواهد شد.
‫تو درد زیادی رو داری به دوش می‌کشی.
‫به کسی که لیاقتش رو نداره اعتماد نکن.
‫جدای از زیبایی و روباه‌صفتی‌ـش.
‫هنوز داری راجبه "اسکِید" حرف میزنی؟
‫میدونم به من ربطی نداره، ‫ولی با‌‌هاش می‌خوابی؟
‫نخیر.
‫او تاریکی در وجودش است.
‫فعلاً تمام حواس من به امنیت شماست.
‫تو باید برگردی به "وِسِکس"، پیش پدرت.
‫- نمی‌تونم. من الان دیگه برای "مرسیا" هستم... ‫- اَتِلفِلِد، تو باید اینکارو کنی.
‫"اَتِلرِد" به‌زودی متوجه میشه که ‫تو بهش نزدیک شدی.
‫خطر واقعی که با‌‌هاش روبرو هستی، ‫دانمارکیا هستن.
‫همین الان که ما داریم باهم صحبت می‌کنیم، ‫اونا دارن با سپاهی بزرگ، لشکرکشی می‌کنن.
‫"هِستِن" هم با‌‌هاشون‌ـه.
‫او کارتو فراموش نکرده،
‫و من هم نمی‌تونم تا ابد ازت محافظت کنم.
‫من در مقابل دانمارکی‌‌‌ها نمی‌جنگم.
‫- دیگه الان آلفرد باید ازت محافظت کنه... ‫- شش.
‫تو الان اینجایی و من هم ‫از این موضوع خوشحالم.
‫به‌زودی من باید به املاک خودم برم،
‫و باید با شوهرم و دانمارکی‌‌‌ها روبرو بشم.
‫باید بجنگم.
‫من باید اینکارو کنم...
‫همانطور که پدرم باید انجامش بده.
‫- او هم باید لشکرکشی کنه. ‫- اَتِلفِلِد...
‫اگر عذرم رو قبول کنی، من به مادر روحانی ‫قول دادم که با‌‌هاش دعا بخونم.
‫چیزای زیادی هستن که بخوایم ‫براشون دعا کنیم.
‫هیچ شکی نباید تو ذهنت ‫وجود داشته باشه، عالیجناب.
‫زمانی که به قولی که به شاهزاده خانم داده‌ای، ‫عمل کردی،
‫باید به راه خودت برگردی ‫و بری به سمت دانمارکی‌‌‌ها.
‫- به‌نظرت اونا من رو می‌خوان؟ ‫- آن‌‌ها بهت نیاز دارن، اوترِد رگنارسون.
‫اگر تو خودتی، ‫پس باید برگردی و رهبریشون کنی.
‫و تو به "اسکِید" پیشگو نیاز داری ‫تا در رهبری کمکت کنه.
‫من این رو نمی‌خوام.
‫من انتخابم رو کردم، اوترِد. ‫حالا تو باید انتخاب کنی.
‫یک بار دیگه زندگیت رو از آنِ خودت کن.
‫از من رو برگردونی، خودت و همه ‫کسانی که بهشون عشق میورزی
‫تا لحظه مرگ و پس از آن، عذاب خواهید کشید.
‫عالیجناب "اَتِلهِلم" رسیدند.
‫فکر کنم انتخاب خوبی بوده.
‫بله.
‫باید با‌‌هاش ملاقاتی داشته باشیم.
‫اوه، حتماً دوست داره خودی نشون بده.
‫به‌هرحال او پول و سرباز داره، ‫دقیقاً چیزایی که من نیاز دارم.
‫او یک انتخاب عالیه.
‫او نباید شاهد مریضی من باشه.
‫ قربان.
‫به نیابت از شاه آلفرد و بانو "اِلسوید"، ‫ورودتان به "وینچستر" را خوش‌آمد میگم.
‫- پادشاه با ادوارد است... ‫- اسمت را بخاطر نمیارم.
‫من "بیوکا" هستم.
‫پدر بیوکا، مشاور پادشاه.
‫اتاقام در قصر هستند؟
‫نخیر، قربان.
‫آن‌‌ها بهترین اتاق‌‌های موجود ‫در مهمانخانه هستند.
‫- در یک مِی‌خانه؟ ‫- بله، قربان.
‫و اگر دخترم هم با من بود باید میرفت ‫در آن مِی‌خانه استراحت می‌کرد؟
‫حالا که با‌‌هاتون نیست، قربان.
‫قصر در دست تعمیرات است، قربان.
‫تا آنجا که من میدونم، ‫دیوار‌‌های رومی نیازی به تعمیر ندارند.
‫میری به آلفرد میگی که من ‫انتظار اتاقی در خود قصر را داشتم.
‫خودم می‌تونم راهم را به مِی‌خانه ‫پیدا کنم، پدر. شما مرخصید.
‫بله، قربان.
‫- برو درِ کونتو بذار بابا... ‫- چی گفتی؟
‫بابای خوب، قربان.
‫داشتم می‌گفتم، چه بابای خوبی هستید.
‫ما تا یک هفته دیگر لشکرکشی می‌کنیم، ‫احتمالاً کمتر از یک هفته.
‫و تا اون‌موقع باید این موضوع حل و فصل بشه.
‫حرفت چیه، ادوارد؟
‫همانطور که خواستید ‫به سخنان خداوند توجه کردم،
‫و فهمیدم که قبل از خداوند، ‫بر عشقم قسم خوردم.
‫- فقط این رو میگم که در حال حاضر من متأهلم ‫- پس از متأهلی درمیای!
‫همین که میگم.
‫مادامی که جربزه این رو نداری ‫که این قدم رو برداری...
‫پدر، متأهل ماندنه که شرافتمندانه است.
‫ادوارد، دیگه بیشتر از این حرف نزن.
‫اُسقف "اِرکِنوالد"؟
‫قربان، دختر مورد نظر ‫به صومعه فرستاده می‌شود.
‫- نه، نه. بهش کاری نداشته باشید. ‫- او خودش را به خدا تقدیم کرده...
‫- این حقیقت نداره! ‫- پس، ازدواج...
‫اگر هم صحت داشته باشه، ‫با این عمل منتفی است.
‫می‌خوام ببینمش. می‌خوام...
‫چیزی که می‌خوای، ادوارد، هیچ اهمیتی نداره! ‫هیچ اهمیتی.
‫پدر همسری که قراره برات بگیریم ‫هم ثروت داره و هم آدم.
‫- تو هم وظیفه‌ت رو انجام خواهی داد! ‫- من هیچ تمایلی ندارم که...
‫فکر می‌کنی من دوست داشتم ‫که برادرم در جنگ کشته بشه...
‫و تاج پادشاهی رو بر سرم بذارم؟
‫نه، اینطوری نبود.
‫ولی خیلی زود فهمیدم با اینکه این باری ‫بر دوش من بود، وظیفه من نیز بود
‫که مردم‌مان را رهبری کنم.
‫تاج پادشاهی "وِسِکس" ‫بر همه چیز ارجحیت داره.
‫"وِسِکس" و انگلستان از هر چیز مهم‌تر هستند.
‫نه موارد احساسی.
‫اون دختر با خواست خودش وارد صومعه نشده.
‫مگر اینکه به خداوند و کشورش بیشتر ‫از پسر پادشاه توجه داشته باشد
‫تو نامزد شدی.
‫و به موقعش باید با "اِلفِلِد" ازدواج کنی.
‫پدر "پیِرلیگ"، نشان مقدس را بیارید. ‫پسرم قرار است قسم بخورد.
‫عالیجناب، دندان‌‌‌های "کاتبِرت" مقدس خوبه ‫یا چیزی بهتر بیارم؟
‫همان دندان‌‌ها خوبند، پدر.
‫بچه‌‌‌هام چی پس؟
‫- بچه‌‌‌ها ازشون نگهداری میشه. ‫- ولی نه به‌وسیله مادرشون.
‫خوب معلومه که از طریق مادرشون نمیشه. ‫اون دیگه متعلق به خداونده.
‫ بچه‌‌‌ها به خوبی رشد خواهند کرد...
‫ولی قبلش باید کار‌‌هایی انجام بشه ‫و از نبردی فاتح بیرون بیایم.
‫اگر این جنگ رو پیروز نشیم، ‫بچه‌‌‌ها بَرده خواهند شد،
‫و مادرشون هم میشه فاحشه‌ی وایکینگ‌‌‌ها.
‫تاج پادشاهی بر همه چیز ارجحیت دارد.
‫متوجه شدی؟
‫من...بله.
‫خیلی آروم داریم پیشروی می‌کنیم ‫و اغلب هم استراحت می‌کنیم.
‫تا قدرتمون حفظ بشه. ‫جنگ که بدون ما شروع نمیشه.
‫درسته.
‫می‌خوام ازت درمورد یه موضوع ‫بسیار جدّی و محرمانه بپرسم...
‫آیا می‌تونی این موضوع رو پیش خودت نگه داری؟
‫البته. هر چی می‌خوای بگو.
‫پس پیش خودمون باشه،
‫می‌خواستم بپرسم آیا رگنار آدمی هست که ‫بتونه لشکرمون رو هدایت کنه؟
‫اوترِد اون رو پیشنهاد داد ‫ولی اوترِد دیگه رفته.
‫- اوترِد به ما خیانت کرد. ‫- منم دقیقاً منظورم همینه.
‫پس پسردایی‌ـت ‫آدمی هست که لشکرمون رو هدایت کنه؟
‫"کنوت"، ببین... ‫من فقط دارم صحبت‌‌های دوستانه می‌کنم،
‫اینا همش یک مشت "فرضیه" است.
‫من نمیدونم این کلمه‌ای که الان گفتی ‫یعنی چی، ولی این رو خودمونی میگم.
‫رگنار آدم خوبیه.
‫پدرش، "بی‌باک"، آدم بهتری هم بود.
‫تمام هدف زندگی رگنار، ‫گرفتن انتقام خون پدرش بوده.
‫انتقامش را با کشتن "کیارتان" گرفت. ‫من اونجا بودم.
‫بله، انتقامش را گرفته.
‫بنابراین، هدفی هم براش باقی نمانده.
‫باید بگم، باز هم نمی‌تونم ‫با‌‌هات مخالفت کنم، "اِتِلوُلد".
‫رگنار نیروی خودش رو از دست داده.
‫و گفته که می‌خواد بکشت‌ـت.
‫- چی؟ چرا؟ ‫- بخاطر از دست دادن اوترِد، تو رو مقصر میدونه.
‫- آخه چرا؟ من که اینجوری چشماشو باز کردم. ‫- و او هم چشمای تو رو برای همیشه می‌بنده.
‫من دوست‌ـت دارم "اِتِلوُلد"، ‫ولی رگنار تو رو می‌کشه.
‫به‌زودی.
‫بنا به دستور آلفرد، پادشاه وِسِکس، ‫من این بچه‌‌‌هارو می‌برم.
‫- نه. نمی‌تونید اینکارو کنید! ‫- آن‌‌ها جزء دارایی‌‌‌های کلیسا می‌شوند.
‫و زندگیشان را ‫صرف پرستش خداوند خواهند کرد.
‫تو "اِجوین" هستی؟
‫- خودش‌ـه. ‫- بله.
‫تو به "وینچستر" احضار شدی.
‫درمورد دختر عزیزش پرسیده.
‫و شما هم می‌تونی بگی که ‫حال "اَتِلفِلِد" خوبه.
‫عالیجناب، اگر ارتش دانمارکی‌‌‌ها ‫داره به سرعت نزدیک میشه،
‫پس فقط یک راه می‌مونه برای انتخاب.
‫ملحق شدن به آلفرد.
‫متحد شدن با او و حفظ سرزمین "مرسیا".
‫پس باید بجنگیم، "اَلدهِلم".
‫و با کمی شانس، ‫آدم‌‌هایی که باید بمیرند، می‌میرند.
‫اوف. اینا دائماً گرسنه‌اند. ‫اینارو ببر براشون.
‫اینا دارن تمام ذخیره زمستانمون رو می‌خورن. ‫بعدشم آروغ میشه میره هوا.
‫صحیح
‫اینم از این. بفرمایید.
‫سلام‌علیکم.
‫اینا حسابی چاق و چله تون می‌کنن،‌‌‌هان؟
‫دخترای خوب.
‫ صبح‌بخیر، راهبه!
‫من رئیس صومعه هستم.
‫به تُخمم.
‫ما صبر می‌کنیم...
‫که "اَتِلفِلِد" بیاد!
‫همه‌تون، خیلی سریع برید به سالن بزرگ، ‫همین حالا!
‫تو هم همینطور.
‫عجله کن.
‫ چی شده؟ ‫- مادر روحانی؟
‫دانمارکی‌‌‌ها. بیرون وایسادن.
‫دیدم که یک مرد رو کشتند.
‫- چند نفر بودن؟ ‫- نشمردم‌شون، ولی خیلی‌اند.
‫پس چرا به زور وارد نمیشن؟
‫"فینان"، آماده باش. "سیتریک". ‫شاید خبر نداشته باشن که ما اینجاییم.
‫- آن‌‌ها بانو "اَتِلفِلِد" رو می‌خواستن. ‫- اونا میدونن یکی اینجاست.
‫دوتا گروگان دیگه اونجا هستن.
‫ما داخل منتظر میشیم و ساکت می‌مونیم.
‫مادر روحانی، ‫شما میری پیش‌شون و با‌‌هاشون صحبت می‌کنی.
‫نه، نه، من...من...من اینکارو نمی‌کنم.
‫اینکارو می‌کنی، چون باید بکنی.
‫- نگفتم ازت خوشم نمیاد؟ ‫- چرا گفتی.
‫بذار فکر کنن که شما بدون محافظی ‫و منکر بودن "اَتِلفِلِد" در اینجا شوید.
‫- حالا ما چیکار می‌کنیم؟ پنهان میشیم؟ ‫- ما از این موقعیت به نفع خودمون ‫استفاده می‌کنیم.
‫مادر روحانی، گروگان‌‌ها از حالا دیگه ‫مُردگانی هستند که دارن نفس می‌کشن.
‫شما نمی‌تونی نجاتشون بدی.
‫کاری که باید بکنیم اینه که جان ‫راهبه‌‌‌های شما و مردان من رو نجات بدیم.
‫- و همینطور "اَتِلفِلِد". ‫- مادر روحانی؟
‫من این کارو می‌کنم.
‫نه.
‫نه. اینجا خانه منه، مسئولیتش هم با منه.
‫خودم اینکارو می‌کنم.
‫هِستِن‌ـه، بیشتر از چهل نفر هم نیستن.
‫چهل نفری که می‌تونم از اینجا ببینم.
‫- پس بذار بریم با‌‌هاشون بجنگیم. ‫- نه، صبر کن.
‫چی می‌خواین؟
‫ما مقداری غذا و آبجو داریم، همش مال شما‌‌ها.
‫ما نقره نداریم.
‫اگر مارو می‌خواید و تصمیم دارید که ‫جونمون رو بگیرید...
‫می‌خوام بپرسم، چرا؟
‫اَتِلفِلِد
‫اَتِلفِلِد، اَتِلفِلِد، اَتِلفِلِد...
‫چندبار باید این اسم مسخره رو تکرار کنم؟
‫چیزی که من می‌خوام "اَتِلفِلِد"ـه!
‫یا همین الان بهم میدیش...
‫یا این آدم‌‌ها می‌میرن.
‫نه! نه، نه!
‫اینجا هیچکس به نام "اَتِلفِلِد" وجود نداره.
‫یک بار دیگه مُنکر وجودش در اینجا بشی، ‫نفر سوم هم می‌میره.
‫و صومعه و تمام کسانی که ‫داخلش هستند رو می‌سوزونم.
‫آزادش کنید.
‫آزادش کنید و من رو جای اون بگیرید.
‫نکنه فکر می‌کنید من اونقدر قوی هستم که ‫براتون مشکل ایجاد می‌کنم؟
‫برای چی اینجوری می‌کنید؟
‫برای چی بدون هیچ دلیلی ‫آدمارو سلاخی می‌کنید؟
‫"داگفین".
‫- اَتِلفِلِد. ‫- چرا باید خون ریخته بشه؟
‫این کُفرـه!
‫خدا نشناسی‌ـه!
‫و تو هیچی نیستی جز تجسمی از شیطان!
‫و تنها کاری که من ازم بر میاد اینه که ‫بفرستمت تو بغل خود شیطان.
‫نمی‌تونستی فقط تبر رو از دستش بگیری؟
‫ قربان، الان وقتش‌ـه؟
‫ما فعلاً...هیچکاری نمی‌کنیم.
‫ اَتِلفِلِد!
‫به اندازه کافی آدم برای نجات ‫کون استخونیت کشته شد...
‫چه در "بیِمفلیوت" و چه در اینجا.
‫سرورم "اریک" جونش رو بخاطرت از دست نداد؟
‫چند نفر دیگه باید اینکارو کنن؟
‫خودت رو نشون بده!
‫تو اسطبل خیلی اسب هست.
‫برای چی آدماش تا حالا خودشون رو نشون ندادن؟
‫بخاطر اینکه مثل همین آدمایی که الان کشتیم...
‫ریدن به خودشون.
‫اَتِلفِلِد!
‫اون همینجاست!
‫همینه!
‫- اینکه اوترِد بود! ‫- خودم دیدم کی بود.
‫- برای چی در شمال نیست؟ ‫- چون اینجاست!
‫تمام ورودی‌‌‌ها و خروجی‌‌‌هارو ‫به جز در اصلی مسدود می‌کنیم.
‫و منتظر می‌مونیم!
‫افتادیم تو تله.
‫ما زنده موندیم...
‫و آن‌‌ها هم دوازده سیزده نفر ازشون کم شد.
‫ولی ما زیر یک سقف چوبی گیر افتادیم.
‫حالا شما پیشنهادتون چیه، بانو؟
‫- که خودتون رو تقدیم اونا کنید؟ ‫- بله.
‫"هِستِن" درست میگه. چرا وقتی این همه آدم ‫مُرده، من باید زنده بمونم؟
‫"هِستِن" تابه‌حال در عمرش ‫یک حرف درست نزده!
‫دیگه این حرف رو نزن. هرگز.
‫وگرنه تمام اون افرادی که مُردن ‫بخاطر هیچ بوده.
‫بهم گفتن که سربازات به "ریوِر اوزه" رسیدن.
‫این پیغامی بوده که بهم رسیده.
‫خبر خوبیه.
‫فردا زود از خواب بلند میشیم ‫و با سرعت بیشتری حرکت می‌کنیم.
‫برای چی نیرومون رو هدر بدیم؟
‫همیشه نبرد اول بصورت ذهنی‌ـه.
‫آلفرد جاسوسانی خواهد فرستاد.
‫می‌خوام وقتی دارن مارو می‌بینن، ‫آدمای "بلادهِر" در کنار ما باشند.
‫می‌خوام در مقابلشون ‫یک لشکر پر ازدحام و هجومی باشیم.
‫پس صبح زود بیدار میشیم ‫و به سرعت حرکت می‌کنیم.
‫"هِستِن" چی میشه؟
‫من ازش انتظار دارم که سر حرفش وایسه ‫و از سمت شرق ما را محافظت کنه.
‫و از سمت شرق حمله کنه.
‫فقط زمانی که در میدان نبرد ‫به دشمن‌مان دید داشته باشیم
‫می‌تونیم دقیقاً بگیم که چجوری می‌جنگیم.
‫ قبول‌ـه.
‫پسردایی، داری میری زمین شخم بزنی ‫واسه کاشت یک بذر جدید؟
‫- دارم میرم تو تختم، "کنوت". ‫- تنها؟
‫ رگنار.
‫بازم؟
‫آره.
‫این دیگه آخرین بارـه، قول میدم.
‫یک پسر دیگه.
‫قسم می‌خورم.
‫اگه این‌دفعه آخرین بارت نباشه، دولتو می‌برم.
‫قسم می‌خورما.
‫"اِتِلوُلد"، دوست من.
‫حالت چطوره؟
‫هنوز زنده‌ام، که این خودش باعث خرسندی‌ـه.
‫داشتم درمورد چیزایی که گفتی فکر می‌کردم...
‫درباره "رگنار" و احتمال اینکه من رو بکشه.
‫به‌زودی اینکارو می‌کنه.
‫بله، به‌زودی. ممنون که یادآوری می‌کنی.
‫داشتم فکر می‌کردم که...
‫شاید بهتر باشه که من ‫اول برم سراغش و بکشمش.
‫به‌نظرت اینی که گفتم ‫اصلاً می‌تونه یک نقشه باشه؟
‫حداقل تو به این نقشه نمی‌خندی.
‫چجوری؟
‫چجوری می‌خوای بکشیش؟
‫وقتی خواب‌ـه. ‫من نمی‌تونم رودررو با‌‌هاش بجنگم.
‫- کِی؟ ‫- به‌زودی.
‫زودتر از اینکه من رو بکشه.
‫- امشب خوبه؟ ‫- امشب؟
‫نمیدونم، ‫این فقط یه ایده بود که اومد تو ذهنم.
‫باید همین امشب این کارو کنی.
‫فردا قراره سرعتمون رو بیشتر کنیم.
‫فردا می‌خوایم درمورد ‫جنگ پیشِ‌رومون فکر کنیم.
‫فردا "رگنار" تبدیل به یک آدم دیگه میشه.
‫وقتی این کار انجام بشه...
‫تو مورد حمایت من قرار خواهی گرفت، رفیق.
‫بسیارخب.
‫امشب.
‫- آبجو خوبیه. ‫- آره، همینطوره.
‫خیلی خوبه.
‫به سلامتی اونایی که آبجو خوب می‌سازن!
‫خدا...حفظشون کنه.
‫خدایان حفظشون کنند. همون.
‫همه در‌‌ها از بیرون مسدود شدن به جز این یکی.
‫می‌خوان اینجارو آتش بزنن؟
‫نه. هنوز نه. اون تو رو زنده می‌خواد.
‫قربان، ما باید بجنگیم. ‫ما باید در‌‌هارو باز کنیم و بجنگیم.
‫- و بمیریم؟ ‫- این بهترین نقشه موجوده که داریم.
‫اُسفِرت، وقتی گفتم ‫میری در رو باز می‌کنی و خودتم می‌کشی کنار.
‫ما در حالت سپر دفاعی قرار می‌گیریم ‫و سپس شروع می‌کنیم به مذاکره کردن.
‫مذاکره می‌کنیم؟
‫هِستِن دنبال جایزه است.
‫به سمت در!
‫اگر تو واقعاً متعلق به منی...
‫چیزی که ازت می‌خوام رو انجام میدی.
‫در عوض...
‫من هم دیگه ر‌‌هات نمی‌کنم.
‫و میام دنبالت.
‫- داری اونو به من ترجیح میدی؟ ‫- دارم کاری می‌کنم که زنده بمونیم.
‫- با "غنیمت" شمردن من. ‫- من تو رو ر‌‌ها نخواهم کرد.
‫من با‌‌هات می‌خوابم.
‫تو همینطور نفرین‌شده باقی می‌مونی ‫تا حرفایی که زدی به حقیقت بپیوندند.
‫اوترِد، زندگیت همینطور پژمرده می‌مونه ‫تا مرا دوباره پیدا کنی.
‫و دوباره پیدات می‌کنم.
‫دیوار دفاعی رو آماده کنید!
‫قربان، یه اتفاقی داره میفته.
‫همه آماده باشن.
‫شمشیر‌‌ها آماده!
‫اهرم در را دربیارین و در رو باز کنید.
‫حرکت کنید!
‫اینطور که من شمردم، این حرومزاده‌‌‌ها ‫یکم بیشتر از سی نفر هستند.
‫هِستِن، بخوای بجنگی، ‫آدم‌‌هات رو از دست میدی.
‫- خیلی‌‌هاشون رو از دست میدی، مطمئن باش. ‫- من که خیلی آدم دارم.
‫ ولی خودت فقط یک جون داری!
‫و نقشه دارم که ازت بگیرمش.
‫برید بیرون!
‫"داگفین"! آروم، آروم باش!
‫من بدون شاهزاده اینجارو ترک نمی‌کنم، اوترِد.
‫ممکنه که من آدم از دست بدم، ‫ولی تو همه چیزو می‌بازی،
‫و اون زنیکه باز هم برای من خواهد شد.
‫پس بیا بگیرش، چون این کاریه که ‫باید برای بدست آوردنش انجام بدی.
‫یا می‌تونیم باهم یک معامله بکنیم.
‫یک زن دیگه جای اون یکی.
‫من به راهبه نیاز ندارم.
‫- این زن که میگی، کیه؟ ‫- "اسکِید". همون پیشگوئه.
‫فینان.
‫برای خودت.
‫به جاش تو و آدم‌‌هات اینجارو کامل ‫ترک می‌کنید و دیگه هم برنمیگردی.
‫او برای تو نیست که می‌خوای ببخشیش به کسی.
‫- او متعلق به "بلادهِر"ـه. ‫- من متعلق به کسی هستم که انتخابش کنم.
‫مردی که اراده‌ی پیروز شدن رو داره.
‫بلادهِر چنین آدمی نیست.
‫ او مرگ آلفرد رو در جنگ دیده...
‫مردی که با‌‌هاش باشه، ‫سود زیادی از این مرگ بدست میاره.
‫راست میگه؟
‫بله.
‫می‌تونم نزدیک بشم؟
‫اوترِد، تو نمی‌تونی با این ‫بشکه گوه معامله کنی.
‫به اندازه کافی نزدیک شدی، قربان.
‫اگر این معامله شکل بگیره، قرار نیست من ‫مثل یک فاحشه دست به دست بشم.
‫باید خودم به سمت ارباب جدیدم برم.
‫در این معامله هر کدام از مرد‌‌ها ‫باید روی حرفشون بمونن،
‫وگرنه تا پایان عمرشون عذاب می‌کشند.
‫قسم می‌خورم.
‫به توافق میرسیم یا نه؟ ‫"اسکِید" به جای "اَتِلفِلِد"؟
‫قبول‌ـه.
‫پیشگو متعلق به من میشه.
‫پس برو عقب و بذار بیاد پیشت.
‫- و بعدش هم اینجارو ترک می‌کنی. ‫- باشه.
‫و تو "اوترِد" اهل "بِبِنبِرگ"، ‫یک بار دیگه نفرین میشی.
‫تو باید عذابش را بکشی!
‫برو.
‫راهش رو باز کنید و بذارید بره.
‫این به این معنی نیست که ‫شاهزاده خانوم بخشیده شده باشه، اوترِد.
‫فقط برای الان جاش امن شد، نه چیز دیگری.
‫برو دیگه.
‫زندگیت برای خودت نیست، ارباب.
‫قربان.
‫اَتِلهِلم.
‫چقدر خوب شد که اومدی پیشم.
‫پیش خودم فکر کردم، خوبه که ‫اولین ملاقاتمون با دعا خواندن باشه.
‫سرورم، باعث افتخارم‌ـه.
‫و ایشون، ‫اگر اشتباه نکنم باید "ادوارد" باشه؟
‫بله، قربان.
‫من هم از اینکه شمارو اینجا ‫در "وینچستر" می‌بینم، خوشحالم.
‫مشتاقم که دخترتون "اِلفِلِد" رو ملاقات کنم، ‫البته در زمانی که شما فکر می‌کنید مناسب‌ـه.
‫چه خوب.
‫"اَتِلهِلم"، ‫من باید هر چه زودتر بتونم بهت اعتماد کنم.
‫جنگ در حال وقوع‌ـه.
‫سرزمین‌‌هات در حال تهدید شدن هستند.
‫دانمارکی‌‌‌ها با افراد زیادی دارن ‫از شمال به جنوب لشکرکشی می‌کنند.
‫بیا برای بدست آوردن قدرت و شکیبایی ‫که منجر به شکست دانمارکی‌‌‌ها میشه، دعا کنیم.
‫با من دعا کنید.
‫دارم میرم...بخوابم.
‫شب‌بخیر! شب‌بخیر!
‫DragonHeart :مترجم ‫heros.sword@gmail.com